برچسب: متخصص و جراح زنان و زایمان

سوال : آیا در آی وی اف جنین‌های فریز شده نسبت به جنین‌های تازه، شانس بارداری متفاوتی ایجاد می‌کنند؟

پاسخ : در کل فریز اسپرم خیلی راحتتر انجام میشود. فریز کردن تخمک هم مراحل مشکل تری دارد و هم مقداری از کیفیت تخمک کم میشود ولی اگر جنین را بخواهیم فریز کنیم، شانس و موفقیت بارداری بیشتر میشود و مزایایی مثل، در حین ذخیره و فریز کردن جنین احتمال عفونت وجود ندارد، جنین های فریز شده را میتوان به شهرها و کشورها منتقل کرد و … دارد.

برای آگاهی بیشتر از آی وی اف با جنین‌های فریز شده به سراغ دکتر شیرین پزشکی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر شیرین پزشکی یا دریافت نوبت از مطب دکتر شیرین پزشکی کلیک کنید.

فریز جنین یکی از روش های کمک باروری می باشد که شامل مراحل فریز جنین و نگهداری از جنین می باشد و به کمک روش آی وی اف (IVF) یا میکرواینجکشن (ICSI) انجام می گیرد و امکان بارداری را در آینده فراهم می نماید. اولین فریز جنین در دهه80 میلادی انجام شد. در این روش می توان یک یا تعداد بیشتری جنین را فریز کرده و در صورت نیاز جنین های فریز شده را از حالت منجمد خارج نمود و از آنها استفاده کرد. البته لازم به ذکر است که همه جنین های فریز شده سالم نیستند و رشد نخواهند کرد.

علل فریز جنین

بنا بر دلایل متعددی، زوجین ممکن است جنین های خود را فریز و ذخیره نمایند. یکی از علل فریز جنین، کاهش میزان هورمون AMH و به عبارتی دیگر کاهش ذخیره تخمدان در خانم ها می باشد. همچنین زوجینی که فرزند دارند و تصمیم به بارداری در آینده دارند و یا افرادی که IVF آنها با شکست مواجه گردیده و دیگر تصمیم به انجام IVF ندارند می توانند از روش فریز جنین استفاده کنند. یکی از مهمترین دلایل استفاده از فریز جنین، ابتلا به سرطان می باشد، زیرا احتمال باروری با داروها و درمان های ضد سرطان کاهش می یابد. همچنین گاهی خانم ها فریز جنین انجام می دهند تا جنین های فریز شده خود را اهدا کنند.

مراحل فریز جنین

فریز جنین نیز مانند دیگر روش های کمک باروری شامل مراحل مختلفی می باشد. در ادامه به بررسی مراحل فریز جنین می پردازیم:

• تحریک تخمدان برای تخمک گذاری:

  در این مرحله از فریز جنین، از داروهای تحریک تخمدان و داروهای هورمونی آگونیست و آنتاگونیست گونادوترپین ها جهت افزایش رشد فولیکول ها و بالغ شدن تخمک ها استفاده می شود. داروهای تحریک تخمدان می توانند به شکل تزریقی یا خوراکی باشند. در ادامه به وسیله سونوگرافی واژینال میزان رشد فولیکول ها بررسی می گردد و در صورت رشد کافی تخمک ها، با تزریق آمپول HCG فولیکول های بالغ آزاد می گردند.

• عمل تخمک گیری (پانکچر):

  عمل تخمک گیری یکی از مراحل فریز جنین می باشد. طی این عمل، تخمک و یا تخمک های بالغ با کمک سونوگرافی واژینال و تحت بیهوشی مشاهده می گردند، سپس با کمک سوزن نازکی تخمک گیری یا پانکچر انجام می شود.

• باروری تخمک:

  در این مرحله از فریز جنین، تخمک و اسپرم به مدت 16 تا 20 ساعت در محیط آزمایشگاه کشت داده می شوند تا لقاح صورت گیرد و برای مدت 2 تا 6 روز در انکوباتور نگهداری می شوند. سپس کیفیت جنین ها توسط جنین شناس بررسی می شود.

• فریز جنین:

  بخش اعظم سلول از آب تشکیل شده است، بنابراین مهمترین نگرانی از فریز جنین یخ زدگی آن می باشد. کریستال های یخی می توانند به دیواره سلول جنین آسیب برساند. برای جلوگیری از یخ زدگی سلول، از ماده خاصی که به آن Cryoprotective Agents (CPAS)، استفاده می شود. این مرحله که از مهم ترین مراحل فریز جنین می باشد، به دو صورت فریز آرام و فریز سریع (شیشه سازی) انجام می گیرد. در روش فریز آرام، CPAS ها به مدت 10 تا 20 دقیقه به جنین تزریق می شوند و دما به مدت 2 ساعت و آهسته آهسته کاهش می یابد. سپس جنین ها در نیتروژن مایع و در دمای 196- درجه ذخیره می شوند.
  در روش سریع فریز جنین، مقادیر زیادی CPAS استفاده می شود. در تکنیک سریع فریز جنین، جنین ها را در مجاورت CPAS قرار می دهند و سپس جنین ها با سرعت در نیتروژن مایع قرار می گیرد. اگر مقدار CPAS زیاد باشد می تواند به جنین فریز شده آسیب وارد نماید.

انتقال جنین

در صورتی که زوجین تمایل به بارداری داشته باشند، انتقال جنین برای خانم های زیر 40 سال، به تعداد 1 تا 2 جنین و برای خانم های بالای 40 سال باشد حداکثر تا 3 جنین، انجام می گیرد. برای انتقال جنین، ابتدا باید جنین ها از حالت منجمد خارج گردند که به این منظور جنین ها را در مایع مخصوصی قرار می دهند تا CPAS حذف شود. سپس انتقال جنین های یخ زدایی شده به کمک ابزاری به نام کاتتر (لوله ای نازک) با استفاده از سونوگرافی به رحم مادر انجام می گیرد. مرحله انتقال جنین، بدون درد بوده و به آرام بخش نیازی ندارد. پس از انتقال جنین خانم می تواند مرکز درمان را ترک نماید و پس از 36 ساعت فعالیت روزانه خود را مجددا آغاز نماید.

عوارض فریز جنین

از جمله عوارض فریز جنین می توان به درد های شکمی که در اثر عمل تخمک گیری ایجاد می گردد، احساس سیری و خون ریزی اشاره نمود. تغییرات در ترشحات واژن، عفونت و تحریک بیش از حد تخمدان ها در اثر مصرف داروهای تحریک تخمک گذاری، از دیگر عوارض فریز جنین می باشند. همچنین به دلیل انتقال چندین جنین فریز شده، احتمال بارداری چند قلویی و در نتیجه خطرات آن در مادر و جنین افزایش می یابد که مثال دیگری از عوارض فریز جنین می باشد.

میزان موفقیت انتقال جنین های فریز شده

به طور کلی درصد موفقیت انتقال جنین فریز شده 32 درصد می باشد و میزان موفقیت انتقال جنین فریز شده با میزان موفقیت آی وی اف تا حدودی برابر می باشد. لازم به ذکر است که درصد موفقیت انتقال جنین فریز شده و درصد موفقیت آی وی اف به عوامل متعددی از جمله علل ناباروری، سن مادر و غیره بستگی دارد به صورتی که با افزایش سن مادر، درصد موفقیت انتقال جنین فریز شده و همچنین میزان موفقیت آی وی اف کاهش می یابد.

مدت زمان نگهداری جنین فریز شده

جنین های فریز شده را میتوان حداکثر ده سال در نیتروژن مایع، نگهداری کرد.

مراقبت های پس از انتقال جنین فریز شده

بهتر است فرد پس از انجام انتقال جنین فریز شده، به مدت 10 دقیقه دراز بکشد. سپس با نظر پزشک می تواند مرکز ناباروری را ترک نماید.

داشتن رژیم غذایی سرشار از پروتئین و مقدار کمتری قند و کربوهیدرات توصیه می گردد.

بیش از 80 درصد افراد پس از انجام آی وی اف یاICSI ممکن است لکه بینی داشته باشند و لکه بینی آنها تا سه ماه اول بارداری ادامه داشته باشد، بنابراین با مصرف صحیح داروها می توان احتمال لکه بینی را کاهش داد.

حمام گرم و ورزش سنگین احتمال سقط جنین را افزایش می دهد، همچنین باعث بالا رفتن میزان نقایص لوله عصبی جنین می شود.

داشتن استراحت کافی و پرهیز از خستگی بیش از حد از اقدامات مهم بعد از انتقال جنین می باشد، زیرا می تواند مانع از لانه گزینی جنین شود.

همچنین تحقیقات نشان داده است که شاد بودن، میزان موفقیت آی وی اف را افزایش می دهد.

مزایای فریز جنین

• افزایش شانس بارداری:

  استفاده از روش فریز جنین، شانس بارداری را در افرادی که روش های کمک باروری آنها از جمله آی وی اف یا ICSI ناموفق بوده و یا امکان تحریک تخمک گذاری در آنها وجود ندارد، افزایش می دهد.

• هزینه کمتر:

  پس از انجام روش های کمک باروری از جمله آی وی اف، سیکل های بعدی انتقال جنین از نظر هزینه بسیار مقرون به صرفه تر می باشد زیرا مرحله تخمک گیری و لقاح آزمایشگاهی وجود ندارد و همچنین نیاز به بررسی های کمتری است.

• سهولت در انتقال جنین فریز شده:

  از آنجا که انتقال جنین فریز شده نیاز به جراحی یا بیهوشی ندارد، انتقال جنین راحت تر خواهد بود.

سوال : موفقیت روش IUI در بین دیگر روش‌های درمان ناباروری چقدر است؟

پاسخ : آی یو آی روش کمک باروری است، در این روش ما اسپرم های شسته شده و در کل آماده شده را در زمان تخمک گذاری به داخل رحم منتقل میکنیم.
با این روش شانس باروری و لقاح به میزان زیادی افزایش پیدا میکند.
آی یو آی روشی ساده و کم هزینه است و وقت گیری کمی هم دارد.

برای آگاهی بیشتر از بارداری با روش آی یو آی به سراغ دکتر شیرین پزشکی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر شیرین پزشکی یا دریافت نوبت از مطب دکتر شیرین پزشکی کلیک کنید.

تلقیح داخل رحمی یا همان آی یو آی ، یکی از درمان های ناباروری زنان است که اسپرم ها به داخل رحم فرستاده می شود تا تلقیح انجام شود.
در زمان اقدام به بارداری طبیعی، اسپرم از داخل واژن به سمت رحم و بالای لوله های فالوپ حرکت میکند. در آی یو آی ، اسپرم ها شسته (حذف هرگونه ناخالصی از اسپرم) و غلیظ می شوند، همچنین به طور مستقیم به داخل رحم هدایت شده و در نزدیکی تخمک قرار داده میشوند.
این فرآیند احتمال بارداری را در زوجینی که در بارداری طبیعی به مشکل خورده‌اند، افزایش می دهد.

چه کسانی به کمک آی یو آی نیاز دارند؟

آی یو آی یکی از درمان های ناباروری است که نسبت به روش های مشابه مانند آی وی اف دردسر کمتری داشته و ارزان تر نیز تمام می شود. در برخی از موارد معمولا زوجین با آی یو آی شروع می کنند و اگر از آن پاسخی نگرفتند به سراغ آی وی اف می روند.
در این فرایند می توان از اسپرم های مرد و یا اسپرم های اهدایی استفاده کرد. آی یو آی در موارد زیر از رایج ترین درمان های ناباروری است:

• ناباروری بی دلیل
• اندومتریوز خفیف
• مشکلات رحمی و مخاط آن
• تعداد کم اسپرم
• کاهش حرکت اسپرم
• ناتوانی های جنسی مرد
• در مواردی که مشکلات ژنتیکی وجود دارد.

آی یو آی در موارد زیر موثر نیست:

• زنی که اندومتریوز شدید دارد.
• زنی که جفت لوله های فالوپ را در آورده است یا هر دوی آنها مسدود است.
• زنانی که بیماریهای شدید لوله های فالوپ دارند.
• زنانی که بیماری های التهابی لگنی متعددی را داشته اند.
• مردانی که هیچ گونه اسپرمی ندارند.

در این مواقع این فرایند پیشنهاد نمی شود و سایر درمان‌ها مانند ivf می تواند کمک کننده باشد. برای سایر روش‌های درمان ناباروری باید با پزشک خود صحبت کنید.

هنگامی که آی یو آی را انجام می دهید چه انتظاری باید داشته باشید؟

آی یو آی معمولاً فرایندی بدون درد و کم دردسر است. اگر این فرایند در سیکل طبیعی یک زن انجام شود معمولا به هیچ درمانی پس از آن نیاز نیست. زنانی که به طور طبیعی تخمک گذاری می کنند و معمولاً مشکل از سمت مرد است با این روش به راحتی باردار میشوند.
آی یو آی ممکن است به همراه تحریک تخمدان باشد. داروهایی مانند کلومیفن سیترات و هورمون HCG و همچنین هورمون FSH ممکن است برای تحریک تخمدان ها و آزاد سازی تخمک های بالغ، استفاده شوند. تخمک گذاری با بیش از یک تخمک، معمولا شانس بارداری را افزایش می دهد.
هنگامیکه تصمیم گرفته شد که این فرایند درمان مناسبی برای شما است، موارد زیر انجام خواهد شد:

• ممکن است در زمان قاعدگی خود آزمایش هایی را در رابطه با ساختار خون، اولتراسوند و داروهایی را که باید مصرف کنید، انجام دهید.
• اگر داروها تجویز شوند، معمولاً آنها را باید در روزهای ابتدایی دوران قاعدگی شروع به مصرف کنید.
• یک هفته پس از مصرف داروها باید یک آزمایش اولتراسوند و آزمایش خون دیگری را انجام دهید.
• بنابر جواب آزمایش ها، پزشک زمان تخمک گذاری را تشخیص میدهد و شما و همسرتان باید به کلینیک مراجعه کنید. این فرآیند معمولا ۱۰ تا ۱۶ روز پس از شروع مصرف داروها صورت می گیرد.
• در این زمان همسرتان باید نمونه ای از اسپرم های خود را داشته باشد.
• اسپرم بلافاصله در داخل آزمایشگاه شسته می شود. در این فرایند مایعات دیگر اسپرم از آن کاملا حذف شده، کاملاً تغلیظ می شود و آماده است که وارد رحم شود.
• فرایند آی یو آی معمولا بدون درد است و هیچ گونه عوارضی ندارد.
• زمانی که اسپرم می خواهد تزریق شود باید روی تخت تست دراز بکشید ( همان حالتی که در آزمایش پاپ اسمیر انجام میدهید) تا پزشک بتواند واژن را باز کند و داخل رحم را ببیند.
• اسپرم از داخل رحم رد میشود و به وسیله لوله نازک درازی در رحم جایگذاری می شود.
• پس از این فرآیند، به مدت ۱۰ تا ۳۰ دقیقه همچنان روی تخت دراز می کشید تا فرآیند کامل شود.
• اکثر بانوان در این فرایند احساس ناراحتی را تجربه نمی کنند، اما برخی نیز ممکن است دردهای شکمی خفیفی یا خونریزی های واژینالی را تجربه کنند.
• برخی از بیماران نیز همین فرآیند را روز بعد نیز تکرار میکنند.
• برای برخی نیز پروژسترون تجویز می شود تا در مراحل اولیه بارداری آن را مصرف کنند.
• پس از انجام فرآیند آی یو آی ، دو هفته پس از آن باید تست بارداری بدهید.

خطرات و ریسک ها

هنگام انجام آی یو آی ریسک کمی از عفونت وجود دارد. اما معمولاً پزشکان از تجهیزات استرلیزه استفاده می کنند تا احتمال عفونت به کمترین مقدار خود برسد.
اگر برای تحریک تخمدان از دارو استفاده شود، احتمال چند قلو زایی نیز وجود دارد. چرا که مصرف این داروها باعث می‌شود تخمک های بیشتری در یک زمان آزاد شده به همین دلیل احتمال چندقلوزایی را افزایش می دهند.
پزشک باید مقدار این تخمک ها را متعادل کند و همزمان با آن ها تست خون و التراسوند را انجام دهد تا از آزادسازی بیش از حد تخمک ها در یک زمان جلوگیری کند.
در برخی از موارد نیز تخمدانها به این داروها پاسخ بیش از حدی میدهند و در شرایطی به نام سندروم تخمدان تحریک پذیر قرار می گیرید.
در این شرایط تعداد زیادی از تخمک های بالغ شده آزاد می شوند که در نهایت تخمدان را بزرگ میکنند، مایعات شکمی افزایش پیدا می کنند و دل درد هایی را نیز تجربه خواهید کرد. در بعضی از مواقع سندروم تخمدان تحریک پذیر می تواند مقدار آب سینه و شکم را افزایش دهد و ریسک بیماری های کلیه و لخته خون را افزایش می دهد.

درصد موفقیت چقدر است؟

هر کدام از زوجین ممکن است پاسخ متفاوتی را به آی یو آی بدهند. به همین دلیل پیش بینی درصد موفقیت این فرایند مقداری مشکل است. عواملی که در نتیجه موفقیت این فرایند تاثیر گذار هستند عبارتند از:

• سن
• دلیل ناباروری طبیعی
• داروهای باروری مصرف شده
• و سایر مشکلات باروری

درصد موفقیت آی یو آی، کاملا به دلایل ناباروری بستگی دارد. درصد موفقیت این فراید در زنان بالای 40 سال افت می کند و همچنین این درصد در زنانی که پس از 3 دوره انجام آی یو آی هنوز باردار نشده اند نیز افت می کند.

سوال : برای داشتن یک آی وی اف موفق چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

پاسخ : آی وی اف روش بسیار مهمی برای کمک باروری در زوج نابارور است که در مواردی مثل، مشکلات لوله های رحمی، ناباروری با علت نامشخص، آندومتریوزیس، بیماری های ژنتیک، اختلالات تخمدان ها و موارد ایمونولوژیک استفاده میشود.
از مواردی که منجر به موفقیت در آی وی اف میشود:

• سن مادر: سن زیر 34 سال تاثیر مثبتی در نتیجه آی وی اف دارد.
• تعداد کاشت رویان: اگر بیشتر از 4 عدد باشد شانس بارداری بیشتر میشود.
• کیفیت رویان
• بهبود سبک زندگی: تغذیه مناسب، نکشیدن سیگار، پرهیز از مصرف الکل و …
• وزن زوج
• مصرف اسیدفولیک
• رژیم تحریک تخمک گذاری
• تشخیص بیماری ژنتیک قبل از شروع درمان

برای آگاهی بیشتر از بالا بردن موفقیت آی وی اف به سراغ دکتر شیرین پزشکی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر شیرین پزشکی یا دریافت نوبت از مطب دکتر شیرین پزشکی کلیک کنید.

راه کارهای افزایش شانس موفقیت در IVF

عواملی مختلفی در افزایش شانس موفقیت در IVF تاثیر گذارند. این عوامل را می توان به طور کلی در 5 دسته طبقه بندی کرد که شامل:

اقدامات قبل از ای وی اف (IVF)

برای افزایش شانس موفقیت در IVF، اقدامات قبل از آی وی اف، سبک زندگی و بررسی ها ی قبل از عمل از مهمترین و تاثیرگذار ترین عوامل می باشند. در زیر این عوامل را به صورت جداگانه بررسی می کنیم:

• سبک زندگی سالمی را در پیش بگیرید. داشتن وزن مناسب، تغذیه درست، خواب کافی و ورزش بسیار مهم می باشد. همچنین نداشتن استرس و عدم مصرف سیگار و الکل از مؤلفه های اصلی زندگی سالم می باشد.
• سلامت اسپرم را افزایش دهید. استفاده از از ویتامین ها و حفظ وزن مطلوب بدن و خنک نگه داشتن دمای بیضه ها، کیفیت اسپرم را بهبود می بخشد. تحت نظارت پزشک، می توان مصرف داروهایی را شروع کرد که در افزایش تعداد و کیفیت اسپرم موثر باشند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر درصد موفقیت ای وی اف داشته باشد. همچنین بهتر است آزمایش اسپرم را قبل از انجام عمل ای وی اف تان انجام دهید تا بتوانید میزان و کیفیت اسپرم همسرتان را با مقادیر مورد نیاز برای IVF مقایسه کنید. همچنین بیضه ها را خنک نگه دارید. دمای
• سلامت تخمک را کنترل کنید. L-Arginine ، امگا ۳و CoQ10 مکمل هایی هستند که با افزایش کمیت و کیفیت تخمک می توانند در افزایش درصد موفقیت ای وی اف تاثیر بگذارند. با پزشک خود جهت تجویز این مکمل ها مشورت کنید.
• قبل از انجام IVF سلامت رحم و لوله های رحمی شما باید مورد بررسی قرار گیرند. برخی از مراکز ناباروری قبل از شروع درمان با IVF به طور معمول روی هر خانم روش هیستروسکوپی را انجام می دهند و معتقدند که برداشتن پولیپ یا بافت زخمی قبل از شروع IVF ، شانس موفقیت آن را بیشتر می کند. اهمیت هیستروسکوپی قبل از آی وی اف در مطالعات جدید ثابت شده است و این مطالعات نشان می دهند که پس از عدم موفقیت در چرخه IVF ، انجام هیستروسکوپی برای بررسی رحم بسیار سودمند است. و در این مطالعات نشان داده شد که ۲۵ درصد زنانی که در چرخه آی وی اف شکست خورده بودند، مشکلات رحمی داشته‌اند. همچنین برخی بیماری‌های مربوط به سیستم تولید مثل مانند اندومتریوز، تخمدان پلی کیستیک و عفونت مزمن لوله رحمی (هیدروسالپنکس) با نامناسب کردن بستر رحم و اختلال در لانه‌گزینی و رشد جنین، می‌توانند موجب عدم دستیابی به بارداری از طریق IVF شوند. در صورت وجود این بیماری ها در خانمی که تمایل بهIVF دارد، برای افزایش درصد موفقیت ای وی اف، توصیه می شود ابتدا به کمک دارو یا جراحی، مشکلات مربوطه کنترل یا برطرف شده و سپس اقدام بهIVF انجام شود.
• صبور باشید. بسیاری از بیماران به بیش از یک مرحله انجام آی وی اف برای رسیدن به موفقیت در تحقق بارداری نیاز دارند و ممکن است نتایج از سیکلی به سیکل دیگر متفاوت باشد. اگر سیکل اول شما موفقیت آمیز نبود، ممکن است پزشکتان بتواند با تنظیم داروها یا انجام تکنیک های مکمل دوره بعدی را بهبود دهند. در کل توصیه می شود همه کارها را درست انجام دهید و بزرگترین چیزی که باید بخاطر بسپارید این است که اغلب این موارد خارج از کنترل شماست. اما گاهی اوقات رها کردن دغدغه ها می تواند به شما در تحمل سختی ها کمک کند. وقتی همه چیز خوب پیش نمی رود، خود را سرزنش نکنید زیرا شما تنها نیستید و زوجین بسیاری شرایط شما را دارند.

مراقبت ها و اقدامات بعد از عمل ای وی اف

در راستای افزایش درصد موفقیت IVF، اقدامات و مراقبت های بعد از IVF از موثرترین موارد تاثیر گذار می باشند و توصیه می شود حتما رعایت گردند. مواردی مانند:

• خودداری از شنا یا قرار گرفتن در وان حمام تا 48 ساعت بعد از انتقال جنین
• انجام ندادن فعالیت های سنگین و شدید فیزیکی و ورزش تا قبل از رسیدن به وضعیت پایدار در بارداری 
• همچنین رعایت رژیم غذایی به گونه ای که از نفخ و یا یبوست جلوگیری گردد.

سن فرد

احتمال باردار شدن در خانم ها در سن 35 سالگی ، به میزان 42 درصد، از خانم های بین 20 تا 24 سال کمتر است. از 35 سالگی به بعد، توانایی زنان برای بارداری سالانه 9٪ افت می کند. بنابراین احتمال بارداری به طور طبیعی بعد از 40 سالگی به طرز چشمگیری کاهش می یابد. پس از 45 سال ، بیش از 95٪ تخمک های باقیمانده در تخمدان ها، دارای ناهنجاری های ژنتیکی می باشند.

به همین صورت تاثیر سن در میزان موفقیت IVF هم از عوامل بسیار مهم به شمار می رود. میزان موفقیت IVF در زنان در سن سی سالگی 48٪ است. این میزان در چهل سالگی 22 درصد، در سن چهل و سه سالگی 12 درصد، در چهل و پنج سالگی 7 درصد می باشد و در سن چهل و هفت سالگی به 4 درصد کاهش می یابد.

همراهی IVF با غربالگری ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGS یا PGD) یکی از راهکارهایی است که با بررسی ژنتیک جنین های تشکیل شده، پیش از لانه گزینی در محیط آزمایشگاه و انتخاب و انتقال جنین هایی که مشکلات کروموزومی ندارند، می تواند شانس لانه گزینی جنین های مادران مسن را افزایش داده و خطر سقط در اوایل بارداری را کاهش دهد. دیده شده میزان موفقیت IVF با این روش حدود ۱۰ درصد افزایش می یابد.

همچنین اگر به دلیل سن بالا تخمک گذاری ضعیف باشد، ذخیره تخمدان پایین باشد و یا سابقه درمان طولانی و متاسفانه ناموفق وجود داشته باشد، در این حالت، دریافت تخمک یا جنین اهدایی (بسته به وضعیت باروری زوجین) پیشنهاد می شود. در سیکل ای وی افی که با تخمک یا جنین های اهدایی که از زنان جوان دریافت شده است، انجام شده باشد، فاکتور سن به عنوان یکی از عوامل شکست IVF حذف می شود.

باتوجه به اهمیت سن در میزان باروری توصیه می شود اگر بدلایلی تمایل دارید بارداری تان را به سالها بعد موکول کنید، در سنین کمتر از ۳۵ سال تخمک یا جنین هایتان را فریز کنید.

علل ناباروری در مردان

• واریکوسل
  

  واریکوسل به تورم رگ‌های تخلیه کننده بیضه گفته می‌شود که می‌تواند کیفیت اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد. واریکوسل می‌تواند بر یک یا هر دو بیضه تاثیر بگذارد. بیشتر مردان مبتلا به واریکوسل هیچ گونه علائمی ندارند.

• اختلالات انزال

  اختلالات انزال شامل انزال زودرس، عدم انزال (نداشتن انزال) و انزال برگشتی – که زمانی است که مایع منی در هنگام ارگاسم به جای بیرون آمدن از نوک آلت تناسلی، وارد مثانه می‌شود- می‌باشند.

• آنتی بادی‌هایی که به اسپرم حمله می‌کنند

  آنتی بادی‌های ضد اسپرم، سلول‌های سیستم ایمنی بدن هستند که اشتباهاً اسپرم را به عنوان عامل خارجی مهاجم تشخیص می‌دهند و سعی در از بین بردن آنها دارند. سه نوع اصلی از آنتی بادی‌های اسپرم وجود دارد
  ایمونوگلوبین G (igG)
  ایمونوگلوبین A (igA)
  ایمونوگلوبین M (igM)

• تومورها

  سرطان‌ها و تومورهای خوش خیم می‌توانند به طور مستقیم از طریق غده‌های تولید کننده هورمون‌های تولید مثل مانند غده هیپوفیز، یا از طریق دلایل ناشناخته، بر اندام‌های تولید مثل مردان تاثیر بگذارند. علاوه بر این، جراحی، پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای درمان این تومورها می‌تواند باروری مردان را مستقیماً تحت تاثیر قرار دهد.

• بیضه نهفته یا نزول نکرده

  ممکن است در حین رشد جنین، یک یا هر دو بیضه نتوانند از شکم به درون کیسه‌ای که معمولاً حاوی بیضه‌ها است، فرود بیایند. ناباروری در میان مردانی که این وضعیت را تجربه کرده‌اند، بسیار بیشتر است.

• عدم تعادل هورمونی

  ناباروری می‌تواند ناشی از اختلالات خود بیضه‌ها یا یک ناهنجاری باشد که سایر سیستم‌های هورمونی از جمله هیپوتالاموس ، هیپوفیز، تیروئید و غده‌های آدرنال را تحت تاثیر قرار می‌دهد، پایین بودن سطح تستوسترون (هیپوگنادیسم مردانه) و سایر مشکلات هورمونی، تعدادی از دلایل اصلی ناباروری هستند.

• مشکلات مربوط به انتقال اسپرم

  لوله‌های مختلفی وجود دارند که حامل اسپرم هستند. این لوله‌ها می‌توانند به دلایل مختلف مانند عفونت، آسیب یا رشد غیر طبیعی مانند فیبروز کیستیک، یا شرایط ارثی مشابه مسدود شوند.

• اختلالات ژنتیکی

  اختلالات ارثی مانند سندروم کلاین فلتر (یعنی هنگامی که یک مرد به جای یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y، با دو کروموزوم X و یک کروموزوم Y متولد می‌شود) رشد طبیعی ارگان‌های تولید مثل مرد را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

• مشکلات رابطه جنسی

  این موارد می‌توانند شامل مشکل در نگه داشتن یا حفظ نعوظ کافی برای رابطه جنسی (اختلال در نعوظ)، انزال زودرس، مقاربت دردناک، ناهنجاری‌های آناتومیک مانند داشتن یک سوراخ مجرای ادراری زیر آلت تناسلی -(هیپوسپادیاس) یا مشکلات روانی یا ارتباطی که باعث ایجاد اختلال در رابطه جنسی میشوند، باشند.

• داروها

  درمان جایگزینی تستسترون، استفاده طولانی مدت از استروئید آنابولیک، داروهای سرطان (شیمی درمانی)، برخی داروهای ضد قارچ ، برخی داروهای زخم و برخی داروهای دیگر می‌توانند باعث اختلال در تولید اسپرم و کاهش باروری مردان شوند.

• جراحی‌های قبلی

  برخی جراحی‌های خاص ممکن است از وجود اسپرم در مایع منی شما جلوگیری کنند؛ از جمله عمل وازکتومی، عمل‌های ترمیم فتق کشاله ران، جراحی‌های اسکروتوم یا بیضه، جراحی‌های پروستات و جراحی‌های بزرگ شکم از جمله عمل‌های جراحی که برای سرطان‌های بیضه و رکتال انجام می‌شوند. در برخی موارد ممکن است برای معکوس کردن این انسدادها یا برای بازیابی مستقیم اسپرم از اپیدیدیم و بیضه‌ها، عمل جراحی انجام شود.

• بیماری سلیاک

  بیماری سلیاک یک بیماری گوارشی ناشی از حساسیت به گلوتن است. بیماری سلیاک می‌تواند باعث ناباروری در مردان شود. در این صورت ممکن است قدرت باروری پس از گرفتن رژیم بدون گلوتن بهبود پیدا کند.

• عفونت‌ها

  برخی از عفونت‌ها مانند سوزاک یا التهاب بیضه‌ها می‌توانند بر تولید اسپرم یا سلامت اسپرم‌ها تاثیر بگذارد یا باعث ایجاد زخمی شود که مانع عبور اسپرم می‌شود.