موفقیت ای وی اف چقدر است؟

موفقیت ای وی اف چقدر است؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که موفقیت آی وی اف چقدر است؟

سوال : موفقیت آی وی اف چقدر است؟

پاسخ : در راستای افزایش درصد موفقیت IVF، اقدامات و مراقبت های بعد از IVF از موثرترین موارد تاثیرگذار می باشند و توصیه می شود حتما رعایت گردند.

برای آگاهی بیشتر از میزان موفقیت در آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

موفقیت ای وی اف چقدر است؟

درصد موفقیت آی وی اف چقدر است؟

عوامل مختلفی به عنوان راه های افزایش شانس موفقیت آی وی اف وجود دارند. این عوامل را می توان به طور کلی در 5 دسته طبقه بندی کرد که شامل موارد زیر می شوند که در ادامه به توضیح این عوامل می پردازیم:

  • اقدامات قبل از ای وی اف (IVF) ؛
  • تکنیک های کمکی موثر در سیکل ای وی اف؛
  • مراقبت ها و اقدامات بعد از عمل ای وی اف؛
  • سن فرد؛
  • مرکز نابارری و پزشک متخصص.

اقدامات قبل از ای وی اف(IVF):

برای افزایش شانس موفقیت درIVF، اقدامات قبل از آی وی اف، سبک زندگی و بررسی های قبل از عمل از مهمترین و تاثیرگذارترین عوامل می باشند. در زیر این عوامل را به صورت جداگانه بررسی می کنیم:

  • سبک زندگی سالمی را در پیش بگیرید.

    – داشتن وزن مناسب، تغذیه درست، خواب کافی و ورزش بسیار مهم می باشد. همچنین نداشتن استرس و عدم مصرف سیگار و الکل از مؤلفه های اصلی زندگی سالم می باشد.
    – حفظ وزن مناسب، در باروری و آی وی اف موفق بسیار مهم است. ما می دانیم که چاق بودن (BMI> 35) و کمبود وزن (BMI <19) به ترتیب ۲ و ۴ برابر زمان باردار شدن را افزایش می دهد و تأثیر منفی بر درصد موفقیت ای وی اف می گذارد. اضافه وزن، نظارت بر تخمدان ها در حین انجام مراحل ای وی اف را دشوارتر می کند و احتمال بروز عوارض در هنگام برداشت تخمک را افزایش می دهد. دستیابی به وزن طبیعی با تغییر رژیم و فعالیت ورزشی منظم میسر می شود. مشورت با متخصص تغذیه و داشتن یک برنامه ورزشی منظم نیز می تواند به دستیابی به این اهداف کمک کند.
    – تغذیه مناسب داشته باشید. رژیم غذایی خود را ناگهان تغییر ندهید بلکه به تدریج تغییرات مورد نظرتان را اعمال کنید و پروتئین هایی مانند ماهی و مرغ را بیشتر مصرف کنید. غلات سبوس دار میل کنید. حبوبات از جمله لوبیا، نخود و عدس را نیز به برنامه غذایی خود اضافه کنید. محصولات لبنی کم چرب بخورید. چربی های سالم مانند آووکادو، روغن زیتون فرابکر، آجیل و دانه ها را حتما در لیستتان داشته باشید و از مصرف شکر، غلات تصفیه شده و سایر غذاهای فرآوری شده خودداری کنید. در ضمن مصرف نمک را نیز محدود کنید و به جای آن، مواد غذایی را با سبزیجات معطر و ادویه ها طعم دار کنید.
    – خوب و به مقدار کافی بخوابید.
    – استرس خود را کاهش دهید. میزان استرس می تواند بر میزان باروری شما تأثیر بگذارد. کاهش استرس در طی انجام مراحل ای وی اف می تواند یکی از سخت ترین کارها برای زوجین باشد. با این حال گزارش های متعددی حاکی از بهبود نتایج بارداری با استفاده از تکنیک های کاهش استرس و کارگاه های آموزشی مربوطه وجود دارد.
    – ترک سیگار. سیگار کشیدن می تواند باعث کاهش درصد موفقیت ای وی اف شود. زیرا مصرف دخانیات بر کیفیت اسپرم و تخمک تأثیر می گذارد. ترک سیگار کار ساده ای نیست و اغلب به پشتیبانی شخصی و همچنین حرفه ای نیاز دارد. پس سعی کنید از دوستان و خانواده خود بخواهید تا شما را در این مسیر تشویق و حمایت کنند.

  • سلامت اسپرم را افزایش دهید.

    استفاده از از ویتامین ها و حفظ وزن مطلوب بدن و خنک نگه داشتن دمای بیضه ها، کیفیت اسپرم را بهبود می بخشد و می تواند برای تقویت قبل از ivf مناسب باشد و درصد ivf موفق را بالا ببرد. تحت نظارت پزشک، می توان مصرف داروهایی را شروع کرد که در افزایش تعداد و کیفیت اسپرم موثر باشند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر درصد موفقیت ای وی اف داشته باشد. همچنین بهتر است آزمایش اسپرم را قبل از انجام عمل ای وی اف خود انجام دهید تا بتوانید میزان و کیفیت اسپرم همسرتان را با مقادیر مورد نیاز برای IVF مقایسه کنید. همچنین بیضه ها را خنک نگه دارید. دمای بیضه ها باید چند درجه پایین تر از دمای بدن باشد، بنابراین از استفاده از جکوزی، حمام گرم، اتاق بخار و دوچرخه سواری خودداری کنید. زیرا تحقیقات نشان داده که همه این کارها کیفیت اسپرم را کاهش می دهد. آب زیاد بنوشید، مقدار مصرف آب را تا ۲ لیتر در روز برسانید. کم آبی بدن یکی از مهمترین عواملی است که بر کیفیت اسپرم تأثیر می گذارد. مصرف ویتامین کافی برای اطمینان از دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز اسپرم نیز بسیار مهم است.
    در این رابطه با یک متخصص تغذیه مشورت نمایید. در اینجا لیستی از برخی از مکمل های رایج توصیه شده را تهیه نموده ایم :
    – آنتی اکسیدان ها: رادیکال های آزاد در بدن شناور هستند و به سلول های سالم آسیب می رسانند که این عامل 40 درصد آسیب های اسپرم را بر عهده دارد. آنتی اکسیدان ها رادیکال های آزاد را از بین می برند؛
    – اسیدهای آمینه: بلوک های ساختمانی پروتئین هستند و برای تولید تخمک و اسپرم لازم می باشند؛
    – ویتامین A و ویتامین B6 : برای تولید هورمون های جنسی مردانه ضروری اند؛
    – ویتامین B12: مقادیر کم آن می تواند باعث تولیداسپرم با شکل گیری غیرطبیعی، کاهش تعداد اسپرم و کاهش تحرک آن شود؛
    – ویتامینC : آنتی اکسیدانی است که از آسیب رادیکال های آزاد جلوگیری می کند؛
    – سلنیوم: برای شکل دهی صحیح اسپرم و حفظ تعداد لازم است؛
    – منگنز: کمبود آن ممکن است باعث انحطاط بیضه ها، ناهنجاری های مادرزادی، کاهش تعداد اسپرم شود؛
    – روی: برای متابولیسم تستسترون، رشد بیضه، تولید اسپرم، تحرک، تعداد، کاهش استروژن اضافی در بافت تولید مثل مردان مورد نیاز است؛
    – کوآنزیمQ10 : وجود آن برای تولید انرژی اهمیت دارد. ممکن است در هنگام مصرف این مکمل میزان باروری افزایش یابد. همچنین جریان خون را بهبود می بخشد.

موفقیت ای وی اف چقدر است؟

  • سلامت تخمک را کنترل کنید.

    L-Arginine ، امگا ۳و CoQ10 مکمل هایی هستند که با افزایش کمیت و کیفیت تخمک می توانند در افزایش درصد موفقیت ای وی اف تاثیر بگذارند. با پزشک خود جهت تجویز این مکمل ها مشورت کنید.
    مولتی ویتامین ها نیز ممکن است مفید باشند. اطمینان حاصل کنید که بدنتان مقادیر کافی ویتامین D دارد. بیش از ۴۰٪ افراد کمبود ویتامین D دارند. اطلاعاتی در مورد ارتباط آن با ناباروری و نتایج بدتر آی وی اف وجود دارد. از پزشک خود بخواهید که میزان ویتامین D شما را بررسی کند و در صورت نیاز یک مکمل ویتامین D تجویز کند.
    باید به این نکته توجه داشته باشید که هر یک از مکمل ها یا غذاهایی که در این مقاله در مورد آن ها صحبت شده است را نباید همزمان با مصرف هر نوع داروی آی وی اف استفاده کنید. این برنامه قبل از شروع داروهای شما باید تمام شود. در حالت ایده آل، قبل از شروع داروی آی وی اف می توانید سه ماه را به این مسأله اختصاص دهید تا با این مکمل ها و رژیم باروری آماده شوید.

  • قبل از انجام IVF سلامت رحم و لوله های رحمی شما باید مورد بررسی قرار گیرند.

    برخی از مراکز ناباروری قبل از شروع درمان با IVF به طور معمول روی هر خانم روش هیستروسکوپی را انجام می دهند و معتقدند که برداشتن پولیپ یا بافت زخمی قبل از شروعIVF ، شانس موفقیت آن را بیشتر می کند. اهمیت هیستروسکوپی قبل از آی وی اف در مطالعات جدید ثابت شده است و این مطالعات نشان می دهند که پس از عدم موفقیت در چرخهIVF ، انجام هیستروسکوپی برای بررسی رحم بسیار سودمند است. و در این مطالعات نشان داده شد که ۲۵ درصد زنانی که در چرخه آی وی اف شکست خورده بودند، مشکلات رحمی داشته‌اند. همچنین برخی بیماری‌های مربوط به سیستم تولید مثل مانند اندومتریوز، تخمدان پلی کیستیک و عفونت مزمن لوله رحمی (هیدروسالپنکس) با نامناسب کردن بستر رحم و اختلال در لانه‌گزینی و رشد جنین، می‌توانند موجب عدم دستیابی به بارداری از طریق IVF شوند. در صورت وجود این بیماری ها در خانمی که تمایل بهIVF دارد، برای افزایش درصد موفقیت ای وی اف، توصیه می شود ابتدا به کمک دارو یا جراحی، مشکلات مربوطه کنترل یا برطرف شده و سپس اقدام به IVF انجام شود.

  • صبور باشید.

    بسیاری از بیماران به بیش از یک مرحله انجام آی وی اف برای رسیدن به موفقیت در تحقق بارداری نیاز دارند و ممکن است نتایج از سیکلی به سیکل دیگر متفاوت باشد. اگر سیکل اول شما موفقیت آمیز نبود، ممکن است پزشکتان بتواند با تنظیم داروها یا انجام تکنیک های مکمل دوره بعدی را بهبود دهند. در کل توصیه می شود همه کارها را درست انجام دهید و بزرگترین چیزی که باید بخاطر بسپارید این است که اغلب این موارد خارج از کنترل شماست. اما گاهی اوقات رها کردن دغدغه ها می تواند به شما در تحمل سختی ها کمک کند. وقتی همه چیز خوب پیش نمی رود، خود را سرزنش نکنید زیرا شما تنها نیستید و زوجین بسیاری شرایط شما را دارند.

بارداری دوقلویی در آی وی اف، حتما اتفاق می‌افتد؟

بارداری دوقلویی در آی وی اف، حتما اتفاق می‌افتد؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که در آی وی اف حتما بارداری دوقلویی اتفاق می‌افتد؟

سوال : در آی وی اف حتما بارداری دوقلویی اتفاق می افتد؟

پاسخ : امروزه بسیاری از زوجین تصمیم به باردار شدن و تمایل به فرزند دوقلو داشتن دارند. هر چند که بارداری دوقلویی دارای مزایایی نیز می باشد ( مثلا بسیاری ترجیح می دهند که سختی دوران بارداری و زایمان را یک بار تحمل کنند)، با این حال بارداری دو قلویی جزو بارداری پرخطر محسوب شده و می تواند با خطرات بیشتری برای مادر و جنین همراه باشد. بنابراین در صورت تمایل به داشتن بارداری دوقلو و آگاهی از خطرات آن، حتما با پزشک خود مشورت نمایید.

برای آگاهی بیشتر از بارداری دوقلویی در آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

بارداری دوقلویی در آی وی اف، حتما اتفاق می‌افتد؟

چندقلوزایی

بیشتر بارداری ها منجر به تولد یک فرزند می‌شود اما درصد کمی نیز باعث چند قلوزایی خواهند شد. بارداری که منجر به تولد دو یا تعداد بیشتری فرزند شود چندقلوزایی نامیده می‌شود. جنین‌های متولد‌شده ممکن است چندقلوهای همسان یا چندقلوهای ناهمسان باشند. دو یا چند قلوهای همسان از یک تخمک لقاح یافته با یک اسپرم ایجاد می‌شوند که به دلایل نامشخصی تخمک لقاح‌یافته طی مرحله‌ی اول تکوین به دو یا چند جنین تقسیم می‌شود. این درحالی است که چندقلوهای غیرهمسان از لقاح تخمک‌های متعدد با اسپرم‌های مختلف ایجاد می‌شوند. چندقلوها شامل دوقلو، سه‌قلو، چهارقلو و در موارد معدودی تعداد بیشتری فرزند که هم زمان متولد شده‌اند می‌باشد. با این وجود در چند دهه‌ی اخیر درصد چند قلوزایی افزایش یافته است که بیشتر به دلیل داروهایی است که به زنان نابارور داده می‌شود و منجر به تخمک‌گذاری‌های متعدد می‌شود. زنانی که از روش‌های کمک باروری (ART) استفاده می‌کنند شانس بیشتری برای بارداری‌های چندقلویی دارند. افزایش این احتمال با توجه به نوع درمان‌های بارداری مورد استفاده می‌تواند متفاوت باشد. در روش لقاح آزمایشگاهی (IVF) چندین جنین در رحم قرار داده می‌شود. سایر درمان‌های دارویی مانند کلومید می‌تواند باعث تحریک رهایی چندین تخمک شود. با این حال بسیاری از درمان‌های بارداری اثری بر افزایش احتمال چندقلوزایی ندارند. حدود 25 درصد درمان‌های لقاح آزمایشگاهی به بارداری چند قلویی منجر می‌شوند. از دیگر علت‌های این امر افزایش سن باروری در زنان بوده که موجب چند قلوزایی می‌شود. تولد دوقلوها و قل‌های بیشتر یک فرآیند بارداری منحصر به فرد است که بر روی نظام خانواده، توسعه جامعه و تکوین شخصیت افراد اثرگذار می‌باشد. از آنجایی زایمان چندقلوها متفاوت تر است، زنانی که بارداری چندقلویی را تجربه می‌کنند بیشتر از بارداری‌های معمولی نیازمند توجه و مراقبت می‌باشند.
آمارها نشان می‌دهد که از هر ۳۰ فرد در اروپا و یا آمریکا، یک نفر از آن‌ها دارای یک خواهر و یا برادر دو قلو می‌باشد. این نرخ در آسیا به یک نفر در ۷۰ نفر می‌رسد.
کم‌ترین نرخ شیوع چندقلوزایی در کشور هاوایی، ژاپن و تایوان بوده که حدوداً دو تا هفت نفر از هر ۱۰۰۰ نفر می‌باشد. بر اساس نتایج گزارش شده آمار چندقلوزایی به علت استفاده از تکنیک‌های کمک باروری (ART) در حال افزایش می‌باشد، در سال ۲۰۱۱ در آمریکا ۳۶ درصد تولدهای حاصل از IVF، دوقلو و ۷۸ درصد سه قلو بوده است. طول بارداری در انسان برای یک جنین در حدود۴۰ هفته می‌باشد. اما این زمان برای چندقلوزایی به طور متوسط کاهش می‌یابد. برای دوقلوزایی طول دوره‌ی بارداری ۳۶ هفته، برای سه قلوزایی ۳۲ هفته و برای چهارقلوزایی ۳۰ هفته می‌باشد. از آنجایی که تولدهای زودرس در نهایت برای سلامت کودکان عواقبی در پی دارد، تولد دوقلوها با راهکارهای خاصی نسبت به تولدهای معمول کنترل و هدایت می‌شود.
برخی چندقلوهای همسان از یک جفت استفاده می‌کنند با این حال به طور معمول در کیسه‌های آب مجزایی در رحم رشد می‌کنند. در موارد محدودی چندقلوهای همسان در یک کیسه‌ی آمنیوتیک قرار می‌گیرند. دو یا چند قلوهای غیرهمسان دارای جفت ها و کیسه های آمنیوتیک مجزایی هستند.

بارداری دوقلویی در آی وی اف، حتما اتفاق می‌افتد؟

انواع بارداری دوقلویی

بارداری دوقلویی بر اساس تعداد تخمک لقاح یافته، دارای دو نوع اصلی می باشد:

  • مونوزیگوت (دوقلوی همسان): در این نوع دوقلویی ممکن است یک تخمک با یک اسپرم بارور شود و سپس زیگوت (سلول تخم) تشکیل شده به دو قسمت تقسیم گردد.
  • دی زیگوت (دوقلوی غیرهمسان): اگر دو تخمک توسط دو اسپرم مختلف بارور شوند، بارداری به صورت دوقلویی دی زیگوت ایجاد می شود. بنابراین دوقلوهای دی زیگوت، دوقلوهای حاصل از دو جنین متفاوت هستند که فقط در یک زمان متولد می شوند.
  • یک نوع دیگر تقسیم بندی بارداری دوقلویی بر اساس ساک بارداری است. ساک بارداری از دو قسمت تشکیل شده است؛ کوریون و آمنیون. کوریون لایه خارجی ساک بارداری است و آمنیون لایه داخلی کیسه بارداری است که مایع آمنیوتیک را در بر می گیرد.

عوارض بارداری دوقلویی:

همانطورکه گفته شد بارداری دوقلویی دارای عوارضی برای مادر و نوزاد می باشد. از مهمترین عوارض بارداری دوقلویی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • زایمان زودرس؛
  • تولد نوزاد با وزن کم؛
  • مرده زایی؛
  • ابتلای نوزاد به اوتیسم؛
  • مسمومیت بارداری؛
  • دیابت بارداری.

عوارض داروهای ای وی اف چیست؟

عوارض داروهای ای وی اف چیست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دارو‌هایی که برای آی وی اف استفاده می‌شود، چه عوارضی دارد؟

سوال : داروهایی که برای آی وی اف استفاده می شود، چه عوارضی دارد؟

پاسخ : لقاح آزمایشگاهی یا آی وی اف یکی از رایج ترین روش های کمک باروری (ART) است. ای وی اف فرآیند بارورسازی است که در آن سلول تخمک و سلول اسپرم در آزمایشگاه به صورت دستی لقاح می یابند و سپس جنین ایجاد شده به رحم منتقل می شود و به افراد دچار نازایی کمک می کند تا تجربه داشتن فرزند را داشته باشند.
برخی از خانم ها بعد از طی کردن تمامی مراحل IVF می توانند فعالیت های روزمره خود را بعد از یک روز از سر بگیرند ولی بهتر است کمی استراحت کنند.
ممکن است مانند بسیاری از تکنیک های پزشکی، IVF هم با عوارض و مشکلاتی همراه باشد.

برای آگاهی بیشتر از عوارض داروهای آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

عوارض داروهای ای وی اف چیست؟

عوارض آی وی اف ناشی از مصرف داروهای کمک باروری

داروهای کمک باروری می توانند عوارض جانبی مانند سردرد، تغییرات خلق و خوی، انقباضات خفیف شکمی، درد شکم، گرگرفتگی، نفخ مختصر، یبوست و حساس شدن پستان ها را در کنار دیگر عوارض ای وی اف ایجاد کنند. داروهای کمک باروری ممکن است به ندرت باعث ایجاد سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) شوند. از علائم سندرم تحریک بیش از حد تخمدان می توان به درد های شکم، احساس نفخ، احساس تهوع یا استفراغ، کاهش دفعات ادرار، تنگی نفس، غش و افزایش وزن ناگهانی در عرض سه تا پنج روز اشاره کرد.
در صورت مشاهده هر کدام از علائم بالا به پزشک مراجعه کنید.

عوارض ای وی اف مربوط به عمل تخمک گیری یا پانکچر

عمل تخمک گیری، تخمک کشی یا پانکچر نیز ممکن است با عوارض و مشکلاتی همراه باشد. بعد از پانکچر بهتر است علائمی مانند خون ریزی شدید واژینال، درد در ناحیه لگن، وجود خون در ادرار و تب بالای 38 درجه سانتیگراد (100.5 درجه فارنهایت) را جدی بگیرید و در صورت مشاهده این علائم حتما با پزشک خود تماس بگیرید. همچنین در موارد نادری امکان آسیب به مثانه یا روده و همچنین عفونت و خون ریزی در حین عمل تخمک گیری وجود دارد اما این مشکلات بسیار به میزان تجربه و مهارت پزشک متخصص و نیز مجهز بودن مرکز ناباروری به تجهیزات و دستگاه های به روز، بستگی دارند.

عوارض داروهای ای وی اف چیست؟

عوارض ای وی اف مربوط به انتقال جنین

پس از انتقال جنین لقاح یافته ممکن است متوجه خروج مقادیری مایع و ترشحات شفاف و یا آغشته به خون شوید. همچنین در مرحله انتقال جنین در صورتی که بیش از یک جنین به داخل رحم منتقل شود، احتمال چندقلوزایی افزایش پیدا می کند. چندقلوزایی نیز عوارضی مانند افزایش خطر زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن کم در پی دارد.

استرس، از دیگر عوارض ای وی اف

روش کمک باروری (ART) تعهد فیزیکی، احساسی و مالی مهمی را از سمت زوج ها می طلبد. استرس های روانی و مشکلات احساسی در جریان انجام IVF، شایع هستند به خصوص زمانی که آی وی اف با شکست روبه رو شود. همچنین روش های کمک باروری پرهزینه هستند و اغلب بیمه ها این هزینه ها را پوشش نمی دهند. در نتیجه در روند ای وی اف داشتن حمایت و پشتیبانی خانواده و نزدیکان می تواند بسیار یاری دهنده باشد.

مراحل انجام آی وی اف، چقدر طول میکشد؟

مراحل انجام آی وی اف، چقدر طول میکشد؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که فرآیند آی وی اف چقدر طول می‌کشد؟ و آیا نیاز به اقامت وجود دارد؟

سوال : فرآیند آی وی اف چقدر طول می کشد؟ و آیا نیاز به اقامت وجود دارد؟

پاسخ : لقاح آزمایشگاهی یکی از روش های کمک باروری (ART) است که معمولا با نام آی وی اف معرفی می شود. لقاح آزمایشگاهی فرآیند بارورسازی است که در آن سلول تخمک و سلول اسپرم در آزمایشگاه به صورت دستی ترکیب می شوند و سپس طی فرایند انتقال جنین، جنین ایجاد شده به رحم منتقل می شود. از دیگر روش های کمک باروری می توان انتقال سلول های جنسی به درون لوله فالوپ (GIFT) و انتقال سلول تخم به درون لوله فالوپ (ZIFT) را نام برد.

برای آگاهی بیشتر از مدت زمان انجام فرآیند آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

مراحل انجام آی وی اف، چقدر طول میکشد؟

عمل آی وی اف چگونه انجام می شود؟

در اینجا به بررسی نحوه انجام آی وی اف (IVF) یا لقاح آزمایشگاهی می پردازیم. قبل از آغاز دوره درمان ای وی اف ( لقاح مصنوعی یا باروری آزمایشگاهی ) در حدود 4 هفته برای انجام سونوگرافی های اولیه، سنجش هورمونی و آزمایشات لازم زمان نیاز است و پس از آن انجام مراحل ای وی اف آغاز می گردد. مراحل ای وی اف معمولا به ترتیب زیر انجام می گیرد:

  • مرحله یک، تحریک تخمدان: برای تحریک تخمدان و تولید تخمک، داروهای باروری تجویز می شوند. فرآیند تحریک تخمدان در حدود دو هفته به طول می انجامد. برای این کار باید تعداد زیادی تخمک تولید شود زیرا برخی تخمک ها یا تکامل پیدا نمی کنند، یا بعد از خارج کردن آن ها از تخمدان ها، بارور نمی شوند. در این مرحله سونوگرافی واژینال برای معاینه و بررسی وضعیت تخمدان ها و آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون ها استفاده می شود.
  • مرحله دو، عمل تخمک گیری یا پانکچر: بعد از مرحله تحریک تخمدان، تخمک ها با کمک تصاویر سونوگرافی از طریق یک جراحی کوچک که یک سوزن توخالی را از طریق واژن داخل حفره لگنی کرده و به سمت تخمک ها هدایت می کند و به آن عمل تخمک گیری یا پانکچر می گویند، خارج می شوند. عمل پانکچر در حدود نصف روز زمان می برد و برای کاهش درد و ناراحتی فرد، داروهای مسکن تجویز می گردد.
  • مرحله سه، تهیه نمونه اسپرم: پس از پانکچر، فرآیند آماده سازی اسپرم در همان روز انجام می گیرد تا اسپرم ها برای لقاح با تخمک آماده شوند.
  • مرحله چهار، بارور کردن تخمک: طی فرآیندی به نام تلقیح یا بارور کردن تخمک، اسپرم و تخمک در ظروف آزمایشگاهی با هم مخلوط می شوند و در آزمایشگاه نگهداری می شوند تا لقاح صورت گیرد. در برخی موارد که احتمال لقاح بسیار پایین است، از روش تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) استفاده می شود. طی این فرآیند، یک سلول اسپرم مستقیم به درون سلول تخمک تزریق می شود تا لقاح رخ دهد. تخمک ها تا وقوع لقاح و انجام تقسیم سلولی کنترل می شوند. هنگامی که بارور کردن تخمک ها صورت گرفت، تخمک های لقاح یافته، جنین در نظر گرفته می شوند. متخصصین به طور منظم جنین های ایجاد شده را بررسی می کنند تا از رشد مناسب آن ها آگاه باشند. در حدود پنج روز یک جنین طبیعی چندین سلول دارد که به طور فعال تقسیم می شوند. زوج هایی که در معرض خطر انتقال یک بیماری ژنتیکی به فرزندشان هستند، می توانند در کنار روش معمول لقاح آزمایشگاهی یا IVF، از تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD) نیز که سه تا چهار روز بعد از بارور کردن تخمک ها انجام می شود، کمک بگیرند تا سلامت جنینشان ارزیابی شود.

مراحل انجام آی وی اف، چقدر طول میکشد؟

  • مرحله پنج، انتقال جنین: انتقال جنین ها به رحم زن معمولا سه تا پنج روز بعد از خارج کردن تخمک ها و لقاح انجام می گیرد. کاتتر یا لوله کوچک به داخل رحم وارد می شود تا جنین ها را منتقل کند. این فرآیند برای بیشتر خانم ها بدون درد است البته برخی انقباض های خفیفی را احساس می کنند. اگر انتقال جنین با موفقیت انجام شود، لانه گزینی معمولا شش تا ده روز بعد از خارج کردن تخمک رخ می دهد.
    تعداد جنین های منتقل شونده معمولا بستگی به تعداد تخمک های جمع آوری شده و سن مادر دارد. نرخ لانه گزینی با افزایش سن مادر، کاهش پیدا می کند. به همین علت تخمک های بیشتری باید بارور شوند و به رحم منتقل شوند تا با توجه به سن مادر احتمال لانه گزینی افزایش یابد. البته تعداد بیشتر جنین احتمال چندقلوزایی را هم افزایش می دهد. با پزشک خود قبل از انجام انتقال جنین، مشورت کنید.

مراقبت های بعد از آی وی اف، چه مواردی است؟

مراقبت های بعد از آی وی اف، چه مواردی است؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چه مراقبت‌هایی بعد از آی وی اف نیاز است تا انتقال موفقیت آمیز باشد؟

سوال : چه مراقبت‌هایی بعد از آی وی اف نیاز است تا انتقال موفقیت آمیز باشد؟

پاسخ : تحقیقات دانشمندان نشان می دهد که از هر هشت زن یک نفر از آن ها به راحتی باردار نمی شوند. این افراد جهت باردار شدن می توانند از روش های کمک باروری مانند IVF استفاده نمایند. آی وی اف یک روش درمان ناباروری است که طی آن تخمک خانم و اسپرم مرد در محیط آزمایشگاهی لقاح داده می شوند و جنین تشکیل می گردد. جنین حاصل از IVF را می توان در داخل رحم خانم قرار داد و یا می توان آن را فریز نمود. افرادی که ای وی اف انجام می دهند، نگرانی های متعددی از قبیل میزان موفقیت IVF، هزینه انجام آن و مسائل دوران بارداری دارند. بنابراین ممکن است دچار اضطراب شوند. با رعایت برخی اصول و انجام مراقبت های بعد از انتقال جنین، می توان میزان موفقیت ای وی اف (انتقال جنین موفق) و در نتیجه شانس بچه دار شدن زوجین را افزایش داد.

برای آگاهی بیشتر از مراقبت های بعد از آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

مراقبت های بعد از آی وی اف، چه مواردی است؟

مراقبت های بعد از انتقال جنین شامل موارد مختلفی است که رعایت هر کدام از این موارد، بسیار مهم و ضروری می باشد.

تغذیه بعد از انتقال جنین:

چگونگی تغذیه بعد از انتقال جنین، از جمله مسائلی است که بسیاری از خانم ها در مورد آن کنجکاو هستند. در هنگام انجام IVF و پس از انتقال جنین، رژیم غذایی فرد باید سالم و متعادل باشد. تغییرات بنیادی در رژیم غذایی بعد از انتقال جنین، از جمله استفاده از مواد غذایی فاقد گلوتن توصیه نمی شود. مطالعلات نشان داده اند که داشتن وزن طبیعی و رژیم غذایی مناسب، می تواند سبب افزایش سلامت مادر در خانم هایی که سن آن ها کمتر از 35 سال است گردد. بهتر است تغذیه بعد از انتقال جنین شامل مواد زیر باشد چرا که با مصرف این موارد مشاهده علائم دفع جنین بعد از انتقال به کمترین حد خود می رسد:

  • وعده های غذایی سرشار از میوه و سبزیجات؛
  • افزایش مصرف پروتئین که در مواد غذایی مانند ماهی و مرغ وجود دارد؛
  • مصرف انواع غلات؛
  • خوردن حبوبات مانند لوبیا، نخود و عدس؛
  • مصرف میوه هایی مانند آناناس بعد از انتقال جنین نمی تواند باعث بروز مشکل حادی شود؛
  • نشاسته بعد از انتقال جنین را مشکلی را به وجود نخواهد آورد؛
  • استفاده از چربی های سالم مثل آواکادو، روغن زیتون، مغزها و دانه های خوراکی؛
  • اجتناب از مصرف گوشت خام، شکر و مواد غذایی حاوی نگهدارنده ها.

ورزش بعد از انتقال جنین:

خیلی از خانم ها در حین IVF و پس از انتقال جنین از انجام ورزش اجتناب کرده و یا انجام آن را متوقف می کنند. زیرا تصور می کنند که انجام ورزش بعد از انتقال جنین می تواند به بارداری آن ها آسیب برساند. پزشکان توصیه می کنند مادران به ورزش ادامه دهند خصوصا کسانی که از قبل ورزش انجام می دهند. تحقیقات نشان داده است کسانی که دارای BMI مناسب هستند و ورزش می کنند رحم مناسب تری جهت بارداری دارند. البته لازم به ذکر است که دویدن، می تواند در بارداری اختلال ایجاد کند و ضخیم شدن بخش اندومتر رحم را تحت تاثیر قرار دهد زیرا جریان خون را از رحم به دیگر اعضای بدن منتقل می نماید و بر روی سیستم تولید مثل تاثیر می گذارد. افرادی که از دویدن اجتناب می کنند، می توانند ورزش هایی مانند قدم زدن را جایگزین آن نمایند.

دارو های مصرفی پس از انتقال جنین:

خانم هایی که تحت درمان آی وی اف هستند و انتقال جنین انجام داده اند، باید تمام داروهای مصرفی خود را بشناسند و با دستور پزشک خود، داروها را قطع کرده یا تغییر بدهند. اصولا داروهای مصرفی پس از انتقال جنینبه رحم، به قرار زیر خواهند بود:

  • داروهای هورمونی؛
  • مکمل های دارویی.

داروهایی که در موارد خاص پس از انتقال جنین استفاده می شوند نیز شامل موارد زیر هستند:

  • داروهای ضد افسردگی؛
  • داروهای استروئیدی در افرادی که بیماری های خاص مانند لوپوس و آسم دارند؛
  • داروهای تیروئید؛
  • داروهای مربوط به شیمی درمانی؛
  • همچنین داروهایی که اثرات داروهای هورمونی را کاهش دهند.
    داروهای نام برده، اصلی ترین داروهای مورد استفاده در ای وی اف و پس از انتقال جنین می باشند. گاهی به صلاحدید پزشک ممکن است تغییراتی در داروهای مصرفی ایجاد گردد.

مصرف مکمل های دارویی پس از انتقال جنین:

یکی از مهمترین مکمل های دارویی پس از انتقال جنین اسید فولیک است زیرا از ایجاد آسیب مغزی و اختلال در ستون فقرات جنین جلوگیری می نماید. ویتامین D یکی دیگر از مکمل های دارویی است که پس از انتقال جنین برای زنان تجویز می شود زیرا کاهش ویتامین D می تواند سبب بیماری اوتیسم در جنین شود. روغن ماهی هم توسط بسیاری از پزشکان به بیماران داده می شود. نکته مهم این است که مکمل های دارویی نیز باید توسط پزشک و با توجه به شرایط بیمار تجویز گردند.

مسافرت بعد از انتقال جنین:

انتقال جنین منعی برای مسافرت کردن به وجود نمی آورد. پس از انتقال جنین در صورت مسافرت طولانی مدت با ماشین و یا هواپیما، بهتر است هر یک ساعت یکبار خانم پیاده شده، راه برود و مایعات بنوشد. اگر پس از انتقال جنین، بارداری صورت گیرد، فرد هنگام سفر باید به مناطقی برود که امکانات کافی وجود داشته باشد تا در صورت نیاز بتواند از امکانات لازم استفاده نماید. سفر به کشورهایی که امکان عفونت های خاص از جمله عفونت با ویروس زیکا وجود دارد پس از انتقال جنین به رحم، به زنان توصیه نمی شود.

استراحت بعد از انتقال جنین:

در دستورالعمل های جدید، استراحت بعد از انتقال جنین توصیه نمی شود. علت اصلی عدم توصیه به استراحت بعد از انتقال جنین این است که عدم تحرک به همراه استروژن می تواند سبب افزایش لخته شدن خون شود، بنابراین استراحت بعد از انتقال جنین می تواند مانع خون رسانی به جنین شده و در رشد جنین و جفت اختلال ایجاد نماید.

مراقبت های بعد از آی وی اف، چه مواردی است؟

کار کردن پس از انتقال جنین:

کار کردن بعد از انتقال جنین بلامانع است. خانم ها پس از انتقال جنین می توانند سر کار بروند و هیچ دلیل خاصی برای استراحت وجود ندارد.

رابطه جنسی پس از انتقال جنین:

داشتن رابطه جنسی پس از انتقال جنین تاثیری بر موفقیت درمان ناباروری ندارد درنتیجه انجام آن بلامانع است.

استحمام بعد از انتقال جنین:

بسیاری از افراد تصور می کنند که استحمام بعد از انتقال جنین صحیح نیست این در حالی است که استحمام بعد از انتقال جنین ممنوع نیست و خانم ها می توانند پس از انتقال جنین حمام کنند. هنگام استحمام بعد از انتقال جنین، آب مورد استفاده نباید بسیار گرم باشد زیرا می تواند به بارداری آسیب وارد نماید. همچنین رفتن به سونا و جکوزی به دلیل گرمای بیش حد توصیه نمی شود و ممنوع است.

نحوه خوابیدن بعد از انتقال جنین:

مطالعات نشان داده اند شیوه خاصی در خوابیدن بعد از انتقال جنین وجود ندارد، بنابراین نحوه خوابیدن بعد از انتقال جنین تاثیری بر روی افزایش احتمال لانه گزینی جنین ندارد. هر نوع نحوه خوابیدن بعد از انتقال جنین حتی لم دادن در این دوران امکان پذیر است و باعث مشاهده علائم دفع جنین پس از انتقال نخواهند شد. تنها نکته قابل توجه در نحوه خوابیدن بعد از انتقال جنین این است که خانم ها باید احساس راحتی داشته باشند. در این دوران راه هایی جهت بهبود کیفیت خواب توصیه می شوند که به شرح زیر می باشند:

  • دمای مناسب اتاق خواب 16 تا 19 درجه سانتی گراد؛
  • دوش آب گرم قبل از خواب؛
  • قرار دادن اسطوخودوس در اتاق خواب؛
  • اجتناب از نوشیدن چای و کافئین 4 تا 6 ساعت قبل از خواب؛
  • عدم مصرف مواد غذایی 2 تا 3 ساعت پیش از خواب؛
  • گوش دادن به موزیک های آرام؛
  • استفاده نکردن از تلویزیون، لپ تاپ و گوشی تلفن همراه 30 دقیقه قبل از خواب.

تاثیر مصرف الکل و سیگار پس از انتقال جنین:

مصرف سیگار، الکل و تنباکو از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر روی میزان موفقیت بارداری می باشند. مصرف موارد نامبرده، تاثیر منفی بر باروری، کیفیت تخمک و اسشپرم و در نتیجه کیفیت جنین دارد. مطالعات نشان می دهند که حتی مصرف کوتاه مدت سیگار و تنباکو اثرات منفی بر روی مراحل مختلف بارداری دارد.

احساس خستگی پس از انتقال جنین:

جهت رفع احساس خستگی پس از انتقال جنین، انجام اقدامات زیر توصیه می شود:

  • داشتن خواب شبانه به مدت هشت ساعت هر شب؛
  • داشتن هر روز 30 تا 45 دقیقه خواب نیمروزی؛
  • مثبت اندیشی.

راهکارهایی جهت کاهش استرس پس از انتقال جنین:

انجامIVF و انتقال جنین یکی از پرچالش ترین مسائل مربوط به زندگی زوجین می باشد، بنابراین زنان باید بتوانند این مرحله از زندگی خود را مدیریت نمایند. موارد زیر در کاهش اضطراب این دوران، نقش مؤثری دارند:

  • مصرف مقدار فراوان مایعات؛
  • داشتن خواب شبانه به میزان کافی؛
  • ملاقات دوستان؛
  • دیدار والدین؛
  • مطالعه کتاب؛
  • انجام یوگا؛
  • تماشای فیلم.