۶ روش برای افزایش تمرکز و نشاط در طول روز

وقت آن رسیده که فصل پرچالش لذت و اعتیاد را در زندگی روزمره خود ببندیم. برای این کار، یک راه ساده وجود دارد و آن کنترل و متعادل کردن دوپامین است. در این گزارش ۶ راه طبیعی برای به تعادل رساندن این هورمون مهم پیشنهاد کرده‌ایم تا با تعادل دوپامین در مغز و خون، روزهایی پرانرژی و باتمرکز داشته باشیم. خبر خوب اینکه حافظه کوتاه مدت ما هم بهبود خواهد یافت.
دوپامین یک ماده مهم است! در مغز نقش انتقال دهنده عصبی را ایفا می‌کند و در خون به شکل هورمونی درمی‌آید؛ دوپامین احساسات شما درباره انگیزه و پاداش را کنترل می‌کند و زیاد یا کم شدن آن باعث عدم تعادل فوری در سلامت و خلق و خوی شما می‌شود. در درازمدت، عدم تعادل دوپامین می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌ها را افزایش دهد.

با افزایش سن هم توانایی مغز برای جذب دوپامین کاهش می‌یابد اما خوشبختانه راه‌هایی برای کنترل تعادل سطح این ساکن اصلی مغز وجود دارد که بیشتر مربوط به سبک زندگی و عادات درست است.

دوپامین احساس عاطفی، ذهنی و فیزیکی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث افزایش احساس رضایت و انگیزه می‌شود؛ در عین حال توانایی شما را برای تمرکز بهبود می‌بخشد. تولید دوپامین زمانی شروع می‌شود که شما احساس لذت کنید، مشغول ورزش شوید یا زیر نور خورشید و در حال گوش دادن به موسیقی قدم بزنید. الکل و مواد مخدر اما با تاثیر نادرستی که بر این هورمون می‌گذارند، منجر به اعتیاد می‌شوند.

آیا کمبود دوپامین دارید؟
به گزارش سایتک دیلی، اگر سطح دوپامین به طور مزمن ( یعنی در اغلب اوقات) پایین باشد، ممکن است طیف وسیعی از علائم روحی و جسمی را تجربه کنید. اگر تعدادی از این علائم را دارید، ممکن است نشان دهنده دوپامین پایین باشد:

عدم تمرکز و انگیزه
مه مغزی (کمبود وضوح ذهنی)
اضطراب
افسردگی
بی‌خوابی
چالش‌های حافظه کوتاه مدت
کاهش میل جنسی
سندرم پای بیقرار 
یبوست
گرفتگی مکرر عضلات

جالب اینکه برخی افراد ممکن است دوپامین بیش از حد داشته باشند که باعث مشکلات سلامت روان مانند اضطراب، بی‌قراری، بی‌خوابی، پرخاشگری و شیدایی می‌شود.

راه‌های طبیعی متعادل کردن سطح دوپامین
حقیقت این است که هیچ «قرص جادویی» وجود ندارد که بتواند سطح دوپامین شما را افزایش دهد اما به پیشنهاد مرکز مغز آمریکا، چیزی که جواب است خواب کافی، ورزش کردن و دریافت مواد مغذی مورد نیاز است.

 برای بزرگنمایی بیشتر روی تصویر کلیک کنید
۱- به اندازه کافی بخوابید
وقتی هفت تا نه ساعت خواب شیرینی را که هر شب نیاز دارید دریافت نکنید، روز بعد گیرنده‌های دوپامین زیادی نخواهید داشت. یک ساعت قبل از خواب چشمان خود را از نور آبی دور کنید (مثلا نور صفحات موبایل و تبلیت) و زمانی را برای استراحت خود اختصاص دهید.

۲- فعالیت‌های آرامش بخش انجام دهید
تنفس عمیق، حرکات کششی یا مدیتیشن به آرامش و حتی بهتر خوابیدن شما کمک قابل توجهی می‌کند. گوش دادن به موسیقی و نواهای مورد علاقه‌ شما هم یک روش خوب برای کمک به تولید دوپامین است.

۳- حسابی ورزش کنید
انجام تمرینات ورزشی سبب تحریک تولید دوپامین می‌شود و احساس انگیزه بیشتری ایجاد می‌کند؛ تمرینات قدرتی نه تنها ماهیچه‌های شما را تقویت می‌کند، بلکه سیستم عصبی مرکزی را نیز تقویت می‌کند و مقاومت شما را در برابر استرس بهبود می‌بخشد. با متعادل نگه داشتن سطح هورمون استرس، ورزش به متعادل نگه داشتن سطح دوپامین شما نیز کمک می‌کند.

تغذیه‌ای سالم داشته باشید
۴- کمبود پروتئین می‌تواند باعث کاهش سطح دوپامین شود، از دیگر سو، در کنار حرکات چالشی و قدرتی ورزشی، مصرف پروتئین به تقویت عضلات شما کمک خواهد کرد.

۵- افزودن غذاهای غنی از پروبیوتیک (باکتری‌های طبیعی و مفید برای بدن) به رژیم غذایی شما برای حمایت از بیوم روده سالم نیز به تعادل تولید دوپامین کمک می‌کند.

۶- از چربی‌های اشباع فرار کنید!  ویتامین D و چربی‌های امگا ۳ بیشتری را در رژیم غذایی خود بگنجانید. 

4 کلید طلایی برای تبدیل‌ شادی به‌ عادت در زندگی

4 کلید طلایی برای تبدیل‌ شادی به‌ عادت در زندگی

خراسان/  شادی بادوام چیزی است که خیلی از ما به دنبال آن هستیم؛ رویایی در سر داریم که فکر می‌کنیم اگر به آن برسیم، برای همیشه یک شادی با دوام خواهیم داشت. اشتباه ما این است که خوشحالی را در پدیده‌های بیرونی جست‌وجو می‌کنیم؛ در حالی که رضایت از خود سهم زیادی در این احساس دارد. در این مطلب می‌خواهیم کمی عمیق‌تر به موضوع شادی بپردازیم و ببینیم آیا شادی که به دنبال یک اتفاق یا مجموعه شرایط به دست می‌آوریم بادوام، پایدار و همیشگی است؟ اگر نیست چه باید کرد؟
 
 عادت همیشه در تکرار است
40 سال پیش روی آدم‌هایی که در قرعه‌کشی برنده شدند و کسانی که بر اثر حادثه یا تصادف عضوی از بدن‌شان را از دست دادند یک تحقیق گسترده انجام شد. نتیجه تحقیق این را نشان می‌داد که برندگان بعد از یک دوره کوتاه شادی، برمی‌گردند به همان روحیه و خلق و خوی همیشگی و سطح شادی و رضایت از زندگی آن‌ها پایین می‌آید و می‌رسد به همان جایی که همیشه بود. از آن طرف هم سطح ناامیدی کسانی که تصادف کردند ثابت نمی‌ماند و بعد از یک دوره‌ افسردگی و بدحالی، سطح رضایت از زندگی برمی‌گردد به دوره‌ پیش از تصادف. بنابراین عامل بیرونی هر قدر هم مهم و بزرگ باشد، به سختی می‌تواند عادت‌های ما را تغییر دهد و از ما انسان دیگری بسازد. به همین دلیل است که آدم‌ها به دنبال این هستند که رضایت از خود را تبدیل به برنامه ثابت زندگی کنند و تمایل به دانستن چیزهایی دارند که به آن‌ها بگوید چگونه این کار میسر می‌شود؟
 اصول مواجهه با فکرهای منفی
روند تکامل و میل به بقا باعث شده که توجه ما به تجربیات بد بیشتر از تجربیات خوب باشد. اما چطور می‌شود این را مهار و کاری کرد که کل ذهن به تسخیر افکار منفی درنیاید؟ چطور می‌شود با فکرهای منفی مواجه شد و سطح شادی را در زندگی روزمره بیشتر کرد تا تبدیل به عادت شود؟ چند توصیه در این باره وجود دارد:
 فرار نکنید| وقتی گرفتار فکرهای منفی می‌شویم، بهتر است از آن‌ها فرار نکنیم چون این مقاومت اتفاقا باعث می‌شود که بیشتر درگیر باشیم. کاری که می‌توانیم انجام بدهیم این است که نگرانی‌های‌مان را به زبان بیاوریم تا از چیزهای درهم و مبهم تبدیل به چیزهای قابل بیان و واقعی بشوند.
 دوست خودتان باشید| توصیه‌ بعدی این که با خودمان مثل یک دوست رفتار کنیم. وقتی به خودمان حس منفی داریم، بپرسیم اگر دوستی چنین حسی درباره خودش داشت به او چه توصیه‌ای می‌کردیم؟ سعی کنیم آن توصیه را برای خودمان به کار بگیریم.
 کنترل تنفس| مطالعات نشان داده روش‌های تنفسی می‌توانند به کاهش علایم مرتبط با اضطراب، بی‌خوابی، اختلال استرس بعد از حادثه، افسردگی و اختلال کمبود توجه کمک کنند.
 حرکت کنید| وقتی از جا بلند می‌شویم و حرکت می‌کنیم حال ما بهتر از زمانی است که بی‌حرکت نشسته ایم. یک مطالعه روی کاربران تلفن همراه نشان داده است، آدم‌ها وقتی راه می‌روند بیشتر از وقتی که نشسته اند یا دراز کشیده هستند، احساس خوشبختی دارند. لازم نیست برای راه رفتن برنامه‌ریزی بکنیم بلکه یک پیاده‌روی آرام باعث می‌شود روحیه‌ بهتری پیدا کنیم. البته نکته مبهم این است که نمی‌دانیم آیا حرکت کردن باعث خوشحالی‌ می‌شود یا این افراد خوشحال هستند که بیشتر حرکت می‌کنند؟
در تهیه این مطلب از «بی پلاس» کمک گرفته شده است
نویسنده : مارال مرادی | روزنامه نگار