برچسب: نوزاد

• چه اندام هایی در معاینه لگن بررسی می شوند؟
• معاینه لگن در بارداری چگونه است؟
• خطرات 
• دلایل انجام
• روش انجام
• معاینه لگن در چه فواصل زمانی بایستی انجام شود؟
• جمع بندی

چه اندام هایی در معاینه لگن بررسی می شوند؟

• آلت تناسلی زنانه (بخش خارجی)
• واژن (بخش خارجی آلت تناسلی را به دهانه رحم وصل می‌کند)
• دهانه رحم (ورودی رحم از راه واژن)
• رحم
• تخمدان‌ها (اندام‌های تولید تخمک)
• لوله‌های فالوپ (مسیر‌های انتقال تخمک به رحم)
• مثانه، اندامی که ادرار را ذخیره می‌کند
• رکتوم، که انتهای روده بزرگ را به مقعد متصل می‌کند

معاینه لگن در بارداری چگونه است؟

معاینه لگن در بارداری برای تشخیص هر نوع ناراحتی یا عفونت انجام می‌شود. همچنین موجب می‌شود تا پزشک اندازه لگن و دهانه رحم را ارزیابی کند. این اطلاعات به پزشک کمک می‌کند تا ضعف سرویکس که منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس می‌شود را تشخیص دهد.
معمولا معاینه لگن در بارداری در ماه‌های اول انجام می‌شود. اگر هیچ عارضه‌ای وجود نداشته باشد، یک معاینه دیگر در حدود هفته سی و ششم بارداری انجام می‌شود تا تغییرات در دهانه رحم را بررسی کند.
پس از این مدت، پزشک به دفعات لازم، برای تشخیص زمان زایمان، معاینه لگن را انجام می‌دهد.

خطرات معاینه لگن در بارداری

اطلاعات کمی در مورد خطر‌های معاینه لگن در بارداری وجود دارد. ممکن است این معاینه خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد. دلیل آن احتمال انتقال باکتری‌های واژن به داخل و به سمت سرویکس است. 
برخی از بررسی‌ها نشان می‌دهد زنان بارداری که مورد معاینه قرار می‌گیرند، عوارض جانبی آن را تجربه می‌کنند. در یک مطالعه ذکر شده، زنانی که به طور منظم مورد معاینه لگن قرار گرفتند، سه برابر بیشتر از سایر زنان پارگی زودرس غشا (زایمان زودرس) را تجربه کرده اند.

دلایل انجام معاینه لگن چیست؟

معاینه لگن به دلایل مختلفی انجام می‌شود. از جمله:

• برای بررسی سلامت اندام‌های تولید مثل در دوران بارداری
• بررسی علائم عفونت
• تعیین علت درد در لگن یا پشت کمر
• به عنوان بخشی از چکاپ سالانه

پزشکان معمولا معاینه لگنی را برای بررسی عفونت‌های منتقله از راه جنسی (STI)، عفونت‌های مخمر و واژینوز باکتری انجام می‌دهند.
معاینه لگن معمولا در مطب پزشک و هنگام مراجعه بیمار انجام می‌شود.
این معاینه همچنین برای ارزیابی تجاوز جنسی نیز انجام می‌شود.

روش انجام معاینه لگن چگونه است؟

نیاز به آمادگی خاصی پیش از معاینه لگن نیست و به راحتی می‌توان آن را انجام داد. معمولا پزشک یا پرستار پیش از انجام معاینه از بیمار می‌خواهد تا در صورت نیاز به دستشویی برود تا احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
اگر یک بیمار نشانه‌هایی مانند سوزش یا تکرر ادرار داشته باشد، پزشک ممکن است درخواست آزمایش آنالیز ادرار کند.
معاینه لگن معمولا باعث درد نمی‌شود، اما ممکن است احساس ناراحتی به فرد بدهد. این معاینه در حدود ۱۰ دقیقه طول می‌کشد.

• پیش از انجام معاینه، پزشک یا پرستار از شخص درخواست می‌کند که لباس خود را دربیاورد، کاور مخصوص (گان) بپوشد و روی تخت معاینه که با ملحفه استریلی پوشش داده شده بنشیند. سپس شرح حال او را می‌پرسد.
• فرد به پشت روی تخت معاینه قرار می‌گیرد و پا‌های خود را در محل مخصوص قرار می‌دهد. پزشک یا پرستار از او می‌خواهد تا ریلکس باشد. سپس قسمت پایین شکم فرد را فشار می‌دهد تا اندام‌ها را احساس کند. پزشک از بیمار می‌خواهد که به سمت انتهای میز حرکت کند و زانوهایش را خم کند.
• ابتدا، پزشک بخش بیرونی اندام تناسلی را برای علائم عفونت، تورم و زخم بررسی می‌کند. سپس یک اسپکولوم (ابزار تشخیصی) که به روانکار آغشته شده را به واژن وارد می‌کنند تا آن را باز کند و اندام‌های داخلی راحت‌تر دیده شوند.
• ممکن است پزشک تست پاپ اسمیر انجام دهد. بدین صورت که  برای بررسی ناهنجاری‌ها، به ویژه ، یک نمونه از سلول‌های دهانه رحم بردارد. همچنین ممکن است نمونه‌ای از ترشحات واژن برای بررسی عفونت برداشته شود.
• سپس پزشک اسپکولوم را خارج می‌کند و با دست معاینه را ادامه می‌دهد. بدین ترتیب که دو انگشت را در داخل واژن قرار دهد و با دست دیگر بر لگن فشار وارد کند. هدف از انجام این حرکت بررسی تغییرات یا ناهنجاری‌ها در اندام‌های تولید مثل است.
• پزشک ممکن است با قرار دادن یک انگشت در رکتوم، آن را معاینه کند تا وجود تومور‌ها و سایر اختلالات در پشت دیواره واژن، رحم و رکتوم را بررسی کند.
• اگر در طول معاینه لگن احساس درد داشتید، بلافاصله پزشک را مطلع کنید.

پس از انجام معاینه لگن

• در صورت نیاز، پزشک یا پرستار متخصص اگر سوالی داشته باشد، از بیمار می‌پرسد. بایستی در پاسخ به پرسش‌های مربوط به سلامت جنسی صادق باشید.
• پزشکان بایستی اطلاعات خصوصی بیمار را محرمانه نگه دارند.
• پس از پاپ اسمیر، پزشک شخصا نتایج را به شما اطلاع خواهد داد و در صورت لزوم، درخواست آزمایش‌های بیشتری خواهد کرد.

معاینه لگن در چه فواصل زمانی بایستی انجام شود؟

همانطور که گفته شد معاینه لگن در بارداری در اوایل و سپس در هفته ۳۶ انجام می‌گیرد. اما این معاینه به طور کل برای زنان باید در چه فواصل زمانی انجام شود؟ کالج پزشکان متخصص زنان و زایمان (ACOG) توصیه می‌کند که معاینه لگن زنان بایستی از سن ۲۱ سالگی شروع شود. با این حال، پزشک هر فرد، بهترین شخص برای تعیین زمان انجام معاینه است.

جمع بندی

• معاینه لگن در بارداری برای بررسی عفونت احتمالی و اندازه سایز رحم و دهانه آن انجام می‌شود.
• انجام منظم معاینه لگن در حفظ سلامت جسمی و جنسی بسیار موثر است.
• ACOG توصیه می‌کند که پس از سن ۲۱ سالگی، تست پاپ اسمیر هر ۳ سال یک بار انجام شود. برای زنان بالای ۳۰ سال نیز تست HPV همراه با پاپ اسمیر تجویز شود. HPV ویروس مسئول سرطان دهانه رحم است.
• بسته به نتایج این آزمایش ها، پزشک ممکن است توصیه کند که هر ۵ سال یک بار پاپ اسمیر بدهید. در طول این مدت هم معاینه لگن را بطور سالیانه انجام دهید.
• زنان بالای ۶۵ سال بایستی با توجه به تجویز پزشک معاینه لگن انجام دهند. کسانی که دارای سابقه سرطان دهانه رحم هستند بایستی تست پاپ اسمیر را نیز انجام دهند.

 سرطان رحم چیست؟ + علت، علائم و راه های درمان سرطان رحم

آیا شما تجربه معاینه لگن در بارداری را دارید؟ آیا پزشک با رعایت اصول حرفه ای و حفظ آرامش شما معاینه را انجام داد؟ تجربیات و دیدگاه های خود را در این زمینه با ما در میان بگذارید.

برگرفته از: medicalnewstoday

عوارض مصرف مسکن در بارداری

• آن‌ها دریافتند، زنانی که به طور همزمان بیش از یک داروی مسکن را مصرف کردند، مانند استامینوفن و ایبوپروفن، ۷ برابر بیش از دیگران خطر تولد نوزادان پسر با اختلال عدم نزول بیضه‌ها و بیضه نهفته (کریپتورکیدیسم) دارند.
• این طور به نظر می‌رسد که سه ماهه دوم بارداری – هفته ۱۴ تا ۲۷  حاملگی – زمان بسیار حساسی در تکامل جنین است.

نتایج آخرین پژوهش‌ها 

افزایش احتمال ناباروری جنین

• در میان دارو‌های مسکن، مصرف ایبوپروفن و آسپرین خطر ابتلای جنین به این مشکل را چهار برابر می‌کند.
• مصرف استامینوفن به تنهایی نیز به نظر می‌رسد خطر کریپتورکیدیسم را افزایش می‌دهد، اگر چه افزایش قابل توجهی نیست.
• استفاده همزمان از بیش از یک مسکن، از جمله استامینوفن، در سه ماهه دوم، خطر را ۱۶ برابر افزایش می‌دهد.
• همچنین مصرف دارو‌های ضد درد به مدت بیش از دو هفته در دوران بارداری نیز به طور قابل توجهی موجب افزایش خطر ابتلای جنین به کریپتورکیدیسم می‌شود.
• محققان معتقدند که دارو‌های مسکن باعث اختلال در روند طبیعی هورمون‌های مردانه در جنین‌های پسر می‌شوند و این امر مانع رشد طبیعی بیضه‌ها می‌شود. انجام مطالعات بر روی موش‌های صحرایی نیز این نظریه را تایید می‌کند.

 مصرف ژلوفن و باروری

دکتر هنریک لفرز Henrik Leffers، دانشمند ارشد Rigshospitalet در کپنهاگ، که این تحقیقات را رهبری می‌کند، می‌گوید: “اگر اختلال‌های غدد درون ریز عامل اصلی مشکلات تولید مثل در میان مردان جوان باشد، این تحقیق نشان می‌دهد که باید نسبت به استفاده از دارو‌های مسکن خفیف در دوران بارداری احتیاط کرد، زیرا ممکن است  دلیل اصلی مشکلات ناباروری در مردان باشد. “
به رغم برخی محدودیت‌ها در این مطالعه، محققان می‌گویند یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد بایستی نسبت به عوارض مصرف مسکن در بارداری توجه ویژه داشت و در این نکته به هنگام تجویز آن‌ها در نظر گرفته شود.
از سویی دیگر دکتر الن پیسی Allan Pacey، استاد ارشد اندرولوژی در دانشگاه شفیلد، می‌گوید: “پژوهشگران بایستی در نظر داشته باشند که قرار گرفتن زنان باردار برخی مواد شیمیایی نیز ممکن است دلیل ناباروری مردان در بزرگسالی باشد. اما با این وجود، نتایج این تحقیقات هشدار دهنده است و بایستی همگان نسبت به عوارض مصرف مسکن در بارداری آگاه شوند.
در هر صورت، پژوهش‌های بسیاری برای اثبات این نظریه بایستی انجام شود. ”
دکتر باسکی تیلاگاناتان، استاد کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان، می‌گوید که این یافته‌ها بایستی با احتیاط تفسیر شوند. برای نمونه، او توضیح داد: “این مطالعه نشان می‌دهد که یک رابطه، میان مصرف مسکن در بارداری و ابتلای جنین‌های پسر به کریپتورکیدیسم وجود دارد. در نتیجه نمی‌توان گفت که دلیل ابتلا به این مشکل مصرف داروی مسکن است. ممکن است بیماری مادر، برای نمونه، یک  ویروسی در بارداری، که نیازمند درمان با داروی مسکن بوده؛ علت اصلی بروز مشکل کریپتورکیدیسم در جنین‌ها باشد. “
از هر ۲۰ پسر در انگلستان یکی از آن‌ها به کریپتورکیدیسم مبتلا هستند.

جمع بندی

• ناباروری جنین، ابتلای نوزادان پسر به کریپتورکیدیسم و عدم نزول بیضه ها از عوارض مصرف مسکن در بارداری است.
• در حالت ایده آل، توصیه می‌شود که از مصرف دارو‌های مسکن در دوران بارداری اجتناب کنید
• استامینوفن به عنوان “مسکن امن” در دوز‌های کوچک برای مدت کوتاهی قابل استفاده است.
• کارشناسان مصرف ایبوپروفن را در دوران بارداری (به ویژه سه ماهه دوم) توصیه نمی‌کنند.
• از مصرف همزمان دو داروی مسکن در دوران بارداری اجتناب کنید.
• بهتر است قبل از مصرف هر دارویی در دوران بارداری، با پزشک خود مشورت کنید.

آیا شما در دوران بارداری از داروهای مسکن استفاده کرده اید؟ با توجه به عوارض مصرف مسکن در بارداری، استفاده از آنها را منطقی می‌دانید؟ چه جایگزین مناسبی برای داروهای مسکن می‌شناسید؟ تجربیات و دیدگاه‌های خود را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.

برگرفته از: NHS و BBC

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – ویتامین ب یکی از ویتامین‌های ضروری برای بدن است. کمبود این ویتامین باعث بروز مشکلات و بیماری‌هایی مثل تورم بدن، ریزش موها، شوره سر، کم‌خونی، ضعف اعصاب، دشواری در راه رفتن و درد شکم می‌شود. ضرورت جبران کمبود این ویتامین در دوران بارداری نسبت به قبل، اهمیت بیشتری دارد؛ چرا که تحقیقات نشان داده کودکان زنانی که مبتلا به کمبود ویتامینB12 درطول بارداری هستند؛ ممکن‌ است در معرض بیماری‌هایی نظیر دیابت نوع ۲ قرار‌ گیرند.

کمبود ویتامین ب را می‌توان با مصرف مواد غذایی حاوی آن، برطرف کرد. به طور مثال گوشت، ماهی، مرغ، تخم‌مرغ، شیر و برخی از حبوبات حاوی ویتامین ب12 و بادام زمینی حاوی ویتامین ب۶ است. در صورتی‌که زنان باردار نتوانند از طریق مواد غذایی مصرفی، میزان ویتامین ب کافی را دریافت کنند؛ می‌توانند با مراجعه به پزشک، از مکمل‌های حاوی این ویتامین استفاده کنند. یکی از این مکمل‌ها، آمپول نوروبیون است که به عنوان یک نوع داروی تقویتی برای زنان باردار، تجویز می‌شود. در ادامه با این مکمل بیشتر آشنا می‌شویم.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

• آمپول نوروبیون چیست؟
• تاثیر استفاده از آمپول نوروبیون در بارداری
• عوارض
• مقدار و نحوه مصرف
• نکاتی در رابطه با مصرف آمپول نوروبیون

آمپول نوروبیون چیست؟

نوروبیون (Neurobion) ترکیبی از سه ویتامین گروه ب، شامل ب ۱، ب۶ و ب ۱۲ است که بیشتر برای رفع دردهای عصبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وجود این ویتامین به ترمیم و بازسازی اعصاب، کمک زیادی می‌کند. نوروبیون برای افرادی که با کمبود ویتامین B در بدن مواجه هستند و همچنین افراد در سنین بالا که بدن آن‌ها دیگر قادر به جذب ویتامین ب نیست، تجویز می‌شود. علاوه بر این، نوروبیون برای افرادی که دچار کم خونی، دیابت و یا اعتیاد به الکل شده‌اند، نیز تجویز می‌شود.

نوروبیون به صورت قرص و آمپول در دسترس است که نوع آمپول آن باید بصورت داخل عضلانی و عمیق تزریق شود. این دارو اولین بار توسط یک شرکت آلمانی تولید شد.

تاثیر استفاده از آمپول نوروبیون در بارداری

مقدار مصرف این دارو برای هر فرد با توجه به میزان کمبود ویتامین ب در بدن متفاوت بوده و باید توسط پزشک، تعیین گردد. به طور معمول، این آمپول در بزرگسالان یک الی دو بار به صورت عضلانی و عمیق تزریق می‌شود. این مقدار مصرف می‌تواند برای افراد گیاهخوار، افراد میانسال، ورزشکاران و زنان باردار متفاوت باشد و با تجویز پزشک است. مصرف این مکمل در دوزهای بالاتر ممکن است تولید شیر مادر را در زنان شیرده، متوقف کند.

 

 

• علت
• درمان
• نکات بیشتر برای کنترل درد کشاله ران در بارداری
• حرکات کششی برای تسکین درد
• زمان مراجعه به پزشک
• سوالات متداول

علت بروز درد کشاله ران در بارداری چیست؟

۱. هورمون ریلاکسین

۲. آماس و درد عصب نشیمنگاهی

۳. درد رباط دور رحم

۴. پوکی استخوان موقت

۵. افزایش وزن

۶. وضعیت نادرست

دیگر عوامل بروز درد کشاله ران در بارداری

• زنان چاق و کسانی که سابقه مشکلات لگنی داشته اند، ممکن است در زمان خوابیدن به پهلو دچار درد شوند. اگر چه در اواخر دوره بارداری باید به پهلو خوابید، اما این موضوع می‌تواند به دلیل تجمع فشار، باعث بروز درد در کشاله ران شود.
• تغییرات فیزیکی نیز می‌توانند باعث بروز درد کشاله ران درد کشاله ران در بارداری شوند. فشار ناشی از بزرگ شدن رحم و شل شدن استخوان‌های لگن می‌توانند در سه ماهه سوم بارداری باعث بروز این درد باشند.
• در زمان بارداری، مرکز ثقل به دلیل فشار وارده بر لگن و کشاله ران تغییر می‌کند. از این رو، منجر به بروز درد در کشاله ران می‌شود که می‌توانید با تغییر وضعیت بدن به کاهش درد کمک کنید.

درمان درد کشاله ران در بارداری

۱. استفاده از بالش بارداری

۲. خوابیدن به پهلو

۳. گرما درمانی‌

۴. استراحت

۵. ماساژ دوران بارداری

۶. یوگا و پیلاتس

۷. ورزش‌های آبی

 

۸. کمربند بارداری

نکات بیشتر برای کنترل درد کشاله ران در دوران بارداری

• به هنگام خوابیدن، پا‌های خود را روی هم نیندازید، زیرا فشار بیشتری بر لگن وارد کرده و درد را بیشتر خواهد کرد. سعی کنید به هنگام خواب پاها به موازات هم بوده و زانوها و قوزک پا فاصله داشته باشند.
• در زیر برآمدگی شکم خود یک بالش قرار دهید تا مانع از غلت خوردن شما شود.
• سعی کنید یک لایه پتو یا لحاف اضافه در بالا یا زیر مفاصل لگن خود قرار دهید.
• در زمان ایستادن، شانه هایتان را رو به عقب دهید، سرتان را بالا بگیرید و لگن را جمع کنید.
• از کیسه آب گرم استفاده کنید.
• استفاده از بسته یخ در طول روز می‌تواند به تسکین درد مفاصل کمک کند.
• برای مصرف مسکن از پزشک خود سوال کنید. ترکیبات آسپرین و ایبوپروفن نباید مصرف شوند.
• اگر به پشت می‌خوابید، یک بالش بین زانو‌های خود قرار داده و فشار دهید. این کار به تعادل استخوان‌های لگن و تسکین درد کمک می‌کند.
• بر روی تشک سفت نخوابید.
• کفش پاشنه بلند نپوشید.
• آب زیاد بنوشید و همچنین از غذا‌های غنی از کلسیم و منیزیم استفاده کنید.
• برای تسکین درد می‌توانید به پشت دراز کشیده و باسن خود را بالا بیاورید. چند دقیقه به این حالت بمانید.

حرکات کششی برای تسکین درد کشاله ران در بارداری

۱. حرکت کشش پشت ران

۲. حرکت کشش عضله پیریفورمیس به صورت نشسته

۳. حرکت کششی عضله خم کننده ران

۴. حرکت کشش کودک

احتیاط‌های لازم در زمان انجام حرکات کششی

• قبل از انجام هر گونه حرکت کششی، حتما با پزشک خود مشورت کنید. از انجام پرش و نگه داشتن نفس خود اجتناب کنید.
• اگر در زمان انجام حرکات، هرگونه درد، مشکل تنفس یا سرگیجه داشتید، فورا دست از تمرین بکشید.

زمان مراجعه به پزشک

• مشکل در راه رفتن
• مشکل در جا به جایی بدن به یک طرف

سوالات متداول

۱. در زمان خواب، چطور درد کشاله ران را کاهش دهیم؟

۲. زمانی که به پهلو خوابیده ایم، چطور درد کشاله ران را کاهش دهیم؟

۳. علت بروز درد در کشاله ران در سه ماهه دوم و سوم بارداری چیست؟

۴. آیا در سه ماهه اول بارداری، درد کشاله ران بروز پیدا می‌کند؟

آیا بوی بد واژن در بارداری طبیعی است؟

علت بوی بد واژن در بارداری چیست؟

۱. تغییرات هورمونی

در دوران بارداری سطح هورمون‌های بدن دچار تغییرات زیادی می‌شود که تغییرات فیزیکی را نیز در پی دارد، از جمله می‌توان به افزایش ترشحات واژن اشاره کرد که موجب بوجود آمدن بویی شدید می‌شود. همچنین به دلیل افزایش ناگهانی سطح هورمون استروژن، زنان باردار نسبت به بو‌های اطراف خود بیشتر حساس می‌شوند.

۲. افزایش حجم خون در بدن

افزایش میزان خون در رگ‌ها تعادل PH بدن را تغییر می‌دهد. در نتیجه آن اندام‌های تناسلی بویی شیرین و مخمر مانند پیدا می‌کنند.

۳. رژیم غذایی

تغییر در رژیم غذایی زنان نیز موجب تغییرات در بوی واژن می‌شود. غذا‌های تند، ماهی، قهوه، سیر، پیاز، کلم بروکلی و محصولات لبنی باعث ایجاد بوی بد واژن در بارداری می شوند.

۴. از دست دادن آب بدن

 از دست دادن آب بدن موجب می شود که بوی شدید آمونیاک از واژن احساس شود. به خاطر داشته باشید که بدن در دوران بارداری نیاز به آب و مایعات بیشتری دارد.

۵. عفونت مخمر

احتمال بروز عفونت مخمر در دوران بارداری بیشتر است. زیرا در این دوران قند بیشتری در ترشحات واژن وجود دارد که مخمر می‌تواند از آن تغذیه کند، رشد کند و عفونت ایجاد کند.

۶. عفونت باکتریایی (BV)

واژینوز باکتریایی (BV) شایع‌ترین عفونت واژن در زنان باردار است که ناشی از عدم تعادل باکتری‌های موجود در واژن است. در صورت وجود عفونت باکتریایی، بوی واژن بعد از رابطه جنسی بسیار شدید می‌شود. پزشکان مطمئن نیستند که دلیل این اختلال باکتریایی چیست، اما می‌توانید با داشتن رابطه جنسی امن، عدم مصرف دخانیات و عدم استفاده از دوش واژینال، احتمال ابتلا به آن را کاهش دهید.

۷. ویروس یا STD

ویروس ها، مانند هرپس سیمپلکس و دیگر STD ها، می‌توانند باعث ایجاد بوی بد واژن در بارداری شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

بوی بد واژن در بارداری معمولا به دلیل تغییرات هورمونی، افزایش حجم خون یا رژیم غذایی، مساله‌ای کاملا طبیعی است، اما گاهی اوقات نیز می‌تواند نشانه عفونت یا ویروس باشد.
اگر بوی تند و شدید واژن را برای مدت زمان طولانی احساس می‌کنید و نشانه‌های زیر نیز به همراه آن است، بهتر است مساله را با پزشک خود در میان بگذارید.

• قرمزی
• خارش
• تحریک
• سوزش
• ادرار دردناک
• ترشح غیرمعمول – تغییر در رنگ، قوام و مقدار ترشحات

پزشک با بررسی ترشحات واژن و نمونه برداری از دهانه رحم وجود عفونت را تشخیص خواهد داد. اگر به عفونت مخمر مبتلا باشید، پزشک داروی ضد قارچ تجویز می‌کند. اگر واژن یا ترشحات آن بویی شبیه به ماهی دارد، به احتمال زیاد به عفونت باکتریایی مبتلا شده اید و برای درمان آن، آنتی بیوتیک تجویز می‌شود.
اگر احتمال عفونت باکتریایی می‌دهید، بایستی به سرعت به پزشک مراجعه کنید. عفونت باکتریایی در صورت عدم درمان به موقع موجب بروز عوارضی مانند زایمان زودرس، وزن کم نوزاد در هنگام تولد، پارگی زودهنگام کیسه آب و عفونت رحم پس از زایمان می‌شود.

چگونه بوی بد واژن را از بین ببریم؟

اگر آزمایش‌های عفونت‌ مخمر، عفونت‌ باکتریایی و STD منفی بود، نشان دهنده این است که تغییرات هورمونی باعث بوی بد واژن شده است و به احتمال زیاد پس از تولد نوزاد، شرایط به حالت قبل برمی‌گردد.
جالب است بدانید که واژن خود را پاک سازی می‌کند. غدد بسیاری در این منطقه وظیفه روان‌کاری و تمیز کردن واژن را به عهده دارند. در نتیجه نیازی نیست که هیچ گونه محصول یا دوش واژینال را برای شستشوی آن استفاده کنید!
با این وجود رعایت برخی نکته‌ها به از بین بردن بوی بد واژن کمک می‌کند:

• رعایت بهداشت فردی: دوش گرفتن منظم و شستشوی اندام تناسلی پس از ادرار و رابطه جنسی، بوی بد واژن را از بین می‌برد.
• عدم استفاده از دوش واژینال: وارد کردن آب یا هر عامل شستشو دهنده به داخل واژن باکتری‌های سالم آن را از بین می‌برد و ممکن است موجب انتقال عفونت به داخل رحم شود. دوش واژینال را فراموش کنید.
• استفاده از لباس‌زیر پنبه ای: پوشیدن لباس زیر مناسب می‌تواند بوی بد واژن را از بین ببرد. لباس زیری که ۱۰۰ درصد پنبه‌ای است و تنگ و چسبان نیست، بهترین گزینه برای این دوران است. لباس نخی محیط اطراف واژن را خشک و قابل تنفس نگاه می دارد و هرگونه رطوبت بیش از حد ناشی از عرق یا ترشحات را از بین می‌برد.
• تعویض مرتب لباس زیر: لباس‌های زیر خود را مرتبا عوض کنید، زیرا باعث کاهش رطوبت و بوی بد واژن می‌شود.
• عدم استفاده از لباس‌های تنگ: اگرچه لباس‌های مخصوص ورزش و شلوار‌های یوگا برای دوران بارداری مناسب هستند، اما در این دوران بهتر است لباس‌هایی بپوشید که قابل تنفس باشند.
• عدم استفاده از محصولات آرایشی و بهداشتی معطر: صابون‌های معطر و سایر محصولات زنانه‌ای که دارای اسانس هستند و می‌توانند باعث تحریک و حساسیت شوند را کنار بگذارید. سعی کنید از محصولات بدون عطر و اسانس و یا حتی آب گرم برای تمیز نگه داشتن بدن خود استفاده کنید.
• تغییر در رژیم غذایی: یک رژیم غذایی متعادل، به حفظ سلامتی بدن و اندام‌ها از جمله واژن کمک می کند. در دوران بارداری در نظر داشته باشید که مقدار زیادی میوه، سبزی، غلات و پروتئین دریافت کنید. همچنین می‌توانید مواد غذایی بودار مانند سیر و کلم بروکلی را حذف کنید و مواد غذایی غنی از پروبیوتیک را به رژیم خود اضافه کنید.
• هیدراته نگه داشتن بدن: نوشیدن آب به مقدار زیاد موجب دفع بوی آمونیاکی بدن، تعریق بیشتر و خروج مایعات از بدن می‌شود. توصیه می‌شود زنان باردار ۸ تا ۱۰ لیوان آب و مایعات در روز مصرف کنند.

جمع بندی

• اگر چه بوی بد واژن در بارداری ممکن است برای شما ناخوشایند باشد، اما خوب است بدانید که شما تنها نیستید.
• بوی واژن در دوران بارداری بسیار طبیعی است، اغلب به دلیل تغییرات هورمونی اتفاق می افتد و پس از تولد نوزاد نیز از بین می‌رود.
• با این حال، بوی بد واژن گاهی اوقات می‌تواند نشانه عفونت باشد، بنابراین بهتر است مراقب نشانه‌های همراه آن مانند بوی مشابه ماهی، سوزش، تحریک یا قرمزی باشید.
• در غیر این صورت، درمان‌های خانگی، مانند رعایت بهداشت فردی، استفاده از لباس زیر پنبه ای، اجتناب از دوش واژینال و صابون‌های معطر و تغییر رژیم غذایی، موجب کاهش بوی واژن می‌شود.

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین

آیا شما تجربه بوی بد واژن در بارداری را داشته اید؟ علت آن چه بود و چگونه درمان شد؟ تجربیات و دیدگاه‌های خود را با ما و خوانندگان بیا نی نی در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – گرفتگی عضلات در بارداری که اغلب همراه با درد، تورم و ایجاد رگ‌های واریسی است، یکی از ناراحتی‌های استرس زا در بانوان باردار محسوب می‌شود. دانستن اینکه این گرفتگی‌ها به چه علتی ایجاد شده و هنگام وقوع آن چه کار‌هایی باید  انجام داد، به شما کمک می‌کند تا بتوانید از عود دوباره آن جلوگیری کرده و دوره بارداری خود را کمی راحت‌تر طی کنید.

آیا گرفتگی عضلات در حاملگی نرمال است؟

بیشتر گرفتگی‌ها و دردهای شکمی در دوران بارداری طبیعی هستند. مواردی مانند یبوست بارداری و انقباضات لگنی، دردلگن و شکم نیز تا سه ماه اول بارداری امری طبیعی محسوب می‌شود. با این حال، گاهی اوقات گرفتگی‌های عضلانی در بارداری می‌تواند نشانه ای از عفونت ادراری، سقط جنین، پره اکلامپسی (افزایش فشارخون بالا) یا سایر شرایطی باشد که به مراقبت پزشکی نیاز دارد. در حالی که همیشه یک زن باردار باید مراقب تمامی علائم و دردهای دوران بارداری‌اش باشد و فورا با پزشک خود مطرح کند، در ادامه این مقاله سعی می‌کنیم با شرح نکات و توصیه‌هایی شما را نسبت به گرفتگی عضلات در بارداری و آنچه که باید انجام دهید، آگاه کنیم.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر گرفتگی عضلات شما همرا با یکی از علائم زیر است، باید فورا به پزشک مراجعه کنید، زیرا احتمال بروز خطراتی مانند سقط جنین، حاملگی خارج از رحم یا زایمان زودرس وجود دارد.

• درد شکمی یا عضلانی همراه با درد شدید
• خونریزی
• تب و لرز
• استفراغ و حالت تهوع
• سرگیجه مدام
• تنگی نفس
• سردرد شدید
• تاری دید
• درد یا سوزش هنگام ادرار
• سرماخوردگی یا احساس ضعف
• وجود خون در ادرار
• بیش از چهار انقباض شکمی در یک ساعت

دلایل گرفتگی عضلات در بارداری چیست؟

اسپاسم عضلات در ماه‌های نخست بارداری تقریبا برای اکثر بانوان باردار اتفاق می‌افتد که مهم‌ترین دلایل این عارضه موارد ذیل است:

• خستگی عضلات بدلیل اضافه وزن ناگهانی
• ادم (تورم ناشی از ایجاد مایع میان بافتی در عضلات)
• تغییرات متابولیسم
•  کمبود ویتامین و تغذیه نامناسب
• داشتن فعالیت بیش از حد
• کم تحرکی مفرط
•  کمبود کلسیم و منیزیم

انواع گرفتگی عضلات در بارداری

۱- معده درد

گاز و نفخ در طول حاملگی به دلیل افزایش سطح هورمون پروژسترون است که سبب شل شدن عضلات دستگاه گوارش می‌شود و در نتیجه عمل هضم کند شده و بدنبال آن نفخ و همچنین یبوست ایجاد می‌شود. هر دو اینها می‌تواند احساسات انقباض در شکم شما ایجاد کند. به خاطر کاهش هضم احتمالا در معده خود نیز احساس ناراحتی خواهید کرد. همچنین عبور گاز یا حرکات متعدد در روده، گاهی اوقات مشکلات موقتی از قبیل شکم درد و معده درد به وجود می‌آورد. می‌توانید با خوردن غذاهای غنی از فیبر و ملین، صرف غذا در چند وعده غذایی کوچک، مصرف به اندازه آب، به جلوگیری از یبوست و معده درد خود کمک کنید.

۲- ارگاسم در بارداری

کمردرد در طول و پس از ارگاسم در بارداری خطر زیادی ندارد و اگر در حین رابطه جنسی در دوره بارداری انقباض خفیفی در ناحیه لگن دارید، این نشانه افزایش جریان خون در ناحیه لگن و رحم است. در صورت عدم بروز درد شدید می‌توانید نیاز جنسی خود را رفع کرده و سپس رابطه را خاتمه دهید؛ اما مراقب آسیب به جنین خود باشید.

بیشتر بدانید: آیا خودارضایی در بارداری خطرناک است؟

۳- انقباضات رحمی

در دوران بارداری، بدن شما خون بیشتری به رحم می‌فرستد. این موضوع فشار خون در رحم را بیشتر کرده و سبب افزایش انقباضات رحمی می‌شود. دراز کشیدن یا حمام کردن با آب گرم می‌تواند به کاهش این درد کمک کند. 

۴- عفونت ادراری (UTA)

عفونت ادراری یا UTA که مخفف Urinary Tract Infection است گاهی بدون هیچ علائمی اتفاق می‌افتد و گاهی اوقات نیز همراه با درد و فشار در ناحیه لگن است. همچنین بوی بد ادرار، ترشحات بدبو، احساس تشنگی بیشتر، سوزش و درد هنگام ادرار نیز از علایم عفونت ادراری در بارداری است که در صورت تشدید عفونت می‌تواند سبب گرفتگی عضلات در بارداری شود؛ این گرفتگی بیشتر در ناحیه واژینال و دهانه رحم رخ می‌دهد.

بیشتر بدانید: علت و علائم عفونت ادراری در بارداری چیست و چگونه درمان می‌شود؟

۵- گرفتگی عضلات پا در بارداری

بیشتر زنان حامله در دوره بارداری از رگ به رگ شدن یا گرفتگی ساق پا شکایت دارند. این عارضه اغلب در شب، هنگام خواب بروز می‌کند و در سه ماه آخر بارداری به دلیل افزایش بیش از حد وزن مادر شایع‌تر است. این عارضه دلیل مشخصی ندارد اما کمبود کلسیم و افزایش فسفر را یکی از دلایل احتمالی گرفتگی پا در دوران بارداری می‌دانند. در صورت ابتلا به این مشکل کفش راحت و نرم بپوشید و با گرم کردن و مالش پا از درد آن کم کنید.                                                                         

۶- گرفتگی و درد کشاله ران

درد در ناحیه کشاله ران بیشتر در دوره سه تا شش ماهگی بارداری اتفاق می‌افتد. برای تسکین این درد می‌توانید در پوزیشن سجده قرار گرفته و عضلات خود را آرام کنید. یکی از علل بروز این درد، تحریک و انقباض رباط‌های رحمی است.

۷- حاملگی خارج از رحم

حاملگی خارج از رحم زمانی رخ می دهد که یک تخمک در جای دیگری از رحم، معمولا در یک لوله فالوپ رشد می‌کند و ممکن است موجب گرفتگی شدید عضلانی شود. این درد با گذشت زمان شدیدتر می‌شود. حاملگی های خارج از رحم اغلب باعث خونریزی واژینال، درد شانه، سرگیجه و ضعف می‌شوند. اگر فکر می‌کنید ممکن است دچار بارداری خارج از رحم شده باشید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. از آنجا که حاملگی‌های خارج از رحم با سونوگرافی و آزمایش خون تشخیص داده می‌شوند، بنابراین اگر شما سونوگرافی سه ماهه اول خود را انجام داده‌اید و همه چیز طبیعی است، حاملگی خارج رحمی شما را تهدید نمی‌کند.

۸- سقط جنین

اگر احتمال سقط جنین وجود داشته باشد هم معمولا در ناحیه شکم، کمر و یا لگن درد ایجاد می‌شود که البته با خونریزی همراه است. اغلب، سقط جنین در سه ماهه اول اتفاق می‌افتد، اگر چه ممکن است در سه ماهه دوم نیز رخ دهد. گاهی اوقات دشوار است که بگوییم درد شما به دلیل سقط جنین است یا به دلیل عملیات لانه سازی برای گسترش رحم جهت رشد جنین؛ بنابراین مهمترین علامت سقط جنین یعنی خونریزی را در نظر داشته باشید. در صورت خونریزی باید سریعا به پزشک خود مراجعه کنید.

  معرفی چند ورزش برای گرفتگی عضلات در بارداری 

• چرخش دورانی مچ پا: در حالی که روی صندلی نشسته و تکیه داده اید، به آهستگی قسمت مچ پای خود را به صورت دایره‌ای بچرخانید.
• چسباندن انگشتان شصت به یکدیگر: اگر هنگام نشستن دچار کرامپ یا گرفتگی عضلانی شده اید، خونسردی خود را حفظ کرده و آهسته دو پای خود را به هم نزدیک کنید. در همان حالت انگشتان شصت پای خود را پنج ثانیه به هم چسبانده و بعد از آن دو پاشنه خود را نزدیک هم قرار دهید و بکشید.
• کشیدن شصت انگشتان: اگر  دچار اسپاسم در ناحیه پا شدید، سریعا انگشتان شصت پای خود را به سمت زانو بکشید و این کار را هر پنج ثانیه تکرار کنید تا عضلات شما کم کم نرم شود و اسپاسم از بین برود. 

• اگر دچار عارضه کمر درد شدید، در حالیکه یک بالشت مناسب زیر کمر خود گذاشته‌اید، مانند حالت نشستن، پاهای خود را در یکدیگر جمع کنید و چند دقیقه ای در همین حالت دراز بکشید تا درد خود را تسکین دهید.

چند راهکار برای درمان گرفتگی عضلات در بارداری 

•  از مصرف مواد غذایی بیش از حد چرب و شیرین خودداری کنید.
•  به هیچ عنوان سیگار و قلیان نکشید.      
• از نوشیدن مشروبات الکلی جدا پرهیز کنید.
• مصرف لبنیات خود را زیاد کنید.       
• غذاهای دریایی مانند ماهی سالمون، ماهی ساردین برای سلامت بانوان باردار بسیار حائز اهمیت است. 
• برای تامین منیزیم بدن خود حتما از دانه‌های مغز دار مقوی مانند فندق و بادام استفاده کنید.       
• طولانی مدت نه بنشینید و نه ایستاده بمانید.       
• حداقل روزی ده دقیقه پیاده روی کنید.      
• مایعات زیاد بنوشید.     
• شب‌ها قبل از خواب زیر پای خود یک بالشت نازک بگذارید. (با این کار مایعات به عقب برمی‌گردد و سبب بهبود گرفتگی عضلات می‌شود)       
• قبل از خواب یک جوراب نازک بپوشید تا دمای پای خود را گرم نگهدارید.      
• کفش مناسب و نرم بپوشید.     
• مصرف مواد کافئین دار مانند نوشابه، چای و قهوه را به حداقل برسانید. 

درمان گرفتگی عضلات با روغن های گیاهی 

• روغن بابونه: این روغن حاوی مواد ضد التهاب است و التهابات ناشی از گرفتگی عضلات که موجب دردهای ناگهانی می‌شود را بهبود می‌بخشد.
• روغن اسطوخودوس: به روغن آرام بخش و خواب آور مشهور است و جهت کاهش دردهای عضلانی موثر است.
• روغن زنجبیل: استفاده از روغن زنجبیل سبب نرمی عضلات و کاهش اسپاسم‌های عضلانی می‌شود.

بیشتر بدانید: علت گرفتگی عضلات پا در بارداری چیست و چگونه درمان می‌شود؟

شما چه راه های دیگری برای جلوگیری یا درمان ناشی از گرفتگی عضلات در بارداری پیشنهاد می کنید؟ با ارسال نظرات و تجربیات خود جزئی از خانواده بیا نی نی شوید.

برگرفته از: whattoexpect.com