کودکان از چه می‌توانند شروع به ورزش کنند؟

کودکان از چه می‌توانند شروع به ورزش کنند؟

کودکان از چه می‌توانند شروع به ورزش کنند؟

فعال بودن بچه‌ها اشکالی ندارد اما تمرینی که آن‌ها انجام می‌دهند باید متناسب با سن آن‌ها باشد. دویدن، شنا کردن، بازی کردن یا مواردی از این دست و هر چیزی که بچه‌ها را فعال نگه می‌دارد هم برای بدن و هم برای ذهن آن‌ها مفید است. وقتی بچه‌ها والدین خود را در حال ورزش می‌بینند تعجبی ندارد که بخواهند با آن‌ها مشارکت کنند. اگر والدین تمرینات را متناسب با سن خود انجام دهند به هیچ وجه مشکلی پیش نخواهد آمد. با این حال همیشه خوب است که با یک متخصص اطفال صحبت کنید تا مطمئن شوید که ورزش انجام شده سالم است و برای کودکان مضر نیست.
اولین روش انجام ورزش توسط بچه‌ها بازی در فضای باز است. چه یک ورزش گروهی باشد و چه صرفاً سرگرمی در دویدن با دوستان. آن‌ها از قلب و عضلات خود کار می‌کشند تا سالم بمانند و به تقویت قدرت خود ادامه دهند. وقتی بچه‌ها در طول روز فعال هستند نه تنها استقامت بدنی خود را افزایش می‌دهند بلکه روی استحکام و سلامت استخوان‌های خود نیز کار می‌کنند. به این ترتیب تا زمانی که بچه‌ها به هفت تا هشت سالگی برسند نیازی به انجام کاری جز دویدن و بازی برای انجام ورزش مورد نیاز نخواهد بود.

شرکت دادن بچه‌ها در ورزش‌های گروهی که رقابتی نیستند در سنین پایین باعث ورزش و همچنین هماهنگی بچه‌ها می‌شود. برای بچه‌هایی که علاقه‌مند به تمرین با وزنه برای شروع تمرینات قدرتی هستند دوییدن و بازی گروهی بسیار مناسب است. وقتی بچه‌ها شروع به رقابت کنند می‌توانند تمرینات قدرتی را شروع کنند که بهتر در سن هشت سالگی نجام شود. بسیاری از تمریناتی که بچه‌ها می‌توانند در این سن شروع کنند عبارتند از:

  • لانگز
  • اسکات
  • پوش آپ
  • کشش
  • تخته

چگونه انجام این تمرینات را با بچه‌ها شروع کنیم؟

بهترین راه برای شروع ورزش کودکان سرگرم کردن و تبدیل آن به برنامه روزانه است. برای کودکان در سن مدرسه بخش عمده ورزش روزانه آن‌ها باید تمرینات هوازی در مقابل تمرینات قدرتی باشد. این به این معنی است که بیشتر روز‌های هفته باید فعالیتی انجام شود که قلب را پمپاژ کند و برای تقویت بدن مفید باشد. اگر پیاده‌روی، دویدن یا شنا کردن فعالیتی است که تمام اعضای خانواده از انجام آن لذت می‌برند ورزش را به چیزی تبدیل کنید که همه اعضای خانواده درگیر آن باشند. به این ترتیب ورزش دیگر یک کار طاقت‌فرسا نیست بلکه فقط بخشی از زندگی است و هر چه زودتر بچه‌ها ورزش را در اولویت قرار دهند در دوران کودکی و همچنین در بزرگسالی سالم‌تر خواهند بود.

 

منبع:

www.moms.com

در این سن، ورزش برای بچه‌ها ممنوع!

بچه‌ها که از آب و گل در می‌آیند، خانواده‌ها شروع می‌کنند به برنامه‌ریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد می‌کند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاس‌های نقاشی، مجسمه‌سازی و … هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانواده‌ها هم که به ورزش علاقه‌مندند، کلاس‌های ورزشی را برای آنها در نظر می‌گیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و… تصور هم این است که اگر این کلاس‌ها را زودتر برای بچه‌ها شروع کنند، آنها موفق‌تر می‌شوند.

دیده شده دختر یا پسر بچه‌ای که هنوز نمی‌تواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاس‌های ورزشی دیده می‌شود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهده‌اش برنمی‌آیند. به نظر می‌رسد خانواده‌ها در آموزش دیدن بچه‌ها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاوره‌های اشتباهی باشد که به آنها داده می‌شود. البته تبلیغات درآمدزایی باشگاه‌ها و سالن‌های ورزشی هم در این موضوع بی‌تاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانواده‌ها را ترغیب می‌کنند که از سنین پایین فرزندان‌شان را در کلاس‌های آموزشی ثبت‌نام کنند اما بررسی‌های کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان می‌دهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.

ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می‌برد اما باخت در سنین پایین می‌تواند تاثیرات منفی روی روحیه بگذارد. بچه‌ها در هر سنی نمی‌توانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفش‌ها در سنین پایین اتفاق نمی‌افتد چه برسد به حرکاتی مثل ورزش‌های ژیمناستیک یا ورزش‌های دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچه‌ها می‌گذارد که تنفر از ورزش ابتدایی‌ترین این تاثیرهاست.

در این سن، ورزش برای بچه‌ها ممنوع!

در این سن، ورزش ممنوع
کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه‌ها ممنوع است. آنها می‌گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی‌ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه‌ها با فعالیت‌های بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازی‌هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه‌ها کمک می‌کند. پریدن از روی مانع‌ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل‌های روباز، دویدن‌های مارپیچی و… از انواع این بازی‌هاست. متخصصانی که این بازی‌ها را طراحی کرده‌اند، به این موضوع توجه داشته‌اند که همه اعضای بدن بچه‌ها از استخوان‌ها گرفته تا عضله‌ها درگیر فعالیت شوند. آنها می‌گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه‌ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس‌های آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه‌ها را خسته و کسل می‌کند و همه بدن آنها را درگیر نمی‌کند.

شنا استثناست
بعضی کارشناسان می‌گویند بچه‌ها در سن شش سالگی می‌توانند ورزش‌هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند اما ورزش‌های دیگر حتما باید از هشت‌سالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد. بازی در آب و حرکات‌هایی که خود بچه‌ها انجام می‌دهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه می‌تواند به آنها کمک کند. بعضی از بچه‌ها با آموزش‌های اشتباه مربیان از آب و شنا می‌ترسند و برای همیشه از این دو فراری می‌شوند.

اگر اجازه داده شود که کودک کم‌کم و بدون اصرار بزرگ‌ترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحت‌تر می‌تواند با آن رابطه برقرار کند. این جمله بزرگترها که «تو حتما باید شنا یاد بگیری» حالت تدافعی در بچه‌ها ایجاد می‌کند. پرت کردن بچه‌ها در آب هم بدترین راه آموزش آنها و غلبه بر ترس‌شان است؛ کاری که بعضی از خانواده‌ها انجام می‌دهند.

12 سالگی؛ در این سن ورزش‌تان را انتخاب کنید
تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده‌اند نشان می‌دهد در 10 تا 12 سالگی بچه‌ها راه‌شان را انتخاب می‌کنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته‌هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می‌کنند و بعضی‌ها هم دوست دارند ورزش‌های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایش‌ها به این رشته بیشتر است.

در این سن اگر دیگر تیم‌های ملی کشوری که بچه‌ها آنجا زندگی می‌کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه‌ها آن رشته را انتخاب می‌کنند، نمونه‌اش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازی‌های تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچه‌هایی که در کلاس‌های والیبال ثبت‌نام کرده بودند، رشد قابل‌توجهی داشت.

به روحیه کودک توجه کنید
فدراسیون‌های ورزشی برای بچه‌هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می‌گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته‌هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و… برگزار می‌شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می‌گیرد و در فضایی عمومی تشویق می‌شود، می‌تواند آسیب‌های غیرقابل جبرانی داشته باشد. شکست در سن‌های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می‌کند. بچه‌ها از 14 سالگی به بعد باخت و برد را درک می‌کنند و فهم این موضوع برای‌شان حل می‌شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.

در این سن، ورزش برای بچه‌ها ممنوع!

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع
باتوجه به فعالیت‌هایی که بچه‌ها درسن پایین داشته‌اند، می‌توان تشخیص داد آنها به چه ورزش‌هایی علاقه و در چه رشته‌هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. می‌تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه‌ها باشد. در هشت سالگی می‌شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه‌ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه‌ها ایجاد نمی‌کند، البته به این شرط که بچه‌هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچه‌ها از ورزشی که انجام می‌دهند در اولویت باشد.

مواظب آسیب‌ها باشید
موضوع دیگری که باید مورد توجه خانواده‌ها قرار بگیرد، آسیب‌دیدگی‌های جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچه‌های‌شان حرکات‌های ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توان‌شان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرس‌هایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین می‌تواند روان بچه‌ها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها می‌رسد این است که دیگر ورزش نکنند. آسیب دیدن در سن پایین می‌تواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچه‌ها را از ورزش دور می‌کنند. توصیه‌ها این است که حرکات براساس توان بچه‌ها و علاقه‌شان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش جلوگیری شود.

ورزش سنگین از 15 سالگی
کارشناسان ورزشی می‌گویند ورزش‌های پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزش‌های دیگر است. بچه‌ها می‌توانند درهمین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارت‌هایی که در این رشته‌ها یاد گرفته‌اند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشته‌های دیگر باشد. ورزش‌هایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال ، بدمینتون و … که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی 11 تا 14 ساله توصیه می‌شوند.

چه زمانی کودک باید ژیمناستیک را شروع کند؟

چه زمانی کودک باید ژیمناستیک را شروع کند؟

ژیمناستیک یک فعالیت عالی برای افزایش متابولیسم و تناسب اندام کودک است. اول از همه باشگاه‌ها برنامه‌ها و محدودیت‌های سنی متفاوتی برای ژیمناستیک دارند. اگر کودک شما به ژیمناستیک علاقه نشان داده است او را ثبت نام کنید. اکثر مربیان و مربیان ژیمناستیک پیشنهاد می‌کنند که کودکان بین 4 تا 6 سال برای رفتن به ژیمناستیک مناسب هستند. اگر کودک 2 ساله شما برای رفتن به ژیمناستیک عجله دارد ثبت نام او در ورزش‌های مرتبط گزینه خوبی است. ثبت نام او در تیم‌های فوتبال یا کلاس‌های رقص می‌تواند به توسعه مهارت‌های مقدماتی مورد نیاز برای بازی بزرگ کمک کند.

شروع ژیمناستیک به چه صورت است؟

اگر نمی‌خواهید فرزندتان صدمه ببیند از مربی او بخواهید در مراحل اولیه ژیمناستیک بسیار ابتدایی را تمرین کند. مبتدیان باید حرکات افتادن روی زمین را یاد بگیرند. این احتمال خطرات را کاهش می‌دهد و کودک شما وضعیت‌های صحیح را یاد می‌گیرد. یک مربی مسئول این است که آن‌ها را وادار کند ابتدا رول رول به جلو و رول عقب را روی زمین تمرین کنند. بهتر است وقتی کودک برای بازی بزرگ آماده می‌شود، یاد بگیرید که چگونه روی زمین حرکت کنید.

 

ژیمناستیک چه فوایدی دارد؟

ژیمناستیک یک ورزش عالی برای کودکان در حال رشد است زیرا به رشد فیزیکی آن‌ها کمک می‌کند. آن‌ها همچنین یاد می‌گیرند که چنگال محکم‌تری داشته باشند و از یک میله به میله دیگر بچرخند. کودکانی که معمولاً کاملاً بی‌انضباط هستند زیر نظر مربی یا والدینشان کار را یاد می‌گیرند. ژیمناستیک همچنین به افزایش اعتماد به نفس کودک در مراحل اولیه کمک می‌کند. بچه‌ها این بازی را پر از سرگرمی و ماجراجویی می‌دانند.

 

شروع زودهنگام ژیمناستیک چه خطراتی دارد؟

اگر ژیمناستیک را فقط برای اهداف تفریحی انجام دهید خطرات جدی در بر نخواهد داشت. کودکانی که در همان ابتدا تمرینات جدی انجام می‌دهند در معرض آسیب و عقب ماندگی رشد هستند. به هر حال ژیمناستیک بدون آسیب به دست نمی‌آید. وقتی یک بچه ناآماده وارد راهروی ژیمناستیک می‌شود قطعاً مستعد آسیب است. اما یک مشکل شدید مرتبط با ژیمناستیک اولیه تأثیر منفی بر رشد کودک شما دارد. محققان همچنین دریافته‌اند که ژیمناستیک جدی می‌تواند بر چرخه قاعدگی دختران تأثیر بگذارد. از این رو همیشه بهتر است قبل از ثبت نام فرزند خود در ژیمناستیک با یک مربی حرفه‌ای مشورت کنید.

 

آیا ژیمناستیک برای یک کودک 3 ساله خوب است؟

ژیمناستیک یک ورزش برجسته برای تقویت متابولیسم، قدرت بدنی و تناسب اندام کودک شما است.

کودکان نوپا چگونه ژیمناستیک را در خانه انجام می‌دهند؟

شما می‌توانید شروع به آموزش حرکت رول رول به جلو و رول عقب بر روی زمین خود کنید. این کار از دو جهت به نفع آن‌ها خواهد بود. پایه دستی و چرخ چرخ دستی از دیگر حرکات ژیمناستیک هستند که می‌توانید به کودک خود آموزش دهید.

یک کودک 7 ساله چگونه ژیمناستیک کار می‌کند؟

اگر کودک شما ژیمناستیک را از 5 سالگی شروع کرده باشد توانسته است حرکات ژیمناستیک زیادی را یاد بگیرد. در 7 سالگی او باید بتواند رول رو به جلو و رول عقب را کامل کند. او همچنین باید حرکات دیگری مانند چرخ دستی، پل، ضربه پشتی و غیره را انجام دهد.

 

منبع:

www.parentalquestions.com

تمرینات ورزشی قدرتی ویژه کودکان

تمرینات ورزشی قدرتی ویژه کودکان

 تمرینات ورزشی قدرتی ویژه کودکان

زمانی که در حال انجام تمرینات ورزشی در خانه هستید، ممکن است کودکتان بخواهد با شما ورزش کند. پس چه بهتر که این کار را با یکدیگر انجام دهید تا از همین سن پایین او را به ورزش به عنوان بخشی از سبک زندگی عادت دهید و هر دوی شما اندامی زیبا داشته باشید. در ادامه تمرینات ورزشی قدرتی آمده است که هم بزرگ‌سالان و هم کودکان می‌توانند آن را انجام داده و از ورزش کردن لذت ببرند.

هشدار: تمرین‌ها را بعد از گرم کردن بدن انجام دهید. اگر بعضی‌هایشان برایتان سنگین هستند، تا زمانی که آمادگی جسمانی‌تان بالا برود، انجام دادنشان را به تعویق بیندازید و در طول مدت انجام تمرین‌ها، مراقب بچه‌ها باشید.

1. حرکت ورزشی استپ آپ

ابتدا پای راست، سپس پای چپ را روی یک چهارپایه کوتاه یا یک شی پله مانند قرار دهید. سپس اول پای راست و بعد پای چپ را پایین بگذارد. در هر ست پاها را جابه‌جا کند؛ یعنی در دور دوم اول پای چپ و بعد پای راست را روی سطح قرار دهید.

2. حرکت ورزشی ساق پا

از حالت ایستاده روی پنجه پا بروید و برای مدتی در این حالت بمانید؛ به‌طوری‌که کشیدگی را در پاها احساس کنید، سپس به حالت عادی برگردید.

3. حرکت ورزشی بارپی

در این حرکت ابتدا ایستاده باشید و سپس روی زمین به حالت اسکات بنشینید و دست‌ها را روی زمین قرار دهید. با حالت پرتابی پاها را به عقب ببرید. بدنتان را پایین بیاورید. دوباره به حالت اسکات برگردید. بعد با پرش روی پاها بایستید طوری که دست‌ها کشیده در بالای سر قرار بگیرند.

4. تمرین ورزشی خرچنگی

روی زمین بنشینید. زانوها را خم‌کنید و کف پا را صاف روی زمین قرار دهید. بازوها را پشت بدنتان قرار دهید. روی دو دست بدنتان را بالا بیاورید. سپس ران‌ها را از روی زمین جدا کرده و روی دست‌ها کمی به جلو حرکت کنید و دوباره به عقب بیایید. (حالتی شبیه حرکت خرچنگ)

5. حرکت ورزشی لمس پای خرچنگی

در همان حالت قبلی بمانید. پای چپ را بالا بیاورید و سعی کنید تا دست راست را به انگشتان پا برسانید. با پا و دست بعدی نیز این کار را تکرار کنید.

6. حرکت ورزشی پل روی ران‌ها

روی پشتتان دراز بکشید و زانوها را خم کنید. کف پاها را صاف روی زمین بگذارید. بازوها را کنار بدن قرار دهید. به کف پاهایتان طوری فشار بیاورید که ران‌هایتان به‌آرامی از زمین جدا شده و بالا بیاید. برای چند شماره نگه دارید و دوباره پایین بیاورید.

7. تمرین ورزشی حرکت کرم

روی ران‌هایتان به سمت جلو خم شوید و دست‌ها را روی زمین قرار دهید درحالی‌که زانوهایتان کمی خم‌شده است. سپس دست‌ها را به‌آرامی به جلو حرکت دهید تا به حالت صاف شدن کمر برسید. بعد پاها را به‌آرامی به سمت جلو حرکت دهید تا به دست‌ها برسند. در آخر بایستید.

8. حرکت ورزشی تخته‌ای

روی شکمتان دراز بکشید. سینه‌تان جدا از سطح زمین باشد. پاهایتان حالت کشیده داشته باشد. (انگشتان پا روی زمین) پاها را روی یکدیگر قرار دهید و بدنتان را بالا بکشید. تعادلتان را با ساعد و انگشتان پا حفظ کنید. تمامی بدن سفت و محکم و کشیده در راستای شانه‌‌ها و پاشنه پا باشد.

9. حرکت بالا بردن پا

به پهلو دراز بکشید. پا و ران‌هایتان به یکدیگر چسبیده باشند. روی ساعد تکیه کنید. شانه در راستای آرنج باشد. سپس پایی را که بالاتر است به‌صورت صاف بالا ببرید و موازی زمین قرار دهید و کف پایتان کشیده باشد. کمی نگه‌دارید و سپس پایتان را پایین بیاورید.

10. تمرین شنا

روی زمین دراز بکشید. آرنج‌ها را خم‌کنید و سینه را به سمت زمین ببرید؛ سپس با فشار به عقب برگردید.

11. حرکت تخته‌ای به پهلو

روی یک پهلو دراز بکشید و به ساعدتان تکیه کنید. پا و ران‌هایتان را روی هم بسته قرار دهید. ران‌ها را صاف از سطح زمین بالا ببرید. کمی مکث کنید و پایین بیاورید. روی سمت دیگر نیز این تمرین را تکرار کنید.

12. حرکت اسکات پرشی

پاها را به‌اندازه عرض باسن باز کنید. زانوها را خم‌کنید. سپس باسنتان را به عقب و پایین حرکت دهید. سپس به سمت بالا ببرید و به حالت اولیه روی زانوهای خم‌شده فرود بیایید.

13. حالت تخته‌ای با بازوهای کشیده

مانند حرکت شنا قرار بگیرید. پاهایتان را کمی بیشتر از عرض باسن باز کنید. در همین حال آرنج راست را خم‌کنید و صاف در راستای بدن بکشید، دستتان را پایین بیاورید و روی سمت دیگر این تمرین را انجام دهید.

14. سوپرمن

روی صورت دراز بکشید؛ در‌حالی‌که دست‌ها به سمت بالا و پاها کشیده باشند. بازوها و پاها را به آرامی از زمین تا جایی که می‌توانید بلند کنید. در این حالت گردن را ریلکس نگه داشته و به زمین نگاه کنید. کمی در این موقعیت بمانید. سپس پایین بیاورید.

چه ورزش‌هایی باعث افزایش قد کودکان می‌شود؟

چه ورزش‌هایی باعث افزایش قد کودکان می‌شود؟

چه ورزش‌هایی باعث افزایش قد کودکان می‌شود؟

خیلی از مادر و پدرها دوست دارند فرزندشان قد بلند و رشید باشد. برای همین همیشه دنبال راهکارهایی هستند تا قد فرزندشان آن طور که می‌خواهند رشد کند. اگر از تغذیه و ژنتیک بگذریم ورزش نقش مهمی در افزایش قد کودکان دارد. اما چه ورزشهایی در چه سنی می‌تواند به رشد قد کودکان کمک کند؟

چه عواملی در رشد و افزایش قد کودکان تاثیر دارد؟

پزشکان متخصص معتقدند ژنتیک مهمترین عامل تعیین کننده قد است. یعنی وراثت حرف اول را در بلند قد شدن یا کوتاه قد شدن فرزند شما می‌زند. یعنی اگر والدینی خودشان قد کوتاهی داشته باشند احتمالا فرزندشان هم چندان قد بلند نمی‌شود. اگر قد پدری ۱۶۵ سانتی متر و قد مادر ۱۵۵ سانتی متر باشد، قد فرزند آنها هیچ وقت ۱۸۵ سانتی متر نمی‌شود مگر اينکه فرد دچار بيماریهايی مانند هيپوگوناد شده باشد. اما پدر و مادر قد بلند می‌توانند در آینده فرزند قد بلندی داشته باشند و البته اگر عوامل محیطی جلوی رشد مناسب کودک را نگیرد.
اما عوامل محیطی چیست؟ عوامل محیطی تاثیر زیادی بر رشد جسمانی کودک بعد از تولد دارند. تغذیه مناسب و علمی،خواب و استراحت،آب و هوا، فعالیت بدنی ارتفاع، وضعیت اجتماعی،اقتصادی و…
بیشتر بخوانید: راهکارهای طب سنتی برای افزایش قد کودکان

پدر و کودک در حال اندازه گیری قد

قد نهایی کودک چگونه محاسبه می‌شود؟

قد نهايی کودک براساس ميانگين قد پدر و مادر در نظر گرفته می‌شود. براي پسرها ۵/۶ سانتی متر به عدد ميانگين بدست آمده اضافه و برای دخترها ۵/۶ سانتی متر از عدد ميانگين بدست آمده کم می‌کنند. سپس برای تعيين قد نهايی، عدد بدست آمده را برای پسرها، در محدوده منفی ۷ تا مثبت ۷ و براي دخترها در محدوده منفی ۵ تا مثبت ۵ تعيين می‌کنند. اين محدوده اطمينان، به علت ژنتيک در نظر گرفته شده است که تغذيه، محيط زندگی و زمان بلوغ در آن تاثيرگذار است.

چه عواملی باعث کاهش قد کودکان می‌شود؟

گاهی کودک تحت تاثیر عوامل محیطی و بیماریها ممکن است دچار کوتاهی قد شود. این عوامل عبارت است از:

  • تغذیه نامناسب
  • آسیبهای دوران کودکی قبل از بسته شدن صفحه رشد که می‌تواند باعث توقف رشد، کوتاهی قد، انحراف محور طولی استخوان، پای پرانتزی یا پای ضربدری شود.
  • بیماری‌های متابولیک و مادرزادی، مثل راشیستیم، آکرومگالی و آکندروپلازی و…
  •  وضعیت بدنی و عادتهای نادرست. مثل بد ایستادن، بدنشستن و راه رفتن به صورت خمیده یا کج.

کودکان همراه با توپ ورزش بسکتبال و والیبال مناسب افزایش قد

چه ورزش‌هایی برای افزایش قد کودکان مفید است؟

محققان معتقدند در بدن ما انسان ها و در استخوان‌های بلند، ناحيه‌ای غضروفی وجود دارد که به مرور تبديل به استخوان می‌شوند. در دوران بلوغ، به علت بالا رفتن مقدار هورمون‌های جنسی غضروف رشد بسته می‌شود. يعنی بلوغ يک مرحله فيزيولوژيک است که فرد جهشی در رشد قد پيدا می‌کند و بعد از کامل شدن بلوغ، سرعت اين جهش کم می‌شود. معمولاً در دخترها، ۲ سال بعد از اولين عادت ماهيانه و در پسرها، ۲ تا ۳ سال بعد از اولين انزال، غضروف رشد بسته می‌شود و رشد قدی متوقف می‌شود. پس ورزشهای هوازی و تمرینهایی که باعث رشد غضروفها می‌شود باید در لیست ورزشهای دروان کودکی قرار بگیرد مانند:

  • والیبال و بسکتبال

اگر کودک روزانه ۳۰دقیقه ورزش‌های والیبال، بسکتبال یا فوتبال انجام دهد، باعث تحریک صفحات رشدی‌اش می‌شود و به رشدش کمک می‌کند.

  • شنا
  • دوچرخه سواری
  • ژیمناستیک بعد از ۹ سالگی

ژیمناستیک و سایر ورزش‌های پرشی بعد از سن ۹ سالگی برای کودکان مناسبتر است. چون پرش‌های این ورزش و ورزش‌هایی از این دست در سن پایین‌تر می‌تواند به محل‌های رشد استخوانی فشار وارد کند و باعث زود بسته شدن محل‌های رشد استخوانی شود و باعث کوتاهی قد کودکان شود.

کودک در حال آویزان شدن از بارفیکس
  •  تمرین‌های کششی
  • بارفیکس
  • طناب بازی
  • پیاده روی و دوی آهسته

برای افزایش قد کودک هر روز مسافتی را با سرعت آهسته در کنارش بدوید و یا پیاده روی انجام بدهید.

چه ورزشهای قبل از سن بلوغ ممنوع است؟

  • ورزش‌هايی مثل وزنه برداری و کشتی که همراه با وزنه زدن و فشار روی غضروف رشد است جلوی رشد قدی کودک را می گيرند.
  • فعالیت ورزشی شدید مثل فوتبال یا دو و میدانی دو تا سه ساعت در رو فشار‌های شدیدی بر صفحات رشد کودک وارد می کند.
  • ورزش رزمی، رشد قدی را کند می‌کند.