برچسب: ویتامین D

سوال : اهمیت انجام آزمایش ویتامین دی چیست؟

پاسخ : ویتامین دی یک ویتامین محلول در چربی است که برای سلامت و عملکرد صحیح بدن بسیار ضروری است. این آزمایش برای تعیین میزان ویتامین D در خون یا برای نظارت بر درمان کمبود ویتامین D در صورت مصرف مکمل های ویتامین D انجام می شود.  زمانی که در معرض خطر ابتلا به کمبود ویتامین D هستید یا دارای علائم کمبود آن می‌باشید باید این آزمایش را انجام دهید. همچنین ممکن است پزشک شما در آزمایش‌های دوره‌ای یا چکاپ انجام آزمایش ویتامین D را تجویز کند.

برای آگاهی بیشتر از اهمیت انجام آزمایش ویتامین دی به سراغ آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی یا دریافت نوبت از آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی کلیک کنید.

آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی

44975498

09124839182

09127727298

در چه شرایطی انجام منظم آزمایش ویتامین D توصیه می شود؟

این گروه از افراد در معرض خطر کمبود ویتامین D هستند و باید به طور منظم آزمایش دهند.

• افرادی که به میزان کافی در معرض آفتاب قرار نمی‌گیرند.
• افرادی که سطوح غیر طبیعی کلسیم، فسفر و یا هورمون‌های پاراتیروئیدی (PTH) دارند.
• بیماران مبتلا به مشکلات استخوانی (پوکی استخوان).
• بیماران مبتلا به فیبروز کیستیک، کرون، سلیاک و یا افرادی که جراحی بای پس معده انجام داده‌اند، که در واقع مشکل سو جذب چربی دارند.
• سالمندان.
• افرادی که دچار اضافه وزن و چاقی هستند.
• افرادی با پوست تیره.
• نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند.
• بیماران کلیوی.
• بیمارانی که به طور طولانی مدت داروهای ضد تشنج مانند فنی توئین، فنوباربیتال، کاربامازپین، اسید والپروئیک و کورتیکواستروئیدها را مصرف کرده‌اند.

چه نمونه ای برای این آزمایش مورد نیاز است؟

نمونه مورد نیاز برای این آزمایش خون می‌باشد و نیازی به رعایت ناشتایی ندارد.
با این حال، مکمل های ویتامین D نباید قبل از آزمایش استفاده شوند.

اهمیت ویتامین D در بدن چیست؟

• نقش اصلی ویتامین D کمک به تنظیم ویا هموستاز کلسیم، فسفر و (تا حدی کمتر) منیزیم در خون است و برای رشد مناسب و سلامت استخوان حیاتی است.
• ویتامین D نقش اساسی در رشد و انقباض عضلات دارد و انقباض عضلانی را از طریق انتقال کلسیم و فسفر تنظیم می کند. این ویتامین همچنین در پیشگیری از بیماری آلزایمر و بهبود علائم در بیماران مبتلا به ام اس موثر است.
• استخوان‌ها نرم و بدشکل می‌شوند و نمی‌توانند به طور طبیعی خود را ترمیم کنند و منجر به بیماری‌هایی به نام راشیتیسم در کودکان، نرمی یا شکستگی در بزرگسالان (استئومالاسی) و پوکی استخوان در افراد مسن می‌شود.
• ویتامین D بر رشد سلولی و تمایز بسیاری از بافت های دیگر تأثیر می گذارد و به تنظیم سیستم ایمنی کمک می کند. کمبود ویتامین D یکی از عواملی است که باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می شود.
• برخی شواهد نشان می دهد که کمبود ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان ها مانند سرطان روده بزرگ، سرطان سینه، سرطان پروستات، بیماری های خودایمنی، بیماری های قلبی عروقی، پرکاری تیروئید ثانویه و افسردگی را افزایش دهد.
• همچنین موجب افزایش حساسیت به عفونت و مشکلات عضلانی می‌شود. در افراد مسن مصرف ویتامین D و کلسیم می‌تواند در افزایش قدرت و هماهنگی عضلات بسیار مؤثر باشد.

منابع تأمین کننده ویتامین دی چیست؟

این ویتامین از دو منبع به دست می آید:

1- درون زا که در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید در پوست تولید می شود.

2- برون زا که از طریق غذا و مکمل های غذایی تامین می شود.

ساختارهای شیمیایی انواع ویتامین دی کمی متفاوت است و به آنها ویتامین D2 (ارگوکالسیفرول) و ویتامین D3 (کلکالسیفرول) می گویند.
شکل D2 در مواد غذایی و به صورت داروهای ویتامین دی و در مکمل‌ها وجود دارد. ویتامین D3 نوعی فرم تولید شده در بدن است، در واقع به طور طبیعی دراثر اشعه اولترا ویولت نور خورشید در پوست از ۷ – دهیدروکلسترول تولید شده که در برخی مکمل‌ها نیز استفاده می‌شود.
ویتامین D2 و D3 تولید شده در داخل و یا خارج از بدن، در کبد و کلیه‌ها به فرم فعال بیولوژیکی 1,25- dihydroxy vitamin D (calcitriol)  تبدیل می‌شود.

ماهی‌های چرب مانند سالمون و تن، زرده تخم مرغ، جگر، لبنیات، برخی غلات و سبزیحات مانند سویا و قارچ منابع غذایی تأمین کتتده ویتامین دی می‌باشند.

معمولاً دو بار در هفته به مدت 5 تا 20 دقیقه در معرض نور خورشید قرار بگیرید. افرادی که به اندازه کافی آفتاب نمی گیرند ممکن است ویتامین D مورد نیاز خود را از منابع غذایی یا مکمل ها دریافت کنند.

اگر به کودکتان شیر می‌دهید، بدن شما به افزایش کالری و مواد مغذی نیاز دارد تا بتواند ذخایر مواد مغذی و انرژی خود را حفظ کند. در این مقاله درباره تغذیه در دوران شیردهی و همچنین مصرف کلسیم دی در شیردهی صحبت می‌کنیم.
تغذیه در دوران شیردهی باید در عین حال امکان کاهش تدریجی وزن به دست‌آمده در دوران بارداری را فراهم کند.
در بیشتر موارد، بهترین راه برای دریافت کالری و مواد مغذی کافی، داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل است که شامل میوه‌ها، سبزیجات، پروتئین، غلات و مقدار محدودی چربی است. گاهی اوقات هم باید مکمل‌های مولتی‌ویتامین مصرف کنید.
این مقاله شامل توصیه‌هایی برای دریافت کالری، مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی و هیدراتاسیون، و دستورالعمل‌هایی برای کاهش وزن در دوران شیردهی است. غذاها، نوشیدنی‌ها و داروهایی که باید محدود یا از آن‌ها اجتناب شود هم مورد بحث قرار می‌گیرند.

تغذیه و شیردهی
وقتی به کودک شیر نمی‌دهید، انرژی یا کالری مورد نیاز شما به بسیاری از عوامل فردی از جمله وزن، سن، قد و سطح فعالیت‌تان بستگی دارد.
در دوران شیردهی، انرژی مورد نیاز بدن شما به میزان تغذیه‌ای که برای کودک خود تهیه می‌کنید بستگی دارد.

اگر شما تنها منبع تغذیه کودک خود هستید، بدن شما به انرژی اضافی نیاز دارد:

از بدو تولد تا 6 ماه پس از تولد کودک
در این دوره، باید تقریبا 330کالری بیشتر از زمانی که شیردهی نداشتید، مصرف کنید. این تعداد در کاهش تدریجی وزن به دست‌آمده در دوران بارداری موثر است.
انرژی مورد نیاز برای تولید شیر تقریبا 500کالری بیشتر از زمانی است که شیردهی نمی‌کردید که 170کالری آن از بدن شما تامین می‌شود که در ماه‌های بعد از زایمان به تدریج وزن کم می‌کنید.
این موضوع در شرایطی در نظر گرفته شده که کودک شما فقط شیر شما را دریافت می‌کند و شیر خشک یا غذاهای جامد نمی‌خورد.

از 6 تا 12 ماه پس از تولد کودک
تقریبا هر روز به 400کالری بیشتر از زمانی که شیردهی نداشتید، نیاز دارید. با این فرض که وزنی را که در دوران بارداری به دست آورده‌اید، از دست داده‌اید و وزن بدنتان را ثابت نگه می‌دارید.

در بیشتر موارد، اشتهای شما برای رفع نیازهای بدن تنظیم می‌شود، بنابراین نیازی به شمارش کالری نخواهید داشت.

همچنین فرض بر این است که کودک فقط شیر شما به‌علاوه غذاهای جامد را از حدود شش ماهگی دریافت می‌کند. کالری اضافی، بستگی به مقدار شیر مصرفی کودک شما دارد.
اگر شاخص توده بدنی سالم (BMI) و قدی متوسط دارید، کل انرژی مورد نیاز شما در دوران شیردهی تقریبا 2100 تا 2700کالری در روز برای شش ماه اول پس از تولد و 2200 تا 2800کالری در روز پس از آن بسته به سن، وزن و سطح فعالیت شما و میزان شیری که تولید می‌کنید.
در بیشتر موارد، اشتهای شما برای رفع نیازهای بدن تنظیم می‌شود، بنابراین نیازی به شمارش کالری نخواهید داشت.

تغذیه در دوران شیردهی
با این حال، تغذیه شما بر مقدار شیر شما تاثیر می‌گذارد. اگر به اندازه کافی از ویتامین‌ها و مواد معدنی (مانند ویتامین A، تیامین، ریبوفلاوین، ویتامین B6، ویتامین B12، سلنیوم و ید) تنها از طریق رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید، ممکن است برای اطمینان از کیفیت خوب شیر، نیاز به مصرف مکمل‌ها داشته باشید.
اگر از رژیم غذایی محدود استفاده می‌کنید مثلا گیاهخوار هستید، یا نگرانی‌های دیگری در مورد دریافت مواد مغذی کافی دارید، با پزشک خود در مورد اینکه آیا به مکمل‌های خاصی نیاز دارید یا نه، مشورت کنید.

مصرف مایعات در دوران شیردهی
به طور متوسط، اگر کودک شما فقط شیر مادر دریافت می‌کند، تقریبا 750میلی‌لیتر شیر در روز مصرف می‌کند. برای هیدراته ماندن باید مایعات اضافی باید بنوشید.
نگه داشتن یک بطری آب یا نوشیدنی سالم دیگر در نزدیکی خودتان به عنوان یادآوری برای هیدراته ماندن به شماک کمک می‌کند.

ویتامین و مواد معدنی مورد نیاز در دوران شیردهی
شما باید رژیم غذایی سالم و متعادلی داشته باشید که شامل لبنیات، گوشت و ماهی و سایر غذاهای غنی از ویتامین و مواد معدنی است. برای اطمینان از دریافت تمام ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز، ایده خوبی است که در دوران شیردهی از مکمل‌های مولتی ویتامین مینرال استفاده کنید.
برای حفظ سلامت استخوان‌ها باید مراقب مصرف مقدار کافی کلسیم و ویتامین D باشید. این موضوع در زمانی که شیر نمی‌دهید هم مهم است. بیشتر مکمل‌های مولتی ویتامین مینرال تنها بخشی از نیاز کلسیم شما را تامین می‌کنند.

ویتامین B12
افرادی که از رژیم غذایی وگان پیروی می‌کنند یعنی گوشت قرمز، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات یا هر فرآورده حیوانی دیگری نمی‌خورند، باید مکمل ویتامین حاوی ویتامین B12 مصرف کنند. این موضوع به‌ویژه در دوران شیردهی مهم است.

کلسیم
بارداری و شیردهی باعث کاهش موقت توده استخوانی می‌شود. با این حال، استخوان از دست‌رفته معمولا پس از قطع شیردهی بازیابی می‌شود. با مصرف کلسیم اضافی در غذاها و نوشیدنی‌ها در دوران بارداری، یا شیردهی نمی‌توان از این فقدان جلوگیری کرد.

اگر امکان مصرف شیر یا سایر غذاهای حاوی کلسیم وجود ندارد، باید مکمل کلسیم مصرف کنید.

تمام زنان بالغ باید حداقل 1000میلی‌گرم کلسیم در قبل از بارداری و همچنین در دوران بارداری و شیردهی مصرف کنند.
دختران نوجوان باید 1300میلی‌گرم کلسیم در روز مصرف کنند.
منابع اصلی کلسیم در رژیم غذایی، شیر و سایر محصولات لبنی مانند پنیر سفت، پنیر دلمه یا ماست و همچنین غذاهای غنی‌شده با کلسیم مانند آب پرتقال، شیرهای غیرلبنی یا توفو است.
همچنین مقادیر کمتری کلسیم در سبزیجات سبز رنگ مانند اسفناج وجود دارد. اگر امکان مصرف شیر یا سایر غذاهای حاوی کلسیم وجود ندارد، باید مکمل کلسیم مصرف کنید.

ویتامین دی
زنان بالغ شیرده و غیر شیرده به 600واحد بین‌المللی یعنی 15میکروگرم در روز نیاز دارند. ویتامین دی برای جذب کلسیم و حفظ استخوان‌های سالم مهم است.
به عنوان جایگزینی برای دادن مکمل‌های ویتامین دی به کودک، می‌توانید دوز بالایی از ویتامین دی را خودتان مصرف کنید. این کار فقط باید تحت راهنمایی پزشک انجام شود.

آهن
میزان آهن توصیه‌شده برای مادران شیرده 9میلی‌گرم در روز است، در حالی که این مقدار برای زنان بالغی که شیر نمی‌دهند 18 میلی‌گرم است.
کمبود آهن، شایع‌ترین علت کم‌خونی است.
اگر بعد از زایمان کم‌خون نیستید و در دوران شیردهی قرار دارید، احتمالا نیازی نیست مکمل آهن مصرف کنید.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره مصرف کلسیم دی در شیردهی
سئوال مخاطب بیا نی نی: آیا استفاده از قرص کلسیم دی برای نوزاد ۳ ماهه‌ام که فقط از شیر خودم تغذیه می‌کنه ممکنه مشکلی ایجاد کنه، هر روز به دخترم ۲۰قطره ویتامین آد هم میدم. ممکنه با کلسیم دی خودم تداخل داشته باشه؟

پاسخ دکتر خیرالسان مبینی، متخصص اطفال:
خیر مادر گرامی مشکلی وجود ندارد. مادران در زمان بارداری و شیردهی باید از تغذیه کامل و مناسبی استفاده کنند و توصیه اغلب پزشکان این است که در کنار مواد غذایی از مکمل‌های دارویی نیز استفاده کنند.
قرص کلسیم دی که مصرف می‌کنید تداخلی با ویتامین آد نوزادتان ندارد و باعث می‌شود کلسیم مورد نیاز بدن نوزادتان نیز تا حد زیادی توسط شیر شما تامین شود.

پیشنهاد می‌کنیم به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.