دیابت بارداری چیست

دیابت بارداری چیست

این نوع از دیابت را بعضی از خانمها در طول بارداری می گیرند. بین ۲ تا ۱۰ درصد از خانمهای بارداری که دچار این وضعیت می شوند آن را یکی از شایع ترین مشکلات سلامتی در دوران باردای می دانند .

دیابت بیماری پیچیده است، اما به طور مختصر می توان گفت شخصی به این بیماری دچار می شود که به طور غیر طبیعی حجم قند خون بالایی داشته باشد.

زمانی که انسان غذایی می خورد دستگاه گوارش بیشترین قسمت غذا را به نوعی از قند که گلوکز نامیده می شود، تجزیه می کند. گلوکز وارد جریان خون شده و با کمک انسولین ( هورمونی است که بوسیله پانکراس تولید می شود ) سلولهای بدن از گلوکز مانند سوخت و تقویت کننده استفاده می کنند.

به هرحال اگر بدن انسان به اندازه کافی انسولین تولید نکند یا سلول های بدن نسبت به انسولین واکنش مناسبی نشان ندهد، مقدار زیادی از گلوکز به جای حرکت کردن در سلولها و تبدیل شدن به انرژی در خون باقی می ماند. زمانیکه خانمی باردار است تغییرات هورمونی می تواند واکنش سلولها نسبت به انسولین را کمتر کند.
 

دیابت بارداری چیست؟

برای بسیاری از خانم هایی که قرار است مادر شوند این موضوع یک مشکل بزرگ محسوب نمی شود. هنگامی که بدن به انسولین بیشتر نیاز داشته باشد پانکراس مقدار بیشتری از آن را ترشح می کند. اما اگر پانکراس (لوزالمعده ) نتواند خود را با تقاضای افزایش انسولین در طول دوره بارداری مطابقت دهد حجم گلوکز خون خانم باردار بیش از اندازه بالا رفته و منجر به دیابت بارداری می شود.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود اما چنانچه خانمی در بارداری قبلی خود دچار دیابت بارداری شده باشد احتمال ابتلا به این وضعیت در بارداری بعدی افزایش پیدا می کند و پس از آن به شکل دیابت در بدن او باقی خواهد ماند.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود

شناسایی دیابت بارداری 

بهتر است از افزایش وزن مجاز در طول بارداری و میزان وزنی که خودتان در دوران بارداری بدست میاورید با خبر باشید. دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

به همین علت تمام خانم های باردار در طول هفته های ۲۴ تا ۲۸ بارداری آزمایش قند خون می دهند. به هر حال چنانچه خانمی در خطر ابتلا به دیابت یا نشانه هایی از آن (مثل وجود قند در ادرار) باشد پزشک متخصص آزمایش تست قند را در معاینات اولیه گرفته و مجدد آن را در بین هفته های ۲۴ تا ۲۸ از بارداری تکرار می کند

اما بعضی‌ها بیش از دیگران در معرض ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند: 

-خانمهای چاق و مادرانی که دارای اضافه وزن هستند

-خانمهایی که در بارداری قبلی خود به دیابت بارداری مبتلا شده اند

-اگر در ادرار خانمها قند وجود داشته باشد

-چنانچه در بارداری قبلی نوزادی با وزن ۴ یا ۴.۵ کیلو به دنیا آورده باشند

-اگر در زایمان قبلی نوزاد مرده به دنیا آورده باشند

-قبلا نوزاد ناقص به دنیا آورده باشند

-با مشکل فشار خون بالا مواجه باشند

-اگر سن خانم باردار بالای ۳۵ سال باشد

-سابقه ابتلا به دیابت در خانواده یا اقوام نزدیک وجود داشته باشد

دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

تاثیر دیابت بارداری بر حاملگی و جنین

بیشتر خانم‌هایی که در دوران حاملگی دچار دیابت بارداری می شوند نوزادان سالمی به دنیا می آورند. تغییر رژیم و ورزش ممکن است تنها فاکتورهای منظم نگه داشتن قند خون باشند اما در بعضی موارد درمان از طریق دارو انجام می شود.

نکته مهم این است که سطح قند خون باید به شکل منظم مورد آزمایش قرار بگیرد زیرا کنترل ضعیف دیابت می تواند برای مادر و نوزاد عواقب کوتاه یا بلند داشته باشد.

چنانچه قند خون بیش از اندازه بالا باشد گلوکز بسیار بالا در نهایت وارد خون نوزاد می شود. زمانیکه این اتفاق می افتد پانکراس نوزاد به تولید انسولین بیشتر نیاز پیدا می کند تمام قندهای اضافه و انسولین می تواند علتی باشد تا نوزاد دچار اضافه وزن به ویژه در قسمت بالای بدن شود.

این شرایط می تواند به آنچه که «ماکروزومی» گفته می شود منجر شود. نوزاد ماکروزومی ممکن است آنقدر بزرگ باشد که نتواند وارد کانال تولد شود. یا اینکه ممکن است سر نوزاد وارد کانال تولد شود اما بدن او به خصوص شانه هایش در کانال گیر کند. در چنین شرایطی که دیستوشی شانه نامیده می شود پزشک متخصص از مانورهای ویژه یا سزارین جهت تولد نوزاد استفاده می کند.

گذشته از این مطلب نوزادانی که به علت حجم بالای قند خون مادر در دوران بارداری دارای چربی زیادی هستند اغلب در دوران کودکی و بزرگسالی نیز دچار اضافه وزن می شوند
 

کنترل قند نوزاد

مدت کوتاهی پس از تولد ممکن است قند خون نوزاد پایین باشد. علت آن این است که هنوز بدنش برای آنکه به گلوکز اضافه مادر واکنش نشان دهد انسولین اضافه تولید می کند. این شرایط زمانی پیش میاید که سطح قند خون مادر در طول بارداری به ویژه در هنگام زایمان بالا برود.

تیم اتاق عمل در زمان متولد شدن نوزاد قند خون نوزاد را آزمایش می کند و این آزمایش را از طریق گرفتن یک قطره خون از پاشنه پای نوزاد انجام می دهند. نوزاد بلافاصله پس از تولد می تواند غذا بخورد و ترجیحا بهتر است از شیر مادر برای تغذیه او استفاده شود زیرا شیر مادر از افت قند خون نوزاد جلوگیری می کند.

آزمایش قند خون نوزاد می تواند از مشکلات جدی مانند تشنج- کما- آسیب های مغزی که ممکن است در اثر کم توجهی اتفاق بیافتد جلوگیری کند. اگر قند خون مادر به خوبی تحت کنترل قرار نگیرد ممکن است نوزاد در هنگام تولد در خطر مشکلات تنفسی قرار بگیرد. این مشکل بویژه برای نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند رخ می دهد. از دیگر مشکلاتی که در اثر کنترل ضعیف قند خون مادر ممکن است برای نوزاد به وجود بیاید زردی و افزایش خطر پلی سیتمی ( نوعی بیماری خونی است که در آن مغز استخوان بیش از حد مورد نیاز گلبول قرمز میسازد) و هیپوکلسمی(کمبود کلسیم در خون) است . همچنین عملکرد قلب نوزاد نیز تحت تاثیر قرار می گیرد مطالعات اخیر نشان داده است که بین دیابت بسیار بالای بارداری و تولد نوزاد مرده در ۲ ماه آخر بارداری ارتباط وجود دارد. در نهایت خانم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند.

انم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند

اقدامات لازم در دیابت بارداری

می توانید به شکل مستمر میزان گلوکز خود را با استفاده از دستگاه سنجش قند خون یا نوار در منزل چک کنید همچنین می توانید با توجه به قد و وزن خود از یک رژیم مناسب استفاده کنید.

رژیم باید دارای تعادلی مناسب از پروتئین و چربی و همچنین کربوهیدراتها بوده و در عین حال ویتامین ها- مواد معدنی و کالری ها را نیز شامل شود تا بتواند سطح گلوکز را ثابت نگه دارد

ورزش کنید. مطالعات نشان می دهند ورزشهای مناسب و سبک به بدن کمک می کند تا به خوبی میزان گلوکز و قند خون را کنترل کند خانمهای بارداری که دچار دیابت بارداری هستند با مشورت پزشک روزانه ۳۰ دقیقه ورزش کنند. از ورزشهای مناسب در این دوران میتوان به ایروبیک و پیاده روی اشاره کرد.

در صورت لزوم از دارو استفاده شود. اگر خانم های باردار توانایی کنترل قند خون با رژیم را ندارند با مشورت و نظارت پزشک می توانند از دارو استفاده کنند. در حدود ۱۵ درصد از خانمهایی که مبتلا به دیابت بارداری هستند به دارو نیاز پیدا می کنند.
 

دیابت بارداری پس از زایمان از بین می‌رود؟

احتمال بروز دیابت پس از بارداری نیز چنانچه هر کدام از این موارد در شما باشد وجود دارد: 

-چنانچه دچار چاقی بیش از اندازه باشید.

-دیابت شدیدی در طول بارداری گرفته باشید.

-نتایج آزمایش گلوکز پس از زایمان به سرحد رسیده باشد.

پزشکان به خانم ها توصیه می کنند برای جلوگیری از رشد دیابت پس از بارداری وزن را پایین نگه داشته و از غذاهای سالم تغذیه کنند. هچنین به شکل مرتب ورزش کنند. به علاوه اگر نوزاد از شیر سینه تغذیه کند مادر در برابر بعضی از مشکلات پس از زایمان و بارداری ایمن می شود. تحقیقات نشان داده است اگر مادران از شیر سینه نوزادان را تغذیه کنند می توانند وزن خود را تا میزان قابل توجهی کاهش دهند. همچنین با این کار می توان از دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبی و عروقی نیز جلوگیری کرد.

افزایش فشار خون بعلت بارداری

افزایش فشار خون بعلت بارداری

افزایش فشار خون بعلت بارداری

اگر بعد از هفته بیستم بارداری دچار افزایش فشار خون شدید ولی پروتئین در ادرار وجود نداشت تشخیص عبارتست از “افزایش فشار خون بارداری” که گاهی به نام “افزایش فشار خون به علت بارداری” خوانده می شود.

فشار خون یا پره اکلامپسی

خانم هایـی که بـعد از طـی نیمه اول بـارداری دچار افزایـش فشار خون می شوند و در ادرار پروتئین دارند دچار اختلال پیچیده ای هستند که پره کلاپسی نامیده می شود. کسانیکه قبل از بارداری دچار فشار خون هستند و یا قبل از هفته بیستم بارداری به آن مبتلا می شوند دچار اختلالی هستند که فشار خون مزمن نامیده می شود.

معمولاً افزایش فشار خون عبارتست از فشار برابر با 90/140 یا بیشتر حتی اگر یکی از این دو عدد افزایش یابد. این اختلال معمولاً هیچ علامت قابل توجهی ندارد مگر آنکه خیلی بالا رود.

خطرات فشار خون در بارداری

این امر بستگی به آن دارد که هنگام ابتلا به افزایش فشار خون چند ماه از بارداری گذشته است و فشار خون به چه میزان بالا می رود. هر چه فشار خون بالاتر باشد و هر چه زودتر شروع شود خطر بیشتر است. خوشبختانه کثر خانم هایی که دچار افزایش فشار خون در دوران بارداری میشوند، به نوع خفیف آن مبتلا می گردند و تا نزدیک به اواخر دوران بارداری یعنی هفته 37 این مشکل بوجود نمی آید. اگر شما نیز در این گروه قرار دارید، هنوز هم کمی خطر وجود دارد و ممکن است پزشک شما زایمان را القا کند و یا با سزارین جنین را بدنیا آورد ولی به غیر از آن شما و نوزادتان در معرض خطری بیش از آنچه با یک فشار خون طبیعی وجود دارد، نیستید.

با این حال از هر 4 خانم مبتلا به افزایش فشار خون یک نفر در دوران بارداری، زایمان و یا بلافاصله بعد از آن مبتلا به پره کلاپسی می شود. خطر ایجاد پره کلامپسی در شرایطی که افزایش فشار خون قبل از هفته 30 ایجاد شده باشد دو برابر است. ابتلا به افزایش فشار خون بارداری خطرات دیگری نیز بدنبال دارد از قبیل: عقب افتادن رشد در داخل رحم، زایمان زودرس، پاره شدن جفت، و مرده زایی. به همین دلیل پزشک یا ماما از شما و جنین مراقبت کامل بعمل خواهد آورد.

هر چه فشار خون بارداری بالاتر باشد و هر چه زودتر شروع شود خطر بیشتر است

کنترل فشار خون بارداری

از آنجائیکه پرفشاری خون بر گردش خون جفت تأثیر می گذارد، هنگام تشخیص چنین علامتی پزشک یا ماما درخواست سونوگرافی می کند تا از رشد کافی جنین و میزان کافی مایع آمنیوتیک اطمینان حاصل کند. ممکن است یک سری آزمایشات بیو فیزیکی (BBP) نیز برای شما درخواست شود تا از سلامت جنین اطمینان حاصل گردد و در بعضی از موارد خاص درخواست سونوگرافی با داپلر می شود تا جریان خون جنین کنترل گردد. پزشک یا ماما ممکن است یک سری آزمایشات خون نیز درخواست کند و از شما بخواهد که ادرار 24 ساعته خود را جمع آوری کنید تا از نظر وجود پروتئین بررسی شود. (این آزمایش از آزمایش ادرار با نوارهای مخصوصی که هنگام مراجعه برای مراقبت های دوران بارداری انجام می شود، دقیق تر است). این آزمایشات به پزشک کمک می کند تا در صورت وجود پره کلاپسی آنرا تشخیص دهد و هر نوع تغییر دیگر در وضعیت شما را در آینده تحت نظر قرار دهد. علاوه بر این ارزیابی اولیه، رسیدگی به افزایش فشار خون بستگی به میزان فشار خون و وضعیت جنین و نیز میزانی که از بارداری شما گذشته است، خواهد داشت.

 

افزایش خفیف فشار خون

اگر در هفته 37 بارداری یا دیرتر به افزایش مختصر فشار خون مبتلا شده‌اید، احتمالاً پزشک زایمان شما را القا خواهد کرد (و یا در صورتیکه جنین نتواند مراحل زایمان را تحمل کند و یا به علل دیگری زایمان طبیعی برای شما غیر ممکن باشد، جنین را با سزارین بدنیا خواهد آورد). اگر هنوز به هفتۀ 37 بارداری نرسیده‌اید ولی افزایش فشار خون خفیف است، ممکن است به مدت چند هفته بستری شوید تا تحت نظر قرار گیرید. پس از آن اگر وضع شما و جنین مناسب بود ممکن است مرخص شوید تا زندگی روزمره را از سر گیرید و یا تا حدی در منزل در حال استراحت مطلق باشید.

‍ باید فواصل معاینات را کوتاهتر کنید تا فشارخون، وجود پروتئین در ادرار و هر گونه تغییر در وضع شما زود به زود کنترل شود. می‌توان وضع جنین را با اندازه‌گیری هفتگی و یا هر دو هفته یکبار BPP و تست‌های non stress از نزدیک کنترل کرد. با انجام تقریباً هر سه هفته یکبار سونوگرافی نیز می‌توان رشد جنین را زیر نظر داشت.

بعلاوه ممکن است پزشک یا ماما از شما بخواهد تا حرکات جنین را در هر روز بشمارید. این روش برای کنترل سلامت جنین در فواصل معاینات پیش از زایمان بسیار عمل مناسبی است. در صورتیکه متوجه شدید که تعداد حرکات کمتر از قبـل شده اسـت بلافاصـله به پزشک خود اطـلاع دهیـد.

اگر علائم پره کلامپسی (ورم، افزایش ناگهانی وزن، سردرد مداوم یا شدید، تغییرات دید، درد بالای شکم و یا حساسیت آن ناحیه و یا تهوع و استفراغ) و یا علائم پارگی جفت (لکه بینی یا خونریزی از واژن یا درد و حساس شدن رحم در لمس) در شما ایجاد شود باید فوراً مورد معاینه قرار گیرید. اگر شما یا جنین در معرض خطر جدی قرار گیرید احتمالاً در بیمارستان بستری خواهید شد و هر چه زودتر باید جنین بدنیا آید.

 

افزایش شدید فشار خون

اگر فشارخون شما شدیدا افزایش یافته است (110/160 یا بیشتر) تحت درمان داروئی قرار خواهید گرفت تا فشارخون پائین آید و تا زمانِِ تولدِ نوزاد بستری خواهید شد. اگر در هفته 34 بارداری یا بعد از آن قرار داشته باشید، زایمان را القا خواهند کرد و یا جنین را با سزارین بدنیا خواهند آورد. اگر هنوز به هفته 34 بارداری نرسیده‌اید به شما کورتیکوستروئید تجویز خواهد شد تا تکامل ریه‌ها و سایر اعضای بدن جنین تسریع گردد.

اگر وضعیت شما رو به وخامت می رود یا وزن جنین اضافه نمی شود احتمالا زایمان القا خواهد شد و یا با کمک سزارین جنین بدنیا خواهد آمد، حتی اگر هنوز نارس باشد. اگر زایمان فوری لازم نباشد شما را در بیمارستان بستری خواهند کرد تا هم خودتان و هم جنین تحت نظر باشید و در عین حال جنین فرصت بیشتری برای تکامل خواهد داشت.

بارداری معمولا باعث می شود که فشارخون در پایان سه ماهه اول و در طول سه ماهه دوم پائین رود

فشار خون بارداری بعد از زایمان ماندگار است؟

بعد از زایمان فشارخون شما دقیقاً کنترل خواهد شد و پزشک یا ماما بدقت شما را از نظر وخامت فشار خون و یا بروز پره کلامپسی تحت نظر خواهد گرفت. در صورتیکه علائم پره کلامپسی را در خود مشاهده کردید، خواه در منزل هستید و یا در بیمارستان، حتماً به او اطلاع دهید. به احتمال قوی یک هفته پس از زایمان فشارخون شما به حد طبیعی می‌رسد.

با این حال، در بعضی از خانم‌ها فشارخون همچنان بالا باقی خواهد ماند. این بدان معناست که شما احتمالا همواره مبتلا به پرفشاری خون بوده‌اید ولی از آن بی خبر بوده‌اید. بارداری معمولاً باعث می شود که فشارخون در پایان سه ماهه اول و در طول سه ماهه دوم پائین رود؛ بنابراین فشار خون مزمن بطور موقت مخفی می شود. اگر قبل از بارداری فشار خون خود را کنترل نکرده‌اید و اولین معاینه دوران بارداری در اواخر سه ماهه اول صورت گرفته است ممکن است تا اواخر دوران بارداری متوجه افزایش فشارخون نشوید.

 

پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی)

پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی)

پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی)

پره اکلامپسی اختلال پیچیده ای است که حدود 5 تا 8 درصد زنان حامله را درگیر می کند. تشخیص پره اکلامپسی بر فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار (بطور طبیعی پروتئین در ادرار دیده نمی شود) بعد از هفته 20 حاملگی است. این اختلال در بیشتر موارد بعد از هفته 37 حاملگی شروع می شود ولی در هر زمانی از  نیمه دوم حاملگی و نیز در زمان زایمان و یا حتی بعد از زایمان (معمولا در 24 تا 48 ساعت اول بعد از زایمان) ممکن است دیده شود. بروز این اختلال قبل از هفته 20 حاملگی نیز در موارد نادری نظیر حاملگی مولار امکان دارد. پره اکلامپسی می تواند حفیف یا شدید باشد و نیز پیشرفت آن ممکن است آهسته یا سریع باشد. تنها راه بهبود بیمار زایمان است.

تأثیر پره اکلامپسی بر سلامت مادر و جنین

هر چه پره اکلامپسی شدید تر باشد و زودتر رخ دهد خطر آن برای مادر و جنین بیشتر است. بیشتر زنانی که دچار پره اکلامپسی می شوند دچار نوع خفیف آن در نزدیکی زمان زایمان می شوند و با مراقبت های مناسب خطری متوجه آنها یا جنینشان نخواهد بود. ولی در موارد شدید، این بیماری می تواند قسمت های مختلف بدن را درگیر کرده و مشکلاتی جدی و حتی خطر مرگ را برای بیمار به همراه داشته باشد. به همین دلیل در صورتیکه پره اکلامپسی شدید بوده و یا بدتر شود بیمار باید زایمان زودرس داشته باشد.

پره اکلامپسی باعت انقباض عروق و در نتیجه افزایش فشار خون و کاهش جریان خون می شود. کاهش جریان خون، بسیاری از اندام ها نظیر کبد، کلیه ها و مغز را تحت تأثیر قرار می دهد. کاهش جریان خون رحم می تواند سبب مشکلاتی نظیر کاهش رشد جنین، کاهش مایع آمنیوتیک، و پارگی جفت شود. بعلاوه، در صورتیکه نیاز به زایمان زودرس باشد جنین ممکن است نارس بدنیا بیاید.

تغییرات عروق خونی ناشی از پره اکلامپسی ممکن است سبب نشت مایع از مویرگ ها شده و در نتیجه باعث تورم یا ادم شود. همچنین نشت مایع از عروق کوچک کلیه ها سبب ورود پروتئین از جریان خون به ادرار می شود. (وجود مقادیر بسیار اندک پروتئین در ادرار طبیعی است ولی اگر از آن بیشتر شود نشان دهنده مشکل است.)

در بعضی موارد نادر، پره اکلامپسی می تواند منجر به بروز حملاتی شود که اکلامپسی خوانده می شود. در واقع پره اکلامپسی به این دلیل به این نام خوانده می شود که می تواند زمینه ای برای بروز اکلامپسی باشد (پیشوند “پره” به معنای “پیش” است). برای تمام زنانی که به پره اکلامپسی مبتلا هستند سولفات منیزیم بعنوان ضد تشنج داده می شود. دلیل این مسئله این است که پیش بینی بروز تشنج بسیار مشکل است، هر چند اغلب قبل از بروز تشنج علائمی نظیر سردرد شدید یا مستمر، تاری دید یا دیدن نقاطی در میدان دید، یا درد شدید در قسمت های بالایی شکم دیده می شود.

حدود 20% زنان مبتلا به پره اکلامپسی شدید دچار وضعیتی بنام سندرم HELLP خواهند شد. نام این سندرم از حروف اول Hemolisis (همولیز: شکسته شدن گلبول های قرمز خون)، Elevated Liver enzymes (بالارفتن آنزیم های کبدی)، و Low Plateletes (کاهش تعداد پلاکت ها – سلول های خونی که وجود آنها برای انعقاد خون ضروری است) گرفته شده است. وجود این بیماری خطر را برای مادر و جنین نسبت به پره اکلامپسی بیشتر می کند. بیماران مبتلا به پره اکلامپسی مرتب از نظر علائم سندرم HELLP آزمایش خون می شوند.

تشخیص پره اکلامپسی

پره اکلامپسی بویژه در مراحل اولیه، اغلب علامت روشنی ندارد. بعلاوه، بعضی از علائم پره اکلامپسی نظیر ورم و افزایش وزن ممکن است شبیه عوارض معمول حاملگی باشند. بنابراین بیماری ممکن است قبل از اینکه در مراقبت های معمول حاملگی که فشار خون و میزان پروتئین ادرار اندازه گیری می شود مشخص شود تشخیص داده نشود. به همین دلیل مراجعه مرتب جهت مراقبت های حاملگی اهمیت دارد.

فشار خون سیستولیک بیشتر از 140 یا دیاستولیک بیشتر از 90 میلی متر جیوه فشار خون بالا تلقی می شود. از آنجا که فشار خون در طول روز نوسان دارد برای اطمینان از بالا بودن، فشار خون باید بیش از یک بار اندازه گیری شود. میزان پروتئین ادرار نیز نوسان دارد بنابراین اگر پزشک بعد از اندازه گیری پروتئین ادرار در یک نوبت، به پره اکلامپسی مشکوک باشد دستور آزمایش اندازه گیری پروتئین ادار 24 ساعته می دهد. در این آزمایش بیمار ادرار 24 ساعت را جمع آوری کرده و آزمایشگاه میزان پروتئین را در ادرار می سنجد.

پره اکلامپسی ممکن است بین زمان های مراجعه و بطور ناگهانی نیز اتفاق بیفتد. بنابراین آگاهی از علائم احتمالی بسیار مهم است. در صورتیکه متوجه تورم در صورت یا پف دور چشم شدید و یا تورم دستها بیشتر از مختصر بود و یا تورم زیاد یا ناگهانی در پاها یا قوزک پا مشاهده کردید بلافاصله با پزشک معالج خود تماس بگیرید. تورم بدلیل احتباس آب (که خود می تواند باعث افزایش وزن شود) رخ می دهد، بنابراین اگر در عرض یک هفته افزایش وزنی بیش از 1.5 کیلوگرم داشتید با پزشک خود تماس بگیرید. البته باید توجه داشت که تمام زنانی که به پره اکلامپسی مبتلا می شوند تورم نخواهند داشت. پره اکلامپسی شدیدتر علائم دیگری را نیز بدنبال خواهد داشت که عبارتند از:

  • سردرد شدید یا مستمر

  • تغییرات بینایی شامل دوبینی، تاری دید، دیدن نقاط شناور یا جرقه، حساسیت به نور، یا از دست دادن موقتی دید

  • درد یا حساسیت شدید در قسمت بالای شکم

  • تهوع و استفراغ

دلایل پره اکلامپسی

علی رغم تحقیقات وسیعی که انجام شده است، علت اصلی این بیماری هنوز کاملا مشخص نیست. احتمال دارد که دلیل واحدی برای این بیماری وجود نداشته باشد. خصوصیات ژنتیکی، بعضی بیماری های زمینه ای، چگونگی واکنش سیستم ایمنی بیمار به حاملگی، و فاکتورهای دیگر ممکن است در این میان نقش داشته باشند. بیشتر پزشکان بر این باروند که بسیاری از موارد پره اکلامپسی در اوایل حاملگی و قبل از اینکه علائم ظاهر شوند شروع می شوند.

یک نظریه این است که جفت به طرز مناسبی در دیواره رحم قرار نمی گیرد و شریان های این منطقه به اندازه ای که باید متسع نمی شوند، در نتیجه خون کمتری به جفت می رسد. در موارد دیگر، ابتلا به بیماری هایی نظیر فشار خون مزمن یا دیابت می تواند سبب کاهش جریان خون جفت شود. این مسئله می تواند سبب ایجاد زنجیره پیچیده ای از اتفاقات شود که عبارتند از انقباض عروق خونی (که سبب افزایش فشار خون می شود)، تخریب دیواره رگ ها (که سبب تورم و دفع پروتئین از ادرار می شود) و تغییر در انعقاد خون که خود می تواند سبب مشکلاتی دیگر شود.

آیا بالا بودن فشار خون قبل از حاملگی خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد؟

بلی. در صورتیکه بیمار قبل از حاملگی یا در طی نیمه اول حالگی فشار خون بالا داشته باشد مبتلا به فشار خون مزمن تلقی شده و باید از نظر فشار خون و همچنین علائم پره اکلامپسی و نیز عوارض دیگر تحت نظر باشد. زنان مبتلا به فشار خون مزمن که دچار پره اکلامپسی می شوند نسبت به زنانی که یکی از این دو عارضه را به تنهایی دارند در معرض خطرات بیشتری قرار دارند.

چه مشکلات دیگری خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش می‌دهند؟

بروز پره اکلامپسی برای بار اول، در حاملگی اول شایع تر است. ابتلا به پره اکلامپسی نیز احتمال بروز آن را در حاملگی های بعدی تشدید می کند. هر چه پره اکلامپسی شدیدتر باشد و زودتر اتفاق بیفتد، خطر آن بیشتر است. در واقع، شروع پره اکلامپسی قبل از هفته 30 حاملگی، خطر ابتلا مجدد را تا 40% افزایش می دهد. عوامل خطر دیگر عبارتند از:

  • فشار خون مزمن (همانطور که در بالا گفته شد)

  • بعضی از اختلالات انعقادی، دیابت، بیماریهای کلیوی، یا بعضی بیماریهای اتوایمون نظیر لوپوس

  • سابقه خانوادگی ابتلا به پره اکلامپسی (مادر، خواهر، مادر بزرگ، خاله، عمه)

  • چاقی (اندکس جرم بدن 30 یا بیشتر)

  • حاملگی دو قلو یا چند قلو

  • سن کمتر از 20 سال یا بیشتر از 40 سال

درمان پره اکلامپسی

درمان پره اکلامپسی به شدت بیماری، زمان گذشته از شروع حاملگی، و وضعیت جنین بستگی دارد. بیمار احتمال دارد حداقل برای ارزیابی اولیه و شاید برای بقیه حاملگی در بیمارستان بستری شود. علاوه بر اندازه گیری فشار خون و آزمایش ادرار، آزمایشات خون دیگری ممکن است برای ارزیابی شدت بیماری انجام شود. برای ارزیابی رشد و وضعیت جنین سونوگرافی، بیوفیزیکال پروفایل، و Non-Stress Test نیز انجام می شود.

در صورتیکه بیمار پره اکلامپسی خفیف داشته باشد و در هفته 37 حاملگی یا بعد از آن باشد روند زایمان بوسیله دارو به بیمار القاء می شود (بویژه اگر گردن رحم شروع به اتساع کرده باشد). در صورتیکه علائم دال بر این باشند که جنین ممکن است زایمان طبیعی را تحمل نکند بیمار سزارین خواهد شد.

در صورتیکه بیمار زیر هفته 37 حاملگی باشد و بیماری خفیف بوده و وضعیت بیمار به نظر پایدار برسد و نیز وضعیت جنین خوب باشد ادامه حاملگی امکان پذیر است. در چنین وضعیتی، بیمار ممکن است به خانه فرستاده شده و توصیه به استراحت شود و یا برای استراحت بیشتر و تحت نظر قرار گرفتن در بیمارستان بستری شود. هر چند مطالعات نشان نداده اند که استراحت مطلق سبب بهتر شدن وضعیت مادر و جنین می شود ولی به هر حال فشار خون در وضعیت استراحت پایین تر است. به همین دلیل، بیشتر پزشکان محدودیت فعالیت و استراحت را توصیه می کنند. (استراحت مطلق احتمالاً بدلیل اینکه ممکن است خطر انعقاد خون را افزایش دهد کمک کننده نیست.)

بیمار چه در خانه باشد چه در بیمارستان، تا آخر دوره حاملگی تحت نظر قرار می گیرد. در صورتیکه بیمار در خانه استراحت کند به این معنی است که باید مرتب جهت اندازه گیری فشار خون و آزمایش ادرار و همچنین سونوگرافی و Non-Stress Test به پزشک معالج خود مراجعه کند. همچنین باید روزانه تعداد دفعات ضربه زدن جنین را گزارش کند. چنانچه در هر زمانی علائم نشان دهنده بدتر شدن پره اکلامپسی و یا عدم رشد جنین باشند بیمار مجدداً در بیمارستان بستری شده و احتمالاً باید هر چه زودتر کودک خود را بدنیا آورد.

در صورتیکه پره اکلامپسی شدید باشد بیمار قطعاً باید بقیه دوران حاملگی را در بیمارستان بستری باشد. برای بیمار به منظور جلوگیری از تشنج احتمالی سولفات منیزیم و در صورتیکه فشار خون خیلی بالا باشد داروهای ضد فشار خون تجویز می شود. در صورتیکه حاملگی در هفته 34 یا بیشتر باشد زایمان در بیمار القاء شده و یا سزارین می شود. در صورتیکه سن حاملگی کمتر از 34 هفته باشد جهت کمک به تکامل سریع تر ریه های کودک از داروهای کورتیکواستروئیدی (کورتون) استفاده می شود. در صورتیکه اولین علامت از بدتر شدن پره اکلامپسی (شامل سندرم HELLP یا اکلامپسی) دیده شود و یا رشد جنین متوقف شود صرف نظر از سن حاملگی القاء یا سزارین انجام می گیرد.

بعد از بدنیا آمدن کودک، بیمار تا چند روز در بیمارستان تحت نظر قرار گرفته و از نظر فشار خون و سایر عوارض کنترل می شود. بسیاری از موارد اکلامپسی یا سندرم HELLP بعد از بدنیا آمدن نوزاد و معمولاً در 48 ساعت اول بعد از زایمان اتفاق می افتند. در بیشتر بیماران، بویژه مبتلایان به پره اکلامپسی حفیف، فشار خون ظرف حدوداً یک روز پایین می آید. در موارد شدیدتر فشار خون مدت بیشتری بالا می ماند. به این بیماران برای جلوگیری از تشنج تا 24 ساعت بعد از زایمان از راه وریدی سولفات منیزیم داده می شود. این بیماران ممکن است مجبور باشند تا مدتی از داروهای ضد فشار خون استفاده کنند.

پیشگیری

هیچ راه شناخته شده ای برای پیشگیری از پره اکلامپسی وجود ندارد، هر چند در این زمینه تحقیقاتی در حال انجام است. بعضی مطالعات بدنبال این هستند که شاید مصرف کلسیم بیشتر یا آسپیرین با دوز پایین بتواند در پیشگیری یا درمان پره اکلامپسی کمک کننده باشد ولی نتایج این مطالعات چندان مثبت نبوده و بیشتر متخصصین آنها را بصورت معمول برای زنانی که کمتر در خطر هستند توصیه نمی کنند. در یک مطالعه کوچک نشان داده شد که زنانی که ویتامین های C و E مصرف کرده بودند کمتر دچار پره اکلامپسی شده بودند. در این زمینه مطالعات وسیعی در انگلستان و آمریکا در جریان است. تا زمانیکه راهی برای پیشگیری از این عارضه پیدا شود بهترین کار مراجعه مرتب برای مراقبت های زمان بارداری است.

تفاوت پره اکلامپسی با فشار خون حاملگی

بالا بودن فشار خون بعد از هفته 20 حاملگی بدون وجود پروتئین در ادرار، “فشار خون حاملگی” (بالا بودن فشار خون ناشی از حاملگی) خوانده می شود. در صورتیکه در مراحل بعد پروتئین در ادرار دیده شود تشخیص به پره اکلامپسی تغییر می کند. این وضعیت تقریباً در یک چهارم زنانی که در ابتدا تشخیصشان فشار خون حاملگی است دیده می شود.

احتمال برگشت فشار خون به حالت طبیعی بعد از بدنیا آوردن کودک زیاد است. در صورتیکه فشار خون 3 ماه بعد از زایمان هنوز بالا باشد تشخیص، فشار خون مزمن است. البته این بدان معنا نیست که عامل ایجاد فشار خون مزمن فشار خون حاملگی بوده است بلکه احتمالاً بیمار از قبل به فشار خون مزمن مبتلا بوده و خود اطلاع نداشته و در مراقبت های حاملگی بالا بودن فشار خون تشخیص داده شده است. حاملگی معمولاً باعث کاهش فشار خون در اواخر سه ماهه اول و در طول سه ماهه دوم می شود و به همین دلیل فشار خون مزمن ممکن است موقتاً مخفی شود. بنابراین اگر اولین مراجعه برای مراقبت دوران حاملگی در اواخر سه ماهه اول یا بعد از آن باشد بالا بودن فشار خون ممکن است تا سه ماهه سوم حاملگی تشخیص داده نشود.

 

ماه نهم بارداری نمک نخورید!

ماه نهم بارداری نمک نخورید!

ماه نهم بارداری نمک نخورید!

همه ما به کمی نمک نیاز داریم چون به به بدن کمک می‌کند که از مواد مغذی استفاده کرده و سطح مایعات بدن را کنترل کند. اما مقدار زیاد نمک موجب افزایش فشار خون، حملات قلبی، سکته مغزی و همچنین پوکی استخوان و بیماریهای کلیوی می‌شود. به همین دلیل باید بدانید نمک در طول دوران بارداری چطور ممکن است سلامت شما را تحت تاثیر قرار دهد.

چرا مصرف نمک در بارداری مهم است؟

نمک منبع اصلی سدیم در رژیم غذایی ماست. حتما میدانید که مقدار کم سدیم در دوران بارداری میتواند برای جنین خطرناک باشد. در نبود نمک، اعصاب، عضلات و اندام شما در طول بارداری قادر به انجام وظایف خود نیستند. در دوران بارداری مایعات بدن به منظور حمایت از رشد جنین افزایش پیدا می‌کند و به همین دلیل سدیم نقش مهمی در آن ایفا می‌کند. حضور ید در نمک برای رشد مغز و سیستم عصبی کودک ضروری است. کمبود ید در دوران بارداری ممکن است منجر به رشد غیرطبیعی مغز، سقط جنین و سایر عوارض پزشکی شود. در یک مطالعه مشخص شد که مصرف نمک ناکافی در دوران بارداری موجب کاهش وزن نوزادان در هنگام تولد می‌شود. مصرف نامناسب نمک در دوران بارداری احتمال مرده زایی جنین را افزایش می‌دهد. بنابراین نمک در دوران بارداری برای بدن شما مهم است اما مقدار مناسب آن را باید در نظر داشته باشید.

مصرف نمک در بارداری

چقدر نمک کافی است؟

توصیه میشود که روزانه 6 گرم یا یک قاشق چای خوری نمک در رژیم غذایی دوران بارداری گنجانده شود این شامل نمک موجود در غذا هم هست. در غذاهای آماده مقدار نمک بیشتر و حدود 1.5 گرم در هر 100 گرم است. در حالی که باید 0.3 گرم در هر 100 گرم باشد. بنابراین باید عادت به خواندن برچسبهای غذایی داشته و از مصرف غذاهایی که پرنمک هستند خودداری کنید. توجه داشته باشید که در غذاهای زیادی نمک وجود دارد که ممکن است شما متوجه آن نباشید مانند نان و غلات صبحانه و همچنین غذاهای آماده.

تاثیر مصرف نمک در بارداری

در گذشته تصور می‌شد که نمک باعث ایجاد ادم یا انباشت مایع در پاها می‌شود. اما این در واقع نتیجه افزایش تولید استروژن و وجود حجم بیشتری از خون است. مصرف نمک با پره اکلامپسی مرتبط است و به همین دلیل توصیه می‌شد نمک از رژیم غذایی روزانه حذف شود با این حال تحقیقات کافی برای اثبات این نکته که قطع مصرف نمک میتواند مانع مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی شود هنوز انجام نشده است. این به آن معنا نیست که شما می‌توانید هرچقدر دلتان خواست نمک بخورید. پزشکان توصیه می‌کند که در بارداری مصرف نمک بیش از 6 گرم در روز نباشد.

عوارض مصرف زیاد نمک در بارداری

ضرب المثل قدیمی که میگوید اندازه نگهدار که اندازه نکوست در مورد مصرف نمک هم صدق میکند. عوارض جانبی مصرف بیش از حد نمک در بارداری میتواند جبران ناپذیر باشد. مصرف نمک زیاد در بارداری ممکن است موجب نفخ و کاهش آب بدن شود. نمک بیشتر در رژیم غذایی ممکن است تورم بیش از حد مچ پاها و پاها را ایجاد کرده و منجر به افزایش فشار خون و پره اکلامپسی به ویژه در ماه نهم از هفته سی و هشتم بارداری  به بعد می‌شود. مصرف زیاد نمک می‌تواند باعث از دست رفتن کلسیم از طریق ادرار در بدن شود.

مصرف نمک در بارداری و فشار خون

غذاهای حاوی نمک در بارداری

شاید به نظرتان عجیب بیاید اما نوشیدنیهای شیرین حاوی مقدار زیادی سدیم هستند که مصرف آن در بارداری می‌تواند عوارض ایجاد کند. پس حواستان باشد از مصرف نوشیدنیهای انرژی زا که بیش از 200 میلیگرم سدیم در آنهاست خودداری کنید. غلات صبحانه هم دارای میزان زیادی سدیم هستند. جودوسر و بلغور ممکن است بیش از 200 میلیگرم سدیم داشته باشند. انواع سس کچاپ و سویا و … حدود 150 تا 200 میلیگرم در هر وعده ممکن است به راحتی بیش از حد مجاز مصرف روزانه سدیمتان باشد. علاوه بر این یک تکه نان اغلب حدود 150 میلیگرم سدیم دارد بنابراین باید حواستان به میزان مصرف نان روزانه تان باشد.

منابع مناسب نمک در بارداری

نمک تنها منبع تامین سدیم در طول بارداری نیست و بسیاری از غذاهای مفید از جمله آجیل، ماهی، میوه هایی مانند سیب، ماست، تخم مرغ، شیر و سبزیجاتی مانند هویج و چغندر نیز حاوی سدیم مناسب است.

ویار نمک در بارداری

زنان اغلب در دوران بارداری دچار ویار نمک می‌شوند و این امر ناشی از افزایش حجم خون در بدن شماست. اگر تمایل زیادی برای یک میان وعده غذایی دارید سراغ چیپس پر نمک نروید و در عوض سوپ سبزیجات و ترشی‌ها را امتحان کنید این خوراکیها ممکن است نیاز شما را به نمک برطرف کنند.
 

مسمومیت بارداری

علائم بارداری

مسمومیت بارداری

مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی یک بیماری است که تنها در دوران بارداری رخ می‌دهد. برخی از علائم پره اکلامپسی ممکن است شامل فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار باشد که بعد از هفته 20 بارداری رخ می‌دهد.

مسمومیت بارداری چیست؟

مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی یکی از بیماریهای دوران بارداری است که با فشار خون بالا و علائم آسیب به سیستم عصبی، کبد و کلیه مشخص می‌شود. این بیماری در صورتی که درمان نشود می‌تواند عوارض جدی و کشنده‌ای برای شما و نوزاد شما ایجاد ‌کند. پره اکلامپسی بعد از زایمان به ندرت ایجاد می‌شود که به آن پره اکلامپسی بعد از زایمان می‌گویند. پره اکلامپسی اغلب با فشار خون بالا در بارداری خود را نشان می‌دهد. در حالی که فشار خون بالا در دوران بارداری لزوما پره اکلامپسی نیست و ممکن است نشانه مشکل دیگری باشد. پره اکلامپسی حداقل 5 تا 8 درصد از بارداری‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

علائم مسمومیت بارداری

علائم مسمومیت بارداری

پره اکلامپسی گاهی بدون علامت است و فشار خون ممکن است به تدریج بالا رفته یا ناگهانی بالا رود. به همین دلیل بررسی مداوم فشار خون باید در بارداری انجام شود. فشار خون بالاتر از 90/140 میلیمتر جیوه یا بیشتر در بارداری فشار خون بالا نامیده می‌شود. علائم و نشانه‌های مسمومیت بارداری خفیف شامل فشار خون بالا، احتباس آب و وجود پروتئین در ادرار است. در مسمومیت شدید بارداری سردرد، تاری دید، ناتوانی در تحمل نور، خستگی، تهوع، استفراغ، تکرر ادرار، درد قسمت بالای شکم، تنگی نفس و خونریزی از نشانه‌های بارز هستند. در صورتی که تاری دید، سردرد شدید یا درد شکمی داشتید باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

چه افرادی در معرض مسمومیت بارداری هستند

برخی خانم‌های باردار درصد ابتلای بالایی برای مسمومیت غذایی یا پره اکلامپسی دارند که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
  • اولین بارداری
  • ابتلا به فشار خون مزمن پیش از بارداری
  • تجربه قبلی پرفشاری خون یا پره اکلامپسی
  • خانم‌هایی که خواهر یا مادرشان مبتلا به مسمومیت بارداری بوده‌اند
  • خانم‌هایی که چندقلو باردار هستند
  • خانم‌های کمتر از 20 سال و بالاتر از 40 سال
  • خانم‌هایی که فشار خون بالا یا بیماری کلیوی دارند
  • زنان چاق با شاخص توده بدنی 30 یا بیشتر
  • فاصله بین بارداری: داشتن نوزاد کمتر از 2 سال یا بیشتر از 10 سال
  • لقاح خارج رحمی
مسمومیت در بارداری

علت مسمومیت بارداری

متخصصان معتقدند که پره اکلامپسی از جفت شروع می‌شود، ارگانی که در طی بارداری جنین را تغذیه می‌کند. در اوایل بارداری رگ‌های خونی جدید رشد می‌کنند که برای انتقال خون به جفت موثرند. در زنان مبتلا به پره اکلامپسی یا مسمومیت بارداری این عروق خونی به درستی عمل نمی‌کند و باریکتر از عروق خونی طبیعی هستند و واکنش متفاوت به پیام رسانی هورمونی دارند. علل این مشکل می‌تواند جریان ناکافی خون به رحم، آسیب عروق خونی، مشکل سیستم ایمنی و برخی ژن‌ها باشد.

تشخیص مسمومیت بارداری

در هر معاینه، پزشک شما فشار خون، سطح ادرار و آزمایش خون تجویز می‌کند تا متوجه مسمومیت بارداری شوید. پزشک شما ممکن است برخی آزمایش‌های دیگر مانند ارزیابی کلیه‌ها و عملکرد انعقاد خون، سونوگرافی به منظور تشخیص رشد جنین و سونوگرافی داپلر برای ارزیابی جریان خون جفت را نیز تجویز کند.

درمان مسمومیت بارداری

درمان مسمومیت بارداری بستگی به میزان نزدیکی شما به زمان زایمان دارد. اگر نزدیک زمان زایمان باشید و جنین به اندازه کافی رشد کرده باشد احتمال دارد پزشک بخواهد که شما زودتر زایمان کنید. در صورتی که مسمومیت بارداری خفیف باشد و جنین رشد کافی نداشته باشد باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • استراحت کنید، به سمت چپ بخوابید و وزن جنین را از رگهای خونی اصلی بردارید.
  • فواصل معاینه و ویزیت پزشک را کمتر کنید.
  • نمک کمتری مصرف کنید.
  • دست کم 8 لیوان آب در روز بنوشید.
  • رژیم غذاییتان را تغییر دهید و پروتئین بیشتری به بدنتان برسانید.
  • درصورتی که مسمومیت بارداری شدید باشد پزشک متخصص فشار خون را با درمانهای دارویی کنترل می‌کند تا به سلامت زایمان کنید.

پره اکلامپسی و فشار خون بالا در بارداری

عوارض مسمومیت بارداری بر مادر

اگر پره اکلامپسی فورا درمان نشود می‌تواند مشکلات جدی برای مادر ایجاد کند که از جمله آنها می‌تواند مشکلات کبدی و قلبی عروقی اشاره کرد. این بیماری در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به اکلامپسی شود که شکل تشدید شده پره اکلامپسی بوده و منجر به سیروز مادر می‌شود. همچنین ممکن است سندرم هلپ بروز کند که اغلب در مراحل پایانی بارداری رخ داده و باعث شکست گلبول‌های قرمز خون و تخریب عملکر کبد می‌شود.

عوارض پره اکلامپسی بر جنین

پره اکلامپسی می‌تواند مانع خونرسانی به جفت شود. در صورتی که جفت خون کافی دریافت نکند جنین اکسیژن و مواد مغذی مورد نیازش را دریافت نمی‌کند و ممکن است با کاهش وزن به دنیا بیاید. بسیاری از خانم‌ها با وجود تشخیص به موقع مسمومیت بارداری و درمان آن فرزندان سالمی به دنیا می‌آورند.

پیشگیری از مسمومیت بارداری

در حال حاضر هیچ راه مشخصی برای پیشگیری از مسمومیت بارداری وجود ندارد. برخی عواملی که فشار خون را افزایش می‌دهند میتوان کنترل کرد و رژیم غذایی سالم و ورزش را در برنامه روزانه قرار داد. استراحت کافی، نوشیدن مقدار کافی آب، بالا نگهداشتن پاها چند بار در روز و مصرف نمک بسیار کم میتواند در جلوگیری از این بیماری موثر باشد.

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

معمولا آزمایش ادرار برای تشخیص عفونت یا بررسی میزان گلوکز خون یا عفونت موجود در آن توصیه می‌شود. در دوران بارداری پزشکان آزمایش ادرار را برای بررسی میزان پروتئین در ادرار پیشنهاد می‌کنند. از نظر پزشکی وجود پروتئین در ادرار را پروتئینوری می‌گویند. پروتئین بالا در ادرار نشان دهنده عملکرد ناقص کلیه است که می‌تواند منجر به مشکلاتی برای مادران باردار شود. در ادامه بیشتر درباره این مشکل می‌خوانید.

دفع پروتئین در بارداری

دفع پروتئین در بارداری ممکن است برای هر خانمی اتفاق بیفتد. در حالی که این اتفاق اغلب در اولین بارداری رخ می‌دهد ممکن است در بارداری‌های بعدی نیز بروز کند. دفع پروتئین معمولا با فشار خون بالا تشخیص داده می‌شود که برای اولین بار در اواسط بارداری رخ می‌دهد. این بیماری معمولا با مقادیر زیاد پروتئین در ادرار یا کاهش پلاکت خون، مشکلات کلیوی و کبدی، وجود مایع در ریه‌ها و علائمی مانند سردرد شدید یا اختلالات بینایی تشخیص داده می‌شود.
وقتی باردار می‌شوید پزشک معمولا فشار خون شما را چک می‌کند تا اطمینان پیدا کند که بالا نیست. یک نمونه ادرار نیز معمولا برای سالم بودن کلیه‌ها می‌گیرد. هر مقدار پروتئین اضافی که در یک نمونه ادرار یافت شود به عنوان پروتئینوری شناخته می‌شود و ممکن است در بیماران پره اکلامپسی دیده شود یا نه.

نمونه ادرار برای سنجش دفع پروتئین در بارداری

سطح پروتئین طبیعی ادرار در بارداری چقدر است؟

معمولا ادرار حاوی مقدار مشخصی پروتئین است. میزان دفع استاندارد پروتئین در بارداری 300 میلی‌گرم در روز است که در زنان غیرباردار این مقدار 150 میلی‌گرم در روز است. این مقدار دفع پروتئین به دلیل افزایش حجم خون در دوران بارداری است که باعث افزایش استرس روی کلیه‌ها می‌شود.

آزمایش دفع پروتئین در ادرار چگونه است؟

طی معاینه منظم قبل از تولد، پزشک از شما نمونه ادرار می‌گیرد. دو نوع آزمایش روی نمونه ادرار برای تشخیص پروتئینوری انجام می‌شود:

  • آزمایش قطره‌ای: یک نوار شیمیایی با سوراخ‌هایی است که نمونه ادرار وارد آن می‌شود. در صورت وجود پروتئین در ادرار رنگ این نوار تغییر خواهد کرد. سطح پروتئین ادرار می‌تواند از 1+ تا 4+ که از سطح بسیار پایین تا بالاست باشد. سطح بالای پروتئین نشان دهنده پره اکلامپسی یا آسیب کلیوی است. در حالی که سطح پروتئین پروتئین نشان دهنده UTI است.
  • آزمایش پروتئین ادرار 24 ساعته: این آزمایش میزان پروتئین ادرار را در شرایط خاص بررسی می‌کند. نمونه ادرار طی یک دوره 24 ساعته در ظروف جداگانه جمع آوری و برای تجزیه و تحلیل گرفته می‌شود. ادرار اول صبح مورد توجه قرار نمی‌گیرد. اگر میزان پروتئین بیش از 300 میلی‌گرم در روز در ۲۴ ساعت باشد این نشانه پره اکلامپسی است.

دلایل دفع پروتئین در ادرار هنگام بارداری

سطح پایین پروتئین در ادرار طبیعی بوده یا نشان دهنده یک عفونت جزئی است. اما سطوح بالای پروتئین در ادرار نشانگر مشکلات جدی است که در ادامه می‌خوانید:

  • پره اکلامپسی: این بیماری با فشار خون بالا، پروتئین موجود در ادرار و احتباس مایعات مشخص می‌شود که پس از هفته بیستم بارداری رخ می‌دهد. علائم دیگر شامل سردرد، استفراغ، تاری دید و درد شکم است.در صورت عدم درمان پره اکلامپسی می‌تواند منجر به اکلامپسی، اختلال در کلیه و تولد نوزاد کم وزن شود. در هنگام تشخیص و درمان زودرس ممکن است نوزاد سالم به دنیا بیاید. درمان شامل رژیم کم نمک و ورزش منظم است.
  • سندرم هلپ HELLP: این بیماری معمولا در زنان مبتلا به پره اکلامپسی یا اکلامپسی رخ می‌دهد اما گاهی با وجود نبود این بیماری‌ها هم بروز می‌کند. علائم مشابه سندرم هلپ وجود پروتئین در ادرار را نشان می‌دهد. در صورت عدم درمان به موقع ممکن است منجر به عوارض جدی از جمله وزن کم هنگام تولد و زایمان زودرس شود.
  • عفونت مجاری ادراری یا عفونت کلیه: اگر تکرر ادرار دارید یا هنگام ادرار احساس ناراحتی می‌کنید ممکن است دچار عفونت ادراری شوید. این می‌تواند منجر به وجود پروتئین در ادرار شود. اگر این بیماری به موقع درمان نشود منجر به عفونت کلیوی می‌شود که با تب، حالت تهوع، استفراغ و کمردرد همراه است. اگر چه عفونت ادراری روی جنین تاثیر نمی‌گذارید، عفونت‌های کلیوی می‌تواند منجر به تولد نوزاد با وزن کم و زایمان زودرس شود.
  • عوامل دیگر: برخی شرایط مانند استرس عاطفی، کمبود آب بدن، ورم مفاصل، قرار گرفتن در معرض درجه حرارت بالا، دیابت و ورزش شدید و همچنین داروها می‌تواند منجر به وجود پروتئین در ادرار شود. برخی شرایط پزشکی از جمله دیابت، بیماری قلبی، آرتریت روماتوئید، آنمی سلول داسی شکل، لوپوس و بیماری‌های مزمن کلیه نیز می‌تواند این خطر را افزایش دهد.

ازمایش ادرار در بارداری برای دفع پروتین

علائم دفع پروتئین در ادرار در دوران بارداری

پروتئینوری عمدتا از معاینات معمول ادرار در بارداری تشخیص داده می‌شود. علائمی که ممکن است همراه با پروتئین بالا در ادرار تجربه شود شامل موارد زیر است:

  • تورم دست و پا
  • تورم صورت
  • ادرار فومی

از همه مهمتر، شما باید از پروتئینوری که می‎تواند از پره اکلامپسی ایجاد شود نیز آگاه باشید. علائم مرتبط با این شرایط عبارت است از:

  • تاری دید
  • تورم دست و پا و صورت
  • درد زیر دنده‌ها
  • سردرد و استفراغ شدید
  • احساس ناخوشایند
  • سوزش سردل

آیا دفع پروتئین در بارداری درمان دارد؟

دفع پروتئین در بارداری یا پروتئینوری یک بیماری نیست بلکه نشانه‌ای از چیزی غیرطبیعی در بدن است. با این حال باید مراقبت‌های ویژه ای انجام شود.
تغییرات ساده در رژیم غذایی و شیوه زندگی به مدیریت میزان پروتئین در ادرار کمک می‌کند. اما برای کنترل سطح بالای پروتئین در ادرار درمان علت اصلی بسیار ضروری است.

  • اگر علت اصلی بیماری دیابت باشد باید با دارو و تغییر رژیم غذایی و تمرینات ورزشی کنترل شود.
  • اگر علت فشار خون بالاست باید درمان انجام شود.
  • اگر علت پره اکلامپسی باشد درمان به مراحل بارداری بستگی دارد.
  • اگر علت عفونت ادراری و کلیوی باشد میتوان از آنتی بیوتیک استفاده کرد.
  • اگر جنین به اندازه کافی رشد کرده باشد پزشک ممکن است برای محافظت از مادر و نوزاد زایمان زودرس انجام دهد.

سوزش سر دل در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

اقدامات ساده‌ای برای خلاص شدن از دفع پروتئین در بارداری وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • کاهش مصرف نمک: ولع غذاهای ترش و شور در دوران بارداری بسیار رایج است. اما افزایش نمک باعث افزایش پروتئین در ادرار می‌شود. بنابراین از خوردن غذاهای شور خودداری کنید. مقدار نمک اضافه شده به رژیم غذایی خود را کاهش دهید و از خوردن غذاهای بیرون نیز اجتناب کنید.
  • مصرف قند کمتر: کیک، دسر، شیرینی و بستنی باید از رژیم غذایی شما خارج شود. این ممکن است بار کلیه‌های شما را به میزان قابل توجهی کاهش داده و مانع عفونت شود.
  • وزن خود را مدیریت کنید: افزایش وزن بیش از حد خطر ابتلا به دیابت بارداری یا پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد که این امر دوباره باعث ترشح پروتئین در ادرار می‌شود. با نگهداشتن وزن بر میزان مصرف روزمره مناسب، وزنتان را مدیریت کنید.
  • خوب استراحت کنید: برای از بین بردن استرس، مقداری از زندگی پرمشغله خود خارج شوید و بدنتان را شارژ کنید تا شرایط سلامت مناسبی داشته باشید.
  • بهداشت خود را رعایت کنید: بعد از دستشویی خود را با یک دستمال تمیز پاک کنید. بعد از ادرار شستشو را از جلو به عقب انجام دهید. این باعث حفظ سلامت دستگاه ادراری میشود و از هرگونه عفونت جلوگیری می‌کند.
  • آب کافی مصرف کنید: هیدراتاسیون برای محافظت از عفونت ضروری است. نوشیدن آب کافی باعث تکرر ادرار و برطرف شدن عفونت‌های کلیوی و مجاری ادراری می‌شود.

هرآنچه درباره پره اکلامپسی باید بدانید

هرآنچه درباره پره اکلامپسی باید بدانید

هرآنچه درباره پره اکلامپسی باید بدانید

مادران باردار در این دوران باید مراقب سلامت خود و جنین درون شکمشان باشد. از قند خون گرفته تا فشار خون، همگی باید مرتب توسط پزشک یا ماما بررسی شود. یکی از مواردی که باید به آن دقت کنید تنظیم فشار خون است. بالا رفتن فشار خون در بارداری مشکلات زیادی برای مادر و جنین ایجاد می‌کند. اگر می‌خواهید درباره پره اکلامپسی بیشتر بدانید، اینفوگرافی زیر را مطالعه کنید.









آمادگی‌های مهم قبل از بارداری

آمادگی‌های مهم قبل از بارداری

آمادگی‌های مهم قبل از بارداری

اگر به فکر بچه‌‌دار شدن افتاده‌‌اید با در نظر گرفتن فقط چند نکته ساده می‌‌توانید خودتان را برای تجربه یک بارداری سالم و لذت بخش آماده کنید. بدون شک باید آمادگی لازم را برای بارداری به دست بیاورید و بعد اقدام به بچه دار شدن کنید. با هم برخی نکات مهم در این مورد را مرور می‌کنیم.

به عنوان «پدر یا مادر» با همسرتان صحبت کنید

وقتی که حرف بچه‌‌دار شدن به میان می‌‌آید و بحث فرزند و آینده او بین زوجین داغ می‌‌شود، با دو گروه از پدر و مادرهای آینده مواجه می‌‌شویم: گروه اول وقتشان را برای صحبت درباره مسائل حاشیه-ای مانند مدرسه‌‌ای که می‌‌خواهند بچه‌‌شان در آن درس بخواند و یا امکاناتی که می‌‌خواهند برای او فراهم کنند صرف می‌‌کنند. اما در عوض بعضی دیگر به مسائل مهمتری در مورد فرزندپروری می-پردازند برای مثال اولویت‌‌ها، انتظارات، نگرانی‌‌ها، سبک تربیتی‌‌شان و … را با یکدیگر به اشتراک می-گذارند؛ یعنی دقیقاً همان کاری را می‌‌کنند که متخصصان به والدین آینده توصیه می‌‌کنند.

قرص‌های کنترل بارداری را قطع کنید

اگر قصد باردار شدن دارید، دو ماه قبل از اقدام، مصرف قر‌‌ص‌‌های کنترل بارداری را کنار بگذارید. این کار به شما فرصت می‌‌دهد تا با چرخه طبیعی قاعدگی‌‌تان آشتی کنید و زمان تخمک گذاری را بدانید تا شانس بارداریتان افزایش پیدا کند. 

غذایی که دوست دارید بخورید

البته شما در دوران بارداری هم می‌‌توانید در رستوران غذا بخورید اما شاید به خاطر شرایط آن موقع برخی محدودیت‌‌های غذایی داشته باشید. بنابراین اگر برنامه‌‌ای برای بچه‌‌دارشدن دارید، بهتر است از آزادی غذایی فعلی‌‌تان استفاده کافی را ببرید.

اقدامات قبل از بارداری

مصرف دخانیات را ترک کنید

چه خودتان سیگار مصرف می‌‌کنید و چه همسرتان، در هر دو صورت باید متوجه تأثیر منفی آن روی کیفیت تخمک خود و اسپرم شوهرتان باشید. یادتان باشد که مصرف تنباکو مسئول حدود 13 درصد از مشکلات باروری در همسران است. به همین دلیل بهتر است عادتهای سالم را جایگزین مصرف دخانیات کنید و سعی کنید سبک زندگی سالمی در پیش بگیرید. 

کافئین کمتری مصرف کنید

اگر می‌‌خواهید بارداری سالم‌‌تری داشته باشید، قبل از اقدام برای بچه‌‌دار شدن میزان کافئین مصرفی‌‌تان را کمتر کنید. شاید این سؤال برایتان پیش بیاید که بین کافئین و بارداری چه ارتباطی وجود دارد اما یافته‌‌های علمی نشان می‌‌دهند که مصرف خیلی زیاد کافئین می‌‌تواند احتمال سقط را افزایش بدهد.

وزنتان را کنترل کنید

اگر به دنبال فرصتی برای تعادل وزن هستید، قبل از باردار شدن یکی از بهترین این فرصت‌‌ها است. کاهش حدود 10تا 15 پوند از وزنتان (هر پوند= 454 گرم) نه تنها بارداری را برای خانم‌‌هایی که اضافه وزن دارند آسان‌‌تر می‌‌کند، بلکه افزایش سلامت بارداری و کاهش مخاطرات زایمان را برایتان به ارمغان خواهد آورد. اگر هم خیلی لاغرید، قبل از اقدام برای بارداری از پزشکتان درباره مقداری افزایش وزن مشورت بگیرید.

اقدامات قبل از بارداری

مصرف مکمل را فراموش نکنید

هر زنی که در طی سه تا شش ماه آینده قصد باردار شدن دارد باید از حالا و البته زیر نظر پزشک مصرف روزانه مولتی ویتامین و فولیک اسید را شروع کند. زیرا ممکن است برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی مهم و ضروری از طریق رژیم غذایی به بدن نرسد. 

خوب بخوابید

نداشتن خواب کافی و منظم مشکلاتی را در تخمک گذاری منظم به وجود می‌‌آورد. بنابراین اگر می‌خواهید باردار شوید، از همین امروز کمیت و کیفیت خوابتان را بررسی کنید و اگر همچنان با تغییراتی که انجام دادید، مشکل خواب دارید بهتر است با پزشک در این مورد مشورت کنید. یادتان باشد حالا که برای بارداری آماده میشوید خودسرانه هیچ دارویی مصرف نکنید. 

استرستان را کم کنید

برخی تحقیقات نشان می‌‌دهند که استرس زیاد می‌‌تواند توانایی باردار شدن را کاهش بدهد. به علاوه اگر شما با همین استرس‌‌های فعلی‌‌تان باردار بشوید، با اضافه شدن استرس‌‌های دوران بارداری و زایمان گرفتاری‌‌های بیشتری به سراغتان خواهد آمد. بنابراین قبل از اقدام به بارداری با مشورت افراد متخصص راهکاری برای کنترل استرس‌‌های اضافی‌‌تان پیدا کنید.

لحظات شادی را در قاب دوربین‌‌تان ثبت کنید

قبل از بارداری دوران خوبی است برای ثبت لحظات و خاطرات شیرین. آن هم نه فقط از خود و همسرتان بلکه از هر چیزی که بعدها می‌‌تواند یادآور زندگی مشترک پیش از صاحب فرزند شدن باشد. خیلی نخواهد گذشت که متوجه ارزش این عکس‌‌های دو نفره خواهید شد و خواهید دید که چنین اسنادی چقدر برای فرزندان‌‌تان جالب و الهام بخش خواهند بود.

روابط همسران قبل از بارداری

خانه‌‌تان را آماده کنید

اگر فکر می‌‌کنید خانه‌‌تان کوچک است یا نیاز به بازسازی دارد و یا هر چیز دیگر و می‌‌خواهید تغییراتی ایجاد کنید قبل از اینکه سر و کله بچه در زندگی‌‌تان پیدا بشود این کار را بکنید.

با مادرتان صحبت کنید

بعضی از مسائل مربوط به باروری و بارداری ارثی هستند. البته این به معنای تکرار صد در صدی مسائل مادر یا خواهرتان برای شما نیست. اما صحبت کردن در مورد آنها و در میان گذاشتن آن با پزشکتان به شما کمک می‌‌کند تا بتوانید برنامه دقیق‌‌تری برای بارداری خود تهیه کنید. برای مثال می‌‌توانید از مادر، خواهر، خاله و یا مادر بزرگتان بپرسید که چقدر طول کشید تا باردار شدند، چه مشکلاتی برایشان پیش آمد ؟ و…

با پزشکتان ملاقات کنید

بسیاری از متخصصان پیشنهاد می‌‌کنند که حداقل سه ماه قبل از اقدام برای باردار شدن توسط پزشک متخصص زنان و زایمان ویزیت شوید تا از سلامت دوران پیش از بارداری‌‌تان اطمینان حاصل کنید. مزیت دیگر این کار آن است که به شما فرصت می‌‌دهد تا بتوانید قبل از بارداری پزشک مورد نظر خود را پیدا کنید.

ملاقات پزشک پیش از بارداری

پس‌‌انداز کنید

بچه‌‌دار شدن از همان ابتدا که با یک برگه آزمایش شروع می‌‌شود، هزینه‌‌هایی دارد. حتی اگر اهل مراجعه به مطب‌‌های خصوصی و یا تغذیه چندان مخصوص هم نباشید اما مخارجی خواهید داشت که از آنها گریزی نیست. بنابراین همانطور که از قبل برای آینده فرزندتان پس انداز می‌‌کنید، قبل از باردار شدن هم برای دوران بارداری‌‌تان پس‌‌اندازی در نظر بگیرید.

به فکر سلامت دندان‌هایتان باشید

تحقیقات بسیاری سلامت دهان را با سلامت بارداری مرتبط دانسته‌‌اند. به طوری که گفته شده است زنان بارداری که بیماری لثه دارند بیشتر از زنانی که از لحاظ دهان و دندان سالم هستند، در معرض سقط، زایمان زودرس و پره اکلامپسی (مسمومیت بارداری) قرار دارند. پس قبل از اقدام به بارداری حتماً مراجعه به یک متخصص دهان و دندان را در برنامه‌‌تان قرار بدهید.

هوای هواداران‌‌تان را داشته باشید

شما در طی دوران بارداری همان‌‌قدر که به حمایت شوهرتان نیاز دارید، به حمایت افراد دیگری مانند خانواده و دوستان‌‌تان هم نیاز خواهید داشت. بنابراین ارتباط‌‌تان را با آنها حفظ و تقویت کنید.

همراهی با خانواده پیش از بارداری

موهایتان را رنگ کنید

گرچه تحقیقات علمی هنوز اثبات نکرده‌‌اند که رنگ کردن مو در طی دوران بارداری مضر است، اما اغلب متخصصان توصیه می‌‌کنند که در طی این دوران به‌‌خصوص در سه ماهه اول که زمان رشد اندام‌‌های حیاتی جنین است تا جایی که امکان دارد کمتر در معرض مواد شیمیایی قرار بگیرید.

با شغل‌‌تان کنار بیایید

آیا ساعت‌‌های کاری‌‌تان مناسب است؟ آیا شغل فعلی انعطاف‌‌پذیری لازم برای شرایط بارداری و رسیدگی به فرزندتان را دارد؟ آیا مسیر رفت و آمد به محل کارتان مناسب است؟ این‌‌ها سؤالاتی هستند که لازم است قبل از باردارشدن پاسخ‌‌های قانع کننده‌‌ای برایشان پیدا کنید.

لباس‌‌های مناسب بخرید

لباس‌‌های تنگ و چسبیده مدت زیادی به کارتان نخواهند آمد و مجبور خواهید شد که تا مدتی بعد از تولد فرزندتان قید پوشیدن آنها را بزنید. بنابراین به فکر خریدن چیزهایی باشید که یا مناسب روزهای آتی‌‌تان باشند و یا استفاده از آنها ربطی به کم و زیاد شدن سایزتان نداشته باشد.

زمان طلایی‌‌ تخم گذاری را پیدا کنید

چرخ عادت ماهانه‌‌تان را با پزشک چک کنید و درباره زمان تخمک‌‌گذاری از او اطلاعات بیشتری بگیرید. این کار کمک می‌‌کند تا با موقعیت‌‌هایی که می‌‌توانید شانس بیشتری برای باردار شدن داشته باشید آشنا شوید.