کمتر شدن ابتلا به دیابت نوع 1 با تغذیه شیر مادر

کمتر شدن ابتلا به دیابت نوع 1 با تغذیه شیر مادر

کمتر شدن ابتلا به دیابت نوع 1 با تغذیه شیر مادر

هر چه مدت طولانی‌تری به نوزادان شیر داده شود سیستم ایمنی آن‌ها قوی‌تر می‌شود. در نتیجه احتمال بروز بیماری خودایمنی کمتر است. طبق یک مطالعه جدید خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند کمتر است. به این ترتیب با شیر دادن به نوزادان برای هر دوره احتمال تشخیص دیابت نوع ۱ کاهش می‌یابد. برای کسانی که شیردهی را برای شش ماه یا بیشتر انتخاب می‌کنند شانس تشخیص دیابت نوع ۱ در نوزادان با افزایش سن به شدت کاهش می‌یابد. وقتی گلوتن در سنین بالاتر در نوزادان نسبت به اوایل زندگی معرفی شد ابتلا به دیابت نوع ۱ نیز به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

نوزادانی که به طور انحصاری با شیر مادر تغذیه می‌شوند این مزیت را دارند که میکروبیوم روده خود را برای داشتن بیفیدوباکتریوم بیشتری بسازند. زمانی که سیستم ایمنی مخاطی تغییر می‌کند شانس ابتلا به دیابت نوع ۱ افزایش می‌یابد و هنگامی که میکروبیوم روده در نتیجه سیستم ایمنی مخاطی به درستی کار نمی‌کند فرد بیمار می‌شود.

آنچه محققان دریافتند این بود زمانی که نوزادان شش تا دوازده ماهگی در مقایسه با سنین زیر شش ماه با شیر مادر تغذیه می‌شدند، کاهش ۶۱ درصدی در ابتلا نوزادان به دیابت وجود داشت. برای نوزادانی که غذای حاوی گلوتن را تا سه تا شش ماهگی به تأخیر انداخته بودند در مقایسه با نوزادانی که قبل از این سن در معرض گلوتن قرار داشتند ۶۴ درصد کاهش در ابتلا به بیماری خودایمنی داشتند. آنچه به عنوان عاملی برای ابتلای نوزادان به دیابت نوع ۱ رد شد رژیم غذایی بود که مادر در دوران بارداری مصرف می‌کرد. محققان اظهار داشتند که هنوز کار‌های بیشتری باید انجام شود تا مشخص شود که چرا رژیم غذایی در کودکی با ابتلا به دیابت نوع ۱ در سنین بالاتر مرتبط است.

 

منبع:

www.babygaga.com

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت یکی از بیماری‌های رایج در سراسر دنیاست. اهمیت پیشگیری از این بیماری باعث شد تا به سراغ شیوا فرجی، کارشناس ارشد تغذیه برویم و از او بخواهیم درباره این بیماری اطلاعات بیشتری به ما بدهد.

دیابت چیست؟

فرجی ابتدا به شناخت درست از بیماری دیابت اشاره می‌کند و آن را اینطور توضیح می‌دهد:  بدن ما برای تولید انرژی خود نیاز به سوخت دارد که این سوخت را از مواد غذایی به دست می‌آورد. تمام سوخت و ساز و فرآیند متابولیسم بدن، مواد غذایی را به قند گلوکز تبدیل و در جریان خون به مصرف سلولی می‌رساند.
اگر قند به هر علتی وارد سلول نشود قند خون افزایش می‌یابد. علت این موضوع نیز به شرایط انسولین در خون برمی‌گردد. یعنی یا مقدار انسولین در خون کم است یا عملکردش ضعیف است. هرمون انسولین نیز از غذه پانکراس ترشح می‌شود که قند را داخل سلول می‌فرستد.

چند نوع دیابت داریم؟

این کارشناس ارشد تغذیه در ادامه به تشریح انواع دیابت می‌پردازد و می‌گوید: دو نوع دیابت در دنیا وجود دارد که با نام دیابت نوع یک و دیابت نوع دو شناخته می‌شوند.

دیابت نوع یک:

در این نوع از دیابت غده پانکراس انسولین را تولید نمی‌کند یا خیلی کم تولید می‌کند که باعث می‌شود کارکرد لازم را در بدن نداشته باشد. این نوع از دیابت بیشتر از دوران کودکی یا نوجوانی در افراد بروز پیدا می‌کنند. در واقع این نوع از دیابت نوعی از بیماری خودایمنی است وعامل وراثت نیز در این نوع از دیابت موثر است.
 

دیابت نوع یک نوع از دیابت نوعی از بیماری خودایمنی است وعامل وراثت نیز در این نوع از دیابت موثر است.

دیابت نوع دو:

این نوع از دیابت را در کودکی یا نوجوانی در بدن فرد نمی‌بینیم. بلکه بیماری دیابت نوع دو در افراد با میانگین بالای 40 سال دیده می‌شود. در کشور ما اما میانگین سن بروز این بیماری به 35 سال کاهش یافته است که آمار بسیار نگران کننده‌ای است. در دیابت نوع دو انسولین در بدن تولید می‌شود اما کافی نیست یا به میزانی است که بدن نسبت به آن مقاوم شده است.

علت بروز دیابت نوع دو به رژیم غذایی و نحوه زندگی امروز ما برمی‌گردد. تغذیه نادرست، استفاده از فست‌فودها، غذاهای چرب و ناسالم، نبود سبزیجات تازه و میوه‌ها در رژیم غذایی، کم تحرکی و عدم ورزش روزانه و… یک الگوی نامناسب از زندگی را تشکیل می‌دهد که به تدریج به شیوه زندگی برخی از ما تبدیل می‌شود و این شیوه نادرست در نهایت منجر به بروز بیماری‌هایی مانند دیابت می‌شود.
 

چرا دیابت خطرناک است؟ 

شیوا فرجی، کارشناس ارشد تغذیه، درباره عوارضی که دیابت در بدن ایجاد می‌کند، تاکید می‌کند: در هر دو نوع دیابت یک وجه اشتراک وجود دارد و آن این است که میزان قند در جریان خون افزایش پیدا می‌کند.
چون قندی که برای سوخت سلولی از مواد غذایی به دست آمده، نمی‌تواند به مصرف سلولی برسد و در جریان خون باقی می‌ماند که باعث می‌شود میزان قند خون را در آزمایش قندخون فرد بالاتر از حد طبیعی نشان دهد.
به این وضعیت هایپرگلاسمی گفته می‌شود که اگر استمرار پیدا کند و سال‌ها ادامه داشته باشد عوارض جدی برای بدن به همراه دارد.

دیابت اعضای مختلف بدن را درگیر می‌کند. بالارفتن قند خون برای بدن خطرناک است و کلیه‌ها، شبکه چشم، عروق پا و… را درگیر می‌کند. به همین علت در بیماران دیابتی عوارضی مانند از دست دادن چشم، از کار افتادن کلیه‌ها یا حتی قطع پا را مشاهده می‌کنیم.

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

نی‌نی سایت: در مطلب قبلی با عنوان «دیابت را بهتر بشناسیم» درباره تعریف این بیماری و انواع آن صحبت کردیم. در این مطلب از کارشناس‌ارشد تغذیه، شیوا فرجی، درخواست می‌کنیم که ما را با علائم، عوارض و پیشگیری از دیابت بیشتر آشنا کند.

او می‌گوید: بیماران دیابتی اصولا با تزریق انسولین شناخته می‌شوند. البته افرادی که دچار دیابت نوع یک هستند باید حتما انسولین تزریق کنند اما در نوع دو اگر ورزش و رژیم غذایی را رعایت کنند نیاز به تزریق انسولین پیدا نمی‌کنند. البته در بعضی افراد دیده می‌شود که به خاطر عدم رعایت رژیم غذایی و نداشتن تحرک مناسب 5 سال یا حتی 10 سال است که تحت درمان دارویی هستند اما بهبود پیدا نمی‌کنند.

علائم دیابت چیست؟

فرجی درباره علائم دیگر این بیماری توضیح می‌دهد: در دیابت نوع یک، اگر پرهیز غذایی نداشته باشند، ورزش نکنند، انسولین خون تنظیم نشود یا مثلا تحت فشار و استرس و اضطراب یا بیماری دیگری علاوه بر دیابت باشند که موجب به هم ریختن انسولین شود اصطلاحا دچار پرنوشی و در پی آن تکرر ادرار می‌شوند. یعنی نوعی عطش که باعث می‌شود آب زیادی بنوشند و باز هم تشنه باشند و به دلیل نوشیدن آب زیاد دچار تکرر ادارار شوند.

 

بیماران دیابتی اصولا با تزریق انسولین شناخته می‌شوند

از دیگر علائم این دیگر این بیماری کاهش ناگهانی وزن با وجود اشتهای زیاد و پرخوری است. با وجد اینکه فرد گرسنه است و غذای زیادی مصرف می‌کند اما اشتهای زیادی هم دارد و جالب اینکه لاغر هم می‌شود.

از طرفی فرد مبتلا به دیابت نوع یک خستگی مزمن و همیشگی دارد که همراه با ضعف و بی حالی است چون سیستم ایمنی بدن پایین است و درگیری بدن با عفونت‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌ها نیز بیشتر است. به همین دلیل هم عفونت‌های پوستی و ادراری در این افراد بیشتر دیده می‌شود.

گفتیم که در بیماری دیابت، قند موجود در جریان خون که برای سوخت سلولی در نظر گرفته شده است نمی‌تواند وارد سلول شود و به مصرف سلول برسد. بنابراین سلول گرسنه می‌ماند و انرژی لازم ندارد. دلیل لاغر شدن افراد مبتلا به این نوع از دیابت نیز همین است. وقتی این قند نتواند جذب سلول شود در جریان خون باقی می‌ماند. اما این قند اضافی باید از بدن دفع شود و به همین علت نیاز به نوشیدن آب بیشتر در فرد ایجاد می‌شود.

به همین علت این افراد پر ادراری و پرنوشی می‌گیرند. برای تشخیص دیابت از ادرار فرد نمونه می‌گیرند و اگر میزان قند خون در ادرار بیش از حد معمول باشد نشان دهنده بیماری دیابت است.

 

پایین رفتن قند خون هم خطرناک است؟

شیوا فرجی، کارشناس‌ارشد تغذیه در ادامه می‌گوید: در بیمار دیابتی نوع یک علاوه بر اینکه بالا رفتن قند خون باید کنترل شود، باید مراقب افت قند خون نیز بود. به این حالت در اصطلاح پزشکی هیپوگلاسمی گفته می‌شود. این اتفاق در صورتی می‌افتد که بیمار دیابتی انسولین اضافی تزریق کند یا در زمان و دوز انسولین تجویزی پزشک دست ببرد یا غذای کم یا در زمان نامناسب با تزریق انسولین بخورد.

اگر میزان قند خون بیمار دیابتی به کمتر از 70 میلی گرم برسد دچار هیپوگلاسمی (افت قند) می‌شود در این حالت آدرنالین در بدن ترشح می‌شود و حالت بیمار پرتنش و عصبی می‌شود. سردرد، عرق کردن، سوزن سوزن شدن اعضای بدن، بی حسی لب‌ها، حالت تهوع و… از علائم دیگر افت قند هستند.

افت قند نیز مانند بالارفتن قند خطرناک است و حتی در مواردی خطر و عوارض آن بیشتر است. اگر بیمار دیابتی متوجه افت قند نشود ممکن است به صورت ناگهانی دچار تشنج شود یا به کمای دیابتی دچار شود که این کما می‌تواند به سلول‌های مغز او آسیب برساند و آنها را از بین ببرد.
ادامه دارد….