بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!
انتقال ویروس از طریق مادر آلوده به ویروس HIV به نوزاد، از شایع‌ترین راه‌های انتقال ایدز در جهان به شمار می‌رود. این در حالی است که پزشکان معتقدند HIV مانع از بچه‌دارشدن و بارداری نیست.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

بارداری با ایدز نه تنها تهدیدی برای سلامت ایمنی بدن مادر محسوب می‌شود بلکه باعث انتقال عفونت HIV به رحم پیش از تولد، در زایمان یا از طریق شیردهی پس از زایمان نیز می‌شود. تمام خانم‌های باردار باید به‌محض باردار شدن تست اچ‌آی‌وی (HIV) بدهند.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

خانم‌های بارداری که تست‌های اولیه‌شان منفی شده اما در معرض ابتلا به ایدز هستند، یا در محیط‌هایی زندگی می‌کنند که اچ‌آی‌وی شایع است، یا در بیمارستان یا مرکزی هستند که میزان بروز و ابتلا به اچ‌آی‌وی در آنجا بالا است، باید تست ایدز را در سه‌ ماهه سوم بارداری تکرار کنند. نوزادانی که در معرض اچ‌آی‌وی هستند هم باید در بدو تولد تست ایدز بدهند و تحت درمان و مراقبت بعدی باشند. در ادامه با ما همراه باشید تا با امکان بارداری با ایدز و تاثیرات آن روی جنین بیشتر آشنا شوید.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

HIV چیست؟

ویروس نقص سیستم ایمنی انسان (HIV) ویروس پسگردی است که با ایجاد عفونت در سلول‌های CD4 T باعث عفونت اچ‌آی‌وی می‌شود و سندروم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز/AIDS) به‌وجود می‌آورد. باردار شدن در خانم‌های مبتلا به ویروس اچ‌آی‌وی نه فقط به‌خاطر خود عفونت اچ‌آی‌وی بلکه به‌خاطر بیماری‌های پزشکی و روانی-اجتماعی مرتبط با اچ‌آی‌وی، سخت و دشوار است.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

اچ‌آی‌وی ویروسی است که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کند تا جایی که بدن دیگر نمی‌تواند جلوی برخی عفونت‌ها مقاومت کند. عفونت HIV با ایدز فرق می‌کند. در واقع، ایدز یا همان سندروم نقص ایمنی اکتسابی مرحله پیشرفته و پایانی ویروس اچ‌آی‌وی است در حالتی‌که سیستم ایمنی بدن در ضعیف‌ترین حالت ممکن قرار دارد و فرد به چند بیماری خاص مبتلا است.

احتمالا زنان مبتلا به ویروس نقص سیستم ایمنی (HIV) یا زنانی که شریک جنسی‌شان مبتلا به عفونت اچ‌آی‌وی باشد هم خواهان باردار شدن هستند اما نگرانند که ویروس ایدز به جنین منتقل شوند یا اینکه در صورت اچ‌آی‌وی مثبت بودن شریک جنسی‌، خودشان هم مبتلا شوند.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

افراد مبتلا به ایدز یا افرادی که همسر مبتلا دارند می‌توانند برای بارداری برنامه‌ریزی کنند یا حتی از روش‌های دیگری برای بچه‌دار شدن استفاده کنند. بهتر است پیش از باردار شدن حتما با پزشک متخصص خود مشورت کنید. برای مشاوره می‌توانید سری هم به کلینیک بیا نی نی بزنید. انتخاب روش درمان و مراقبت‌های درست، ریسک انتقال ویروس به جنین را کاهش داده و به کمتر از 1 درصد می‌رساند. اما در صورت عدم درمان، تا 35 درصد احتمال مبتلا شدن جنین به ایدز توسط مادر مبتلا وجود دارد.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

انتقال ویروس HIV

ویروس اچ‌آی‌وی معمولا از طریق روش‌های زیر منتقل می‌شود:

  • انتقال از طریق خون آلوده
  • سرنگ آلوده
  • رابطه جنسی محافظت نشده
  • انتقال از مادر به جنین در دوره بارداری
  • زایمان
  • تغذیه با شیر مادر

درحال حاضر، این بیماری درمان قطعی ندارد و صرفا با روش‌ها و مراقبت‌های پزشکی مناسب می‌توان پیشروی HIV را کنترل کرد تا از تبدیل شدن به ایدز و انتقال به شریک جنسی یا فرزند جلوگیری نمود. آزمایش ایدز پیش از ازدواج و بارداری یکی از روش‌های متداول ضروری برای جلوگیری از انتقال این بیماری محسوب می‌شود.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

بارداری در فرد مبتلا به ایدز

زنان مبتلا به ایدز احتمالا با بارداری پرچالشی روبه‌رو خواهند شد. این احتمال وجود دارد که ویروس اچ‌آی‌وی در دوران بارداری از جفت عبور کند و جنین به این ویروس یا ایدز مبتلا شود. تماس با خون و ترشحات بدن مادر حین زایمان هم ممکن است نوزاد را در معرض ویروس اچ‌آی‌وی قرار دهد. احتمال انتقال ایدز به نوزاد از مادر مبتلا در حین زایمان بسیار بیشتر از احتمال انتقال در دوره بارداری یا شیردهی است.

بارداری با ایدز به معنای این نیست که لزوما نوزاد هم مبتلا به اچ‌آی‌وی خواهد بود. در گذشته که روش‌های درمان ایدز کارایی امروز را نداشتند، درصد احتمال انتقال ویروس و ایدز از مادر باردار به نوزاد حدود 25 درصد بود. اما خوشبختانه امروزه به‌لطف پیشرفت روش‌های مراقبتی و درمانی، بارداری با ایدز خطر کمتری برای جنین دارد و لزوما نوزاد متولد شده از مادر مبتلا به ایدز، بیمار و آلوده نخواهد بود البته اگر مادر باردار درمان مناسب را پیش بگیرد.

به‌همین دلیل است که انجام آزمایش ایدز پیش از بارداری برای جلوگیری از انتقال ایدز به نسل آینده در بارداری با ایدز لازم و ضروری است. درمان ایدز در زنان باردار با هدف مراقبت از سلامت مادر و جلوگیری از انتقال ویروس اچ‌آی‌وی به جنین انجام می‌گیرد.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

روش‌های جلوگیری از ابتلا جنین در بارداری با ایدز

کشف داروهای جدید برای درمان HIV، آزمایش‌های ایدز و غربالگری قبل از ازدواج از جمله روش‌هایی هستند که از انتقال ایدز به جنین جلوگیری می‌کنند. در صورتی که درمان قبل از باردار شدن یا بلافاصله بعد از بارداری شروع شود، احتمال انتقال ویروس در بارداری با ایدز به‌میزان چشمگیری کاهش پیدا می‌کند و می‌توان از ابتلا جنین به ویروس در بارداری با ایدز جلوگیری کرد. راهکارهای جلوگیری از انتقال ویروس به جنین در زنان باردار مبتلا به ایدز عبارتند از:

  • مصرف داروهای آنتی اچ‌آی‌وی در دوره بارداری
  • سزارین در خانم‌هایی که بار ویروسی HIV بالا دارند
  • تجویز داروهای آنتی HIV در نوزاد بلافاصله بعد تولد
  • عدم تغذیه با شیر مادر مبتلا به ویروس و تجویز تغذیه با شیرخشک

مصرف داروهای ضد ویروس در بارداری

به‌منظور کاهش ریسک انتقال ویروس اچ‌آی‌وی به جنین و حفظ سلامت بدن مادر، مصرف داروهای ضدویروسی در دوران بارداری تجویز می‌شود. عدم مصرف داروها در دوره بارداری به‌خاطر بالا رفتن بار ویروسی، خطر انتقال ایدز به جنین را چندبرابر می‌کند.

از این رو، خانم‌های مبتلا در بارداری با ایدز به‌هیچ‌وجه نباید بدون مشورت با پزشک متخصص مصرف داروهای HIV را قطع کنند. بیشتر این داروها بدون خطر و عوارض هستند. البته گاهی در برخی افراد به‌خاطر استفراغ و تهوع سه‌ماهه نخست بارداری، ممکن است مصرف این داروها کمی مشکل‌ساز شود. بنابراین به خانم‌های مبتلا به ویروس اچ‌آی‌وی و ایدز توصیه می‌کنیم که پیش از اقدام برای بارداری حتما با پزشک متخصص عفونی مشورت کنند شاید که لازم به تغییر و تجویز داروی جدید باشد.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

عوارض جانبی داروها در بارداری با ایدز

در موارد بسیار نادری ممکن است مصرف داروهای درمان HIV روی رشد جنین تاثیر سو بگذارند. اما عدم مصرف داروها در بارداری با ایدز به‌مراتب خطرناک‌تر خواهد بود و عوارض بیشتری به‌دنبال دارد؛ به‌علاوه اینکه ریسک انتقال ویروس به جنین را بیشتر می‌کند. از جمله عوارض جانبی احتمالی شایع مصرف داروهای درمان HIV در مادران باردار عبارتند از:

  • حالت تهوع
  • سردرد
  • درد عضلانی
  • اسهال

برخی عوارض جانبی کمتر شایع هم هستند که ممکن است تعدادی از خانم‌ها در بارداری با ایدز تجربه کنند ازجمله:

  • کم خونی
  • مشکلات استخوانی مثل پوکی استخوان
  • آسیب کبدی

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

بارداری با ایدز و کاندوم

در خانم‌های مبتلا که مرد هم آلوده به ویروس است باید جهت محافظت در مقابل عفونت، حین رابطه جنسی از کاندوم استفاده شود. اگر همسر مبتلا نباشد علاوه بر کاندوم، مصرف دارو جهت کاهش ریسک ابتلای همسر به ایدز لازم و ضروری است.

نوزادان مادران مبتلا

نوزادانی که از مادران مبتلا متولد می‌شوند باید بعد از تولد، داروهای ضدویروس مصرف کنند و طی سه مرحله آزمایش خون بدهند:

  • چند روز نخست یا هفته اول بعد تولد
  • در 1 تا 2 ماهگی
  • 4 تا 6 ماهگی

اگر نتیجه آزمایش HIV خون نوزاد منفی باشد احتمال آلوده شدن نوزاد صفر است. هرچند جهت اطمینان برخی از پزشکان، تکرار این آزمایشات در سن 2 سالگی را تجویز می‌کنند. از آنجایی که احتمال انتقال ویروس در دوران شیردهی هم وجود دارد توصیه می‌شود که کودکانی که از مادران مبتلا متولد می‌شوند به‌جای شیر مادر، شیرخشک مصرف کنند.

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

اقدامات پیش از بارداری

مهمترین اقدام پیش از بارداری در افراد مبتلا به HIV برنامه‌ریزی دقیق است. سایر اقدامات عبارتند از:

  • مشورت با پزشک زنان و زایمان
  • تست هپاتیت B و C
  • مصرف ویتامین حاوی فولیک اسید و کلسیم
  • پرهیز از مصرف الکل، دخانیات و مواد مخدر
  • عوامل کاهش احتمال انتقال ویروس در بارداری با ایدز
  • انجام چکاپ به‌موقع پیش از بارداری، تست ایدز در بارداری، و بالا نگه داشتن سطح CD4 خون مادر
  • سزارین
  • مصرف دارو
  • تغذیه با شیر خشک

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

عوامل افزایش ریسک انتقال ویروس از مادر به جنین

  • کاهش سلول‌های دفاعی بدن مادر
  • عفونت
  • عدم مصرف داروهای ایدز در مادر
  • عدم تجویز دارو برای نوزاد

بررسی امکان بارداری با ایدز و هر آنچه که لازم است بدانید!

کلام آخر

امروزه به‌لطف پیشرفت علم پزشکی، خانم‌های مبتلا به ایدز که تمایل به بارداری دارند هم می‌توانند با روش‌های مراقبتی مناسب، بارداری با ایدز را هم تجربه کنند و احتمال انتقال ویروس به جنین را به حداقل برسانند. مصرف داروهای ضدویروسی، استفاده از کاندوم در رابطه جنسی، انجام چکاپ‌های لازم، سزارین، و تغذیه با شیر خشک از اقدامات مناسبی هستند که درصد موفقیت در بارداری با ایدز را افزایش می‌دهند.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود
کم کاری تیروئید، تنبلی تخمدان و مشکل تخمک گذاری دارم، آیا این بیماری ها باعث ناباروری می شود؟ آیا با درمان کم کاری تیروئید مشکل تخمک‌گذاری برطرف می شود؟

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود

سوال مخاطب بیا نی نی: دو ساله ازدواج کردم. ۲۶ سالمه و همسرم ۳۳ساله هستن. یک سال جلوگیری با کاندوم داشتم، بعد از هفت ماه به دکتر زنان مراجعه کردم برای بارداری و گفتن رحمم زخمه و عفونت داره که شش ماه با کرم و شیاف درمان کردم، کاملا بهبود نیافت و لیزر کردن دکتر و از دی ماه ۹۳ بهم اجازه دادن برای بارداری اقدام کنم، ولی بعد از شش ماه حامله نشدم تا دو ماه پیش دکتر زنان رو عوض کردم و فهمیدم کم کاری تیروئید دارم. الان دارم قرص لووکسین و متفورمین می خورم و مشکل تخمک گذاری هم دارم ولی پریودهام منظم است. همسرم هم کم کاری نطفه دارد. آیا با درمان تیروئیدم مشکل تخمک گذاری برطرف می شود؟

پاسخ دکتر مریم سید جعفری، متخصص زنان و زایمان:
کم کاری تیروئید نمی تواند دلیل نازایی باشد، اما درمان آن در مراحل بعدی برای حفظ سلامت جنین ضروری است. برای مشکل تنبلی تخمدان باید به پزشک متخصص مراجعه شود و تحت نظر پزشک شروع به مصرف دارو کنید.

درمان مشکل همسر شما یعنی کم کاری نطفه در اولویت قرار دارد و باید به متخصص اورولوژیست مراجعه کنند، شاید دلیل باردار نشدن شما، مشکل همسرتان باشد که این رفع این مشکل کمی صبوری می طلبد.

مطالب مهم درباره کم کاری تیروئید و نازایی

کم کاری تیروئید وضعیتی است که در آن غده تیروئید ضعیف عمل میکند و ممکن است در بارداری هم رخ دهد. متاسفانه بسیاری از علائم کم کاری تیروئید با علائم بارداری مانند خستگی، افزایش وزن و قاعدگی غیرطبیعی همپوشانی پیدا کرده و غیرقابل تشخیص و درمان میشود.
علاوه بر این، خطر ابتلا به کم کاری تیروئید با افزایش سن بالا میرود و این در زنانی که در سنین بالاتر باردار میشوند، بیشتر دیده میشود. بهتر است با خطراتی که کاهش هورمونهای تیروئید میتواند برای مادر و جنین در دوران بارداری به همراه داشته باشد، بیشتر آشنا شوید.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
کم کاری تیروئید و بارداری
زمانی که یک خانم باردار است بدن او نیاز به مقدار کافی هورمون تیروئید برای حمایت از جنین و رشد نیازهای متابولیک او دارد. غده تیروئید سالم به طور طبیعی نیاز به افزایش هورمون تیروئید دارد. اگر خانمی مشکل هاشیموتو یا اشکال در سطح هورمون تیروئید داشته باشد، ممکن است در این دوران دچار مشکل شود.
بیشتر زنانی که کم کاری تیروئید در بارداری دارند ممکن است علائم خفیفی را تجربه کنند اما به هر حال بدون تشخیص ماندن کم کاری تیروئید میتواند وضعیت بارداری را بحرانی کند.
درمان با مقدار کافی هورمون تیروئید میتواند خطر عوارض کم کاری تیروئید مانند زایمان زودرس، پره اکلامپسی، سقط جنین، خونریزی پس از زایمان و کم خونی را جبران کند.

عوارض کم کاری تیروئید در بارداری
خانمی که کم ‌کاری تیروئید دارد می‌تواند باردار شود، اما باید تحت نظر پزشک باشد تا دوز هورمون‌های تیروئیدی، TSH، T3 و T4 در حد متعادل نگه داشته شوند. حتی بهتر است میزان هورمون‌های تیروئیدی از زمانی که خانم اقدام به بارداری را آغاز می‌کند کمی بالاتر از حد نرمال باشد تا شانس باردار شدن افزایش یابد.
در صورتی که خانمی دچار کم ‌کاری تیروئید باشد و بدون درمان اقدام به بارداری کند، شانس باردار شدنش بسیار پایین است و حتی اگر باردار شود احتمال سقط جنین بسیار بالاست.
لازم است از ماه اول بارداری خانم مبتلا به کم کاری تیروئید ماهانه آزمایش TSH، T3 و T4 انجام دهد، زیرا بدن در دوران بارداری (هم برای مادر هم جنین) به میزان بیشتری از هورمون‌های تیروئیدی نیاز دارد و کاهش و فقدان این هورمون‌ها نه تنها سبب خستگی شدید مادر می‌شود، بلکه بر رشد جنین هم اثر منفی خواهد گذاشت.
درمان‌های مربوط به کم کاری تیروئید اثر منفی بر جنین نمی‌گذارد و لازم است در تمام طول بارداری ادامه یابد و مرتباً آزمایش خون انجام شود.
بعد از زایمان میزان هورمون‌های تیروئیدی به حد طبیعی خود باز می‌گردند. از این پس می‌توان میزان مصرف لووتیروکسین را کاهش داد و دوز دارویی قبل از بارداری را مصرف کرد.
اگر خانمی شیر می‌‌دهد میزان هورمونی که مصرف می‌شود به اندازه دوران بارداری است و باید به مصرف لووتیروکسین ادامه داد.

کم کاری تیروئید و نازایی
علائم کم کاری تیروئید چیست؟
کم کاری تیروئید یک بیماری شایع است که در صورتی که علائم خفیف داشته باشد، ناشناخته میماند. کم کاری تیروئید به این معناست که تیروئید ضعیف عمل میکند و تولید هورمونهای تیروئید کاهش پیدا میکند. علائم کم کاری تیروئید بسیار ظریف و تدریجی است و ممکن است با علائم افسردگی اشتباه گرفته شود.
موارد زیر از شایع‌ترین نشانه های کم کاری تیروئید است. هر چند از فردی به فرد دیگر ممکن است متفاوت باشد:

  • صورت خشن
  • خستگی
  • عدم تحمل سرما
  • صدای خشن
  • بیان آهسته
  • پلکهای افتاده
  • چهره پف آلود و متورم
  • افزایش وزن
  • یبوست
  • کم پشتی مو و خشکی آن
  • پوست ضخیم
  • سندرم تونل کارپال
  • ضربان قلب آهسته
  • گرفتگی عضلات
  • گیجی
  • افزایش خونریزی قاعدگی

علائم کم کاری تیروئید ممکن است شبیه سایر شرایط و مشکلات پزشکی باشد و به همین دلیل برای تشخیص درست باید حتما به پزشک مراجعه شود.

کم کاری تیروئید چه تاثیری بر جنین دارد؟
در طول ماههای اول بارداری جنین از هورمونهای تیروئید مادر تغذیه میکند. هورمونهای تیروئید نقش مهمی در رشد طبیعی مغز و رشد کلی جنین دارند. محرومیت از این هورمونهای حیاتی به دلیل کم کاری تیروئید مادر میتواند اثرات ویران کننده ای بر جنین دارد.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
درمان کم کاری تیروئید در بارداری
به محض آنکه کم کاری تیروئید تشخیص داده شد، ممکن است هورمون درمانی تیروئید برای مادر انجام شود. دوز هورمون درمانی که جایگزین میشود بستگی به سطح هورمون تیروئید فرد دارد. این درمان ایمن است و برای مادر و جنین حیاتی است.
زمانی که جنین به دنیا آمد باید آزمایش سطح هورمون تیروئید برای اون انجام شود. سطح TSH ممکن است یک تا دو هفته بعد از تجویز دوز مورد نیاز، بررسی شود تا اطمینان حاصل شود هورمون تیروئید در محدوده طبیعی قرار دارد. زمانی که میزان TSH کاهش می‌یابد بررسیهای مکرر در حین بارداری ضروری است.
هیچ تفاوتی بین درمان کم کاری تیروئید در زمان بارداری و غیربارداری وجود ندارد. لووتیروکسین سدیم برای بارداری کاملا بی خطر است. این دارو به مقداری تجویز میشود که بتواند جبران کم کاری هورمون تیروئید را بکند.
بنابراین در نهایت سطح TSH در محدوده طبیعی قرار میگیرد. پزشک احتمالا توصیه میکند داروی تیروئید یک ساعت قبل از غذا یا دست کم چهار ساعت بعد از مصرف مولتی ویتامین حاوی آهن و مکمل کلسیم مصرف شود زیرا ممکن است مانع جذب هورمون تیروئید شود.

کاهش عوارض کم کاری تیروئید در بارداری
پزشکان به منظور کاهش اثرات کم کاری تیروئید در بارداری توصیه هایی دارند:

  • تمام خانمهایی که قصد بارداری دارند باید پیش از بارداری از لحاظ هورمون تیروئید بررسی شوند.
  • تمام زنانی که گواتر دارند، میزان بالایی از آنتی بادی تیروئید دارند، سابقه خانوادگی بیماری تیروئید دارند یا علائم کم کاری تیروئید را نشان میدهند، باید مورد بررسی و تشخیص قرار بگیرند.
  • در خانمهایی که در مرز بیماری تیروئید قرار دارند و آنتی بادی مثبت دارند باید درمان با دوز پایین هورمونهای تیروئید در بارداری انجام شود.
  • برخی بررسی ها نشان میدهد که مکمل سلنیوم میتواند در زنانی که سطح آنتی بادی بالایی دارند موثر باشد.
  • خانمهایی که پیش از بارداری تحت هورمون درمانی تیروئید قرار داشتند باید در دوران بارداری مورد بررسی قرار گرفته و میزان دارویشان تا 50 درصد افزایش یابد. این افزایش احتمالا در سه ماهه اول بارداری بیشتر است.دوز مصرف دارو در دوران بارداری مدام تغییر میکند و باید از طریق آزمایش خون بررسی شود. هرچه بارداری رو به جلو میرود میزان مصرف دارو بیشتر میشود.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
عوارض پرکاری تیروئید در بارداری
وقتی خانمی به بیماری تیروئید مبتلاست و می‌خواهد باردار شود باید درباره آثار و عوارض بیماری و درمان‌های احتمالی که باید روی جنین صورت پذیرد اطلاعات کسب کند.
بانوانی که تحت IVF قرار می گیرند، اگر دچار اختلالات غده تیروئید هستند به‌خصوص اگر مبتلا به پرکاری تیروئید باشند، باید اقدام خود را متوقف کنند. زیرا بارداری زمانی امکان‌پذیر است که میزان هورمون‌های غده تیروئید ثابت باشد.
در صورت پرکار بودن غده تیروئید به طور کل باردار شدن ممنوع است، زیرا درمان‌ آن شامل متوقف کردن تولید هورمون‌های غده تیروئید است و نبود این هورمون‌ها روی جنین اثر منفی می‌گذارد و می‌تواند باعث بروز نقص‌های جدی در آن شود.
حتی گاهی ممکن است غده تیروئید جنین وارد فاز استراحت شود و در نتیجه کودک به کم کاری مادرزادی تیروئید مبتلا می‌شود.
در پرکاری خفیف تیروئید از آنجا که درمان‌ها طولانی مدت نیست، اجازه بارداری داده می‌شود. از آنجاییکه در دوران بارداری بدن مادر به میزان بالاتری از هورمون‌های نیاز دارد، بنابراین پُر کاری خفیف تیروئید مسئله چندان مهمی نیست و نیاز به درمان ندارد.
وقتی جنین از این هورمون استفاده کند، میزان هورمون‌ها به حد طبیعی می‌رسد و می‌توان درمان‌ها را متوقف کرد، اما توصیه کلی بر این است که با وجود این بیماری و در طول درمان و حتی به محض پایان درمان در شرایطی که احتمال عود بیماری وجود دارد، از بارداری پرهیز شود.
بهتر است بین اتمام درمان و باردار شدن حداقل 8 تا 10 ماه فاصله باشد تا از بهبود اطمینان حاصل شود. اما اگر در شرایطی خانمی ناخواسته باردار شد، باید شکل درمان‌ها عوض شود و نوعی دیگری از درمان مثلاً (PTU) انتخاب شود که به جنین آسیب کمتری برساند.

استفاده از وازلین در رابطه جنسی مجاز است؟

استفاده از وازلین در رابطه جنسی مجاز است؟

استفاده از وازلین در رابطه جنسی مجاز است؟

هر رابطه زناشویی دردناک نیست، اما هنگام نزدیکی تماس با پوست خشک باعث ایجاد ناراحتی و حتی ایجاد خراش‌های کوچک روی پوست نازک واژن می‌شود و می‌تواند برای بعضی از زنان دردناک باشد. اولین راه حل استفاده از روان کننده‌هاست. اما استفاده از روان کننده‌ایی مثل وازلین برای استفاده در رابطه زناشویی مفید است؟ وازلین لیز کننده‌ای از مشتقات نفتی است، استفاده از آن برای رحم عوارضی به همراه ندارد؟

خشکی واژن چیست؟

یکی از مهمترین دلایل رابطه زناشویی دردناک خشکی واژن است. کاهش رطوبت واژن در هر سنی می‌تواند رخ بدهد. کاهش سطح استروژن یا نازک شدن پوشش واژن باعث عفونت واژن می‌شود و همین باعث بروز مشکلاتی مثل خشکی واژن می‌شود . افت سطح استروژن ممکن است به دلیل زایمان، شیر دادن به نوزاد، پرتودرمانی، شیمی درمانی یا جراحی برداشتن تخمدان به وجود بیاید. استرس، نگرانی، مشکلات زندگی زناشویی تغییرات هورمونی، بیماری‌هایی مانند دیابت، اثرات جانبی شیمی درمانی، هیسترکتومی یا بیرون آوردن رحم و یا بیماری‌های سیستم ایمنی ،مصرف داروهایی مثل قرص‌های ضد بارداری، ضد افسردگی و ضد آلرژی استفاده از محصولات شیمیایی خاص مانند پودر لباسشویی، صابون‌های قوی، اسپری‌های زنانه ، دستمال توالت‌های عطری و نداشتن پیش نوازی قبل از مقاربت هم می‌توانند باعث خشکی واژن شوند. خشکی واژن را با این نشانه‌ها می‌توان تشخیص داد: خارش شدید، ترشح واژن، درد و خونریزی زمان رابطه جنسی، سوزش در زمان دفع ادرار.

وازلین در رابطه جنسی

استفاده از وازلین به درمان خشکی واژن کمک می‌کند؟

کارشناسان معتقدند وازلین پمادی ساخته شده از مشتقات نفتی است که بهتر است فقط برای استفاده موضعی و خارجی انتخاب شود. یعنی وقتی این پماد وارد دستگاه تناسلی و حتی رحم زنان شود، می‌تواند با عوارض خطرناکی همراه شود. به همین دلیل وازلین روان کننده ایده‌آلی برای رابطه جنسی دردناک محسوب نمی‌شود. پزشکان متخصص توصیه می‌کنند ژل‌های روان کننده برای کاهش اثر دردناک تماس پوستی در زمان رابطه جنسی بهترین انتخاب است .

چرا وازلین گزینه مناسبی نیست؟

  • ممکن است باعث عفونت واژن و رحم شود

اثر وازلین نسبت به بقیه روان کننده‌ها مدت بیشتری باقی می‌ماند. همین موضوع باعث تجمع باکتری‌ها در واژن و رحم می‌شود و خطر بروز عفونت را افزایش می‌دهد. محققان در مطالعه‌ای به این نتیجه رسیده‌اند زنانی که از وازلین به عنوان روان کننده استفاده کرده‌اند ۲/۲ برابر بیشتر از بقیه زنان به واژینوز باکتریایی مبتلا شده‌اند.

  • باعث پاره شدن کاندوم می‌شود

وازلین با محصولات لاتکس سازگاری ندارد و باعث تضعیف اثر آن‌ها می‌شود. حتی ممکن است کاندوم در حین رابطه جنسی پاره شود و در نهایت به بارداری ناخواسته یا انتقال عفونت های منتقله از راه جنسی بیانجامد.

احتمال پاره شدن کاندوم هنگام استفاده از وازلین در رابطه جنسی

چه کسانی می توانند از ژل روان کننده استفاده کنند؟

بیشتر زنان می توانند از ژل روان کننده یا لوبریکانت استفاده کنند. استفاده از ژل روان کننده قبل از رابطه زناشویی می‌تواند به جلوگیری از خارش، سوزش، نفخ و سایر ناراحتی‌ها کمک کند. البته کارشناسان توصیه می‌کنند از لوبریکانت بر پایه آب استفاده کنید، چون لوبریکانت های برپایه روغن مثل روغن نارگیل، PH واژن را تغییر داده و رحم و واژن را در معرض عفونت‌هایی مثل واژینوز باکتریال قرار می‌دهند.

در دوران بارداری از چه روان کننده‌هایی می‌توان استفاده کرد؟

خشکی واژن در بارداری بیشتر از همیشه است. پس بهتر است از روان کننده‌ای استفاده کنید که میزان اسیدی یا قلیایی بودن واژن را تغییر ندهند.