برچسب: کتایون برجیس

برخی از زنان همیشه چرخه قاعدگی منظمی ندارند و پریود آن‌ها ممکن است زود یا دیر بشود و مدت زمان و سنگینی آن نیز ممکن است هر بار متفاوت باشد. البته موضوع بحث ما در این مقاله، علت پریود نشدن و حامله نبودن است و در واقع، می‌خواهیم به پرسش بسیاری از شما با عنوان «چرا پریود نشدم» پاسخ بدهیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• چرا پریود نشدم؟
• چرا پریود نمیشم حامله هم نیستم؟

چرا پریود نشدم؟

پاسخ‌های بسیاری برای پرسش «چرا پریود نمیشم» وجود دارد. شایع‌ترین علل پریود نشدن عبارتند از:

• بارداری
• استرس
• کاهش وزن ناگهانی
• اضافه وزن داشتن
• ورزش بیش از حد
• مصرف قرص ضد بارداری
• یائسگی
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

هم‌چنین در بعضی موارد نیز ممکن است که قاعدگی در نتیجه‌ی یک وضعیت پزشکی مانند بیماری قلبی، دیابت کنترل نشده، پرکاری تیروئید یا یائسگی زودرس متوقف شود.

بارداری یکی از دلایل رایج توقف پریود به طور غیرمنتظره است.

اگر از نظر جنسی فعال باشید و پریودتان دیر شود، ممکن است باردار باشید. بارداری یکی از دلایل رایج توقف پریود به طور غیرمنتظره است. این مسئله معمولاً زمانی رخ می‌دهد که یا از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده نکرده باشید یا این‌که روش‌های شما موفقیت آمیز نبوده باشند.
البته این نیز ممکن است که قاعدگی شما فقط دیر شده باشد. بنابراین بهتر است که چند روز صبر کنید تا ببینید آیا پریود می‌شوید یا خیر. آن‌گاه اگر پریود نشدید،، می‌توانید آزمایش بارداری انجام دهید تا از باردار بودن یا نبودن خود اطمینان حاصل کنید.
مهم است که بدانید که امکان بارداری در روزهای پس از اتمام عادت ماهانه وجود دارد. این می‌تواند در صورتی رخ دهد که عاملی مانند بیماری یا استرس، تخمک ‌گذاری شما را به تأخیر بیندازد.

چرا پریود نمیشم حامله هم نیستم؟

«دو ماهه پریود نشدم حامله هم نیستم»؛ اگر در این شرایط بودیم، چطور؟ همان‌طور که گفتیم، بارداری تنها علت پریود نشدن نیست و علل دیگری نیز برای این شرایط وجود دارد که در بالا نام بردیم و در ادامه می‌خواهیم هر یک از آن‌ها را بیشتر توضیح دهیم:

استرس

ممکن است که پریود شما تحت تاثیر استرس به طور کلی متوقف شود.

استرس می‌تواند سیکل قاعدگی شما را طولانی یا کوتاه کند. این عامل می‌تواند در شدیدتر کردن درد پریود نیز نقش داشته باشد. حتی ممکن است که پریود شما تحت تاثیر استرس به طور کلی متوقف شود.
شما باید با تضمین یک زمان استراحت استاندارد برای خود، از استرس دوری کنید. ورزش‌های منظم، مانند دویدن، شنا و یوگا می‌تواند به شما کمک کند تا آرامش داشته باشید. در کنار همه‌ی این‌ها، تمرینات تنفسی نیز می‌توانند کمک کننده باشد.
اگر باز هم مقابله با استرس برای شما سخت است، درمان شناختی رفتاری (CBT) را امتحان کنید. CBT یک روش گفتار درمانی است که می‌تواند به شما در مدیریت مشکلات‌تان با تغییر در روش فکری و رفتاری خودتان کمک کند.

کاهش وزن ناگهانی

کاهش وزن بیش از حد یا ناگهانی می‌تواند باعث توقف قاعدگی شود.

کاهش وزن بیش از حد یا ناگهانی می‌تواند باعث توقف قاعدگی شود. محدود کردن شدید مقدار کالری که می‌خورید، تولید هورمون‌های مورد نیاز برای تخمک گذاری را متوقف می‌کند.
توصیه می‌شود در صورتی که شاخص توده بدنی (BMI) شما کمتر از ۱۸ است، به یک متخصص تغذیه مراجعه کرده و دنبال یک برنامه‌ی غذایی سالم بگردید. اگر کاهش وزن شما ناشی از یک اختلال خوردن مانند بی اشتهایی باشد، ممکن است که برای درمان نیاز به کمک حرفه‌ای داشته باشید.

اضافه وزن داشتن

اضافه وزن نیز می‌تواند بر چرخه قاعدگی شما تأثیر بگذارد. اگر اضافه وزن داشته باشید، بدن شما ممکن است مقدار زیادی استروژن تولید کند. استروژن، یکی از هورمون‌هایی است که سیستم تولید مثل در زنان را تنظیم می‌کند و مقدار اضافی آن می‌تواند بر تعداد دفعات پریود شدن شما تأثیر بگذارد و همچنین می‌تواند باعث توقف پریود شود.
در این مورد نیز یک متخصص تغذیه می‌تواند در مورد کاهش وزن ایمن به شما مشورت دهد.

ورزش بیش از حد

فشار فعالیت بدنی شدید می‌تواند بر هورمون‌های مسئول قاعدگی تأثیر بگذارد.

فشاری که فعالیت بدنی شدید بر بدن شما وارد می‌کند، می‌تواند بر هورمون‌های مسئول قاعدگی شما تأثیر بگذارد. از دست دادن بیش از حد چربی بدن از طریق ورزش شدید نیز می تواند تخمک گذاری شما را متوقف کند.
بناراین اگر ورزش بیش از حد باعث توقف قاعدگی شما شده است، توصیه می‌کنیم که سطح فعالیت خود را کاهش دهید. اگر یک ورزشکار حرفه‌ای هستید، به یک متخصص مراجعه کنید تا ببینید چطور می‌توانید عملکرد خود را بدون ایجاد اختلال در قاعدگی حفظ کنید.

قرص‌های پیشگیری از بارداری

اگر از قرص‌های ضد بارداری استفاده می‌کنید، ممکن است هر چند وقت یک بار پریود نشوید. این معمولاً جایی برای نگرانی ندارد.
برخی از راه‌های پیشگیری از بارداری، مانند قرص‌های پروژسترون (POP)، تزریق ضد بارداری و سیستم داخل رحمی (IUS)، به ویژه Mirena، می‌توانند باعث توقف کامل پریود شوند.
با این حال، زمانی که استفاده از این نوع روش‌های پیشگیری از بارداری را متوقف می‌کنید، باید دوره‌های قاعدگی شما برگردد.

یائسگی

با نزدیک شدن به یائسگی، ممکن است کمتر پریود شوید.

با نزدیک شدن به یائسگی، ممکن است کمتر پریود شوید. این به این دلیل است که سطح استروژن شما شروع به کاهش می‌کند و تخمک گذاری منظم‌تر می‌شود. پس از یائسگی، دوره‌های شما به طور کامل ایست می‌کنند.
یائسگی بخشی طبیعی از پیری در زنان است که معمولاً بین سنین ۴۵ تا ۵۵ سالگی اتفاق می‌افتد. با این حال، بعضی از زنان ممکن است قبل از سن ۴۰ سالگی دچار یائسگی زودرس شوند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

تخمدان‌های پلی کیستیک تعداد زیادی فولیکول بی ضرر دارند. این فولیکول‌ها، کیسه‌های توسعه نیافته‌ای هستند که تخمک‌ها در آن‌ها رشد می‌کنند.
در سندرم تخمدان پلی کیستیک، این کیسه‌ها اغلب قادر به آزاد کردن تخمک نیستند. این بدان معنا است که تخمک گذاری انجام نمی‌شود و طبیعتاً بدون تخمک گذاری، پریودی نیز اتفاق نمی‌افتد.

جمع‌بندی

علت پریود نشدن و حامله نبودن را می‌توان در عوامل گوناگونی مانند کاهش یا افزایش وزن، استرس، بیماری، یائسگی و ورزش بیش از حد جستجو کرد. بنابراین، پاسخ‌های زیادی برای پرسش «چرا پریود نشدم» وجود دارد که باید تک تک آن‌ها را بررسی کرده و در صورت نیاز، به پزشک مراجعه کنید.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

ترس از حامله شدن، آن هم بدون برنامه‌ریزی ترسی است که بیشتر خانم‌ها با آن درگیرند. در این مقاله درباره علائم اولیه بارداری و همچنین ترس از حامله شدن در شرایطی که غیر قابل کنترل است، با شما صحبت می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• علائم بارداری چیست؟
• احساس بیماری در دوران بارداری
• احساس خستگی در بارداری رایج است
• درد سینه در اوایل بارداری
• بیشتر ادرار کردن اغلب نشان‌دهنده بارداری است
• طعم‌ها، بوها و هوس‌های عجیب و غریب
• اگر تست بارداری شما منفی است
• توکوفوبیا چیست؟
• علائم ترس از حاملگی (توکوفوبیا)
• گزینه‌های درمان توکوفوبیا
• روش‌های پیشگیری از بارداری
• خلاصه

علائم بارداری چیست؟
اگر سیکل ماهانه منظمی دارید، اولین و مطمئن‌ترین علامت بارداری، عقب افتادن قاعدگی است.
در چند هفته اول بارداری ممکن است خونریزی شما بسیار خفیف باشد که در آن مقداری لکه‌بینی دارید یا فقط خون کمی از دست می‌دهید. به این خونریزی، «لانه‌گزینی» می‌گویند.
حتما به این موضوع توجه کنید که هر بارداری متفاوت است و همه متوجه همه این علائم نمی‌شوند.

1- احساس بیماری در دوران بارداری
ممکن است احساس بیماری کنید یا این‌که واقعا بیمار باشید. این حالت معمولا به عنوان تهوع صبحگاهی شناخته می‌شود، اما می‌تواند در هر زمانی از روز یا شب رخ بدهد.
علائم تهوع صبحگاهی معمولا از هفته 4 تا 6بارداری شروع می‌شود.
اگر همیشه حالت تهوع دارید و نمی‌توانید غذایی را در معده خود نگه دارید، حتما به پزشک عمومی مراجعه کنید.
ممکن است استفراغ شدید بارداری داشته باشید. این مشکل، یک بیماری جدی در بارداری است که باعث استفراغ شدید می‌شود و نیاز به درمان دارد.

2- احساس خستگی در بارداری رایج است
احساس خستگی یا حتی فرسودگی در دوران بارداری، به‌ویژه در طول 12هفته اول، معمول است.

سینه‌های شما ممکن است بزرگ‌تر و حساس‌تر شوند. این حالت برای برخی از خانم‌ها درست قبل از پریود هم رخ می‌دهد. همچنین ممکن است سینه‌های شما گزگز کنند.

در این زمان، تغییرات هورمونی در بدن شما می‌تواند باعث احساس خستگی، بیماری و ناراحتی شود.

3- درد سینه در اوایل بارداری
سینه‌های شما ممکن است بزرگ‌تر و حساس‌تر شوند. این حالت برای برخی از خانم‌ها درست قبل از پریود هم رخ می‌دهد. همچنین ممکن است سینه‌های شما گزگز کنند.
وریدهای سینه ممکن است بیشتر قابل مشاهده باشند و نوک سینه‌ها هم ممکن است تیره و برجسته شود.

4- بیشتر ادرار کردن اغلب نشان‌دهنده بارداری است
ممکن است بیشتر از حد معمول از جمله در طول شب نیاز به ادرار کردن داشته باشید.
سایر علائم بارداری که امکان دارد متوجه آن‌ها شوید عبارتند از:

• یبوست
• ترشح بیشتر واژن (بدون هیچ‌گونه درد یا تحریک)
• طعم‌ها، بوها و هوس‌های عجیب و غریب
• در اوایل بارداری، ممکن است متوجه شوید که دیگر به برخی غذاها یا نوشیدنی‌هایی که قبلا از آن‌ها لذت می‌بردید، علاقه ندارید.

همچنین شاید متوجه این علائم شوید:

• طعمی عجیب در دهانتان که برخی آن را مشابه طعم فلز توصیف می‌کنند
• هوس غذاهای جدید
• از دست دادن علاقه به برخی غذاها یا نوشیدنی‌هایی که قبلا از آن ها لذت می‌بردید مثل چای، قهوه یا غذاهای چرب
• از دست دادن علاقه به سیگار کشیدن
• حس بویایی حساس‌تر نسبت به معمول

اگر در مورد علائمی که دارید نگران هستید، با پزشک عمومی یا مامای خود صحبت کنید.

اگر تست بارداری شما منفی است
نتیجه آزمایش مثبت، تقریبا به طور قطع صحیح است، به شرطی که دستورالعمل‌های روی بی بی چک را به درستی دنبال کرده باشید.
نتیجه منفی، کمتر قابل اعتماد است. اگر نتیجه منفی گرفته‌اید و همچنان فکر می‌کنید ممکن است باردار باشید، یک هفته صبر کنید و دوباره تست بدهید.
برخی از خانم‌ها از این‌که بدون برنامه‌ریزی باردار شوند، می‌ترسند که طبیعی است اما اگر این ترس بیش از اندازه باشد، شکل بیماری به خود می‌گیرد.

توکوفوبیا چیست؟ 
توکوفوبیا شکل نادر و شدید ترس از حامله شدن است. توکوفوبیا می‌تواند به عنوان یک وضعیت اولیه یا ثانویه وجود داشته باشد.
توکوفوبیا اولیه مختص زنانی است که از بارداری یا زایمان می‌ترسند، اما قبلا هرگز زایمان را تجربه نکرده‌اند.
توکوفوبیای ثانویه، خانم‌هایی را درگیر می‌کند که پس از تجربه‌ای آسیب‌زا مرتبط با زایمان، از زایمان می‌ترسند.
همچنین شکل سومی هم از توکوفوبیا وجود دارد که به آن توکوفوبیا اجتماعی می‌گویند، البته این نوع از نظر پزشکی به رسمیت شناخته نشده است، اما می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که دوستان و آشنایان شما داستان‌هایی دردناک درباره بارداری را با شما به اشتراک می‌گذارند.

علائم ترس از حامله شدن (توکوفوبیا)
اگر مطمئن نیستید چیزی که تجربه می‌کنید توکوفوبیا است، یا نه، لازم است بدانید که توکوفوبیا یک ترس طاقت‌فرسا یا ناتوان‌کننده از زایمان است که می‌تواند آنقدر شدید باشد که باعث شود هرگز نخواهید بچه‌دار شوید. این ترس فراتر از ترس و نگرانی روزمره است و ممکن است زندگی و فعالیت‌های روزانه شما را مختل کند و باعث ناراحتی روانی شود.
علائم توکوفوبیا عبارتند از:

• اضطراب یا ترس شدید هنگام فکر کردن یا تصور زایمان
• اختلالات خواب
• کابوس
• حملات پنیک
• رفتارهای اجتنابی مثل درخواست عمل سزارین انتخابی یا اجتناب از بارداری هم جزو مشخصه‌های توکوفوبیا هستند.

گزینه‌های درمان توکوفوبیا
در حالی که درمان یکسانی برای توکوفوبیا وجود ندارد، اما علائم آن را می‌توان کاهش داد.

افرادی که با توکوفوبیا دست و پنجه نرم می‌کنند باید به دنبال حمایت باشند. این حمایت می‌تواند از طرف همسر یا درمانگر صورت بگیرد.

افرادی که با توکوفوبیا دست و پنجه نرم می‌کنند باید به دنبال حمایت باشند. این حمایت می‌تواند از طرف همسر یا درمانگر صورت بگیرد.
یافتن یک گروه حمایتی از افرادی که دچار ترس مشابه هستند هم ممکن است مفید باشد.

روش‌های پیشگیری از بارداری
اگر فعلا قصد بارداری ندارید، می‌توانید از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید.
این روش‌ها عبارتند از:

• دیافراگم
• قرص ترکیبی
• کاندوم مردانه
• ایمپلنت ضد بارداری
• تزریق ضد بارداری
• پچ ضد بارداری
• کاندوم زنانه
• آی یو دی
• آی یو اس
• روش طبیعی
• قرص پروژسترون
• حلقه واژینال

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ترس از حامله شدن
سئوال مخاطب بیا نی نی: من یکی دو روز مونده به پریودم با همسرم رابطه داشتم و کمی آب منی وارد بدنم شد. آیا باعث بارداری می‌شود؟

نمی‌توانیم احتمال بارداری را تخمین بزنیم. هر زوج سالمی در هر ماه 24درصد شانس دارند که با قطع پیشگیری از بارداری و نزدیکی کردن باردار شوند.

پاسخ دکتر کتایون برجیس، جراح و متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
دوست عزیز به هر حال ما نمی‌توانیم احتمال بارداری را تخمین بزنیم. هر زوج سالمی در هر ماه 24درصد شانس دارند که با قطع پیشگیری از بارداری و نزدیکی کردن باردار شوند. اگر مشکل خاصی نداشته باشید شانس شما هم برای بارداری چیزی در همین حدود است. اگر پریودتان به تاخیر افتاد حتما تست بتا بدهید و در صورتی که نمی‌خواهید باردار شوید باید از وسیله جلوگیری مناسب استفاده کنید.

خلاصه
اگر از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده نکنید و رابطه جنسی محافظت‌نشده داشته باشید، امکان بارداری شما وجود دارد، اما درصد آن قابل تخمین نیست. حالت تهوع، تکرر ادرار، سینه‌های دردناک، یبوست و احساس خستگی، از علائم رایج بارداری هستند. برخی از خانم‌هایی که دچار ترس از حاملگی شدید هستند، به توکوفوبیا دچارند که روند زندگی آن‌ها را مختل می‌کند.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سندرم قبل از قاعدگی (PMS) به تغییراتی در خلق و خو و احساس، سلامت جسمانی و رفتار اشاره دارد که بین تخمک‌گذاری و شروع پریود (تقریبا 2هفته قبل از پریود) ایجاد می‌شود.
این سندروم تا چند روز پس از شروع قاعدگی ادامه می‌یابد. هر ماه به طور مداوم نشان داده می‌شود و تا حدودی بر زندگی روزمره و فعالیت‌های منظم تاثیر می‌گذارد.

این سندروم تا چند روز پس از شروع قاعدگی ادامه می‌یابد. هر ماه به طور مداوم نشان داده می‌شود و تا حدودی بر زندگی روزمره و فعالیت‌های منظم تاثیر می‌گذارد.

سندرم قبل از قاعدگی یک نگرانی بسیار رایج است. تقریبا 48درصد از زنانی که در سنین باروری هستند PMS را تجربه می‌کنند و برای حدود 20درصد از آن‌ها، علائم به اندازه‌ای شدید است که بر روال معمول آن‌ها تاثیر بگذارد.
برخلاف آنچه برخی افراد مطرح می‌کنند، PMS یک وضعیت واقعی است، وضعیتی که می‌تواند زندگی روزمره را مختل کند و باعث ناراحتی فیزیکی قابل توجه و ناراحتی عاطفی شود.
در ادامه، درباره علائم سندرم پیش از قاعدگی با جزئیات بیشتر صحبت خواهیم کرد، به‌علاوه نکاتی را در مورد حمایت و تسکین علائم شما ارائه می‌دهیم.

علائم سندرم قبل از قاعدگی
در حالی که PMS اغلب شامل علائم خفیف یا متوسط است که عمدتا بر زندگی روزمره تاثیر نمی‌گذارد، علائم می‌تواند به اندازه کافی شدید باشد که بر فعالیت‌های روزمره و رفاه کلی شما تاثیر بگذارد.
اگر PMS دارید، علائم را به طور مداوم قبل از هر دوره قاعدگی تجربه خواهید کرد. ممکن است فقط برخی از علائم زیر یا چندین مورد را تجربه کنید، اما PMS معمولا حداقل دارای چند علامت مختلف است.

علائم عاطفی و رفتاری
تغییرات مربوط به PMS در خلق و خو، احساس و رفتار شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• اضطراب، بی‌قراری، یا احساس سرگیجه.
• عصبانیت و تحریک‌پذیری غیر معمول.
• تغییرات در اشتها از جمله افزایش میل به غذا، به‌ویژه برای شیرینی.
• تغییرات در الگوهای خواب، از جمله خستگی و مشکلات خواب.
• حالت غم یا ضعف که ممکن است شامل گریه ناگهانی و غیرقابل کنترل باشد.
• تغییرات سریع در خلق و خو و طغیان عاطفی.
• کاهش میل جنسی.
• مشکل در تمرکز یا به خاطر سپردن اطلاعات.

علائم فیزیکی سندرم پیش از قاعدگی
با سندرم پیش از قاعدگی، احتمالا متوجه برخی علائم فیزیکی هم خواهید شد، که عبارتند از:

• نفخ شکم
• گرفتگی‌های عضلانی
• سینه‌های دردناک و متورم
• آکنه
• یبوست
• اسهال
• سردرد
• درد کمر و عضله
• حساسیت غیر معمول به نور یا صدا
• دست و پا چلفتی شدن غیر معمول

چه چیزی باعث سندرم پیش از قاعدگی می‌شود؟
تحقیقات علمی به دلایل قطعی PMS یا توضیحی برای اینکه چرا برخی افراد آن را شدیدتر از دیگران تجربه می‌کنند، منجر نشده است. با این حال، محققان چند نظریه مختلف را ارائه کرده‌اند.

1- تغییرات چرخه‌ای در هورمون ها
بسیاری از کارشناسان معتقدند PMS در پاسخ به تغییر سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون اتفاق می‌افتد.
این هورمون‌ها به طور طبیعی در طول چرخه قاعدگی شما در نوسان هستند. در طول فاز لوتئال، که به دنبال تخمک‌گذاری می‌آید، هورمون‌ها به اوج خود می‌رسند و سپس به سرعت کاهش می‌یابند که ممکن است منجر به اضطراب، تحریک‌پذیری و سایر تغییرات خلقی شود.

2- تغییرات شیمیایی در مغز
انتقال‌دهنده‌های عصبی سروتونین و نوراپی‌نفرین چندین عملکرد مهم در بدن دارند، از جمله کمک به تنظیم خلق و خو، احساس و رفتار.
این پیام‌رسان‌های شیمیایی ممکن است در علائم PMS هم نقش داشته باشند.
مثلا کاهش استروژن ممکن است باعث آزاد شدن نوراپی‌نفرین شود که منجر به کاهش تولید دوپامین، استیل‌کولین و سروتونین می‌شود. این تغییرات می‌تواند باعث مشکلات خواب و منجر به خلق و خوی ضعیف یا افسرده شود.

شرایط سلامت روانی موجود
زندگی با یک بیماری روانی مانند افسردگی یا اضطراب، می‌تواند شانس شما را برای تجربه PMS یا اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD)، که شکل شدیدتر PMS است، افزایش دهد.
سابقه خانوادگی سندرم پیش از قاعدگی، اختلال دوقطبی یا افسردگی، از جمله افسردگی پس از زایمان هم می‌تواند این خطر را افزایش دهد.
همچنین ممکن است متوجه تشدید آن‌ها قبل از قاعدگی شوید. این بدان معناست که علائم بیماری‌های روانی زمینه‌ای، مانند اختلال دوقطبی یا افسردگی، کمی قبل از شروع قاعدگی تشدید می‌شوند.
کارشناسان هنوز به توضیح قطعی برای ارتباط بین علائم سلامت روان و تغییرات خلقی مرتبط با قاعدگی نرسیده‌اند. اما بسیاری معتقدند که مربوط به تغییرات شیمیایی در مغز است.

عوامل سبک زندگی
برخی عادات ممکن است بر شدت علائم PMS شما تاثیر بگذارد. عوامل سبک زندگی که می‌توانند علائم PMS را بدتر کنند عبارتند از:

• سیگار کشیدن
• خوردن مقدار زیادی غذاهای پرچرب، قند و نمک
• فقدان فعالیت بدنی منظم
• کمبود خواب با کیفیت

تحقیقات انجام شده در منبع معتبر 2018 میلادی همچنین مصرف الکل را با افزایش خطر PMS مرتبط دانسته‌اند.

کاهش علائم سندروم پیش از قاعدگی
در حالی که هیچ درمانی برای PMS وجود ندارد، می‌توانید اقداماتی را برای کاهش علائم خود انجام دهید.
برای رهایی از علائم خفیف یا متوسط، کارهای زیر را امتحان کنید:

• برای کاهش نفخ شکم، مایعات فراوان بنوشید که شامل چای‌های گیاهی مانند برگ تمشک قرمز یا بابونه است
• که ممکن است گرفتگی عضلات را کاهش دهد.
  

  سعی کنید روزانه حداقل نیم ساعت فعالیت بدنی داشته باشید. ورزش نه تنها می‌تواند به کاهش نفخ و گرفتگی کمک کند، بلکه می‌تواند در کاهش علائم اضطراب و افسردگی هم موثر باشد.

• رژیم غذایی متعادلی داشته باشید که شامل مصرف مقدار زیادی میوه، سبزیجات و غلات کامل است.
• کاهش مصرف شکر، نمک و کافئین به‌خصوص اگر به اثرات آن‌ها حساس هستید.
• از پزشک خود در مورد آزمایش مکمل‌هایی مانند اسید فولیک، ویتامین B-6، کلسیم و منیزیم برای کمک به کاهش گرفتگی عضلات و علائم خلق و خو سئوال بپرسید.
• سعی کنید ویتامین دی بیشتری از طریق نور طبیعی، غذا یا مکمل‌ها دریافت کنید.
• سعی کنید هر شب 7 تا 9 ساعت بخوابید تا به رفع خستگی و بهبود سلامت کلی خود کمک کنید.
• در صورت امکان سعی کنید روزانه حداقل نیم ساعت فعالیت بدنی داشته باشید. ورزش نه تنها می‌تواند به کاهش نفخ و گرفتگی کمک کند، بلکه می‌تواند در کاهش علائم اضطراب و افسردگی هم موثر باشد.
• هر روز زمانی را برای مراقبت از خود اختصاص دهید که شامل ورزش، رسیدن به آرامش، زمانی برای سرگرمی‌ها یا زمانی برای تعامل اجتماعی است.

داروها و درمان‌های بدون نسخه هم می‌توانند به کاهش علائم جسمی PMS کمک کنند:

• مسکن‌هایی مانند ایبوپروفن، آسپرین یا استامینوفن برای سردرد، درد عضله، یا گرفتگی معده
• دیورتیک‌ها برای کمک به تسکین نفخ و درد یا حساس شدن سینه‌ها
  

  برای تسکین گرفتگی عضلات، از گرما یا پدهای گرم‌کننده شکم استفاده کنید.

• برای تسکین گرفتگی عضلات، از گرما یا پدهای گرم‌کننده شکم استفاده کنید.
• اگر علائم سندروم پیش از قاعدگی، غیر قابل تحمل است، حتما با پزشک مشورت کنید.

پرسش و پاسخ بیا نی نی درباره سندروم قبل از قاعدگی
سئوال مخاطب بیا نی نی: من تقریبا از اردیبهشت ماه امسال قبل از قاعدگی ترشح ندارم و زمان قاعدگی‌ام دلم درد نمی‌گیره و سینه‌هام بزرگ و دردناک نمی‌شه در صورتی که قبلا تمام این علائم رو داشتم.
می‌خواستم بدونم تخمک‌گذاری دیگه انجام نمی‌شه؟ مجردم هستم و قاعدگی منظمی دارم.

پاسخ دکتر کتایون برجیس، جراح و متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
دوست عزیز، متفاوت شدن سندروم قبل از قاعدگی جای نگرانی ندارد. اگر برای آینده و باردار شدنتان نگران هستید، باید به متخصص مراجعه کنید تا با توجه به ریزفکتورهای سوابق خانوادگی و شرح حال کلی خودتان دارو برایتان تجویز کند. نداشتن تخمک‌گذاری دلایل مختلفی چون سن، سوابق خانوادگی، چاقی، مصرف دارو و … را دارد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

شاید شما هم درباره اقدام برای بارداری دوم سئوال دارید. این‌که فاصله سنی بچه‌ها چقدر باید باشد، در چه سنی باید برای بارداری دوم اقدام کنید و سئوال‌های دیگر. این مقاله به شما کمک می‌کند.

چرا تنظیم خانواده مهم است؟
دانستن اینکه آیا می‌خواهید در چند سال آینده بچه‌دار شوید یا نه، می‌تواند به شما و همسرتان کمک کند تا برای بارداری آماده شوید، یا روش‌های مناسب پیشگیری از بارداری را انتخاب کنید.

اگر سالم هستید و احساس آمادگی می‌کنید، پس از سقط جنین نیازی به صبر کردن برای بارداری نیست.

اگر فرزندی دارید، تنظیم خانواده معنای جدیدی پیدا می‌کند. داشتن یک فرزند دیگر زندگی خانواده شما را تغییر می‌دهد. آیا شما و همسرتان آماده هستید تا دوباره از یک نوزاد تازه متولد شده مراقبت کنید؟ واکنش کودک یا فرزندان دیگر شما به اشتراک گذاشتن توجه شما با نوزاد جدید چگونه خواهد بود؟
زمان بارداری شما هم مهم است. در حالی که ممکن است شما و همسرتان ترجیحاتی در مورد اینکه دوست دارید فرزندانتان چقدر از نظر سنی به یکدیگر نزدیک باشند، داشته باشید، برخی تحقیقات نشان می‌دهد که نحوه فاصله‌گذاری بارداری می تواند بر مادر و نوزاد هم تاثیر بگذارد.

خطرات فاصله زیاد بین بارداری‌ها چیست؟
تحقیقات نشان می‌دهد که شروع بارداری در عرض شش ماه پس از تولد نوزاد اول، با افزایش خطر ابتلا به موارد زیر مرتبط است:

• تولد زودرس
• جدا شدن جزئی، یا کامل جفت از دیواره داخلی رحم قبل از زایمان (جفت شدن جفت)
• وزن کم هنگام تولد
• اختلالات مادرزادی
• کم‌خونی مادر

علاوه بر این، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که بارداری‌های نزدیک به هم ممکن است با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم در فرزندان دوم مرتبط باشد. این خطر برای بارداری‌هایی با فاصله کمتر از 12 ماه بیشتر می‌شود.
بارداری‌هایی با فاصله کم ممکن است به مادر، زمان کافی برای بهبودی از بارداری قبلی را ندهند. مثلا بارداری و شیردهی می‌تواند ذخایر شما از مواد مغذی، به ویژه فولات را کاهش دهد.
اگر قبل از به دست آوردن مجدد این مواد باردار شوید، می‌تواند بر سلامت شما یا سلامت کودک تاثیر بگذارد.
التهاب دستگاه تناسلی که در دوران بارداری ایجاد می‌شود و قبل از بارداری بعدی به طور کامل بهبود نمی‌یابد هم می‌تواند نقش داشته باشد.

آیا خطراتی در ارتباط با فاصله بیش از حد بارداری وجود دارد؟
برخی تحقیقات نشان می‌دهد که فواصل طولانی بین بارداری‌ها باعث نگرانی مادران و خطر ابتلا به پره اکلامپسی در زنان حتی بدون داشتن سابقه این بیماری را افزایش می‌دهد.
مشخص نیست که چرا فواصل طولانی بارداری ممکن است باعث مشکلات سلامتی شود. این امکان وجود دارد که بارداری ظرفیت رحم را برای تقویت رشد و حمایت جنین بهبود ببخشد، اما با گذشت زمان این تغییرات فیزیولوژیکی مفید، ناپدید می‌شوند.

بهترین فاصله بین بارداری‌ها چقدر است؟
تحقیقات نشان می‌دهد که برای کاهش خطر عوارض بارداری و سایر مشکلات سلامتی، بین 18 تا 24 ماه، اما کمتر از پنج سال تا اقدام به بارداری بعدی خود صبر کنید.
برای کم کردن نگرانی‌های مربوط به ناباروری، زنان بالای 35 سال می‌توانند تا بارداری بعدی خود 12 ماه صبر کنند.
این توصیه‌ها برای خانم‌هایی که سقط جنین داشته‌اند، اعمال نمی‌شود. اگر سالم هستید و احساس آمادگی می‌کنید، پس از سقط جنین نیازی به صبر کردن برای بارداری نیست.
انتخاب زمان بچه‌دار شدن، یک تصمیم شخصی است. هنگام برنامه‌ریزی برای بارداری بعدی، شما و همسرتان ممکن است علاوه بر خطرات و مزایای سلامتی، عوامل مختلفی را در نظر بگیرید.
تا زمان تصمیم‌گیری در مورد زمان داشتن فرزند دیگر، از یک روش قابل اعتماد کنترل بارداری استفاده کنید.

در مورد فاصله بارداری‌ها چه چیز دیگری باید بدانم؟
هیچ زمان مناسبی برای بچه‌دار شدن وجود ندارد. حتی با برنامه‌ریزی دقیق، همیشه نمی‌توانید زمان بارداری را کنترل کنید. با این حال، گزینه‌های قابل اعتماد کنترل بارداری تا زمانی که برای باردار شدن آماده شده‌اید، به شما در تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد زمان افزایش تعداد اعضای خانواده کمک می‌کند.

پرسش و پاسخ بیا نی نی درباره اقدام برای بارداری دوم
سئوال مخاطب بیا نی نی: من 38 سالمه و 10 سال پیش یه بار زایمان کردم و حالا بعد از 10 سال من و همسرم به فکر بچه دوم افتادیم و 3 ماهه اقدام کردیم و باردار نشدم.
جلوگیری من در این 10 سال کاندوم بوده. سیکل من همیشه منظم و 26 روزه بوده ولی تو این 3 ماه دو ماه 25 روزه و این ماه 23 روزه بود. تخمک‌گذاریم تو این ماه کی میشه؟ آیا نیاز هست برای باردار شدن به دکتر مراجعه کنم و دارو مصرف کنم؟

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
در ابتدا بهتر است نگران نباشید و استرستان را کم کنید چون همین استرس می‌تواند روی باردار شدن تاثیر منفی داشته باشد. ما معمولا به خانم‌هایی که سنشان کمتر از سی سال هست یک سال زمان می‌دهیم تا بعد از اولین اقدام برای بارداری، بچه‌دار شوند.

به خانم‌هایی که سنشان کمتر از سی سال هست یک سال زمان می‌دهیم تا بعد از اولین اقدام برای بارداری، بچه‌دار شوند.

اگر سن خانم بالای سی سال باشد، این زمان حدود ۷ ماه است و برای خانم‌های بالای ۴۰ سال هم حدود ۳-۴ ماه زمان در نظر می‌گیریم. بعد از آن اگر بارداری اتفاق نیفتاد، همزمان با همسرشان به کلینیک‌های ناباروری مراجعه کنند تا آزمایش‌های تخصصی برایشان انجام شود.

پاسخ دکتر زینب السادات موسوی فخر، متخصص زنان و زایمان:
کیت تخمک‌گذاری وسیله‌ای است شبیه به بی بی چک که می‌توانید از داروخانه تهیه کنید و در ادرار بگذارید. وقتی ۲ خط قرمز روی آن مشاهده کردید یعنی ظرف ۳۶ تا ۴۸ ساعت بعد تخمک‌گذاری اتفاق می‌افتد.
این وسیله 100درصد نیست، ولی می‌شود از آن استفاده کرد و ضرری ندارد. اما به طور کلی وقتی خانمی پریود منظم ۲۸ روزه داشته باشد، از روز ۱۲ تا ۱۸سیکل احتمال تخمک‌گذاری افزایش پیدا می‌کند.

اگر سئوال بیشتری دارید آن را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

کیست پیلونیدال، یک کیسه پر از مو و بقایای پوست است که در انتهای دنبالچه ایجاد می‌شود. فولیکول‌های آلوده معمولا باعث ایجاد این کیست‌ها می‌شوند. در این مطلب، با جراحی سینوس پیلونیدال آشنا می‌شوید.
درمان‌های اولیه شامل حمام سیتز، کمپرس گرم و مصرف آنتی‌بیوتیک است. با این حال، اگر عفونت به اندازه کافی شدید باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

در این مقاله می‌خوانید:

• انواع جراحی سینوس پیلونیدال
• چه کسی کاندید مناسبی برای برش و تخلیه کیست پیلونیدال است؟
• چه کسی کاندید مناسبی برای سیستکتومی پیلونیدال است؟
• از جراحی برش و تخلیه کیست پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
• از جراحی سیستکتومی پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
• بهبودی پس از جراحی کیست پیلونیدال چقدر طول می‌کشد؟
• احتمال بازگشت کیست چقدر است؟
• پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره جراحی سینوس پیلونیدال

انواع جراحی سینوس پیلونیدال
دو روش جراحی مورد استفاده برای درمان کیست پیلونیدال عبارتند از:
برش و سیستکتومی.

1- برش
در طی این روش، پزشک برشی ایجاد کرده و کیست را تخلیه می‌کند.

2- سیستکتومی
در طول این روش، پزشک کل کیست و بافت‌های اطراف آن را برمی‌دارد.

چه کسی کاندید مناسبی برای برش و تخلیه کیست پیلونیدال است؟
پزشک شما به احتمال زیاد یک روش برش و تخلیه را برای درمان کیست پیلونیدال توصیه می‌کند اگر:

• این اولین باری است که کیست شما تحت درمان قرار می‌گیرد.
• عفونت شما جزئی است.

چه کسی کاندید مناسبی برای سیستکتومی پیلونیدال است؟
در حالی که روش برش و تخلیه معمولا اولین گزینه جراحی برای کیست پیلونیدال است، پزشک شما ممکن است سیستکتومی را در موارد زیر توصیه کند:

قبل از انجام سیستکتومی، دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید. ممکن است به شما توصیه شود که سیگار را ترک کنید و مصرف برخی از داروها را برای مدتی کنار بگذارید.

• شما قبلا یک عمل برش و تخلیه داشته‌اید، اما کیست شما دوباره برگشته.
• عفونت شما بسیار پیچیده، یا شدید است.

از جراحی برش و تخلیه کیست پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
برش و تخلیه کیست پیلونیدال، یک روش ساده است که معمولا در مطب پزشک و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.
ابتدا، پزشک به شما آمپول بی‌حسی تزریق می‌کند، سپس یک برش کوچک در کیست ایجاد می‌کند تا چرک تخلیه شود. این کار باعث کاهش درد و التهاب می‌شود.
بعد از عمل درد خواهید داشت، بنابراین بهتر است شخصی شما را به منزل برساند.
برای این جراحی معمولا آنتی‌بیوتیک مورد نیاز نیست مگر اینکه عفونت به مناطق اطراف سرایت کرده باشد.

از جراحی سیستکتومی پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
این روش پیچیده‌تر از برش و تخلیه است، اما احتمال موفقیت آن هم بیشتر است.
قبل از انجام سیستکتومی، دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید. ممکن است به شما توصیه شود که سیگار را ترک کنید و مصرف برخی از داروها را برای مدتی کنار بگذارید.
جراحی کیست پیلونیدال با بیهوشی عمومی در یک مرکز جراحی به صورت سرپایی انجام می‌شود. انجام جراحی حدود 45 دقیقه طول می‌کشد.
احتمالا چند ساعت پس از عمل به خانه خواهید رفت و لازم است شخصی شما را به خانه برساند.

بهبودی پس از جراحی کیست پیلونیدال چقدر طول می‌کشد؟
بعد از عمل، پزشک ممکن است زخم را باز بگذارد یا با بخیه ببندد. استفاده از بخیه ممکن است به بهبود سریع‌تر شما کمک کند، اما احتمال عود کیست شما بیشتر است.
مدت بهبودی شما به نحوه انجام عمل جراحی و دریافت بخیه، بستگی دارد. به طور کلی، بهبود کامل احتمالا بین یک تا سه ماه طول می‌کشد.
بیشتر افراد می‌توانند فعالیت‌های معمول خود را دو تا چهار هفته پس از جراحی از سر بگیرند.
ممکن است در حین بهبودی، کمی احساس درد یا حساسیت داشته باشید که می‌توانید با این روش‌ها آن را برطرف کنید:

• مصرف داروهای مسکن تجویز شده توسط پزشک
• اجتناب از انجام فعالیت‌های سنگین
  

  برش و تخلیه کیست پیلونیدال، یک روش ساده است که معمولا در مطب پزشک و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

• استفاده از بالشتک مخصوص برای نشستن
• عدم نشستن طولانی‌مدت بر روی سطوح سخت
• خرید کوسن مخصوص
• پزشک دستورالعمل‌هایی را برای تمیز نگه داشتن زخم به شما ارائه می‌دهد. برای جلوگیری از عفونت یا عود مجدد، این دستورالعمل‌ها را با دقت دنبال کنید.
• اگر پزشک برایتان آنتی‌بیوتیک تجویز کرد، حتما دوره مصرف آن را تکمیل کنید، حتی اگر قبل از اتمام بسته، احساس کردید که بهتر شده‌اید.

در صورت مشاهده موارد زیر با پزشکتان تماس بگیرید:

• تب
• خروج چرک از محل برش
• افزایش درد، تورم، گرما یا قرمزی در نزدیکی محل برش

احتمال بازگشت کیست چقدر است؟
متاسفانه، کیست‌های پیلونیدال پس از عمل عود می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که میزان عود تا 30 درصد است.
کیست‌ها ممکن است به دلیل عفونت مجدد ناحیه، یا رشد مو در نزدیکی جای زخم برش، بازگردند.
افرادی که کیست پیلونیدال مکرر دارند، اغلب دچار زخم‌های مزمن و تخلیه سینوس‌ها می‌شوند.
چند راه برای جلوگیری از عود کیست پیلونیدال وجود دارد:

• دستورات پزشک بعد از جراحی را با دقت دنبال کنید.
• منطقه را تمیز نگه دارید.
• هر دو تا سه هفته یک‌بار این ناحیه را بتراشید یا از محصولات رفع موهای زائد استفاده کنید.

خلاصه
کیست‌های پیلونیدال می‌توانند تحریک‌کننده و دردناک باشند، اما خبر خوب این است که گزینه‌های موثری برای حذف آن‌ها وجود دارد. در اولین قدم، شما باید به پزشک مراجعه کنید.
در صورت نیاز به جراحی، شما و پزشکتان درباره مزایا و معایب گزینه‌های مختلف بحث می‌کنید. روش برش و تخلیه، معمولا ساده‌تر است و می‌تواند در مطب پزشک انجام شود، اما خطر عود بیشتر از سیستکتومی است.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره جراحی سینوس پیلونیدال
سوال مخاطب بیا نی نی: خانمی 32 ساله هستم. سال گذشته دچار سینوس پیلونیدال شدم که به وسیله آنتی‌بیوتیک مداوا شدم و تا به حال مشکلی نداشتم، پس از گذشت یک سال مجددا سینوس عود کرده. در حال حاضر سه ماه است که اقدام به بارداری کرده‌ام. با توجه به وضعیت موجود، سنم و شرایط پس از عمل خواستم بدانم بهتر است سینوس را عمل کنم سپس اقدام به بارداری کنم، یا اینکه پس از بارداری این کار را انجام دهم؟

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
دوست عزیز اول می‌توانید جراحی را انجام دهید چون دوران نقاهت عمل کوتاه است و پس از آن می‌توانید اقدام به بارداری کنید.

با پزشکان متخصص در کلینیک بیا نی نی آشنا شوید. 

چرخه قاعدگی متوسط 28 روز است، اما می‌تواند از 24 تا 38 روز متغیر باشد. اگر چرخه قاعدگی کوتاه‌تر باشد، فرد می‌تواند بیش از یک بار در ماه پریود شود. در این مطلب درباره کم شدن فاصله بین دو پریود صحبت می‌کنیم.
در حالی که تغییرات گاه و بیگاه در چرخه قاعدگی غیر معمول نیست، اغلب تجربه دو پریود در یک ماه و کم شدن فاصله بین دو پریود ممکن است نشان‌دهنده یک مشکل اساسی باشد.

شش علت احتمالی کم شدن فاصله بین دو پریود
دلایل احتمالی داشتن دو پریود در یک ماه عبارتند از:

1- یک بار ناهنجاری
گاهی اوقات ممکن است یک دوره قاعدگی کوتاه‌مدت داشته باشید که شامل دو پریود در یک ماه می‌شود.
پس از این اتفاق، دوره‌های قاعدگی‌تان ممکن است به چرخه معمول خود بازگردد.
خوب است بدانید که پزشکان قبل از تشخیص یا پیشنهاد درمان، به دنبال الگوهای ثابت خونریزی مکرر است، مگر اینکه عفونت یا مشکل جدی‌تری وجود داشته باشد.

2- سن کم
چرخه‌های نامنظم قاعدگی در افرادی که به تازگی پریود شده‌اند، شایع است.
افراد معمولا در دوران بلوغ، چرخه قاعدگی کوتاه‌تر یا گاهی طولانی‌تری دارند که ممکن است منجر به دو دوره قاعدگی در یک ماه شود.
سطح هورمون‌ها در دوران بلوغ، نوسان قابل توجهی دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که چرخه قاعدگی یک فرد از زمان شروع قاعدگی می‌تواند حدود 6 سال طول بکشد.

3- اندومتریوز
اندومتریوز وضعیتی است که در آن بافت مشابه بافت رحم در سایر نواحی بدن رشد می‌کند.
اندومتریوز می‌تواند باعث درد شکم، گرفتگی غیر طبیعی و خونریزی نامنظم شود. گاهی اوقات، خونریزی می‌تواند آنقدر سنگین باشد که این‌طور به نظر برسد که یک پریود دیگر است.
در برخی شرایط، پزشک می‌تواند اندومتریوز را با استفاده از معاینه لگن و سونوگرافی تشخیص دهد.
با این حال، یک جراحی جزئی به نام لاپاراسکوپی تنها راه قطعی برای تشخیص این بیماری است.

4- یائسگی
در سال‌های منتهی به یائسگی، هورمون‌های فرد شروع به تغییر می‌کند.
فرایند یائسه شدن ممکن است تا 10 سال طول بکشد. در این مدت، افراد اغلب چرخه‌های قاعدگی نامنظمی را تجربه می‌کنند که شامل چرخه‌های کوتاه‌تر یا طولانی‌تر، پریود نشدن، خونریزی شدیدتر یا سبک‌تر است.
هنگامی که فردی برای 12 ماه متوالی پریود نشود، یائسه تلقی می‌شود.

5- مشکلات تیروئید
تیروئید، تنظیم‌کننده فرایندهای هورمونی در بدن است.
این غده کوچک پروانه‌ای، درست جلوی گلو قرار دارد و عملکردهایی مانند دمای بدن و متابولیسم را کنترل می‌کند.
چرخه قاعدگی نامنظم، یکی از علائم شایع مرتبط با مشکلات تیروئید است. این موضوع در مورد کم‌کاری و پرکاری تیروئید صادق است.
تخمین زده می‌شود که از هر هشت زن، یک نفر در طول زندگی خود با مشکلات تیروئیدی مواجه شود.
علائم کم‌کاری تیروئید عبارتند از:

• همیشه احساس سرما دارید
• یبوست
• احساس خستگی دائمی
• خونریزی شدید قاعدگی
• پوست رنگ‌پریده
• صورت پف‌کرده
• کند شدن ضربان قلب
• افزایش وزن بدون دلیل

علائم پرکاری تیروئید عبارتند از:

• همیشه احساس گرما می‌کنید
• اسهال یا حرکات مکرر روده
• مشکل در خوابیدن
• تحریک‌پذیری
• ضربان قلب سریع
• کاهش وزن بدون دلیل

هر دو بیماری قابل درمان هستند، بنابراین اگر افراد فکر می‌کنند علائم بیماری تیروئید را دارند، باید به پزشک مراجعه کنند.

6- فیبروم رحمی
فیبروم‌های رحمی در رحم ایجاد می‌شوند و معمولا سرطانی نیستند، اما می‌توانند باعث خونریزی به ویژه خونریزی شدید قاعدگی شوند.
علائم فیبروم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• احساس پری یا فشار در لگن
• تکرر ادرار
• کمر درد
• درد هنگام رابطه جنسی

در حالی که پزشکان نمی‌دانند چه عواملی باعث ایجاد فیبروم رحم می‌شود، می‌دانند که فیبروم‌های رحم می‌تواند در افراد یک خانواده وجود داشته باشد و تغییرات در سطح هورمون‌ها هم می‌تواند بر آن‌ها تاثیر بگذارد.
پزشکان اغلب می‌توانند با انجام معاینه لگن یا انجام تصویربرداری مانند سونوگرافی، این وضعیت را تشخیص دهند.

زمان مراجعه به پزشک
اگر فردی در طول 2 تا 3 ماه، دو بار در ماه پریود شود، باید به پزشک مراجعه کند.
افراد همچنین باید در مورد خونریزی شدید، یا لخته شدن خون بیشتر از یک چهارم پد یا تامپون در هر ساعت، با پزشک صحبت کنند.
علائم دیگر پریود که فرد باید در مورد پزشک با آن‌ها صحبت کند عبارتند از:

• احساس ضعف
• درد یا خونریزی در حین مقاربت
• درد لگن
• تنگی نفس
• تغییرات وزن غیر قابل توضیح از جمله افزایش یا کاهش وزن

پریودهای مکرر می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد که نیاز به درمان دارد.
پریودهای بیش از حد هم می‌تواند منجر به از دست دادن خون شود که منجر به کم‌خونی می‌شود، بنابراین مراجعه به پزشک ضروری است.

خلاصه درباره کم شدن فاصله بین دو پریود
به طور متوسط زنان تقریبا تا حدود 40 سالگی پریود می‌شوند.
در حالی که تغییرات در چرخه قاعدگی در دوران بلوغ و در سال‌های منتهی به یائسگی شایع‌تر است، اما در 20 تا 30 سالگی چندان رواج ندارد.
اگر فردی به طور مکرر دو پریود در یک ماه داشته باشد، این اتفاق ممکن است نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد که باید درباره آن با پزشک مشورت کند.

پرسش مخاطب بیا نی نی درباره کم شدن فاصله بین دو پریود
سوال مخاطب بیا نی نی: من 18شهریور تا 22ام پریود بودم. بعد هفته آخر شهریور خیلی فعالیت داشتم. الان 3 مهر دوباره خونریزی دارم و بهم گفتن با فاصله 10 روز میشه پریود شد دوباره و این اولین سابقه منه و اصلا اینجوری نمی‌شدم.
پریودم شاید دیر می‌اومد اما هیچ‌وقت با فاصله ده روز پریود نشدم. به نظرتون مال فعالیت زیاده؟ لکه‌های تیره رنگ هم هست. متاهل هم هستم و 4 ماهی میشه ازدواج کردم. جلوگیری می‌کنم و هیچ قرصی مصرف نمی‌کنم.

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
بله، طبیعی است. گاهی ممکن است خونریزی نامنظم شود، اما اگر این نامنظمی‌ها دائمی نباشد مشکل خاصی ندارد. فعالیت زیاد هم یکی از عوامل پریود شدن است. برای اطمینان سونوگرافی انجام دهید تا از وضعیت تخمدان‌ها و نداشتن کیست مطمئن شوید.

متخصصان زنان و زایمان بیا نی نی می‌توانند به پرسش‌های شما پاسخ دهند.