برچسب: کلینیک مشاوره و روانشناختی مرهم

مشاوره قبل از ازدواج گامی در جهت زندگی بهتر

• در انتخاب همسر عجله و شتاب نکنید. این امر را با بررسی و تحقیق انجام دهید.
• چنانچه پدر و مادر و خانواده های وابسته، سختگیری کنند برای متقاعد کردن آنها از مشاور خانواده کمک بگیرید.
• در انتخاب همسر پس از بررسی معیار های طرف مقابل، وضع خود را با وی مقایسه کنید و در صورت هماهنگی تصمیم گیری کنید. یعنی باید دختر یا پسر هنگام ازدواج سراغ موردی بروند که حداقل اختلافات فرهنگی، اخلاقی، اقتصادی و… را با خود و خانواده اش داشته باشند تا زندگی شان پایدار باقی بماند. همچنین مشاوران اختلافاتی را که ممکن است بین خانواده های داوطلبان ازدواج به وجود بیاید به آنها گوشزد می کنند و در واقع اختلافات را برای آنها ترسیم می کنند تا با چشم باز برای زندگی مشترک تصمیم بگیرند.

نکات مهم قبل از ازدواج

مشاوره قبل از ازدواج دریچه ای است که به سوی شناخت از یکدیگر گشوده می شود.

• صداقت داشتن دو طرف در حضور مشاور
  

  مشاوره قبل از ازدواج دریچه ای است که به سوی شناخت از یکدیگر گشوده می شود. مشاوره قبل از ازدواج اگر بر اساس معیارها و شرایط مناسب انجام شود و فرد مشاوره دهنده از آگاهی و اطلاعات کافی برخوردار باشد، به دو طرف کمک زیادی خواهد کرد. بنابراین دو نفری که برای مشاوره مراجعه می کنند، باید با صداقت کامل مسائل خود را با مشاور در میان بگذارند و به عبارتی تسلیم مشاور باشند و به این نکته توجه داشته باشند که مشاوران هیچ گاه توصیه به ازدواج نمی کنند، همان طور که توصیه به طلاق نمی کنند.در واقع آن ها با استفاده از تعاریف و فرمول های علمی و بررسی مولفه های تاثیرگذار در ازدواج، مسائل پیش روی جوانان را به آنان یادآوری و درصد موفقیت یک ازدواج و ریسک های آن را گوشزد می کنند. مشاوران هیچ گاه اطلاعات خصوصی افراد را در اختیار طرف مقابل نمی گذارند بلکه دو طرف را متوجه تناقض ها می کنند، بنابراین بهتر است جوانان قبل از ازدواج از مشاوران حاذق حوزه خانواده کمک بگیرند.در سالهای اخیر مشاوره قبل از ازدواج به یک فرآیند تخصصی تبدیل شده که البته در همه جای دنیا مرسوم است. اهمیت این مشاوره زمانی مشخص می شود که به این نکته توجه داشته باشیم انسان ها از یکدیگر شناخت کافی ندارند، بنابراین به منظور دستیابی به این شناخت برای ازدواج به کمک مشاور نیاز داریم.از آنجا که  ازدواج تولد اختیاری است و فرد به اختیار خود تصمیم به تشکیل زندگی مشترک می گیرد. بنابراین یک مشاور حاذق می تواند به فرد در انتخاب احسن کمک کند.

• چگونگی بررسی ملاکهای ازدواج سالم توسط مشاور

  اگر زوجین قبل از ازدواج به مشاور مراجعه کنند این امر به زندگی بهتر و دوام آن کمک شایانی خواهد کرد. مشاوره قبل از ازدواج به عنوان مهم ترین نکته ای است که به افراد کمک می کند واقع بینانه به ازدواج نگاه کنند و از هرگونه احساسات غیرعقلانی بپرهیزند چراکه پایه و اساس ازدواج بر مبنای معیار های عقلانی استوار است.مشاوره قبل ازدواج در اولویت اول به روشن ساختن ملاکهایی میپردازند که برای داشتن یک انتخاب مناسب در ازدواج ضروری هستند. عدم توجه به تعیین چنین ملاکهایی و ارزش گذاری و اولویت بندی نامناسب آنها اغلب موجب ناکامیهای بعدی میشوند. بر این اساس در مشاوره قبل از ازدواج تلاش میشود ملاکهای افرادی که قصد ازدواج دارند بررسی شده و راهنمایی لازم در مورد داشتن ملاکهای مناسب ارائه گردد.

• سنجش آمادگی طرفین برای ازدواج

  سن ازدواج عامل مهمی است که میتوانند رضایت از زندگی مشترک را تحت تاثیر قرار دهد هر چند این عامل به تنهایی نمیتواند تعیین کننده باشد، اما عامل مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس لازم به نظر میرسد میزان آمادگی سنی ، روانی و اجتماعی طرفین مورد بررسی قرار گیرد. بطوری که عدم پختگی روانی ، عاطفی ، جسمانی و اجتماعی طرفین مشکلات زیادی را به بار خواهد آورد و روشن است رسیدن به سن و سالی که از لحاظ اجتماعی مناسب برای ازدواج به نظر میرسد به تنهایی قابل تکیه کردن نخواهد بود چرا که افراد مختلف در سنین متفاوتی به پختگی و آمادگی لازم برای ازدواج میرسند. یک فرد 25 ساله ممکن است از پختگی و رشد و تکامل روانی ، اجتماعی و عاطفی برخوردار باشد در حالیکه فرد دیگری در سن 35 سالگی چنین آمادگی را نداشته باشد. قطعا موارد بی شماری هستند که یک مشاور با توجه به روحیات و خصوصیات افرادی که در مقابل او قرار میگیرند، گزینش می کند و این تست ها برای هر شخص با فرد دیگر متفاوت است. اما آنچه که نتیجه کار مشاور را در مورد همه مراجعان یکسان نشان می دهد، کمک در یک انتخاب موفق و شایسته برای تمام افرادی است که قدم در راه ازدواج گذاشته اند.

سوال : حدود رابطه با خانواده همسر چگونه باید باشد؟

پاسخ : یکی از مواردی که میتواند برای تازه عروس و دامادها با خانواده های جدیدشان اختلاف ایجاد کند میزان صمیمیتی است که با خانواده همسرشان برقرار میکنند.
بعضی اوقات فکر میکنیم خانواده جدیدی که وارد میشویم مثل خانواده خودمان هستند در صورتی که اینطور نیست شما با خانواده خودتان حدودا 20 – 30 سال کنار هم زندگی کردید از خیلی از اخلاقیات و خصوصیات جزئی هم خبر دارید ولی از جزئیات اخلاق خانواده جدید آگاهی ندارید. اینکه احساس کنیم فرزند این خانواده هستیم خوب است ولی اگر این فرزند بودن را با صمیمیت های بیش از اندازه اشتباه بگیریم میتواند برای ما آسیب رسان باشد، از طرفی دیگر بعضی افراد فکر میکنند خانواده همسر هیچ وقت خانواده خود آدم نمیشود و این افراد یک فاصله زیادی را بین خود و خانواده همسرشان ایجاد میکنند.
چیزی که باعث میشود ما در روابط بین فردی همیشه موفق باشیم نگه داشتن حد و مرز بین ما و اطرافیان است. در خانواده جدید حد و مرز را نگه دارید، نه خیلی صمیمی شوید و جزئیات موارد را توضیح دهید و نه خیلی دور، هر چیزی به اندازه میتواند مفید باشد.

سوال : مادر کافی کیست و چرا مادر بهتری نسبت به مادر کامل است؟

پاسخ : گاهی اوقات مادران احساس میکنند به اندازه کافی نیستند و همیشه یک عذاب وجدانی دارند، در صورتی که وقتی به زندگیشان نگاه میکنیم به اندازه کافی از کودکشان مراقبت میکنند یعنی به اندازه کافی به غذا و رشد و … کودک توجه میکنند.
مادرانی که فکر میکنند کافی نیستند دو دسته هستند، بعضی از مادران وسواس دارند و سختگیرانه نگهداری میکنند و بیش از اندازه از بچه ها حمایت میکنند که باعث میشوند بچه ها نه تنها به صورت مناسب رشد نکنند بلکه اضطراب بیشتری را تجربه کنند. بعضی از مادران هم افسردگی دارند و چون به اندازه کافی از بچه ها حمایت نمیکنند ممکن است دچار عذاب وجدان زیادی شوند.
اگر من به عنوان یک مادر سلامت روان داشته باشم، افسرده و مضطرب و وسواسی و … نباشم میتوانم یک مادر کافی باشم. مادران کافی در مواردی که بچه ها صدایشان میکنند به موقع پاسخ میدهند، نیازهای اولیه بچه مثل تغذیه و پوشاک را به موقع پاسخگو هستند. مادران کافی همشه به اندازه بچه ها را در آغوش میگیرند و میبوسند.
سعی کنید مادر کافی باشید نه مادر بیش از اندازه و نه مادری که هیچوقت کافی نیست.

مقایسه مادر کافی و مادر کامل

ویژگی های مادر کامل و مادر کافی:

مادر کامل

• هر لحظه از کودکش مراقبت می کند.
• حتی یک لحظه از او غافل نمی شود.
• خود را وقف کودک می کند و در سخت ترین لحظه زندگیش نیز خواسته های کودک را در اولویت قرار می دهد.
• قبل از آنکه فرزند خواسته ای داشته باشد، آن را برآورده می کند.
• اجازه نمی دهد کودک از خودش دفاع کند و مشکلاتش را همیشه سریع رفع می کند.
• کودک به شدت به والدین وابسته است.
• کودک فرصتی برای شناخت و کشف به تنهایی ندارد.
• بدون مادر احساس تنهایی و خطر می کند و احساس می کند نمی تواند با خطر روبه رو شود.
• مادر کامل، همزمان نقش پلیس، معلم، آشپز، قاضی، راننده و ارائه دهنده خدمات را بازی می کند.
• مادر هیچ وقت احساس آرامش ندارد و عملا فشار زیادی برای مراقبت از کودک و ایده آل بودن روی او وجود دارد.

مادر کافی

• کودکش را بی قید و شرط دوست دارد.
• او را تشویق می کند، اما به موقع بی توجهی می کند و خواسته های فرزندش را نادیده می گیرد.
• به خود و همسرش توجه دارد.
• برای تفریح و شادی کل خانواده برنامه ریزی می کند.
• زمانی را به تفریح خود اختصاص می دهد.
• به کودک کمک می کند که مشکلاتش را بشناسد و خودش آنها را حل کند.
• مادر حضور دارد، اما حضورش به قدری پررنگ و مداخله گر نیست که کودک احساس ناکامی کند و فرصتی برای خلاقیت نداشته باشد.
• حضور امنش به کودک شجاعت رویارویی با خطر را می دهد.
• مادر کافی نقش ناظر را دارد و از امنیت محیط برای کودک اطمینان حاصل می کند

یک مادر کافی همچنان به نیازهای فرزندانش توجه دارد. اما با پایین تر آوردن استاندارهای فرزندپروری، کودک باید مهارت های خود را سازگار کرده و توسعه دهد تا از پس ناامیدی هایش برآید. البته، این بدان معنا نیست که با شروع دبستان کودک را در جاده زندگی پیاده کنیم و برای او آرزوی موفقیت کنیم.

نه، هنوز هم باید از فرزند مراقبت کرد. این بدان معناست که فضا و انعطاف پذیری کافی برای بروز اشتباهات و محدودیت های واقعی در زندگی و توانایی های فرزندپروری وجود دارد.

چطور می توان مادر کافی بود؟

این چند نکته را فراموش نکنید:

• خودتان را دوست داشته باشید و قبول داشته باشید.
• به خودتان استراحت بدهید. اگر روز بدی داشته اید، نفسی بگیرید. پخش یک قسمت دیگر از کارتون محبوب کودک یا سفارش دادن فست فود برای شام، هیچ وقت مانعی بر سر راه رسیدن فرزندتان به دانشگاه نیست!
• به فرزندتان اجازه ابراز نظر بدهید. شاید با نظر او موافق نباشید، اما با گوش دادن به حرف هایش و دادن فضا برای ابراز نظر، مسیر پیشرفت و اعتماد به نفس را برایش هموار می کنید.
• نگران حرف های سایر والدین یا کارهایی که انجام می دهند، نباشید. کاری را انجام دهید که برای خانواده خودتان خوب است. خوب و کافی.
• احساساتتان را نشان دهید، اما الگویی برای کنترل آن باشید. وقتی روز بدی داشته اید، به فرزندتان بگویید که از چیزی ناراحت هستید و امروز کمی ساکت تر خواهید بود. این روش نه تنها مدیریت سالم خلقیات را به فرزندتان نشان می دهد، بلکه به او نشان می دهد که بدخلقی شما نتیجه انجام کار بدی توسط او نیست.
• یک زندگی شخصی جدا از فرزندتان برای خودتان درست کنید. به عبارت دیگر، تمام شادی و لذت زندگیتان را به فرزندتان محدود نکنید. او روزی بزرگ می شود و از خانه شما می رود. پس در عین اینکه در دسترس بودن برای فرزندتان اهمیت دارد، باید یک زندگی مستقل شامل دوستان، علایق و فعالیت های مورد علاقه داشته باشید.
• به بچه نیز استراحت بدهید. او نیز کامل و ایده آل نیست. حفظ بچه در یک سطح از استاندارد بالا بیشتر از خوب بودن به او آسیب می زند.
• بدرفتاری و آزارهای جزئی کودک را نادیده بگیرید. این کار از شکل گیری منازعه قدرت بین والدین و کودک جلوگیری می کند و به کودک فرصتی برای بهبود رفتارش می دهد.

نتیجه گیری

• به تعادل برسانید.
• مادر کافی بودن خیلی پیچیده است.
• باید عملتان تعادلی بین دو روند مهم برای توسعه شناختی سالم کودک و حتی شادی آینده او برسید.
• در ابتدا، مادر باید به طور کامل به نیازهای نوزاد، و تمام آنها، توجه کند تا به او القا کند که جهان جای امنی است.
• مادر باید به تدریج از کودک فاصله بگیرد تا به او این امکان را بدهد که نیازهایش بلافاصله برآورده نشود. در ابتدا این فاصله برای برآورده کردن نیازها باید کم باشد و به تدریج افزایش یابد.
• به طور خلاصه، با تربیت فرزند به روش مادر کافی بودن، کودک به این توانایی می رسد که در دو دنیا زندگی کند: دنیای از فانتزی و جادو که در آن در ایمنی کامل است و همه نیازهایش برآورده می شود و دنیایی از واقعیت که در آن لزوما به همه آرزوهایش نمی رسد.

روش تربیتی شما چیست؟ آیا از تمام زندگی خود گذشته اید تا مادری کامل و ایده آل برای فرزندتان باشید و تمام خواسته هایش را برآورده می کنید؟ آیا از خودتان به عنوان والدین یک کودک راضی هستید؟