با کودکی که تمام وقت فست فود می‌خواهد چه باید کرد؟

با کودکی که تمام وقت فست فود می‌خواهد چه باید کرد؟

سیارک/ برگر، سیب زمینی سرخ کرده و نوشابه! بدجنسی نکنیم: برای بسیاری از بزرگسالان، این کلمات مترادف خوشبختی به نظر می‌رسند. اما ما می‌توانیم خودمان را کنترل کنیم (نه دقیقاً)، اما کودکان اغلب آنقدر به فست فود عادت می‌کنند که شروع به رد غذا‌های خانگی معمولی می‌کنند. باید چکار کنیم؟ ما از متخصص تغذیه پرسیدیم.
پاسخ
کودک من ۵ ساله است. او اخیراً فست فود را امتحان کرده است. حالا از خوردن غذای خانگی عادی خودداری می‌کند، دائماً همبرگر یا سیب زمینی سرخ کرده می‌خواهد. چه باید کرد؟

 
پاسخ متخصص تغذیه
دلیل اشتیاق کودک به غذا‌های ناخواسته، از جمله فست فود، می‌تواند ذاتاً روانشناختی باشد (میوه ممنوعه همیشه شیرین است یا محک محدودیت‌های صبر شماست) و هم فیزیولوژیک – کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی. در این راستا، عادات غذایی نیز در حال تغییر است.
به عنوان مثال، اگر رژیم غذایی و تغذیه یک کودک برای رشد کامل فاقد منیزیم یا پروتئین حیوانی است. پس لازم است آجیل، لوبیا، غلات سبوس دار، دانه‌ها، بلغور و سایر غذا‌های غنی از منیزیم به رژیم غذایی وی اضافه شود و کمبود پروتئین حیوانی – مرغ، ماهی و گوشت گاو جبران شود.
یک تغییر شدید در عادات غذایی نیز با کم خونی رخ می‌دهد – به عبارت دیگر، کمبود آهن در بدن. پس ارزش دارد کبد، گوشت گوساله، زبان و سایر غذا‌هایی را وارد رژیم غذایی کودک کنید که تعادل آهن در بدن را دوباره پر می‌کند.
ارزش بررسی کمبود ویتامین یا ماده معدنی مفید فقط با متخصص اطفال یا متخصص تغذیه است؛ و حتی بیشتر از، ارزش بیش از حد غذای کودک با ویتامین‌ها بدون تجویز پزشک نیست.
همچنین، اگر کودک شما قبول کرد که فقط از سوسیس و کالباس استفاده کند، به احتمال زیاد با دستگاه گوارش (دستگاه گوارش) و اختلال در جذب مواد مغذی مفید مشکل دارد. یک متخصص اطفال یا متخصص گوارش به شما کمک می‌کند تا این موضوع را کشف کنید.
در مورد گزینه دیگری که می‌تواند به کودک پیشنهاد شود تا جای فست فود را بگیرد، آنالوگ خانگی برگر کمک زیادی خواهد کرد. فقط نان سبوس دار و گوشت خوب برای کتلت بردارید. ضمناً اگر کمی رب گوجه فرنگی به گوشت چرخ کرده اضافه کنید، طعم آن کاملاً شبیه به برگر‌های فست فودی بیرون خواهد بود.

روانشناس
واقعیت این است که تماس بین مادر و کودک در اوایل کودکی نقش زیادی در شکل گیری وابستگی به غذا دارد. اگر مادر از همان ابتدا ناراحتی جسمی یا روحی کودک را با احساس گرسنگی را به اشتباه کرده و او را تغذیه کند، در نتیجه، کودکی نمی‌تواند بفهمد که آیا به دلیل نیاز فیزیولوژیکی می‌خواهد غذا بخورد یا مثلاً غمگین، ناراحت یا ترسیده … در این رابطه، هرگونه احساساتی توسط او “ضبط” می‌شود.
اگر می‌فهمید که این مسئله مشکل است، پس مهم است که به کودک آموزش دهید و با مثال خود به او نشان دهید که شکست یا ناراحتی مشکلی ندارد و آن را به اشتراک بگذارید و صحبت کنید. اگر کودک می‌خواهد اجازه دهید که گریه کند، و اگر مادر یا پدر نمی‌داند چگونه کاری انجام دهد از او راهنمایی بخواهید. همچنین باید فقط وقت بیشتری را در تماس نزدیک با کودک خود سپری کنید: بازی، پیاده روی، انجام خلاقیت برای بهبود خلق و خوی او و نشان دادن این که می‌توانید به چیز‌های دیگر روی بیاورید، و در عوض از چیز‌هایی که نتیجه نگرفته اند را رها کند.
۱- اگر والدین خودشان “استرس” بگیرند و کودک آن را ببیند، او این رفتار را کپی می‌کند و کلیشه “وقتی من احساس بدی می‌کنم، باید غذا بخورم” به طور خودکار در او ثابت می‌شود.

۲- دلیل دوم مراجعه مستقیم به فست فود‌ها با کودک یا سفارش چنین غذایی در خانه است. از این گذشته، یک کودک کوچک نمی‌تواند به تنهایی به یک فست فود برود، سفارش دهد، برای خودش غذای بی ارزش بخرد. والدین این کار را انجام می‌دهند و فقط آن‌ها هر چند وقت یک بار تصمیم می‌گیرند.
کودک همچنین نمی‌تواند به طور مستقل تعیین کند که کدام غذا سالم و کدام مضر است، زیرا طعم و مزه برای او نقش اساسی دارد. به علاوه، کودکان اراده ضعیفی دارند. بر این اساس، ارزش کار با این موضوع را دارد.
اولین مشکل را می‌توان با توضیح دادن دقیقاً به کودک، یا به صورت یک بازی، یا در قالب یک داستان افسانه‌ای حل کرد، که مثال‌هایی را می‌آورد: غذا سالم است و دیگری نه. فقط یک سخنرانی طولانی را از هیچ وب سایتی نخوانید. کودک هنوز این اطلاعات را درک نخواهد کرد. باید ساده، قابل درک و در دسترس باشد.
همچنین می‌توانید اراده کودک خود را در قالب بازی آموزش دهید. به عنوان مثال، موافقت کنید که به مدت ۷ روز شما به هیچ وجه فست فود نخواهید خورد، و سپس به خاطر سخت کوشی فرزند خود یک هدیه کوچک بدهید. با هم بحث کنید که این نوع تشویق چیست، اما نباید گران باشد بلکه برای کودک معنی دار باشد. اگر این نوع بازی خوب کار کند، می‌توانید به تدریج حواس کودک خود را از غذای ناخواسته دور کنید. این بازی می‌تواند به یک سفر جالب تبدیل شود، جایی که شما با هم مسیر طی شده روی نقشه را مشخص خواهید کرد. یا می‌توانید یک تقویم ایجاد کنید، کودک در آن علاقه‌مند به ایجاد علائم نیز باشد.
۳- دلیل سوم ممکن است این باشد که کودک چنین غذایی و بازدید از فست فود‌ها را به عنوان چیزی در ارتباط با سرگرمی یا تعطیلات درک می‌کند. این در صورتی اتفاق می‌افتد که کودک فاقد احساسات مثبت باشد. به عنوان مثال، والدین به ندرت جشن خانوادگی می‌گیرند، با کودک خود بازی می‌کنند، یا به تئاتر، زمین بازی، فیلم و … می‌روند.
در این حالت، می‌توانید با کودک خود سعی کنید یک کیک تعطیلات خوشمزه بپزید، که به ندرت در خانه شما دیده می‌شود، میوه‌ها و سبزیجات را برای یک میز جشن برشبزنید. همچنین بیشتر اوقات ارزش دارد که کودک را با کار‌های مفید دیگری سرگرم کنید.
به علاوه، می‌توانید کودک خود را در یک قسمت ورزشی ثبت نام کنید یا در زمین‌های ورزشی در فضای باز با او تمرین کنید. چنین فعالیت‌های مشترکی والدین و فرزندان را به یکدیگر نزدیک می‌کند و به طور کلی با یک سبک زندگی سالم هماهنگ شده و از بدن آن‌ها مراقبت می‌کند.

بچه ها تا کی کنار مامان و بابا بخوابند؟

بچه ها تا کی کنار مامان و بابا بخوابند؟

رادیو کودک/ قطعاً همه شما وابستگی‌های بی‌شمار یک نوزاد به پدر و مادر و به خصوص مادر را درک خواهید کرد. وابستگی‌هایی که پدر و مادر را به گونه‌ای عاطفی وادار می‌سازد تا از نوزاد مراقبت کرده و نیازهای او را مرتفع گردانند. اما گاهی اوقات با بکار‌گیری روش‌هایی خارج از اسلوب صحیح رفتاری‌، کودکان بیش از آن‌چه که باید به پدر و مادر وابسته می‌شوند و همین سبب می‌شوند تا آن‌ها مدت بیشتری در حریم پدر و مادر خود سکنی داشته باشند! حضور بیش از اندازه فرزندان در اتاق خصوصی والدین، ممکن است باعث سردی میان پدر و مادر شده و حتی زمینه ساز بروز اختلافات و برخوردهای نامناسبی میان آنان گردد. از این روست که اهمیت جدا سازی محل خواب کودکان از اتاق والدین به یک ضرورت تبدیل خواهد شد.  

از بدو تولد تا چه سنی؟
آن‌چه که مسلم است؛ نوزاد در بدو تولد نیازهای بسیاری دارد که به طور ویژه ای مادر مسئولیت رسیدگی به آن‌ها را دارد. شاید دلیل عمده حضور نوزادان در اتاق والدین رسیدگی به موقع به این دسته از نیازها باشد. تعویض به موقع و رفع گرسنگی نوزاد توسط مادر از بارزترین دلایل حضور نوزاد در نزدیک‌ترین مکان به مادر است‌. از طرف دیگر نوع تنفس نوزاد و چگونگی خوابیدن او و بسیاری از مسائل دیگر هستند که نیازمند دقت و رسیدگی می‌باشند. پس با این حساب طبیعی است که نوزادی که تازه متولد شده تا چند ماه پس از تولدش در نزدیک‌ترین مکان به مادر و یا به بیان دیگر در اتاق پدر و مادر حضور داشته باشد. مرز نوزادی تا هنگامی است که او بتواند واکنش‌های اطرافیان را به خوبی متوجه شده و تا حدی بتواند با توان خودش بنشیند یا چهار دست و پا حرکت کند. پس از این زمان می‌توان کودک را به اتاق دیگری منتقل کرد و هر چند ساعت یکبار به منظور سرکشی و بررسی حالات و شرایط به او سر زد . سنین یک‌سالگی تا دوسال بهترین زمانی است که می‌توان کودک را از اتاق پدر و مادر خارج و با اتاق مختص به خود آشنا کرد. در این سنین کودک به حدی رشد یافته که بتواند خوب بخوابد و هنگام گرسنگی تحمل کافی داشته باشد تا مادر به او برسد و از طرف دیگر هنوز وابسته به محیط پدر و مادر نشده و ترس از تنهایی و … برایش مفهومی ندارد و خیلی راحت با محیط جدیدش مانوس خواهد شد بی آن‌که پدر و مادر برای عادت دادن او به محیط جدید متحمل دردسری بشوند!


از چه زمانی جای خوابش را جدا کنیم؟
تولد کودک به سه مرحله تقسیم می شود:
– اول از همه به دنیا آمدن اوست.
– دومین مرحله ادراک خود کودک است یعنی آنکه کودک خود متوجه می شود که موجودی جدا از مادر است. این مرحله در چند هفته اول بعد از زایمان و با رشد سیستم عصبی اتفاق می افتد.
– مرحله سوم، تولد اجتماعی کودک است که در آن کودک با اجتماعش رو به رو می شود. اجتماع اولیه نیز بالطبع والدین و خواهر و برادر است و بعد مدرسه. توصیه به جدا خوابیدن، به تولد اجتماعی کودک کمک می کند و اگر این اتفاق در زمان مناسب نیفتد، پیوستگی بیمارگونه ای در کودک ایجاد می کند که در آن مدام نیاز به فرد دیگری دارد.

شرط اول؛ همراهی مادر
اولین چیزی که برای جدا کردن اتاق کودک از والدین نیاز است، همراهی والدین به ویژه مادر خانواده است. آرامش مادرانه بدون شک به حل هرچه سریع تر این مشکل کمک خواهد کرد. نباید از یاد برد که در جدا نشدن کودک و والدین یک میل دوطرفه وجود دارد؛ یعنی همان طور که کودک نمی خواهد از والدینش جدا شود، والدین هم چندان تمایلی به جدا کردن او ندارند، بنابراین باید این میل بررسی شود و مادران بدانند که برای سلامت کودک لازم است این اتفاق بیفتد.
بعضی از مادران هم از روی تنبلی اقدام به این کار نمی کنند و به جای مقابله با واکنش های کودک به این جدایی، ترجیح می دهند صورت مسئله را پاک کنند. اما باید توجه کرد که هر چیزی هزینه ای دارد و باید کمی هم زحمت شبانه را به جان خرید.

اول اعتماد، بعد خودمختاری
دو مرحله مهم در دو برهه زمانی تولد تا ۲ سالگی و بعد از آن ۲ تا ۴ سالگی وجود دارد. در مرحله اول اعتماد کودک شکل می گیرد. به این صورت که والدین همیشه دردسترس هستند و امنیت مناسبی را برای او برقرار می کنند. مرحله دوم خودمختاری است. به این ترتیب که کودک احساس می کند فضای شخصی خود را دارد.
این دو مرحله با جدا خوابیدن پیوند مستقیم دارد و این شیوه های تربیتی است که به کودک این احساس را می دهد زیرا کودک از ابتدا با یک ذخیره ژنتیک مشخصی به دنیا آمده و باقی رفتارهای او باتوجه به اصول تربیتی که به او تفهیم می شود ساخته می شود.

جدایی قبل از ۶ماهگی ممنوع!
به چند دلیل به هیچ عنوان توصیه نمی شود کودک زیر ۶ ماهگی از والدین جدا شود. احتیاج او به تغذیه شبانه، احساس امنیت و البته آسیب پذیر بودن نوزاد در ماه های بعد از تولد، بهترین دلیل برای بودن او در کنار پدر و مادر است.
 در سال اول تولد، نگرانی هایی در مورد سندرم مرگ ناگهانی شیرخواران وجود دارد که در آن کودک ممکن است دچار مشکل تنفسی شده و نتواند نفس بکشد و همین موضوع موجب مرگش شود. به همین دلیل باید محل خواب او در دید والدین باشد. از سوی دیگر مادران چون نسبت به فرزندان شان حساس هستند معمولا هوشیار می خوابند و بنابراین در صورت بروز مشکل زودتر دست به کار می شوند.

سن جدایی به کودک مربوط است
ایده آل ترین حالت این است که کودک از ۲ سالگی از والدین جدا بخوابد. اما باید توجه داشت که گاهی اوقات اصول تربیتی به طور تمام و کمال به والدین بستگی ندارد و در این زمینه باید به خود کودک نیز توجه داشت. بعضی بچه ها شرایط روانی مناسب تری دارند؛ کمتر گریه می کنند و هنگام جدا شدن از پدر و مادر راحت تر هستند، در مقابل برخی دیگر بد می خوابند و گریه های بدی دارند.
اگر بخواهید این کودکان را زودهنگام و تحت فشار جدا کنید نه تنها جدا نمی شوند و تولد اجتماعی شان اتفاق نمی افتد، بلکه احساس ناکام شدن و پس زدگی شدن در آنها ایجاد می شود.
والدینی که کودک شان اضطراب جدایی دارد فکر می کنند باید هر چه زودتر او را مستقل کنند در حالی که این کار اشتباه است. بهتر است نگاهی هم به خود کودک داشته باشید و به اجبار این کار را نکنید و با کمک متخصص و در طولانی مدت انجامش دهید.

راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان  بالای یک سال
در اتاق خواب کودک حضور داشته باشید تا او به خواب برود.
می توانید او را بخوابانید و بعد به اتاقش منتقل کنید.
به هیچ عنوان مو یا دست تان را دراختیار کودک قرار ندهید و اگر کودک اصرار داشت عروسکی در دسترس او قرار دهید.
هنگام خوابیدن کودک در اتاقش به هیچ عنوان کنارش دراز نکشید، بلکه کنار تختش بنشینید و با قصه گویی و هر کاری که فکر می کنید علاقه دارد، به او کمک کنید تا بخوابد.
اگر از تاریکی می ترسد روشنایی لازم را در اتاق فراهم کنید و سعی کنید در طول روز مدام با او به اتاقش بروید و با او بازی کنید.
راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان بالای سه سال
بسیاری از والدین را دیده‌ام که فرزندان‌شان را تا سنین بالاتر از ۳سال هنوز در اتاق شخصی خود نگهداری می‌کنند و مدام از سختی‌های جدا کردن اتاق فرزندشان گله و شکایت می‌کنند! طبیعی است که وقتی کودک با محیطی انس بگیرد و مفهوم ترس و تاریک و … را متوجه شود به سختی می‌شود او را به اتاقی فرستاد که در آن تنها باشد و تنها بخوابد! کودکان بالای سه سال معمولاً در برابر جدا شدن جای خواب‌شان از کنار والدین واکنش‌های طولانی مدت نشان می‌دهند و به یکباره نمی‌شود جای آن‌ها را از اتاق والدین جدا ساخت!
 ابتدا سعی کنید به اتاق کودک برسید و وسایل و اسباب‌بازی‌هایی را که او دوست دارد در آن قرار دهید. ساعاتی در روز به همراه کودک در اتاق او بنشینید و سعی کنید تمام قسمت‌های اتاق را به او نشان دهید و با او در اتاق بازی کنید. اگر اتاق کودک کمد دیواری یا قسمت‌های ناشناخته‌ای دارد، آن‌ها را به کودک نشان داده و سعی کنید علاقه‌ای بین کودک و اتاق شخصی‌اش برقرار کنید.
در طول روز برای بازی کردن فرزندتان را به اتاق خودش هدایت کنید و به او بگویید که در همان اتاق می‌تواند بازی کند و نباید وسایل بازی‌اش را به خارج از اتاق بیاورد‌. در میان بازی و هنگامی که کودک خسته می‌شود او را در همان اتاق بخوابانید و در کنارش تا کامل به خواب رود‌. توجه داشته باشید که اتاق کودک هرگز نباید تاریک و بدون نور باشد تا او بتواند به راحتی و بدون ترس به اتاق شخصی‌اش علاقه‌مند شده و آنجا را بپذیرد.
برای انتقال کودک از اتاق شما به اتاق خودش هرگز از کلمات و عبارات امری مانند: باید به آنجا بروی و … استفاده نکنید! کمی تحمل داشته باشید و با زبان رفتار او را قانع به حضور در اتاق خودش نمایید. چند شب وقتی که کودک در اتاق شما و در کنار شما می‌خوابد سعی کنید به صورت هدفمند آسایش او را از بین ببرید. به عنوان مثال:
* اگر کودک بر روی تخت شما ( والدین خود ) می‌خوابد، می‌توانید خود را به خواب زده و جای خواب او را تنگ کنید. در این هنگام اگر با اعتراض کودک مبنی بر تنگ بودن جای خوابش مواجه شدید می‌توانید با خونسردی به او بگویید که یک تخت خالی در اتاقش منتظر اوست و او خودش این جای تنگ را انتخاب کرده است!
* اگر کودک در اتاق شما به خواب رفته است برق را روشن بگذارید و سعی کنید با صحبت کردن و سرو صداهای معمول او را بیدار کنید و زمانی که اعتراض او مبنی بر سرو صدا و نور را شنیدید به او بگویید که اتاق او در کمال آرامش و سکوت انتظارش را می‌کشد و می‌تواند بدون دغدغه آنجا راحت بخوابد!
* وقتی که کودک تا حدودی اتاق خود را پذیرفت و به آنجا رفت سعی کنید شب‌ها محیط اتاق را با یک چراغ خواب کوچک تا حدی روشن نگه دارید که او از ترس تاریکی دوباره به حریم خصوصی شما وارد نشود.

صبور باشید و با صحبت کردن او را قانع کنید در اتاقش بخوابد.
اگر نیمه های شب به اتاق شما آمد او را به اتاقش ببرید و کنار او بنشینید تا بخوابد. اگر این کار را هر شب چند بار انجام داد، هر بار با تاخیر به اتاقش بروید.
در کنار این قانون که اتاق کودک باید جدا باشد، می توانید در هفته یک بار به او اجازه دهید به اتاق شما بیاید.
 
راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان بالای پنج سال
اگر کودک شما در سن ۵ سالگی به بالا قرار دارد و حاضر نمی‌شود به اتاق خودش برود می‌توانید با کمک روانشناس و بهره‌گیری از مشاور او را به اتاق شخصی خود بفرستید.
ابتدا فاصله او را از تخت تان بیشتر کنید و بعد او را به اتاقش منتقل کنید.
او را تشویق کنید و با هر بار خوابیدن در اتاقش به او جایزه بدهید.
در مقابل اصرار کودک به خوابیدن در اتاق شما باید مقاومت کرده و سعی کنید با سرگرمی‌های مختلف او را به اتاقش ببرید.
اگر قانونی وضع می شود باید در خانه اجرا شود اما پیش از هر چیز دقت کنید که این قانون چه تاثیر روانی روی کودک دارد. در بعضی خانواده ها سابقه مشکلات روانی وجود دارد و بنابراین احتمال بروز این مشکل درکودک هم هست و با جدا کردن او این حالت در او تشدید می شود.
بهانه‌گیری‌های گاه و بیگاه  برای حضور در کنار والدین گاهی ممکن است کودک با اینکه به اتاق خود انس گرفته و جدا از پدر و مادر می‌خوابد اما بعضی از شب‌ها نا آرامی کند و بخواهد که در کنار والدین بخوابد. این رفتار تا سن ۸ سالگی می‌تواند طبیعی باشد. در این مواقع پدر و مادر باید با قرار دادن قانون و قاعده او را در اتاق خود بپذیرند و از سویی دقت داشته باشند تا این بی‌قراری‌ها به هرهفته و هر شب تکرار پیدا نکند. به عنوان مثال اگر در ماه دو شب کودک نا آرامی کند و به هر دلیلی بخواهد در کنار پدر و مادر باشد، آن‌ها می‌توانند با گفتن این عبارات که: اتاق ما به زیبایی و راحتی اتاق تو نیست / ما صبح‌ها زود بیدار می‌شویم و تو نمی‌توانی راحت بخوابی و … او را مجاب کنند که همین یکبار می‌تواند در جای دیگری غیر از اتاق خودش بخوابد. اگر درخواست‌های کودک مبنی بر خوابیدن در کنار والدین بصورت مکرر و پشت سر هم تکرار شود؛ قطعاً حاکی از علتی است که کودک را نا آرام ساخته. این عوامل می‌تواند انوع ترس‌ها مانند ترس از تنهایی و ترس از تاریکی و … باشد. همچنین تماشای برخی از برنامه‌ها و فیلم‌هایی که برای سن کودکان تعریف نشده است باعث می‌شود که آن‌ها در هنگام خواب شبانه دچار نگرانی و پریشانی شوند و از این رو لازم است والدین دقت داشته باشند تا فرزندان آن‌چه را که مناسب با سن و شرایط روحی‌شان نیست را تماشا نکنند. در نظر داشته باشید که جداسازی محل خواب کودکان یک نیاز دو طرفه است هم برای والدین و هم برای کودک! به همین دلیل لازم است تا والدین توجه کافی داشته باشند تا محل خواب کودک خود را از سن زیرسه سال جدا کنند.
منبع: سایت دکتر سلام , سایت با دکتر

اگر در دوران بارداری و شیردهی تب مالت گرفتیم چه کنیم؟

تب مالت در بارداری

تب مالت در بارداری

تب مالت در بارداری و شیردهی

بیماری تب مالت یا بروسلوز به عنوان یکی از مهم ترین بیماری های مشترک انسان و دام محسوب می شود. چنانچه پیش از این در بخش سلامت بیا نی نی شرح دادیم باکتری بروسلا که ایجاد کننده بیماری است، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا می سازد. این بیماری به علت ایجاد سقط جنین در دام، کاهش تولید شیر، عقیمی و نازایی دام های مبتلا و همچنین به علت ابتلای انسان به بیماری تب مالت، همواره از ابعاد مختلف مورد توجه قرار می گیرد.

تب مالت در بارداری

تب مالت بیماری مشترک انسان و دام

تب مالت چگونه منتقل می شود؟

درمورد اینکه تب مالت چطور منتقل می شود نظرات مختلفی وجود دارد به طوریکه برخی تماس با فرد مبتلا یا شی آلوده را عنوان میکنند اما برخی معتقدند که تماس با فرد مبتلا هیچ دلیلی بر انتقال بیماری نیست ؛ بنابراین شیرخام، پنیرهای محلی و بستنی های سنتی در انتقال این بیماری نقش موثری دارد ؛ علاوه بر اینها راههای انتقال دیگری نیز مطرح است که در مطلب مربوط به “چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به تب مالت هستند؟” در بخش قبلی سلامت بیا نی نی کامل توضیح داده شده است.

نحوه انتقال تب مالت

انتقال تب مالت به انسان با لبنیات

علائم و نشانه های تب مالت چیست؟

همانطور که از نام این بیماری مشخص است علامت اصلی این بیماری تب است که عموما در عصر و شب به اوج می رسد و بیمار دچار تعریق فراوان می شود. اوایل بیماری ممکن است تا مدت ها بجز تب و تعریق شبانه علامت دیگری وجود نداشته باشد، ولی بتدریج درد استخوان ها و مفاصل بخصوص درد لگن در برخی بیماران شروع می شود. درد لگن گاهی آنقدر شدید است که راه رفتن بیمار به سختی انجام می شود.

از عوارض تب مالت، مننژیت و ضایعات مغزی است که می تواند قلب، سیستم تنفسی و تمام ارگان های بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

در برخی بیماران علائم روحی مثل افسردگی هم تظاهر می کند. این بیماری اگر درمان نشود گاهی می تواند با درگیری قلب و رگ ها باعث مرگ بیمار شود. از دیگر عوارض مهم این بیماری، ایجاد آبسه در استخوان های ستون فقرات است که باعث زمینگیر شدن بیمار می شود.

گاهی بیماری تب مالت حاد می شود که با درد عضلات و مفاصل بدن و بی اشتهایی همراه است و با دردهایی شبیه سیاتیک و درد مزمن کمر خود را نشان می دهد. جالب است بدانید بیمار در این مواقع حتی تب هم نمی کند.

درمان تب مالت در بارداری

تب از نشانه های اصلی بیماری تب مالت

و اما تب مالت و بارداری

آیا ممکن است که در دوران بارداری دچار تب مالت شوم و اگر اینگونه شد، چه باید کرد؟

در دوران بارداری تست و آزمایش این بیماری را می توان انجام داد. با این وجود که بیماری بسیار نادری است، جز آزمایش های و چکاپ های معمول بارداری نمیباشد، اما در صورت مشاهده علائم آن می توانید این آزمایش را انجام دهید.

آزمایش هایی که می توانید انجام دهید، عبارتند از:

  • آزمایش خون
  • آزمایش کشت ادرار
  • آزمایش مغز استخوان
  • آزمایش مایع میان مغزی

بروسلوز چیست

تشخیص تب مالت در بارداری با آزمایش خون

اگر چه این بیماری در دوران بارداری بسیار نادر است، اما در صورت بروز آن، باعث سقط فوری جنین و یا حتی مرگ مادر می شود.

درمان تب مالت در دوران بارداری هم با مصرف آنتی بیوتیک ها می باشد، اما در کل در دوران بارداری بهتر است که از هر گونه دارویی، اجتناب کنید. اما برخی پزشکان معتقدند که داروهای ضد میکروبی هم جوابگو هستند.

بیماری تب مالت، بسیار طولانی مدت هستند و سال ها ادامه دار خواهند بود و هر چند وقت یکبار، بروز خواهند کرد.

انتقال تب مالت در بارداری

بارداری و شیردهی در تب مالت

آیا با وجود بیماری مالت، می توانم به فرزندم شیر دهم؟

یکی از راه های انتقال این بیماری، از طریق شیر است، که از مادر به فرزند منتقل می شود. اگر شیردهی نا امن و پرخطر به نظر می رسد، حتما با پزشک خود مشورت کنید و روش های تغذیه ای مناسب را جایگزین آن نمایید.

 

تشخیص عدم تحمل لاکتوز از روی مدفوع نوزاد

عدم تحمل لاکتوز

عدم تحمل لاکتوز

همه چیز درباره علل ، علائم و درمان عدم تحمل لاکتوز در نوزاد

عدم تحمل لاکتوز زمانی است که کودک نمی تواند شیر بخورد و باعث ایجاد بثورات و بهانه گیری او می شود. شیر منبع مهمی از کلسیم ، ویتامین و سایر مواد مغذی است که برای رشد و سلامت حیاتی است. در این قسمت از سبک زندگی بیا نی نی قصد داریم توضیحاتی مبنی بر این که عدم تحمل لاکتوز چیست و چگونه می توان به کودک کمک کرد ارائه دهیم.

عدم تحمل لاکتوز

عدم تحمل لاکتوز چیست؟

عدم تحمل لاکتوز به معنای عدم توانایی هضم لاکتوز (قند موجود در شیر) می باشد بنابراین سیستم گوارشی کودک قادر به تولید آنزیمی به نام لاکتاز که مسئول هضم شیر است نیست . عدم تحمل لاکتوز در نوزادان نادر بوده و معمولا قبل از 2 سالگی تا زمان از شیر گرفتن کودک ظاهر نمی شود. برخی از نوزادان از بدو تولد عدم تحمل لاکتوز دارند بدان معنا که حتی نمی توانند از شیر مادر تغذیه کنند و در عوض به شیر بدون لاکتوز فرموله شده خاصی نیاز دارند.

عدم تحمل لاکتوز چقدر شایع است؟

افرادی که در مناطقی از آسیا زندگی می کنند مستعد ابتلا به آن هستند. کسانی که بیماری های زمینه ای مانند بیماری کرون و سلیاک دارند معمولا دچار عدم تحمل به لاکتوز هستند و رژیم غذایی آن ها همراه با سایر موارد باعث محدودیت لبنیات می شود.

لاکتوز شیر

انواع عدم تحمل لاکتوز

سه نوع اصلی از مشکلات عدم تحمل لاکتوز در نوزادان عبارتند از :

1. عدم تحمل لاکتوز وراثتی:

عدم تحمل لاکتوز وراثتی با ژنتیک گره خورده و نسل به نسل در خانواده ها منتقل می شود. در این صورت، کودک ممکن است فاقد آنزیم لاکتاز باشد و از همان بدو تولد قادر به تحمل شیر و لبنیات نباشد.

2. عدم تحمل لاکتوز اولیه :

عدم تحمل اولیه لاکتوز زمانی اتفاق میفتد که تولید لاکتاز در روده به دلیل کاهش مصرف لبنیات مانند شیر و پنیر کاهش یابد. این اتفاق معمولا در حدود یا پس از بزرگسالی رخ می دهد و مواردی که کودکان آن را تجربه می کنند بسیار نادر است. این امر به عنوان عدم تحمل موقتی لاکتوز نیز شناخته می شود.

لبنیات

3. عدم تحمل ثانویه لاکتوز :

اگر معده یا روده با بیماری پزشکی زمینه ای مانند کرون یا بیماری سلیاک تشخیص داده نشود یا فرد با هرگونه عفونت که مانع تولید آنزیم لاکتاز می شود ، روبرو شود منجر به عدم تحمل ثانویه لاکتوز خواهد شد.

عدم تحمل لاکتوز در کودکان

از کجا باید بدانید کودک دچار عدم تحمل لاکتوز است؟

بدین منظور لازم است کودک را نزد پزشک ببرید تا سابقه پزشکی ، رژیم غذایی و سابقه خانوادگی تان را بررسی کند و او را هنگام تشخیص ارزیابی و معاینه کند . اگر پزشک عدم تحمل لاکتوز را تشخیص دهد ممکن است از شما خواسته شود به مدت چند هفته کودک تان را با شیر بدون لاکتوز تغذیه کنید تا ببیند آیا علائم فروکش می کند یا خیر . اگر علائم فروکش کرد از شما خواسته می شود که به کودک خود رژیم غذایی بدون لاکتوز بدهید یا جایگزین های لاکتوز را انتخاب کنید.

دکتر کودک

عدم تحمل لاکتوز نوزاد و شیردهی

برخلاف تصور عموم، عدم تحمل لاکتوز در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند با قطع مصرف مادر از محصولات لبنی باعث نمی شود تا آن ها علائم خود را ازدست دهند زیرا لاکتاز در شیر تمامی پستانداران وجود دارد. نوزادی که از شیر مادر تغذیه می کند و دچار عدم تحمل اولیه لاکتوز می باشد به دلیل کم آبی شدید بدن یا عوارض ناشی از علائم عدم تحمل ، باید تحت رژیم غذایی ویژه قرار گیرد. در مورد انواع دیگر عدم تحمل لاکتوز کودک باید همچنان از شیرمادر تغذیه کند و برای معاینه های معمول به پزشک متخصص اطفال مراجعه کند تا شرایط اساسی او کنترل و التیام بخشیده شود.

چه عواملی باعث عدم تحمل لاکتوز در کودکان می شود؟

برخی از دلایل عدم تحمل لاکتوز در کودکان عبارتند از:

  •  هنگامی که آسیب به روده یا معده به دلیل اسهال ناشی از عفونت روتاویروس باشد
  •  هنگامی که سطح لاکتاز به دلیل تولید ناکافی آنزیم بسیار کم است (این امر با افزایش سن بالا می رود و بعدا طبیعی می شود)
  •  هر گونه بیماری زمینه ای مانند بیماری کرون یا سلیاک که در تولید آنزیم لاکتاز درکودک اختلال ایجاد می کند
  •  ژنتیک یا وراثت ، جایی که کودک قادر به تولید آنزیم لاکتاز نیست و از زمان تولد اصلا وجود ندارد

ژنتیک

علائم ونشانه های عدم تحمل لاکتوز در نوزادان

برخی از علائم و نشانه های عدم تحمل لاکتوز در نوزادان عبارتند از:

  •  اسهال
  •  نفخ
  •  گاز معده
  •  درد معده
  •  مشکل در تنفس
  •  بثورات پوستی
  •  استفراغ
  •  مدفوع آبکی زرد یا سبز رنگ
  •  30 دقیقه پس از مصرف فرآورده های لبنی، لکه های مایل به قرمز در زیر مقعد ایجاد می شود.

برخی علائم مانند بثورات پوستی و استفراغ بیش از حد می تواند علاوه بر عدم تحمل لاکتوز نشان دهنده آلرژی به شیر نیز باشد. در این صورت سیستم ایمنی کودک به جز قند موجود در شیر در برابر پروتئین آن نیز واکنش نشان می دهد. به منظور ایمن بودن کودک لازم است او را برای معاینه بالینی نزد پزشک ببرید. بعضی از انواع پنیر مانند چدار، فتا و موزارلا مقادیر کم تری از لاکتوز در مقایسه با سایر منابع محصولات لبنی دارند.

 استفراغ کودک

عدم تحمل لاکتوز چگونه تشخیص داده می شود ؟

پزشک متخصص اطفال ابتدا گزارش پزشکی، سابقه خانوادگی و نمودار های تغذیه ای کودک را برای درک و ارزیابی بهتر عدم تحمل لاکتوز در او بررسی می کند . پس از بررسی اولیه آزمایشات ذیل توسط پزشک درخواست می شود :

 تست تنفسی هیدروژن

این تست میزان هیدروژن در تنفس کودک را قبل و بعد از نوشیدن یک نوشیدنی اندازه گیری می کند. مقدار کمی هیدروژن معمولا هنگام نوشیدن لبنیات وجود دارد اما اگر این سطح غیر طبیعی باشد نتایج آزمایشات مثبت خواهد بود که نشان دهنده عدم تحمل لاکتوز است.

 تست اسیدیته

برای این تست نمونه ای از مدفوع کودک برای تجزیه و تحلیل میزان اسیدیته جمع آوری می شود. در کودکان مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، مدفوع آن ها اسیدی شناخته می شود. آزمایش دیگری که در دسترس است؛ اندازه گیری مقدارگلوکز در مدفوع می باشد که نشان دهنده باقی مانده لاکتوز هضم نشده است.

دوست نداشتن شیر

 آندوسکوپی

آندوسکوپی نوعی نمونه برداری است که در آن با استفاده از وسیله ای روده کودک را نگاه کرده و برای اندازه گیری مستقیم سطح لاکتاز مورد استفاده قرار می گیرد. چنان چه متخصص اطفال یا پزشک عمومی توصیه کند ،باید کودک را نزد متخصص گوارش نیز ببرید. 

درمان عدم تحمل لاکتوز در کودکان

درمان عدم تحمل لاکتوز در کودکان شامل حذف لاکتوز از رژیم غذایی آن ها به مدت 2 هفته تا کاهش علائم است. 

پیشگیری از عدم تحمل لاکتوز در کودکان

تعداد والدینی که می توانند برای پیشگیری از عدم تحمل لاکتوز برای کودک خود کاری انجام دهند ، کم است. با این وجود در ادامه این بخش مهم از بیا نی نی راهکارهایی ذکر شده است که می توانید برای کمک به فرزند خود انجام دهید:

شیر خوردن کودکان

1. شیردهی به کودک

اگر کودک شما دچار عدم تحمل موقت لاکتوز است شیردهی را قطع نکنید. از آن جا که این مشکل موقتی است می توانید مطمئن باشید که با گذشت زمان شرایط بهبود میابد . اگر کودک دچار عدم تحمل دائمی لاکتوز است به او شیر سویا یا سایر منابع گیاهی بدهید.

2. سیستم غذایی کودک را پیگیری کنید

زمان بروز علائم را در محصولات لبنی که باعث عدم تحمل لاکتوز در کودک می شود پیگیری کنید. این یادداشت غذایی به متخصص اطفال کمک می کند تا غذاهایی که سبب تشدید علائم در کودک شده است را مشخص کند . به عنوان مثال :هضم ماست از شیر سخت تر است زیرا برای هضم راحت تر در اسید لاکتیک تخمیر نمی شود.

3. از تامین نیازهای غذایی کودک اطمینان حاصل کنید

اگر کودک دچار عدم تحمل دائمی لاکتوز است ، متخصص اطفال توصیه می کند تا محصولات لبنی را به طور کامل از رژیم غذایی خود حذف کنید و منابع دیگر کلسیم را مصرف کنید . کلسیم برای استخوان هایی قوی و سالم لازم است و کمبود آن می تواند منجر به راشیتیسم و تغییر شکل استخوان شود. برخی از بهترین منابع کلسیم گیاهی شامل:لوبیا، سبزیجاتی مانند کلم قمری، اسفناج، میوه هایی مانند پرتقال وانجیر، مغزهایی چون بادام، سویا، کنجد و ماهی هایی مانند قزل آلا و سالمون می شود.

سالمون

برخی از مواد مغذی دیگر که باید علاوه بر کلسیم مراقب آن ها باشید عبارتند از:

ویتامین D،ریبوفلاوین، فسفر و ویتامین A.

ویتامین Dرا می توان با استفاده از قطره های مایع یا مصرف غذاهای غنی شده مانند کنسرو تن ماهی و غلات به کودک داد.

اگر متخصص اطفال رژیم کم لاکتوز را توصیه کرد می توانید به کودک تان کره ومارگارین بدهید.

چنان چه پزشک خواستار حذف لاکتوز باشد، باید شیر بدون لاکتوز مانند شیر سویا را به کودک بدهید تا به بهبود علائم کمک کند و از وخیم تر شدن وضعیت کودک پیشگیری کند.

آموزش عکاسی حرفه ای از نوزاد در خانه

عکس گرفتن از نوزاد در خانه

عکس گرفتن از نوزاد در خانه

راههای عکس گرفتن از نوزاد در خانه

عکس گرفتن از نوزاد ثبت لحظات به یاد ماندنی و شیرین دوران نوزادی کودک است . دورانی که تکرارپذیر نیست و برای هر والدینی بسیار پر اهمیت است بنابراین همه والدین سعی می کنند از دوران نوزادی فرزند خود عکس های یادگاری بگیرند اما گرفتن این عکس ها از نوزادان راحت نیستند زیرا اغلب اوقات نوزادان در خواب هستند و لبخند نمی زنند.با مجله اینترنتی بیا نی نی همراه شوید تا بتوانید بهترین عکس ها را از دوران نوزادی فرزند خود بگیرید و برای گرفتن این عکس ها مشکل نداشته باشید.

عکس گرفتن از نوزاد

شیوه های عکس گرفتن از نوزاد

عکس گرفتن از نوزادن از کارهای لذت بخش و بسیار مشکل است زیرا نوزادان توانایی نشستن و ایستادن را ندارند و در اغلب اوقات در خواب هستند در ادامه با شیوه های متفاوت عکس گرفتن از نوزادان آشنا می شوید.

دوربین

در قدیم برای عکس گرفتن از کودک باید از حلقه های فیلم استفاده می کردیم اما با اختراع دوربین دیجیتال مشکلات عکس گرفتن از نوزاد تا حدودی رفع شده و عکس را می توان قبل از چاپ ببینید و آن را ویرایش کنید .

با ویرایش عکس ها می توانید آن ها را سیاه و سفید کنید و ایرادات تصویر را با ابزار رنگ پاش (airbrush) بپوشانید . این دوربین ها را در کنار دستتان قرار دهید تا سریعا بتوانید از حالات مختلف نوزادتان عکس بگیرید.

روش عکس گرفتن از نوزاد

زاویه و مدل صحیح برای گرفتن عکس

برای عکس گرفتن از نوزاد فقط از یک زاویه برای عکاسی استفاده نکنید . بیشتر والدین بالای سر نوزاد می ایستند و از او عکس می گیرند که این مدل عکاسی موجب تکراری شدن عکس ها می شود پس بهتر است از زوایای مختلفی از نوزاد عکس بگیرید و از دوربین های زوم دار برای این کار استفاده کنید.

برای عکس گرفتن از نوزادان تازه متولد شده پیدا کردن زاویه ای مناسب بسیار سخت است زیرا این نوزادان نمی توانند سرشان را به خوبی نگه دارند و معمولا آن ها را در یک پتو می پیچند و شما فقط صورت کوچک و کمی قرمز آنها را می بینید.

چگونگی عکس گرفتن از نوزاد

استفاده یا عدم استفاده از فلاش

نور فلاش آسیب زیادی به چشم نوزادان وارد می کند زیرا چشم آن ها بسیلر حساس است . برای عکس گرفتن از نوزادان بهتر است از نور فلاش استفاده نکنید و در نور طبیعی عکس برداری کنید و با تنظیم نوردهی در دوربین آن را جبران کنید.در مواقعی که استفاده از نورفلاش ضروری بود برای کاهش آسیب فلاش پارچه نازکی روی آن بیاندازید و یا به صورت غیر مستقیم از نور آن استفاده کنید.

استفاده از فلش دوربین

استفاده از حالت ماکرو

ازمزایای دوربین های دیجیتال مدرن، توانایی استفاده از حالت ماکرو آن هاست که با آن می توانید از اعضای بدن کوچک نوزادان عکس بگیرید و به جزئیات منحصر به فرد کودک بپردازید.

راه های صحیح عکس گرفتن از نوزاد

محیط درستی برای عکس بسازید

از نوزادتان در شرایط مختلف عکس بگیرید مثلا از او در آغوش مادر و یا با دوستان و آشنایان عکاسی کنید . عکس گرفتن از نوزاد با اعضای خانواده و دیگر فرزندان ، یادگاری خوبی از دوران نوزادی کودک است . از این عکس ها می توانید به عنوان فیلم مستندی که از همان روزها و هفته های اول زندگی اش گرفته اید، استفاده کنید.

عکس گرفتن از کودک در منزل

عکس زیبا از تغییرات تدریجی کودک بگیرید.

عکاسی از نوزاد را فقط به روزهای ابتدایی نوزاد اختصاص ندهید و هر روز حداقل دو عکس از نوزادتان بگیرید تا رشد و تغییرات نوزاد را در عکس ها متوجه شوید . زمان هایی که کودک آرام است از او عکس بگیرید.

عکاسی از شیرخوردن نوزاد و حمام رفتن او بسیار زیبا است . یکی دیگر از زمان هایی که برای ثبت عکس مناسب است زمان لبخند زدن و خندیدن کودک است ، شما می توانید با عکس های متفاوتی که از نوزادتان در موقعیت های مختلف بگیرید ، آلبوم او را پر از عکس های زیبا از دوران نوزادی سازید و بعدا از دیدن این عکس ها شگفت زده شوید.

برای عکس گرفتن از کودک توجه داشته باشید یک پارچه گرم و مرطوب برای تمیز کردن صورت از شیر و استفراغ و… کنار دستتان باشد.

باید و نباید های مهم حمام کردن در بارداری

حمام در بارداری

حمام در بارداری

نکات مهم و فواید حمام کردن در دوران بارداری

حمام کردن یکی از مهم ترین راه های تاثیرگزار برای بهداشت کلی بدن می باشد . اگرچه که شاید به دلیل مشغله زیاد نتوانید به آن توجه کنید اما کافی است که تایم کوتاهی را به آن اختصاص دهید تا بازدهی بیشتر را نیز در خودتان شاهد باشید.

حمام کردن در دوران بارداری نیز مفید می باشد اما باید تغییراتی را در نوع آن به وجود آورید. حال در این قسمت از بیا نی نی قصد داریم تا در مورد حمام کردن در دوران بارداری صحبت کنیم.

آیا می توان با خیال راحت در دوران بارداری حمام کرد ؟

حمام کردن در دوران حاملگی نه تنها یک اقدام آرام بخش و ریلکس کننده است ، بلکه راهی عالی برای بهبود عضلات خسته می باشد . بنابراین هیچ ضرری ندارد که در این دوران حمام کنید ، مگر این که بخواهید از آب بیش از حد داغ استفاده کنید.

آب بیش از حد داغ در حمام دمای بدن را افزایش می دهد و باعث ایجاد مشکلاتی برای جنین می شود . در بعضی از موارد حمام بخار، سونا و وان داغ نیز آسیب زننده است و به همین دلیل در دوران بارداری باید از آن ها دوری کنید.

حمام در بارداری

اهمیت حمام رفتن در دوران بارداری

حمام کردن در دوران بارداری ، فواید زیادی برای خانم های باردار دارد که عبارتند از :

  1. به علت افزایش فعالیت پوست در دوران بارداری ، دفع مواد زائد بیشتر می شود . حمام رفتن در این دوران سبب از بین رفتن سلول های مرده چربی ، پاک شدن عرق خشک شده از روی پوست و باز شدن منافذ پوست می شود.
  2. در پوست سوراخ های ریزی وجود دارد که راه خروج عرق است و مواد زائد و عرق از این منافذ خارج می شوند . استحمام نکردن سبب بسته شدن این منافذ شده و اختلالاتی در دفع عرق از بدن به وجود می آورد.
  3. استحمام روزانه موجب راحتی و بشاشیت پوست شده و به علت پاک کردن سلولهای مرده و باز شدن منافذ پوست را نرم و لطیف خواهد کرد.
  4. استحمام روزانه در بارداری به خصوص قبل از خواب آرامش بخش بوده و سبب بهبود خواب شده و خوابیدن را تسهیل می نماید.
  5. استحمام روزانه برای نظافت و تحریک گردش خون مفید است. همچنین خشک کردن پوست با حوله بعد از هر استحمام، سبب تسریع گردش خون می شود.

چگونه در مراحل مختلف بارداری به طور امن حمام کنیم ؟

همان گونه که گفتیم اگر دمای آب حمامتان متعادل باشد ، می توانید حمام کنید . آب داغ باعث مشکلات فشار خون ، سرگیجه و ضعف می شود و گاهی اوقات در سه ماهه اول ممکن است که به سقط جنین منجر شود . در این قسمت به شما توضیح می دهیم که در مراحل مختلف بارداری چگونه حمام کنید.

1. سه ماهه اول

سه ماهه اول بارداری یک زمان مهم و حیاتی برای جنین است و در این مرحله تمام ارگان ها و اعضای بدن جنین شروع به رشد می کند و در نتیجه بیش از حد داغ بودن محیط برای او آسیب زا است و می تواند باعث ایجاد ناتوانی هایی در او شود . در این دوران باید راه های زیر را برای حمام کردن در پیش بگیرید.

  • از آب گرم و ولرم در اوایل بارداری استفاده کنید.
  • به مدت طولانی در وان دراز نکشید.
  • از محصولات فاقد مواد شیمیایی و ارگانیک در حمام استفاده کنید.
  • دمای آب را بیش از 102 درجه نکنید . دمای 98.6 درجه ایده آل ترین برای حمام در این دوران است.

فواید حمام در بارداری

2. سه ماهه دوم

بارداری شما در این مرحله بسیار حساس است و باید تعادل بدنی خوبی داشته باشید . حمام کردن در این دوران باید حس آرامش را به شما القا کند و همچنین باید قوانین زیر را در نظر داشته باشید :

  • همیشه به طور منظم حمام کنید ، مگر این که پزشک خلاف این دستور را داده باشد.
  • حتما قبل از وارد شدن به داخل آب ، از دمای مناسب آن اطمینان حاص کنید.
  • زمان دوش گرفتن را محدود کنید و بیش از حد آن را طولانی نکنید که دوش گرفتن های طولانی مدت می تواند منجر به عفونت واژنی شود.
  • برای از بین بردن درد ساق پا ، می توانید پاهای خود را در آب داغ فرو کنید و کل بدن را داخل آن نکنید.

3. سه ماهه سوم

در این دوران بیش از همیشه به زایمان نزدیک هستید . ممکن است که با بدن درد مواجه باشید که حمام کردن یک راه عالی برای تازه کردن خود و بدنتان و همچنین ریلکس کردن می باشد . در این سه ماهه باید موارد زیر را برای حمام کردن در نظر داشته باشید :

  • خودتان را در یک حمام گرم ریلکس کنید.
  • هرجا که احساس کردید دمای آب بالاست و احساس راحتی ندارید ، سریعا از حمام خارج شوید.
  • وارد و یا خارج شدن از حمام در این دوران کمی برایتان سخت است پس بهتر است که از فرد دیگری کمک بگیرید.
  • کنترل کردن وزن در اواخر بارداری کار سختی است و باید بیش از همیشه مراقب آن باشید . حتما مراقب سطح لیز حمام نیز باشید.

دوش در بارداری

مواردی که باید برای حمام کردن در دوران بارداری از آن ها خودداری کنید

بارداری یک مرحله مهم در زندگی هر خانمی است که نیاز به مراقبت ویژه ای از هر لحاظ دارد ، مخصوصا اگر کارهای حساسی مثل حمام کردن در میان باشد . حال در این قسمت مواردی را به شما معرفی می کنیم که برای حمام کردن باید از آن ها دوری کنید :

  1. از نشستن در وان های داغ حمام و یا ایستادن زیر آب داغ دوش برای مدت طولانی اکیدا خودداری کنید . اگر در مورد دمای آب شک دارید، از ترمومتر استفاده کنید و دمای آب را با آن چک کنید.
  2. بیشتر خانم ها از حمام کفی لذت می برند . در این دوران باید از محصولات شستشو با مواد شیمیایی سخت مثل فتالات و لاینرهای بی.پی.ای و دیگر مواد شیمیایی مضر خودداری کنید .
  3. حتما از شخص دیگری کمک بگیرید زیرا هرچقدر که وزنتان بالاتر برود ، جابجایی برای شما سخت تر است.
  4. سطح لیز حمام را نادیده نگیرید . برای اطمینان و امنیت بیشتر می توانید از کف پوش هایی در کف حمام استفاده کنید.
  5. مدت زمان حمام کردن خود را بین 15 الی 20 دقیقه محدود کنید تا در معرض ابتلا به عفونت های واژنی قرار نگیرید.
  6. تا جایی که می توانید از استفاده از روغن های معطر خودداری کنید که این روغن ها باعث ایجاد واکنش های آلرژیک در شما می شود و حتی ممکن است باعث سقط جنین نیز بشود . حتی اگر از بهره وری روغن مطمئن هستید ، باز هم بهتر است که از آن استفاده نکنید.
  7. از اسکراب های بدن در این دوران استفاده نکنید زیرا بارداری پوست شما را حساس می کند و ممکن است که موادی مثل سدیم دومنیزی یا نمک فرنگی درون این اسکراب ها وجود داشته باشد و در نتیجه بدن شما را بیش از حد خشک می کند و رطوبت طبیعی آن را می گیرد . اگر اصرار به انجام این کار دارید از اسکراب های خانگی و ارگانیک استفاده کنید.
  8. برای از بین بردن سلول های مرده پوست از لیف های اسفنجی سفت و خشن استفاده نکنید . بارداری در بافت پوستی شما تغییر ایجاد می کند و در نتیجه بهتر است که از لیف های نرم تر و لطیف تر استفاده کنید.
  9. از فیلترهای آب برای تصفیه آب آلوده استفاده کنید و بدن خود را در مواجهه با آب های تصفیه نشده قرار ندهید.
  10. از خوابیدن در وان تا جای ممکن دوری کنید و به یک دوش گرفتن ساده اکتفا کنید . وان ها آرامش بخش هستند اما خوابیدن در آن و بلند شدن از آن کمی با خطر لیز خوردن و زمین خوردن همراه است.
  11. درجه حرارت آبی که برای حمام استفاده می شود باید بین 29 تا 32 درجه سانتی گراد باشد زیرا آب زیاد گرم سبب خستگی خانم باردار خواهد شد.
  12. پس از استحمام تا خشک شدن کامل بدنتان به محیط بیرون نروید.
  13. اگر در استحمام از وان استفاده می کنید ، هنگام ورود و خروج مواظب باشید که پایتان لیز نخورد.
  14. در شش هفته آخر بارداری به علت بزرگی شکم و اشکال در حفظ تعادل بدن از وان در هنگام استحمام استفاده نکنید.
  15. در دوران بارداری استفاده از اسپری های ضد بو و خوشبو کننده بدن بلا مانع است.
  16. در دوران بارداری شنا کردن در استخری که آب آن مرتب تعویض می شود و عاری از میکروب است ، ایرادی ندارد.

نکته : اگر از علائم بارداری مثل کمردرد رنج می برید ، با موافقت پزشک حتی می توانید چند بار در روز نیز حمام کنید.

خوردن مویز و کشمش در بارداری چه تاثیری روی جنین دارد؟

کشمش در بارداری

کشمش در بارداری

خوردن کشمش در بارداری چه فوایدی برای مادر و جنین دارد؟ 

بارداری زنان را تغییر می دهد و او برای اولین بار در زندگی معجزه ای را در بدنش درک می کند به هر حال، کمک به رشد زندگی یک معجزه است درست است؟ مرحله زیبایی از بارداری با لیستی از بایدها و نبایدها در هنگام خوردن غذا انجام می شود زن دوست دارد غذایی را که برای او و بچه رو به رشد اش خوب است مصرف کند.

زن باردار باید میوه های خشک را در طول هر ماه بخورد آجیل مانند بادام، زردآلو، گیلاس ها برای یک زن باردار مهم هستند. این ها حاوی مواد غذایی مهمی هستند که برای مادر و کودک مفید هستند. در این بخش از رازهای تغذیه سالم بارداری در بیا نی نی یاد می گیرید که چگونه کشمش برای زنان باردار اهمیت دارد. 

آیا ایمن است که کشمش یا همان انگور خشک را در دوران بارداری بخورید؟ 

پاسخ به این سوال “بله” است. انگور خشک سیاه در دوران بارداری نه تنها غنی از مواد مغذی هستند بلکه به عنوان میان وعده ای بزرگ به خاطر مزایایی که ارائه می دهند عمل می کنند.

 ارزش غذایی کشمش 

فیبر:کشمش ها منبع غنی از فیبر را تامین می کند. هضم را آسان و به کنترل دستگاه گوارش کمک می کنند فیبر جنبه ضروری هر رژیم غذایی است اما وقتی باردار هستید دو برابر مهم می شود. این به این دلیل است زمانی که باردار هستید، بدن شما با تجزیه غذا متناقض است. عدم تعادل هورمونی باعث مشکلات هاضمه متعددی می شود و کشمش به تنظیم این کمک می کند.

آهن:مزیت مهم دیگر این است که کشمش منبع غنی از آهن است. آهن بسیار مهم است چون به تنظیم جریان خون، حفظ سلامت قلب کمک می کند و منبع سالم از سلول های خونی حامل اکسیژن را تضمین می کند که از ریه ها عبور می کنند. این کار باعث می شود مطمئن شوید که ریه ها به روش سالمی کار می کنند. کمبود آهن باعث کم خونی می شود.

کلسیم:یکی از مهم ترین مواد معدنی در بدن کلسیم است. این مواد معدنی مسئول سلامت استخوان، بهداشت دندان، جذب کلسترول، سلامت پوست و قلب است. لازم است که بدن به درستی عمل کند و کشمش منبع غنی کلسیم را نیز فراهم می کند.

در حقیقت، کلسیم دو برابر برای زنان باردار اهمیت دارد چون برای رشد استخوان کودک در رحم ضروری است تضمین می کند چگالی استخوان کودک در سطوح نرمال باقی بماند و به طور مناسب رشد کند.

ارزش کشمش

خوردن کشمش در ماه های اول بارداری

خواص و فواید مصرف کشمش در دوران بارداری برای مادر 

مراقبت دندان: 

مادران باردار توقع دارند از بدن خود به بهترین شکل ممکن مراقبت کنند. آیتم های غذایی زیادی وجود دارند که مادر باید آن را بخورد و بنوشد بسیاری از زنان باردار نیز مبتلا به خون ریزی لثه هستند مراقبت از دهان ضروری است و نقش مهمی در جلوگیری از حالت تهوع دارد.

کشمش حاوی اسیداولئانولیک است که دندان را از پوسیدگی محافظت می کند هم چنین از بوی دهان که باعث ایجاد باکتری و مشکلات دهان می شود جلوگیری می کند. 

درمان یبوست : 

کشمش ها حاوی فیبر بالایی هستند و در درمان رایج ترین مشکلات زود هنگام در دوران بارداری موثر هستند این میوه خشک آب را جذب می کند و حرکات روده را آسان می کند.

 در دوران بارداری، زنان مبتلا به کم خونی می شوند چون مواد مغذی را برای جنین در حال رشد فراهم می کنند. کشمش حاوی ویتامین ب پیچیده، آهن و چندین مواد معدنی هستند که میزان هموگلوبین را در بدن افزایش می دهند. این کار به جلوگیری از کم خونی و ضعف و مشکلات دیگر در طول این مرحله کمک می کند.

 جلوگیری از سرطان: 

از آنجا که بدن دست خوش تغییرات بسیاری زیادی در دوران بارداری قرار می گیرد در معرض مشکلات جدی مانند سرطان قرار دارد. آنتی اکسیدان های موجود در کشمش در مبارزه با رادیکال های آزاد که در بدن وجود دارند موثر هستند که یک دلیل ویژه برای ایجاد تومور سرطانی در بدن هستند.

 هضم آسان : 

فیبر موجود در کشمش به پاکسازی دستگاه گوارش کمک می کند و مواد زائد و سمی را از بدن دفع می کند. این فرآیند همچنین نیاز به غذا را در بدن زن باردار افزایش می دهد که برای رشد کودک و سلامت کلی آن ها ضروری است.

 با یک رحم رو به رشد فضا بالا می رود اندام های دیگر فضای کمی پیدا می کنند و گوارش به یک مشکل تبدیل می شود. مقدار منیزیم و پتاسیم کشمش حالت اسیدی را کاهش می دهد و هضم غذا را آسان تر می کند.

خواص کشمش

مصرف کشمش در بارداری چه کمکی به مادر می کند؟

فواید بینظیر خوردن کشمش در دوران بارداری

انرژی بالا: 

کشمش شکل خشک شده انگور هستند و فروکتوز و گلوکز زیادی دارند که ویتامین های ضروری را از غذایی که می خوریم و در نتیجه انرژی به بدن می دهد از آنجا که بدن دست خوش تغییرات بسیاری در دوران بارداری می شود، نیاز به انرژی برای مقابله با نیازهای مادر و فرزند دارد.

کشمش همچنین سیستم ایمنی بدن مادر را تقویت می کند و در مقابله با تغییراتی که او متحمل می شود، یاری رسان هستند. این کار به نیروی فیزیکی زیادی در طول زایمان کمک می کند.

 افزایش سلولهای خون:

 منبع غنی از هموگلوبین هستند که برای تولید گلبول های قرمز خون در بدن به کار می رود زمانی که باردار می شوید بدن تحت فشار و تغییرات زیادی قرار می گیرد که یکی از آن ها تولید متناقض گلبول های قرمز خون است.

جلوگیری از رفلاکس اسید: 

همانطور که در بالا ذکر شد کشمش ها غنی از فیبر هستند، یکی از مهم ترین جنبه های فیبر در بدن توانایی جلوگیری از برگشت اسید است.

 گرسنگی :

مصرف مقدار زیادی غذا در دوران بارداری لازم است تا کودک مواد مغذی کافی را دریافت کند. کشمش دارای فیبر، منیزیم و پتاسیم هستند که به شروع گرسنگی کمک می کند. نه فقط این، کمک می کند تا مشکل تهوع صبحگاهی رفع شود.

کشمش برای گرسنگی

خوردن کشمش در دوران بارداری چه سودی دارد؟

خواص کشمش در دوران بارداری برای نوزاد 

بینایی : 

جنین به طور کامل به مادر برای تمام نیازهای خود، از جمله رشد اندام های آن وابسته است! مصرف کشمش در دوران بارداری به جنین در حال رشد کمک می کند تا دید خوبی داشته باشد. زنان باردار باید کشمش بخورند؛ تا شانس رشد هر گونه نقص به ویژه مربوط به چشم ها را کاهش دهند . 

استخوان های محکم:

 کشمش حاوی مقادیر فراوانی کلسیم و آهن هستند. خوردن کشمش، زمانی که باردار هستید به ایجاد استخوان های قوی کودک کمک می کند. چنانچه در بخش بارداری بیا نی نی اشاره شده است زنان باردار مستعد ابتلا به دیابت اند و کشمش ها حاوی گلوکز هستند بنابراین زنانی که از این نوع دیابت رنج می برند باید آن را به طور متوسط مصرف کنند. 

چه کسی باید از خوردن کشمش اجتناب کند؟ 

اگرچه کشمش برای سلامتی مفید است اما آن ها می توانند موجب آسیب به افراد مبتلا به بیماری هایی مانند دیابت یا بیماری های مربوط به قند خون شوند. توصیه می شود که با پزشک مشورت کنید تا جایگزین های طبیعی دیگری برای کشمش پیدا کنید.

مضرات کشمش

عوارض کشمش در بارداری 

عوارض جانبی مصرف زیاد کشمش در بارداری: 

در حالی که کشمش برای سلامتی مناسب است خوردن زیاد آن می تواند برای سلامتی مضر باشد. در اینجا چند دلیل وجود دارد که چرا نباید کشمش زیادی بخورید: 

  • می توانند قند خون را افزایش دهند
  • می توانند منجر به دیابت حاملگی شود
  • می توانند باعث دیابت نوزاد شوند و زایمان کودک را به طور طبیعی دشوار کرده و ممکن است منجر به سزارین شود
  • آن ها می توانند باعث دیابت نوع 2 در کودک شوند 

کشمش به طور متوسط می تواند میان وعده بسیار سالم باشد که به شما و احیای سیستم خود در دوران بارداری کمک می کند. آن ها منبع خوبی از مواد غذایی هستند که به متعادل کردن کل بدن کمک می کنند. با پزشک و دکتر صحبت کنید تا چیزهای بیشتری در مورد کشمش یاد بگیرید.

برنامه ریزی یک رژیم غذایی با مصرف سالم یکی از بهترین روش ها برای تضمین بارداری سالم و نیز زندگی سالم به طور کلی است ؛ اگر رازهای زندگی سالم را بدانید بارداری می تواند تجربه ای زیبا باشد و زمانی که آن زن می داند که سلامت او و کودک در حال رشدش خوب است می تواند به تجربه ای شادتر تبدیل شود.

 

دلایل تغییر رنگ شیر مادر چیست؟

کودک

کودک

تغییر رنگ شیر مادر

اگر هنوز تجربه ی شیر دادن به نوزادی را نداشته اید، توصیه می کنیم که این مطلب که در خصوص عوامل تغییر رنگ شیر مادر است را دنبال کرده چرا که بدردتان خواهد خورد. احتمالاً با خواندن این جمله علامت سوالی در ذهن تان بوجود آمده است که مگر شیر مادر نباید فقط سفید رنگ باشد؟

در پاسخ به این سوال باید عرض کنیم که خیر؛ شیر مادر می تواند بر اساس عوامل مختلفی تغییر رنگ پیدا کند که این امر در بسیاری از موارد کاملاً طبیعی بوده و از نظر پزشکی هیچ ایرادی ندارد. به طور معمول شیر مادر در دو رنگ زرد و رنگی متمایل به آبی سفید خواهد بود.

طبیعی ترین رنگ شیر مادر کدام است

در واقع رنگ شیر هر مادری ممکن است تفاوت های زیادی با یکدیگر داشته باشد و البته هر کدام از آنها به احتمال زیاد کاملاً طبیعی هستند. بعنوان مثال در ساعات اولیه به دنیا آوردن کودک، رنگ شیری که به کودک داده می شود، معمولاً زرد رنگ است یا حداقل گرایش به این رنگ دارد یا اینکه رنگ شیر حداقل 2 هفته پس از زایمان به رنگ نارنجی نزدیک است.

همچنین شیر بالغی که معمولاً بعد از چند هفته بعد از زایمان از پستان مادر بیرون می آید سفید یا به رنگ آبی نزدیک است. همه ی این موارد ممکن است بر اثر مصرف داروهای خاص یا استفاده از یک سبک غذایی حاصل شود که همانطور عرض کردیم در بیشتر موارد حالت طبیعی خود را دارد و جایی برای نگرانی وجود نخواهد داشت.

معنای رنگ های مختلف شیر مادر

اگر چه رنگ های مختلف شیر مادر در اکثر موارد نشانه ای از بیماری یا موارد مشکل زا نمی باشد، با این حال در ادامه به توضیح بیشتر هر کدام می پردازیم تا در صورت رخ دادن این مسائل با آگاهی کامل تری با آن مواجه شوید.
  • رنگ شیر زرد یا نارنجی

همانطور که در بالا اشاره کردیم، شیر مادر در دو هفته ابتدایی زایمان ممکن است به رنگ زرد و یا حتی نارنجی در بیاید. این موضوع نشانگر مصرف قرص های مختلف و یا حتی استفاده از مواد غذایی زرد رنگ مانند هویج یا از این دست است. حتی شیر بالغ نیز ممکن است به رنگ زرد یا نارنجی تغییر رنگ دهد.
احتمالاً برایتان پیش آمده است که شیر مصرفی را در یخچال قرار داده اید و پس از منجمد شدن و یخ زدن به رنگ زرد یا نارنجی متمایل شده است، لذا این موضوع یکی از اصلی ترین دلایل تغییر رنگ شیر مادر خواهد بود.
تغییر رنگ شیر مادر
  • رنگ شیر سبز

تغییر رنگ شیر مادر به رنگ سبز نیز به دو دلیل خواهد بود. در محتمل ترین حالت استفاده از مواد غذایی سبز رنگ مانند اسفناج یا هر گونه مواد غذایی به این رنگ است. در وهله بعدی ممکن است زن شیرده به دلایل مختلف از قرص یا داروهای مختلف که موجب تغییر رنگ شیر پستان به سبز می شود استفاده کرده باشد. از جمله ی این قرص ها می توان به قرص کلرلا اشاره کرد. 
لذا در نظر داشته باشید که با قطع مصرف این قبیل از داروها و یا دوری از استفاده از مواد غذایی سبز، رنگ شیر مادر به حالت طبیعی خود باز خواهد گشت.
  • رنگ شیر صورتی مایل به قرمز یا قهوه ای

وجود خون در شیر ممکن است رنگ شیر را به قرمز یا قهوه ای تغییر دهد. البته در ابتدای شیردهی این مشکل طبیعی بوده و ناشی از ترک خوردگی نوک پستان و یا زیاد شدن جریان خون در آن باشد. با این حال اگر به دفعات در شیر مادر خون دیده شود احتمال وجود مشکل در سلامت بدن مادر وجود دارد که باید بلافاصله مورد بررسی قرار گیرد.
ناگفته نماند که استفاده از مواد غذایی مانند چغندر و دیگر موادی که رنگ مصنوعی دارند، احتمال اینکه رنگ شیر مادر را به صورتی یا قرمز تبدیل کند زیاد است که با قطع مصرف این گونه مواد غذایی مشکل به طور کامل رفع خواهد شد.
  • رنگ شیر زرد سیاه

تغییر رنگ شیر مادر به رنگ سیاه نشانه ی استفاده از قرص ها آنتی بیوتیک دار است. در این گونه موارد باید با پزشک خود مشورت کنید تا قرص های دیگر را جایگزین چنین قرص هایی کند. البته در بیشتر موارد پزشک معالج از تجویز چنین قرص هایی پرهیز خواهد کرد و در نتیجه کمتر شاهد آن خواهیم بود که رنگ شیر مادر به رنگ سیاه میل کند.

در مجله آکاس چه چیزی منتظر شماست

وب سایت آکاس
مطلبی که در بالا به آن اشاره شد فقط بخش کوچکی از محتوای مجله آکاس بوده، این در حالی است که در این مجله مطالب متنوع دیگری نیز دیده می شود. در واقع در مجله آکاس بخش های مختلفی مانند زندگی، بازار ، فناوری ، فرهنگ و حتی اینفوگرافیک نیز دیده می شود که هر کدام از این بخش ها دارای زیر مجموعه های زیادی نیز هستند که در هر کدام مطالب ارزشمندی گردآوری شده است.
به طور مثال در بخش زندگی، می توان مطالب بسیار خوبی در خصوص سلامت که یکی از این مطالب به سلامت شیر مادر مربوط می شده در ابتدای این مقاله آورده شده است. گل و گیاه، سفر و تفریح، غذا و خانواده از دیگر مواردی هستند که در این بخش می توانید از آن استفاده کنید.

اگر بخواهیم به صورت جزئی تر، هر یک از زیرمجموعه های بخش زندگی را بررسی کنیم باید به مطالبی در خصوص آشنایی با نخل های زینتی، باغ شیشه ای و انواع گیاهان خانگی در قسمت گل و گیاه اشاره کنیم یا اینکه در بخش سفر و تفریح به سرگرمی های مختلف خانوادگی اشاره شده است. 

در قسمت دیگر از این مجله، نحوه تهیه انواع غذاها قرار داده شده است که می توانید از آنها بهره ببرید. از طرف دیگر، مجله آکاس به بازارهای مختلف نیز سری زده است و در آن به بررسی مسائل مربوط به خودرو نیز اشاره کرده است. همچنین مسکن، محصولات دیجیتال و لوازم خانگی از دیگر بخش های این مجله به حساب می آید.

به طور کلی این مجله به همه ی حیطه ها سرک کشیده است تا اطلاعات بروز و منحصربفردی را در اختیار بازدیدکنندگان قرار دهد. برای مشاهده مطالب مجله آکاس کافی است که به این وب سایت مراجعه کرده و از بخش های مختلف آن استفاده کنید. ناگفته نماند که مطالب این مجله به صورت روزانه آپدیت خواهد شد که امیدواریم مطلبی که به دنبال آن هستید نیز خیلی زود در وب سایت بارگزاری شود تا بتوانید نهایت استفاده را از آن ببرید.

وقتی نوزاد برای اولین بار چهره شما را می بیند

بینایی نوزاد

بینایی نوزاد

حس بینایی در کودکان چه زمانی ایجاد شده و چشمان نوزادان چگونه رشد و پرورش می یابد؟

هنگامی که کودکی متولد می گردد، وارد دنیایی می شود که باید مهارت های متعددی را فرا گرفته و چیزهای مختلفی برای دیدن و انجام دادن برایش وجود دارد، با شروع به نشستن و یادگیری صحبت کردن و راه رفتن، کودکان استفاده از چشمان خویش را یاد می گیرند، تمامی کودکانی که به دنیا می آیند، دارای توانایی بینایی می باشند، با این حال، نحوه تمرکز بر چشمان خویش، استفاده همزمان از دو چشم و همچنین حرکت دادن مردمک چشم خود با دقت را باید یاد بگیرند.

جالب است بدانید که تمام کودکان با نزدیک بینی متولد می شوند، این امر بدین معنا است که قادر به تشخیص اجسام دوردست نمی باشند، توانایی دیدن اجسام در دوردست جزو توانایی هایی است که مرور زمان کسب می نمایند، در ادامه اطلاعات بیشتر در مورد توانایی بینایی در کودکان ارائه شده است.

بینایی نوزاد کی کامل میشود

بینایی نوزادان تازه متولد شده چگونه است؟ 

حس بینایی در کودک چه زمانی ایجاد می گردد؟

کودکان به محض دنیا آمدن دارای توانایی های بینایی و بصری می باشند، بلافاصله پس از تولد، حس بینایی در کودکان 20 از 400 می باشد، این توانایی شروع به رشد نموده و در سن سه سالگی به صورت کامل پرورش یافته و به سطح 20 از 20 که برابر با قدرت بینایی در بزرگسالان می باشد، می رسد،

قبلا هم در بخش رازهای رشد نوزاد در بیا نی نی گفتیم که چند هفته اول از رشد و پرورش توانایی های بصری دارای اهمیت بسیار بالایی برای نوزادان می باشد، چرا که در این بازه زمانی، توانایی بینایی کودکان رشد و پرورش می یابد. 

1- هفته اول

در اولین روزهای پس از تولد، کودکان تنها قادر به تمرکز بر اشیایی که دور از 30 سانتی متر نمی باشند، هستند. این فاصله، متوسط فاصله بین صورت آنها و مادرشان هنگام شیردهی می باشد، کودکان تنها قادر به تماشای هرجسمی به مدت چند ثانیه می باشند، به منظور تقویت توانایی بینایی در کودکان، در هنگام شیردهی تغییر طرفین از اهمیت بالایی برخوردار می باشد،

این امر از منظر بصری منجر به تحریک مساوی در چشمان کودکان می گردد، بلافاصله پس از تولد، کودکان تنها قادر به تشخیص دو رنگ، سفید و رگه هایی از خاکستری، می باشند، توانایی تشخیص رنگ ها، هفته ها پس از تولد ممکن بوده و گاهی اوقات نیز تا چهار ماهگی به طول می انجامد.

با وجود اینکه مادران اتاق نوزاد را با رنگ های زیبا تزئین می نمایند، این موارد تاثیر چندانی در تحریک رشد و پرورش توانایی بینایی کودکان به ویژه در هفته های اول پس از تولد، ندارند، به جای این تزئینات رنگی می توان از رنگ های سفید و سیاه و ترکیب آن ها با مقدار اندکی از رنگ های نارنجی، زرد، قرمز و همچنین آبی، استفاده نمود. 

2- هفته دوم

در این هفته، توانایی شناسایی و تشخیص در کودکان رشد و پرورش می یابد، در طی این هفته، نوزادان قادر به تشخیص چهره های آشنای اطراف خود می باشند، شایان ذکر است که قرار گرفتن در فاصله 20 سانتی متری از کودکان تاثیر قابل توجهی در پرورش این توانایی تشخیص دارد.

دید نوزاد یک ماهه

بینایی نوزاد در هفته های اولیه بعد تولد 

قدرت بینایی نوزاد چه زمان کامل می شود؟

3- هفته سوم

چه چیزی و چه زمانی در هفته سوم پس از تولد، توسط کودکان قابل مشاهده می باشد؟

در این هفته، متوجه خواهید شد که کودک شما دیگر به افراد و اشیا خیره نمی گردد، با این حال، دورترین فاصله ممکن برای توانایی کودک در این هفته برابر با 30 سانتی متر می باشد،

با این وجود، متوجه طولانی تر شدن چند ثانیه ای در میزان توجه آن ها خواهید شد چرا که مدت زمان توجه آنها به فرد یا شی به مدت 10 ثانیه افزایش می یابد، به منظور تحریک بینایی در کودکان، توصیه می گردد تا آنها را سرگرم نموده و به منظور جلب توجه و علاقه فرزند خویش، دائما با آنها صحبت نمایید. 

4- هفته چهارم

در این هفته، متوجه این امر خواهید شد که فرزندتان قادر به تشخیص اشیای اطراف خویش می باشد، کودکان در این هفته، به منظور تعقیب حرکت اجسام، گردن خود را به راست یا چپ، تکان می دهند، در صورت تکان دادن گردن خویش به منظور تعقیب حرکت اجسام، دچار نگرانی نشوید، کودکان در هفته هشتم پس از تولد خود قادر به تعقیب حرکت اجسام با چشمان خویش می باشند. 

5- ماه اول

پس از گذشت چهار هفته، متوجه خواهید شد که فرزندتان قادر به تعقیب تغییرات نور با بهره گیری از چشم و سر خویش می باشد، علاوه بر این، قادر به شناخت اجسام افقی در میان خطوط افقی که از بین آنها عبور نموده اند بوده و چهره های بیشتری را نیز براحتی تشخیص می دهند،

همانطور که در بیا نی نی اشاره شده است در ماه اول، کودکان همچنان نسبت به نور حساس نمی باشند، از این رو، در مورد تابش نور بر چشمان آنها در هنگام خواب، نگرانی وجود ندارد، نور بر توانایی خوابیدن کودکان بی تاثیر می باشد.

نوزاد از کی میتواند ببیند

بینایی نوزاد در اولین ماه  

بینایی نوزاد از بدو تولد تا یک سالگی

6- ماه های دوم و سوم

در این بازه زمانی، کودک قادر به تعقیب حرکات های افقی یا دایروی اجسام می باشد، اکنون قادر به تشخیص چهره ها بوده و از دیدن چهره های آشنا، لذت می برد،

آنها همچنین برای تمرکز بر اجسام تنها از چشمان خود استفاده نموده و نیازی به چرخش سر خود ندارند، حساسیت بسیار اندکی نسبت به نور نشان داده و متوجه دست و پای خود نیز می باشند،

حال، نسبت به تمامی آنچه که در اطراف خود مشاهده می نمایند، کنجکاو و علاقه مند می باشند، توجه آنها به سرعت از جسمی به جسم دیگر، تغییر می یابد. و در این هفته از رشد و پرورش خود، تماس چشمی را طولانی مدت تر حفظ می نمایند. 

7- ماه های سوم تا ششم

کودکان چه زمانی قادر به تشخیص حرکت اجسام می باشند؟

در سه تا شش ماهگی کودکان قادر به انجام موارد زیر می باشند:

• قادر به تکان دادن دست و پای خود بوده و به راحتی با اسباب بازی های خود بازی می نمایند.

• هنگام تکان خوردن و افتادن اسباب بازی ها، با چشمان خویش قادر به تعقیب جابجایی آنها می باشند.

• آنها قادر به حرکت دادن مردمک چشمان خود به سمت راست و چپ می باشند.

• علاوه بر این، مدت زمان تمرکز خود را تیز افزایش داده اند.

• نسبت به محیط اطراف خود هشیار بوده و بخش های مختلف از فضا را بررسی می نمایند.

• علاوه بر این، نسبت به انعکاسات هشیار شده و بدون چرخاندن سر خویش، قادر به حرکت دادن چشمان خود می باشند.

8- ماه های هفتم تا دهم

در این بازه زمانی، متوجه علاقه مندی کودکان به تصاویر، خواهید شد، کودکان شروع به تشخیص اجسام کوچکتر کرده و گاهی اوقات می توانند موارد بسیار ریز نظیر خرده های نان را نیز به راحتی تشخیص دهند، علاوه بر این، قادر به تمرکز بر اجسام پنهان شده نیز می شوند.

قدرت بینایی نوزاد

قدرت بینایی نوزاد در ماه های اولیه زندگی 

مراحل تکامل بینایی نوزاد

9- ماه های یازدهم تا دوازدهم

در این بازه زمانی، کودکان تقریبا یک سال خود را تمام نموده اند، اکنون، نوپا بوده و دارای توانایی بینایی بالایی می باشند، حال می توانند از روزنه های کوچک پنجره، بیرون را تماشا نموده و چهره های آشنا را به خوبی تشخیص دهند،

به دلیل آشنایی و تشخیص نقاط مختلف خانه، می توانند در محیط های مختلف از آن به بازی بپردازند، در این بازه زمانی متوجه این امر خواهید شد که مدت زمان بیشتری را بر اجسامی که به آنها علاقه مند می باشند، خیره می شوند.

با وجود اینکه، موارد بیان شده جزو نقاط عطف اصلی می باشند، هنگامیک ه به دنبال پاسخ دهی به سوال “توانایی بینایی در کودکان چه زمانی رشد و توسعه می یاید؟” هستیم، درک عدم رشد و پرورش کامل حس بینایی در کودکان در بازه سنی بین 3 تا 5 سال، از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. 

 

چرا و به چه دلیل باید به متخصص اطفال مراجعه کنیم ؟

متخصص اطفال

متخصص اطفال

دلیل مراجعه به متخصص اطفال چیست؟

یکی از شاخه های اصلی پزشکی که به صورت اختصاصی به مسائل رشد و بیماری های کودکان می پردازد تخصص اطفال یا پزشکی کودکان است و سبب رفع نیاز کودکان به پزشک متخصص و نیاز والدین به مشاور رشد کودک می شود.همه کودکان بیمار می شوند و در زمان بیماری نیاز دارند که به متخصص مربوط به بیماری خودشان مراجعه کنند تا درمان بهتری را دریافت نمایند.

تخصص اطفال نکات تندرستی کودک از زمان نوزادی تا بزرگ سالی را دربردارد و اساسا با تمام جنبه های رشد و پرورش کودک تا بزرگسالی سروکار دارد. در گذشته هنگامی که کودکان بیمار می شدند به پزشک بزرگسالان مراجعه می کردند اما از قرن نوزده و ابتدای قرن بیستم تخصص کودکان به عنوان رشته ای در پزشکی در نظر گرفته شد زیرا این آگاهی در افراد به وجود آمد که بیماری های کودکان با بزرگ سالان متفاوت است و پزشکان دریافتند واکنش های کودک به بیماری، دارو ها و محیط، به سن او بستگی دارد.

دلایل کلی مراجعه به متخصص اطفال

رشد کودک

یکی از وظایف والدین در قبال فرزند خود این است که روند رشد او را بررسی کنند تا کودکشان بر طبق منحنی رشد یابد. در طی روند رشد کودک مسائلی وجود دارد که تجزیه تحلیل آن از توان والدین خارج است و به یک مشاور و راهنما مخصوصا در هنگام بروز بیماری کودک دارد بنابراین یکی از مهمترین کارهایی که والدین بر عهده دارند انتخاب یک متخصص اطفال از بدو تولد کودک است.

بعد از تولد نوزاد ، برخی از موارد مهم که در روند رشد کودک اثر گذار است برای بررسی و ثبت در پرونده ی کودک نوشته می شود بنابراین اگر والدین بخواهند از فراز و فرود رشد و سلامت کودک خود به خوبی آگاه شوند بهتر است یک پرونده ی مدون در نزد یک پزشک اطفال برای کودک خود تشکیل دهند.

مثلا نوزاد از همان بدو تولد باید تحت نظر پزشک متخصص باشد تا از لحاظ سلامت و واکسیناسیون بررسی های لازم انجام گردد . پس از آن نیز والدین با چالش هایی مانند این که چه زمانی به کودک غذاهای جامد دهند و یا کودک به چه مکمل های غذایی به لحاظ بنیه احتیاج دارد، این مسایل بستگی به ژنتیک و سلامت بدن هر کودک دارد ، بنابراین حضور یک متخصص اطفال در نقش یک مشاور لازم و ضروری است.

تخصص های اطفال

چرا فرزندم باید زیر نظر متخصص اطفال باشد؟

بیماری های کودکان

متاسفانه همه کودکان گاهی بیمار می گردند بنابراین والدین باید نشانه های بیماری را در کودکان بشناسند و برای درمان کودکان آنها را نزد پزشک ببرند . از مشکلاتی که برخی کودکان به آن دچارند عفونت گوش ها یا ورم لوزه ها است.

همچنین والدین باید با روش پیشگیری از بیماری ها نیز آشنا باشند که یکی از این روش های پیشگیری از بیماری ها انجام واکسیناسیون به موقع است. واکسینا سیون به موقع سبب پیشگیری از مشکلاتی مانند بیماری های عفونی جدی می شود، که همه ی اینها مستلزم وجود یک مشاور متخصص است.

برخی از کودکان از همان زمان تولد با مشکلات جسمی آشکار مانند:شکاف کام و لب ها و برخی مشکلات پنهان مانند:ناهنجاری های قلبی یا کلیوی متولد می شوند که مشکلات پنهان آنها را نمی توان از همان بدو تولد فورا تشخیص داد.اگر کودک به این نوع بیماری های مادرزادی دچار باشد باید از همان ابتدا تحت نظر متخصص کودک قرار بگیرد تا از لحاظ مشکلات سلامتی بررسی های لازم و درمان صورت گیرد.

برای مراقبت از فرزندتان، متخصص کودکان این کار ها را خواهد کرد:

  • معاینه فیزیکی کودک
  • واکسن زدن به کودک
  • بررسی نرمال بودن رفتار، مهارتها و رشد کودک در مراحل مهم زندگی
  • شناسایی و درمان بیماریها، عفونت ها، مصدومیت ها و دیگر مشکلات مربوط به سلامتی کودکان
  • دادن اطلاعاتی درباره تغذیه،نیاز های فیتنس،ایمنی و سلامت کودک.
  • پاسخ به سوالاتی درباره رشد و پیشرفت و کودک
  • ارجاع دادن شما به افراد متخصص در صورت نیاز

مراقبت از فرزندان

متخصص اطفال چگونه عمل می کند؟ 

چرا کودکان نیاز به یک متخصص اطفال دارند؟

از دلایلی که برخی به سمت متخصص اطفال می روند، عبارت است از :

متخصص اطفال آموزش های ویژه ای درباره سلامت کودک دیده اند.در حیطه کاری متخصص اطفال فقط کودکان قرار دارند و او در تشخیص و درمان بیماریهای کودکان تجربه فراوانی دارد.متخصص اطفال برای کودکان نارس که نیازمند نظارت ویژه هستند ، می تواند مراقب های ویژه تری را ارائه دهد. 

برنامه ای خوب و مناسب برای چکاپ کودک:

  • اولین بازدید هفته (3 تا 5 روزه)
  • 1 ماهه
  • 2 ماهه
  • 4 ماهه
  • 6 ماهه
  • 9 ماهه
  • 12 ماهه
  • 15 ماهه
  • 18 ماهه
  • 2 ساله (24 ماهه)
  • دو و نیم ساله (30 ماهه)
  • سه ساله
  • چهار ساله
  • 5 ساله
  • 6 ساله
  • 7 ساله
  • 8 ساله
  • 9 ساله
  • 10 ساله
  • 11 ساله
  • 12 ساله
  • 13 ساله
  • 14 ساله
  • 15 ساله
  • 16 ساله
  • 17 ساله
  • 18 ساله
  • 19 ساله
  • 20 ساله
  • 21 ساله

مراقبت از نوزاد

زمان مراجعه به متخصص اطفال با بالا رفتن سن 

فواید این لیست بالا:

متخصص اطفال و پیش گیری های لازم؛

این لیست برای پیش گیری کودک از بیماری ها برنامه ریزی شده است. همچنین می توانید از پزشک اطفال خود در مورد تغذیه و ایمنی در خانه و مدرسه سوال کنید. 

پیگیری رشد و توسعه:

ببینید که کودک شما از آخرین دیدارتان تا چه حد رشد کرده است و درباره رشد او با پزشک خود صحبت کنید.شما می توانید نقاط عطف رفتارهای اجتماعی و یادگیری او را مورد بحث قرار دهید. 

نگرانی های در حال رشد:

لیستی از موضوعاتی که می خواهید با پزشک اطفال خود صحبت کنید را بنویسید، مانند رشد، رفتار، خواب یا غذا خوردن. 

رویکرد تیمی:

ملاقات های منظم باعث ایجاد روابط قوی و قابل اعتماد بین پزشک اطفال، والدین و کودک می شوند. آکادمی پزشکی اطفال آمریکا کودکان را به عنوان راهی برای متخصصین اطفال و والدین توصیه می کند تا نیازهای کودکان را برآورده کنند. این رویکرد تیمی به توسعه سلامت فیزیکی، ذهنی و اجتماعی کودک کمک می کند. 

در کنترل و چکاپ خوب کودک نزد متخصص اطفال چه اتفاقی رخ می دهد؟

پاسخ:

پزشک، قد، وزن و رشد کودک را چک می کند. او همچنین دید و شنوایی کودک را تست خواهد کرد و واکسیناسیون را انجام خواهد داد و اطمینان حاصل خواهد کرد که قلب و ریه های او به خوبی کار می کنند.

آن ها همچنین یک تست فیزیکی کامل از سر تا نوک پای او می گیرند، از جمله وزن و اندازه گیری قد. 

مراقبت از پوست:

علاوه بر جلوگیری از سوختن در برابر خورشید، در آب و هوای خشک، مرطوب ماندن مهم است و پزشک می تواند به شما کمک کند که رژیم مراقبت از پوست خوبی داشته باشد. 

سلامت روانی:

این دیدار فرصتی مناسب برای صحبت در مورد هر گونه نگرانی روانی است که ممکن است شامل ADHD, بیش فعالی و یا افسردگی باشد. در بخش های قبلی مربوط به سلامت کودک بارها گفتهشد که بخش قابل توجهی از کودکان ما شروع اولیه یا نشانه های افسردگی خفیف را نشان می دهند و مهم است که متوجه آن شویم. 

الگوهای فعالیتی و خواب و رفتار:

اگر نگرانی هایی دارید, آنها را بنویسید و در طی مراجعه کودک تا پزشک خود بپرسید. 

تب:

شاید تنها چیزی که بیش از تب در کودکی رایج است “تب ترس” است. 

تب یک دوست است, نه یک دشمن. وقتی که یک کودک مبتلا به عفونت می شود، دمای بدنش بالا می رود تا بتواند به طور موثرتری با عفونت ویروسی مبارزه کند. پس چیز خوبی است. اما زمان هایی هست که باید به پزشک اطفال خود مراجعه کنید. 

اگر نوزاد شما کم تر از دو ماهه است و تب دارد, با پزشک تماس بگیرید. چون آن ها یک سیستم ایمنی کم تر بالغ دارند, عفونت در کودکان می تواند نشانه ای از چیزی جدی تر باشد, مانند مننژیت یا ذات الریه باکتریایی.

 کودک بزرگ تر از 3 ماه، علائم دیگری دارد. اگر او علاوه بر درجه حرارت بالا, ضعف یا استفراغ داشته باشد, با پزشک اطفال چک کنید. اگر تب او بیش از دو روز طول بکشد، همین اتفاق می افتد.

 زمانی که به پزشک خود زنگ می زنید, آماده باشید که به این پرسش ها پاسخ دهید:

  • میزان دمای بچه؟
  • از چه زمانی گرفته؟
  • چه مدت است؟
  • علائم دیگری دارد؟
  • استفراغ یا اسهال؟ 

برای جلوگیری از کم آبی بدنش باید به طور منظم مایع به او بدهید. اگر علائم کودک شما بیش از چند ساعت طول بکشد, به پزشک اطفال خود زنگ بزنید. 

همچنین اگر نمی تواند مایع را نگه دارد و نشانه هایی از کم آبی را از خود نشان دهد هم به پزشک مراجعه کنید. 

متخصص اطفال او را معاینه خواهد کرد و ممکن است آزمایش های خون و ادرار و یا اشعه ایکس را برای تشخیص انجام دهد. اگر کوک بهبود نیابد و یا پزشک به عفونت باکتریایی مشکوک باشد, ممکن است یک نمونه مدفوع بگیرد و آن را به یک آزمایشگاه بفرستد تا آزمایش شود.

تب بالای کودک

متخصص اطفال به چه درد می خورد؟ 

سرفه, سرماخوردگی و دیگر مشکلات تنفسی:

بچه های بزرگ تر مبتلا به سرماخوردگی معمولاً نیازی به مراجعه به پزشک ندارند. اگر کودکتان چند ماهه یا حنی کوچکتر است, باید به پزشک اطفال زنگ بزنید, زیرا سرماخوردگی می تواند به سرعت به چیزی جدی تر مانند برونشیولیت, کفل یا ذات الریه تبدیل شود. 

زمانی که کودک شما بزرگ تر از سه ماه است, در این موارد پزشک او را خبر کنید:

  • مشکل در تنفس
  • بیش از یک هفته تا 10 روز است که گرفتگی بینی دارد.
  • گوش درد.
  • جوش. اغلب جوش ها، بویژه در کودکان، بی ضرر هستند و یا با درمان مناسب می توان آن ها را پاک سازی کرد.
  • کودک شما هیچ انرژی ندارد، در محل جوش احساس درد می کند، یا خارش دارد که به عمق پوست می رود.
  • وجود یک کبودی ارغوانی – مانند خارش پوست و یا آنهایی که با درمان بهتر نمی شود.
  • درد در حین ادرار 

تخصص های پزشکی کودکان

متخصصین اطفال می توانند به تحصیل خود ادامه دهند و در رده های بالاتر یک رشته ی خاص را دنبال کنند و فوق تخصص بیماری خاصی شوند و در درمان آن بیماری تبحر زیادی به دست آورند.

در دنیا رشته های فوق تخصصی کودکان زیادی وجود دارد که مختص به مشکلات کودکان است. تخصص های کودکان در ایران شامل بیماری های کلیه کودکان (نفرولوژی اطفال)، بیماری های خون اطفال، بیماری های عفونی کودکان، بیماری های قلب کودکان، بیماری های گوارش کودکان، بیماری های غدد و متابولیک کودکان، بیماری های ایمونولوژی و آلرژی کودکان، بیماری های روماتولوژی کودکان، بیماری های ریه کودکان، بیماری های اعصاب کودکان و رشته فوق تخصصی نوزادان است.

بهتر است اگر کودکمان به بیماری از این قبیل دچار است تحت نظر متخصص همان بیماری قرار گیرد. والدین می توانند برای رشد هر چه بهتر فرزند خود یک متخصص اطفال خوب انتخاب کنند تا با رهنمود های او کودکشان در آینده بدنی سالم و سلامت داشته باشد.