
10 مهارتی که یک کودک 10 ساله باید داشته باشد

مهارت های کودکان 10 ساله
مهارت های لازم و مورد نیاز کودکان 8 تا 10 ساله در خانه

آموزش بسته بندی هدیه به کودکان

مهارت نامه نوشتن کودک 10 ساله

آموزش حاضر کردن غذا توسط کودک

پانسمان زخم توسط کودک

سایتی برای نی نی ها و مامانا








جگر به طور کلی یک غذای سالم است که غنی از ویتامین ها، مواد معدنی و پروتئین می باشد، اما حاوی مقادیر زیادی از ویتامین A و یا رتینول است.ویتامین A پیش ساخته در محصولات حیوانی مانند تخم مرغ، شیر و جگر یافت می شود.
وجود مقدار زیاد ویتامین A در رژیم غذاییتان ممکن است باعث ایجاد نقایص مادرزادی در کودک شما شود، مخصوصا در اولین ماه های بارداری.

انواع دیگر ویتامین A کاروتنوئید نام دارد که در میوه ها و سبزیجات یافت می شود.
نکته:خوردن جگر در هر روز امن نیست، اما یک یا دو بار در ماه مضر نیست.
هیچ محدودیتی برای مقدار کاروتنوئیدها وجود ندارد و مادر باردار می تواند آن را با خیال راحت مصرف کند، بنابراین لازم نیست نگران مصرف بیش از حد ویتامین A موجود در میوه ها و سبزیجات باشید.

با احترام به سوال شما کاربران نمناکی قصد داریم مصرف جگر در دوران بارداری را بررسی کنیم. یک وعده جگر گاو حاوی سه برار حداکثر مقدار روزانه ویتامین A توصیه شده توسط اداره کشاورزی ایالات متحده (USDA) می باشد.
USDA توصیه نمی کند بیش از 10،000 IU ویتامین A از مکمل ها، منابع حیوانی و غذاهای غنی شده – ترکیب شده – در روز دریافت شود. (برای زنان جوانتر از 19 سالگی، این عدد کمتر است.) مصرف یک جگر گاو می تواند حدود 30،000 IU رتینول داشته باشد بنابراین اگر آنرا مصرف کنید،می توانید از دوز توصیه شده روزانه تجاوز کنید پس اگر شما هر روز جگر می خورید، می تواتید با مصرف مقدار معینی، میزان ویتامین A مورد نظر را دریافت کنید.
اما اگر هر روز میزان بیشتری را دریافت کنید، ویتامین A سمی خواهد شد.

برخی از نگرانی ها در مورد مصرف جگر در دوران بارداری وجود دارد. برخی مطالعات نشان می دهد که دوزهای بالای ویتامین A باعث ایجاد نقایص مادرزادی می شود؛ بر اساس مؤسسه پزشکی (IOM)، توصیه می شود رژیم توصیه شده (RDA) ویتامین A برای زنان باردار 2565 IUS (واحد های بین المللی) در روز می باشد.
در مطالعه سال 1995، زنانی که بیش از 10،000 واحد ویتامین A روزانه (تقریبا 4 برابر میزان توصیه شده توسط IOM) مصرف می کردند، در دو ماه اول بارداری بیش از دو برابر خطر ابتلا بهداشتی نوزاد با نقص های زایمان را بیشتر داشتند. مطالعات دیگر پیشنهاد کرده اند که دوز کمتر از 30،000 IUS روزانه احتمالا نقایص مادرزادی را ایجاد نمی کند، اما دوز خیلی کمش ممکن است باعث ایجاد نقص های مادرزادی شود.

بدن خودش ویتامین A را در صورت نیاز تولید می کند، از موادی مانند بتا کاروتن، که در سبزیجات زرد و سبز یافت می شود؛ این مواد خام برای ویتامین ها در طول بارداری کاملا سالم هستند با این حال، ویتامین A پیش ساخته شده رتینول است که، در مقدار بیش از حد، ممکن است نقص های زایمان را ایجاد کند.
ویتامین A پیش ساخته در بسیاری از مکمل های ویتامین و برخی از غذاها، از جمله گوشت، تخم مرغ، محصولات لبنی و غلات صبحانه غنی شده وجود دارد و کبد تنها ماده غذایی است که مقدار بسیار بالایی از ویتامین A را فراهم می کند.
ویتامین Aکبد:

یک زن باردار که به طور مرتب جگر مصرف می کند، به میزانی ویتامین A مصرف می کند که خطر ابتلا به نقص های زایمانی بالا می رود. اگر چه ثابت نشده است که خوردن جگر موجب نقص مادرزادی می شود، اما روشی امن برای زنان باردار وجود دارد و باید مصرف جگر را کم کنند.
یک زن باردار نیز باید اطمینان حاصل کند که مکمل مولتی ویتامین هایش حاوی میزانی بیش از 5000 ویتامین A پیش ساخته نیست. برخی از ویتامین های قبل از زایمان حاوی هیچ ویتامین A پیش ساخته ای نیستند، و بتا کاروتن را جایگزین می کنند و یا ویتامین A را کاملا حذف می کنند.

هیچ شواهدی وجود ندارد که مقدار مشخصی از جگر را که می توان در حین بارداری مصرف شود، معین کند بنابراین، همه این ها به قضاوت شخصی شما بستگی دارد اما با این حال، اجتناب از مصرفش بهترین کار است. شما می توانید انواع دیگری از گوشت را که امن تر است بخورید.
گفته شده است که حدود 2500 واحد ویتامین A را می توان هر روز در دوران بارداری مصرف کرد ؛ زنانی که مقدار بیشتری از آن را دریافت می کنند، در معرض خطر نقص و عوارض زایمان قرار دارند.


کودکان باید رژیم غذایی سالم و مغذی داشته باشند تا به رشد حداکثری برسند. متاسفانه، زندگی پر مشغله والدین باعث شده زمان کمتری را صرف تغذیه کودکان کنند این امر منجر به سبک زندگی ناسالم، رژیم غذایی نامتعادل، بی تحرکی شده و مصرف بیش از حد فست فودها در پی آن باعث چاقی و بسیاری از مسائل بهداشتی در بزرگسالی می شود.
چاقی کودکان در سال های اخیر در ایالات متحده یک مشکل رو به افزایش است، به خصوص زمانی که پدر و مادر پر مشغله تر هستند. براساس این مطالعه، حدود 12.7 میلیون نفر (17 درصد)کودکان و نوجوانان عمدتا به دلیل ورزش نکردن و رژیم غذایی ضعیف، دارای مساله چاقی هستند.
کودکان ممکن است در سنین بین 5 تا 6 سالگی دچار مشکل چاقی باشند همچنین مطالعات نشان داد که کودک بین سنین 10 تا 18 سال می تواند یک بزرگ سال چاق شود.
تغذیه کودکان با غذاهای ناسالم و مضر نیز منجر به رشد ناکافی ، سلامت بد دهان و همچنین کمبود مواد مغذی می شود در این بخش از بیا نی نی می خواهیم لیستی از بدترین غذاها را برای سلامتی کودکان به شما معرفی کنیم که نباید به کودکان داده شود.
1. تنقلات
مرغ سرخ شده ناسالم است با این حال، بسیاری از رستوران ها مجموعه ای از غذاهای سرخ شده در منوی خود دارند، از موزرلا ، مرغ، سیب زمینی سرخ کرده، و سایر موارد مورد علاقه کودکان که هر بار که آن ها را برای خوردن بیرون می برید، کودکان را وسوسه می کنند این نوع غذا مواد مغذی ندارد اما چربی های ناسالم، کالری و روغن دارد که همه آن ها برای قلب خوب نیستند.
علاوه بر این، اگر اغلب آن ها را بیش از حد بخورند، کودکان را مستعد چاقی می کند.
2. دسر بستنی و مغز
یک دسر کوچک برای کودکان بعد از اتمام غذای اصلی کار اشتباهی نیست اما متاسفانه، زمانی که شما و بچه هایتان به یک رستوران می روید، حتی دسرهای معمولی مانند بستنی با کلوچه یا بستنی با یک کیک خیلی شیرین و چاق کننده است و حتی رشد در کودکان را کاهش می دهد.
دفعه بعد، زمانی که کودک از شما می پرسد آیا او می تواند برخی دسرهای خوش مزه را بخورد لطفا بگویید نه بعد از آن می توانید برخی از گزینه های سالم برای کودک خود را توصیه کنید.

3. پنیر سرخ شده یا گریل شده
در برخی مکان ها، ساندویچ پنیر گریل شده برای کودکان معمولا با روغن های ناسالم و ترکیبات غیر ضروری است که کودک نمی تواند آن را هضم کند اگر نمی خواهید که بچه های شما چاق و ناسالم باشند، لطفا قبل از سفارش دادن این غذاها بیشتر فکر کنید.
4. فست فود
زمانی که به بدترین مواد غذایی برای بچه ها می رسیم فست فودها در بالای لیست قرار دارند این یک گزینه غذای ناسالم برای کودکان است که می تواند منجر به چاقی و بسیاری از مشکلات سلامتی شوند. متاسفانه، کودکان و نوجوانان در سن 10 تا 15 سالگی اغلب این نوع فست فودهای ناسالم را بدون آگاهی از تاثیر آن بر سلامتی می خورند.
دفعه بعد که شما و کودکانتان به یک رستوران فست فود می روید، بهترین ایده برای سالم ترین گزینه مرغ مانند ران بریان است مرغ می تواند انتخاب بهتری نسبت به همبرگر باشد چون دارای مقدار کمی کالری هستند.
5. آب میوه های صنعتی و نوشابه
آیا زمانی که به رستوران می روید نوشیدنی برای کودکان خود سفارش می دهید؟ همه سفارش ها معمولا سودا و آب میوه است.
هر نوع نوشابه مملو از شکر است و هیچ مواد مغذی ضروری ندارد؛ بنابراین جای تعجب نیست که سودا در لیست بدترین غذاها برای سلامتی کودکان باشد متاسفانه، آب میوه ای که در رستوران ها سفارش داده می شود جایگزین خوبی برای کودکان در سن 5 تا 13 ساله نیست.
شکر در این آب میوه ها می تواند به سرعت در بدن جمع شود و خطر بسیاری از مسائل بهداشتی در کودکان را افزایش دهد بنابراین توصیه ما این است که آب میوه های صنعتی و نوشابه را کنار بگذارید؛ می توانید برای بچه ها آب سفارش دهید که بنوشند.
6. پای مرغ
مرغ غذای خوبی برای سلامتی است اما وقتی بسیار سرخ شده باشد تبدیل به یکی از بدترین مواد غذایی برای کودکان می شود در بسیاری از رستوران ها ممکن است پای مرغ را به عنوان یکی از محبوب ترین غذاها در منوی کودکان ببینید مهم است به خاطر داشته باشید که اکثر نسخه ها دارای محتوای بالای سدیم و کالری هستند مرغ بریان جایگزین خوبی است که می توانید برای کودکان خود سفارش دهید.
7. محصولات با آرد خام
در برخی از مکان ها به کودکان خمیر داده می شود تا با آماده سازی و تزئین با آن بازی کنند با این حال، گفته می شود که این محصولات دارای آرد خام با شیوع بیماری ارتباط دارند.
علاوه بر این، محصولات حاوی آرد خام برای کشتن میکروب های مضر تهیه نشده اند؛ بنابراین کنترل کردن یا بازی کردن با این غذا ممکن است خطر بیماری را دو برابر کند. علاوه بر این، تخم مرغ در خمیر خام حاوی سالمونلا است اگر به خوبی پخته نشود.
8. پاستا با مرغ
هم چنین پاستا با مرغ یکی از بدترین مواد غذایی برای کودکان در بسیاری از رستوران ها به حساب می آید، چون پر از کالری، سدیم و چربی های ناسالم است شما قطعا باید از این نوع غذا اجتناب کنید به خصوص وقتی که سرخ شده و با پنیر باشد.

9. نان موجود در سبدهای نان رستوران ها
نان کالری ندارد، بنابراین به نظر غذای خوبی می رسد متاسفانه این درست نیست این به این دلیل است که این سبدهای نان معمولا از میزی به میز دیگر منتقل می شوند و بسیاری دست به آن ها می زنند بنابراین، وقتی بیرون شام می خورید باید نان را حذف کنید.
10. پنیر پاستوریزه نشده
پاستوریزه کردن فرآیندی است که باکتری ها و موجودات مضر را با حرارت دادن شیر در دمای بالا و مدت زمانی مناسب می کشد با این حال، برخی پنیرهای نرم پاستوریزه نیستند.سیستم ایمنی کودکان نسبت به بزرگ سالان حساس تر است خوردن پنیرپاستوریزه نشده ممکن است خطر ابتلا به لیستریا را افزایش دهد.
11. پاپ کورن
اغلب کودکان خوردن ذرت بو داده را دوست دارند و اغلب در سالن های سینما یا رستوران ها آن را سفارش می دهند اما این غذا ناسالم است و کودکان نباید آن را بخورند یک ذرت بو داده بزرگ حاوی 1200 کالری و چربی اشباع شده است که برای یک کودک در سن 5 تا 13 بسیار زیاد است.
در بخش سلامت بیا نی نی و در عوارض پاپ کورن اشاره کردیم که ذرت بو داده نیز اغلب با کره پر شده که کالری و نمک را افزایش می دهد. دفعه بعد وقتی که کودک را به سینما یا رستوران ها می برید اجازه دهید ذرت بو داده کوچک بخورند و آن را با شما تقسیم کنند بهترین گزینه این است که آن را با دستور العمل های سالم در خانه تهیه کنید و با خود بیرون ببرید.
12. اسموتی سبز
این نوشیدنی گیاهی، فریبنده به نظر می رسد؛ با این حال، این چیزی است که نباید برای کودکان سفارش دهید یک اسموتی سبز محبوب شامل آووکادو، کلم پیچ، آب میوه، ماست یخ زده و شکر است.
عجیب نیست که یک لیوان آب سبز حدود 500 کالری و 70 گرم شکر دارد. کودکان به رژیم غذایی سالم نیاز دارند تا به خوبی رشد کنند؛ بنابراین در زمان رفتن به رستوران بهترین انتخاب را انجام دهید.
13.شیر طعم دار
شکلات و یا شیر های طعم دار چهار قاشق چای خوری شکر را به رژیم غذایی کودک می افزاید، این نوشیدنی کالری را به بدن اضافه می کند که نیاز نیست.
14.نوشیدنی های ورزشی
نوشیدنی های ورزشی رطوبت بدن را به طور کل تامین می کند اما یک کودک نیازی به هشت قاشق چای خوری شکر در یک بطری ندارد.
15.نان تست
صبحانه و میان وعده های صبح بسیار مهم هستند زیرا را روز را با آنها شروع می کنید ممکن است فکر کنید نان تست انتخاب خوبی است و آن را با کیک شکلاتی و دسر بخورید اما کالری و چربی ، قند دارند بنابراین در حد ممکن از دادن آن به کودکان اجتناب کنید.

16. کلوچه و شیرینی
کلوچه و شیرینی ها خوش مزه هستند و بسیاری از کودکان آن را دوست دارند اما وجود شکر و آرد سفید در آنها باعث شده که آنها را برای کودکان توصیه نکنیم.
17. غذاهای گوشتی آماده و هات داگ
غذاهایی مانند هات داگ، سوسیس دودی و انواع گوشت های فرآوری شده حاوی مواد سرطان زای نیتریت و نیترات، رنگ های مصنوعی، چربی های اشباع، سدیم (نمک) و مواد افزودنی هستند ,علاوه بر این مواد روغن های هیدروژنه و چربی فراوان موجود در این غذاها برای ابتلای کودک به انواع بیماری ها از جمله دیابت و چاقی کافی است.
18. سیب زمینـی سرخ کرده
نه تنها کودکان بلکه همه ما بزرگسالان هم این اسنک را دوست داریم؛ سیب زمینی سرخ کرده حاوی چربی فراوان، کالری زیاد و سدیم (نمک) فراوان است و با روغن های هیدروژنه ترانس بالا سرخ می شوند که به هیچ وجه برای سلامت کودک توصیه نمی شود.
19. دونات ها
علاوه بر نداشتن هیچ ارزش غذایی خاص دونات ها چربی، شکر و مقادیر زیادی اسیدهای چرب ترانس دارند که از مضرات آنها برای سلامت کودکان مطلع هستید.
20. چیپس سیب زمینی
در برخی چیپس ها ماده سرطان زای «آکریل آمید» وجود دارد و انواع چیپس ها حاوی سدیم و چربی های اشباع فراوانی هستند که سلامت کودکان را به صورت جدی تهدید می کند.

یک لیوان آب سرد با طعم های طبیعی :
سعی کنید در آب برگ های نعناع، مرکبات، خیار و هندوانه و یا سیب با یک چوب دارچین اضافه کنید می توانید با فرزندتان بازی کنید تا ترکیبات سرگرم کننده ایجاد کنید.
لیموناد را به جای شکر با آگاو درست کنید :
آگاو کالری مثل شکر دارد، اما به این دلیل که شیرین تر است، مردم کم تر از آن استفاده می کنند.

یکی از مهمترین دوران زندگی زنان، دوران بارداری است که به علت وجود عوامل خطرزا در این دوران برای هر مادر باردار ، سن بارداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است . اگر آرزوی مادر شدن دارید و می خواهید از بهترین زمان برای بچه دار شدن و عوارض بارداری در سنین پایین و بالا اطلاع پیدا کنید، این بخش ازنکات بارداری بیا نی نی را از دست ندهید.

سن متوسط بارداری در این روزها 28 سالگی است اما در دهه 70 مادران باردار در 24 سالگی صاحب فرزند می شدند . امروزه تعداد زایمان های بعد از سن 30 سالگی افزایش یافته و دو برابر گشته است . همچنین زنان زیادی با پیشرفت پزشکی و افزایش کیفیت زندگی بعد از 40 سالگی صاحب فرزند می شوند ولی این نوع زایمان ها پر خطرند و به مراقبت نیاز دارند.

اولین خطر:هرگز باردار نشدن
اگر تا قبل از 40 سالگی باردار نشده اید باید بدانید توانایی بارور شدن شما نسبت به سال های گذشته کاهش یافته است و در این سن خطرات زیادی در دوران بارداری پیش می آید و شما نیاز به مراقبت پزشکی دارید . باید بدانید بعد از سن 45 سالگی برای باردار شدن باید از روش های دیگری به جز روش طبیعی استفاده کنید زیرا بارداری به روش طبیعی تقریبا در این سن ممکن نیست.
کاهش قدرت باروری بعد از 30 سالگی
احتمال باروری در سن 40 سالگی حدود 50 درصد کاهش می یابد و اگر در سن 25 سالگی لازم است برای باردار شدن 6 ماه منتظر ماند در این سن باید 15 ماه برای بارداری منتظر بمانید. بارداری در سن 40 سالگی پر خطر و پر هزینه و زمان بر است اما زنانی وجود دارند که در این سن فرزندان سالمی به دنیا آورده اند. احتمال بارداری در 35 سالگی 53درصد، در 40 سالگی 35 درصد و بعد از 45 سالگی تنها 5 درصد است.

افزایش احتمال سقط جنین
احتمال سقط جنین در زنانی که در سن 40 سالگی باردار می شوند بیشتر است . سقط جنین در این زنان در 3 ماهه اول بارداری اتفاق می افتد و ناهنجاری های کروموزومی نیز به افزایش این احتمال کمک میکند. اگر در این سن باردار شدید با وجودعلائم (درد، ترشحات قهوه ای یا قرمز، حالت تهوع، سینه درد) به پزشک مراجعه کنید .
افزایش اختلالات کروموزومی
با افزایش سن خطر بروزاختلالات کروموزومی مانند تری زومی 21 یا سندروم داون در جنین افزایش می یابد اما احتمال بروز این اختلالات در 20 سالگی کم است. امکان بروز بیماری های فراوان ژنتیکی در اثر سن بالای پدر نیز وجود دارد . برای بررسی میزان خطر و آسیب به جنین بهتر است با تشخیص پزشک آمینوسنتز انجام دهید.

مراقب دیابت و فشار خون بالا باشید
با افزایش سن بارداری احتمال ابتلا به دیابت و فشار خون نیز بیشتر می شود و سلامت مادر و جنین را به خطر می اندازد. احتمال ابتلا به بیماری های مختلف در دوران بارداری با افزایش سن مرتبط است و این احتمال در زنان بالای 40 سال نسبت به زنان جوان تر تقریبا دو برابر می شود. بهتر است در سنین بالای 40 سال قبل از بارداری از بیماری های مختلف خود آگاه شوید و آن ها را درمان کنید.
با بالا رفتن سن مادر باردار احتمال مرگ و میر جنین بالا می رود و سلامت جنین به علت مشکلات خونریزی مکرر، احتمال چندقلو زایی، خونریزی جفت و زایمان زودرس به خطر می افتد. زایمان این مادران باردار ممکن است به دلیل ضعف عضلات و انعطاف پذیری استخوان لگن به روش سزارین انجام شود .

یک تصمیم بسیار مهم
قبل از تصمیم به بارداری بعد از 40 سالگی علاوه بر مشکلات جنین و خطرات احتمالی برای مادر به انرژی و توان خود برای نگهداری و تربیت کودک،نیز فکر کنید.
سوالاتی برای قبل از بارداری
قبل از بارداری حتما آزمایشات و بررسی های لازم را انجام دهید و دو ماه قبل از بارداری به بهداشت و سلامت زندگی خود مانند :تغذیه سالم و متعادل، نوشیدن یک لیتر و نیم آب در هر روز، ترک سیگار و الکل، ورزش متناسب و مستمر، عدم استفاده از هرگونه دارو بدون اجازه پزشک و در صورت لزوم کاهش وزن و…توجه کنید و سوالاتی نظیر این که آیا از نظر روحی، جسمی و مالی آمادگی بارداری و بزرگ کردن یک کودک را دارم و آیا می دانم با آمدن کودک زندگی چه قدر تغییر می کند؟

کمبود یا از دست دادن اشتها تحت عنوان آنورکسی یا بی اشتهایی شناخته می شود و هنگامی رخ می دهد که کودک حداقل یک ماه از خوردن غذای مناسب خودداری کند و این امر کمبود رشد او را نشان دهد. کودک همچنین احساس گرسنگی نداشته و میلی به غذا نخواهد داشت.
امتناع کودک از غذا خوردن مربوط به یک آسیب وارده نیست و ممکن است دلیل یک بیماری باشد. بی اشتهایی او با بی اشتهایی عصبی که دربزرگسالان و نوجوانان اغلب به دلیل ترس از افزایش وزن رخ می دهد، متفاوت است.
بی اشتهایی کودک می تواند برای والدین نگران کننده باشد اما می توان آن را مدیریت و درمان کرد. قصد داریم در این قسمت از بیا نی نی دلایل، علائم و روش های مدیریت بی اشتهایی نوزادان را شرح دهیم، پس همراه ما باشید.

بی اشتهایی در نوزادان ممکن است هر زمانی در طول سه سال اولیه زندگی شروع شود. با این حال، برخی از مطالعات تحقیقاتی اظهار می دارند که این مشکل بیشتر در سنین 9-18 ماهگی بروز می کند و می تواند به این دلیل باشد که در این سنین کودک شروع به تغذیه توسط قاشق کرده و ممکن است میلی به غذا خوردن نداشته باشد. با این حال، همه نوزادان در این سنین و این مرحله انتقال غذایی، دچار بی اشتهایی نمی شوند.

برخی از علائم متداول و رایج عبارتند از:
در برخی شرایط، کودک فقط غذای خاصی می خورد که دارای طعم، حرارت، قوام، بافت و بو باشد. آن ها غذاهای جدید را امتحان نمی کنند و در مورد نوع غذایی که می خورند بسیار حساس هستند. آن ها هنگامی که مجبور به خوردن غذای جدید هستند ممکن است غذا را بیرون ریخته، تف کنند یا حتی استفراغ کنند.
چنین نوزادانی از دریافت گروه خاصی از مواد غذایی در معرض خطر هستند با این حال، هنگامی که غذای مورد نظر به آن ها پیشنهاد می شود آن را بدون مشکل می خورند و معمولاً نارسایی رشد نداشته و حتی ممکن است اضافه وزن نیز داشته باشند.

تحقیقات نشان می دهد که علت بی اشتهایی کودکان اغلب مربوط به نیازهای عاطفی و درگیری والدین است. در ادامه مطلب برخی از نکات برجسته در مورد دلایل احتمالی بی اشتهایی نوزاد ذکر شده است:

محققان تشخیص داده اند ژنی وجود دارد که می تواند با بی اشتهایی همراه باشد. مادران مبتلا به بی اشتهایی احتمالاً نوزادانی دارند که دچار بی اشتهایی هستند. با این حال، حتما چنین نیست که هر مادر مبتلا به بی اشتهایی، نوزادی بی اشتها نیز داشته باشد. چنان چه از این امر ترس دارید با پزشک خود مشورت کنید.
مطالعات مختلفی ثابت کرده است که بی اشتهایی کودک مربوط به مسائل رفتاری، روان شناختی و اجتماعی مربوط به تغذیه و تعامل والدین با او است. ارائه تمام وقت غذای مورد علاقه به کودک، سرزنش کردن، حواس پرتی، تنبیه و غیره ممکن است برای چند روز مفید باشد اما این یک راه حل دائمی نیست و باعث می شود او احساس کند که غذا خوردن یک روال ضروری و اجباری است. بنابراین بهتر است صبور باشید و از متخصص اطفال در این زمینه کمک بگیرید.

درمان به موقع بی اشتهایی کودک، برای جلوگیری از کمبودهای شدید تغذیه ای در او ضروری است. بطور عمده سه راه درمانی وجود دارد که می تواند به کودک کمک کند تا از بی اشتهایی رها شود:
مراقبت های تغذیه ای نوزادان مبتلا به بی اشتهایی در طراحی یک برنامه غذایی مجدد متعهد است تا نیازهای آنان را برآورده سازد.
در حین ایجاد این تغییرات، کودک باید از لحاظ تغییر در وزن، سایر مشکلات گوارشی، مانند اسهال یا یبوست نیز کنترل شود.

چنان چه پزشک، درگیری والدین را به عنوان علت بی اشتهایی کودک تشخیص دهد، ممکن است اقدامات زیر را توصیه کند:

در صورت مشاهده هر گونه تغییر در عادات تغذیه کودک می توانید این نکات را اجرا کنید:

بهانه گیری کودک ناشی از ناتوانی او در بیان احساسات و انتظاراتش است زیرا بیشتر کودکان کلمه هایی که می شنوند را درک می کنند اما نمی توانند آنها را درست و کامل بیان کنند و نمی تواند منظور خود را توضیح دهند به همین علت نا امید شده و شروع به جیغ کشیدن و بهانه گیری می کنند.
عوامل زیادی موجب بهانه گیری کودک می شوند که برخی از آن ها عبارتند از:
• خستگی
• گرسنگی
• ناکامی
• ترس یا اضطراب کودکان
• ناتوانی در بیان خواسته خود
• مقاومت در برابر تغییر (مانند ترک یک مکان)
• کسل شدن
• احساس عدم راحتی
• تحریک بیش از حد
• بیماری یا درد
• سر در گمی
• ناراحتی از پیروی از دستور شما
• نیاز خاصی داشتن
کودکان گاهی شروع به بهانه گیری های مختلف و کج خلقی می کنند و رفتارهایی مانند جیغ زدن و غرغر کردن ، لگدپراکنی ، کوبیدن پاها به زمین ، پرت کردن اشیا به اطراف ، کتک زدن دیگران و یا حتی حبس کردن نفس خود تا مرحله کبودی از خود نشان می دهند . تحمل و کنترل این رفتارها در کودکان واقعا طاقت فرسا است .
زمانی که کودک شما در حال بهانهگیری و جیغ زدن و داد زدن است به صحبت های شما گوش نمی دهد و به فریادها و تهدیدهای شما با حالتی منفی جواب می دهد. در این شرایط هر چه شما بیشتر داد بکشید صدای جیغ او نیز بلندتر می شود. در این مواقع بهترین کار این است که کنار او بنشینید و چیزی نگویید. کودکان خودشان هم از خشمی که دامن آنها را گرفته است می ترسند و بودن در کنار کودک هنگام بدرفتاری هایش موجب آرامششان می شود.
اگربهانه گیری های او برایتان غیر قابل تحمل شده است چند دقیقه کوتاه بیرون بروید تا کودک دست از گریه و جیغ بردارد سپس دوباره به اتاق بازگردید.
در این شرایط شما هیچ گاه نباید کنترل خود را ازدست بدهید و باید همیشه آرامش خود را حفظ کنید تا او سریع تر آرام شود. همچنین نباید هیچ گاه وعده یا رشوه به کودک خود در این مواقع بدهید و باید به بهانه گیری های بی مورد کودکتان بی اعتنا باشید تا خودش خسته و ساکت شود.

زمان طول کشیدن بهانه گیری های کودک شما مهم نیست ، بهتر است هنگام بهانه گیری به هیچ وجه با او بحث نکنید و خواسته های غیرمنطقی او را پاسخ ندهید . به نظرات و تفکرات اطرافیان نیز اهمیت ندهید زیرا آنها نیز روزی چنین تجربیاتی خواهند داشت . اگر کودک با بهانه گیری و داد و فریاد کردن به خواسته خود برسد می آمزد که همیشه این چنین نماید و این طرزفکر در بزرگسالی نیز برای او ایجاد مشکل خواهد کرد. پس سعی کنید کودک متوجه از کنترل خارج شدن رفتارهایتان هنگام عصبانیت نشود.
اگر کودک بهانه گیرو کج خلق شما شروع به کتک زدن دیگران، پرتاب وسایل یا جیغ های بی وقفه نمود او را به مکانی امن مانند اتاق خواب خودش ببرید و علت آوردن او به این مکان را بگویید و کنار او بمانید تا آرام شود.اگر در مکان عمومی کودک کج خلقی هایش را شروع کرد آنجا را ترک کنید تا او آرام شود.
زمان آرام بودن کودک با او صحبت کنید و بگویید خیلی دوستش دارید و او را در آغوش بگیرید . کودک با این رفتار شما با آرامش بیشتری خواهد توانست درباره کج خلقی های خود صحبت کند.
زمانی که کودک آرام گشت با او درباره اتفاق های پیش آمده حرف بزنید . صحبت کردن در مورد بهانه گیری ها کودک به شما کمک می کند که بدانید مشکل کودک شما چیست. هنگام حرف زدن با کودکتان به او کمک کنید تا بتواند احساسات خود را در غالب کلمات بیان کند. مثلا بگویید:«تو خیلی عصبانی بودی چون غذا آن چیزی نبود که می خواستی.» . با صحبت کردن با کودکتان به او بفهمانید به جای جیغ زدن و بهانه گیری با صحبت بهتر می تواند به نتیجه دلخواهش برسد مثلا به او بگویید:«ببخشید من تو رو درک نکردم. الان که جیغ نمی کشی متوجه شده ام چه می خواستی.
گاهی اوقات بهتر است به کودک خود زمان بدهید تا بتواند خودش تا حدی بهانه گیری هایش را کنترل کند. این روش را می توانید از 18 ماهگی فرزندتان آغاز کنید و برای مدت زمان کوتاهی (یک دقیقه برای هر سال از عمرش)زمانی که کج خلقی کودکان بالاست و دیگر روش ها پاسخگو نیستند، در مکانی ساکت و خسته کننده بگذارید تا کودک بتواند خودش را آرام کند. چنانچه در این بخش از نکات تربیتی کودک در بیا نی نی اشاره شده است هنگام اجرای این روش به کودکتان بگویید این یک تنبیه نیست ، من به تو زمان می دهم تا آرام شوی و در آنجا منتظر تو هستم . اگر کودک نپذیرفت در آن مکان بماند او را با قدرت در مکان موردنظر نگه دارید و سپس دنبال کار خود بروید و در صورتی که جای او امن بود به او نگاه یا توجه نکنید تا با خودش کنار آید.

در موقعیت هایی که برای کودکتان ناخوشایند است و باعث ناراحتی او می شود دوری کنید . مثلا قبل از عصبی شدن هنگام گرسنگی و شروع به بهانه گیری به او میان وعده کوچکی بدهید . اگر او هنگام خرید در غروب بهانه گیر و عصبی می شود ابتدای روز خرید خود را انجام دهید.
اگراو در موقعیتی قرار دارد که می خواهید این موقعیت را تغییر دهید نیم ساعت قبل به او بگویید مثلا اگر در پارک حضور دارید و می خواهید به خانه بروید نیم ساعت قب از به خانه رفتن او را در جریان بگذارید و اجازه دهید از این تصمیم آگاه شود.
شما به عنوان یک والد موقعیت هایی که کودک بهانه گیر می شود را می دانید بنابراین قبل از اینکه بهانه گیری های کودک آغاز شود، بلافاصله حواس او را با دادن اسباب بازی به او ، تغییر مکان ، در آوردن شکلک های خنده دارو… پرت کنید.
در این سنین کودک مستقل بودن را می آموزد پس بهتر است به او در مواردی کوچک حق انتخاب بدهید مثلا به جای اینکه برای او ذرت بخرید ابتدا از او بپرسید «هویج یا ذرت می خواهی؟» به این شیوه شما می توانید به او احساس کنترل داشتن بر اوضاع را منتقل نمایید.
استفاده همیشگی شما از کلمه نه در مقابل خواسته های کودک صحیح نمی باشد زیرا اینگونه شرایط را برای خود و کودکتان پر اضطراب و سخت می کنید بنابراین سعی کنید فقط در مواقع لزوم به کودکتان نه بگویید.
زمانی که کودکتان اوقات پر هیجانی را پشت سر می گذارد و بهانه می گیرد به او کمک کنید تا عواطف خود را مشخص و آن ها را درک کند و با به زبان آوردن احساسات او مثل این جمله “تو واقعا غمگینی. می دونم که دوست داری اینجا بمونی و بازی کنی”. به او بفهمانید مشکلش را درک می کنید تا آرام شود.
اگر کج خلقی، بهانه گیری یا نق زدن به اتفاقی روزمره تبدیل شده است، به کودکتان بگویید چنین رفتار هایی باید در فضا های مانند اتاق اضافی خانه رخ دهد تا او بتواند در آنجا احساسات خود را تخلیه کرده و بعد از آرام شدن از آنجا بیرون بیاید. برای آرام شدن کودکتان در این فضا چیزی مانند تعدادی اسباب بازی پولیشی نرم، یک بالش و یک پتو که بتواند به او کمک کند، قرار دهید.
هنگام عصبانیت کودکان اغلب تنفس سریع دارند و بدنشان سفت می شود و این علایم می تواند مانع آرامش کودک شود. شما می توانید تکنیک نفس عمیق را به کودک آموزش دهید تا بدن خود را شل کند و از این تکنیک در هنگام عصبانیت و ناراحتی استفاده کند.
• به او بگویید بیا یک خرگوش آرام باشیم.
• چشم هایت را ببند.
• آرام باش.
• نفس خود را فرو ببر.
• نفس خود را بیرون بده.
• الان وقتش است که خرگوش شل باشی.
• دماغ خرگوشی ات را تکان بده.
• حالا صورت خرگوشی است را بی حرکت و شل کن.
• انگشتان پایت را تکان بده. حالا انگشتان پایت را شل کن.
• انگشتان دستت را تکان بده. حالا انگشتان دستت را شل کن.
• نفس خود را فرو ببر.
• نفس خود را بیرون بده.
• آرام باش.
• حالا تو یک خرگوش آرام هستی.

شاید علت بهانه گیری های روزانه کودک شما تنش و استرس موجود در خانه باشد که بر کج خلقی و بهانه گیری های کودک تاثیر می گذارد.
اگر کودک دائما بهانه گیر است و به خود یا دیگران آسیب می زند بهتر است از یک متخصص یا پزشک یا مشاور کودک کمک بگیرید. این افراد می توانند شما را با تغییر رفتاری کودک آشنا کنند و به شما بیاموزند که چگونه رفتارهای آینده کودک را پیش بینی و با کودکتان رفتار نمایید.

یکی از مشکلات و دغدغه های زوج های جوان بچه دار نشدن و ناباروری می باشد که در حدود 10 تا 15 درصد زوج ها وجود دارد . برخلاف نظریه خانواده های ایرانی مشکل ناباروری زوجین می تواند از هر دو آن ها باشد و فقط زن در این قضیه مقصر نیست. مطلب این بخش از بیا نی نی سعی دارد توضیحاتی درباره نحوه برخورد همسر با مشکل ناباروری بدهد ، با آموزش این مهارت نحوه برخورد با این مشکل را یاد بگیرید و همیشه و در همه حال کنار همسرتان باشید.

حمایت مالی و عاطفی از همسر
هنگامی که برای حل مشکل ناباروری به دکتر مراجعه می شود، پزشک با گرفتن آزمایشاتی تعیین می کند که مشکل بچه دار نشدن از کدام یک از زوجین است. در این شرایط است که همه چیز آماده دلگرمی یا دلسردی این زوج ها از هم است.
مرد یا زنی که مشکل ناباروری از اوست در این زمان احساسات منفی در خود پیدا می کند و با خود می پندارد :من درد سر سازم ،نکند زندگی ام از هم بپاشد و همسرم رهایم کند ،خدا به خاطر من به همسرم هم فرزند نمی دهد.
اگر شما هم این شرایط را تجربه می کنید ابتدا با حجم زیادی از دلواپسی ها و ابهامات روبرو هستید اما باید بعد از آن به خودتان بیایید و برای تشکر از زحمات همسرتان از او حمایت مالی و عاطفی نمایید یعنی او را برای درمان نزد پزشک ببرید و نیز او را ساپورت عاطفی نمایید و به او بگویید من وتو نداریم ،مثل همه سالها که کنار هم مشکلات را حل کردیم این مشکل را هم حل می کنیم.

سهم من از دلواپسی تو
هنگامی که همسرتان در می یابد که نابارور است ، دنیایی از استرس و اضطراب به او وارد می شود . این استرس ها ممکن است به روابط خصوصی شما نیز کشیده شود بنابر این در این زمان با یکدیگر صحبت کنید و همسرتان را درک نمایید .
صحبت کردن با همسر و درک او سبب می شود او هر چه در دل دارد برای شما بگوید و حتی در آغوش شما گریه کند پس هیچگاه آغوشتان را از همسرتان دریغ نکنید. انجام این کارها و هم دردی کردن با همسر از حجم استرس های او می کاهد و به درمان ناباروری او کمک می کند . استرس و اضطراب یکی از عوامل مهم ناباروری است.
گاهی نیز همسرتان از شما تقاضا دارد که تنهایش بگذارید ، در این شرایط بهتر است اجازه دهید تنها باشد اما بعد از گذشت چند ساعت با حرف و عمل صادقانه به او نشان دهید که او برایتان بیشتر از بچه می ارزد و زندگی بدون بچه هم ادامه دارد و در کل زندگی با اوحتی بدون بچه نیز برای شما قشنگ است.

حرف دونفره
وقتی در این شرایط قرار گرفتید همراه و یار همسرتان باشید و به او نگویید «مشکل توست خودت پیگیری کن» . این حرف روح و روان همسرتان را برهم می ریزد پس بهتر است در این شرایط به همسرتان بگویید :
ما باهم این مشکل را حل می کنیم و به نظرت چقدر می توانیم برای حل مشکلمان هزینه کنیم؟ یا به نظر تو می توانیم از چه کسانی راهنمایی بگیریم؟ و چقدر از وقتمان را درباره این مشکل صحبت کنیم تا همه لحظاتمان را تحت تأثیر نگذارد؟

جای خالی بچه را پر کنیم
خلأ وجود بچه در زندگی را تا زمانی که به مشیت الهی بچه دار شدید با انجام کارهایی مانند :اشتغالِ هر دو طرف به کار، فعالیت های فرهنگی هنری، فعالیت های ورزشی، امور خیریه و حتی همکاری و مشارکت در حمایت از کودکان بی سرپرست یا بدسرپرست، مسافرت های دونفره، شرکت در دوره های دوستانه، شرکت در کلاس های آموزشی مباحث مورد علاقه و… پر کنید.
با نازایی خود کنار بیایید
برای بسیاری از همسران تحمل نداشتن فرزند و ماندن در کنار همسر، کابوس است، اما خیلی ها می توانند با انجام کارهای زیر با نازایی خود کنار آیند:

در نتیجه این نکته ها را هم به یاد بسپارید:
طبق فرمایش امام علی که می فرمایند :«برملا کردن راز زندگی، ارزش فرد را کم می کند. » مشکل اصلی ناباروری خود و جزئیات رابطه خصوصیتان را به خانواده و دیگران نگویید.

اختلال وسواس فکری، شرایطی است که باعث می شود کودکان افکار ناخواسته، احساسات و ترس هایی را داشته باشند.اینها وسواس نامیده می شوند و می توانند باعث شوند که انها احساس نگرانی کنند.برای تسکین اضطراب و وسواس، OCD کودکان را به رفتارهایی که اجباری هستند هدایت می کند.
وسواس چیست؟
وسواس، ترس هایی هستند که کودک مبتلا به OCD دارد و نمی تواند به آنها فکر نکند.آن ها ممکن است بدانند که افکارشان منطقی نیستند، اما هنوز در مورد چیزهای خاص نگران هستند.

این ترس های مطرح شده در بخش تربیت کودک در بیا نی نی ممکن است شامل این این موارد شوند:
خودشان یا یک نفر دیگر بیمار، مجروح خواهد شد، یا خواهد مرد.
آن ها حرف های بد می زنند، فکر بدی دارند، یا مرتکب اشتباه می شوند.
آن ها قوانین را می شکنند، کار بدی می کنند، یا گناه می کنند،
چیزی تمیز، کثیف، یا جرم گرفته است.
چیزی صاف است، یا به شکلی دقیق چیده شده است.
خوش شانس یا بدشانسی، بد یا خوب، ایمن یا مضر.

کودکان مبتلا به OCD به طور مرتب یک سری کارها را انجام می دهند. OCD باعث می شود که بچه ها احساس کنند باید کارهایی را انجام دهند تا مطمئن شوند که اشیا تمیز، ایمن، منظم، یا درست هستند.به نظر می رسد که کودکان مبتلا به OCD، کارها را به منظور جلوگیری از اتفاقات بد انجام می دهند.
شامل موارد زیر هستند:
_شستن و تمیز کاری.
_زیاد چیزها را پاک می کنند، دوباره می نویسند، دوباره پاک، یا می خوانند،
_یک کلمه یا عبارت یا سوال را بیش از حد لزوم تکرار می کنند.
_چندین بار به داخل و خارج از خانه می روند در یک زمان.
_چک کردن برای اینکه چراغ ها خاموش هستند، در قفل است، یا چک کردن و دوباره تکالیف.

_لمس کردن یا ضربه زدن به تعداد معین، یا یک روش خاص.
_داشتن اشیا به یک ترتیب خاص.
_شمردن اعداد “خوب”، پرهیز از عددهای “بد”.
_انجام کارهای زیادی برای مقابله با میکروب ها, کثافت, بیماری.
_تردید تکرار شونده, مثل اینکه اجاق خاموش است یا خیر.
_افکار مزاحم درباره والدینی که آسیب می بینند.
_مشکلات بیش از حد با تقارن، نظم و دقیق بودن.

_افکار مضر که با آموزش دینی شخصی مطابقت ندارد.
_توجه غیرمنطقی به جزئیات.
_نگرانی بیش از حد در مورد اتفاقات بد مانند تصادف اتومبیل یا ورود مزاحمان به منزل.
_افکار پرخاشگرانه و ترغیب کننده.
_شستن زیادی دست ها در طول شبانه روز
_شمارش بیش از حد و بازنگری
_مشغول بودن با توالی یابی یا گروه بندی اشیا
_تکرار صداها, کلمات, اعداد و یا موسیقی برای شخصی یا خودش

دانشمندان هنوز نمی دانند که چرا افراد مبتلا به وسواس می باشند، اما آن ها می دانند که عوامل بیولوژیکی در این باره نقش دارند.کودکان مبتلا به وسواس یا OCD می باشند، زیرا این را در ژن های خود دارند و یا عفونت دارند.
ممکن است تفاوت هایی در ساختار مغز و فعالیت مغز در افراد مبتلا به وسواس وجود داشته باشد.
عوامل محیطی – شرایط محیطی خاص و استرس زا می تواند منجر به افزایش خطر اختلال OCD در کودکان شود. چنانچه بیشتر در این بخش از بیا نی نی توضیح داده شده است موقعیت های محیطی که ممکن است باعث بروز علائم یا بدتر شدن آنها شوند، عبارتند از:
_آزار فیزیکی یا عاطفی
_تغییرات شدید در محیط زندگی
_بیماری (مانند عفونت های استرپتوکوک)
_مرگ یکی از عزیزان
_طلاق والدین
_تغییرات و یا مسائل مربوط به مدرسه
_حوادث و تجربیات آسیب پذیر

کودکان همیشه در مورد ترس ها و رفتارهای OCD خود بحث نمیکنند. آن ها ممکن است احساس شرمندگی یا سردرگمی در مورد ترس خود داشته باشند و آن را باخود نگه دارند.آن ها ممکن است سعی کنند کارهایی را انجام دهند تا پنهانش کنند.
ممکن است نگران این باشند که دیگران ترس ها و کارهایشان را مسخره کنند.کودکانی که مبتلا به وسواس می باشند، قادر به توقف تمرکز بر وسواس خود نیستند.
آن ها احساس می کنند که باید این کارها را برای محافظت در برابر چیزهای بد انجام دهند که ممکن است اتفاق بیفتند.برای برخی کودکان، انجام کارهایشان تنها راهی است که احساس “بسیار خوب” پیدا می کنند.

در بسیاری از کودکان مبتلا به وسواس ، والدین، معلمان و یا پزشکان کمی بعد از بروز مشکلشان متوجه وسواسشان می شوند.اگر کودک به آن ها بگوید، والدین می توانند در مورد وسواس شان چیزهایی را بفهمند، یا اگر متوجه باشند که کودک بیش از حد نگران به نظر می رسد و یا رفتارهایی را انجام می دهد که عجیب به نظر می رسد. گاهی والدین ممکن است متوجه مشکلات دیگری شوند که می تواند ناشی از وسواس باشد.

برای تشخیص OCD، با روانشناس کودک دیدار کنید تا با شما و فرزندتان مصاحبه کنند و جزئیات بیشتری را بفهمند ؛ همچنین ممکن است شما و فرزندتان چک لیست و پرسشنامه ای را پر کنید. این کار به روانشناس و یا روان پزشکتان کمک خواهد کرد تا مشکل را تشخیص دهند.هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص OCD وجود ندارد.
درمان فردی برای OCD در کودکان به ارزیابی فیزیکی موارد زیر بستگی دارد:
آزمون فیزیکی :
_سن، بهداشت، سطح بلوغ، وضعیت پزشکی
_شدت بیماری
_حضور یا عدم حضور اختلالات دیگر
_سطح تحمل برای داروهای خاص
_تحمل برای برخی از استراتژی های درمان
_انتظارات برای دوره آینده این اختلال

این مشکل در کودکان می تواند به طور موثر درمان شود، به خصوص اگر زود هنگام انجام شود.
مشکل OCD با دارو و معالجاتی درمان می شود.
برای کودکانی که به دارو نیاز دارند، پزشکان SSRIs (مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین) مانند زولوفت، پروزاک و لووکس را تجویز می کنند.
درمانگران با درمان شناختی رفتاری ocd را درمان می کنند. در طی این نوع درمان, کودکان در مورد ocd چیزهایی یاد می گیرند و شروع به درک بهتر آن می کنند. می آموزند که انجام کارهایشان ocd را قوی می کند.
راه های مقابله با ترس, مقابله با آن ها و مقاومت در برابر انجام کارهایشان را می آموزند.یادگیری این مهارت ها به توقف چرخه ocd کمک می کند.بخشی از درمان, آموزش والدین در مورد نحوه کمک به بچه ها است.
والدین یاد می گیرند چگونه به شرایط ocd واکنش نشان دهند و چگونه از پیشرفت کودک خود بدون انجام کارهایشان حمایت کنند.


اگر باردار هستید، ممکن است ندانید ویروس (COVID19)چطور می تواند بر شما، نوزادتان و مراقبت های بارداری تاثیر بگذارد.اگر علائم ویروس کرونا را دارید باید هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.
هم چنین باید از آن ها بخواهید به هر گونه نگرانی پیرامون آن بپردازید.

هیچ مدرکی وجود ندارد که زنان باردار بیشتر احتمال ابتلا حاد به ویروس کرونا را دارند. اما زنان باردار در لیست افراد در معرض خطر (آسیب پذیر) قرار گرفته اند.
زنان باردار به دلیل تغییرات جسمی و سیستم ایمنی باردار بیشتر در معرض خطر ویروس های نظیر آنفولانزا قرار می گیرند و می توانند به دلیل برخی عفونت های تنفسی، به سختی بیمارشوند.
مشخص نیست که آیا در مورد ویروس کرونا هم این اتفاق رخ می دهد یا نه. اما چون این یک ویروس جدید است، بهتر است زنان باردار را در گروه افراد پر خطر قرار دهید.
ممکن است قبل از تولد نوزاد ویروس را به آن منتقل کنید.هیچ مدرکی وجود ندارد که ویروس کرونا باعث سقط جنین یا تاثیرات رشد جنین می شود.

زنان باردار که علائم بیماری کووید-19 را دارند، باید در اولویت انجام آزمایش قرار گیرند اما دستورالعمل آزمایشات و افراد واجد شرایط برای آزمایش (کووید-19) بستگی به مکانی که در آنجا زندگی می کنید، دارد. زنان باردار در صورت ابتلا به کووید-19 به مراقبت های تخصصی نیاز دارند.


در دوران بارداری باید قرار ملاقات ها و اسکن ها بطور منظم انجام شود. اما ممکن است تغییراتی در آن نیاز باشد.

علایم ویروس کرونا مانند (دمای بالا، سرفه مداوم، از دست دادن یا تغییر حس بویایی یا چشایی ) هستند.
از خانه خارج نشوید و کسی به ملاقات شما نیاید . هر کسی که با آن زندگی می کنید، باید خود را قرنطینه کند .
اگر علائم بیماری را دارید، باید آزمایش دهید.

بسیار مهم است که هنگام زایمان پزشک نزدیک شما باشد تا زایمان ایمنی داشته باشید.
انتقال کووید-19 از مادر باردار به نوزاد متولد نشده (جنین) یا نوزاد تازه متولد شده امکان پذیر است ؟
چنانچه در بخش سلامت بیا نی نی اشاره شد تا کنون این ویروس در نمونه های مایع آمنیوتیک یا شیر مادر یافت نشده است و ما نمی دانیم که یک زن باردار مبتلا به کووید-19 می تواند ویروس را در دوران بارداری یا حین زایمان به جنین یا نوزاد خود منتقل کند یا نه .
برای تجربه زایمان ایمن و مثبت، تمام زنان باردار ، قبل، حین و بعد از زایمان باید مراقبت های زیر انجام گیرد.
با زن باردار با احترام وتکریم رفتار گردد.
هنگام زایمان زن باردار همراه داشته باشد.
ارتباط صادقانه بین کادر زایمان و زن باردار باشد.
راهکارهای مناسب برای تسکین درد به کار گرفته شود.
در اتاق زایمان (لیبر) امکان تحرک برای زن باردار فراهم باشد.
موقعیت زایمان توسط زن باردار انتخاب شود.
به منظور کاهش خطر ابتلا به بیماری کرونا کارکنان بهداشتی موظف به رعایت بهداشت دست ها و استفاده مناسب از لباس های محافظتی مانند دستکش ، روپوش (محافظتی) بیمارستانی و ماسک پزشکی هستند.

نحوه زایمان هرزن باردار بر اساس شرایط او ، نظر پزشک و ترجیح زن باردار صورت می گیرد. سزارین فقط در صورت توجیه پزشکی انجام شود و زنان باردار مبتلا به کووید-19 ، نیاز به سزارین ندارند.
بعد از به دنیا آمدن نوزاد باید با او ارتباط پوستی برقرار کنید مگر اینکه کودک بیمار و به مراقبت در واحد نوزادان نیاز داشته باشد.
همچنین شما را تشویق به شیردهی خواهند کرد زیرا هیچ مدرکی وجود ندارد که کرونا ویروس می تواند از طریق شیرمادر به نوزاد منتقل شود.
زردی در بین نوزادان هنگام تولد رایج و معمولا بی ضرر است، اما تشخیص نشانه ها برای درمان مهم است.
اگرچه هیچ واکسنی برای محافظت در برابر ویروس کرونا وجود ندارد، اما واکسن های روتین بخش مهمی از سلامت مادران باردار را تضمین می کنند.
زدن برخی واکسن ها در دوران بارداری مانند واکسن آنفولانزا می تواند به محافظت از شما و نوزادتان کمک کند. اگر باردار هستید، باید به زدن واکسن های پیشنهادی ادامه دهید.

شیر مادر از نوزاد در برابر بسیاری از بیماری ها محافظت می کند و بهترین منبع مواد مغذی برای بیشتر نوزادان است. اطلاعات موجود حاکی از آن است که شیردهی مادر مبتلا به کووید 19 موجب انتشار این ویروس نمی شود و مادر مبتلا به کووید-19 می تواند به نوزاد خود شیر بدهد.
در نوزادان خطر بیماری کووید-19 بسیار پایین است و به طور معمول درجه بیماری خفیف است. خودداری از تغذیه نوزاد با شیر مادر و جدا ساختن مادر از فرزند پیامد بسیار جدی دارد پس مادران آلوده یا مشکوک به کروناویروس باید تغذیه فرزند با شیر را قطع نکنند.
هنگام شیردهی به نوزاد مادر باید ماسک زده و بهداشت تنفسی را هنگام شیر دادن رعایت کند.
دست های خود را با صابون و آب حداقل 20 ثانیه قبل از هر شیردهی بشوید.
مادر مبتلا به ویروس می تواند شیر خود را بدوشد و از طریق شیشه به نوزاد شیر دهد.
بطور مرتب سطوحی را که با آنها در تماس هستند، تمیز و ضدعفونی کند.
البته مادر باید مراقب باشد و شیشه را کاملا تمیز بعد از هر بار استفاده بشوید تا موجب انتقال آلودگی نشود.

بله. مادر مبتلا با رعایت نکات بهداشتی می تواند هنگام شیردهی کودک را در آغوش بگیرد زیرا تماس نزدیک، زود هنگام و شیردهی انحصاری به کودک به رشد او کمک می کند.

آبریزش بینی یک مشکل رایج در بین کودکان است. سیستم ایمنی نابالغ آن ها می تواند عامل ایجاد این مشکل باشد. همچنین لمس کردن اجسام جدید و قرار دادن آن ها داخل دهان باعث می شود که کودک بیشتر در معرض عفونت های مختلف قرار بگیرد.
دارو های بدون نسخه هم در دسترس هستند که اصلاً استفاده از آن ها را برای کودکان پیشنهاد نمی کنیم زیرا عوارض جانبی زیادی را به همراه خواهند داشت. اگر به دنبال درمان خانگی موثر برای آبریزش بینی کودک خود هستید، با توجه به محدودیت های سنی فرزندتان میتوانید از روش های پیشنهادی این بخش از بیا نی نی استفاده کنید.

طبیعی است که کودکان در طول سال، 6 الی 8 بار دچار سرماخوردگی یا تب شوند. همان طور که بالاتر هم گفتیم، این اتفاق به دلیل سیستم ایمنی ضعیف کودکان رخ می دهد. کم کم با رشد کودک سیستم ایمنی او نیز قوی تر می شود ؛ به شرطی که یک رژیم غذایی سالم را دنبال کنند.
این ها دلایل رایج برای آبریزش بینی در کودکان است. اگر فکر می کنید یکی از این دلایل برای کودک شما صدق نمی کند، به متخصص مراجعه کنید.

کودکان بسیار حساس هستند و هر زمان که شرایط راحتی را احساس نکنند، بی قراری می کنند. آبریزش بینی باعث می شود که کودک شما احساس ناراحتی زیادی داشته باشد. در این قسمت راه های موثری را برای متوقف کردن آبریزش بینی در کودکان به شما معرفی خواهیم کرد.
کودکی که از آبریزش بینی رنج می برد، احتمالاً از دهان نفس می کشد. نفس کشیدن از دهان باعث خشکی و کم آبی بدن می گردد و بنابراین بسیار مهم است که مصرف شیر چه شیر مادر و چه شیر خشک را افزایش دهید. اگر کودک شما بالای 6 ماه است، می توانید کمی آب و مایعات دیگر هم به او بدهید و البته حتما از پزشک متخصص برای مایعات مناسب سوال کنید.

آبریزش بینی باعث ایجاد خلط در بینی کودک می شود که تنفس را دچار مشکل می کند. ساکشن حباب برای خارج کردن این مخاط از بینی کودک مناسب است و به او کمک می کند که بهتر نفس بکشد. این ساکشن به راحتی در هر داروخانه ای وجود دارد و می توانید بدون نسخه پزشک هم آن را بخرید. هر بار قبل از استفاده از این وسیله حتما باید آن را تمیز کنید.
بالا نگه داشتن سر کودک یکی از راه های موثر برای داشتن احساس بهتر است. نه تنها به خارج شدن راحت تر مخاط کمک می کند، بلکه از ایجاد آن در گلو جلوگیری می کند. پس حتماً یک حوله بسیار نرم و لطیف یا 2 عدد حوله را زیر سر او قرار دهید تا چند سانت بالاتر بیاید. مراقب باشید که سر کودک را بیش از حد مرتفع قرار ندهید که باعث ناراحتی او شود.
رطوبت دائمی زیر بینی، پوست کودک را حساس می کند. کافی است یک لایه بسیار نازک از وازلین را زیر بینی او بزنید تا از این قسمت مراقبت کند و عامل ایجاد حساسیت و بیماری تنفسی نشود.

در این بخش از بیا نی نی درمان های خانگی را برای آبریزش بینی و کودکان معرفی می کنیم که با توجه به سن فرزندتان می توانید از آنها استفاده کنید، توجه داشته باشید که استفاده از هر یک از روش های درمانی زیر تنها با اجازه ی پزشک مجاز است چراکه هر یک از این موارد علاوه بر مفید بودن برای برخی از کودکان می تواند برای کودکان دیگر مضر باشد و تنها کسی که این مضر بودن را با اطمینان به شما خواهد گفت پزشک اوست.
ترکیب عسل و زنجبیل یک راه مناسب برای بهبود آبریزش بینی است. یک عدد ریشه زنجبیل را پوست بکنید و آب آن را بگیرید و سپس به آن عسل اضافه کنید و این ترکیب را دو الی سه بار در روز به کودک بدهید.

روغن خردل یک راه برای مبارزه با آبریزش بینی در کودکان است. کمی روغن خردل را با حبه های سیر و دانه های کاروم گرم کنید و سپس آن را به کمر و سینه کودک با روغن ماساژ دهید و بعد، شاهد بهبود علائم بعد از دو بار ماساژ خواهید بود.
یکی از تاثیرگذارترین درمان های خانگی هندی برای آبریزش بینی نوزادان در کودکان، استفاده از کافور و روغن نارگیل است. این دو ماده را با یکدیگر ترکیب کرده و کمی گرم کنید و سپس به آرامی آن را به قفسه سینه کودک، کمر و گردن او بمالید و ماساژ دهید. با این کار نه تنها سینه او پاکسازی می شود، بلکه آبریزش بینی او هم بهبود پیدا می کند.
در کنار همه راهکار هایی که گفتیم، باید مطمئن شوید که کودک شما در ماه های سرد زمستانی به اندازه کافی لباس پوشیده است و همچنین استفاده از دستگاه های بخور در داخل خانه و رطوبت متعادل هوا نیز می تواند به جلوگیری از آبریزش بینی کمک کند. اگر با همه درمان های بالا، کودکتان احساس بهبودی پیدا نکرد، حتما به متخصص مراجعه کنید.