برچسب: کودک

نشانه های نیاز کودک به توجه بیشتر

به دلیل مشغله فراوان والدین میلیون ها کودک در سر تا سر دنیا از بی توجهی و کم توجهی آنها رنج میبرند. در بسیاری از موارد تشخیص اینکه کودک دچار کم توجهی و یا بی توجهی شده است، برای والدین مشکل است. اگر می خواهید بدانید که کودک شما نیز از بی توجهی رنج می برد یا خیر، رفتار او را زیر نظر بگیرید و اگر کودک شما رفتارهایی که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی را آورده ایم، را انجام می دهد به او بیشتر توجه کنید.

انواع بی توجهی به کودک

• فراهم نکردن نیاز های اولیه و پایه ای کودک مانند بهداشت، تغذیه، خانه و پوشاک.
• تنها گذاشتن و مراقبت نکردن از کودک در شرایط خطرناک
• سپردن کودک به سرپرستان نا لایق
• پیگیری نکردن مشکلات آموزشی
• اجازه دادن به کودک برای غیبت های زیاد
• بی توجهی به نیازهای پزشکی و سلامتی
• قرار گرفتن کودک در معرض سیگار یا مشروب و یا مواد مخدر
• عدم پشتیبانی احساسی از کودک

نشانه های کودکی که از بی توجهی والدینش رنج میبره

به رفتارهای کودک خود توجه کنید و اگر او رفتارها و کارهای زیر را انجام می دهد، به او بیشتر توجه کنید

پریدن وسط حرف شما

وقتی در حین یک گفت وگوی گرم و صمیمانه با یک دوست، کودک شما برای دهمین بار به میان صحبتتان می دود، ممکن است او به دنبال جلب توجه شما باشد. اگر در این زمان شما به حرف های کودک گوش ندهید و به بهانه های مختلف او را از خود برانید، کودک احساس بی توجهی می کند پس برای جلب توجه شما، باز هم به وسط حرف هایتان می پرد تا زمانی که شما به او توجه نمایید.

گریه زیاد

گریه کردن رفتار طبیعی و سالمی است که موجب تخلیه ی استرس و انرژی احساسی می شود اما گریه شدید کودک، واقعا کلافه کننده است. گریه کردن کودک علت های فراوانی دارد که یکی از آنها جلب توجه است. ممکن است کودک شما برای جلب توجه به گریه کردن روی آورد پس اگر علت گریه کودک بی توجهی به اوست، به کودکتان بیشتر توجه نمایید.

مقاومت در برابر خوابیدن

متخصصین اطفال معتقدند که هیچ چیزی به اندازه خواب صحیح و به موقع در کودک برای رشد او مهم نیست. سلامتی جسم، بهتر شدن اخلاق، کارایی بهتر و تمرکز بالاتر از مهم ترین فواید خواب کافی برای کودک است. برخی کودکان در برابر خواب مقاومت کرده و خیلی سخت می خوابند. مقاومت در برابر خواب علت های زیادی دارد و یکی از دغدغه های والدین است. یکی از عللی که کودکتان در برابر خواب مقاومت می کند، این است که او دوست دارد بیدار بوده تا از توجه و محبت شما به قدر کافی برخوردار شود.

پرت کردن چیزهای مختلف

پرت کردن اشیا توسط کودک، نه از سر خودخواهی و بی ادبی است و نه عاملی برای نگرانی است بلکه پرتاب اشیاء در کودکان از سن حدود 14 ماهگی نوعی پیشرفت استعداد های حرکتی محسوب می گردد. یکی از علت های پرتاب وسایل در کودکان بزرگتر این است که آنها با پرتاب وسایل می خواهند توجه والدین را به خود جلب کنند.

داد زدن و عصبانیت

خیلی از پدر و مادر ها از جیغ زدن کودک خردسال خود کلافه و خسته می شوند والدین باید ابتدا علت جیغ زدن فرزند خود را کشف کنند و بهترین رفتار را برای مقابله با جیغ زدن آنها بکار ببرند. کودکان در سنین 2 تا 3 سالگی که در سن استقلال طلبی قرار دارند، تصور می کنند مرکز همه دنیا هستند و همه باید به آنها توجه کنند، پس ممکن است بی دلیل جیغ و فریاد راه بیندازند تا توجه والدین را به خودشان جلب کنند.

عوارض و نتایج بی توجهی به کودک

بی توجهی به کودک باعث بروز مشکلات و عوارض زیر می شود:

• مشکلات سلامتی
• سوء تغذیه کودک
• اختلالات ذهنی
• اختلالات احساسی
• کمبود اعتماد به نفس
• مشکلات رفتاری
• مشکلات اجتماعی و مشکل در برقراری ارتباط با دیگران
• روی آوردن به مواد مخدر

تغییرات طبیعی زندگی پس از تولد فرزندتان

زمانی که فرزند متولد می‌ شود، پدر و مادر خیلی خوشحال هستند و ذوق دارند تا هر روز کودک خود را ببینند و شاهد رشد او باشند اما بعضی از اتفاقات هست که بعد از به دنیا آمدن بچه ها رخ می دهد و کاملا عادی و طبیعی است و نباید فکر کنید که فقط مخصوصِ شما بوده که در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی این موارد را به شما معرفی می کنیم.

تغییر در حالات روحی

ممکن است در یک لحظه خوشحال باشید و فکر کنید که همه زندگی تحت کنترل شماست و در ثانیه بعدی اصلا حس خوبی نداشته باشید و فکر کنید که سر جایِ خودتان نیستید و این کاملاً طبیعی است.

ضعف بدن

بدن بعد از زایمان ضعیف می شود و این موضوع برای همه کسانی که به تازگی مادر شده اند وجود دارد.

دید متفاوت نسبت به نوزادتان

شما پیش خودتان دلایل زیادی دارید تا بگویید که فرزندتان کاملا متفاوت از بچه‌ های دیگر است و یک موجود استثنایی است‌.

ایجاد شرایط سخت

شرایط برایتان راحت نخواهد بود. سال اول سخت‌ترین سال در بزرگ کردن فرزند است پس طبیعی است که شرایط زندگی برایتان سخت‌تر شود.

حساسیت به نظرات دیگران درمورد فرزندتان

هرچقدر که زودتر یاد بگیرید تا نظرات دیگران را در مورد فرزندتان جدی نگیرید، حال بهتری خواهید داشت. اگر کسی گفت که فرزندتان به اندازه کافی غذا نمی خورد یا ضعیف است یا غیره، آن را نادیده بگیرید. فقط باید به حرف‌ های متخصص و بازخورد های او فکر کنید.

کاهش آمادگی جسمانی

شما دوران بارداری و زایمان را تازه پشت سر گذاشته اید پس کاهش سطح توان جسمی شما، مسئله غیرعادی نیست. هر زمان که توانستید؛ پیاده‌روی کنید و حرکات کششی انجام دهید تا بدن شما دوباره آمادگیِ چند ساعت نشستن و کلنجار رفتن با فرزندتان را داشته باشد.

نیاز به کمک

شما نیاز به کمک دارید. کافی است که از پدر و مادر، دوستان همسایه و نزدیکانتان کمک بگیرید.

عجیب بودن مدفوع نوزادتان

ممکن است مدفوع کودک؛ شما را نگران کند. معمولاً کسانی که به تازگی بچه دار شده اند، همیشه فکر می کنند چیز های عجیب و غریبی در مدفوع فرزندشان وجود دارد.

گریه های نوزادتان

گریه کودک همیشه به معنای گرسنگی یا کثیف کردن جایش نیست‌ شما در طول زمان متوجه گریه های متنوع و علت های آن می شوید. دلایلی که پیش از این به طور کامل انواع آن را برایتان تشریح کردیم.

اهمیت و نکات ضروری درمورد چهاردست و پا رفتن کودک

چهار دست و پا رفتن برای رشد کودک است و باعث می شود که مهارت های نورولوژیکی و حرکتی را به صورت هماهنگ یاد بگیرد. چهار دست و پا رفتن مانند دیگر فعالیت های حرکتی در کودکان به آن ها کمک می کند تا رشد بهتری داشته باشند و این اولین مرحله از حرکت مستقل کودک است. در این قسمت از بیا نی نی بیشتر در مورد اهمیت چهار دست و پا رفتن صحبت خواهیم کرد. فواید این اتفاق مربوط به مغز است. کودک شروع به شناسایی محیط اطرافش می کند و فضاهای اطراف را شناسایی کرده و ظرفیت بینایی او گسترش پیدا می‌ کند. او به چیز های مختلف جذب می‌ شود و به سمت آن ها حرکت می‌ کند و با محیط اطرافش تعامل برقرار می کند؛ بنابراین شما باید اطمینان حاصل کنید که محیط اطراف به اندازه کافی امنیت داشته باشد تا بتواند در آن حرکت کند. والدین باید محیط اطراف را چک کنند و ببینند که آیا کودک شان می تواند در آن به خوبی حرکت کند یا خیر؛ حتما هرگونه سیم برقی یا لبه های تیز را از آن ها دور کنند. کودکی که شروع به چهار دست و پا رفتن می‌ کند، بسیار کنجکاو است که همه چیز را بشناسد.

فواید و نقش چهار دست و پا رفتن کودک

هنگامی که کودک چهار دست و پا می رود، می تواند به اندازه کافی در مورد محیط اطرافش آگاهی پیدا کند و در محیط اطراف حرکت کند، فضاها را بشناسد و به چیز های مختلف توجه کند. بنابراین محیط باید امنیت کامل را داشته باشد. ارتباط بین دست و چشم در حرکت چهار دست و پا باعث می شود که کودک هماهنگی بیشتری را احساس کند و بتواند دست و پای خود را با یک ریتم مشخص حرکت دهد. انجام این کار همچنین باعث تقویت عضلات و ماهیچه ها در قسمت شانه، بازو و کف دست خواهد شد. همچنین بینایی کودک و ظرفیت وسعت دید او گسترش پیدا می کند.

نکات مراقبتی مهم در زمان چهار دست و پا رفتن کودک

وقتی که کودک شروع به چهار دست و پا رفتن می کند، باید مراقب باشید که خطری او را تهدید نکند. معمولاً باید نکات زیر را مد نظر قرار دهید تا از امنیت کودک اطمینان حاصل کنید:

پیشگیری از افتادن

بسیار مهم است به یاد داشته باشید که چهار دست و پا رفتن به کودک استقلال می دهد و او نیز می‌ خواهد مدام حرکت کند و از خطرات اطرافش آگاه نیست. اگر قرار است که روی تخت چهار دست و پا برود یا روی یک میز یا هر ارتفاع دیگری قرار گرفته، حتما او را زمین بگذارید زیرا ممکن است راهش را ادامه دهد و به یکباره زمین بخورد.

دوری از مکان های پرخطر

بعضی از قسمت ها در خانه هستند که خطر بیشتری دارند. به عنوان مثال آشپزخانه، راه پله، حمام، مکان هایی که محصولات شیمیایی در آن قرار گرفتند، اتاق شستشو و استخر جزء مکان های پر خطر هستند و اجسام خطرناکی سر راه آن ها وجود دارد که برداشتن یا لمس هر کدام برای کودک خطرناک است.

اجتناب از بودن در زمین نامسطح

بسیاری از منازل کف هایی دارند و به خاطر دکوراسیون به صورت نامسطح طراحی شده اند که برای کودک خطراتی را به وجود می‌ آورند؛ بهتر است که او را در این قسمت ها تنها نگذارید یا اصلاً او را از این قسمت ها دور کنید تا باعث زخم روی دست و پایش نشود.

دوری از خروجی برق

کودکان در این سن به شدت کنجکاو هستند و می‌ خواهند به هر چیزی دست بزنند یا هر چیزی را داخل دهان شان بگذارند. پس بهتر است مراقب خروجی برق، کابل‌ ها و سیم‌ هایی باشید که خطر زیادی برای آن ها دارد و حتماً آنها را از سر راه کودک تان بردارید.

لوازم خانه

لوازم خانه و مبلمان برای کودک در سنین بالاتر امنیت دارد اما برای کودکان امن نیست. به عنوان مثال قفسه‌ کتاب نباید نزدیک به محل رفت و آمد کودک باشد، زیرا ممکن است به یکباره چیزی را بردارد و بقیه کتاب‌ ها روی خود بریزند. پس کودک را از کمد ها و وسایل تزیینی بوفه دور کنید و هر وسیله خطرناکی را از سر راهش بردارید.

راهکارهایی برای تشویق کودک به چهار دست و پا رفتن

• اولین کاری که باید انجام دهید، این است که محل مورد نظر را آماده کنید. همه چیز بستگی به نیاز کودک شما دارد. خانواده ها باید به این مسئله واقف باشند که کودک در چه سنی است؛‌ مثلاً بین 6 تا ده ماهگی مهارت حرکتی و نورولوژیکی در کودک ارتقا پیدا می‌ کند که ضروری است بنابراین نباید کودک را به یک باره از سر جایش بلند کنید و بخواهید او را راه ببرید.
• صبر کنید تا همه چیز به ترتیب اتفاق بیفتد. از طرفی اگر کودک تان عادت به چهار دست و پا رفتن نداشت، نباید بیش از حد او را در این پوزیشن نگه دارید.
• اگر می خواهید او را ترغیب کنید، بهتر است که چند قطعه اسباب بازی که دوست دارد سر راهش قرار دهید تا با چهار دست و پا رفتن به سمت آن ها حرکت کند.
• معمولا بعد از 4 ماهگی پیشنهاد می کنیم که کودک را روی شکم بخوابانید و اجازه دهید کمی حرکت کند. تا 10 ماهگی کودک یاد می‌ گیرد که سر جایش بنشیند و در نتیجه شروع به چهار دست و پا رفتن می کند.
• در مرحله آخر می توانید یک کار بامزه هم انجام دهید‌. یک پتو را لوله کنید؛ پتویی که سایز خیلی بزرگی نداشته باشد. سپس آن را زیر بدن ‌کودکتان قرار دهید و اجازه دهید که به آرامی با آن عقب و جلو برود و دستانش روی زمین قرار بگیرد.

راههای موثر و علمی ایجاد انگیزه یادگیری در کودکان

همه ما از همان بدو تولد به عنوان دانش آموزی خوب متولد نشده ایم. شخصیت هر کس در آمادگی او برای یادگیری نقش مهمی دارد اما اکثر کودکان که یاد گیرندگان خوبی هستند باید به دانش آموزان خوب نیز تبدیل شوند. مهم تر این که هر کودکی که در آن انگیزه ایجاد شود می تواند به یک یادگیرنده خوب تبدیل شود.

یکی از بزرگترین اشتباهات معلمان و والدین، محدود کردن یادگیری آن ها در کلاس است در حالی که کلاس درس محل اصلی آموزش کودک می باشد اگر می خواهید تمایل و توانایی کودک برای یادگیری افزایش یابد، باید رشد فکری اجتماعی و تحصیلی در خارج از کلاس درس گسترش یابد.

به همین منظور استراتژی هایی که در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی به معرفی آن ها پرداخته شده است که به شما کمک می کند تا لذت یادگیری را در کودک خود رشد و ارتقاء دهید.

1. فضای مطالعه را برای کودکتان آماده کنید:

برخی افراد معتقدند که خواندن، کلید موفقیت در زندگی است. کودکانی که عشق به مطالعه را در خود افزایش می دهند عشق به یادگیری نیز در آن ها افزایش میابد.

خواندن نه تنها به کودکان کمک می کند که دایره واژگان گسترده ای داشته باشند بلکه به مغزشان کمک می کند تا یاد بگیرند چگونه مفاهیم اصلی را پردازش کنند. کودکانی که توانایی خوب خواندن دارند در همه موضوعات از جمله ریاضی و علوم توانایی بیشتری برای یادگیری نیز خواهند داشت.

توانایی کودک خود را با حس کردن جهان اطرافش در خواندن افزایش دهید. سعی کنید 20 دقیقه از زمان هر فرد در خانه با مطالعه پر شود. روی دیوار خانه، روزنامه و پوستر بچسبانید و به مطالعه آن بپردازید تا کودک نیز بداند خواندن جزئی از زندگی اوست. این فعالیت یکی از نکات کلیدی در نگهداری از کودک است که کیفیت اجرایی آن باعث رشد بهتر ذهنش خواهد شد.

کلید توسعه و پیشرفت در خواندن این است که آن را به یک سرگرمی تبدیل کنید و نگذارید برایتان خسته کننده شود. اگر کودکان حس کنند مطالعه کردن امری خسته کننده است نه تنها در آن پیشرفت نمی کنند بلکه به میزان یادگیری آن ها نیز لطمه می زند. اجازه دهید کودک کتاب های خود را بخواند.

2. تا آن جا که ممکن است اجازه دهید کودک کنترل کارهای خود را داشته باشد:

هنگامی که زمان تحصیل فرا می رسد تمام کودکان کنترل کردن را تجربه می کنند. هنگامی که او احساس کند دیگران او را کنترل می کنند از میزان یادگیری اش کاسته می شود. باید کودکان در مسیر درستی هدایت شوند اما خوب است که اجازه دهیم در برخی از موارد کودکان کنترل خودشان را داشته باشند.

بهترین کار این است هنگامی که یک کودک سعی می کند کاری را انجام دهد مثلا نوشتن چیزی، به جای این که او را کنترل کنیم شرایط را برای او فراهم کنیم تا کاری را که شروع کرده به پایان برساند. همچنین توصیه می شود اجازه دهید کودکان فعالیت های اضافه خود را انتخاب کنند. اگر اجازه دهید کودک آن ها را انتخاب کند، انگیزه او در انجام امور بسیار بیشتر خواهد بود.

3. تشویق برای ارتباطات باز و صادقانه:

به کودک اجازه دهید تا نظر خود را درباره ی فرایند یادگیری و آموزش بیان کند. برای او فضایی را فراهم کنید تا به راحتی بتواند علایق یا مخالفت های خود را درباره ی شیوه ی آموزش خود بیان کند. هنگامی که نظرش را بیان می کند، حرف او را تایید کنید حتی اگر مخالف نظر او هستید.

هنگامی که کودکان حس کنند نظرات آن ها برایتان قابل احترام نیست از فرایند یادگیری خارج می شوند. کودکانی یادگیرندگان خوبی می شوند که بدانند می توانند آزادانه نظر دهند بدون آن که نظرشان سرکوب شود.

4. سبک های مختلف یادگیری را برای کودک معرفی و او را تشویق به انجام آن ها کنید:

هر کودک سبک یادگیری مربوط به خود را دارد. برخی از کودکان در یک سبک قوی تر هستند و برخی نیز از ترکیب چند سبک استفاده می کنند و لزوما از یک سبک خاص استفاده نخواهند کرد. یک سبک یادگیری لزوما درست یا غلط نیست و بسته به هر کودک سبک یادگیری متفاوت خواهد بود. به او کمک کنید تا سبک یادگیری خود را پیدا کند تا میزان یادگیری او را بهبود بخشید.

هفت سبک یادگیری اساسی وجود دارد:

• بصری
• شنوایی
• کلامی
• فیزیکی
• منطقی (ریاضی)
• اجتماعی
• انفرادی

به عنوان مثال کودکانی که یادگیرندگان بصری هستند بهتر است با دیدن این که هر چیز چگونه کار می کند آنرا یاد بگیرند برعکس کودکانی که یادگیرندگان شنوایی هستند با گوش دادن به چیزهایی که گفته می شود بهتر آموزش می بینند. بنابراین باید به کودکان کمک کنیم که سبک خود برای یاد گرفتن را پیدا کنند.

5. بر علایق فرزند خود متمرکز شوید:

وقتی کودکان موضوعات مورد علاقه خود را دنبال می کنند یادگیری برایشان سرگرم کننده می شود. اگر می خواهید فرزندتان به یادگیرنده خوبی تبدیل شود به او اجازه دهید موضوعی که بدان علاقه دارد را دنبال کند و شما فقط شرایط را برای او فراهم کنید.

مثلا اگر کودک به دایناسورها علاقه دارد برای او یک کتاب با این موضوع خریداری کنید. سپس به او بگویید نام 5 دایناسور را که دوست دارد بگوید و بعد، علت علاقه او به این 5 دایناسور را بپرسید.

6. اشتیاق خود را برای یادگیری به اشتراک بگذارید:

اگر کودک دریابد که شما صادقانه برای یادگیری اشتیاق دارید، او نیز با دیدن شما برای یادگیری شور و اشتیاق پیدا می کند. این شور و اشتیاق در هر آن چه که باشد (ریاضی ، تاریخ و . . .) او را نیز برای یادگیری چیزهای جدید تشویق می کند.

هنگامی که او شور و اشتیاق شما را برای یادگیری یک مطلب جدید می بیند او نیز شروع به یادگیری مطالب جدید و تجربه کردن چیزهای هیجان انگیز جدید می پردازد.

7. یادگیری سرگرم کننده که مبتنی بر بازی کردن است را فراهم کنید:

یادگیری مبتنی بر بازی، یک مفهوم جدید نیست. از دیر باز در موضوع پرستاری از کودک این مسئله بوده و هست. یادگیری مبتنی بر بازی به دلایل بسیاری می تواند سودمند واقع شود. بازی کردن به عنوان یک ابزار آموزشی نه تنها فرصتی برای یادگیری عمیق تر و توسعه مهارت های غیر شناختی را فراهم می کند بلکه به ایجاد انگیزه برای یادگیری کودکان نیز کمک خواهد کرد.

هنگامی که یک کودک به طور فعال با یک بازی درگیر می شود، ذهن او لذت یادگیری یک سیستم جدید را تجربه می کند. بازی هایی که سرگرم کننده هستند به کودکان انگیزه می دهند تا بیشتر در فرایند یادگیری شرکت کنند. برخی از بازی ها نیز جنبه رقابتی انفرادی و یا تیمی دارند.

در این گونه بازی ها نیز کودکان سعی می کنند بیشتر تلاش کنند تا پیروز و موفق شوند و برای خود یا تیم خود امتیاز بیشتری کسب کنند و یا به دنبال فرصت باشند تا به سطوح بالاتر بروند و برای آن تلاش کنند.

یادگیری مبتنی بر بازی یک راه عالی برای والدین و معلمان است تا به کمک آن ایده های جدید، مفاهیم و دانش را به کودکان انتقال دهند زیرا در این روش کودکان انگیزه بیشتری نشان می دهند.

8. بر آن چه که کودک می آموزد تمرکز کنید نه بر عملکرد او:

به جای این که به محض ورود فرزندتان به خانه از او بپرسید امتحان ریاضیت را چکار کردی، به او اجازه دهید تا بگوید امروز درکلاس ریاضی چه چیزی را یاد گرفته است. عملکرد او مهم است اما شما تمرکز خود را بر یادگیری کودک بگذارید نه عملکرد او.

به فرزند خود اطلاع دهید که یادگیری واقعی مهم تر از نمرات آزمون است و نتایج مهم ترین نیستند. با تمرکز بر آن چه که یاد گرفته است به تقویت آموخته های او کمک کنید.

9. به فرزندتان کمک کنید تا برنامه ریزی داشته باشند:

کمک به کودک برای برنامه ریزی مقالات، کتاب ها و تکالیف راه بسیار خوبی برای کمک به او برای انگیزه یادگیری است. سازمان یافته نبودن و برنامه ریز نبودن کودکان طبیعیست ولی اگر چنین باقی بماند در مشکل خود غرق شده و باعث از بین رفتن انگیزه او برای یادگیری می شود. صبور باشید و به آن ها کمک کنید تا سازمان یافته شوند تا در نتیجه انگیزه بیشتری برای یادگیری پیدا کنند.

10. جشن گرفتن و تشویق کودک برای دستاوردهایش:

مهم نیست که موفقیت های کودک چقدر کوچک یا بزرگ باشد، مهم این است که موفقیت های او را به رسمیت بشناسید و جشن بگیرید. این کار به ویژه برای کودکان دوره ابتدایی که نیاز بیشتری برای تشویق شدن دارند مهم است تا انگیزه آن ها برای یادگیری بیشتر شود.

مثلا موفقیت در آزمون ریاضی می تواند بهانه ای برای گرفتن یک بستنی برای فرزند باشد. همیشه کودکان خود را برای موفقیت هایشان تشویق کنید تا عاملی برای افزایش انگیزه آن ها بشود.

11. تمرکز بر نقاط قوت کودک:

چنانچه بیا نی نی اشاره کرده است تمرکز بر روی نقاط قوت کودک امری مثبت است که باعث ادامه روند یادگیری او می شود. برعکس، تمرکز بر نقاط ضعف کودک چیزی جز دل سردی، اضطراب و عدم تمایل به یادگیری نخواهد داشت.

مثلا اگر کودک در امتحان ریاضی عملکرد ضعیفی داشت بجای سرزنش کردن به او کمک کنید تا عملکردش را در درس ریاضی بهتر کند و به جای آن از عملکرد خوبش در درس علوم تعریف و او را تشویق نمایید.

12. هر روز را به یک روز برای یادگیری تبدیل کنید:

هر روز را به یک روز برای یادگیری تبدیل کنید. ممکن است این حرف کمی اغراق باشد اما در حقیقت انجام شدنی است. هر زمان که توانستید، فرزند خود را تشویق کنید تا جهان اطراف خود را بیشتر بشناسد.

از او هر لحظه سوال کنید و با او ارتباط برقرار کنید و به طبقه بندی اطلاعاتش کمک کنید، این امر به کودک کمک می کند تا در هر لحظه و در هر مکانی که قرار داشت (خانه، کلاس درس و…) به فکر یادگیری باشد و انگیزه مضاعفی برای یادگیری از خود نشان دهد.

مواردی به ظاهر ساده ولی مهم در تربیت فرزند موفق

مهم ترین وظیفه والدین پس از بچه دار شدن تربیت او است. همواره والدین در تلاش هستند که کودکانی سالم تربیت نمایند و زندگی شادی برای آن ها به ارمغان آورند اما گاهی به طور ناخواسته اشتباهاتی انجام می دهند که تاثیر فراوانی بر کودک دارد.

والدینی که می خواهند کودکانی موفق و شاد تربیت کنند، باید چند جا حواسشان به کودک باشد تا تربیت آنها دچار مشکل نشود. در این بخش از خانواده پلاس و سبک زندگی بیا نی نی چند نمونه از اشتباهات تربیتی والدین را آورده ایم.

دریغ نمودن محبت از کودک

بسیاری از والدین برای تنبیه کودک خود پس از خطا محبتشان را از او دریغ می کنند مثلا به دلیل خطای کودک او را دعوا می کنند و وقتی کودک قهر کرده و سر میز غذا نمی آید، می گویند بزار تنبیه بشه. این اشتباه سبب می شود کودک دریابد که والدینش او را دوست ندارند.

این کودک به شدت احساس تنهایی و بی تکیه گاهی می کند و به عنوان یک تشنه محبت، به اجتماع وارد می شود و به راحتی در دام دوستی های کاذب خیابانی و سوء استفاده های عاطفی قرار خواهد گرفت.

تنها گذاشتن کودک

برخی والدین هیچ وقت اجازه نمی دهند که کودکشان در اتاق آنها بخوابد و برای تربیت کودک مستقل سعی می کنند همیشه او جدا بخوابد اما اگر کودک شما روز سختی را گذرانده و دچار ناامنی است یا نگرانی و اضطرابی را تجربه می کند، او را درک کنید و به کنار او بروید و به کودک احساس امنیت دهید.

اعتنا نکردن به کودک

یکی از کارهایی که والدین برای لوس نشدن کودک خود انجام می دهند، بی اعتنایی به کودک است. کودک برای رشد روحی سالم باید محبت شما را درک کند و بفهمد که شما همیشه و در همه حال او را حمایت کرده و دوستش دارید پس زمانی که کودکتان از پارک، مدرسه، مهد و… باز می گردد به استقبال او بروید و در آغوشش بگیرید تا بداند برگشت او به خانه برای شما مهم بوده و همیشه منتظر او هستید.

فرق گذاشتن بین فرزندان

اغلب پدر و مادرها در نظر خود میان فرزندانشان هیچ تفاوتی قائل نشده و با همه فرزندانشان به یک شکل برخورد می کنند اما معمولا فرزندان دیدگاه یکسانی با والدین شان نداشته و از تبعیض پدر و مادرشان شکایت می کنند.

وقتی که والدین نسبت به یکی از فرزندان توجه بیشتری نشان بدهند، فرزندان نسبت به والدین و فرزند مورد توجه احساس کینه و نفرت پیدا می کنند و دچار حس خود کم بینی و سرخوردگی می شوند.

آزادی بیش از حد به کودک

برخی والدین آزادی بیش از حدی به کودک خود می دهند. تربیت سهل گیرانه نتایج نامطلوبی را در روان کودک برجا می گذارد و سبب می شود کودکان در آینده به افرادی هیجانی و تکانشی تبدیل شند و مورد آسیب های فراوانی قرار گیرند زیرا جامعه همانند اعضای خانواده با آنان رفتار نمی کند.

نادیده گرفتن کارهای خوب کودک

کودکان نیاز دارند تا توسط والدین خود مورد تشویق قرار بگیرند. برخی والدین اهمیتی به کارهای خوب کودک نمی دهند و تنها رفتارهای بد او را مورد توجه قرار داده و او را سرزنش می کنند.

این اشتباه تربیتی سبب می شود کودکان کارهای خوب انجام ندهند. اگر می خواهید کودک در آینده بیشتر از خود کارهای خوب بروز دهد، مدام تشویق کنید و با مهربانی کردن به کودک خود نشان دهید که چقدر رفتار آن ها برای شما اهمیت دارد.

تشویق و پاداش افراطی

تشویق های والدین در زمان کودکی یکی از مهمترین موارد آموزشی و تربیتی است که بسیار بر روی رشد کودکان تاثیرگذار است و به سلامت روان آن ها کمک می کند. تشویق کودکان علاوه بر تقویت عزت نفس و روحیه کودکان حتی در دوران نوجوانی، جوانی و بزرگسالی نیز تاثیزگذار خواهد بود اما تشویق و پاداش شما نباید به صورت افراطی باشد.

تنبیه بی دلیل کودک

کتک زدن و تنبیه بدنی اثرات مخربی را بر روان کودک نیز به جا می گذارد و باعث می شود حس انتقام جویی و روحیه خصمانه در او پرورش یابد. شما با تنبیه کودک ارتباط صمیمی و احترام بین خود و کودکتان را از بین می برید.

اگر شما به دلیل گریه زیاد یا حال بد کودکتان او را تنبیه می کنید، به او یاد می دهید که احساسات خود را نادیده بگیرد و همیشه به فکر دیگران باشد تا آنها اذیت نشوند.

دیدن فیلم ترسناک با کودک

برخی والدین در کنار فرزندانشان فیلم ترسناک می بینند و بر این باور هستند که فیلم ترسناک تاثیر عمیقی بر روان آن ها می گذارد زیرا کودکان نسبت به بزرگسالان درک کم تری نسبت به واقعیت دارند. دیدن فیلم ترسناک سبب آسیب زدن کودک به خود و همسالان، کابوس های شبانه کودکان و از خواب پریدن ها و… خواهد شد.

بی اهمیتی به بلوغ جنسی کودک

پدر و مادرها در بلوغ جنسی در کودکان باید بدانند رفتارهای اشتباه و بدون آگاهیشان باعث میشود کودک آسیب ببیند. کودکان از بدو تولد تمام احساس ها و رفتارها و حتی تغییر در تنفس پدر و مادر را احساس میکنند و کنجکاویشان را برانگیخته میکند پس رفتارهای جنسی پدر و مادر از بدو تولد کودک باید در اتاقی جداگانه و کاملا به دور از چشم کودک باشد و مادران و پدران باید در هنگام حمام کردن کودک، حتما با لباس زیر، کودک را حمام کنند و به طور کامل عریان نباشند. رفتارهای اشتباه والدین و بی اهمیتی به بلوغ جنسی کودک مشکلات فراوانی را برای او به وجود می آورد.

تهدید کردن کودک

برخی والدین پس از بروز خطا از طرف کودک او را تهدید به تنبیه می کنند اما هیچ وقت عواقب کارش را به او نشان نمی دهند. تهدید به تنبیه روشی نامناسب و بدون نتیجه در کنترل و مهار رفتار کودک است که سبب می شود کودک حرف های شما را باور نکند و بار دیگر اشتباهش را تکرار کند.

رشوه دادن به کودک

برخی والدین برای انجام کار خوب و یا انجام ندادن کار بد به کودک پاداش می دهند. با این روش کودک شرطی می شود که حتی برای انجام وظایفش نیز باید پاداش دریافت کند؛ این مسئله در آینده مشکل ساز خواهد شد. جایزه باید نشانه قدردانی و تشکر والدین نسبت به شخصیت کودک باشد اما رشوه دادن به کودک می فهماند که نسبت به توانایی های او شک دارید.

هماهنگ نبودن در تربیت کودک

سبک فرزندپروری مشخصی را برای خود در نظر بگیرید و در مورد تربیت فرزندتان با همسرتان صحبت کنید و به توافق برسید زیرا هماهنگ نبودن در تربیت کودک و زمانی که شما دو روش تربیتی را در پیش بگیرید کودک سردرگم می شود و احتمالا بدرفتاری او افزایش می یابد.

امر و نهی زیاد به کودک

امر و نهی کردن والدین به فرزندان در تربیت نقش مؤثری دارد، ولی باید توجه داشت که زیاده روی در این امر، باعث بروز اختلال در رفتار فرزندان می گردد. اگر در امر و نهی زیاده روی کنیم ممکن است فرزندانمان دچار خودکم ¬بینی و کاهش اعتماد به نفس شده و جرأت بروز دادن خلاقیّت خود را نداشته و دنباله رو و تابع دیگران شوند.

فواید بیرون بازی کردن بچه ها برای سلامت جسم و روح آنها

تفاوت بسیار زیادی بین کودکان نسل جدید و قدیم وجود دارد، بچه های قدیم بیشتر زمان خود را بیرون از خانه بازی می کردند اما کودکان امروزی بیشتر زمان خود را داخل خانه و در حال بازی با کامپیوتر ، موبایل و … می گذرانند.گذراندن زمان در داخل خانه با وسایل الکترونیکی و عدم فعالیت نه تنها سبب چاقی و اضافه وزن کودکان می شود، بلکه مشکلات دیگری مانند کاهش ویتامین دی ، تهدید سلامت روان و … را در پی دارد.

وقت گذراندن با وسایل الکترونیکی، تاکید بر فعالیت های برنامه ریزی شده ای که پدر و مادر تعیین می کنند، نگرانی در مورد آفتاب ، عدم وجود مکان های امن در فضای باز از عللی می باشد که کودکان محیط بیرون را برای بازی انتخاب نمی کنند. در این بخش از بیا نی نی شش دلیل مهم برای بیرون بازی کردن بچه ها وجود دارد که توصیه می کنیم با دقت به مطالعه آنها بپردازید.

مزایای بازی کردن کودکان در طبیعت و بیرون از خانه

1.نور آفتاب:

بازی در آفتاب و بیرون از منزل ممکن است مشکلاتی مانند آفتاب سوختگی و پیری پوست را برای شما به وجود آورد، اما این فقط یک قسمت از ماجراست، بدن ما برای تامین ویتامین D به نور خورشید نیاز دارد.ویتامین D نقش مهمی در بسیاری از فرآیندهای بدن ایفا می کند.قرار گرفتن در معرض خورشید و تامین ویتامین D بدن، سبب تقویت استخوان ها و افزایش سیستم ایمنی بدن و خوابی باکیفبت می شود . ویتامین D در بهبود خلق و خو نیز تاثیرگذار است بنابراین به دلیل تمام این مزایا اجازه دهید کودکان کمی در آفتاب بازی کنند البته قبل از بازی از کرم ضدآفتاب استفاده نمایید.

2.ورزش کردن:

بودن کودکان در داخل خانه و بازی با موبایل و تماشای تلویزیون سبب چاقی و اضافه وزن کودکان شده است. بازی دز بیرون از خانه با چیزی مانند یک توپ یا دوچرخه باعث فعال شدن کودک و سلامت او می شود. بچه ها باید روزی یک ساعت فعالیت داشته باشند.

مطمئنا کودک شما در خانه نمی تواند مانند بیرون فعالیت داشته باشد و بازی او در خانه برای دیگران مزاحمت ایجاد می کند ، پس کودکتان را با خود به پارک و… ببرید تا کمی نیز در فضای بیرون و با دوستانش به بازی بپردازد.

3.عملکرد اجرایی:

مهارت در برنامه ریزی، اولویت بندی، عیب یابی، مذاکره و… برای موفقیت ما حیاتی هستند. بیرون رفتن بچه ها و بازی کردن آنها در بیرون از خانه فرصتی برای تمرین این مهارت های مهم زندگی است. کودک در بیرون از خانه و با بازی کردن با دوستانش این مهارت ها را یاد گرفته و تمرین می کند.

4. ریسک پذیری:

چنانچه بارها در بخش های مختلف مربوط به نکات تریبت کودک در بیا نی نی گفته ایم اگر کودکان را به صورت حباب نگه داریم و هرگز اجازه ندهیم که ریسک کنند، آنها ممکن است اعتماد و شجاعت برای رویارویی با خطرات اجتناب ناپذیر زندگی را به دست نیاورند بنابراین بچه ها باید کمی ریسک کنند.

اجازه دهید کودکانتان بیرون از خانه بازی کنند و آنها را از انجام برخی کارهای غیر خطرناک باز ندارید. ممکن است بچه ها برخی کارها را انجام دهند و با شکست روبرو شوند اما لازم است بدانید درس هایی که از شکست یاد می گیریم، به اندازه چیزهایی که از موفقیت یاد می گیریم، مهم هستند.

5. اجتماعی شدن:

بچه ها باید یاد بگیرند چطور با هم کار و بازی کنند. آن ها باید یاد بگیرند چطور با دیگران شریک شوند و هم کاری کنند اگر آن ها فقط با تنظیمات بسیار ساختار یافته، مانند تیم های مدرسه یا ورزش، با هم تعامل داشته باشند، نمی توانند آنچه را که نیاز دارند، یاد بگیرند.

6. قدردانی از طبیعت:

در گذشته که بیشتر کودکان ما در دل طبیعت بازی می کردند، عشق به طبیعت و محافظت از آن بیشتر در آنها مشاهده می شد اما امروزه با تغییر در تربیت فرزند و بیرون نرفتن کودک از خانه ، کودکان نمی توانند با محیط زیست سازگار شده و از آن لذت ببرند پس به جای اینکه در خانه بمانید، با فرزندتان به پارک بروید، دوچرخه سواری و پیاده روی کنید. در این حالت پذیرفتن عادت هایی که با محیط زیست سازگار هستند برای آن ها راحت تر می شود و عشق به محافظت از محیط در آن ها پرورش پیدا می کند. به طبیعت بروید و به صورت فردی یا جمعی، زباله ها را جمع کنیم.

7. یادگیری عالی:

کودکان ممکن است در خانه درس و مهارت های مهم زندگی را یاد بگیرند، نگرش حل مساله را توسعه دهند، به کسب اطلاعات جدید و درک ابتدایی از علم بپردازند. اما بازی در فضای باز می تواند راهی درخشان برای افزایش توانایی های یادگیری در کودکان باشد. بهترین شکل یادگیری، یادگیری از طریق بازی می باشد.

8. رشد فیزیکی سالم:

بازی در فضای باز سبب رشد بهتر کودک می شود. کودکانی که در فضای باز ، بازی می کنند آمادگی جسمانی بالاتری دارند و ایمنی بدنشان بیشتر است. بازی با دوستان و فعال بودن مانع چاقی که بیماری هایی مانند دیابت، مشکلات قلبی و… را در پی دارد ، می شود.

در خانه ماندن کودک و قرار گرفتن در معرض ابزارهای الکترونیکی برای مدت زمان طولانی، می تواند دیدگاه یک کودک را مختل کند اما بازی در فضای باز باعث بهبود دید کلی کودک می شود.

9. تقویت خلاقیت:

ورزش کردن و بازی های در فضای باز می تواند سبب افزایش خلاقیت کودک شود. بودن در محیط طبیعی باز می تواند تخیل کودک را تحریک کند و ممکن است ایده های مبتکرانه زیادی در او ایجاد نماید.

10. تشکیل مهارت های اجتماعی:

کم رویی ، خجالت ، و گاهی هراس اجتماعی رفتارهایی هستند که کودکانی که بیرون از خانه نمی روند و در اجتماع ظاهر نمی شوند از خود نشان می دهند. بازی در فضای باز و با کودکان دیگر سبب رشد مهارت های اجتماعی می شود. در بازی کودکان یاد می گیرند که به طور موثر با کودکان دیگر تعامل داشته باشند و دوستان جدیدی پیدا کنند و بدون نظارت بزرگ ترها بازی کنند و در نتیجه مهارت های اجتماعی و ارتباطی را در این مواقع کسب می کنند.

11. نگرش مثبت:

بازی در فضای باز فرصتی عالی برای کانالیزه کردن انرژی طبیعی کودک به شیوه ای معنی دار را فراهم می کند.کودکانی که در فضای باز بازی می کنند، خلق و خوی آرام تر و شادتر دارند و دارای نگرش مثبتی هستند.

12. توسعه شخصیت:

بازی بیرون از خانه به رشد مثبت شخصیت کودک کمک می کند و آن ها یاد می گیرند مستقل و متکی به نفس باشند. با بازی در فضای باز کودکان یاد می گیرند ، بدون نظارت بزرگسالان با موانع و شرایط نا آشنا، برخورد کنند ، این کار سبب افزایش اعتماد به نفس شده و آن ها را برای مقابله با موقعیت های زندگی آماده می کند. در این بازی ها کودکان ویژگی هایی چون انضباط، نظم و روحیه تیمی را می آموزند.

13. بهبود محدوده توجه:

بازی در فضای باز به بهبود استعدادهای ذهنی کودکان کمک می کند. بازی به گسترش محدوده توجه کودکان کمک کرده و تمرکز آن ها را بهبود می بخشد و مهارت های مشاهدات و استدلال آن ها را افزایش می دهد.بازی در فضای باز توجه را در کودکان بیش فعالی که دارای اختلال کم توجهی هستند، افزایش می دهد.

14. به دست آوردن مهارت های حرکتی:

مشارکت در بازی های خارج از خانه می تواند به کودکان کمک کند، تا مهارت های حرکتی خود را توسعه دهند. آن ها به چابکی، هماهنگی و تعادل بهتر با بازی در فضای باز دست می یابند.

15. شیوه زندگی سالم تر:

کودکانی که در فضای باز، بازی می کنند، در بزرگسالی سبک زندگی سالمتری را بر می گزینند .

به طور کلی بازی کردن در فضای باز باعث سلامت روانی و جسمی کودکان ، افزایش مهارت های اجتماعی ، افزایش خلاقیت ،رشد بهتر او، یادگیری مهارت های مختلف زندگی ، شکوفایی کودک ، توسعه استعداد های او ، کشف محیط طبیعی می شود. بنابراین اجازه دهید کودکانتان بازی در فضای باز را تجربه کنند.

آیا معایبی هم در بازی بیرون از خانه وجود دارد؟

زیاده روی در همه چیز می تواند بد باشد. به همین ترتیب، بازی کردن در فضای باز به مدت طولانی هم ممکن است ایده خوبی نباشد.

برخی از مضرات احتمالی بازی های خارج از منزل عبارتند از:

کودکان باید ساعاتی از روز خود را به درس و فعالیت های مدرسه اختصاص دهند اما بازی در خارج از منزل ممکن است کودک را از انجام تکالیف غافل کند و کودک دیگر تمایلی به ماندن در خانه و انجام تکالیف نداشته باشد.

بازی در فضای باز ناامن ممکن است خطراتی برای کودک در پی داشته باشد.

اغلب اوقات بچه ها بدون نظارت بزرگسالان بازی هایی را در بیرون از منزل انجام می دهند که ممکن است در هنگام بازی آسیب هایی به کودک وارد شود.

چگونه می توان کودکان را برای بازی کردن در بیرون تشویق کرد؟

بهترین راه برای تشویق کودکان برای بازی در فضای باز، این است که:

• اگر کودک به ورزش علاقمند است، او را برای ورزش کردن به بیرون از منزل ببرید.
• اسباب بازی های مورد علاقه کودکتان را مانند خمیر بازی، ماشین مسابقه، توپ و غیره را به بیرون از خانه ببرید تا آن ها ساعتی را در فضای آزاد بازی کنند.
• شما می توانید با فعالیت جالبی مثل ساخت جایگاه خوراک پرنده یا نقاشی کشیدن روی دیوار کودک را ترغیب نمایید ، به خارج از خانه بیاید.تماشای یک کار سرگرم کننده باعث می شود که کودکتان در فضای باز به شما بپیوندد.
• به جای اینکه با ماشین به بازار یا مناطق نزدیک خانه بروید، پیاده این مسیر را بپیمایید . همراهی شما و کودکتان باعث می شود بیشتر بتوانید با کودک صحبت کنید.
• کودک خود را به پارک یا طبیعت ببرید، اما اجازه دهید او به کاوش بپردازد.
• کودک خود را در کوهنوردی، ماهی گیری و فعالیت های این چنینی با خود همراه کنید.
• فعالیت های مختلفی مانند سفر ساحلی، بازدید از باغ گیاه شناسی یا مزرعه را برنامه ریزی کنید تا علاقه کودک خود را جلب کنید .
• شما می توانید چالش هایی برای کودکتان مانند جستجوی گنج یا کار ایجاد کنید و به طور مناسب به او پاداش دهید .
• مطمئن شوید که به کودکتان خوش می گذرد و از بیرون بودن لذت می برد !
• به اطراف نگاه کنید تا مراقب او باشید، ولی دخالت نکنید و جلوی کنترل تجربیات او را نگیرید .
• تنها وقتی کودک درخواست کمک نمود، به او کمک کنید.

علت های دزدی کودکان و رفتار مناسب والدین برای ترک دزدی کردن بچه ها

دزدی کودکان در هر سن وسالی به علت های مختلف انجام می شود . کودکان کوچک به علت درک نکردن مفهوم دزدی بدین صورت که اگر چیزی را بدون پرداخت هزینه بردارند دزدی محسوب می شود ، دست به انجام این کار زشت می زنند .

بچه های بزرگتر و نوجوانان با اینکه به درک کامل مفهوم دزدی رسیده اند اما بخاطر جالب بودن و هیجان این کار، یا بخاطر اینکه دوستانشان این کار را می کنند ، ممکن است دست به دزدی بزنند. بعضی از نوجوانان از سر شورش و یاغیگری این کار را می کنند.

همانطور که در ادامه این بخش از نکات مهم تربیتی کودکان در بیا نی نی توضیح خواهیم داد در موارد دیگر، دلیل دزدی کردن کودکان و نوجوانان نداشتن پول کافی برای خرید آنچه می خواهند یا نیاز دارند ، است مثلا ممکن است اشیا یا اسباب بازی های گران قیمتی را بدزدند که پول خریدش را ندارند.

در بعضی موارد متاسفانه کودکان و نوجوانان به دلیل تامین هزینه های اعتیاد خود دست به دزدی می زنند. دلیل دزدی هرچه باشد ، والدین باید ریشه یابی کنند و مشکلات را از پایه حل نمایند.

دلایل دزدی کودکان چیست؟

علت دزدی کودکان چیست؟

دزدی در کودکان وبزرگسالان منشأ یکسانی ندارد و انگیزه ها و موجبات و علل گوناگونی برای هر گروه دارد. برخی کودکان به علت عصبانیت یا جلب توجه دست به دزدی می زنند، برخی دیگر بخاطر خشونت فیزیکی و روانی که بر آنها وارد می شود ، دزدی می کنند و این عمل آنها نشانه فریاد درخواست کمک است. در کل رفتار کودکان انعکاسی از استرس در خانه ، مدرسه یا در کنار دوستان است .

توجه به اصل لذتجویی در تملک و تصاحب آن چیزی است که مورد علاقه فرد است و از راه های ساده و ممکن از نظر او بدست نمی آید. منشأ آن از دید دیگر، می تواند محرومیتی ساده از نوع محرومیت غذا، بستنی و شکلاتی باشد که می تواند او را به دزدی وا دارد. محرومیت های دوران کودکی و عدم احساس ارضا و اشباع نقشی اساسی در این امر دارد.

علت اصلی دزدی کودکان چیست؟

هر آنچه که باید درباره علت و دلیل دزدی کودکان بدانید

علل مادی

برخی از کودکان به این دلیل که فقیر هستند و نیازهای اولیه آنان در حد مطلوبی ارضا نمی شود دست به دزدی می زنند. وقتی خردسال با مشکلاتی مانند تغذیه ناکافی، لباس نامناسب، نداشتن پول توجیبی و اسباب بازی و در حالت کلی عذم تامین نیازهای مادی از طریق خانواده روبرو می شود از طریق دزدی آنها را جبران می کند.

چرا کودکان دزدی می کنند؟

علل اجتماعی دزدی کودکان 

والدین نخستین الگو و سرمشق کودک هستند و اگر آنان دزدی کنند و یا به شوخی درباره آن صحبت نمایند ، کودک آن را می آموزد.همچنین کودک سرقت را از دوستان، همبازی ها و همسایگان خود می آموزد.

از علل هایی که گرایش کودک را به دزدی تشدید می کند ، ضعف مذهبی، سقوط ارزش های اخلاقی، محیط اجتماعی نابسامان، عدم کنترل رفتار کودک، قحطی، بحران های حاصل از جنگ، زلزله و آتشفشان، زندگی در محل های جرم زا، مهاجرت، اعتیاد والدین، میل به خود نمایی و جدایی از پدر و مادر است.

مسأله دزدی کودکان از مسائل مهم تعلیم و تربیت است. دزدی کودک و برخورد با آن برای بسیاری از خانواده ها و مدرسه ها مسأله ساز و بحث انگیز است و توجه نهادهای تربیتی گوناگون و نیز دستگاه قضایی هر جامعه ای را به خود جلب کرده است.

دزدی کودکان به دلایل اجتماعی

علل روانی دزدی کودکان 

یکی از علت های دزدی در کودکان ناکامی ها و مورد بی مهری و بی توجهی قرارگرفتن در خانواده است که کودک برای جلب توجه خانواده و دیگران اقدام به کار ناشایست دزدی می کند که این امر نوعی واکنش در برابر این کمبودها است.

این موقعیت بیشتر در فرزندان میانی و خانواده هایی دارای اولاد متعدد و زیاد دیده می شود که فرصتی برای ابراز علاقه نداشته اند و کودک نوازش کافی دریافت نمی کند . تقلید از الگوها و نمونه هایی که از طریق رسانه ها دیده یا شنیده است موجب دزدی کودک می شود.

علت های دیگر در بروز این رفتار ناپسند کودکان رفع اضطراب روانی و یا نوعی اعتراض و نشان دادن عصیان و طغیان خود و توانایی خویش می باشد.

دزدی کودکان به علت کم توجهی والدین

بهترین رفتار والدین بعد از دیدن و متوجه دزدی کودکان شدن

با دزدی کودکان چه باید بکنیم؟

بهترین برخورد با دزدی کودکان ، برداشتن گام هایی حساب شده برای آموزش صداقت و درستکاری و تصحیح این رفتار ناشایست است . عکس العمل بیش از حد لازم در برابر این مساله و همچنین گذشتن از آن به سادگی هر دو آسیب زاست پس باید رفتار درستی در این هنگام داشته باشید.

1.برای بررسی کیف کودک از او اجازه بگیرید تا او نیز بدون اجازه به کیفتان دست نزند.با این کار می توان احساس مثبت داشتن حریم شخصی را به کودک انتقال داد. داشتن الگوی مناسب رفتاری باعث ایجاد رفتارهای مثبت در کودک می شود . بچه هایی به سوی دزدی و دیگر مشکلات رفتاری کشیده می شوند که مورد نظارت نزدیک والدین قرار ندارند .

رفتار صحیح در مقابل دزدی کودکان 

برخورد مناسب با دزدی کودکان

2.زمانی که والدین مشاهده کردند که بچه چیزی را برداشته است، نباید واکنش شدید نشان دهند و باید رفتاری مناسب و سنجیده از خود نشان دهند. در این لحظه باید آرامش خود را حفظ کرده و روشی منطقی اتخاذ کنند ، در غیر این صورت باعث احساس گناه و دلخوری در خود والدین می شود و از طرف دیگر عزت نفس کودک را نیز به مخاطره می اندازد.

بدترین روش برخورد با کودک در مواجهه با دزدی او ، اعتراف خواستن از کودک و تهمت زدن به او در نزد دیگران است. زیرا با این گونه روش ها به ندرت می توان به ریشه اصلی و علت بنیادی مشکل پی برد.

این عمل موجب می شود که کودک به دروغگویی روی آورد و یا آبروی او برای عملی که ممکن است هرگز تکرار نشود ، برود. پس نباید کودک را تحت فشار قرار دهیم تا از او پاسخ مثبت بگیریم.

واکنش والدین به دزدی کودکان 

چگونه با دزدی کودکان برخورد کنیم؟

3.صادقانه با کودک صحبت کنید و با استفاده از داستان های جذاب، الگوهای مناسب رفتاری را بدون برچسب دزدی زدن به او معرفی کنید. یکی از رفتارهای کارساز برای برخورد با این کودکان گفتن قصه های مذهبی و آموزش رویه های دینی به شکل امیدواری و تشویق کننده و نه ایجاد ترس از خدا و عذاب جهنم است.

علت انجام دزدی را نباید از کودک سوال کرد چون والدین را به پاسخ مناسبی نمی رساند. برخورد نامناسب و شدید اولیه با دزدی در کودکان خردسال موجب تداوم و حتی تشدید رفتار می شود . کودکان به علت های گوناگون وسایل دیگران را برمی دارند ، به همین دلیل تعیین علت این رفتار مهم است.

چرا کودکان به دزدی روی می آورند؟

چگونه دزدی را از سر کودکان بیندازیم؟

4.والدین باید شرایط زندگی کودک را مورد بررسی قرار دهند و در مواردی از کمک متخصصان استفاده کنند. پس از روشن شدن علت ، می توان به کودک کمک بیشتری در این زمینه نمود.

درگیری و اختلافات زناشویی زیاد سبب می شود که کودکان با بروز مشکلات رفتاری ، از میزان درگیری والدین بکاهند و خود را کانون اصلی توجه قرار دهند. سعی نکنید کودک را در موقعیت اعتراف به دام بیندازیدزیرا او جواب، دروغ و انکار خواهد بود. سعی کنید علت آنچه منجر به دزدی شده را بیابید و در خلوت با فرزندتان جدی برخورد کنید.

5.اگر بچه برای پرداخت آنچه که برداشته است، پولی نداشت؛ والدین می توانند به او قرض دهند و از پول ماهیانه او کم کنند یا باید کاری در خانه انجام دهد تا پولی برای پرداخت آن به دست آورد.

رفتار درست با دزدی کودکان 

چگونگی واکنش به دزدی کودکان

همچنین کودک باید از فردی که از او چیزی دزدیده است عذرخواهی کند یعنی باید مسؤولیت رفتار نادرست اش را به عهده بگیرد. صادقانه بیندیشید. بچه هایی که عادت دارند همه چیزهایی را که می خواهند به دست آورند، تصور می کنند که باید هر چه را که می خواهند داشته باشند. پس باید کم کم به او نه بگویید.

6.شاید انگیزه فرزندتان از برداشتن لباس، زینت آلات، ماشین های برقی و مانند این بوده که شبیه دیگر همسالانش شود. کودکی که در کنار همسالانی با امکانات زیاد رشد می کند، شاید سعی کند ظاهر وسایلی مانند آنان داشته باشد. پس سعی کنید مدرسه و دوستانی برایش انتخاب کنید که از لحاظ اقتصادی هم سطح شما باشند.

7.بسیاری از خانواده ها با امکانات مالی کم هستند که کودکانشان سرشار از شادی، عزت نفس و رفتارهای صحیح اجتماعی هستند. زیرا این خانواده ها با اصلاح روش های اخلاقی و زندگی، ایجاد محیط امن و شاد و نشان دادن توجه و ارائه نوازش های مثبت در موقعیت های مناسب، ذکر خصوصیات و کفایت های جسمی، فکری و اخلاقی و تشویق آنان به ورزش، هنر، همکاری و دلسوزی در منزل و داشتن دلبستگی عمیق خانوادگی الگوهای رفتاری فرزندشان را اصلاح می کنند و تنها به روش های مادی بسنده نمی کنند.

تربیت کودکان برای دوری کردن از دزدی 

کنترل کودکان برای جلوگیری از دزدی

8.از پیامد های طبیعی برای اصلاح رفتار، می توان استفاده کرد. مثلا اجازه ندهید کودک بدون گرفتن اجازه از شما در دوران سرما خوردگی شکلات بردارد .

9.والدین باید بدانند بچه هایشان در چه وضعیتی هستند اما نباید به صورت مداوم کیف و وسایل شخصی کودک را بگردید زیرا این کار موجب ایجاد حس عدم اعتماد در کودکان می شود.

10.علت دزدی بچه ها این است که چون چیزی را می بینند، می خواهند آن را داشته باشند و از عواقب رفتارشان اطلاعی ندارند. به نیازهای فرزندتان به پول توجه کنید و ببینید آیا پول توجیبی او به اندازه نیازهای اصلی او هست و کافی است یا باید هماهنگی بیشتری ایجاد کرد.

توجه کنید آیا پول دریافتی او در حد متوسط دیگر همسالانش در طبقه اجتماعی شماست یا خیر. لطفاً در این قضیه خساست به خرج ندهید.

با عادت دزدی کودکان چه کنیم؟

توصسه به والدینی که کودکانشان دزدی می کنند

11.برخورد مناسب با کودک هنگام مواجهه شدن با دزدی او بسیار الزامی است و شما باید همان موقع ،رفتارش را به درستی نامگذاری کنید. مثلا نباید برداشتن بی اجازه چیزی که به او تعلق ندارد را امانت گرفتن بنامید، بنابراین به بچه هایی که مفهوم مالکیت را درک می کنند بگویید که برداشتن بی اجازه متعلقات دیگران کاری خلاف قانون است.

12.بلافاصله رفتارش را اصلاح کنید مثلا کودکی که از مغازه کیک برداشته ، در صورت دست نخورده بودن آن باید به آنجا برگردد و کیک را به جایی که برداشته بگذارد یا اگر مغازه دار آن را پس نگیرد، پول آن را پرداخت کند. هیچ وقت شما از طرف کودک قول ندهید و عذرخواهی نکنید و نگویید که این کار برای بچه ها طبیعی است.

13.توجه لازم به او را داشته باشید و خصوصیات خوب اخلاقی او را مورد توجه قرار داده و ذکر کنید. برای افزایش عزت نفس او راه هایی بیابید و در محیط خانه آرامش و شادی ایجاد کنید. ا به جای زیبایی های فیزیکی اش ز توانمندی های او یاد کنید و او را با استعدادها و توانایی هایش آشنا کنید. 

 

علت های دزدی کودکان و رفتار مناسب والدین برای ترک دزدی کردن بچه ها

دزدی کودکان در هر سن وسالی به علت های مختلف انجام می شود . کودکان کوچک به علت درک نکردن مفهوم دزدی بدین صورت که اگر چیزی را بدون پرداخت هزینه بردارند دزدی محسوب می شود ، دست به انجام این کار زشت می زنند .

بچه های بزرگتر و نوجوانان با اینکه به درک کامل مفهوم دزدی رسیده اند اما بخاطر جالب بودن و هیجان این کار، یا بخاطر اینکه دوستانشان این کار را می کنند ، ممکن است دست به دزدی بزنند. بعضی از نوجوانان از سر شورش و یاغیگری این کار را می کنند.

همانطور که در ادامه این بخش از نکات مهم تربیتی کودکان در بیا نی نی توضیح خواهیم داد در موارد دیگر، دلیل دزدی کردن کودکان و نوجوانان نداشتن پول کافی برای خرید آنچه می خواهند یا نیاز دارند ، است مثلا ممکن است اشیا یا اسباب بازی های گران قیمتی را بدزدند که پول خریدش را ندارند.

در بعضی موارد متاسفانه کودکان و نوجوانان به دلیل تامین هزینه های اعتیاد خود دست به دزدی می زنند. دلیل دزدی هرچه باشد ، والدین باید ریشه یابی کنند و مشکلات را از پایه حل نمایند.

دلایل دزدی کودکان چیست؟

علت دزدی کودکان چیست؟

دزدی در کودکان وبزرگسالان منشأ یکسانی ندارد و انگیزه ها و موجبات و علل گوناگونی برای هر گروه دارد. برخی کودکان به علت عصبانیت یا جلب توجه دست به دزدی می زنند، برخی دیگر بخاطر خشونت فیزیکی و روانی که بر آنها وارد می شود ، دزدی می کنند و این عمل آنها نشانه فریاد درخواست کمک است. در کل رفتار کودکان انعکاسی از استرس در خانه ، مدرسه یا در کنار دوستان است .

توجه به اصل لذتجویی در تملک و تصاحب آن چیزی است که مورد علاقه فرد است و از راه های ساده و ممکن از نظر او بدست نمی آید. منشأ آن از دید دیگر، می تواند محرومیتی ساده از نوع محرومیت غذا، بستنی و شکلاتی باشد که می تواند او را به دزدی وا دارد. محرومیت های دوران کودکی و عدم احساس ارضا و اشباع نقشی اساسی در این امر دارد.

علت اصلی دزدی کودکان چیست؟

هر آنچه که باید درباره علت و دلیل دزدی کودکان بدانید

علل مادی

برخی از کودکان به این دلیل که فقیر هستند و نیازهای اولیه آنان در حد مطلوبی ارضا نمی شود دست به دزدی می زنند. وقتی خردسال با مشکلاتی مانند تغذیه ناکافی، لباس نامناسب، نداشتن پول توجیبی و اسباب بازی و در حالت کلی عذم تامین نیازهای مادی از طریق خانواده روبرو می شود از طریق دزدی آنها را جبران می کند.

چرا کودکان دزدی می کنند؟

علل اجتماعی دزدی کودکان 

والدین نخستین الگو و سرمشق کودک هستند و اگر آنان دزدی کنند و یا به شوخی درباره آن صحبت نمایند ، کودک آن را می آموزد.همچنین کودک سرقت را از دوستان، همبازی ها و همسایگان خود می آموزد.

از علل هایی که گرایش کودک را به دزدی تشدید می کند ، ضعف مذهبی، سقوط ارزش های اخلاقی، محیط اجتماعی نابسامان، عدم کنترل رفتار کودک، قحطی، بحران های حاصل از جنگ، زلزله و آتشفشان، زندگی در محل های جرم زا، مهاجرت، اعتیاد والدین، میل به خود نمایی و جدایی از پدر و مادر است.

مسأله دزدی کودکان از مسائل مهم تعلیم و تربیت است. دزدی کودک و برخورد با آن برای بسیاری از خانواده ها و مدرسه ها مسأله ساز و بحث انگیز است و توجه نهادهای تربیتی گوناگون و نیز دستگاه قضایی هر جامعه ای را به خود جلب کرده است.

دزدی کودکان به دلایل اجتماعی

علل روانی دزدی کودکان 

یکی از علت های دزدی در کودکان ناکامی ها و مورد بی مهری و بی توجهی قرارگرفتن در خانواده است که کودک برای جلب توجه خانواده و دیگران اقدام به کار ناشایست دزدی می کند که این امر نوعی واکنش در برابر این کمبودها است.

این موقعیت بیشتر در فرزندان میانی و خانواده هایی دارای اولاد متعدد و زیاد دیده می شود که فرصتی برای ابراز علاقه نداشته اند و کودک نوازش کافی دریافت نمی کند . تقلید از الگوها و نمونه هایی که از طریق رسانه ها دیده یا شنیده است موجب دزدی کودک می شود.

علت های دیگر در بروز این رفتار ناپسند کودکان رفع اضطراب روانی و یا نوعی اعتراض و نشان دادن عصیان و طغیان خود و توانایی خویش می باشد.

دزدی کودکان به علت کم توجهی والدین

بهترین رفتار والدین بعد از دیدن و متوجه دزدی کودکان شدن

با دزدی کودکان چه باید بکنیم؟

بهترین برخورد با دزدی کودکان ، برداشتن گام هایی حساب شده برای آموزش صداقت و درستکاری و تصحیح این رفتار ناشایست است . عکس العمل بیش از حد لازم در برابر این مساله و همچنین گذشتن از آن به سادگی هر دو آسیب زاست پس باید رفتار درستی در این هنگام داشته باشید.

1.برای بررسی کیف کودک از او اجازه بگیرید تا او نیز بدون اجازه به کیفتان دست نزند.با این کار می توان احساس مثبت داشتن حریم شخصی را به کودک انتقال داد. داشتن الگوی مناسب رفتاری باعث ایجاد رفتارهای مثبت در کودک می شود . بچه هایی به سوی دزدی و دیگر مشکلات رفتاری کشیده می شوند که مورد نظارت نزدیک والدین قرار ندارند .

رفتار صحیح در مقابل دزدی کودکان 

برخورد مناسب با دزدی کودکان

2.زمانی که والدین مشاهده کردند که بچه چیزی را برداشته است، نباید واکنش شدید نشان دهند و باید رفتاری مناسب و سنجیده از خود نشان دهند. در این لحظه باید آرامش خود را حفظ کرده و روشی منطقی اتخاذ کنند ، در غیر این صورت باعث احساس گناه و دلخوری در خود والدین می شود و از طرف دیگر عزت نفس کودک را نیز به مخاطره می اندازد.

بدترین روش برخورد با کودک در مواجهه با دزدی او ، اعتراف خواستن از کودک و تهمت زدن به او در نزد دیگران است. زیرا با این گونه روش ها به ندرت می توان به ریشه اصلی و علت بنیادی مشکل پی برد.

این عمل موجب می شود که کودک به دروغگویی روی آورد و یا آبروی او برای عملی که ممکن است هرگز تکرار نشود ، برود. پس نباید کودک را تحت فشار قرار دهیم تا از او پاسخ مثبت بگیریم.

واکنش والدین به دزدی کودکان 

چگونه با دزدی کودکان برخورد کنیم؟

3.صادقانه با کودک صحبت کنید و با استفاده از داستان های جذاب، الگوهای مناسب رفتاری را بدون برچسب دزدی زدن به او معرفی کنید. یکی از رفتارهای کارساز برای برخورد با این کودکان گفتن قصه های مذهبی و آموزش رویه های دینی به شکل امیدواری و تشویق کننده و نه ایجاد ترس از خدا و عذاب جهنم است.

علت انجام دزدی را نباید از کودک سوال کرد چون والدین را به پاسخ مناسبی نمی رساند. برخورد نامناسب و شدید اولیه با دزدی در کودکان خردسال موجب تداوم و حتی تشدید رفتار می شود . کودکان به علت های گوناگون وسایل دیگران را برمی دارند ، به همین دلیل تعیین علت این رفتار مهم است.

چرا کودکان به دزدی روی می آورند؟

چگونه دزدی را از سر کودکان بیندازیم؟

4.والدین باید شرایط زندگی کودک را مورد بررسی قرار دهند و در مواردی از کمک متخصصان استفاده کنند. پس از روشن شدن علت ، می توان به کودک کمک بیشتری در این زمینه نمود.

درگیری و اختلافات زناشویی زیاد سبب می شود که کودکان با بروز مشکلات رفتاری ، از میزان درگیری والدین بکاهند و خود را کانون اصلی توجه قرار دهند. سعی نکنید کودک را در موقعیت اعتراف به دام بیندازیدزیرا او جواب، دروغ و انکار خواهد بود. سعی کنید علت آنچه منجر به دزدی شده را بیابید و در خلوت با فرزندتان جدی برخورد کنید.

5.اگر بچه برای پرداخت آنچه که برداشته است، پولی نداشت؛ والدین می توانند به او قرض دهند و از پول ماهیانه او کم کنند یا باید کاری در خانه انجام دهد تا پولی برای پرداخت آن به دست آورد.

رفتار درست با دزدی کودکان 

چگونگی واکنش به دزدی کودکان

همچنین کودک باید از فردی که از او چیزی دزدیده است عذرخواهی کند یعنی باید مسؤولیت رفتار نادرست اش را به عهده بگیرد. صادقانه بیندیشید. بچه هایی که عادت دارند همه چیزهایی را که می خواهند به دست آورند، تصور می کنند که باید هر چه را که می خواهند داشته باشند. پس باید کم کم به او نه بگویید.

6.شاید انگیزه فرزندتان از برداشتن لباس، زینت آلات، ماشین های برقی و مانند این بوده که شبیه دیگر همسالانش شود. کودکی که در کنار همسالانی با امکانات زیاد رشد می کند، شاید سعی کند ظاهر وسایلی مانند آنان داشته باشد. پس سعی کنید مدرسه و دوستانی برایش انتخاب کنید که از لحاظ اقتصادی هم سطح شما باشند.

7.بسیاری از خانواده ها با امکانات مالی کم هستند که کودکانشان سرشار از شادی، عزت نفس و رفتارهای صحیح اجتماعی هستند. زیرا این خانواده ها با اصلاح روش های اخلاقی و زندگی، ایجاد محیط امن و شاد و نشان دادن توجه و ارائه نوازش های مثبت در موقعیت های مناسب، ذکر خصوصیات و کفایت های جسمی، فکری و اخلاقی و تشویق آنان به ورزش، هنر، همکاری و دلسوزی در منزل و داشتن دلبستگی عمیق خانوادگی الگوهای رفتاری فرزندشان را اصلاح می کنند و تنها به روش های مادی بسنده نمی کنند.

تربیت کودکان برای دوری کردن از دزدی 

کنترل کودکان برای جلوگیری از دزدی

8.از پیامد های طبیعی برای اصلاح رفتار، می توان استفاده کرد. مثلا اجازه ندهید کودک بدون گرفتن اجازه از شما در دوران سرما خوردگی شکلات بردارد .

9.والدین باید بدانند بچه هایشان در چه وضعیتی هستند اما نباید به صورت مداوم کیف و وسایل شخصی کودک را بگردید زیرا این کار موجب ایجاد حس عدم اعتماد در کودکان می شود.

10.علت دزدی بچه ها این است که چون چیزی را می بینند، می خواهند آن را داشته باشند و از عواقب رفتارشان اطلاعی ندارند. به نیازهای فرزندتان به پول توجه کنید و ببینید آیا پول توجیبی او به اندازه نیازهای اصلی او هست و کافی است یا باید هماهنگی بیشتری ایجاد کرد.

توجه کنید آیا پول دریافتی او در حد متوسط دیگر همسالانش در طبقه اجتماعی شماست یا خیر. لطفاً در این قضیه خساست به خرج ندهید.

با عادت دزدی کودکان چه کنیم؟

توصسه به والدینی که کودکانشان دزدی می کنند

11.برخورد مناسب با کودک هنگام مواجهه شدن با دزدی او بسیار الزامی است و شما باید همان موقع ،رفتارش را به درستی نامگذاری کنید. مثلا نباید برداشتن بی اجازه چیزی که به او تعلق ندارد را امانت گرفتن بنامید، بنابراین به بچه هایی که مفهوم مالکیت را درک می کنند بگویید که برداشتن بی اجازه متعلقات دیگران کاری خلاف قانون است.

12.بلافاصله رفتارش را اصلاح کنید مثلا کودکی که از مغازه کیک برداشته ، در صورت دست نخورده بودن آن باید به آنجا برگردد و کیک را به جایی که برداشته بگذارد یا اگر مغازه دار آن را پس نگیرد، پول آن را پرداخت کند. هیچ وقت شما از طرف کودک قول ندهید و عذرخواهی نکنید و نگویید که این کار برای بچه ها طبیعی است.

13.توجه لازم به او را داشته باشید و خصوصیات خوب اخلاقی او را مورد توجه قرار داده و ذکر کنید. برای افزایش عزت نفس او راه هایی بیابید و در محیط خانه آرامش و شادی ایجاد کنید. ا به جای زیبایی های فیزیکی اش ز توانمندی های او یاد کنید و او را با استعدادها و توانایی هایش آشنا کنید. 

 

تاثیرگذارترین رفتار والدین در ذهن کودکان

رفتار والدین در ذهن فرزندانشان نقش می بندد چرا که اولین و اصلی ترین الگوی بچه ها پدر و مادرهایشان است. دقتتان را بیشتر کنید چرا که کودکان تما رفتارهای شما را زیرنظر دارند. اگر فکر می کنید فرزندان رفتار والدین را نمی بینند و یا توجهی به انها ندارند سخت در اشتباهید. آیا می دانید که تاثیرگذارترین رفتارهای والدین که تا همیشه در خاطر کودکان خواهند ماند، کدامند؟ ما در این بخش از خانواده پلاس و تربیت فرزند بیا نی نی 8 نمونه از مهمترین های آنها را به شما معرفی می کنیم.

8 رفتار تاثیرگذار والدین که در ذهن بچه ها می ماند

رفتاری که از شما به عنوان والدین در ذهن فرزندتان می ماند، شامل رفتارهایی است که شاید بظاهر ساده بنظر برسد اما برای فرند شما، رفتاری ویژه تلقی می شود؛ مثل:

وقتی خودتان را برای او قربانی کردید

همسر و فرزندان شما بیشترین ارزش را در زندگی تان دارند، بنابراین شما حاضرید زندگی خودتان را برای آنها قربانی کنید. شاید فکر کنید که کسی قدر فداکاری های شما را نمی داند یا حتی آنها را به یاد نمی آورد اما اشتباه می کنید زیرا این اعمال تاثیر زیادی روی فرزندان تان خواهد گذاشت. آنها برای شمایی که آرزوهایتان را تنها به نفع آنها کنار گذاشته اید، ارزش و احترام زیادی قائل اند. آنها به یاد خواهند داشت که چگونه برای رفاه آنها تلاش کرده اید. در واقع، آنها از شما یاد می گیرند و محبت هایتان را در زندگی مستقل خود الگو قرار خواهند داد.

وقتی از او محافظت می کنید

وقتی کودک تان کابوس می بینید و از بی خوابی و ترس، به آغوش شما پناه می آورد، وقتی که ناراحت است و به او می گویید که هیچ مشکلی به وجود نخواهد آمد و همه چیز درست خواهد شد، یا زمانی که او را محکم در آغوش می گیرید و برای درمان بیماری اش به این در و آن در می زنید… تمام این لحظات را در خاطر او ثبت خواهید کرد. مطمئنا او تا ابد فراموش نخواهد کرد که تحت هر شرایطی خودتان را برای او قربانی کردید و دردهایش را به جان خریدید.

وقتی او را نصیحت می کنید

زندگی بالا و پایین های بسیاری دارد و هر انسانی، حتی کودک شما، آن را تجربه خواهد کرد. اما از آنجا که تجربه های شما بیش از فرزندتان است، او شما را الگوی خود قرار می دهد و برای گرفتن نصیحت و پیشنهاد به شما رجوع می کند. اگر چه شما پاسخ تمام سوالات او را نمی دانید اما همین که از او حمایت می کنید، برایش امنیت و آرامش است. حتی اگر او به نصیحت های شما عمل نکند، باز هم آنقدر تاثیرگذار است که تا ابد قدردان تان خواهد بود.

سنت های قدیمی

این قوانین و سنت های خانوادگی است که شخصیت ما را شکل می دهند. آنها نسل به نسل منتقل می شوند و تاثیرات خود را روی هر فرد می گذارند. اگر شما به یک سنت اهمیت دهید، مطمئنا فرزندان تان نیز به آن اهمیت خواهند داد و همان طور که شما آنها را یاد فرزندان تان دادید، آنها نیز تمامی شان را به نسل بعد منتقل خواهند کرد. بنابراین قوانینی که در خانواده شما حاکم است، آنقدر اهمیت دارد که مسیر زندگی فرزندتان را مشخص می کند.

وقتی که در حال دعا کردن هستید

هر چیزی که بدان باور داشته باشید، هر زمانی که اعتقاداتتان را در مقابل فرزندان تان بیان کرده اید یا حتی وقتی که با خدایتان در حال راز و نیاز هستید، تما این لحظات در خاطر کودک تان ثبت خواهد شد. آن تصویر که روی زانوهایتان نشسته اید و دست هایتان را بهم قلاب کرده اید و از خدایتان آرزویی طلب می کنید، در قاب خیال فرزندتان حک خواهد شد. فرزند شما آنچه شما بدان اعتقاد دارید و برایتان با ارزش است را هیچگاه از خاطرش پاک نخواهد کرد.

آنگونه که با همسرتان برخورد می کنید

وقتی همسرتان را می بوسید، دست هایش را می گیرید یا که در مقابل کودک تان به او ابراز محبت می کنید، تاثیری روی فرزندتان خواهد گذاشت که تا ابد پایدار خواهد بود. او از تمام، حتی کوچک ترین، رفتارهای شما، چه خوب و چه بد، نت برداری می کند و در زندگی آینده اش از آنها درس می گیرد. بنابراین مراقب رفتارهای خود با همسرتان باشید زیرا شما تنها الگوی زندگی مشترک او هستید.

وقتی برای او زمان می گذارید

تعطیلات آخر هفته، مسافرت ها یا هر زمان اندکی که وقت تان را برای فرزندتان آزاد کردید، برای او خاطراتی با ارزش خواهد بود که تا ابد به زبان خواهد آورد. او در آینده به یاد می آورد که شما در جشن مدرسه اش شرکت کردید یا برای دیدن نمایش او، بلیط خریدید. حمایت شما در این شرایط برای او یک دنیا می ارزد.

وقتی از خنده نفس تان بند می آید

بهترین خاطرات ما مربوط به اتفاق هایی است که از خنده نفس مان بند می آید. این موضوع اگر در خانواده اتفاق افتد، ارزش بیشتری، به خصوص برای فرزندان، خواهد داشت. شاید کودک شما حتی به یاد نیاورد که چه موضوعی شما را آنقدر شاد و خندان کرد اما او چهره خندان تان را هیچگاه فراموش نخواهد کرد.