سایتی برای نی نی ها و مامانا
در حال حاضر تنها روش 100 درصد تعیین جنسیت با استفاده از روش پی جی دی (PGD) است. در این روش زوجین با روشهای کمک باروری (IVF) قرار میگیرند و مراحل لقاح مصنوعی در آزمایشگاه انجام میشود و پس از شکل گیری جنین در آزمایشگاه و قبل از انتقال آن به رحم مادر میتواند با استفاده از روش پی جی دی جنسیت جنین را تعیین کرده و فقط جنین با جنسیت مورد نظر را برای انتقال به رحم و شروع بارداری انتخاب کرد.
تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی یا PGD (پی جی دی) آزمایشی است که پیش از بارداری انجام میشود. از این روش برای جلوگیری از بارداریهای مبتلا به نقایص ژنتیکی استفاده میشود. بسته به وضعیت هر یک از زوجین انواع مختلفی از پی جی دی وجود دارد. این آزمایش ژنتیکی روی جنین های حاصل از لقاح آزمایشگاهی انجام میشود، جنینهایی که بعد از آزمایش سالم تشخیص داده میشوند به رحم مادر منتقل میشوند تا در دیواره آن لانه گزینی کنند و پس از رشد و نمو یک نوزاد سالم را به بار نشانند.
با تشخیص محتوای ژنتیکی جنین ها قبل از لانه گزینی میتوان به جنسیت هر یک از آنها پی برد. با استفاده از پی جی دی با انتخاب جنینهایی با جنسیت مورد نظر خانواده میتوان با حفظ توازن فرزندان خانواده از لحاظ جنسیت به آن کمک کرد تا فرزند با جنسیت دلخواه را به دست آورد.
وقتی یک جنین به مرحله 6 تا 10 سلولی رسید (تقریبا 3 روز بعد از گرفتن تخمک) با جدا کردن یک سلول آزمایش مستقیم جنین امکانپذیر میشود. جدا کردن این سلول معمولا برای جنین حیاتی نیست چون همه سلولها با یکدیگر معادل هستند و هنوز تمایز سلولی رخ نداده است. سلولی که جدا شده آنالیز میشود تا وضعیت ژنتیکی جنین و از جمله جنسیت آن به طور مستقیم مشخص شود.
این روش کاربردهای بسیار متنوع و بیشتری نسبت به تعیین جنسیت دارد و تعیین جنسیت تنها یکی از کاربردهای این تکنولوژی است. زوجینی که در معرض خطر بالای انتقال یک بیماری ارثی به نسل بعدی قرار دارند از روش پی جی دی (PGD) انجام میدهند. این روش را میتوان به عنوان روش زودهنگام تشخیص پیش از تولد در نظر گرفت. زوجین با انجام این آزمایش با احتمال قریب به یقین نیاز به ختم بارداری ندارند به همین دلیل PGD مکمل روشهای کمک باروری است و به لقاح خارج رحمی یا آی وی اف نیاز دارد تا رویان برای انجام آزمایش ایجاد شود.
به دلیل نداشتن توجیه پزشکی معمولا بیمه های درمانی یا تکمیلی از پرداخت هزینه های این گونه آزمایشها امتناع میکنند و همه هزینه های این آزمایش که تا حدودی سنگین هم هست باید توسط زوجین پرداخت شود. به همین دلیل قبل از اقدام و تصمیم گیری در مورد استفاده از این روش و برای اطلاعات بیشتر توصیه میشود ابتدا زوجین مشاوره ژنتیک انجام دهند و بعد در مورد انجام این آزمایش تصمیم گیری کنند.
اختلالات هورمونی شایعترین علت ناباروری هستند. خوشبختانه بسیاری از درمانهای هورمونی در باروری موثر هستند. داروهای هورمونی روشهای اولیه برای درمان ناباروری و بارداری هستند هرچند به طور مشخص نمیتوان هیچ قرصی برای بارداری سریع معرفی کرد اما برخی داروهای هورمونی میتواند به بارداری کمک کند.
بعضی از این درمانهای هورمونی شامل داروهایی هستند که کار تنظیم هورمونها را برای باروری طبیعی انجام میدهند، بقیه هورمونهای نوترکیبی هستند که میتوانند به بدن تزریق شوند.
1.کلومیفن سیترات
این دارو خط اول ناباروری زنان است. کلومیفن سیترات با تنظیم تخمک گذاری در زنان مبتلا به اختلالات تخمک گذاری کار میکند. این دارو در اصل یک ملکول گیرنده استروژن انتخابی است که مسدود کردن اثر هورمون زنانه استروژن در گیرنده های خاص عمل میکند. این دارو با تحریک هورمونهای در مغز عمل کرده و باعث آزاد شدن تخمک از تخمدان میشود. گنادوتروگین ها تخمدان شما را مستقیما برای تولید تخمک تحریک میکنند. در برخی خانمها نیاز به ترکیب این دارو با تلقیح داخل رحمی یا همان آی یو آی وجود دارد.
2. گنادوتروپین کورونیک انسانی
قرصهای هورمون برای باردار شدن گنادوتروپین کورونیک انسانی به طور طبیعی توسط سلولهای جفت تولید میشود. تزریق ترکیبی HCG تخمدانها را تحریک به آزاد کردن تخمک میکند و بنابراین تخمک گذاری انجام میشود.
3. هورمون تحریک کننده فولیکول FSH
این هورمون توسط غده هیپوفیز آزاد میشود و باعث تحریک تخمک گذاری در خانمها و تولید اسپرم در مردان میشود و از این طریق باروری بهبود می یابد.
4. گنادوتروپین یائسگی انسانی
این هورمون باعث آزاد شدن هر دو هورمون تحریک کننده فولیکول FSH و هورمون LH از غده هیپوفیز میشود. در زنان این این دارو باعث تخمک گذاری میشود و در مردان نیز منجر به رشد اسپرم میشود.
5. قرص هورمونی آزاده کننده گنادوتروپین GnRH
هورمون آزادسازی گنادوتروگین یک هورمون است که به طور طبیعی توسط هیپوتالاموس در مغز ایجاد میشود و برای آزاد سازی FSH و LH به هیپوفیز عمل میکند. شکل تزریقی این دارو نیز همین کار را میکند.
6.گنادوتروپین آزاد کننده هورمون آگونیست
آگونیستها داروهایی هستند که عملکرد GnRH را در بدن کپی میکنند و باعث انتشار FSH و LH میشوند که هورمونهای بهبود باروری به حساب می آیند. برخی از آگونیستهایی که برای باردار شدن به کار میروند شامل لوپرولید، گوسرلین، و بوسرلین هستند.
7. آنتاگونیستهای هورمون آزاد کننده گنادوتروپین
این داروها عملکرد گنادوتروپین را در بدن متوقف میکند. در مردان این کار برای درمان ناباروری ناشی از سرطانهای مربوط به هورمون تستوسترون و برای کاهش رشد سرطانها انجام میشود. در خانمها این داروها به درمان با IVF کمک میکند با مسدود کردن انتشار زودرس LH و جلوگیری از تخمک گذاری زودرس.
استفاده از دارو برای باردار شدن بستگی به نوع مشکل خانم در باردار شدن دارد. به عنوان مثال زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک به طور کلی به داروی کلومیفن پاسخ مناسب میدهند. برخی خانمهای مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک به ترکیبی از متفورمین و کلومیفن پاسخ میدهند.
زنان مبتلا به هایپرپرولاکتینمی پرولاکتین زیادی در خونشان دارند که با تخمک گذاری تداخل ایجاد میکند. زنان مبتلا به این بیماری برای باردار شدن باید داروی بروموکریپتین یا کابرگولین را برای بازسازی تخمک گذاری مصرف کنند.
بسیاری از این داروها بیش از 40 سال است که با خیال راحت و با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته اند. اما مانند دیگر درمانهای باروری این داروها میتوانند احتمال چندقلوزایی را بالا ببرند. هرچقدر تعداد جنین بیشتر باش، خطر عوارض از جمله سقط جنین و زایمان زودرس وجود دارد. حدود 10 درصد از خانمهایی که کلومیفن مصرف میکنند چندقلو بارداری میشوند و حدود 30 درصد از زنانی که گنادوتروپین مصرف میکنند هم دوقلو یا چندقلو باردار میشوند.