گریه هنگام بارداری

گریه هنگام بارداری

گریه هنگام بارداری

گریه کردن در دوران بارداری غیر معمول نیست. تغییرات هورمونی و فیزیکی بارداری می‌تواند منجر به استرس شود. برخی از افراد به سختی می‌توانند با این تغییرات کنار بیایند تا دیگران. بارداری می‌تواند طاقت‌فرسا باشد و به نوسانات خلقی کمک کند. بنابراین باعث گریه شما می‌شود. در حالی که بیشتر زنان باردار هیچ عارضه نامطلوب قابل توجهی را از گریه تجربه نمی‌کنند، گریه بیش از حد ممکن است نشان دهنده سایر مشکلات سلامت روان مانند افسردگی یا اضطراب باشد. علل، عوارض و مدیریت گریه در بارداری را بخوانید.

 

دلایل افزایش گریه در بارداری چیست؟

 تغییرات هورمونی:

افزایش سطح استروژن و پروژسترون می‌تواند باعث شود زن باردار احساسات شدیدی را تجربه کند و آن‌ها را اغلب اشک‌آور کند. هنگامی که بدن خود را با سطوح نوسان هورمونی سازگار می‌کند احساسات ممکن است فروکش کنند. با این حال برخی از زنان ممکن است به فراز و نشیب‌های عاطفی در طول بارداری ادامه دهند.

 نوسانات خلقی:

استرس فیزیکی، خستگی، تغییرات متابولیسم و هورمون‌ها می‌تواند باعث تغییرات خلقی در زنان باردار شود. این نوسانات خلقی ممکن است در سه ماهه سوم دوباره ظاهر شوند.

 فشار:

استرس ناشی از افکار مربوط به زایمان، مراقبت از کودک، مالی و غیره می‌تواند در هر مرحله‌ای از بارداری استرس ایجاد شود و در فرزند اول بیشتر بوده و ممکن است منجر به گریه در دوران بارداری شود.

 

لحظات احساسی:

چند نمونه از موقعیت‌های عاطفی که می‌تواند باعث گریه مادر باردار شود عبارتند از:

تماشای یک صحنه احساسی در یک فیلم یا یک برنامه تلویزیونی.

افرادی که در مورد خیلی کوچک یا خیلی بزرگ بودن رحم شما، تغییر ظاهر شما در بارداری یا در مورد اینکه بچه دار شدن چگونه زندگی، شغل و رابطه شما با همسرتان را تغییر می‌دهد اظهار نظر می‌کنند ممکن است باعث گریه مادر باردار شوند. در طول سه ماهه دوم برخی از زنان ممکن است دیگر لباس‌های معمولی خود را نپوشند اما نداشتن لباس خوب برای پوشیدن در رویداد‌های مهم اجتماعی یا جلسات رسمی ممکن است باعث گریه مادر شود.

چه زمانی گریه در بارداری یک مشکل جدی است؟

گرچه گریه و شکست عاطفی در دوران بارداری غیرمعمول نیست اما در برخی موارد گریه ممکن است نشانه یک بیماری روانی جدی مانند افسردگی باشد. به افسردگی دوران بارداری افسردگی پری ناتال می‌گویند. این یکی از شرایط رایج بارداری بوده و ممکن است از هر هفت زن یک نفر را مبتلا  کند. علائم و نشانه‌های افسردگی عبارتند از:

  •  احساس غمگینی، ناامیدی یا غرق شدن.
  •  بی‌قراری
  •  رفتار بد خلقی
  •  گریه بیش از حد یا گریه در بیشتر مواقع
  •  احساس گناه یا بی‌ارزشی
  • داشتن افکار خودآزاری یا خودکشی
  •  تغییرات در اشتها
  •  از دست دادن علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً دوست داشتید
  •  کناره‌گیری از دوستان و خانواده
  •  در بیشتر مواقع احساس ضعف، خستگی و بی‌حالی می‌کنید

 

آیا گریه و افسردگی می‌تواند بر جنین متولد نشده تأثیر بگذارد؟

در حالی که گریه‌های گاه به گاه هیچ اثر نامطلوبی بر روی جنین در حال رشد ایجاد نمی‌کند، افسردگی در دوران بارداری ممکن است اثرات مضری بر کودک در حال رشد داشته باشد. افسردگی در بارداری ممکن است خطر موارد زیر را افزایش دهد:

 نوزادان ممکن است رفتار‌هایی مانند افزایش تحریک‌پذیری، کاهش سطح فعالیت و کاهش توجه از خود نشان دهند.

نوزادان ممکن است پس از بزرگ شدن با مشکلات یادگیری، مشکلات رفتاری، مشکلات رشدی و شرایط سلامت روان مواجه شوند.

 مادران مبتلا به افسردگی ممکن است به تغذیه و معاینات دوران بارداری خود توجه کنند. ممکن است بر رشد و تکامل کودک تأثیر بگذارد.

 

چگونه با گریه کردن در بارداری کنار بیاییم؟

 به اندازه کافی بخوابید:

خواب کم یا ناکافی می‌تواند استرس را افزایش دهد و باعث شود بیشتر گریه کنید.

 فعالیت بدنی داشته باشید:

ورزش‌های ملایم می‌توانند خلق و خو و انرژی شما را تقویت کنند. پیاده روی سریع، کلاس شنا، کلاس هوازی کم تأثیر، جلسات یوگا و غیره می‌تواند به بهبود سطح خلق و خو و شادی شما کمک کند. ورزش خطر اضطراب و افسردگی را کاهش می‌دهد. با این حال پزشک ممکن است از شما بخواهد که در برخی از شرایط سلامتی ورزش را متوقف کنید

 با سایر مادران باردار صحبت کنید:

انجام این کار می‌تواند به شما کمک کند احساس کنید که تنها نیستید. ممکن است ترس‌ها و دلهره‌های شما در رابطه با بارداری را کاهش دهد.

 

منبع:

www.momjunction.com

رازهایی ساده اما طلایی برای تربیت فرزند خوب و موفق

تربیت فرزند خوب

گام های مهم برای تربیت صحیح کودک

تربیت کودک نقش مهمی در شخصیت و آینده کودک دارد و سبب رشد فکری او می شود. والدین شیوه های متفاوتی برای تربیت کودکان خود دارند که به کارگیری هر شیوه بر روی شخصیت کودک در آینده تاثیر گذار است. در این بخش از بیا نی نی شما را با نکاتی مهم برای تربیت فرزند خوب آشنا خواهیم کرد.

تربیت کودک از بدو تولد

به دنبال ریشه بعضی رفتارها باشید

اگر رفتار ناشایستی از کودکتان سر زد و دوباره کودک آن را تکرار نمود، بخشی از تلاش خود را برای علت یابی آن معطوف کنید. شاید واقعه یا حادثه ای روی کودکتان اثر گذاشته و او در واکنش به آن دست به رفتارهای نادرست و غیرقابل توجیه می زند. بنابراین با شناسایی ریشه این مشکلات سعی کنید بهتر به او کمک کنید.

تشویق رفتارهای مثبت

بهترین کار برای ادامه رفتارهای مثبت، پذیرش رفتارهای مثبت و تشویق او است. یعنی اینکه وقتی کودک کار مثبتی می کند کار خوبش را مورد تحسین قرار دهید.

تربیت صحیح

الگوی خوبی باشید تا فرزندانتان بیاموزند از خشونت دوری کنند

برخی از والدین برای تربیت فرزندشان از تنبیه بدنی استفاده می کنند و با کتک زدن، سرزنش کردن و تحقیر کردن فرزندشان آنها را از کارهای اشتباه باز می دارند. باید بدانید که تنها این کارها به کودکان می آموزد که برای حل مشکلات می توانند با دیگران چنین رفتارهایی داشته باشند پس هرگز برای تربیت فرزندانتان از تنبیه بدنی استفاده نکنید.

از زمان تولد کودک با لحن آرام با او صحبت کنید و هرگز سر او داد نکشید حتی هنگامی که از دستش عصبانی می شوید زیرا داد زدن شما برای او عادی می شود و در آینده شما را برای تربیت او دچار مشکل می سازد.

و اینکه او یاد می گیرد همیشه برای رسیدن به اهدافش فریاد بکشد و با دیگران دعوا کند. کسانی که با کودکشان آرام و بدون خشونت برخورد می کنندبهتر می توانند کودک خود را تربیت کنند.

 تربیت کودک در اسلام

حتما هر روز برای فرزندانتان کتاب بخوانید

از همان ابتدای کودکی یعنی زمانی که کودکتان 6 ماهه است برای او کتاب بخوانید. شما می توانید با این کار مطالعه را برای او به یکی از بهترین عادات تبدیل کنید و اهمیت مطالعه را به او بیاموزید. با آشنا کردن فرزندتان با کتابخوانی می توانید آینده بهتری را برایش رقم بزنید.

مراقب آن چه کودکتان می بیند و می شنود باشید

بسیاری از والدین زمانی که ناراحتی از دست فرزندشان برای باز یافتن آرامش او را مقابل تلویزیون می نشانند. در این زمان به آن چه که فرزندتان می بیند دقت کنید حتی اگر فرزندتان بسیار کوچک است، باید بدانید آن چه می بیند و می شنود، روی بچه های کوچک نیز تاثیر می گذارد. پس بهتر است برنامه های آموزنده را برای دیدن فرزندتان انتخاب کنید.

تربیت فرزند پسر

به او عشق بدهید

با فرزند خود به نحوی صحبت کنید که او بداند برایتان مهم است و در هر شرایطی او را عاشقانه دوست خواهید داشت. از همان سال های کودکی برای فرزندتان وقت بگذارید و به صحبت هایش با دقت گوش دهید و حس ارزشمندی و اعتمادبه نفسرا در او ایجاد کنید.

به فرزندتان ثابت کنید که همواره تحت حمایت شما است اما طوری رفتار نکنید که بیش از حد به شما وابسته شود. در هر سن با توجه توانایی هایش به او مسوولیت دهید و از او حمایت کنید.

با فرزندتان همراهی کنید، با او بخندید، با او خوشحالی کنید و زمانی که ناراحت است با او ناراحت شویدو به او بفهمانید درکش می کنید تا هر وقت نیاز به یک همدم داشت به سراغ شما بیاید.

دوستی با فرزند

فرزندتان را لای پر قو بزرگ نکنید

برخی از والدین تمام نیازهای فرزند خود را برطرف می کنند بدین طریق که او هر چه بخواهد برایش محیا است اما وقتی فرزند به اجتماع وارد می شود همکلاسی ها، معلمان، همکاران و باقی افراد با او اینگونه برخورد نمی کنند و شرایط برایش تغییر می کند.

بنابراین فرزندتان دچار مشکل می شود زیرا دیگران نمی توانند مانند شما ازخودگذشتگی کرده و همه چیز را برایش فراهم کنند.

تربیت کودک 2 ساله

بیش از حد به فرزندتان کمک نکنید

یکی از بزرگ ترین اشتباهات والدین این است که اجازه نمی دهند فرزندشان خود کارهایش را انجام دهد و بدین صورت که آینده فرزندان را تباه می سازند.

برخی از این والدین هنگامی که کودکشان به مدرسه می رود و معلم او برای آموزش مهارت های لازم در نوشتن و خواندن به او تکلیف می دهد، معمولا تکالیف فرزندانشان را انجام می دهد چون تصور می کنند آنها بسیار کوچک هستند و از انجام دادن این تکالیف خسته می شوند.

رفتار با فرزند

کودکتان را با واقعیت ها آشنا کنید

پنهان کردن واقعیت ها از کودکان باعث به خطر افتادن سلامت روحی و روانی آنها در آینده می شود. بنابراین لازم است با توجه به سن و سال کودکتان و فهم و درک برخی از مسایل زندگی را به او یاد دهید زیرا سراسر خوشبختی و راحتی نیست و مشکلاتی دارد.

در برابر بی احترامی فرزندتان قاطعانه عمل کنید

هرگز به فرزندتان اجازه ندهید با شما یا هر فرد دیگری گستاخانه صحبت کند یا از زبان آزاردهنده استفاده نماید. اگر او چنین زبانی را به کار برد قاطعانه به او یادآوری کنید که هیچگونه بی احترامی را تحمل نخواهید کرد. 

روایتی تلخ از باخبرشدن همسر شهید کریمی از شهادت همسرش

همسر شهید کریمی می‌گوید: در سایت مدافعین حرم، خواندم دو نفر از سپاه انصار شهید شدند. با خودم گفتم مطمئناً یکی از آنها امین است.

این روز‌ها که مصادف است با دهه اول محرم، فرصت خوبی است برای فکر کردن به پاسخ یک سوال سخت. پاسخی که جوابش اگر صادقانه داده شود تکلیف ما را با خودمان روشن می‌کند. وقتی در دعا‌ها و روضه رفتن‌هایمان به امام حسین (ع) می‌گوییم: «خودم و خانواده‌ام فدای تو باد و لعنت می‌فرستیم بر کسانی که تبعیت کردند از دشمنان ایشان، راست می‌گوییم؟» 

امین این سوال را قبل اعزامش به سوریه از همسرش پرسید. وقتی او به خاطر عشق به شوهرش توجیه می‌آورد تا او را از رفتن منصرف کند: «اول گفت می‌خواهم به مأموریت اصفهان بروم. مأموریتی که ۱۰ روز و شاید هم ۱۵ روز طول می‌کشد. غصه‌ام شد. گفتم «تو هیچ وقت ۱۰ روز مرا تنها نگذاشته‌ای. خودت هم می‌دانی حتی در سفر‌های استانی ۴-۳ روزه‌ات من چه حالی پیدا می‌کنم. شب‌ها خواب ندارم و دائماً با تو تماس می‌گیرم…» گفت «ببین بقیه خانم‌ها چقدر راحت همسرشان را وقت سفر بدرقه می‌کنند و می‌گویند به سلامت!» گفتم «نمی‌دانم آن‌ها چه می‌کنند، شاید همسرشان برایشان مهم نباشد…» گفت «مگر می‌شود؟» گفتم «من نمی‌دانم شاید اصلاً آن‌ها دوست دارند همسرشان شهید شود…» سریع گفت «تو دوست نداری شوهرت شهید شود؟» گفتم «در این سن و سال دلم نمی‌خواهد تو شهید شوی. ببین امین حاضرم خودم شهید شویم، اما تو نه!» گفت «پس چطور است که در دعاهایت دائماً تکرار می‌کنی یا امام حسین خودم و خانواده‌ام فدای تو شویم؟» گفتم «قربان امام حسین بشوم، خودم فدایش می‌شوم، اما فعلاً بمان. اصلاً این همه کار خیر ریخته! سرپرستی چند یتیم را بر عهده بگیر و…»

اما هر کاری که زهرا خانم می‌گفت تا همسرش قبول کند و به جای رفتن به سوریه آن را انجام دهد، بی فایده بود. امین می‌دانست برای چه می‌رود. هیجانی و باری به هر جهت نبود که قدم در این راه می‌گذاشت. گفت: «زهرا جان من به سه دلیل می‌روم. دلیل اولم خود خانم حضرت زینب (س) است. دوست ندارم یک‌بار دیگر آنجا محاصره شود. ما چطور ادعا کنیم مسلمان و شیعه‌ایم؟ دوم اینکه به خاطر شیعیان آنجا، مگر ما ادعای شیعه بودن نداریم؟ شیعه که حد و مرز نمی‌شناسد. سوم هم اینکه اگر ما نرویم آن‌ها به اینجا می‌آیند. زهرا؛ اگر ما نرویم و آن‌ها به اینجا بیایند چه کسی از مملکت ما دفاع می‌کند؟»

زن جوان دل توی دلش نبود. فکر‌هایی در ذهنش جولان می‌داد که می‌خواست هر کاری کند تا از سرش بیرون بروند. خوابی که دو روز قبلش بدون اینکه بداند امین راهی سوریه است، دیده بود را چطور تعبیر کند؟ می‌گفت: خواب دیدم یک صدایی که چهره‌ای از آن به خاطر ندارم، نامه‌ای برایم آورد که در آن دقیقاً نوشته شده بود «جناب آقای امین کریمی فرزند الیاس کریمی به عنوان محافظ در‌های حرم حضرت زینب (سلام الله علیها) منصوب شده است” و پایین آن امضا شده بود.»

امین کریمی با شنیدن این خواب از زبان همسرش فهمید به مراد دلش خواهد رسید و تعبیرش برای او از روشنی روز، روشن‌تر بود. زهرا خانم می‌گوید: «به قدری خوشحال شده بود که حقیقتاً این خوشحالی با تمام شادی‌هایی که همیشه از او می‌دیدم بسیار بسیار متفاوت بود. اصلاً از خوشحالی در پوست خودش نمی‌گنجید.» انگار در یک لحظه تمام روضه رفتن‌ها، چایی دادن‌ها، سینه زدن‌ها و اشک‌هایی که ریخته بود از بچگی تا آن لحظه جلوی چشمش آمد و فهمید انگار همه را خریده‌اند. 

امین کریمی وسط آن مأموریت برای دیدن همسرش یک سر آمد تا ببیندش. زندگی را دوست داشت. همسرش را دوست داشت، اما چاره چه بود؟ از امام حسین (ع) بیشتر عاشق خانواده‌اش بود؟ با چه حالی دوباره زهرا را راضی کرد و رفت خدا می‌داند، اما قول داد تا روز عاشورا برگردد و دیگر هیچ وقت به مأموریت نرود. زهرا خانم می‌دانست اگر امین گفته تا عاشورا می‌آید پس محال است او را منتظر بگذارد. زهرا خانم اینطور آن روز‌ها را روایت می‌کند: «بابا گفت اگر بیاید خودم قول می‌دهم حتی اگر خودم هم نیایم، تو را با اتوبوس یا هواپیما بفرستم. گفتم اگر بیاید چند ساعت تنها بماند چه؟ مادرم واسطه شد و گفت: قول می‌دهم به محض اینکه خبر بدهد، تو را به تهران می‌رسانیم. حتی قبل از رسیدن او تو را به آنجا می‌رسانیم. به اعتبار حرف بابا و مامان قبول کردم که بروم.

مراسم تاسوعا به اتمام رسیده بود. شب عاشورا دیگر آرام و قرار نداشتم. داشتم اخبار را تماشا می‌کردم که با پدرم تماس گرفتند. نمی‌دانم چرا با هر صدای زنگ تلفن منتظر خبر بدی بودم. پدرم بدون اینکه چهره‌اش تغییر کند گفت «نه. من شهرستانم.» تمام مکالمات بابا همین قدر بود، اما با گریه و فریاد گفتم «بابا کی با شما تماس گرفت؟» با اینکه اصلاً دلم نمی‌خواست فکر‌هایی که به ذهنم می‌رسد را قبول کنم، اما قلب و دلم می‌گفت که امین شهید شده. بابا گفت «هیچ‌کس نبود.» نمی‌دانم به بابا نگفته بودند یا می‌خواست از من پنهان کند که عادی صحبت می‌کرد تا من شک نکنم. واقعاً هم اگر می‌فهمیدم شرایط خیلی بدتر می‌شد مخصوصاً اینکه تا رسیدن به تهران مسیر طولانی را داشتیم. در سایت مدافعین حرم، خبری مبنی بر شهادت دو نفر از سپاه انصار دیده می‌شد. با خودم می‌گفتم آن شجاعت و جسارتی که همسر من داشت مطمئناً اگر قرار بود یک نفر جان خودش را فدا کند، او حتماً امین است. به پدر این حرف‌ها را زدم. بابا می‌گفت «نه دخترم. مگر امین به تو قول نداده بود که به خط مقدم نمی‌رود؟ امین مسئول است شهید نمی‌شود.» به بابا گفتم «این تلفن درباره شوهر من بود؟» گفت «اسمی از شوهر تو نیاورد…»

شماره تماس را دیدم. شماره اداره امین بود! گریه کردم. بابا گفت «در رابطه با کار خودم بود. وقتی کیفم را دزد برد، مدارکی در آن بوده. حالا که مدارک پیدا شده با شماره چک و … شماره تماسم را پیدا کردند و تماس گرفتند. چرا فکر می‌کنی در مورد شوهر تو است؟» حرف‌ها را باور نمی‌کردم… به پدرشوهرم زنگ زدم گفتم دو نفر از سپاه انصار شهید شدند فکر کنم یکی از آن‌ها امین است. پدر شوهرم هنوز مطمئن نبود. او هم چیز‌هایی شنیده بود، اما امیدوار بود امین زخمی شده باشد. 

مثل دیوانه‌ها شده بودم. پدرم گفت «می‌خواهی برویم تهران؟» گفتم «مگر چیزی شده؟» گفت «نه! اگر دوست نداری نمی‌رویم.» گفتم «نه! نه! الآن شوهرم می‌آید. من آنجا باشم بهتر است.» شبانه حرکت کردیم و حدود ساعت ۵ صبح به تهران رسیدیم. گفتم «به خانه پدر شوهرم برویم. اگر حال آن‌ها خوب بود معلوم می‌شود که هیچ اتفاقی نیفتاده و خیال من هم راحت می‌شود، اما اگر آن‌ها ناراحت باشند…» تا رسیدیم دیدم پدر شوهرم گریه می‌کند. پرسیدم «چرا گریه می‌کنید؟» گفت «دلم برای پسرم تنگ شده.» با تلفن همراه‌ام دائماً در موتور‌های جستجوگر این جملات را می‌نوشتم: «اسامی دو شهید سپاه انصار» نتایج همچنان تکراری بود: «اخبار مبنی بر شهادت ۱۵ نفر صحیح نمی‌باشد و تنها دو نفر به شهادت رسیده‌اند.»

نتیجه آخرین جستجوهایم به یک کابوس وحشتناک شباهت داشت: «اخبار مبنی بر شهادت ۱۵ نفر صحیح نیست. تنها دو نفر به نام‌های شهید عبدالله باقری و شهید امین کریمی به شهادت رسیده‌اند.»

همسر شهید کریمی وقتی مطمئن شد همسرش به شهادت رسیده آخرین صحبت‌های دو نفره‌شان را مرور کرد. تاریخی که امین به او قول برگشت داده بود همان تاریخی بود که به شهادت رسید. شب تاسوعای سال ۱۳۹۴ حومه حلب در سوریه معراج مدافع حرم امین کریمی شد تا برای همیشه محافظ حرم حضرت عقیله (س) باشد. پیکرش نیز پس از بازگشت به تهران در امامزاده علی اکبر چیذر به خاک سپرده شد.

آیا می‌توان در دوران بارداری پیرسینگ بینی انجام داد؟

آیا می‌توان در دوران بارداری پیرسینگ بینی انجام داد؟

آیا می‌توان در دوران بارداری پیرسینگ بینی انجام داد؟

اکثر توصیه‌ها به طرف «نه» تکیه می‌کنند. این توصیه صرفاً برای محافظت از شما و فرزند متولد نشده‌تان در برابر عوارض احتمالی ناشی از سوراخ کردن است. اما این اشتباه است، اساساً سوراخ کردن بینی باعث سوراخ شدن پوست می‌شود و به بهداشت خوب، زمان بهبودی و مراقبت بیشتر برای جلوگیری از عفونت نیاز دارد. پزشکان همچنین پیشنهاد می‌کنند که در دوران بارداری هر مادری باید سعی کند از هرگونه استرس و درد دوری کند.

 

آیا هنوز به سوراخ کردن بینی فکر می‌کنید؟

بارداری می‌تواند زمانی باشد که در آن احساس فوق‌العاده‌ای داشته باشید. ممکن است این اشتیاق را پیدا کنید که یک بار دیگر مسئول بدن خود باشید. کاری را انجام دهید که بتوانید آن را کنترل کنید. اگر می‌خواهید وارد عمل شوید و پیرسینگ کنید اقدامات احتیاطی زیر را در نظر بگیرید.

 پیش فرد متخصص این کار بروید:

پیدا کردن جایی که هر روز پیرسینگ انجام می‌دهد می‌تواند به کاهش برخی از خطرات کمک کند. آن‌ها متخصصان آموزش دیده واجد شرایطی هستند که می‌توانند بهترین توصیه‌ها را برای مراقبت‌های بعدی به شما ارائه دهند.

وسایل پیرسینگ را ضد عفونی کنید:

هنگام ورود باید با یک اتاق تمیز روبرو شوید، دیوار‌ها، کف و تخت‌ها باید تمیز و تجهیزات باید استریل باشند حتی می‌توانید از آن‌ها بخواهید که سوزن را در مقابل شما باز کنند تا بدانید که اولین بار است که از آن استفاده می‌کنند. در حالی که می‌توانید تا حد ممکن استریل شوید، میکروب‌ها و عفونت‌های مزاحم همچنان می‌توانند زنده بمانند و بنابراین نمی‌توانید تضمین کنید که عفونت نخواهید گرفت.

 

پیرسینگ‌های عفونی در دوران بارداری باعث چه چیزی می‌شوند؟

هنگامی که باردار هستید سیستم ایمنی شما 100% کار نمی‌کند و با سوراخ کردن بدن خود را در برابر باکتری‌ها و سایر میکروب‌ها باز می‌کنید که می‌تواند شما و کودکتان را بسیار بیمار کند. در برخی موارد باکتری‌هایی که می‌توانند وارد جریان خون شوند می‌توانند مستقیماً از طریق بند ناف به جنین بروند و عوارض بیشتری برای جنین شما ایجاد کنند.

 

اگر از بارداری خود اطلاع نداشته باشیم چه می‌شود؟

  •  پیرسینگ را حداقل دو بار در روز با سالین بشویید
  •  یک رژیم غذایی سالم و سرشار از سبزیجات داشته باشید تا روند بهبودی را در سلول‌های خود تقویت کنید
  •  سعی کنید پیرسینگ جدید را لمس نکنید

انواع پیرسینگ:

 پیرسینگ صورت:

به طور کلی هیچ دلیلی برای برداشتن این پیرسینگ‌ها در دوران بارداری وجود ندارد مگر اینکه علائم عفونت را مشاهده کنید. افراد ممکن است گوش، بینی، ابرو، لب، زبان و غیره را سوراخ کنند.

پیرسینگ نوک پستان:

در دوران بارداری سینه‌های شما حساس‌تر و حساس‌تر می‌شوند و به این واقعیت توجه نکنید که بزرگ‌تر می‌شوند. اگر شروع به احساس ناراحتی کردید بهتر است پیرسینگ را بردارید بنابراین به انتخاب شخصی و راحتی شما بستگی دارد.

 پیرسینگ شکم:

همانطور که شکم شما بزرگ می‌شود انتخاب این یکی ممکن است از دست شما گرفته شود. پوست شما در دوران بارداری کشیده می‌شود.

 

 

منبع:

mominformed.com

آیا می‌توان در دوران بارداری پیرسینگ بینی انجام داد؟

آیا می‌توان در دوران بارداری پیرسینگ بینی انجام داد؟

اکثر توصیه‌ها به طرف «نه» تکیه می‌کنند. این توصیه صرفاً برای محافظت از شما و فرزند متولد نشده‌تان در برابر عوارض احتمالی ناشی از سوراخ کردن است. اما این اشتباه است، اساساً سوراخ کردن بینی باعث سوراخ شدن پوست می‌شود و به بهداشت خوب، زمان بهبودی و مراقبت بیشتر برای جلوگیری از عفونت نیاز دارد. پزشکان همچنین پیشنهاد می‌کنند که در دوران بارداری هر مادری باید سعی کند از هرگونه استرس و درد دوری کند.

 

آیا هنوز به سوراخ کردن بینی فکر می‌کنید؟

بارداری می‌تواند زمانی باشد که در آن احساس فوق‌العاده‌ای داشته باشید. ممکن است این اشتیاق را پیدا کنید که یک بار دیگر مسئول بدن خود باشید. کاری را انجام دهید که بتوانید آن را کنترل کنید. اگر می‌خواهید وارد عمل شوید و پیرسینگ کنید اقدامات احتیاطی زیر را در نظر بگیرید.

 پیش فرد متخصص این کار بروید:

پیدا کردن جایی که هر روز پیرسینگ انجام می‌دهد می‌تواند به کاهش برخی از خطرات کمک کند. آن‌ها متخصصان آموزش دیده واجد شرایطی هستند که می‌توانند بهترین توصیه‌ها را برای مراقبت‌های بعدی به شما ارائه دهند.

وسایل پیرسینگ را ضد عفونی کنید:

هنگام ورود باید با یک اتاق تمیز روبرو شوید، دیوار‌ها، کف و تخت‌ها باید تمیز و تجهیزات باید استریل باشند حتی می‌توانید از آن‌ها بخواهید که سوزن را در مقابل شما باز کنند تا بدانید که اولین بار است که از آن استفاده می‌کنند. در حالی که می‌توانید تا حد ممکن استریل شوید، میکروب‌ها و عفونت‌های مزاحم همچنان می‌توانند زنده بمانند و بنابراین نمی‌توانید تضمین کنید که عفونت نخواهید گرفت.

 

پیرسینگ‌های عفونی در دوران بارداری باعث چه چیزی می‌شوند؟

هنگامی که باردار هستید سیستم ایمنی شما 100% کار نمی‌کند و با سوراخ کردن بدن خود را در برابر باکتری‌ها و سایر میکروب‌ها باز می‌کنید که می‌تواند شما و کودکتان را بسیار بیمار کند. در برخی موارد باکتری‌هایی که می‌توانند وارد جریان خون شوند می‌توانند مستقیماً از طریق بند ناف به جنین بروند و عوارض بیشتری برای جنین شما ایجاد کنند.

 

اگر از بارداری خود اطلاع نداشته باشیم چه می‌شود؟

  •  پیرسینگ را حداقل دو بار در روز با سالین بشویید
  •  یک رژیم غذایی سالم و سرشار از سبزیجات داشته باشید تا روند بهبودی را در سلول‌های خود تقویت کنید
  •  سعی کنید پیرسینگ جدید را لمس نکنید

انواع پیرسینگ:

 پیرسینگ صورت:

به طور کلی هیچ دلیلی برای برداشتن این پیرسینگ‌ها در دوران بارداری وجود ندارد مگر اینکه علائم عفونت را مشاهده کنید. افراد ممکن است گوش، بینی، ابرو، لب، زبان و غیره را سوراخ کنند.

پیرسینگ نوک پستان:

در دوران بارداری سینه‌های شما حساس‌تر و حساس‌تر می‌شوند و به این واقعیت توجه نکنید که بزرگ‌تر می‌شوند. اگر شروع به احساس ناراحتی کردید بهتر است پیرسینگ را بردارید بنابراین به انتخاب شخصی و راحتی شما بستگی دارد.

 پیرسینگ شکم:

همانطور که شکم شما بزرگ می‌شود انتخاب این یکی ممکن است از دست شما گرفته شود. پوست شما در دوران بارداری کشیده می‌شود.

 

 

منبع:

mominformed.com

از ازدواج با دختر 16 ساله پشیمان شدم، او را کشتم!

اختلافات دختر و پسری که قصد ازدواج با یکدیگر را داشتند با قتل هولناک دختر پایان یافت. صبح دیروز (جمعه) تعدادی از اهالی شهرک چوکای رضوانشهر، واقع در استان گیلان که متوجه دود در مدرسه‌ای متروکه شده بودند خودشان را به آنجا رساندند و با دیدن جسد سوخته دختری، پلیس را خبر کردند. با حضور تیم جنایی در محل کشف جسد، گوشی موبایل مقتول و یک چاقوی خون‌آلود کشف شد که نشان می‌داد دختر جوان ابتدا با چاقو به قتل رسیده و سپس پیکرش به آتش کشیده شده است. بررسی‌ها نشان می‌داد که مقتول  اهل همان منطقه است و با تحقیق از خانواده‌اش مشخص شد که او ساعتی قبل با نامزدش قرار ملاقات داشته است. شواهد به‌دست‌آمده نشان می‌داد مقتول که ۱۶سال داشت از مدتی قبل با پسری ۲۱ساله نامزد کرده و قرار بود به‌زودی با یکدیگر ازدواج کنند.

 از ازدواج با دختر 16 ساله پشیمان شدم، او را کشتم!

 آنطور که خانواده مقتول می‌گفتند او ساعتی قبل برای دیدن نامزدش از خانه بیرون آمده بود و دیگر هیچ‌کس از او خبری نداشت. حدود 2ساعت بعد پسر جوان دستگیر شد و در بازجویی‌ها به قتل نامزدش اعتراف کرد.

 او گفت: مدت‌ها بود که با یکدیگر نامزد کرده و قرار ازدواج گذاشته بودیم تا اینکه مدتی قبل من به دختر دیگری علاقه‌مند شدم و تصمیم گرفتم با او ازدواج کنم. از آن زمان بود که رابطه‌ام با مقتول سردتر شد. او مدام پیگیر ازدواج بود. می‌گفت پس چرا برای شروع زندگی مشترک‌مان کاری نمی‌کنی؟ من هم مدام همه‌‌چیز را به عقب می‌انداختم تا اینکه صبح امروز تصمیم گرفتم همه‌‌چیز را تمام کنم. متهم به قتل ادامه داد:‌ به بهانه صحبت‌کردن او را به مدرسه متروکه کشاندم و پس از قتل وی، جسدش را آتش زدم.

 سرهنگ مجید رسول‌زاده فرساد، معاون فرهنگی و اجتماعی پلیس گیلان با اعلام جزئیات این جنایت به همشهری گفت:‌ پس از اعترافات اولیه متهم وی به اتهام قتل عمد دختر جوان در اختیار مرجع قضایی قرار گرفت و بررسی‌ها در این‌باره ادامه دارد.‌

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در خانه

برق گرفتگی کودکان

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل و بیرون از منزل 

کودکان ماهیت کنجکاوی دارند و خطر برق را نمی دانند. باید به آن ها موارد و اصول پایه ای در مورد قدرت برق را یاد بدهیم و به آن ها بفهمانیم که ممکن است دچار شوکِ برق گرفتگی شوند و در نتیجه این اطلاعات کمک می کند تا آنها از سلامت خودشان مراقبت کنند.همچنین راهکار های اصولی زیر باعث می شود که در این زمینه بهتر از خودشان مراقبت کنند.

برق امکان ایجاد سوختگی، شوک و یا حتی مرگ را دارد.لوازم برقی و سیم ها خطرناک هستند و شما باید اصول حفاظتی و مراقبتی را در آن ها رعایت کنید.جریان برق به راحتی از طریق آب عبور می کند و ممکن است به بدن برسد، زیرا بدن 70 درصد از آب تشکیل شده است. راهکار هایی ایمنی برای کودکان وجود دارد که از آسیب دیدگی جدی و مشکلات و یا حتی مرگ و میرشان جلوگیری می کند که در این قسمت از بیا نی نی آن ها را به شما توضیح خواهیم داد.

امنیت و جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل

همه کودکان بدون توجه به سنشان نیاز دارند که از خطرات برق آگاه باشند که راهکار های زیر به شما کمک می کند تا این امنیت را فراهم کنید.

برق گرفتگی کودک

  1. هرگز اجازه ندهید که دست یا انگشت کودک به خروجی های برق یا سوکت برق برخورد داشته باشد.
  2. تمام لوازم برقی و کوچک مثل توستر که یک وسیله برقی ظاهراً بدون خطر است را دور از دسترس قرار دهید، این وسایل هرگز نباید نزدیک و قابل دسترسی برای کودک باشد؛ حتی اگر خاموش است.
  3. هرگز از وسیله برقی در نزدیکی سینک، حمام یا منبع آب استفاده نکنید.
  4. حتماً سیم های برق و لوازم برقی را به دور از منبع حرارتی نگهداری کنید.
  5. هرگز به وسیله برقی مانند سوئیچ لامپ و سشوار، کودک خود را نزدیک نکنید و اجازه ندهید به آن دست بزند. خودتان هم اگر دست تان خیس است هرگز آن ها را لمس نکنید.
  6. سیم برق را در نزدیکی دو شاخه ای که پایین است و در دسترس کودک قرار می گیرد، استفاده نکنید.
  7. قبل از اینکه بخواهید وسیله برقی را جمع کنید، اول از همه آن را از برق بکشید تا کودک نتواند آن را روشن کند. یعنی به محض اینکه کارتان با یک وسیله برقی تمام شد، سریعا آن را از برق بکشید و بعد سراغ کار های دیگر بروید.
  8. اگر دست تان مرطوب است، از هیچ وسیله برقی استفاده نکنید.
  9. اگر متوجه شدید هر جایی وسیله برقی یا سیم آن آسیب دیده، سریعا آن را تعمیر کنید.

وسایل برقی خانه

جلوگیری از برق گرفتگی کودکان بیرون از خانه

  1. هرگز اجازه ندهید کودک تان پیش درختی که نزدیک به منبع برق است یا حتی هر وسیله برقی و روشنایی که از لابلای درخت رد شده است، بایستد.
  2. اگر از بادبادک، بادکنک یا حتی بالن های هلیومی استفاده می کنید، حتماً آن ها را از منابع برقی دور کنید.
  3. اگر این وسایل نزدیک کابل برق فرود آمد و به آن ها گیر کرد، یعنی برق به آن ها وارد می شود و دست زدن باعث می شود که برق گرفتگی و آتش سوزی ایجاد شود. پس هرگز به چنین ابزاری نزدیک نشوید و از راهکار های امنیتی و افراد متخصص کمک بگیرید.
  4. هنگام رعد و برق، در دریا یا هیچ استخری شنا نکنید. اگر متوجه شدید گره خوردگی در سیم برق اتفاق افتاده یا چیزی در منبع برقی گیر کرده است، هرگز نه خودتان و نه فرزندتان به آن دست نزنید و اگر چیزی از وسایل کودک تان هم لابلای منابع برقی و سیم های برق افتاد، هرگز سعی نکنید آن را بیرون بیاورید.
  5. اجازه ندهید که کودک به تیر چراغ برق نزدیک شود یا بخواهد از آن بالا برود.
  6. کودک را از منابع برقی در خیابان و بیرون از منزل دور نگه دارید.
  7. هرگز اجازه ندهید که کودک به فنس هایی که برق دارند، نزدیک شود.
  8. اگر متوجه افتادگی کابل یا سیم برق شده اید، حتما خود و کودک تان را از آن دور نگه دارید و هرگز چیزی را لمس نکنید.
  9. اگر کودک شما از وسیله هایی شبیه به هواپیماهای برقی یا ماشین دستی یا هلیکوپتر ها استفاده می کند، مراقب باشید که از نزدیکی منابع برقی در محیط باز رد نشود.
  10. تحت هیچ شرایطی، نزدیک کابل برق یا ایستگاه های برقی نشوید و کودک تان را هم از آن ها دور نگه دارید.
  11. هرگز به سیم و کابل برق چیزی آویزان نکنید.
  12. اگر کودکتان به منبع برق نزدیک شد و مشکلی برایش پیش آمد، سریعاً اورژانس خبر کنید و خودتان کاری انجام ندهید و از آن ها کمک بگیرید.
  13. اگر کودک تان با وسیله برقی در بیرون از منزل بازی می کند، مراقب باشید که حتماً از منبع آب و هر گونه رطوبت و خیسی دور باشد و خودتان هم هرگز با دست خیس آن ها را لمس نکنید.

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در خانه

برق گرفتگی کودکان

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل و بیرون از منزل 

کودکان ماهیت کنجکاوی دارند و خطر برق را نمی دانند. باید به آن ها موارد و اصول پایه ای در مورد قدرت برق را یاد بدهیم و به آن ها بفهمانیم که ممکن است دچار شوکِ برق گرفتگی شوند و در نتیجه این اطلاعات کمک می کند تا آنها از سلامت خودشان مراقبت کنند.همچنین راهکار های اصولی زیر باعث می شود که در این زمینه بهتر از خودشان مراقبت کنند.

برق امکان ایجاد سوختگی، شوک و یا حتی مرگ را دارد.لوازم برقی و سیم ها خطرناک هستند و شما باید اصول حفاظتی و مراقبتی را در آن ها رعایت کنید.جریان برق به راحتی از طریق آب عبور می کند و ممکن است به بدن برسد، زیرا بدن 70 درصد از آب تشکیل شده است. راهکار هایی ایمنی برای کودکان وجود دارد که از آسیب دیدگی جدی و مشکلات و یا حتی مرگ و میرشان جلوگیری می کند که در این قسمت از بیا نی نی آن ها را به شما توضیح خواهیم داد.

امنیت و جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل

همه کودکان بدون توجه به سنشان نیاز دارند که از خطرات برق آگاه باشند که راهکار های زیر به شما کمک می کند تا این امنیت را فراهم کنید.

برق گرفتگی کودک

  1. هرگز اجازه ندهید که دست یا انگشت کودک به خروجی های برق یا سوکت برق برخورد داشته باشد.
  2. تمام لوازم برقی و کوچک مثل توستر که یک وسیله برقی ظاهراً بدون خطر است را دور از دسترس قرار دهید، این وسایل هرگز نباید نزدیک و قابل دسترسی برای کودک باشد؛ حتی اگر خاموش است.
  3. هرگز از وسیله برقی در نزدیکی سینک، حمام یا منبع آب استفاده نکنید.
  4. حتماً سیم های برق و لوازم برقی را به دور از منبع حرارتی نگهداری کنید.
  5. هرگز به وسیله برقی مانند سوئیچ لامپ و سشوار، کودک خود را نزدیک نکنید و اجازه ندهید به آن دست بزند. خودتان هم اگر دست تان خیس است هرگز آن ها را لمس نکنید.
  6. سیم برق را در نزدیکی دو شاخه ای که پایین است و در دسترس کودک قرار می گیرد، استفاده نکنید.
  7. قبل از اینکه بخواهید وسیله برقی را جمع کنید، اول از همه آن را از برق بکشید تا کودک نتواند آن را روشن کند. یعنی به محض اینکه کارتان با یک وسیله برقی تمام شد، سریعا آن را از برق بکشید و بعد سراغ کار های دیگر بروید.
  8. اگر دست تان مرطوب است، از هیچ وسیله برقی استفاده نکنید.
  9. اگر متوجه شدید هر جایی وسیله برقی یا سیم آن آسیب دیده، سریعا آن را تعمیر کنید.

وسایل برقی خانه

جلوگیری از برق گرفتگی کودکان بیرون از خانه

  1. هرگز اجازه ندهید کودک تان پیش درختی که نزدیک به منبع برق است یا حتی هر وسیله برقی و روشنایی که از لابلای درخت رد شده است، بایستد.
  2. اگر از بادبادک، بادکنک یا حتی بالن های هلیومی استفاده می کنید، حتماً آن ها را از منابع برقی دور کنید.
  3. اگر این وسایل نزدیک کابل برق فرود آمد و به آن ها گیر کرد، یعنی برق به آن ها وارد می شود و دست زدن باعث می شود که برق گرفتگی و آتش سوزی ایجاد شود. پس هرگز به چنین ابزاری نزدیک نشوید و از راهکار های امنیتی و افراد متخصص کمک بگیرید.
  4. هنگام رعد و برق، در دریا یا هیچ استخری شنا نکنید. اگر متوجه شدید گره خوردگی در سیم برق اتفاق افتاده یا چیزی در منبع برقی گیر کرده است، هرگز نه خودتان و نه فرزندتان به آن دست نزنید و اگر چیزی از وسایل کودک تان هم لابلای منابع برقی و سیم های برق افتاد، هرگز سعی نکنید آن را بیرون بیاورید.
  5. اجازه ندهید که کودک به تیر چراغ برق نزدیک شود یا بخواهد از آن بالا برود.
  6. کودک را از منابع برقی در خیابان و بیرون از منزل دور نگه دارید.
  7. هرگز اجازه ندهید که کودک به فنس هایی که برق دارند، نزدیک شود.
  8. اگر متوجه افتادگی کابل یا سیم برق شده اید، حتما خود و کودک تان را از آن دور نگه دارید و هرگز چیزی را لمس نکنید.
  9. اگر کودک شما از وسیله هایی شبیه به هواپیماهای برقی یا ماشین دستی یا هلیکوپتر ها استفاده می کند، مراقب باشید که از نزدیکی منابع برقی در محیط باز رد نشود.
  10. تحت هیچ شرایطی، نزدیک کابل برق یا ایستگاه های برقی نشوید و کودک تان را هم از آن ها دور نگه دارید.
  11. هرگز به سیم و کابل برق چیزی آویزان نکنید.
  12. اگر کودکتان به منبع برق نزدیک شد و مشکلی برایش پیش آمد، سریعاً اورژانس خبر کنید و خودتان کاری انجام ندهید و از آن ها کمک بگیرید.
  13. اگر کودک تان با وسیله برقی در بیرون از منزل بازی می کند، مراقب باشید که حتماً از منبع آب و هر گونه رطوبت و خیسی دور باشد و خودتان هم هرگز با دست خیس آن ها را لمس نکنید.

پوست شما واقعاً به چه چیزی نیاز دارد؟

در حالت کلی، آب و رژیم غذایی معمولی برای سالم نگه‌داشتن پوست سالم کافی است. مکمل‌هایی مانند بیوتین برای کمک به حفظ پوست شما تبلیغ می‌شوند.

پوست شما واقعاً به چه چیزی نیاز دارد؟

متخصصان می‌گویند بسیاری از افراد تنها به سه چیز برای سالم نگه‌داشتن لایه بیرونی پوست خود نیاز دارند. منطقی است که پوست، به‌عنوان بزرگ‌ترین اندام بدن، باید سلامت و پاکیزه نگه داشته شود. به‌علاوه، ظاهر زیبا انگیزه‌ای قوی ایجاد می‌کند. انسان‌ها احتمالاً به‌گونه‌ای تکامل یافته‌اند که پوست دیگران را برای تعیین سلامتشان (و جذابیت آن‌ها) ارزیابی می‌کنند.

موضوع سلامت پوست کسب‌وکارهای پُررونقی ایجاد کرده است. در سال ۲۰۱۸، صنعت پوست ۱۳۳٫۹ میلیارد دلار ارزش داشت و پیش‌بینی می‌شود که ارزش آن تا سال ۲۰۲۶، به ۲۰۰٫۲۵ میلیارد دلار برسد.

با فهرست روزافزون محصولات سلامت پوست که مواد اولیه خود را پرسروصدا تبلیغ می‌کنند، دشوار است بتوان چیزهایی را که واقعاً برای مراقبت از پوست خود نیاز داریم، برشمرد.

متخصصان به ما توضیح می‌دهند که پوست چگونه از ما محافظت می‌کند، چگونه آن را سالم نگه داریم و خوب است (اما نه لزوماً اجباری) که چه چیزی به روال محافظت پوست خود اضافه کنید.

زیست‌شناسی پوست

«حائل پوست» از سلول‌های پوست و سیستم مرتبط پروتئین‌ها و لیپیدهایی ساخته شده است که سلول‌ها را احاطه و به‌هم متصل می‌کنند. این دیواره اولین خط دفاعی در برابر تهدیدهای بیرونی است – چه محرک‌هایی مانند سم‌ها باشند و چه عوامل عفونت‌زا مانند باکتری‌ها.

«مونا گوهارا» (Mona Gohara)، استاد بالینی بیماری‌های پوستی در دانشکده پزشکی ییل، می‌گوید: «آجرهای سلول‌های پوستی و ملاتْ حائل پوست ساخته‌شده از پروتئین‌ها و لیپیدهاست.»

برای اکثر افراد، پوست به توجهی اضافی نیاز ندارد. وقتی بخواهید برخی مشکلات را (مانند قرمزی یا لکه‌های تیره) رفع کنید، می‌توانید از کارهای سادهٔ پاک‌کننده، مرطوب‌کننده و ضدآفتاب فراتر بروید.

حائل پوست برای نگه‌داشتن برخی مواد حیاتی مانند آب، در داخل بدن لازم است. اگر حائل پوست آب کافی نداشته باشد، خشک می‌شود و پیوندهای لیپید متصل‌کننده سلول‌های پوست آسیب می‌بینند و در نتیجه آن، مواد ناخوشایند به بدن راه پیدا می‌کنند و بیماری‌هایی پوستی نظیر درماتیت و پسوریازیس به‌وجود می‌آیند.

ما هر روز مشکلاتی را برای حائل پوست خود ایجاد می‌کنیم؛ با عادت‌هایی نظیر حمام‌های طولانی (که می‌تواند پوست را خشک کنند) و تراشیدن موهای زائد (که حائل را خراش می‌دهد).

آیا وجود مکمل در رژیم غذایی و یا نوشیدن آب برای داشتن پوستی سالم ضرورت دارد؟

در حالت کلی، آب و رژیم غذایی معمولی برای سالم نگه‌داشتن پوست سالم کافی است. مکمل‌هایی مانند بیوتین برای کمک به حفظ پوست شما تبلیغ می‌شوند، اما «دِوینا مهتا» (Devina Mehta)، رزیدنت بیماری‌های پوستی در دانشگان کورنل، می‌گوید بسیاری از افراد به آن‌ها نیازی ندارند: «یک رژیم غذایی کامل که سلامت ذهنی و فیزیکی شما را تأمین می‌کند، از پوست شما نیز مراقبت خواهد کرد.»

نیازی نیست که تمام روز آب بنوشید؛ تنها مقداری که از کم‌آب‌شدن شما جلوگیری کند، برای داشتن پوستی سالم کافی است.

«جولز لیپاف» (Jules Lipoff)، استاد کمکی دانشکده پزشکی لوئیس کاتز می‌گوید: «من هیچ مقدار آبی را برای پوستی قوی توصیه نمی‌کنم. شما باید به‌شدت کم‌آب شده باشید تا واقعاً تأثیرش را بر پوست خود ببینید.»

مهم‌ترین قدم در مراقبت پوستی، دست‌نخورده نگه‌داشتن پوست است؛ استفاده از ضدآفتاب یکی از قدم‌های اصلی است.

شما واقعاً به کدام محصولات پوستی نیاز دارید؟

تنها چیزی که یک فرد معمولی بدون هیچ مشکل پوستی به آن نیاز دارد، این است که حائل پوست خود را بدون آسیب نگه دارد. این کار را می‌توان با استفاده از سه محصول انجام داد: پاک‌کننده، مرطوب‌کننده و ضدآفتاب.

گوهارا می‌گوید: «ما مکانیسم‌هایی در پوست خود داریم که خود-مرطوب‌کننده و خود-لایه‌بردار و حفاظت‌کننده هستند. اما همچنان باید مراقب آن باشید. این خودمراقبتی خودبه‌خود اتفاق نخواهد افتاد. شما باید کارهایی انجام دهید که مکانیسم‌های طبیعی موجود در پوست خود را حفظ کنید.»

گوهارا پاک‌کردن لطیف و بدون صابون را توصیه می‌کند تا محرک‌هایی مانند خاک بدون تهاجم صابون معمولی حذف شوند. طبق توضیح او، صابون pH بالایی دارد که می‌تواند حائل پوست را از بین ببرد و باعث شود محرک‌ها وارد پوست شوند و التهاب ایجاد کنند. پاک‌کننده‌های بدون صابون اغلب برچسب‌هایی مانند «بی‌صابون»، «فاقد صابون»، «بدون سولفور» و یا «pH خنثی» دارند.

شاید برخی برای اینکه احساس تمیزی کنند، تمایل داشته باشند تمام نقاط بدن خود را در حمام لیف بکشند؛ اما آسیب‌های این کار می‌تواند از فوایدش بیشتر باشد. لیپاف می‌گوید: «همین که بگذارید آب روی پوستتان جریان داشته باشد، کافی است؛ لازم نیست لایه‌برداری کنید. لایه‌برداری خودش انجام می‌شود؛ نیاز به کمک ندارد.»

مرطوب‌کننده نیز بخشی کلیدی در دست‌نخورده نگه‌داشتن حائل پوست است؛ چرا که ازدست‌دادن آب را محدود می‌کند. پوست راه‌هایی طبیعی برای نگه‌داشتن رطوبت دارد، اما گوهارا می‌گوید وقتی آن را با یک حمام گرم یا قرارگرفتن در آب‌وهوای سرد و خشک، خشک می‌کنیم، باید به آن کمک کنیم. لیپاف توصیه می‌کند که بیمارانش مرطوب‌کننده را روی پوست خیس استفاده کنند تا تأثیر آن قوی‌تر شود.

شما همچنین باید از ضدآفتاب استفاده کنید؛ چرا که قرارگرفتن بدون محافظت در معرض نور فرابنفش می‌تواند پوست را خشک کند و ریسک سرطان پوست را افزایش دهد. گوهارا می‌گوید با اعمال ضدآفتاب، «شما بسیاری از آسیب‌ها را از بسیاری طرق به پوست خود کمینه خواهید کرد.»

متخصصان بیماری‌های پوستی تصدیق می‌کنند که پوست همه یکسان ساخته نشده است و برخی افراد می‌توانند اختلالات حائل پوستی مانند آکنه، اگزما یا روزاسه داشته باشند. آنجلو لاندریسینا (Angelo Landriscina)، پزشک تأییدشده بیماری‌های پوستی در نیویورک می‌گوید: «اغلب افرادی که از این اختلالات رنج می‌برند، نیاز به درمان‌هایی با محصولاتی اضافه دارند.»

گوهارا می‌گوید برخی از درمان‌های متداول، مثلاً آن‌هایی که برای درمان آکنه شامل بنزوئیل پراکسید هستند، می‌توانند به پوست آسیب بیشتری بزنند و نیاز به مرطوب‌کننده‌ای بسیار قوی‌تر برای احیا و تقویت حائل ایجاد کنند.پس از اطمینان از سلامت پایه پوست، می‌توان به استفاده از محصولات ضدپیری روی آورد. هیالورونیک‌اسید یکی از محصولات جالب در این دسته است. محصولات ضدپیری به‌هیچ‌وجه برای پوست ضروری نیستند، اما متخصصان پیشنهاد می‌دهند پیش از ظاهرشدن آثار پیری از آن‌ها استفاده شود.

چه چیزهای مفیدی را می‌توانید به روال پوستی خود اضافه کنید؟

وقتی حائل پوست دست‌نخورده و حفاظت‌شده باشد، علائق ثانویه، مانند ضدپیری‌ها، می‌توانند پوشش داده شوند.

برای مثال، هیالورونیک‌اسید یک ماده ارزشمند، اما نه ضروری، است که می‌توان دنبال آن بود. این ماده کمک می‌کند آب حبس شود و پوست فربه‌تر به‌نظر برسد. لاندریسینا می‌گوید: «این ماده‌ای است که من واقعاً دوستش دارم و به‌دلایل خوبی سروصدا ایجاد کرده است. این ماده‌ای است که داشتن آن خوب است.»

مردم اغلب زمانی به‌دنبال محصولات ضدپیری هستند که چین‌وچروک یا لکه‌های تیره روی پوستشان ایجاد می‌شود. اما لاندریسینا اعتقاد دارد که کارآمدترین رویه‌های ضدپیری پیش از وقوع آسیب شروع می‌شوند؛ مخصوصاً در مورد حفاظت در برابر آفتاب.

در کنار ضدآفتاب و دیگر محافظ‌های آفتاب، رتینول (ویتامین آ) و رتینوئیدها (مشتقات همان ویتامین) نیز مواد خوبی برای برای تغییر رنگ و چین‌وچروک هستند. او می‌گوید: «این‌ها مدت‌هاست در ردیف اول مراقبت‌های پوستی بوده‌اند؛ زیرا بسیار کارآمد و مطالعه‌شده هستند، اما به‌هیچ‌وجه ضروری نیستند.»

مهتا به آن‌هایی که به‌دنبال کاهش آثار آسیب آفتاب هستند، سرم ویتامین ث در روز و رتینول در شب را پیشنهاد می‌دهد. او می‌گوید: «این محصولات به روشن‌کردن پوست، روشن‌کردن لکه‌های تیره و تقویت تولید کلاژن کمک می‌کنند.»

اگرچه این مواد مفیدند، اما اگر درست استفاده نشوند، می‌توانند آسیب‌زا باشند. مهتا توصیه می‌کند با یک متخصص بیماری‌های پوستی صحبت کنید تا ببینید این مواد برای شما مناسب هستند یا خیر.

لاندریسینا توصیه می‌کند: «نباید تنها به این دلیل که چیزی نو یا پرسروصدا است یا دوست شما دوستش دارد یا در شبکه‌های اجتماعی درباره‌اش شنیده‌اید، آن را بخرید. شما باید دائماً پوست خود و کارهایی را که برای آن انجام می‌دهید، ارزیابی کنید و تغییرات و انتخاب‌هایی که انجام می‌دهید باید براساس نتایجی باشد که تلاش برای رسیدن به آن‌ها دارید.»

فتق ناف در دوران بارداری

فتق ناف در دوران بارداری

فتق ناف بیرون زدگی یک حلقه روده از طریق یک سوراخ کوچک در عضلات شکم است. کشش عضلات شکم ممکن است زنان باردار را بیشتر مستعد ابتلا به فتق ناف کند که به نام فتق ناف نیز شناخته می‌شود. شایان ذکر است که میزان بروز فتق ناف در بین بیماران باردار تنها 80 درصد است.

 

انواع مختلف فتق در دوران بارداری چیست؟

 فتق اینگوینال:

فتق اینگوینال در ناحیه کشاله ران به دلیل بیرون زدگی روده از طریق کانال اینگوینال موجود در دیواره تحتانی شکم ایجاد می‌شود. فتق اینگوینال اغلب شایع‌ترین علت تورم کشاله ران در بین زنان باردار است.

 فتق پارانافی:

فتق پارانافی در بافت‌های اطراف ناف ایجاد می‌شود. اغلب به دلیل بیرون زدگی حلقه روده از دیواره ضعیف شکم رخ می‌دهد.

 فتق ناف:

فتق ناف در ناف به وجود می‌آید و به دلیل یک نقطه ضعیف در عضلات شکم در ناحیه ناف ایجاد می‌شود.

 

چه چیزی باعث فتق ناف در بارداری می‌شود؟

فتق ناف عمدتاً به دلیل بیرون زدگی روده از طریق بخش ضعیف دیواره شکم ایجاد می‌شود. عوامل زیر ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را در دوران بارداری افزایش دهند.

 افزایش فشار شکمی:

رحم در حال رشد می‌تواند فشار داخل شکمی را افزایش دهد به خصوص با پیشرفت بارداری. برخی از زنان ممکن است ضعف ذاتی در دیواره شکم داشته باشند مانند فتق ناف در دوران کودکی یا بریدگی اطراف ناف به دلیل جراحی. افزایش فشار شکمی ممکن است خطر فتق ناف را در چنین مواردی افزایش دهد.

 کشیدگی عضلات شکم:

رشد رحم باعث کشیده شدن عضلات شکم می‌شود. در برخی موارد عضلات شکم ممکن است به اندازه کافی کشیده شوند. الیاف غلاف رکتوس در خط وسط شکم به هم می‌رسند و نواری به نام خط آلبا تشکیل می‌دهند.

 اضافه وزن یا چاقی:

زنانی که قبل از بارداری دارای اضافه وزن یا چاقی    هستند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فتق در دوران بارداری باشند.

چه کسانی در دوران بارداری در معرض خطر فتق ناف هستند؟

  • اضافه وزن یا چاقی
  • فتق ناف از قبل وجود داشته باشد
  • حاملگی چند قلو (دوقلو یا سه قلو)
  • جدا شدن ماهیچه‌های شکمی از قبل وجود دارد
  • وجود مایع در شکم (آسیت)
  • بیماری مزمن سرفه یا عطسه
  • بلند کردن مکرر وزنه

 

علائم فتق ناف در بارداری چیست؟

هنگامی که ناف را فشار می‌دهید یا زمانی که دراز می‌کشید یک توده احساس می‌شود.

برآمدگی قابل مشاهده روی ناف.

درد مبهم در اطراف ناف به ویژه هنگام سرفه، عطسه، خنده، خم شدن، یا حرکت بیشتر است.

آیا فتق ناف در بارداری بر جنین تأثیر می‌گذارد؟

فتق در بارداری از جمله فتق ناف معمولاً روی جنین در حال رشد در رحم تأثیر نمی‌گذارد. اگر فتق شما بدون علامت باشد یا فقط باعث درد خفیف شود ممکن است بر بارداری شما تأثیری نداشته باشد. با این حال حبس و خفه کردن فتق ممکن است باعث شود مادر احساس بیماری کند که ممکن است بر نوزاد نیز تأثیر بگذارد. بنابراین در صورت مشاهده فتق حتی اگر بدون علامت باشد با پزشک خود مشورت کنید تا شدت آن مشخص شود و از عوارض جلوگیری شود.

 

منبع:

www.momjunction.com