- برند :
سیتی زن - دستهبندی :
تزئینات اتاق کودک

مشخصات فنی
مشخصات
-
طول
31 سانتی متر
-
عرض
4 سانتی متر
-
ارتفاع
31 سانتی متر
-
وزن
300 گرم
-
جنس
پلاستیک
-
سایر توضیحات
موتور بی صدا
سایتی برای نی نی ها و مامانا

پلاستیک
Mothershid Giraffe Cars Soft Wc Baby Seat


پولیشی
دو عدد

یک تکه
پلاستیک
خیر
توسط دست
,
توسط ماشین ظرف شویی

دوران بارداری از حساس ترین دوران زندگی مادر و فرزند است. نوع تغذیه و استفاده از داروها در این دوران بر جنین تاثیر می گذارد. مصرف برخی داروها در دوران بارداری ایمن و برخی دیگر ناامن محسوب می شوند و گاهی حتی منجر به سقط جنین می شوند. هرچند در اغلب موارد پزشک در صورت اطلاع از بارداری در تجویز دارو دقت کافی دارد اما دانستن یکسری اطلاعات برای همه خانم های باردار و کسانی که قصد بارداری دارند میتواند مفید باشد. در این بخش از بهداشت و سلامت بیا نی نی داروهای نا امن و ایمن دوران بارداری را آورده ایم.

آنتی بیوتیک ها معمولا در دوران بارداری تجویز می شوند با این حال این داروی خاص باید با دقت مصرف شود زیرا برخی از آنتی بیوتیک ها ایمن بوده در حالی که برخی دیگر ناامن محسوب می شوند. ایمنی دارو به عوامل مختلفی از جمله نوع آنتی بیوتیک، مقدار مصرف، عاملی که سبب مصرف آنتی بیوتیک در بارداری شده است و مدت زمان مصرف بستگی دارد.

دندان پزشکان آنتی بیوتیک ها را با دقت تجویز می کنند زیرا استفاده نادرست از آن ها ممکن است بدن را نسبت به باکتری های دارو مقاوم کند. طبق گفته کلینیک دندانپزشکی به طور کلی انجام امور دندانپزشکی بر روی زنان باردار بی خطر است خصوصا اگر او دارای درد شدید دهان یا تورم باشد زیرا عدم درمان عفونت دراین دوران می تواند عواقب جدی به همراه داشته باشد.
برای مصرف آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری باید دقت بسیاری داشته باشید زیرا برخی از آن ها برای شما خطرناک است و ممکن است موجب سقط جنین شود.
اعتقاد بر این است که برخی دیگر از آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری خطراتی را ایجاد می کند.
به عنوان مثال تتراسایکلین می تواند سبب تغییر رنگ دندان های در حال رشد کودک شود.
این دارو پس از هفته 15 بارداری برای مصرف توصیه نمی شود. این تغییر رنگ ممکن است شدید باشد و در اینده به درمان تهاجمی دندان مانند بلیچینگ، روکش یا تاج احتیاج باشد.

محققان بررسی کردند که مصرف ماکرو لیدها از جمله آزیترومایسین و کلاریترومایسین در دوران بارداری با نقص نوزاد هنگام تولد همراه است.

برخی از آنتی بیوتیک ها مانند ماکرولیدها، کینولون ها، تتراسایکلین ها، سولفونامیدها و مترونیدازول ها با افزایش خطر سقط جنین در اوایل بارداری مرتبط هستند. مصرف بعضی از داروهای غیر استروئیدی ضدالتهابی و ضدافسردگی هم با خطر سقط همراه است. مصرف نوعی از خانواده ماکرولیدها مانند اریترومایسین با افزایش خطر سقط همراه نیست.
اگر مصرف آنتی بیوتیک ها بهترین گزینه درمانی برای شرایط شما محسوب می شود ارائه دهنده خدمات درمانی با اطمینان بیشتر و با دوزی مناسب آن را به شما تجویز خواهد کرد. چنان چه در مورد استفاده از آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری سوال یا نگرانی دارید با پزشک یا مسئول ارائه دهنده خدمات درمانی خود مشورت کنید

بیا نی نی | دسته سلامت – دوره بارداری برای مادرانی که با نوعی اختلال غذایی مثل بیاشتهایی دست و پنجه نرم میکنند یا در گذشته سابقهی آن را داشتهاند، با احساسات و چالشهای پیچیده همراه است. علاوه بر انتظارات خود فرد، فرهنگ ما نیز همیشه مادر را برای بازگرداندن اندام پیش از بارداری تحت فشار فراوان قرار میدهد؛ از این رو بی اشتهایی در بارداری و پس از آن از رایجترین ناهنجاریهای این دوره بوده که به کررات در اطراف خود مشاهده میکنیم. در این مقاله به بررسی دانستنیهار مربوط به بی اشتهایی در بارداری میپردازیم. با ما همراه باشید.
اختلال غذایی زمانی اتفاق میافتد که فرد با مواد غذایی، وزن و تصویر بدن خود رابطه دوستانه و سالمی نداشته باشد. این ناهنجاری مشکلات فراوانی برای فرد مبتلا ایجاد میکند و سبب ناراحتی و نگرانی دوستان و اطرافیان او خواهد بود. بیاشتهایی و پرخوری عصبی از شایعترین انواع اختلالات غذایی به شمار میآیند. علائم این ناهنجاری عبارت اند از:
افراد مبتلا به اختلالات غذایی معمولاً بیماری خود و کمک دیگران را راحت نمیپذیرند؛ به عنوان عضوی از خانواده به آنها با محبت یادآوری کنید که باید تحت نظر پزشک عمومی قرار گیرند و به حمایت و مراقبت نیاز دارند.
هرچند به نظر میرسد بارداری با تأثیر ذهنی مثبت بر اختلالات غذایی، به طور موقت علائم بیاشتهایی را بهبود میبخشد؛ اما طی مطالعات انجام شده، تغییرات چشمگیری در اشتهای زنان باردار مبتلا به بیاشتهایی عصبی مشاهده نشده است. به طور کلی عوارض دوره بارداری در بانوان تحت درمان، چه در مراحل بهبودی و چه مبتلایان به بیاشتهایی خفیف پیش از بارداری، به مراتب کمتر از افرادی است که به هنگام آبستن شدن مبتلا به بیاشتهایی هستند. این مادران وزن بیشتری داشته و وزن تولد نوزاد نیز بیشتر خواهد بود. با این حال، علیرغم پیشرفتهای متداول در رفتارهای مرتبط با اختلال غذایی در دوران بارداری، میزان نگرانی در مورد وزن، شکل و نارضایتی از فرم بدن همچنان بالا است.
از سوی دیگر تأثیر منفی بارداری بر بیاشتهایی عصبی نیز گزارش شده است. شدت این عارضه به طور ویژه در زنان جوان با آموزش کم، کسانی که سابقه سقط جنین داشته و افرادی که در زمان بارداری بیماری آنها فعال بوده، افزایش مییابد. در یک مطالعه، میزان عود بی اشتهایی در بارداری ۲۲٪ گزارش شده که البته ممکن است به ظهور اختلالات دیگر مثل پرخوری عصبی منجر گردد.
اختلالات غذایی از جمله بیاشتهایی عصبی، پرخوری عصبی (بولیما) و سایر اختلالات شایع به طور عمده در دوران نوجوانی یا بزرگسالی مشاهده شده و بیشتر بانوان را تحت تأثیر قرار میدهد. طی یکی از مطالعات انجام شده، زنان مبتلا به بیاشتهایی عصبی از نظر نرخ بارداری، میانگین تعداد بارداری هر زن یا سن اولین بارداری تفاوتی با سایر افراد نداشتند و ۸۳٪ از زنان مبتلا به بیاشتهایی عصبی بدون نیاز به دارو باردار میشوند، در حالی که ۱۷٪ دیگر به درمان با داروی کلومیفن نیاز داشتند. به طور کلی اینطور برآورد میشود که اختلالات غذایی ممکن است بین ۵ تا ۸ درصد زنان باردار را تحت تأثیر قرار دهد و از نتایج آن وزن کم مادر باردار است.
علائمی چون تهوع و استفراغ، نفخ شکم، خستگی و آمنوره در هر دو حالت بیاشتهایی عصبی و بارداری رایج است و این تشابه، به تأخیر در تشخیص حاملگی و تاریخگذاری اشتباه منجر خواهد شد.
در مراحل پیشرفتهتر، هایپرمسیس گراویداروم (تهوع شدید بارداری) با بیاشتهایی عصبی در دوران بارداری همراه است که در اغلب موارد بیمار در بیمارستان بستری میشود. این عارضه کمتر به درمان پاسخ میدهد و با خطر بیماریهای ترومبوآمبولیک همراه خواهد بود.
وزن مادر باردار مبتلا به بیاشتهایی عصبی در حد طبیعی افزایش نمییابد و نوزاد او با وزن تولد پایین و رشد محدود به دنیا میآید. محدودیت رشد جنین عمدتاً در سه ماهه سوم بارداری رخ میدهد.
برنامهریزی تغذیه مادر، پاسخ استرس جنین به سطح بالای کورتیزول مادر، کاهش حجم پلاسما در مادران کموزن و کمبود فولات و آهن همگی به عنوان مکانیسمهای ممکن برای پاسخ به محدودیت رشد جنین پیشنهاد میشوند.
از دیگر عوارض بیاشتهایی عصبی در بارداری میتوان به اضطراب و کم خونی مادر، احتمال ناهنجاریهای مربوط به جنین، سقط جنین و پارگی زودرس کیسه آب اشاره کرد.
لازم به ذکر است که هیچ ارتباطی بین شدت بی اشتهایی عصبی با مدت زمان مرحله بهبودی، مدت بستری شدن مادر در بیمارستان، عوارض حاملگی یا پیامدهای پس از تولد مشاهده نشده است.

آمار زایمان سزارین در زنان مبتلا به بیاشتهایی عصبی (مراحل پیشرفته بیاشتهایی عصبی) به میزان قابل توجهی بیشتر است که البته دلیل این امر هنوز مشخص نیست؛ همچنین زایمان این افراد دشوارتر بوده و نیازمند مداخلات پزشکی است.
زایمان طبیعی با ابزارهای کمکی و مشکلات مربوط به ترمیم اپیزوتومی (بریدگی) در افراد مبتلا به بیاشتهایی عصبی کمتر مشاهده میشود.
استرس زایمان، تغییرات هورمونی سریع، کمبود خواب و فشار عادت کردن به نوزاد تازه متولد شده، خانمهایی که سابقه بیاشتهایی عصبی داشتهاند را در معرض خطر عود مجدد این عارضه پس از زایمان قرار میدهد و شدت علائم تا حدود دو سوم قبل از بارداری گسترش مییابد.
اکثر خانمهای مبتلا به اختلالات غذایی از اختلالات عاطفی نیز رنج میبرند.
برقراری ارتباط میان مادر و نوزاد در بیش از ۹۰٪ زنان مبتلا به بیاشتهایی عصبی به دلیل ناسازگاری مادران تا ۳ ماه پس از زایمان از مشکلات اساسی این مادران است. همچنین ضعف در شیردهی و قطع زودهنگام شیر از دیگر مشکلات شایع است؛ نوزادان این بیماران از بدو تولد تا ۶ ماهگی در معرض خطرات مربوط به تغذیه قرار دارند.
اکثر مادران مبتلا به اختلالات غذایی نمیتوانند مانند سایر مادران با کودک دلبند خود ارتباط برقرار کنند؛ این مادران به طور ویژه به هنگام بازی یا غذا خوردن بیش از حد مراقب کودکان خود بوده و حساسیت زیادی به نوزاد زیر یک سال خود نشان میدهند. وزن گیری این کودکان نیز علیرغم نگرانی مادر چندان قابل توجه نیست.
بارداری فرصتی برای هدایت مادر به سمت عادات سالم تغذیهای و آگاهی از وضعیت سلامت اوست؛ از این رو مراقبتهای پزشکی، مدیریت تغذیه، روان درمانی و اصلاح رفتار غذایی به عنوان راهکارهای موفقیتآمیز در مدیریت بیاشتهایی عصبی توصیه میشود. همچنین خانواده درمانی به عنوان یک عامل مهم در مدیریت کامل این وضعیت شناخته شده میشود.
در حالت ایدهآل، خانمهای مبتلا به بیاشتهایی در صورت تمایل به بچه دار شدن باید به مشاور مراجعه کنند؛ معمولاً به این افراد توصیه میشود تا حد امکان بارداری را به آینده یا حداقل تا زمان بهبودی کامل موکول کنند. آموزش و مشاوره در مورد تصویر بدن در کنار مشاوره تغذیه فرد را برای بارداری آماده خواهد کرد.
در روند تولد مادران مبتلا به بیاشتهایی یا افرادی که سابقهی این عارضه را دارند، نیاز است یک تیم پزشکی خبره متشکل از ماما با تجربه، متخصص تغذیه، متخصص اختلالات غذایی، یک تیم بهداشت روانی پس از زایمان، یک پزشک عمومی، یک متخصص عکسبرداری و یک متخصص زنان و زایمان حضور داشته و مراقبتهای ویژه را انجام دهند.
پزشک ماما و متخصص زایمان در مورد مصرف هرگونه دارو از جمله ملینها، داروهای ادرارآور و داروهای کاهش اشتها سوالاتی مطرح خواهد کرد؛ پاسخ صادقانه به این سؤالات و بازگو کردن تاریخچه پزشکی برای داشتن یک بارداری ایمن ضروری است. پزشک وضعیت بیمار و پیشرفت عارضه را در طول بارداری تا زمان تولد کنترل خواهد کرد.
رژیم غذایی زنان مبتلا به بیاشتهایی عصبی نه تنها به لحاظ مقدار کاهش مییابد؛ بلکه مواد مغذی موجود در آن متعادل نیست. بیشتر خانمهای مبتلا به بیاشتهایی عصبی در مورد نیازهای غذایی خود در دوران بارداری اطلاعی ندارند و تنها نگرانی آنها افزایش وزن است! این افراد آنها بیشتر به خوردن سبزیجات و کمتر به سمت پروتئین و چربی تمایل دارند و به آنها توصیه میشود برای بهرهگیری از یک رژیم غذایی سالم در دوره بارداری به یک متخصص تغذیه مراجعه نمایند. به طور کلی در سه ماهه اول بارداری نیازی به افزایش میزان کالری دریافتی نیست؛ اما انتظار میرود در سه ماهه دوم میزان کالری دریافتی به ۳۵۰ کیلوکالری در روز و در سه ماهه سوم به ۵۰۰ کیلوکالری در روز افزایش یابد.

پایه اصلی درمان بی اشتهایی عصبی، روان درمانی است که هیچ آسیبی به کودک وارد نمیکند. در این دوره آنالیز دقیق خطر حائز اهمیت فراوان است و فقط باید از داروهایی استفاده شود که مزایای بالقوه آنها مانند بهبود علائم و افزایش اشتها، از خطرات احتمالی ناشی از آنها مانند ناهنجاریهای مادرزادی در سه ماهه اول بارداری بیشتر باشد. گاهی ممکن است روشهای قویتر روان درمانی مثل شناخت درمانی، به عنوان جایگزینی برای مصرف دارو ارائه شود.
تاکنون اکثر مادران مبتلا به بیاشتهایی کودکان خود را به شیوه سزارین به دنیا آوردهاند؛ البته زایمان طبیعی در صورت صلاحدید پزشک زنان و ماما مانعی ندارد. به طور کلی عمل سزارین فرایندی بسیار دقیق و انرژی بر بوده و باید میزان آب بدن مدام کنترل شود؛ حتی گاهی نیاز به تزریق محلول ایزوتونیک است.
یک مسئله بسیار مهم در طول زایمان، دوز بیهوشی است که برای مادرانی که وزن آنها در اواخر بارداری به طرز غیرطبیعی کم است، مطابق دوز استاندارد نخواهد بود. انتخاب نوع بیهوشی (موضعی یا عمومی) توسط یک متخصص بیهوشی زایمان انجام میشود.
تمام مادران پس از زایمان و به دنیا آوردن کودک خود به حمایت و مراقبت نیاز دارند. پیوند میان مادر و کودک باید به طور جدی تشویق شود. گاهی مشاهده میشود که مادران پس از به دنیا آوردن کودک خود، عادات تغذیه ناسالم را از سر میگیرند؛ در حالی که هنوز کودک از شیر مادر تغذیه میکند و از رژیم غذایی مادر تأثیر میپذیرد.
توجه داشته باشید که تغییرات هورمونی، کمبود خواب و استرس مادر شدن گاهی خطرناک است. از این رو تازه مادران مبتلا به بیاشتهایی عصبی باید از نظر عود مجدد علائم و یا افسردگی پس از زایمان از نزدیک تحت مراقبت باشند.
اهمیت حمایت خانوادگی و نظارت متخصص را نباید فراموش کرد. پس از ترخیص مادر و فرزند از بیمارستان، رشد نوزاد و افزایش وزن او باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد.
اگرچه کمبود نسبی استروژن در دوران شیردهی ممکن است خطراتی برای سلامت استخوان مادران مبتلا به سوءتغذیه به همراه داشته باشد، اما هیچ اطلاعاتی درباره اهمیت دریافت کلسیم معمولی یا سایر مکملهای غذایی در دوران شیردهی در دسترس نیست.

مطالعات انجام شده نشان میدهد که بی اشتهایی در بارداری خطراتی که در کمین مادر و جنین هستند را تا حد زیادی افزایش میدهد؛ از این رو تمام زنان مبتلا به بیاشتهایی، در طول بارداری و پس از آن نیازمند مراقبتهای ویژه و مستقیم خواهند بود. بسیاری از بانوان مبتلا به این عارضه تصور میکنند که شدت بیماری آنان چندان زیاد نیست؛ در حالی که همگی باید از مشاوره رژیم غذایی و بارداری با نظارت دقیق برخوردار باشند.
توجه داشته باشید که پس از تولد کودک، خطر عود علائم بی اشتهایی و افسردگی پس از زایمان بسیار بالا است. در پایان بد نیست با راههای درمان بی اشتهایی با گیاهان اشتهاآور نیز آشنا شویم. تا داروی طبیعی و گیاهی هست، داروی شیمیایی چرا؟! اگر شما مادر عزیز تجربه بی اشتهایی در بارداری را داشتهاید؛ اطلاعات و تجربیات خود را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. از همراهی شما سپاسگزاریم.
برگرفته از: onlinelibrary

در ادامه میخوانید:


بیشتر بدانید: چگونه از پوسیدگی دندان کودکان جلوگیری کنیم؟
کارشناسان حوزه سلامت بر این باورند که نوشیدنیهای شیرین عامل مهمی در چاقی کودکان هستند. آنها آبمیوه را خیلی بهتر از نوشابههای گازدار نمیدانند. پدر و مادرها فکر میکنند که آب میوه، چون از میوه استخراج میشود سالم است. آنها قربانی ترفندهای هوشمندانه تبلیغات آبمیوه شده اند.
کاترین شری، متخصص تغذیه میگوید: “بسیاری از مردم فکر میکنند که آبمیوه یک نوشیدنی سالم است، اما در حقیقت پر از قند است.”
آبمیوه دارای قند با غلظت بالاست. حتی آبمیوه ۱۰۰ ٪ طبیعی نیز به اندازه نوشابه قند دارد. همچنین آبمیوه فاقد فیبر است. کاترین شری میگوید: “مصرف فیبر به بدن کمک میکند تا سطح قند خون را تنظیم کند (بنابراین از افزایش و افت ناگهانی قند خون جلوگیری می کند).”
علاوه بر نگرانی از چاقی کودکان، دلایل زیادی برای اجتناب از مصرف آبمیوه وجود دارد. باقی ماندن آبمیوه بر روی دندانهای کودک موجب پوسیدگی آنها میشود. از سویی دیگر مصرف آبمیوه در نوزادان، موجب اسهال و ادرار سوختگی میشود.
آبمیوههای موجود در بازار که دارای مواد نگه دارنده هستند، به هیچ وجه برای مصرف نوزادان توصیه نمیشوند.
خوردن میوه و سبزیجات کامل، موجب آشنایی نوزادان با بافتهای مختلف و تمرین جویدن میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه مطلب راهنمای مصرف سبزی و میوه برای نوزاد ۸ ماهه را مطالعه کنید.

مراقب عبارات تبلیغاتی مانند “آبمیوه ۱۰۰ ٪ طبیعی”، “آبمیوه ارگانیک” یا “بدون شکر اضافه شده” باشید. در نظر داشته باشید که در بهترین حالت، آبمیوه ارگانیک همچنان دارای مقادیر زیادی قند است و هیچ فیبری ندارد. شری میگوید: ” پدر و مادرها میخواهند بهترین مواد غذایی را در اختیار فرزندانشان قرار دهند و بازاریابان نیز از این امر آگاه هستند. آنها میدانند که اگر از کلمات کلیدی مانند “ارگانیک و طبیعی” استفاده کنند، نظر والدین را به سمت آنها جلب میشود. “تنها کافی است پشت بستهبندی را ملاحظه کنید و از ارزش غذایی آن آگاه شوید.”
شری میگوید: “اگرچه برخی از آبمیوهها ادعا میکنند که با ویتامین D و کلسیم غنی شده اند، اما این مواد مغذی به وفور در میوهها، سبزیجات، لبنیات و دیگر غذاها موجودند. لبنیاتی مانند ماست، پنیر یا شیر سرشار از کلسیم هستند، حتی کلم بروکلی نیز غنی از کلسیم است. ماهی و زرده تخم مرغ نیز منبعی غنی از ویتامین D هستند”.
اگر فکر میکنید نوشیدن یک لیوان آب پرتقال، روش سالمی برای دریافت ویتامین C است، بهتر است به جای آن یک پرتقال کامل بخورید، که سرشار از فیبر مغذی است.

بهترین نوشیدنی برای نوزادان و کودکان آب و شیر است. آبمیوه فاقد فیبرهای مغذی میوه است. (یک سیب متوسط دارای ۴ گرم فیبر است، در حالی که فیبر موجود در یک لیوان آبمیوه صفر است.)
اگر نگران کسب ویتامینهای مورد نیاز نوزادتان هستید، به رژیم غذایی او توجه ویژهای داشته باشید. به یاد داشته باشید که نوزادان و کودکان در خوردن غذاها و میوهها، انتخابی عمل میکنند. گاهی اوقات لازم است که ۱۰ تا ۱۵ بار یک ماده غذایی را جلوی کودک بگذارید تا او آن را بخورد.
شری میگوید: “بهترین واکنش در مقابل بد غذایی کودکان این است که بگویید اگر دوست داری بخور و اصراری به خوردن آن نکنید.”
آبمیوه ها، نوشیدنیهای جذابی برای نوزادان هستند که طعم و رنگ خوشایندی دارند. اما در مصرف آنها بایستی جانب احتیاط را نگاه داشت. در صورت مصرف بیش از حد، معده نوزاد با مایعات پر میشود بدون اینکه مواد مغذی به بدن او برسد. این شرایط موجب تاخیر در رشد، سوء تغذیه و آنمی میشود. بنابراین بهتر است او را با میوه های پوره شده و له شده آشنا کنید تا از خواص کامل آنها بهره ببرد. اگر با بی اشتهایی نوزادتان دست و پنجه نرم میکنید، راهکارهای مواجهه با بی اشتهایی کودکان را مطالعه کنید.
شما از چه سنی به نوزادتان آبمیوه داده اید؟ از چه میوههایی شروع کرده اید؟ دیدگاهها و تجربیات خود را با ما و خوانندگان بیا نی نی در بخش نظرات در میان بگذارید.

در گام اول بایستی دلیل بهانه گیری کودک را بیابید و در صورت امکان، مشکل یا نیاز او را برطرف کنید. اما صرف نظر از تلاشهای شما، گاهی اوقات کنترل شرایط از دست شما خارج میشود. نکات زیر به شما کمک میکند تا از پس کنترل این شرایط بهتر برآیید.
شما با دادن حقی بیش از اظهار نظر صرف به کودک خود درباره زندگیاش، از بهانهگیریهای او دوری میکنید. میتوانید این کار را در حین حفظ کنترل بر زندگی او، با واگذاری انتخابهایی به کودک، او را در امر تصمیم گیری مشارکت دهید. نقش موثر کودک در تصمیم گیریها از بروز طغیانهای عاطفی در او جلوگیری میکند.
درخواست کردن از یک متر بالاتر از قد کودک، و یا چند متر آن طرفتر از او، احتمالا باعث میشود که کودک، آن را نادیده بگیرد. عدم رعایت این مساله ایجاد استرس میکند که اغلب منجر به بهانه گیری و کج خلقی او خواهد شد. به جای آن، تا سطح کودک خود خم شده و در چشمان او نگاه کنید و درخواست خود را به صورت واضح و دقیق مطرح کنید. این سبک از برقراری ارتباط، توجه کامل او را جلب خواهد کرد.
هنگامی که کودکتان زمان پرهیجانی را پشت سر میگذارد، به او کمک کنید تا عواطف خود را مشخص و آنها را درک کند. احساسات او را به زبان بیاورید: “تو واقعا غمگینی. میدونم که دوست داری اینجا بمونی و بازی کنی”. البته این به معنای تسلیم شدن در برابر خواسته او نیست، اما گاهی اوقات صرف مطلع کردن او از اینکه مشکلش را درک میکنید برای آرام کردن او کافی است.

در صورتی که کودک با تلاشهای مهربانانه شما آرام نشد، گاهی هنگام رفتار با کودک بهانه گیر بهتر است به او اجازه دهید کج خلقیاش مسیر عادی خود را طی کند. کودکان عواطفی قوی دارند و گهگاه لازم است که آنها را به شیوه خود تخلیه کنند. اگر کودکتان به کمک شما پاسخ نداده، تا زمانی که بهانه گیری و یا کج خلقی او برای کسی آسیب زا نیست، به او بگویید: “من دارم از اتاق میرم بیرون. هر وقت که حالت بهتر شد، میتونی بیای پیشم.” و همان کار را انجام دهید. خود را به کاری سرگرم نشان دهید و به طور نامحسوس او را زیر نظر داشته باشید. صبورانه منتظر بمانید تا کودکتان آرام شود.
اگر کج خلقی، بهانه گیری یا نق زدن به اتفاقی روزمره تبدیل شده است، کودکتان را آگاه کنید که چنین رفتارهایی باید در فضاهای خصوصی مانند اتاق اضافی خانه یا رختشوی خانه رخ دهد (از اتاق خواب یا اتاق بازی کودک برای این منظور استفاده نکنید). زمانی که او بتواند در آنجا احساسات خود را تخلیه کرده و بعد از آرام شدن از آنجا بیرون بیاید. میتوانید این فضا را فضای آرامش بخش بنامید.
در این فضا چیزی که بتواند به آرام شدن کودکتان کمک کند، قرار دهید. تعدادی اسباب بازی پولیشی نرم، یک بالش و یک پتو در اتاق قرار دهید. یک دستگاه پخش با موسیقی لالایی مانند فراهم کنید. موسیقیهایی مانند امواج دریا و یا باران، در ایجاد آرامش بسیار موثر هستند.
زمانی که کودک آرام شد و از اتاق بیرون آمد، وقت آن است، پیرامون موضوعی که باعث ناراحتی او شده، صحبت کنید. اگر بهانهگیری کودک بر سر موضوع بی اهمیتی است، بهتر است آن را رها کرده و به سراغ فعالیت بعدی بروید.
زمانی که کودکان عصبانی میشوند، اغلب تنفس آنها سریع و سطحی شده و بدنشان سفت میشود. این علایم جسمی میتواند کودک را در وضعیت خشمگین نگه داشته و مانع آرامش او شود. میتوانید به کودک آموزش دهید که چگونه بدن خود را شل کند و از این تکنیک در هنگام عصبانیت و ناراحتی استفاده کند.
برای یادگیری بهتر کودک، میتوانید ابتدا و انتهای روز را با چند دقیقه آرمیدگی بگذرانید. اگر به کلاس یوگا میروید، برخی از حرکات سبک آن را با کودک تمرین کنید.
راه ساده تری نیز وجود دارد و آن روش “خرگوش آرام” است. همراه با کودک بر روی زمین بنشینید و به او بگویید:

این روش در رابطه با کودکان بسیار موثر است، چرا که آنها برای پیشنهادهای ملایم شما آمادگی دارند. به محض اینکه کودکتان با این فرایند آشنا شود، شما میتوانید هر وقت او برانگیخته شد (یا شما را برانگیخت) نزد او بروید. هم سطح کودک شوید و دستهایتان را روی شانههای او قرار دهید. به چشمهای او نگاه کنید و بگویید: “بیا خرگوش آرام را اجرا کنیم”. سپس فرایند را مو به مو توضیح دهید. به مرور زمان دیگر لازم نخواهد بود که فرایند را به صورت کامل توضیح دهید. صرف ذکر کردن آن و در خواست از او برای بستن چشمهایش، آرامش را به دنبال خواهد داشت.
شما چه راهکاری برای رفتار با کودک بهانه گیر و کنترل بهانه گیری کودکان پیشنهاد میدهید؟ تجربیات خود را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.
بیا نی نی/ یاه هان علاوه بر زیبایی محیط باعث سلامت روح وجسم می شود و انرژی خوبی به افراد می دهد ؛ دراین بخش از بیا نی نی به فواید گیاه در خانه خواهیم پرداخت فوایدی که به 7 دسته اصلی تقسیم می شوند.
1- پاکسازی هوا
درسال 1989 دانشمندان ناسا در زمینه پاکسازی هوای داخل منزل باکمک گیاهان تحقیق کرده اند ، بهتراست بدانید هر روزه درمعرض بسیاری از آلودگی هاهستیم و باید برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های تنفسی جایی در منزلمان برای گیاهان خانگی ایجاد کنیم.
برای پاکسازی هوا چه گیاهانی مناسب فضای داخل خانه هستند؟
درخت بامبو : مراقبت ازاین درخت آسان است و سطح فرمالدئید را کاهش میدهد.
درخت فوفل : این درخت برای منزل و ادرات مناسب است ،گیاهی که به آرامی رشد می کند و به آب زیادی نیاز ندارد همچنین برگهای آن هوا را پاکسازی می کند.
فیکوس بنجامین : این گیاه برای پاکسازی هوا مناسب است و به عقیده بسیاری یک تصفیه کننده مناسب برای هوای داخل خانه است.
2- ایجاد احساس شادی و خوشحالی
داشتن گیاه در منزل به شادی کمک می کند ،بسیاری ازمردم ادعا می کنند گیاهان قدرت تاثیری گذاری زیادی در شادی دارند پس اگر فرد حساسی هستید گیاهان برایتان مفید هستند ؛ برای رفع استرس و فضار عصبی برخی گیاهان موثرند.
بنفشه : اگر ستیز و ناسازگاری درمنزل دارید بنفشه به کاهش استرس و حفظ آرمش کمک می کند.
پیچک : باور داشته باشید که این گیاه برایتان شادی و احساس خوبی ایجاد خواهد کرد.
درفش گیاه : این گیاه به عنوان گیاه مردان می شناسند و باروری میل جنسی درمردان را بالا میبرد.
3- برای ذهن مفید هستند
مراقبت از گیاهان ذهن را شفاف می کند و مهربانی و عشق ایجاد و به درمان استرس و عصبانیت کمک می کند ، اگر می توانید باغچه ای درست کنید و با خاک فعالیت هایی انجام دهید تا کالری بسوزانید وخلاقیت را بالا ببرید.
4- کاهش سطح صداهای اضافه
گیاهان سروصدا راکاهش میدهند و هوا راپاکسازی می کند به همین خاطر وقتی ساختمانهایی را با گل وگیاه می بینیم احساس می کنیم کمتر سروصدا دارند.
5- ایجاد حس آرامش
از طبیعت و گیاهان می توانید برای درمان عصبانیت بهره ببرید.
چای کوهی: چون این گیاه حاوی هیپرین است برای درمان افسردگی ،عصبانیت ، بی خوابی و یائسگی پیشنهاد میشود.
گل ساعتی: این گیاه تاثیر آرام بخشی دارد و به درمان عصبانیت کمک می کند.
سنبل الطیب: این گیاه در درمان استرس ،بی خوابی و تنظیم قلب عالی عمل می کند.
6- افزایش تمرکز
همین طور که گیاهان استرس را کاهش میدهد تمرکز را نیز بالا می برد ، گیاهانی که این خاصیت را دارند شامل :
رزماری : رزماری خواص چند گانه ای دارد و برای سلامتی و.تقویت حافظه مفید است.
لیمو : محرک حافظه و به درمان ناراحتی و بی خوابی کمک می کند.
گیاه مارشمالو :این گیاه زیبا در آرام بخشی اهمیت دارد و حاوی موادی است که حافظه را به شکل خوب حفظ می کند.
7- منبع انرژی های مثبت هستند
بعضی ازگیاهان منبع انرژی هستند بنابراین منزل را با این گیاهان پرکنید
اسطوخودوس: افرادی که بی خوابی دارند اسطوخودوس برایشان ایده ال است و انرژی آن ها رامتعادل می کند.
سرخس: عزت نفس رابالا میبرد ؛ چینی های باستان معتقدند این گیاه را اگر در آستانه جدایی هستید درمنزل نگهدارید.
گل داوودی: این گیاه حس خوبی رادر منزل پخش می کند.

نخ
,
پنبه دورو
ست لباس راحتی
بلند
پاییز / زمستان 2018
ایران