سایتی برای نی نی ها و مامانا
9 تا 24 ماهگی
9 تا 18 کیلوگرم
بزرگ
شورتی
سازمان غذا و دارو
نخ
,
پلی استر
ست لباس راحتی
بلند
مهمترین نکته ای که روانشناسان کودک مطرح می کنند این است که باید دلیل تنش و ناسازگاری بین کودکان را پیدا کنید تا بدانید چه کارهایی باید انجام بدهید که این تنشها کم شود و آرامش بین بچه ها حکمفرما شود. دلایلی که روانشناسان از آن صحبت می کنند و روشهای حل این مشکلات ممکن است یکی از نکات زیر باشد:
وقتی کودکان گرسنه، خواب آلود و خسته و عصبی هستند،احساس همکاری و بازی با یکدیگر را ندارند،اگر گرسنگی و خستگی و خواب آلودگیشان برطرف شود و بعد از برطرف شدن نیازهای اساسیاش از او بخواهید به بازی ادامه بدهد، قطعا متوجه تغییر حال او میشوید. دیگر نه عصبی است و نه خسته و به راحتی میتواند با دیگران کنار بیاید. بیشتر بخوانید: کنترل خشم کودک با این بازیها!
گاهی وقتها بچه ها برای جلب توجه والدین ممکن است سر ناسازگاری با بقیه بگذارند. وقتی آنها ساکت،آرام هستند و با هم همکاری و بازی میکنند، مادر و پدر سرگرم کارهای خودشان هستند و هیچ توجهی به آنها ندارند. اما وقتی با هم جنگ و دعوا میکنند مادر و پدر سر صحنه حاضر میشوند، با آنها حرف میزنند و برایشان وقت میگذارند. به همین دلیل وقتی بچهها رفتار خوب و مناسب دارند،به آنها توجه کنید و آنها را تشویق و تحسین کنید. مثلا وقتی میبینید مشغول بازی با یکدیگر هستند و در آن زمان رفتار دوستانهای با هم دارند آنها را با بیسکوییت ، میوه یا بستنی تشویق کنید و به آنها بگویید:« از اینکه میبینم شما به این خوبی با هم بازی میکنید و با هم دوست هستید خیلی لذت می برم.»
اگر این کار بچهها ادامه داشت به آنها یاد بدهید که توجه را به روش مثبتی از مادر و پدر بخواهند .مثلا به فرزند خود بگویید: «وقتی دوست داری بغلت کنم و نوازشت کنم به من بگو.من همیشه برای تو وقت دارم.»
روانشناسان معتقدند توجه به کودکان با زمان 20- 15 دقیقه برای هر بچه در طول روز به طور قابل توجهی رفتارهای پرخاشگرانه و نق زدن او را کم میکند. کتاب خواند، بازی کردن، درگیر کردن کودک در آشپزی و کارهای خانه راههای خوبی برای توجه مثبت به کودک است.
شاید اصلا قصدتان مقایسه کردن نباشد اما شاید به دلایل مختلف بچه ها را با یکدیگر مقایسه کنید.بعضی پدر و مادرها فکر میکنند مقایسه کودک را شرمنده میکند و انگیزهای میشود تا او بهتر عمل کند،اما مقایسه کردن باعث ایجاد حسادت در بچه ها میشود و روابط آنها را با هم بدتر میکند. یادتان باشد هیچ وقت رفتارهای خوب یکی از بچهها را به رخ دیگری نكشید زیرا این رفتار، نوعی حسادت و تنفر آنها از یكدیگر را ایجاد میكند و در عین حال، كودكان تحمل ندارند كه به هر دلیلی، والدین از یكیراضی باشد و از دیگری ناراضی. با حسادت فرزند بزرگتر چه کنم؟
روانشناسان معتقدند مادر و پدر نباید نقش قاضی را در دعوای بچه ها بازی کنند. چون هر یک از کودکان انتظار دارد که والدین به نفع او قضاوت کنند. روش درست این است که کار را در اغلب موارد بر عهده خود کودکان بگذارید،البته اما اگر یکی از خواهران یا برادران، قلدری می کند و نفوذ و تسلط بیشتری بر کودکان دیگر داشته باشد، این موضوع باید توسط والدین مدیریت شود.
بعضی از کودکان حس مالکیت و انحصارطلبی زیادی دارند. به همین دلیل در بازی و همکاری با بقیه بچه ها به مشکل می خورند. به همین دلیل پدر و مادر باید با هم تبادلاتی داشته باشند تا کودک یاد بگیرد که میتواند وسایلش را به دیگران قرض بدهد یا وسایل دیگران را قرض بگیرد. در خانه هم به جز وسایل شخصی خاص، سایر وسایل را به صورت مشترک استفاده کنید.
اجازه گرفتن در بازی و همکاری بین بچه ها نقش مهمی دارد. به کودک اجازه گرفتن را یاد بدهید. پدر و مادر باید به کودکشان آموزش بدهند تا وقتی خواهر ،برادر، دوست یا فرد مقابل اجازه نداده، نباید آن وسیله را برداریم. نوبتی بازی کردن با یک وسیله را با کودک تمرین کنید. مثلا بچهها به نوبت یک شمع را فوت کنند، یا به نوبت توپ را بگیرند و به نفر بعدی بدهند.
یکی از مهمترین دلیل اختلافات بین بچه ها تصور تبعیض بین آنهاست. حتی اگر فرزندان شما تفاوت سنی زیادی دارند، بر اساس سن آنها مسئولیتی به هر یک بدهید.
کودکان باید توانایی گوش کردن را به آنچه یک نفر می گوید ، بیاموزند. به این ترتیب کودک یاد می گیرد که با دیگران همدلی کند و دنیا را از دیدگاه آنها ببیند. از کودکان بخواهید به نظرات یکدیگر گوش دهند و نظر و افکار دیگری را درک کنند.
به کودکان آموزش بدهید با دیگران به همان شکلی رفتار کنند که دوست دارند با آنها رفتار شود. احترام گذاشتن مثل حرف زدن با دیگری با لحن و صدای آرام در عین مخالفت، اهمیت دادن به نظرات دیگری، حفظ حریم شخصی فرد دیگر (وارد نشدن به اتاق خواهر یا برادر بدون اجازه و برنداشتن وسایل شخصی) است.
-در کنترل دعوا و ناسازگاری کودک با بقیه به هیچ وجه خشن و با تهاجم رفتار نکنید.
-دنبال مقصر نگردید.جانب گیری کردن یا تعیین مجازات های متفاوت زمینه را برای برچسب قربانی و قلدر زدن فراهم می کند. مجازات بچه ها باید یکسان باشد بدون هیچ استثنایی.
-به هیچ وجه جلوی چشم فرزندتان با کودکی که با او دعوا کرده یا با والدین او بد و خشن برخورد نکنید.
منابع
www.positiveparentingsolutions.com
kidshealth.org
اگر نوزاد سیر است و زیر پایش هم تازه عوض کرده اید و خوب هم خوابیده،اما بی دلیل و ناگهان گریه می کند و گریه اش قطع نمی شود و نمی توانید مثل همیشه با روشهایی که داشته اید او را آرام کنید، ممکن است بیمار باشد. پزشکان متخصص معتقدند گریه نوزاد اگر بیشتر از چهار ساعت طول بکشد و آرام نشود حتما باید با پزشک متخصص مشورت کنید. البته به بی حالی نوزاد هم باید توجه کنید. اگر نوزاد بیحال باشد و گریه نکند، و به شکل غیرعادی بیتحرک باشد و به سختی از خواب بیدار شود، حتما باید به پزشک مراجعه کنید.
بیشتر بخوانید انواع بیماریهای نوزاد و راههای درمان آن
اگر نوزاد بعد از خوردن شیر، سه یا چهار ساعت بخوابد و بعد از آن هنوز خوابآلود باشد و برای شیر خوردن بیدار نشود، ممکن است دچار مشکلی باشد که لازم است با پزشک متخصص تماس بگیرید .
اگر نوزادبه سختی نفس میکشد یا هر مشکلی در تنفس دارد، به سرعت از اورژانس درخواست کمک کنید. خس خس سینه و یا ناله کردن، تنفس مستمر و سریع، باز شدن سوارخهای بینی، انقباض در قفسه سینه، فرورفتگی پوست بالای استخوان ترقوه بین دندهها یا در زیر دندهها، تنفس سنگین و همراه با صدایی مثل خر خر ، صدای سوت زدن یا صداهای ترقترق در طول دم و بازدم از نشانه های مشکلات تنفسی در نوزادان است که خیلی سریع باید او را بیمارستان برسانید. اگر نوزاد بیش از ۶۰ نفس در دقیقه دارد یا اطراف دهانش در حال تبدیل شدن به رنگ آبی است، خیلی سریع با اورژانس تماس بگیرید.
اگر تغییر مشخصی در خلقوخوی نوزاد مشاهده کردید، بهتر است با یک پزشک او تماس بگیرید. مثلا اگر شیرخوردن نوزاد تغییر کرده و مثل همیشه شیر نمی خورد و مثل همیشه خوب نمی خوابد و بدخلق شده ، از پزشک راهنمایی بخواهید.
نوزادی که از مکیدن سینه مادر و شیر خوردن خسته میشود و علاقه ای به شیر خوردن ندارد، ممکن است بیمار شده باشد. همچنین اگر نوزاد بیش از قبل یا با سختی زیادی استفراغ میکند یا رنگ استفراغش سبز یا زرد است، حتما با پزشک متخصص تماس بگیرید.
کم آب شدن بدن نوزاد خطرناک است و معمولا با این نشانه ها خودش را نشان می دهد:خوابآلودگی یا بیحالی ،کم شدن ادرار و کمتر از سه پوشک خیس در روز، خشکی مخاط داخل دهان و لب و تغییر غیرطبیعی در مدفوع.اگر این علائم را در نوزاد دیدید حتما باید به پزشک مراجعه کنید.
هر گونه بو، چرک یا خونریزی از بند ناف و هر قرمزی و ورم در اطراف ناف نوزاد را جدی بگیرید. خونریزی چند قطره ای ممکن است تا دو هفته پس از افتادن بند ناف نوزاد در لباس و پوشک او دیده شود. اما اگر بعد از حمام کردن نوزاد یا عوض کردن پوشک متوجه خونریزی زیاد شدید، حتما باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.
بیشتر بخوانید بعد از افتادن بند ناف نوزاد چه باید کرد؟
اگر مدفوع نوزاد بیش از حد آبکی باشد یا تعداد آن بیشتر از همیشه شود، ممکن است نوزاد دچار اسهال شده باشد. مدفوع کم هم ممکن است نشانه بیماری باشد. اگر در مدفوع او خون، مخاط یا مادۀ ژلهمانندی وجود دارد، حتماً باید با پزشک متخصص تماس بگیرید. رنگهای سیاه، زرد، قهوه ای و سبز برای مدفوع نوزاد طبیعی است. زمانی باید به تغییر رنگ مدفوع نوزاد توجه کنید که رنگ مدفوع ناگهان سفید شود. اگر رنگ مدفوع نوزاد سفید باشد نشاندهنده اختلالات کبدی است و حتما باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.
بیشتر بخوانید چرا رنگ مدفوع نوزاد سبز می شود؟
تب در نوزاد نشانهای از بیماری است. تب نوزاد معمولا نشان دهنده مبارزه بدن با یک بیماری و عملکرد دستگاه ایمنی بدن است. اگر نوزاد تب دارد، در بیشتر موراد به این معنی است که احتمالا سرما خورده یا دچار یکی دیگر از عفونتهای ویروسی شده است. به همین دلیل تب نوزاد را جدی بگیرید.
بیشتر بخوانید درمان خانگی تب نوزاد
هیچ کس دوست ندارد بوی بد بدهد و به همین دلیل ممکن است انواع مختلف مام، دئودورانت یا عطر را برای سرکوب بوی بدن انتخاب کند. ممکن است قبلا به این مسائل فکر نکرده باشید اما وقتی پای کودک به میان میآید مدام از خودتان سوال میکنید که آیا ممکن است استفاده از مام در شیردهی به کودک آسیبی بزند؟ بهتر است در این باره اطلاعات بیشتری به دست آوریم.
ممکن است شما آگاهی نداشته باشید اما پوست زیر بغل شما یکی از ظریفترین نواحی بدن شماست و پوست این ناحیه بسیار نازک است. دئودورانتهایی که در بازار هستند ممکن است بسیاری از مواد غیرقابل تایید داشته باشند. آلومینیوم یکی از اصلیترین مواد تشکیل دهنده آن است. هر زمان که از دئودورانتها با این مواد شیمیایی مضر استفاده کنید به راحتی توسط پوست زیر بغل جذب شده و وارد جریان خون میشود. اگر در دوران شیردهی باشید ممکن است این مواد در شیر مادر نیز یافت شود و ناآگاهانه به نوزاد منتقل شود. جنبه دیگری که باعث نگرانی میشود این است که این دئودورانتها اغلب به صورت اسپری هستند و ممکن است حین اسپری کردن به سایر قسمتهای بدن مانند سینه و بازو نیز سرایت کند و نوزاد حین شیر خوردن مستقیما با آن در تماس باشد. به همین دلیل برای مادر شیرده بسیار مهم است که نسبت به زیبایی خود بسیار محتاط عمل کند.
بدون تردید شما عاشق بوی خوب هستید اما مطمئنا به قیمت آسیب رساندن به کوچولو این کار را نمیکنید. بهترین کاری که میتوانید انجام دهید انتخاب گزینههای امنتر است به همین دلیل باید کارهای زیر را انجام دهید:
هر قسمت از بدن PH متفاوتی دارد. طبق اعلام دانشگاه اوولو میزان PH رحم بین 6.6 تا 7.6 است. روند تخمک گذاری ممکن است باعث شود مایعات رحمی کمی اسیدیتر شوند در حالی که مقاربت اثر قلیایی بر آن دارد. اسپرمها قادر به حرکت در یک محیط اسیدی نیسند و این باعث میشود که یک محیط قلیایی در رحم برای لقاح ایجاد شود. وظیفه نگهداشتن PH در حالت تعادل در بدن توسط کلیهها و کبد انجام میشود. با این حال ما میتوانیم برخی مراحل را برای کمک به بدن در تنظیم سطح PH رحم انجام دهیم.
پزشک میزان PH سطح رحم را تعیین میکند. با آزمایش ادرار، بزاق یا نمونه خون به راحتی قابل انجام است. پس از یادگیری سطح PH رحم میتوانید از طریق رژیم غذایی آن را تنظیم کنید. تغییر رژیم غذایی و کم و زیاد کردن برخی مواد غذایی خاص میتواند به شما در دستیابی سطح PH مناسب رحم برای لقاح کمک کند.
کلروفیل ترکیبی است که به گیاهان رنگ میدهد. کلروفیل به طور قابل توجهی سطح PH غذاهای اسیدی را بالا میبرد به طوری که آنها قلیاییتر شوند. غذاهایی که مقدار زیادی کلروفیل دارند حاوی مارچوبه، خیار، کدو، نخود فرنگی و جعفری است. افرادی که مصرف زیاد گوشت یا لبنیات دارند از ترکیب این غذاها در رژیم غذایی خود بهرهمند میشوند. بیشتر بخوانید: تغذیه در تعیین جنسیت نوزاد تاثیر دارد؟
بیشتر سبزیجات و میوهها قلیایی هستند و حاوی مقادیر زیادی نمک هستند که برای جلوگیری از اثرات منفی اسید عمل میکنند. از جمله سبزیجاتی که میتوان در رژیم غذایی قرار داد شامل سبزیجات برگ سبز مانند کلم، کلم بروکلی، اسفناج و همچنین قارچ، سیب زمینی شیرین، فلفل و گل کلم هستند.
میوههایی که ممکن است اسیدی به نظر برسند مانند لیمو و گریپ فروت در واقع اصلا اسیدی نیستند. سایر میوههای قلیایی شامل سیب، گلابی، موز، هلو و انگور است. میوههای اسیدی شامل تمشک و زغال اخته و هر میوه لعاب دار است.
بسیاری از پروتئینها اسید سولفوریک در بدن آزاد میکنند بنابراین آنها را اسیدی میکند. آنها شامل پروتئینهای حیوانی مانند گوشت گاو، مرغ، بوقلمون، ماهی و غذاهای دریایی هستند. سایر منابع پروتئینی اسیدی شامل اکثر لوبیاها، تخم مرغ، و آجیلهایی مانند فندق و گردوست.
پروتئینهای قلیایی در تخم بلدرچین و اردک، توفو، آجیلهایی مانند بادام زمینی و بادام هستند. بیشتر دانهها مانند دانه کدو تنبل و دانه آفتابگردان نیز قلیایی هستند.
غذاهای حاوی لبنیات اسید تولید میکنند. آنها شامل غذاهایی مانند پنیرهای سخت و نرم، شیر، ماست و بستنی هستند.
دانهها میتوانند اسیدی یا قلیایی باشند. دانههای قلیایی شامل جو و کینوآ هستند. در حالی که دانههای اسیدی شامل ارزن، برنج قهوهای و سفید، چاودار و هر ماده غذایی حاوی آرد فرآوری شده است.
آیا خانمهای مبتلا به هپاتیت میتوانند باردار شوند؟ آیا امکان دارد خانمها در دوران بارداری به هپاتیت مبتلا شوند؟ آیا امکان انتقال هپاتیت از مادر آلوده به جنین وجود دارد؟ برای پاسخ به این سوالات به گفتگو با زهرا محسنپور قاضی جهانی، کارشناس مامایی، پرداختیم.
خانمهای مبتلا به هپاتیت احتمال دارد که بتوانند باردار شوند اما آنها باید بر اساس نوع هپاتیت، اقدامات محافظتی و دارویی را انجام دهند. باید بدانید که خانمهای باردار هم احتمال دارد که به هپاتیت مبتلا شوند که بر اساس نوع بیماری باید اقدامات محافظتی و دارویی برای آنان انجام شود.
هپاتیت A
احتمال انتقال بیماری در هپاتیت نوع A، ناچیز است. اگر خانمهای باردار با فردی مبتلا به هپاتیت تماس داشته باشند، باید به آنها ایمونوگلوبولین تزریق کرد. این بیماری در هنگام زایمان هم ممکن است به جنین منتقل شود. البته مادران باید اقدامات درمانی و پیشگیری را انجام دهند چون بیشتر عفونتها مزمن هستند و در غربالگریها مشخص میشوند.
هپاتیت B
اگر مادر از نظر ابتلا به هپاتیت B مثبت باشد (HBsAG+)، باید در بدو تولد (12هفتهی اول) به نوزاد واکسن ضدهپاتیت و ایمونوگلوبولین تزریق شود. همچنین باید در ماه اول و ماه پنجم واکسن روتین را به او تزریق کنند. بدون این اقدامات، به احتمال 60 درصد نوزاد در هنگام زایمان به هپاتیت مبتلا میشود. در حالیکه با این اقدامات احتمال عدم ابتلا به هپاتیت، به 95 درصد میرسد که در کنترل بیماری بسیار موثر است. معمولا نوزادانی که به هپاتیت مبتلا میشوند به میزان 85 درصد عفونتهای مزمن و بدون علامت دارند و متاسفانه حدود 10 تا 15 درصد این نوزادان در بزرگسالی به سیروز و سرطان کبد مبتلا میشوند.
هپاتیت C
تا به حال تغییر شدت این بیماری در طول دوران بارداری دیده نشده است. به دلیل اینکه درمان ویروسی ایمن برای درمان این بیماری وجود ندارد و علائم بالینی آن هم کم است، غربالگری انجام نمیشود و درواقع مقرون به صرفه نیست. البته اگر خانمی مبتلا به HIV باشد، احتمال انتقال هپاتیت C به نوزاد بسیار زیاد میشود بنابراین بهتر است خانمها باردار نشوند.
هپاتیت E
هپاتیت E در بارداری بسیار اهمیت دارد بهطوریکه مرگ و میر مادران در این دوران به 20 درصد میرسد. همچنین احتمال انتقال مستقیم هپاتیت E بهطور مستقیم از مادر به فرزند در دوران بارداری بسیار بالا است (احتمال انتقال عمودی بالا است) و این بیماری در بارداری تشدید میشود. بنابراین مادران بارداری که در این شرایط قرار دارند باید فورا به فوق تخصص مراجعه کنند چون احتمال انتقال این نوع از هپاتیت به نوزاد در حدود 50 درصد است.
هپاتیت A: آب و غذای آلوده، تماس مقعدی- دهانی، رابطهی جنسی محافظت نشده (عدم استفاد از کاندوم)
هپاتیت B: سرنگ مشترک، سوراخ کردن گوش و پیِرسینگ، خالکوبی، خراش تصادفی پوست با سوزن، مایعات عفونی و خون. در صورت وجود یک فرد مبتلا در خانواده، همهی اعضای خانواده باید واکسینه شوند.
هپاتیت C: از طریق خون افراد مبتلا به بیماری منتقل میشود مخصوصا کسانی که فرآوردههای خونی قبل از سال 1987 را مصرف کردهاند و ناخواسته به این بیماری مبتلا شدند. همچنین افرادی که داروهای غیرمجاز تزریق کرده و از راه بینی کوکائین مصرف کردهاند، از افراد پرخطر برای انتقال این بیماری محسوب میشوند.
هپاتیت E: نوشیدن آب آلوده، تماس جنسی دهانی (اورال) و مقعدی (رکتال). نحوهی بروز این بیماری شدید و حاد است اما پیامد طولانی ندارد.
هپاتیت A: این نوع از هپاتیت معمولا درمان نمیشود و کارهایی مانند استراحت در بستر، رژیم غذایی مناسب و کارهایی از این قبیل، اثر چشمگیری بر این بیماری در دوران بارداری ندارند. اما مرگ و میر نوزادان بالا میرود و فعالیت بیماران هم کم میشود. برای کنترل بیماری در موارد خفیف، درمان سرپایی و واکسیناسیون موثر است. البته باید بدانید که کودکان در 12 ماهگی و 18 ماهگی واکسن هپاتیت A را میزنند و برای برخی بزرگسالان هم واکسن وجود دارد.
هپاتیت B: استراحت در بستر، رژیم غذایی سرشار از پروتئین، کربوهیدرات برای ترمیم و محافظت کبد و مصرف داروهای آنتی ویروس که در بارداری ایمن هستند در درمان این نوع هپاتیت موثر است.
هپاتیت C: استفاده از آنتیویروس برای درمان این نوع هپاتیت تجویز میشود و برای دوران بارداری دارو و درمانی وجود ندارد که ایمن باشد. همچنین تجویز مکملهای ویتامین B12 در درمان این بیماری بسیار موثرند و خیلی خوب جواب میدهند بهطوری که در حدود90درصد از بیماران مبتلا به این نوع هپاتیت بهبود مییابند.
هپاتیت E: هیچ درمانی ندارد و بیماری خودبهخود محدود میشود. استراحت و مایعدرمانی در کنترل این بیماری بسیار موثرند و ویروس این نوع هپاتیت باید از راه تنفس سریع یا استفراغ خونآلوده خارج شود. عوارض هپاتیتهای C و D بسیار حادتر بوده و احتمال سیروز و سرطان کبد بیشتر است.
6 Sport Shoes For Girls
مواد مصنوعی
بند
,
چسبی
چوب
روزمره
ایران
ویسکوز
,
پلاستیک
مهمانی
,
روزمره