فواید بیرون بازی کردن بچه ها برای سلامت جسم و روح آنها
تفاوت بسیار زیادی بین کودکان نسل جدید و قدیم وجود دارد، بچه های قدیم بیشتر زمان خود را بیرون از خانه بازی می کردند اما کودکان امروزی بیشتر زمان خود را داخل خانه و در حال بازی با کامپیوتر ، موبایل و … می گذرانند.گذراندن زمان در داخل خانه با وسایل الکترونیکی و عدم فعالیت نه تنها سبب چاقی و اضافه وزن کودکان می شود، بلکه مشکلات دیگری مانند کاهش ویتامین دی ، تهدید سلامت روان و … را در پی دارد.
وقت گذراندن با وسایل الکترونیکی، تاکید بر فعالیت های برنامه ریزی شده ای که پدر و مادر تعیین می کنند، نگرانی در مورد آفتاب ، عدم وجود مکان های امن در فضای باز از عللی می باشد که کودکان محیط بیرون را برای بازی انتخاب نمی کنند. در این بخش از بیا نی نی شش دلیل مهم برای بیرون بازی کردن بچه ها وجود دارد که توصیه می کنیم با دقت به مطالعه آنها بپردازید.
مزایای بازی کردن کودکان در طبیعت و بیرون از خانه
1.نور آفتاب:
بازی در آفتاب و بیرون از منزل ممکن است مشکلاتی مانند آفتاب سوختگی و پیری پوست را برای شما به وجود آورد، اما این فقط یک قسمت از ماجراست، بدن ما برای تامین ویتامین D به نور خورشید نیاز دارد.ویتامین D نقش مهمی در بسیاری از فرآیندهای بدن ایفا می کند.قرار گرفتن در معرض خورشید و تامین ویتامین D بدن، سبب تقویت استخوان ها و افزایش سیستم ایمنی بدن و خوابی باکیفبت می شود . ویتامین D در بهبود خلق و خو نیز تاثیرگذار است بنابراین به دلیل تمام این مزایا اجازه دهید کودکان کمی در آفتاب بازی کنند البته قبل از بازی از کرم ضدآفتاب استفاده نمایید.
2.ورزش کردن:
بودن کودکان در داخل خانه و بازی با موبایل و تماشای تلویزیون سبب چاقی و اضافه وزن کودکان شده است. بازی دز بیرون از خانه با چیزی مانند یک توپ یا دوچرخه باعث فعال شدن کودک و سلامت او می شود. بچه ها باید روزی یک ساعت فعالیت داشته باشند.
مطمئنا کودک شما در خانه نمی تواند مانند بیرون فعالیت داشته باشد و بازی او در خانه برای دیگران مزاحمت ایجاد می کند ، پس کودکتان را با خود به پارک و… ببرید تا کمی نیز در فضای بیرون و با دوستانش به بازی بپردازد.
3.عملکرد اجرایی:
مهارت در برنامه ریزی، اولویت بندی، عیب یابی، مذاکره و… برای موفقیت ما حیاتی هستند. بیرون رفتن بچه ها و بازی کردن آنها در بیرون از خانه فرصتی برای تمرین این مهارت های مهم زندگی است. کودک در بیرون از خانه و با بازی کردن با دوستانش این مهارت ها را یاد گرفته و تمرین می کند.
4. ریسک پذیری:
چنانچه بارها در بخش های مختلف مربوط به نکات تریبت کودک در بیا نی نی گفته ایم اگر کودکان را به صورت حباب نگه داریم و هرگز اجازه ندهیم که ریسک کنند، آنها ممکن است اعتماد و شجاعت برای رویارویی با خطرات اجتناب ناپذیر زندگی را به دست نیاورند بنابراین بچه ها باید کمی ریسک کنند.
اجازه دهید کودکانتان بیرون از خانه بازی کنند و آنها را از انجام برخی کارهای غیر خطرناک باز ندارید. ممکن است بچه ها برخی کارها را انجام دهند و با شکست روبرو شوند اما لازم است بدانید درس هایی که از شکست یاد می گیریم، به اندازه چیزهایی که از موفقیت یاد می گیریم، مهم هستند.
5. اجتماعی شدن:
بچه ها باید یاد بگیرند چطور با هم کار و بازی کنند. آن ها باید یاد بگیرند چطور با دیگران شریک شوند و هم کاری کنند اگر آن ها فقط با تنظیمات بسیار ساختار یافته، مانند تیم های مدرسه یا ورزش، با هم تعامل داشته باشند، نمی توانند آنچه را که نیاز دارند، یاد بگیرند.
6. قدردانی از طبیعت:
در گذشته که بیشتر کودکان ما در دل طبیعت بازی می کردند، عشق به طبیعت و محافظت از آن بیشتر در آنها مشاهده می شد اما امروزه با تغییر در تربیت فرزند و بیرون نرفتن کودک از خانه ، کودکان نمی توانند با محیط زیست سازگار شده و از آن لذت ببرند پس به جای اینکه در خانه بمانید، با فرزندتان به پارک بروید، دوچرخه سواری و پیاده روی کنید. در این حالت پذیرفتن عادت هایی که با محیط زیست سازگار هستند برای آن ها راحت تر می شود و عشق به محافظت از محیط در آن ها پرورش پیدا می کند. به طبیعت بروید و به صورت فردی یا جمعی، زباله ها را جمع کنیم.
7. یادگیری عالی:
کودکان ممکن است در خانه درس و مهارت های مهم زندگی را یاد بگیرند، نگرش حل مساله را توسعه دهند، به کسب اطلاعات جدید و درک ابتدایی از علم بپردازند. اما بازی در فضای باز می تواند راهی درخشان برای افزایش توانایی های یادگیری در کودکان باشد. بهترین شکل یادگیری، یادگیری از طریق بازی می باشد.
8. رشد فیزیکی سالم:
بازی در فضای باز سبب رشد بهتر کودک می شود. کودکانی که در فضای باز ، بازی می کنند آمادگی جسمانی بالاتری دارند و ایمنی بدنشان بیشتر است. بازی با دوستان و فعال بودن مانع چاقی که بیماری هایی مانند دیابت، مشکلات قلبی و… را در پی دارد ، می شود.
در خانه ماندن کودک و قرار گرفتن در معرض ابزارهای الکترونیکی برای مدت زمان طولانی، می تواند دیدگاه یک کودک را مختل کند اما بازی در فضای باز باعث بهبود دید کلی کودک می شود.
9. تقویت خلاقیت:
ورزش کردن و بازی های در فضای باز می تواند سبب افزایش خلاقیت کودک شود. بودن در محیط طبیعی باز می تواند تخیل کودک را تحریک کند و ممکن است ایده های مبتکرانه زیادی در او ایجاد نماید.
10. تشکیل مهارت های اجتماعی:
کم رویی ، خجالت ، و گاهی هراس اجتماعی رفتارهایی هستند که کودکانی که بیرون از خانه نمی روند و در اجتماع ظاهر نمی شوند از خود نشان می دهند. بازی در فضای باز و با کودکان دیگر سبب رشد مهارت های اجتماعی می شود. در بازی کودکان یاد می گیرند که به طور موثر با کودکان دیگر تعامل داشته باشند و دوستان جدیدی پیدا کنند و بدون نظارت بزرگ ترها بازی کنند و در نتیجه مهارت های اجتماعی و ارتباطی را در این مواقع کسب می کنند.
11. نگرش مثبت:
بازی در فضای باز فرصتی عالی برای کانالیزه کردن انرژی طبیعی کودک به شیوه ای معنی دار را فراهم می کند.کودکانی که در فضای باز بازی می کنند، خلق و خوی آرام تر و شادتر دارند و دارای نگرش مثبتی هستند.
12. توسعه شخصیت:
بازی بیرون از خانه به رشد مثبت شخصیت کودک کمک می کند و آن ها یاد می گیرند مستقل و متکی به نفس باشند. با بازی در فضای باز کودکان یاد می گیرند ، بدون نظارت بزرگسالان با موانع و شرایط نا آشنا، برخورد کنند ، این کار سبب افزایش اعتماد به نفس شده و آن ها را برای مقابله با موقعیت های زندگی آماده می کند. در این بازی ها کودکان ویژگی هایی چون انضباط، نظم و روحیه تیمی را می آموزند.
13. بهبود محدوده توجه:
بازی در فضای باز به بهبود استعدادهای ذهنی کودکان کمک می کند. بازی به گسترش محدوده توجه کودکان کمک کرده و تمرکز آن ها را بهبود می بخشد و مهارت های مشاهدات و استدلال آن ها را افزایش می دهد.بازی در فضای باز توجه را در کودکان بیش فعالی که دارای اختلال کم توجهی هستند، افزایش می دهد.
14. به دست آوردن مهارت های حرکتی:
مشارکت در بازی های خارج از خانه می تواند به کودکان کمک کند، تا مهارت های حرکتی خود را توسعه دهند. آن ها به چابکی، هماهنگی و تعادل بهتر با بازی در فضای باز دست می یابند.
15. شیوه زندگی سالم تر:
کودکانی که در فضای باز، بازی می کنند، در بزرگسالی سبک زندگی سالمتری را بر می گزینند .
به طور کلی بازی کردن در فضای باز باعث سلامت روانی و جسمی کودکان ، افزایش مهارت های اجتماعی ، افزایش خلاقیت ،رشد بهتر او، یادگیری مهارت های مختلف زندگی ، شکوفایی کودک ، توسعه استعداد های او ، کشف محیط طبیعی می شود. بنابراین اجازه دهید کودکانتان بازی در فضای باز را تجربه کنند.
آیا معایبی هم در بازی بیرون از خانه وجود دارد؟
زیاده روی در همه چیز می تواند بد باشد. به همین ترتیب، بازی کردن در فضای باز به مدت طولانی هم ممکن است ایده خوبی نباشد.
برخی از مضرات احتمالی بازی های خارج از منزل عبارتند از:
کودکان باید ساعاتی از روز خود را به درس و فعالیت های مدرسه اختصاص دهند اما بازی در خارج از منزل ممکن است کودک را از انجام تکالیف غافل کند و کودک دیگر تمایلی به ماندن در خانه و انجام تکالیف نداشته باشد.
بازی در فضای باز ناامن ممکن است خطراتی برای کودک در پی داشته باشد.
اغلب اوقات بچه ها بدون نظارت بزرگسالان بازی هایی را در بیرون از منزل انجام می دهند که ممکن است در هنگام بازی آسیب هایی به کودک وارد شود.
چگونه می توان کودکان را برای بازی کردن در بیرون تشویق کرد؟
بهترین راه برای تشویق کودکان برای بازی در فضای باز، این است که:
- اگر کودک به ورزش علاقمند است، او را برای ورزش کردن به بیرون از منزل ببرید.
- اسباب بازی های مورد علاقه کودکتان را مانند خمیر بازی، ماشین مسابقه، توپ و غیره را به بیرون از خانه ببرید تا آن ها ساعتی را در فضای آزاد بازی کنند.
- شما می توانید با فعالیت جالبی مثل ساخت جایگاه خوراک پرنده یا نقاشی کشیدن روی دیوار کودک را ترغیب نمایید ، به خارج از خانه بیاید.تماشای یک کار سرگرم کننده باعث می شود که کودکتان در فضای باز به شما بپیوندد.
- به جای اینکه با ماشین به بازار یا مناطق نزدیک خانه بروید، پیاده این مسیر را بپیمایید . همراهی شما و کودکتان باعث می شود بیشتر بتوانید با کودک صحبت کنید.
- کودک خود را به پارک یا طبیعت ببرید، اما اجازه دهید او به کاوش بپردازد.
- کودک خود را در کوهنوردی، ماهی گیری و فعالیت های این چنینی با خود همراه کنید.
- فعالیت های مختلفی مانند سفر ساحلی، بازدید از باغ گیاه شناسی یا مزرعه را برنامه ریزی کنید تا علاقه کودک خود را جلب کنید .
- شما می توانید چالش هایی برای کودکتان مانند جستجوی گنج یا کار ایجاد کنید و به طور مناسب به او پاداش دهید .
- مطمئن شوید که به کودکتان خوش می گذرد و از بیرون بودن لذت می برد !
- به اطراف نگاه کنید تا مراقب او باشید، ولی دخالت نکنید و جلوی کنترل تجربیات او را نگیرید .
- تنها وقتی کودک درخواست کمک نمود، به او کمک کنید.
