دسته: شیرخوار و نوپا

ضربه به سر انگشتان در بچه ها شایع است وبیشترین موارد مربوط به ماندن انگشتان کودک لای در یا پنجره و یا زیر یک جسم سنگین است.

در چنین مواردی محل آسیب را با آب گرم وصابون بشوئید و با یک باند استریل ببندید تا در صورت خونریزی، بند بیاید اما توجه داشته باشید که چنانچه بریدگی عمیقی وجود دارد،کودک درد شدید دارد،شکل انگشتش تغییر کرده و یا زیر ناخنش خون جمع شده است باید حتما توسط پزشک ویزیت شود.

معمولا آسیب های خفیف را که مقدار کمی تورم و درد ایجاد کرده اند، به خصوص اگر حرکات انگشت کودک طبیعی باشد ومختل نشده باشد ،می توان بدون نگرانی در خانه درمان کرد و در صورت نیاز به راهنمائی ،با پزشک تماس گرفت.

شرایط اضطراری همیشه ممکن است پیش بیاید. یک سقوط از دوچرخه  یا یک تب بالای ناگهانی یا تشنج و یاسقوط کتری بر روی کودک ،همگی شرایط اورژانس هستند و همه ما برای رویاروئی با آنها باید آمادگی داشته باشیم.
اگر موقع غذا خوردن غذا ناگهان در گلوی کودکان گیر کند می دانید باید چه کنید؟ اگر بعد از گزیده شدن با نیش زنبور ناگهان تنفسش قطع شد چه می کنید؟ مهم نیست که شما چقدر مراقب کودکتان هستید اتفاق همیشه رخ می دهد.
از نظر علمی از هنگام آغاز مشکل تا زمانی که احتمال مرگ کودک وجود داشته باشد ،زمان اورژانس محسوب می شود.
خیلی از والدین گمان میکنند همینقدر که شماره تماس اورژانس را می دانند کافی است تا جان فرزندشان را هنگام خطر نجات دهند اما واقعیت این است که این لازم است اما اصلا کافی نیست بنابراین بهتر است با انجام اقداماتی خود را  آماده کنیم تا بتوانیم در این شرایط پیش از رسیدن پرسنل پزشکی ،کمی اوضاع را بهتر کنیم.
در اینجا چند نکته آورده شده است که رعایت آنها به تمامی والدینی که کودک خردسال در منزل دارند توصیه میشود:

1-هر چند وقت یکبار شماره های تماسی که برای دسترسی به اورژانس ،بیمارستان ها یا مراکز درمانی دارید چک کنید تا مطمئن شوید شماره های صحیح را در دسترس گذاشته اید.

2- یک جعبه کمک ها ی اولیه در منزل داشته باشید.می توانید آن را به دیوار نصب کنید تا در دسترس باشد یا محل خاصی را برای آن مشخص کنید تا در صورت نیاز دقیقا بدانید کجا قرار دارد.جعبه کمک های اولیه در یک سوختگی ساده یا بریدگی سطحی بدن هم به دردتان می خورد.

3- تمام شماره های اورژانس را در دسترس همه بگذارید تا کسی مجبور نباشد به دنبال آن بگردد.

4-به کودک یاد بدهید در مواقع اورژانس با چه شماره ای تماس بگیرد و چگونه صحبت کند.به او بگوئید چنانچه سریعا وصل نشد یا پشت خط ماند صبر کند و گوشی را قطع  نکند.اپراتور از او نام ،فامیلی،آدرس منزل و جزئیات حادثه را خواهد پرسید.او می خواهد بداند چه اتفاقی افتاده، کی رخ داده، چگونه رخ داده و چه کسی صدمه دیده است.به کودکتان آموزش بدهید تا زمانی که به نگفته اند میتوانی قطع کنی ،گوشی را قطع نکند.ضمنا گاهی پشت تلفن هم می توانند کودک را تا حدودی راهنمائی کنند تا زمان رسیدن اورژانس چه کند.

5- اطمینان پیدا کنید پلاک منزل از خیابان،از هر طرف، قابل رویت است و پیدا کردن آن برای مامورین اورژانس سخت نیست.آن را محکم به دیوار بچسبانید و طوری نصب کنید که در شب هم به راحتی دیده شود.

6-واکسیناسیون های کودک را به موقع انجام دهید و یادداشتی از تاریخ انجام آن با توضیحات مربوطه در خانه نگهداری کنید.این کار باعث صرفه جوئی در وقت میشود.به عنوان مثال اگر کودکتان علائم یک عفونت خطرناک را داشته باشد،چنانچه پزشک بداند واکسیناسیون هپاتیت برایش به موقع انجام شده، سراغ تشخیص های بعدی میرود.

7-سعی کنید تا جائی که میتوانید اطلاعات خود را در مورد داروهای مختلف،دوز آنها و سایر موارد مربوطه کامل کنید.
ضمنا اگر فرزندتان مبتلا به بیماری است بسیار خوب است که اطلاعات کاملی در مورد داروهائی که به او می دهید و عوارض جانبی آنها داشته باشید.پرسنل اورژانس هم باید در جریان بیماریهای کودک و داروهای مصرفی و دوز آنها قرار گیرند.

8-به پرسنل اورژانس بگوئید فرزندتان چه آلرژی هائی دارد یا به کدام داروها حساس است .این مطلب بسیار مهم است.پیش از آنکه آنها در این مورد سوال کنند، شما باید آنها را مطلع کنید.در این صورت داروهائی به کودک داده نمی شود که حال او را بد تر کنند.

9- نکته آخر اینکه،حتما به کلاس کمک های اولیه بروید و مطالب آموزشی در مورد روشهای احیا در کودکان را بخوانید و ببینید.مانور هایملیخ ، روش بستن گردنبند طبی، درمان اولیه سوختگی و سایر اقدامات اولیه کمکی را یاد بگیرید.به خاطر داشته باشید هر چقدر که حالا وقت صرف آموزش کنید، در شرایط بحرانی وقتتان صرفه جوئی خواهد شد.خیلی خیلی بهتر است که پرستار فرزندتان یا افراد خانواده تان که از کودک مراقبت می کنند نیز در این کلاس ها شرکت کنند. 

 Cardiopulmonaryresuscitation(CPR به معنی احیای قلبی-ریوی است و شامل مجموعه اقدامات اولیه ای می شود که در شرایط اورژانس باید برای شخص مصدوم صورت بگیرد تا بتوان در مراحل بعد اقدامات اختصاصی پزشکی را برایش انجام داد.

بهترین راه برای حفظ آمادگی اورژانسی، گذراندن دوره¬ CPR است. اگر مراحل مانور هایملیخ و CPR را مرور و تمرین کنید، ملکه ذهنتان خواهند شد و در وضعیت اورژانسی به سرعت و بدون هیچ مشکلی می توانید آنها را اجرا کنید.با گذراندن کلاس CPRاطفال یاد می¬گیرید که خودتان به تنهایی بسیاری از وضعیت¬های اورژانسی را مدیریت کنید.

 اگر قبلاً کلاس CPR نوزادان را گذرانده ¬اید، شاید وقت آن باشد که همزمان با یک سالگی فرزندتان به دوره¬ یادآوری بروید: مراحل مانور هایملیخ و CPR برای کودکان بالای یک سال متفاوت است. در کلاس، با تمرین این قبیل تکنیک¬های احیا (مانند هایملیخ، فشردن سینه، و …) تجربه کسب می¬کنید. مطالعات مختلف نشان داده ¬اند که افراد هر چه بیشتر تمرین می¬کنند، در هنگام وضعیت اورژانسی واقعی اعتماد به نفس بیشتری دارند. با پیدا کردن یک کلاس CPR و آموزش بامانکن تمرینی یا آموزش¬های درون خانه از طریق DVD و استفاده از دستورالعمل¬ های مربوط به وضعیت اورژانسی خفگی و یا با مرور مراحل CPR میتوانید اطلاعات خود را به روز کنید.

 اگر نشانه¬ های خفگی را در کودک¬تان مشاهده کردید و متوجه شدید کودک نمی¬تواند سرفه کند یا نفس بکشد، فوراً مراحل زیر را انجام دهید:

1.    ابتدا سریع با کف دست پنج بار بین شانه¬ های او ضربه بزنید.

2.    سپس فشارهای شکمی(هایملیخ) را به تعدادپنج بار آغاز کنید. مانور هایملیخ در کودکان بالای یک سال به صورت زیر است:

o پشت کودک خود بایستید یا زانو بزنید و بازوهایتان را طوری دور او بپیچید که دستان شما جلوی سینه¬ اش باشند.

o یک دست¬تان را مشت کنید(باید شست را روی دیگر انگشتان مشت کنید) و به آرامی بالای ناف کودک ،درست زیر جناغ بگذارید.

o مشت¬تان را با دست دیگرتان بگیرید و به سرعت شکم کودک را به داخل و خارج فشار دهید تا شیء به بیرون انداخته شود(نسبت به افراد بالغ یا کودکانی که سن بیشتری دارند،اینجا باید از نیروی کمتری استفاده کنید).

3.    ضربه ¬های آرام به پشت و فشارهای شکمی را ادامه دهید تا شیء بیرون بیاید و کودک بتواند نفس بکشد،سرفه کند یا با شما حرف بزند.

4.    اگر کودک هشیاری اش را از دست داده، CPR کودکان (پایین) را انجام دهید.

CPR برای کودکان بالای یک سال

1. ببینید که آیا فرزندتان عکس¬ العملی نشان می¬دهدیا نه.اسمش را صدا کنید، به کف پایش ضربه بزنید یا به آرامی شانه ¬اش را تکان دهید. اگر پاسخ داد CPR را آغاز نکنید. در غیر این صورت،بعداز بررسی دقیق دهانش و جستجوی جسم خارجی می¬توانید CPR را شروع کنید. اگر شیئی را دیدید و توانستید که بدون خطر آن را با انگشت خود خارج کنید، این کار را انجام دهید و CPR را آغاز کنید. اگر شیئی نمی¬بینید CPR را آغاز کنید.

2. اگر یک بزرگسال دیگر در کنار شماست بگوئید با اورژانس تماس بگیرد.

3. سر کودک را طوری روی یک سطح صاف و محکم (نه روی تخت) قرار دهید که صورتش رو به بالا باشد و جلوی او بایستید یا زانو بزنید.

4. به آرامی سرش را به عقب بلغزانید. پیشانیش را به سمت عقب هل دهید و چانه¬ اش را با قرار دادن انگشتان زیر بخش استخوانی چانه بالا بیاورید.

5. بررسی کنید و ببینید که آیا فرزندتان نفس می¬کشد یا نه. حدود پنج ثانیه گوش¬تان را نزدیک دهان و بینی کودک قرار دهید تا تنفسش را شنیده یا احساس کنید.ببینید آیا سینه¬ اش بالا و پایین می¬رود یا نه.

6.دو بار به کودک تنفس بدهید. اگر نفس نمی¬کشد، بینیش را محکم بگیرید، دهان¬تان را روی دهانش بگذارید و به آرامی دو نفس به او بدهید که هر کدام از آنها یک ثانیه  طول بکشند.در هربار نفس دادن سینه¬ اش را نگاه کنید و ببینید که آیا بالا می¬آید.

7.فشارهای سینه را آغاز کنید.به سرعت لباس¬های بالا تنه¬ اش را در آورده و کف یک دست را روی وسط سینه¬ یعنی بین نوک سینه¬ ها بگذارید. اگر سن کودکتان بیشتر است یا جثه¬ اش بزرگتر است شاید نیاز داشته باشید که دست دیگرتان را هم روی دست اول قرار دهید. 30 بار به مدت 15 ثانیه سینه را فشار دهید (یعنی با سرعت دو فشار در هر ثانیه). به صورت مستقیم از بالا به پایین از عمق یک سوم سینه¬ شروع کنید و تا عمق یک دوم سینه¬ اش را فشار دهید. پس از هر فشار، آن قدر فشار را کم کنید تا سینه به حالت طبیعی باز گردد.

8. فشارها و تنفس دادن¬ ها را تکرار کنید.سیکل دو تنفس و 30 فشار را تکرار کنید (دو بار تنفس و 30 بار فشار معادل یک چرخه¬ CPR هستند). هر بار راه هوا را برای تنفس دادن باز کنید، دهان کودک را باز کنید و به دنبال جسم خارجی بگردید چون شاید از جای خودش خارج شده باشد. اگر شیء را دیدید آن را با یک انگشت خارج کنید و اگر ندیدید دو تنفس و 30 بار فشار را ادامه دهید. اگر تنها هستید و کسی با اورژانس تماس نگرفته، بعد از پنج چرخه¬ CPR خودتان با اورزانس تماس بگیرید.

9. دو بار تنفس و 30 فشار را ادامه دهید تا کودک خودش تنفس را شروع کند و کمک از راه برسد.