از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

در دوران بارداری نوزادان 100 درصد اکسیژن خود را از مادر دریافت می‌کنند. از همین جهت هنگام استنشاق اکسیژن وارد جریان خون او می‌شود و سپس به جفت می‌ریزد و از طریق بند ناف به نوزاد منتقل می‌شود. دی اکسید کربن (CO2) و مواد زائد نوزاد از طریق بند ناف به جفت بازمی گردد و از آنجا دوباره به سیستم مادر منتقل می‌شوند تا دفع شوند.

چه زمانی نوزادان در رحم شروع به تنفس می‌کنند؟

نوزادان وقتی در رحم هستند اکسیژن خود را تنفس نمی‌کنند. در عوض آن‌ها آن را از طریق جفت از مادر خود دریافت می‌کنند که پزشکان به این گردش خون جنینی می‌گویند و این روند را می‌توان به سادگی به شرح زیر توصیف می‌کنند:

خون اکسیژن دار و مواد مغذی از مادر، از طریق جفت و از طریق بند ناف به نوزاد منتقل می‌شود

خون از طریق ورید ناف وارد نوزاد شده و به سمت کبد حرکت می‌کند. از یک شانت (یا دهانه مخصوص) به نام مجرای وریدی عبور می‌کند

ریه‌های نوزاد فقط مقدار کمی خون دریافت می‌کنند یعنی به اندازه‌ای که بافت سالم بماند

خون حاوی CO2 و مواد زائد به شریان‌های بند ناف و به جفت باز می‌گردد

CO2 و ضایعات به سیستم مادر بازگردانده می‌شوند

چه چیزی اولین نفس نوزاد را تحریک می‌کند؟

اولین نفس یک رفلکس اولیه برای زنده نگه داشتن نوزاد است که با تغییر دمای هوا و محیط ایجاد می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد:

فقط 5 تا 10 درصد از نوزادان برای شروع تنفس نیاز به تحریک اساسی مانند خشک کردن و مالش دارند

3 تا 6 درصد به مراحل اولیه احیا (تهویه کیسه و ماسک) نیاز دارند

کمتر از 1٪ نوزادان نیاز به احیای پیشرفته (فشرده‌سازی قلبی یا دارو) دارند

عواملی که باعث شروع تنفس در نوزاد می‌شود

تعدادی از عوامل وجود دارد که می‌تواند به کودک شما برای اولین نفس کشیدن و برقراری تنفس کمک کند یا مانع از آن شود. این عوامل عبارتند از:

  • زایمان القایی:

تحقیقات نشان می‌دهد که هورمون‌های استرس مانند آدرنالین در اواخر بارداری قبل از شروع زایمان و درست قبل از تولد در نوزاد افزایش می‌یابد. این هورمون‌ها به جنین انسان کمک می‌کنند تا به زندگی خارج از رحم منتقل شود. هنگامی که زایمان القا می‌شود نوزاد این جهش‌های طبیعی هورمونی را از دست می‌دهد.

  • حالت تولد:

در هنگام زایمان واژینال قفسه سینه نوزاد هنگام فشردن از طریق کانال زایمان فشرده می‌شود. فشرده‌سازی ریه تا حد امکان مایع را فشرده می‌کند و پس از تولد قفسه سینه می‌تواند به طور کامل منبسط شود. نوزادانی که از طریق سزارین به دنیا می‌آیند به میزان بسیار کمتری تحت فشار قرار می‌گیرند و احتمال بیشتری دارد که مایع در ریه‌ها باقی بماند.

به چه علت نوزادان نارس مشکل تنفسی دارند؟

نوزاد معمولاً از هفته 24 تا 28 بارداری شروع به تولید سورفکتانت می‌کند. اکثر آن‌ها تا هفته 34 به اندازه کافی می‌توانند به طور کامل نفس بکشند. با این حال برخی از نوزادانی که در این مرحله به دنیا می‌آیند همچنان برای حفظ تنفس خود تلاش می‌کنند و ممکن است به حمایت تنفسی از دستگاه تنفس مصنوعی نیاز داشته باشند.

آیا نوزادان با بند ناف متصل می‌توانند نفس بکشند؟

بیشتر نوزادان بلافاصله پس از تولد حتی زمانی که هنوز به بند ناف متصل هستند خود به خود نفس می‌کشند. از آنجایی که خون هنوز به جفت جریان دارد نوزادان همچنان از مادر خود اکسیژن دریافت می‌کنند. این کار تا زمانی ادامه می‌یابد که بند ناف به طور طبیعی نبض خود را متوقف کند. این به عنوان بستن بند ناف با تاخیر شناخته می‌شود.

منبع:

bellybelly.com

 

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

از چه زمانی نوزادان شروع به نفس کشیدن می‌کنند؟

در دوران بارداری نوزادان 100 درصد اکسیژن خود را از مادر دریافت می‌کنند. از همین جهت هنگام استنشاق اکسیژن وارد جریان خون او می‌شود و سپس به جفت می‌ریزد و از طریق بند ناف به نوزاد منتقل می‌شود. دی اکسید کربن (CO2) و مواد زائد نوزاد از طریق بند ناف به جفت بازمی گردد و از آنجا دوباره به سیستم مادر منتقل می‌شوند تا دفع شوند.

چه زمانی نوزادان در رحم شروع به تنفس می‌کنند؟

نوزادان وقتی در رحم هستند اکسیژن خود را تنفس نمی‌کنند. در عوض آن‌ها آن را از طریق جفت از مادر خود دریافت می‌کنند که پزشکان به این گردش خون جنینی می‌گویند و این روند را می‌توان به سادگی به شرح زیر توصیف می‌کنند:

خون اکسیژن دار و مواد مغذی از مادر، از طریق جفت و از طریق بند ناف به نوزاد منتقل می‌شود

خون از طریق ورید ناف وارد نوزاد شده و به سمت کبد حرکت می‌کند. از یک شانت (یا دهانه مخصوص) به نام مجرای وریدی عبور می‌کند

ریه‌های نوزاد فقط مقدار کمی خون دریافت می‌کنند یعنی به اندازه‌ای که بافت سالم بماند

خون حاوی CO2 و مواد زائد به شریان‌های بند ناف و به جفت باز می‌گردد

CO2 و ضایعات به سیستم مادر بازگردانده می‌شوند

چه چیزی اولین نفس نوزاد را تحریک می‌کند؟

اولین نفس یک رفلکس اولیه برای زنده نگه داشتن نوزاد است که با تغییر دمای هوا و محیط ایجاد می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد:

فقط 5 تا 10 درصد از نوزادان برای شروع تنفس نیاز به تحریک اساسی مانند خشک کردن و مالش دارند

3 تا 6 درصد به مراحل اولیه احیا (تهویه کیسه و ماسک) نیاز دارند

کمتر از 1٪ نوزادان نیاز به احیای پیشرفته (فشرده‌سازی قلبی یا دارو) دارند

عواملی که باعث شروع تنفس در نوزاد می‌شود

تعدادی از عوامل وجود دارد که می‌تواند به کودک شما برای اولین نفس کشیدن و برقراری تنفس کمک کند یا مانع از آن شود. این عوامل عبارتند از:

  • زایمان القایی:

تحقیقات نشان می‌دهد که هورمون‌های استرس مانند آدرنالین در اواخر بارداری قبل از شروع زایمان و درست قبل از تولد در نوزاد افزایش می‌یابد. این هورمون‌ها به جنین انسان کمک می‌کنند تا به زندگی خارج از رحم منتقل شود. هنگامی که زایمان القا می‌شود نوزاد این جهش‌های طبیعی هورمونی را از دست می‌دهد.

  • حالت تولد:

در هنگام زایمان واژینال قفسه سینه نوزاد هنگام فشردن از طریق کانال زایمان فشرده می‌شود. فشرده‌سازی ریه تا حد امکان مایع را فشرده می‌کند و پس از تولد قفسه سینه می‌تواند به طور کامل منبسط شود. نوزادانی که از طریق سزارین به دنیا می‌آیند به میزان بسیار کمتری تحت فشار قرار می‌گیرند و احتمال بیشتری دارد که مایع در ریه‌ها باقی بماند.

به چه علت نوزادان نارس مشکل تنفسی دارند؟

نوزاد معمولاً از هفته 24 تا 28 بارداری شروع به تولید سورفکتانت می‌کند. اکثر آن‌ها تا هفته 34 به اندازه کافی می‌توانند به طور کامل نفس بکشند. با این حال برخی از نوزادانی که در این مرحله به دنیا می‌آیند همچنان برای حفظ تنفس خود تلاش می‌کنند و ممکن است به حمایت تنفسی از دستگاه تنفس مصنوعی نیاز داشته باشند.

آیا نوزادان با بند ناف متصل می‌توانند نفس بکشند؟

بیشتر نوزادان بلافاصله پس از تولد حتی زمانی که هنوز به بند ناف متصل هستند خود به خود نفس می‌کشند. از آنجایی که خون هنوز به جفت جریان دارد نوزادان همچنان از مادر خود اکسیژن دریافت می‌کنند. این کار تا زمانی ادامه می‌یابد که بند ناف به طور طبیعی نبض خود را متوقف کند. این به عنوان بستن بند ناف با تاخیر شناخته می‌شود.

منبع:

bellybelly.com

 

چند بار باید نوزاد را حمام کنیم؟

چند بار باید نوزاد را حمام کنیم؟

چند بار باید نوزاد را حمام کنیم؟

چند بار باید نوزاد را حمام کنیم؟

نوزادان تازه متولد شده نباید اولین حمام خود را تا 24 ساعت پس از تولد انجام دهند. پزشکان توصیه می‌کنند حداقل 6 ساعت پس از تولد نوزاد منتظر بمانید. همچنین کارشناسان به طور کلی موافق هستند که والدین می‌توانند با خیال راحت نوزادان خود را سه بار در هفته حمام کنند. به تعویق انداختن حمام نوزاد می‌تواند فواید مختلفی داشته باشد از جمله:

کمک به کودک شما برای ثابت نگه داشتن دمای بدن و جلوگیری از هیپوترمی

کمک به تثبیت قند خون کودک

بهبود موفقیت در شیردهی در صورت شیردهی

تشویق پیوند با شما و سایر مراقبین

کمک به مرطوب کردن پوست کودک

حفظ باکتری‌های مفید روی پوست کودک شما

بدیهی است که نوزادان با افزایش سن و تحرک بیشتر دچار آشفتگی‌های منحصربه‌فردی می‌شوند که ممکن است هر از گاهی نیاز به حمام مجدد داشته باشند. اما به طور کلی این قانون تا زمانی که ناحیه پوشک به طور مناسب در هر تعویض پوشک تمیز شود کافی است.

بدون بردن به حمام کودک را تمیز کنید

درست همانطور که بعد از حمام خود از دئودورانت استفاده می‌کنید برخی از قسمت‌های بدن کودک نیز نیاز به توجه روزانه دارند. مطمئن باشید که ناحیه پوشک را به‌خوبی تمیز می‌کنید به ویژه پس از مدفوع و بین چین‌های پوست. به عنوان مثال برای تمیز کردن صحیح فرج مطمئن شوید که از جلو به عقب و با استفاده از یک دستمال مرطوب بدون عطر ناحیه را پاک می‌کنید. همچنین استفاده روزانه از لوسیون می‌تواند به جلوگیری از شیوع اگزما کمک کند بنابراین ممکن است جایگزین مفیدی برای حمام کردن در روال قبل از خواب باشد. این امر به ویژه برای نوزادانی که قبلاً علائم اگزما را نشان داده‌اند یا خواهر و برادر یا والدینشان مبتلا به اگزما هستند بسیار مهم است.
حمام بردن نوزاد

به چه علت برخی والدین نوزاد را با تاخیر به حمام می‌برند؟

  • برای جلوگیری از خشک شدن پوست:

نوزادان تازه متولد شده پوست بسیار ظریفی دارند زیرا تازه به دنیا آمده‌اند. آن‌ها با یک پوشش خوب از ورنیکس کازئوزا متولد می‌شوند که یک لایه مومی و کرمی بوده که از پروتئین‌ها و لیپیدها تشکیل شده است. این لایه ورنیکس از پوست کودک در برابر خشک شدن محافظت می‌کند.

  • برای کمک به شیردهی:

تاخیر در اولین حمام نوزاد به شیردهی نیز کمک می‌کند و اگر نوزادان راحت باشند یاد می‌گیرند که به راحتی چفت شوند و اولین وعده غذایی خود را بخورند. این امر همچنین باعث افزایش تماس پوست به پوست بین مادر و نوزاد می‌شود.
 

سن نوزاد چه ارتباطی به حمام کردن او دارد؟

  • 1 تا 3 ماه:

برای نوزادان بین 1 تا 3 ماهه حمام کردن یک یا دو بار در هفته توصیه می‌شود

می‌توانید از وان حمام برای کودک خود استفاده کنید یا کودک خود را در سینک حمام کنید

هنگام حمام کردن نوزاد بسیار ملایم باشید وگرنه ممکن است سر بخورد

از صورت شروع کنید و سپس به سمت پایین حرکت کنید و هنگام حمام کردن کودک می‌توانید از صابون ملایم کودک استفاده کنید

شما همچنین می‌توانید نوزاد خود را در حالی که خودتان حمام می‌کنید حمام ببرید. اگر این کار را انتخاب کردید باید مطمئن شوید که فقط از آب ولرم استفاده می‌کنید

  • 3 تا 6 ماه:

اگر می‌خواهید کودک خود را بیش از سه بار در هفته حمام کنید در تمام مدت حمام کردن او از صابون استفاده نکنید. می‌توانید روزهای ثابتی را برای صابون تعیین کنید یا فقط در مواقع ضروری از آن استفاده کنید

پس از اتمام حمام کردن کودک می‌توانید از لوسیون سبک و بدون عطر و بدون هرگونه رنگ اضافی استفاده کنید

  • 6 تا 12 ماه:

در صورت نیاز می‌توانید زمان حمام را افزایش دهید

اگر کودک شما دوست ندارد حمام کند می‌توانید چند اسباب بازی تهیه کنید که حواس او را پرت کند

به چه علت نباید نوزاد را هر روز به حمام برد؟

برای برخی افراد ممکن است عجیب باشد که نوزادان خود را چند بار در هفته حمام کنند. با این حال مهم است که توجه داشته باشید که واقعاً نیازی به این کار ندارید. نوزادان مانند بزرگسالان کثیف نمی‌شوند و بنابراین نوزادان تنها چند بار در هفته نیاز به حمام دارند. حمام کردن بیش از حد کودک می‌تواند باعث ایجاد مشکلات پوستی مانند اگزما شود. حتی اگر کودک خود را خیلی کم حمام کنید مشکلاتی مانند جوش و غیره خواهید داشت. اگر می‌خواهید از ایجاد مشکلاتی مانند اگزما جلوگیری کنید می‌توانید کودک خود را حمام کنید و پوست او را با یک لوسیون خوب مرطوب کنید که باعث تحریک نشود. اگر کودک شما قبلاً مشکل پوستی داشته می‌توانید با پزشک خود صحبت کنید و یک برنامه مراقبت از پوست مناسب برای کودک خود دریافت کنید که با مشکل او مطابقت داشته باشد و باعث بهبودی شود.
چند بار باید نوزاد را حمام کنیم؟

نکاتی برای حمام بردن نوزادان

حمام کردن نوزاد همیشه یک فرآیند پیچیده برای مادران تازه وارد است. به همین دلیل است که ما نکات منظمی را در مورد اینکه کودک 3 ماهه را چند وقت یکبار باید حمام کنید یا از چه چیزهایی باید یا نباید استفاده کنید و غیره برایتان آورده ایم:

بهترین روش برای شروع حمام کردن نوزاد شروع از بالا است. به آرامی سر و موهای کودک خود را بشویید و به سمت پایین بیایید. از یک دستمال ملایم استفاده کنید و کودک خود را بشویید.

برخی از نوزادان سالم چین‌ها یا غلت‌های ضخیم در امتداد گردن، ران‌ها، بازوها و غیره دارند. شستن این نواحی را فراموش نکنید زیرا چین‌ها می‌توانند باکتری‌ها و سلول‌های مرده پوست ناشی از تف کردن شیر یا شیر چکیده را در خود نگه دارند.

به خوبی روی دست‌ها و پاهای آن‌ها تمرکز کنید. نوزادان خردسال مرتباً دست‌ها و پاهای خود را در دهان می‌گذارند. برای جلوگیری از عفونت، انگشتان دست، کف دست وانگشتان پا را به طور کامل و به آرامی تمیز کنید.

فقط از محصولات کودک ملایم و مورد تایید پزشک اطفال استفاده کنید. هنگام انتخاب محصولات حمام برای کودک خود به دنبال محصولاتی باشید که فاقد رنگ، فتالات، سولفات و غیره هستند که می‌توانند به پوست لطیف کودک شما آسیب برسانند.

اگر سینک شما به اندازه کافی بزرگ است که کودکتان را در آن جا دهد می‌توانید از آن نیز استفاده کنید. یا می‌توانید وان کودک بخرید.

نتیجه‌گیری:

بیش از حد کودک خود را حمام نکنید یا کودک خود را خیلی کم حمام نکنید. نوزادان مانند هر چیز دیگری به تعادل در حمام کردن نیاز دارند. اگر هنوز در مورد چیزی مطمئن نیستید یا کودک شما یک بیماری پوستی خاص دارد که ممکن است نیاز به درمان خاصی داشته باشد می‌توانید با پزشک خود صحبت کنید تا برنامه‌ای برای مراقبت از کودک خود تنظیم کنید.

منبع:

parenting.firstcry.com

 

کدام موقعیت شیردهی برای مادر و نوزاد راحت‌تر است؟

کدام موقعیت شیردهی برای مادر و نوزاد راحت‌تر است؟

کدام موقعیت شیردهی برای مادر و نوزاد راحت‌تر است؟

کدام موقعیت شیردهی برای مادر و نوزاد راحت‌تر است؟

فواید بسیاری برای سلامتی شناخته شده برای نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند وجود دارد از جمله محافظت در برابر برخی بیماری‌های دوران کودکی، منبع قوی انرژی و مواد مغذی و پیوند تقویت شده بین مادر و نوزاد. در حالی که بیش از 84 درصد از نوزادان شیردهی را شروع می‌کنند تنها 3.58 درصد از آن‌ها در سن 6 ماهگی هنوز از پستان تغذیه می‌کنند. این ممکن است به این دلیل باشد که برخی از افراد ممکن است شیردهی را دشوار بدانند و تصمیم بگیرند که آن را متوقف کنند که کاملاً طبیعی است. در ادامه برخی از موقعیت‌های شیردهی آورده شده است.

  • وضعیت فوتبال:

برای شروع می‌خواهید مطمئن شوید که سطحی را برای کودک ایجاد کرده‌اید که زیر بغل و روی پهلوی سمتی که می‌خواهید از آن شیر بدهید باشد

یک بالشت پرستاری را می‌توان به گونه‌ای جابه جا کرد که C در اطراف شما بچرخد (بنابراین یک قسمت پشت شما و یک قسمت به دور جلوی شما بپیچد)

کودک را در بالای بالش قرار دهید طوری که شکمش به سمت شما زاویه داشته باشد

از همان بازوی کناری برای استراحت در پشت کودک و از همان دست کناری برای کمک به حمایت از سر و گردن کودک خود استفاده کنید

دست مقابل باید از سینه حمایت کند تا آن را به سمت دهان هدایت کند تا یک چفت راحت و خوب پشتیبانی شود
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

  • حالت متقاطع گهواره‌ای:

برای شروع یک بالش روی پای خود قرار دهید

کودک خود را طوری قرار دهید که شکمش به سمت بدن و دهان شما زاویه دار باشد و نزدیک نوک پستان شما قرار بگیرد

دستی که در همان سمت سینه شیرده قرار دارد باید سینه شما را جمع کند تا به حمایت و زاویه دادن آن به سمت دهان کودک کمک کند

بازوی مقابل باید روی و پشت نوزاد قرار بگیرد

دست مخالف باید از سر و گردن کودک حمایت کند تا سر او را برای یک چفت خوب بچرخاند
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

  • شیردهی آرام:

شما باید در حالت دراز کشیده شروع کنید به عنوان مثال به پشتی به بالش در رختخواب یا روی صندلی تکیه دهید. وضعیت خوابیده کودک را در جای خود و در مقابل بدن شما نگه می‌دارد

نوزاد را طوری قرار دهید که سرش تقریباً روی سینه قرار گیرد. شکم کودک باید شکم شما را لمس کند

می‌توانید از یک دست برای حمایت از کودک روی شکم خود و از دست دیگر برای هدایت سینه به سمت دهان کودک استفاده کنید

مالیدن آرام نوک پستان خود به گونه یا لب بالایی کودک به او کمک می‌کند تا به سمت نوک پستان بچرخد تا محکم شود
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

  • حالت خوابیده به پهلو:

هم شما و هم کودک با دراز کشیدن به پهلو و رو به روی هم شروع می‌کنید

سر کودک را نزدیک سینه قرار دهید (مطمئن شوید که به تشک نیز نزدیک باشد)

زیر بغل شما می‌تواند زیر سر کودک رفته و از پشت او حمایت کند

بازوی شما می‌تواند به هدایت و حمایت از سینه برای یک چفت خوب کمک کند
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

  • وضعیت گهواره:

یک بالش سفت‌تر (یا دو) روی پای خود قرار دهید

کودک خود را طوری قرار دهید که شکمش به سمت بدن و دهان شما زاویه دار باشد و نزدیک نوک پستان شما قرار بگیرد

دست در طرف مقابل سینه شیرده باید سینه را در زیر آن قرار دهد تا به حمایت و زاویه دادن آن به سمت دهان کودک کمک کند

بازوی دیگر باید زیر نوزاد قرار گیرد

دست در همان سمت سینه شیرده باید از سر و گردن کودک حمایت کند تا به زاویه سر او کمک کند تا به خوبی چفت شود
 

  • وضعیت شیردهی زنجیر:

نوزاد را باید رو به روی شما در بند حمل کنید.

شما به آرامی سینه خود را باز می‌کنید و به کودک اجازه می‌دهید تا در حالی که زنجیر بدن و سر او را نگه می‌دارد ببندد

می‌توانید از دست خود برای حمایت از سینه استفاده کنید تا زمانی که چفت محکم و راحت شود

  • وضعیت فوتبال برای دوقلو‌ها:

برای شروع می‌خواهید مطمئن شوید که سطحی برای هر کودک ایجاد کرده‌اید که زیر بغل شما و پهلو‌های هر طرف قرار بگیرد

هر کودک را طوری قرار دهید که شکمش به سمت هر یک از طرفین شما زاویه داشته باشد

از بازو‌های خود برای استراحت در پشت هر نوزاد و از دستان خود برای حمایت از سر و گردن نوزادان خود استفاده کنید
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

کدام موقعیت شیردهی برای افرادی که اخیراً سزارین شده‌اند بهتر است؟

حتماً از بالش‌های زیادی یا یک بالش شیردهی خوب در زیر کودک خود استفاده کنید تا در این وضعیت به خوبی حمایت شوند. دست بیرونی باید از سر/گردن کودک حمایت کند و بازوی داخلی باید از سینه مخالف حمایت کند.

چگونه و چه زمانی موقعیت شیردهی را تغییر دهیم؟

دلایل زیادی وجود دارد که چرا می‌توانید موقعیت‌های جایگزین شیردهی را بررسی کنید و گاهی اوقات تشخیص اینکه چه زمانی تغییر درست می‌باشد دشوار است. در هر صورت مراقب علائم زیر باشید زیرا می‌تواند نشانه‌ای باشد که باید سعی کنید نحوه شیردهی خود را تغییر دهید:

سینه‌های شما بعد از شیر خوردن احساس خالی بودن نمی‌کنند

سینه‌های شما احساس می‌کنند (با مایع متورم می‌شوند) و بعد از شیر خوردن تسکین نمی‌یابند یا احساس می‌کنید که یک طرف سینه بعد از شیر دادن تسکین نمی‌یابد (اگر هنوز احساس می‌کنید سفت یا پر شده است)
نحوه درست شیر دادن به نوزاد

از کدام یک از موقعیت‌های شیردهی باید اجتناب کنیم؟

همانطور که توضیح دادیم شیردهی یک تجربه بسیار شخصی است و هنگام تصمیم‌گیری در مورد بهترین چیز باید به بدن خود و کودک خود گوش دهید. از خم شدن خودداری کنید زیرا این کار می‌تواند به کمر/گردن/شانه‌ها فشار وارد کند. همچنین از موقعیت‌هایی که به شما اجازه نمی‌دهد با یک دست از گردن/سر کودک خود حمایت کنید در حالی که دست دیگر از سینه حمایت می‌کند دوری کنید.

نتیجه‌گیری:

به طور کلی مطمئن شوید که راحت هستید و کودک شما نزدیک به سرش در یک راستا قرار دارد تا مجبور نباشد برای رسیدن به سینه بچرخد.

منبع:

flo.health

 

 

تست آپگار چیست؟

تست آپگار چیست؟

تست آپگار چیست؟

هنگامی که نوزادی تازه متولد می‌شود تست‌های مختلفی برای ارزیابی میزان سلامتی وی صورت می‌گیرند. یکی از این تست‌ها، آپگار است. این تست جزء اولین، مهم‌ترین و حیاتی‌ترین تست‌هایی است که نوزاد تازه متولد شده آن را تجربه می‌کند. بر اساس این تست، پزشک در می‌یابد که آیا نوزاد تازه متولد شده توانایی تطبیق خود با محیط جدید را خواهد داشت یا خیر. نمراتی برای نتیجه این تست در نظر گرفته شده اند که نوزادان بر اساس وضعیت سلامتی خود ممکن است نمرات مختلفی را کسب کنند. در این مقاله می‌خواهیم به معرفی بهتر این تست، آیتم‌ها و نمرات مربوط به آن بپردازیم.

آشنایی با تست آپگار

تست آپگار

تست آپگار، تستی دو مرحله‌ای است که یک دقیقه بعد از تولد نوزاد و پنج دقیقه بعد از تولد آن نیز انجام می‌شود. در واقع این تست توسط پزشک یا پرستار دو بار انجام شده تا از وضعیت سلامتی نوزاد اطمینان حاصل کنند. بر اساس نتیجه این تست، پزشک درمی‌یابد که نوزاد تازه متولد شده تا چه حد می‌تواند خود را با محیط جدید تطبیق دهد. به زبانی دیگر، آیا نوزاد قادر به زندگی در خارج از بدن مادر است یا خیر. این تست تنها برای ارزیابی سلامت نوزاد در زمان تولد آن است و ربطی به رشد و سلامتی نوزاد در آینده نخواهد داشت. بنابراین نمره این تست لزوماً تعیین کننده وضعیت سلامتی نوزاد در آینده نیست.

تست آپگار چگونه سلامتی نوزاد را ارزیابی می‌کند؟

شاید برای شما نیز سؤال باشد که تست آپگار چگونه می‌تواند میزان سلامتی نوزاد را تعین کند. این تست دارای 5 آیتم است که هر کدام از این پارامترها و آیتم‌ها به صورت جداگانه توسط پزشک یا پرستار بررسی می‌شوند. به هر کدام از این آیتم‌ها نمراتی از 0 تا 2 اختصاص داده خواهد شد. هر چه نمره یک آیتم بیشتر باشد، نشان دهنده وضعیت خوب نوزاد در آن آیتم است. سپس در انتها نمرات مربوط به آیتم‌های مختلف با هم جمع زده می‌شوند تا نمره نهایی این تست به دست آید. هر نوزاد باید بتواند حداقل نمره 5 را در این تست به دست بیاورد. بالاترین نمره این تست عدد 10 است که البته کمتر نوزادی موفق به کسب آن می‌شود.

پارامترهای اندازه گیری شده در این تست و نمره آن‌ها

در این بخش می‌خواهیم به معرفی آیتم‌هایی بپردازیم که طی تست آپگار اندازه گیری می‌شوند. این آیتم‌ها عبارت‌اند از: رنگ پوست، تنفس نوزاد، واکنش‌های نوزاد به لمس، وضعیت عضلانی و ضربان قلب.

رنگ پوست

· نمره 0: رنگ پوست آبی یا مایل به خاکستری (پوست رنگ پریده)

· نمره 1: تنه به رنگ صورتی نرمال اما برخی از اندام‌ها کبود و آبی

· نمره 2: رنگ پوست تمام بدن به رنگ صورتی و نرمال

تنفس

· نمره 0: تنفس ندارد.

· نمره 1: تنفس ضعیف

· نمره 2: تنفس نرمال و گریه با صدای بلند

واکنش‌های نوزاد به لمس بدن

· نمره 0: واکنشی از خود نشان نمی‌دهد.

· نمره 1: واکنش ضعیف و کم

· نمره 2: واکنش نرمال و طبیعی

وضعیت عضلانی

· نمره 0: عضلات بسیار شل

· نمره 1: عضلات ضعیف

· نمره 2: عضلات طبیعی و قوی

ضربان قلب

· نمره 0: بدون نبض و ضربان

· نمره 1: تعداد نبض نوزاد کمتر از 100 در یک دقیقه

· نمره 2: تعداد نبض نوزاد بیشتر از 100 در یک دقیقه

نمره تست آپگار طبیعی چقدر است؟

تست آپگار چگونه سلامتی نوزاد را ارزیابی می‌کند؟

نمره نهایی تست آپگار یک نمره تقریبی است. در واقع تشخیص یک پزشک با تشخیص پزشک دیگری در نمره این تست کاملاً متفاوت می‌باشد. نمره آپگار تست اول ممکن است 6 و یا حتی کمتر از 6 باشد. این نمره برای تست اول طبیعی است. اما نمره این تست که پنج دقیقه بعد تکرار می‌شود، باید بین 7 الی 9 باشد. این گونه از وضعیت عادی و طبیعی کودک اطمینان حاصل خواهد شد.

نمره پایین این تست در نوزادان چقدر است؟

نمره تست آپگار در برخی از نوزادان ممکن است پایین باشد. خطا در زایمان، بارداری پرخطر، بیماری‌های زمینه‌ای، مشکلات بند ناف، عفونت‌ها و … ممکن است سبب پایین آمدن نمره این تست شوند. در این صورت نوزاد باید به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شده و تحت نظارت کامل پزشکی قرار گیرد. تا زمانی که نوزاد به حالت نرمال و طبیعی بازگردد در بخش مراقبت‌های ویژه خواهد بود.

منبع
yogitimes.com

همه چیز درباره ختنه کردن

همه چیز درباره ختنه کردن

همه چیز درباره ختنه کردن

ختنه کردن، یک نوع جراحی است که بیش از 15 هزار سال است برای نوزادان و کودکان پسر انجام می‌شود. هنگامی که یک نوزاد پسر به دنیا می‌آید، 10 الی 15 روز بعد آن را برای انجام یک جراحی در ناحیه تناسلی آماده می‌کنند. این جراحی جزء جراحی‌های سرپایی بوده و با بی حسی موضعی قابل انجام است. حال برخی از افراد فکر می‌کنند این عمل، یک عمل غیر ضروری بوده و انجام دادن و ندادن آن فرقی به حال فرد نمی‌کند. اما بنابر عقیده برخی دیگر، این جراحی بسیار حیاتی بوده و انجام دادن آن ضروری است. در این مقاله می‌خواهیم به معرفی کامل این جراحی و فواید و مضرات آن بپردازیم.

ختنه کردن چیست؟

ختنه کردن یک نوع جراحی است که در ناحیه تناسلی نوزادان پسر انجام می‌شود. البته این جراحی در قدیم برای دختران نیز انجام می‌شد که خوشبختانه امروزه منسوخ شده است. هنگامی که فرزند پسری به دنیا می‌آید، نوک آلت تناسلی آن دارای پوست اضافه‌ای است که به این پوست اضافه، پیش پوست نیز می‌گویند. بنا بر عقیده برخی این پوست اضافه در آینده می‌تواند مشکلاتی برای سلامتی فرد به وجود بیاورد. به همین دلیل این پوست اضافه در طی این جراحی برداشته می‌شود. البته انجام این عمل علاوه بر دلایل پزشکی، می‌تواند دلایل فرهنگی، عقیدتی و دینی نیز داشته باشد. زیرا این عمل در کشورهای اسلامی برای همه نوزادان پسر باید انجام گیرد.

آیا لازم است پسران این جراحی را انجام دهند؟

ختنه کردن از لحاظ علمی اجبار خاصی ندارد. زیرا بر اساس تحقیقات گسترده‌ای که انجام شده است، مردان ختنه شده و ختنه نشده از نظر سلامتی فرق چندانی نداشته‌اند. اما این مسئله دلیلی برای انجام ندادن این جراحی برای پسران نیست. زیرا این عمل می‌تواند سبب افزایش کیفیت رابطه جنسی فرد در آینده شود. همچنین پسرانی که این جراحی را انجام داده‌اند در آینده خود کمتر با مشکلات مربوط به ناحیه تناسلی و مقاربتی دست و پنجه نرم می‌کنند. به عقیده برخی از پزشکان، پوست اضافه موجود در این ناحیه می‌تواند سبب بروز اختلال در دفع ادرار و تجمع عفونت در این ناحیه شود. درنتیجه این جراحی برای نوزادان پسر بسیار لازم و ضروری می‌باشد.

ختنه کردن چه فوایدی دارد؟

ختنه کردن چه فوایدی دارد؟

برای آنکه بهتر و بیشتر با اهمیت ختنه نوزاد آشنا شوید، می‌خواهیم به فواید و مزایای انجام آن بپردازیم. برخی از مهم‌ترین مزیت‌های این جراحی عبارت‌اند از:

· کاهش احتمال مبتلا شدن به انواع عفونت‌های ناحیه تناسلی

· جلوگیری از بروز اختلال در دفع ادرار و التهاب سوراخ آلت تناسلی مردان

· کاهش احتمال بروز بیماری‌های مقاربتی و جنسی در آقایان

· محافظت از فرد در برابر ابتلا به سرطان آلت تناسلی مردان

· جلوگیری از به وجود آمدن التهاب سر آلت تناسلی در آقایان

· کاهش خطر ابتلا شریک جنسی مرد به سرطان دهانه رحم

· جلوگیری از بروز تنگی پوست در ختنه‌گاه

آیا انجام این جراحی مضر است؟

بسیاری از افراد در مورد مضرات و یا عوارض ختنه کردن نوزادان پسر سؤال دارند. توجه داشته باشید که اگر این جراحی به صورت اصولی و صحیح انجام شود، هیچ‌گونه عوارض و خطری برای نوزاد نخواهد داشت. اما مسلماً انجام هر جراحی، دارای دوره‌های بهبودی مربوط به خود است. ختنه نیز جزء جراحی‌های تهاجمی محسوب می‌شود و باید دوره بهبودی خود را به صورت کامل طی کند. در نتیجه برخی از عوارض زیر بعد از ختنه کردن ممکن است بروز پیدا کنند.

· خونریزی

· عفونت

· انسداد مجاری ادرار نوزاد

· بروز چسبندگی

· تحریک شدن نوک آلت نوزاد

· برداشتن کم یا زیاد پیش پوست

مراقبت‌های مهم بعد از ختنه کردن نوزاد

به همان اندازه که نحوه ختنه کردن مهم است، مراقبت‌های بعد از آن نیز مهم می‌باشند. والدین با انجام مراقبت‌های بعد از ختنه به صورت صحیح، می‌توانند عوارض ختنه را کاهش داده و روند بهبودی نوزاد را تسریع نمایند. بنابراین انجام این مراقبت‌ها بسیار ضروری می‌باشد. در ادامه به برخی از این مراقبت‌ها می‌پردازیم.

· پس از هر بار که پوشک تعویض می‌شود باید از پانسمان جدید استفاده کنید.

· پوشک نوزاد را باید بسیار آهسته و آزاد ببندید تا فشاری به ناحیه تناسلی وارد نشود.

· از پمادهای موضعی توصیه شده توسط پزشک سر ساعت استفاده نمایید.

· از لباس‌های گشاد و خنگ پوشیده شوند.

· اگر کودک توانایی راه رفتن دارد باید تا سه روز استراحت کامل کند تا از خونریزی جلوگیری شود.

منبع
yogitimes.com

 

 

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

برای افزایش شیر مادر چه کار کنیم؟

یه سری از راه‌های عمومی و طبیعی برای افزایش شیر مادر که اغلب توسط مادرانی مثل تو مورد توجه قرار می‌گیره، عبارتند از:

1* استراحت و تغذیه مناسب: استراحت کافی و تغذیه سالم باعث افزایش شیر مادر می شه. تو باید برای استراحت و خواب زمان کافی در نظر بگیری و باید یادت باشه که غذای مناسب و غنی از ترکیبات مغذی مصرف کنی.

2* افزایش شیر مادر با هیدراتاسیون مناسب: باید به خوبی آب بنوشی و مطمئن باشی که بدنت آب کافی داشته باشه (به اندازه‌ی کافی و کمی بیشتر). میزان تولید شیر به مقدار آبی که می‌نوشی وابسته است و اهمیت زیادی داره.

3* تغذیه خوب: مصرف غذاهایی مثل جوانه‌ها، انواع دانه‌ها، سبزیجات و میوه‌ها که مغذی و غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند، به تولید و کیفیت و افزایش شیر مادر کمک می‌کنه.

4* استفاده از ماساژ سینه: استفاده از ماساژ سینه، باعث افزایش شیر مادر می‌شه. می‌تونی قبل از شیردهی، سینه‌ات رو با حرکات ملایم ماساژ بدی یا از حوله گرم برای افزایش جریان شیر استفاده کنی.

5* شیردهی مکرر: شیردهی مکرر به نوزادت کمک می‌کنه تا شیر بیشتری تولید بشه.

6* استفاده از پمپ شیر: استفاده از پمپ شیر می‌تونه به افزایش شیر مادر کمک کنه. با استفاده از پمپ شیر، میتونی شیر رو از سینه‌های خودت بیرون کشیده و نگهداری کنی. این فعالیت می‌تونه باعث تولید بیشتر شیر بشه.

7* استرس کم: استرس و فشار ذهنی ممکنه تولید شیر را کاهش بده. بنابراین، تلاش کن استرس رو کاهش بدی و روش‌های مدیریت استرس مثل(مدیتیشن، تمرینات آرامش و استراحت منظم) رو در فعالیت روزمره خودت داشته باشی.

اهمیت افزایش شیر مادر برای نوزاد

افزایش شیر مادر برای فرزندت اهمیت زیادی داره؛ چرا که شیر به عنوان بهترین و کامل‌ترین منبع تغذیه برای اون به شمار می‌ره. در ادامه به موارد مهم نیاز نوزاد به شیر مادر اشاره شده:

1* تغذیه کامل: شیرِ تو شامل تمام عناصر غذایی مورد نیاز نوزاده. این شیر حاوی پروتئین، چربی، کربوهیدرات، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آب هست که به نوزادت در رشد و توسعه صحیح بدنش کمک می‌کنه.

2* سازگاری بالا: شیر یک مادر به طور طبیعی و بهینه تنظیم شده. این شیر با گوارش نوزاد بهترین سازگاری را داره و می‌تونه مشکلات مربوط به حساسیت یا آلرژی را کاهش بده.

3* محافظت از سلامتی: شیر مادر حاوی مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های مهمی هست که نوزاد رو در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها مقاوم می‌کنه. این آنتی‌بادی‌ها به عنوان سیستم ایمنی طبیعی از بدن مادر به نوزاد منتقل می‌شه و اون رو در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها محافظت می‌کنه.

4* تقویت ارتباط مادر و کودک: شیردهی نه تنها نیازهای فیزیکی نوزادت رو برطرف می‌کنه، بلکه ارتباط عاطفی بین تو و کودکت رو هم تقویت می‌کنه. این فرایند نزدیکی و لمس پوست به پوست، به نوزادت احساس امنیت و آرامش می‌ده و ارتباط عمیقی بین تو و کودکت می سازه.

افزایش شیر مادر.

5* سازگاری هضمی: شیر تو دارای آنزیم‌ها و فاکتورهایی هست که به هضم و جذب مواد مغذی موجود در گوارش نوزاد کمک می‌کنه. این سازگاری هضمی باعث کاهش مشکلات هضمی نوزادن می‌شه، مثل گاز و اسهال.

6* حفظ وزن سالم: شیر مادر به نوزاد کمک می‌کنه وزن سالمش رو حفظ بکنه. این شیر بر اساس نیازهای رشد نوزاد تنظیم می‌شه و مقدار واقعی نیازهای اون رو تأمین می‌کنه، بنابراین از افزایش وزن زیاد یا کم در نوزادان جلوگیری می‌کنه.

با توجه به اینکه هر نوزاد و مادری ممکنه شرایط متفاوتی داشته باشن، در صورت بروز مشکل در تولید شیر، بهتره که با پزشک یا متخصص شیردهی مشورت کنی تا راهکارهای خاصی رو برای بهبود تولید شیر دریافت کنی.

نکات مهم درباره میزان شیر مورد نیاز شیرخواران

1* تغذیه تمام شیر: نوزادان باید در 6 ماه اول از تغذیه تمام شیر پیروی کنن، چون شیر مادر به عنوان منبع غذایی کامل و کافی برای شیرخواران به حساب می‌آد. در این مدت، شیرخواران نباید از غذاهای جامد استفاده کنن و تغذیه تمام شیر رو باید در برنامه روزانه اون‌ها درنظر گرفت.

نوزاد شیرخوار.

2* افزایش تغذیه: شیرخواران نیاز دارن تا در طول روز به صورت مکرر شیر مادر رو مصرف کنن. در ابتدا ممکنه که نوزاد شما تنها هر 2 یا 3 ساعت یکبار به شیر شما نیاز داشته باشه؛ اما با گذر زمان و رشد نوزاد نیاز به شیر مادر بیشتر میشه.

3* شیر بر پایه تقاضا: بهتره به شیرخواران بر پایه تقاضاشون شیر بدین، یعنی بر پایه بیشترین میزان شیری که نوزاد نیاز داره. با توجه به اینکه نیاز شیرخوارها در طول روز ممکنه متغیر باشه، این روش به نوزاد اجازه می‌ده تا مقدار مناسب شیر مورد نیازش رو بر اساس اشتهای خودش مصرف کنه.

4* نشانگرهای رشد: نشانگرهای رشد نوزاد می‌تونه به شما کمک کنه تا مطمئن بشید که شیرخوارها در طول روز، به مقدار کافی شیر می‌خورن.

منبع:
lansinoh.com

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

راهکار افزایش شیر مادر

برای افزایش شیر مادر چه کار کنیم؟

یه سری از راه‌های عمومی و طبیعی برای افزایش شیر مادر که اغلب توسط مادرانی مثل تو مورد توجه قرار می‌گیره، عبارتند از:

1* استراحت و تغذیه مناسب: استراحت کافی و تغذیه سالم باعث افزایش شیر مادر می شه. تو باید برای استراحت و خواب زمان کافی در نظر بگیری و باید یادت باشه که غذای مناسب و غنی از ترکیبات مغذی مصرف کنی.

2* افزایش شیر مادر با هیدراتاسیون مناسب: باید به خوبی آب بنوشی و مطمئن باشی که بدنت آب کافی داشته باشه (به اندازه‌ی کافی و کمی بیشتر). میزان تولید شیر به مقدار آبی که می‌نوشی وابسته است و اهمیت زیادی داره.

3* تغذیه خوب: مصرف غذاهایی مثل جوانه‌ها، انواع دانه‌ها، سبزیجات و میوه‌ها که مغذی و غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند، به تولید و کیفیت و افزایش شیر مادر کمک می‌کنه.

4* استفاده از ماساژ سینه: استفاده از ماساژ سینه، باعث افزایش شیر مادر می‌شه. می‌تونی قبل از شیردهی، سینه‌ات رو با حرکات ملایم ماساژ بدی یا از حوله گرم برای افزایش جریان شیر استفاده کنی.

5* شیردهی مکرر: شیردهی مکرر به نوزادت کمک می‌کنه تا شیر بیشتری تولید بشه.

6* استفاده از پمپ شیر: استفاده از پمپ شیر می‌تونه به افزایش شیر مادر کمک کنه. با استفاده از پمپ شیر، میتونی شیر رو از سینه‌های خودت بیرون کشیده و نگهداری کنی. این فعالیت می‌تونه باعث تولید بیشتر شیر بشه.

7* استرس کم: استرس و فشار ذهنی ممکنه تولید شیر را کاهش بده. بنابراین، تلاش کن استرس رو کاهش بدی و روش‌های مدیریت استرس مثل(مدیتیشن، تمرینات آرامش و استراحت منظم) رو در فعالیت روزمره خودت داشته باشی.

اهمیت افزایش شیر مادر برای نوزاد

افزایش شیر مادر برای فرزندت اهمیت زیادی داره؛ چرا که شیر به عنوان بهترین و کامل‌ترین منبع تغذیه برای اون به شمار می‌ره. در ادامه به موارد مهم نیاز نوزاد به شیر مادر اشاره شده:

1* تغذیه کامل: شیرِ تو شامل تمام عناصر غذایی مورد نیاز نوزاده. این شیر حاوی پروتئین، چربی، کربوهیدرات، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آب هست که به نوزادت در رشد و توسعه صحیح بدنش کمک می‌کنه.

2* سازگاری بالا: شیر یک مادر به طور طبیعی و بهینه تنظیم شده. این شیر با گوارش نوزاد بهترین سازگاری را داره و می‌تونه مشکلات مربوط به حساسیت یا آلرژی را کاهش بده.

3* محافظت از سلامتی: شیر مادر حاوی مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های مهمی هست که نوزاد رو در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها مقاوم می‌کنه. این آنتی‌بادی‌ها به عنوان سیستم ایمنی طبیعی از بدن مادر به نوزاد منتقل می‌شه و اون رو در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها محافظت می‌کنه.

4* تقویت ارتباط مادر و کودک: شیردهی نه تنها نیازهای فیزیکی نوزادت رو برطرف می‌کنه، بلکه ارتباط عاطفی بین تو و کودکت رو هم تقویت می‌کنه. این فرایند نزدیکی و لمس پوست به پوست، به نوزادت احساس امنیت و آرامش می‌ده و ارتباط عمیقی بین تو و کودکت می سازه.

افزایش شیر مادر.

5* سازگاری هضمی: شیر تو دارای آنزیم‌ها و فاکتورهایی هست که به هضم و جذب مواد مغذی موجود در گوارش نوزاد کمک می‌کنه. این سازگاری هضمی باعث کاهش مشکلات هضمی نوزادن می‌شه، مثل گاز و اسهال.

6* حفظ وزن سالم: شیر مادر به نوزاد کمک می‌کنه وزن سالمش رو حفظ بکنه. این شیر بر اساس نیازهای رشد نوزاد تنظیم می‌شه و مقدار واقعی نیازهای اون رو تأمین می‌کنه، بنابراین از افزایش وزن زیاد یا کم در نوزادان جلوگیری می‌کنه.

با توجه به اینکه هر نوزاد و مادری ممکنه شرایط متفاوتی داشته باشن، در صورت بروز مشکل در تولید شیر، بهتره که با پزشک یا متخصص شیردهی مشورت کنی تا راهکارهای خاصی رو برای بهبود تولید شیر دریافت کنی.

نکات مهم درباره میزان شیر مورد نیاز شیرخواران

1* تغذیه تمام شیر: نوزادان باید در 6 ماه اول از تغذیه تمام شیر پیروی کنن، چون شیر مادر به عنوان منبع غذایی کامل و کافی برای شیرخواران به حساب می‌آد. در این مدت، شیرخواران نباید از غذاهای جامد استفاده کنن و تغذیه تمام شیر رو باید در برنامه روزانه اون‌ها درنظر گرفت.

نوزاد شیرخوار.

2* افزایش تغذیه: شیرخواران نیاز دارن تا در طول روز به صورت مکرر شیر مادر رو مصرف کنن. در ابتدا ممکنه که نوزاد شما تنها هر 2 یا 3 ساعت یکبار به شیر شما نیاز داشته باشه؛ اما با گذر زمان و رشد نوزاد نیاز به شیر مادر بیشتر میشه.

3* شیر بر پایه تقاضا: بهتره به شیرخواران بر پایه تقاضاشون شیر بدین، یعنی بر پایه بیشترین میزان شیری که نوزاد نیاز داره. با توجه به اینکه نیاز شیرخوارها در طول روز ممکنه متغیر باشه، این روش به نوزاد اجازه می‌ده تا مقدار مناسب شیر مورد نیازش رو بر اساس اشتهای خودش مصرف کنه.

4* نشانگرهای رشد: نشانگرهای رشد نوزاد می‌تونه به شما کمک کنه تا مطمئن بشید که شیرخوارها در طول روز، به مقدار کافی شیر می‌خورن.

منبع:
lansinoh.com

چرا بعضی نوزادان شیر نمی خورند؟

چرا بعضی نوزادان شیر نمی خورند؟

چرا بعضی نوزادان شیر نمی خورند؟

چرا بعضی نوزادان شیر نمی خورند؟

خیلی از نوزادها بلافاصله بعد از تولد توانایی شیرخوردن رو دارند و میتونن به خوبی شیر مادر رو بنوشن. اما ممکن که بعضی از نوزادها در ابتدا یا در طول روزهای اول زندگی خود مشکلاتی در مصرف شیر داشته باشن.    

علت شیر نخوردن نوزاد

عدم تمایل اون‌ها به شیر خوردن ممکنه که دلایل مختلفی داشته باشه. حالا بعضی از علل محتمل شیر نخوردن بعضی از نوزادها رو برات میگم:

مشکلات شیردهی: شیر مادر هم دمای بدن نوزاد تولید می‌شه و همچنین دارای طعم و بوی خاصی هست. ممکنه مادر مشکلاتی در شیردهی داشته باشه که باعث کاهش تمایل اون‌ها به شیر مادر می‌شه. این مشکلات میتونه شامل کمبود شیر،کیفیت پایین شیر، عدم تطابق در طعم و بو، عدم رفتار طبیعی در نوع شیردهی (مثلاً تنفس دهنی) و موارد مشابه باشه.

مشکلات گوارشی: بعضی از نوزادها ممکنه به علت مشکلات گوارشی مثل گاز معده، کولیک، اسهال، تهوع و استفراغ، ایراد در مکانیسم هضم و مشکلات دیگر، تمایل کمتری به شیر خوردن داشته باشن. این مشکلات می‌تونه ناشی از عوامل مختلفی مثل آلرژی غذایی، عفونت‌های گوارشی، اختلالات دستگاه گوارشی و مشکلات تغذیه‌ای باشه.

مشکلات رفتاری یا فیزیکی: بعضی از اون‌ها ممکنه به دلایل مختلف رفتاری یا فیزیکی تمایل کمتری به شیر خوردن داشته باشن. این مشکلات می‌تونن شامل ایراد در مکانیسم شیردهی، تنبلی یا ضعف عضلات دهان و بلع، آهسته خوردن، ناراحتی یا درد دهان یا حلق، ناحیه تنفسی یا مشکلات غیرعادی در تنفس باشن.

عوامل محیطی: عوامل محیطی هم می‌تونن تأثیر گذار باشن. مثلاً، محیط نویزی، سروصدای بالا، حرارت یا سرمای بیش از حد، مزاحمت‌های دیگر در محیط تغذیه و موارد مشابه می‌تونن باعث عدم تمایل اون‌ها به شیر خوردن بشن.

عوامل روانشناختی: بعضی از اون‌ها ممکنه به دلایل روانشناختی علاقه‌ کمتری به شیر خوردن داشته باشن. مثلاً، استرس، اضطراب، خستگی یا احساسات منفی می‌تونن تمایل نوزاد به شیر خوردن رو کاهش بدن.

سرماخوردگی و عفونت‌ها: سرماخوردگی، عفونت گوش و حلق و بینی، ناراحتی معده، برفک دهان، تبخال، بریدگی در دهان، مشکلات تنفسی و جراحت‌های جسمی، تمایل کودک به شیر خوردن رو کاهش میدن.

دندان درآوردن: وقتی دندون‌های کودک در حال رویش باشن، معمولاً شیردهی باعث آرامش نوزاد می‌شه. اما زمانیکه، بچه‌ها علاقه‌ای به خوردن شیر نداشته باشن، احتمالاً درد اون‌ها تشدید می‌شه. می‌تونید دهان اون‌ها رو قبل از شیر دادن با یک اسباب بازی دندان (دندانگیر) یا یه پارچه سرد و یا یه قاشق سرد، آروم کنید.

واکسیناسیون اخیر نوزاد: در برخی از بچه‌ها، واکسن زدن، باعث تب، خستگی و بی‌حوصلگی اون‌ها می‌شه که تمایل بچه‌ها به خوردن شیر رو در پی داره. در چنین مواردی با صبر و حوصله و با فاصله کوتاه و کم حجم، شیردهی رو انجام بدین.

شیر نخوردن نوزادها.

درمان شیر نخوردن بعضی از نوزادها

درمان شیر نخوردن نوزادها بستگی به علت اصلی مشکل داره. در ادامه، برخی از راهکارهای درمانی برای شیر نخوردن بعضی از اون‌ها رو مرور می‌کنیم:

مشکلات گوارشی: در صورتی که شیر نخوردن بچه‌تون به مشکلات گوارشی مربوط باشه، بهتره که با پزشک معالج یا کارشناس تغذیه مشورت کنی. اونا می‌تونن بررسی کنن که آیا عفونت گوارشی، آلرژی غذایی یا مشکلات دیگه باعث شیر نخوردن بچه می‌شه یا نه. درمان ممکنه شامل یه سری تغییرات در رژیم غذایی مادر، داروهای ضد تهوع یا ضدافسردگی، یا تغییراتی در رژیم غذایی نوزاد باشه.

 مشکلات شیردهی: در صورتی که مشکلی در شیردهی وجود داشته باشه، می‌تونی با متخصص شیردهی یا کارشناس تغذیه مشورت کنی. اونا می‌تونن راهکارهایی مثل افزایش شیر، تغییرات در تکنیک‌های شیردهی، استفاده از پمپ شیردهی و موارد مشابه رو پیشنهاد بدن.

مشکلات رفتاری یا فیزیکی: اگر شیر نخوردن نوزاد به مشکلات رفتاری یا فیزیکی ربط داشته باشه، مشورت با کارشناسان رشد اون‌ها، پزشک متخصص کودکان یا متخصص رفتاری می‌تونه مفید باشه. اون‌ها می‌تونن راهکارهایی برای بهبود تکنیک بلع و قرارگیری صحیح در حین شیردهی، کاهش تنبلی عضلات دهان و بلع، آسون کردن فرایند تنفس و موارد مشابه رو ارائه بدند.

روش‌های آرامش‌ بخش: در بعضی از موارد، استفاده از روش‌های آرامش‌ بخش می‌تونه به نوزاد کمک کنه تا بهتر شیر بنوشه. این شامل ماساژ، تغییر محیط (مثلاً تغییر در دما، نور و صدا) و ایجاد احساس امنیت و آرامش در اون‌ها هست.

چک کردن بینی اون‌ها قبل شیردهی: ممکنه کودکان به خاطر گرفتگی نفس حین شیردهی و یا پر بودن بینی‌شون سینه مادر رو نگیرن؛ در نتیجه باید قبل از اینکه شروع به شیر دادن کنین، بینی اون‌ها رو چک کنید و مطمئن باشید که بینی‌شون خالی باشه.

نوزاد.

برای شیر نخوردن کودک چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

همواره مهمه که با پزشک معالج یا متخصص کودکان درباره مشکل شیر نخوردن اون‌ها صحبت کنی. اونا می‌تونن بر اساس علت مشکل، تشخیص دقیق رو انجام بدن و رهنمایی‌های لازم رو بکنن.

منبع:
centralhospital.com

 

به چه علت نوزادان سرفه می‌کنند؟

به چه علت نوزادان سرفه می‌کنند؟

سرفه روشی است که بدن از خود محافظت می‌کند. سرفه به عنوان روشی است که بدن برای تمیز نگه داشتن راه‌های هوایی، خلاص کردن گلو از خلط، چکه‌های پس از بینی (مخاط بینی که از پشت گلو می‌چکد) یا یک تکه غذا استفاده می‌کند. دو نوع سرفه وجود دارد که کودک ممکن است داشته باشد: سرفه خشک یا سرفه مرطوب. سرفه خشک نوزادان زمانی رخ می‌دهد که کودک سرماخوردگی یا آلرژی دارد. سرفه خشک کمک می‌کند تا ترشحات پس از بینی یا سوزش ناشی از گلودرد برطرف شود. سرفه مرطوب هم ناشی از یک بیماری تنفسی همراه با عفونت باکتریایی است. سرفه مرطوب باعث می‌شود که خلط یا مخاط (که حاوی گلبول‌های سفید خون برای کمک به مبارزه با میکروب‌ها است) در مجاری تنفسی کودک ایجاد شود. کودکان کمتر از 4 ماه زیاد سرفه نمی‌کنند بنابراین اگر سرفه کنند مشکلی جدی وجود دارد. برای مثال اگر یک نوزاد تازه متولد شده در زمستان به شدت سرفه می‌کند می‌تواند به ویروس سنسیشیال تنفسی مبتلا شده باشد. هنگامی که کودک بالاتر از 1 سال سن داشته باشد سرفه‌ها کمتر نگران‌ کننده هستند و اغلب نشانه مشکل خاصی نیستند.

سرفه‌های ناشی از سرماخوردگی چگونه هستند؟

اگر کودک شما سرفه خشک همراه با علائمی مانند گرفتگی بینی دارد می‌تواند نشان دهنده سرماخوردگی باشد. علائم سرفه نوزاد شامل گرفتگی یا آبریزش بینی و گلو درد است. سرفه‌ها معمولاً خشک هستند اما بسته به شدت سرماخوردگی کودک شما می‌تواند در شب دچار موکوس و یا تب خفیف شود. بهتر است از دارو‌های طبیعی سرفه نوزاد مانند عسل (برای نوزادان بالای یک سال)، قطره‌های نمکی و مرطوب‌ کننده خنک‌ کننده سرفه استفاده کنید. استفاده از استامینوفن برای کاهش تب نیز بی‌خطر است.

 سرفه نوزاد نشانه عفونت است:

کروپ که معمولاً در اثر یک عفونت ویروسی ایجاد و باعث تورم پوشش نای و بسته شدن راه‌های هوایی می‌شود نفس کشیدن را برای کودک سخت می‌کند.

 نوزاد دچار کروپ شده است:

واضح‌ ترین علامت سرفه کروپ شنیدن سرفه‌های کودک در شب همراه با صدای پارس (صدا به سختی اشتباه می‌شود) و مشکل در تنفس است. سرفه کروپ زمانی ظاهر می‌شود که کودک دم می‌کند.

 سرفه نشانه خروسک است:

خروسک معمولاً کودکان زیر 5 سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اغلب با سرماخوردگی معمولی یا بوییدن در اوایل روز شروع می‌شود. پس از شنیدن سرفه‌های کودک در خواب خروسک باید طی سه یا چهار روز از بین برود. اگر نشد با پزشک خود تماس بگیرید.

 کودک دچار کووید19 شده است:

کودکان معمولاً موارد خفیف یا بدون علامت کووید-19 دارند اما ممکن است طیف وسیعی از عوارض جانبی از جمله سرفه خشک یا مرطوب را نیز ایجاد کنند. علائم معمولاً در عرض 14-2 روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می‌شوند و اغلب شبیه سرماخوردگی یا آنفولانزا هستند. علائم COVID-19 بسیار متفاوت است. به غیر از سرفه نوزادان ممکن است تب، آبریزش بینی، تنگی نفس، کاهش تغذیه، تغییر رفتار، استفراغ، اسهال یا علائم دیگر را تجربه کنند. در موارد نادر کووید می‌تواند منجر به بیماری شدیدی شود که نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. اگر به ویروس کرونا مبتلا هستند آن‌ها را از سایر اعضای خانواده جدا کنید. برای علائم نگران‌ کننده مانند مشکلات تنفسی یا تغذیه، آبی رنگ لب‌ها، کم آبی بدن یا ناتوانی در بیدار شدن به دنبال کمک پزشکی باشید.

 کودک سیاه سرفه گرفته است:

این عفونت باکتریایی تهدید‌ کننده زندگی یکی از علل اصلی بیماری و مرگ نوزادان بوده است اما سیاه سرفه در حال بازگشت می‌باشد و در بسیاری از شهر‌ها شیوع پیدا کرده است. در بیشتر موارد سیاه سرفه نوزاد علائم سرماخوردگی یا تب ندارد. علائم سیاه سرفه عبارتند از:

  • اسپاسم‌های مکرر و نگران‌کننده سرفه
  • زبان بیرون‌زده
  • چشم‌های برآمده
  • تغییر رنگ صورت

کودک ذات‌الریه دارد:

ذات‌الریه یک عفونت ویروسی یا باکتریایی ریه است که در اثر تعدادی از شرایط از جمله سرماخوردگی ایجاد می‌شود. سرفه‌ای که نشان دهنده ذات‌الریه است به احتمال زیاد خیس و مخاطی به نظر می‌رسد. نوزاد مبتلا به ذات‌الریه بسیار خسته خواهد شد. آن‌ها همچنین سرفه‌های مرطوب نوزادی «مولد» خواهند داشت.

کودک آسم دارد:

از آنجایی که آسم شامل باریک شدن راه‌های هوایی است سرفه نوزاد مبتلا به آسم شبیه خس خس سینه خواهد بود. پزشکان به طور کلی موافق هستند که آسم در کودکان کمتر از 2 سال شایع نیست، مگر اینکه نوزاد حملات اگزما داشته باشد و سابقه خانوادگی آلرژی و آسم وجود داشته باشد.

 

منبع:

www.parents.com