دسته: شیرخوارگی تا …

 جعفر بای آسیب شناس اظهار کرد: بعضی از کودکان از بازی با وسایلی که پیچیده است می‌ترسند که همین امر موجب وابسته شدن آنها به والدین خود حین بازی کردن می‌شود که در مواردی حتی آنان از بازی کامپیوتری که برای خیلی از بچه‌ها شیرین و جذاب است بیم دارند.

وی افزود: والدین باید توجه کنند مانع بازی کودکان نشوند و بگذارند که کودک هر طور که می‌خواهد بازی کند حتی اگر در محیط آپارتمان نشینی قرار دارند باز هم کودک خود را برای بازی کردن آزاد بگذارند.

این آسیب شناس در پایان گفت: والدین باید بدانند که در رفع ترس کودک عجله کنند تعجیل و شتاب زدگی آنها در کاهش ترس کودک می‌تواند به جای درمان، اضطراب و ترس او را افزایش دهد و این ترس معمولا به تدریج از بین می‌رود بنابراین لازم است والدین با خونسردی و آرامش اقدام به کاهش این ترس کنند.

 

 

منبع: بیا نی نی

بسیاری از کودکان در تاریکی احساس راحتی نمی‌کنند و پریشان می‌شوند، اما اگر در آغوش مادرشان باشند، اینکه شب است یا روز برای آنها فرقی نمی‌کند.

زمانی که کودک شما به سنین نوپایی می‌رسد، شب از نظر او کمی ترسناک تر و اشباح گونه به نظر می‌رسد، و تاریکی شب برای یک کودک 4ساله به دلیل رشد شناختی و تخیل او در این سنین، به طور جدی می‌تواند ترسناک و وحشت آور باشد.

با این حال ترس از تاریکی در این سنین اتفاق بسیار رایجی است و با گذشت زمان و بزرگ تر شدن کودکتان که باعث ایجاد اضطراب شدید و پریدن از خواب می‌شد، کاهش می‌یابد و به قدری باهوش شده است که با ترس های خود در همان آغاز خواب مبارزه کند. در حقیقت، در نوزادان که برای انجام امور خود به پدر و مادرشان وابسته اند احتمال شب بیداری بیشتر است.

یکی از راه‌هایی که می توانید کودک خود را از ترس تاریکی دور کنید، قرار دادن یک آباژور یا نور و یا وسیله ای که با آن احساس راحتی می‌کند (مانند یک عروسک یا اسباب بازی) در اتاق اوست. تحقیقات نشان داده است که خوابیدن به همراه اسباب بازی یا عروسکی که کودک با آن احساس راحتی می‌کند (مثل یک عروسک خرسی یا یک سگ کوچولو)، به طور قابل توجهی ترس‌های زمان خواب را کاهش می‌دهد و بعد از گذشت تنها یک ماه در سه چهارم از بچه‌ها بهبودهایی را در خواب آن‌ها نشان می‌دهد.

برای شروع این کار، عروسکی را در اختیار کودک خود قرار دهید و از او بخواهید که از آن عروسک مراقبت کند. و یا برای مثال به او بگویید که عروسک خرسی تو برای محافظت از هر دوی شما اینجاست.

 

 

 قدرت بینایی در چند سال اول زندگی، تکامل پیدا می کند اما متأسفانه با افزایش قدرت دید، امکان بروز مشکلاتی وجود دارد. رفتار و عادت های کودک تأثیر عمده و ماندنی در عملکرد چشم و قدرت بینایی وی می گذارد. بنابراین لازم است والدین درباره مراقبت از چشم های کودکانشان اطلاعات بیشتری به دست بیاورند.

اهمیت نور خورشید

شیوه زندگی بدون تحرک یا کم تحرک به چشم آسیب زیادی می رساند. نتایج بررسی های زیادی ثابت کرده است که نور طبیعی در خارج از منزل، مانع از نزدیک بینی می شود و تأثیر آن چشم گیر است. در کودکانی که طی روز ساعاتی را خارج از منزل سپری می کنند و در معرض نور خورشید قرار می گیرند، احتمال نزدیک بینی ۲درصد کاهش می یابد.

ورزش

ورزش علاوه بر این که مانع از چاقی می شود، راه خوبی برای بهبود عملکرد چشم هاست، زیرا مشکلات مرتبط با اضافه وزن می تواند روی بینایی تأثیر منفی بگذارد؛ رتینویاتی به علت بیماری دیابت یا فشارخون بالا از جمله این موارد است. در هر دو مورد، رگ های ریز در چشم ها آسیب می بیند. ابتلای طولانی مدت به فشارخون یا قند خون در صورت درمان نشدن می تواند باعث اسکار وسیع در داخل چشم شود و بالاخره باعث از دست دادن بخشی از بینایی یا نابینایی کامل شود.

بنابراین کودکان را به ورزش کردن تشویق کنید. به آن ها عادت دهید ورزش چشم انجام دهند. به آن ها قانون ۱۰-۱۰-۱۰ را یاد بدهید. به این معنا که هنگام کار با رایانه هر ۱۰ ثانیه، ۱۰ ثانیه به اشیایی که حداقل ۱۰ فوت (حدود ۳m) فاصله دارد خیره شوند این کار فشار چشم را کاهش می دهد.به کارگیری این روش در هر سنی مفید است.

عادت های غذایی سالم

همانند بزرگسالان، کودکان نیز به مصرف شیرینی، نمک و غذاهای چرب تمایل دارند اما بر خلاف بزرگسالان، کودکان نمی توانند به خوبی مضرات این گونه مواد غذایی را درک کنند. اگرچه سخت است اما آن ها را وادار به خوردن غذای سالم کنید اگر کودکان از خردسالی به خوردن غذاهای سالم عادت کنند، در بزرگسالی هم همین عادت را ادامه می دهند.

به عنوان مثال آب مروارید و ماکولار دژنراسیون، هر دو بیماری چشمی مربوط به سن است و علت ۵۶ درصد موارد نابینایی در سراسر جهان محسوب می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که این دو مشکل را می توان با برنامه غذایی غنی از لوتئین و زیزانتین کاهش داد.این دو ماده در سبزی های برگ دار، ذرت، زرده تخم مرغ و برخی از غلات یافت می شود.

*کودکان را به طور مرتب برای معاینه چشم به چشم پزشک ببرید:

در بسیاری از کودکانی که مشکل چپ چشمی دارند این مشکل رفع می شود اما برخی نیاز به درمان پیدا می کنند. چپ چشمی می تواند مشکلات زیادی ایجاد کند به ویژه هنگام مطالعه کردن. سردرد و فشار روی چشم پیامدهای دیگر این اختلال چشمی است. توجه نکردن و درمان نشدن اختلالات می تواند تأثیر جدی بر بینایی کودک بگذارد اما در صورت تشخیص به موقع به راحتی قابل درمان است.

 

 

منبع: روزنامه خراسان

 مریم رستمی اظهار کرد: کودک مبتلا به آسپرگر میل به تنهایی و انزوا دارد و نمی‌تواند وارد گروه هم سن و سالانش شود، این دسته از کودکان معمولا در برقراری ارتباط اجتماعی و دوست‌یابی مشکل جدی داشته و تا حدی به کودکان اوتیسم شباهت دارند، اما از آنها باهوش‌ترند.

این کارشناس با بیان اینکه کودکان با این اختلال، مهارت گفتاری و زبان دستوری خوبی داشته و آشفته نیستند، ادامه داد: یک آسپرگری معمولا تا حدود سه سالگی رشد عادی دارد و سپس با شروع اختلال صمیمیت در روابطش را از دست داده و تکلم یکنواختی پیدا می‌کند، تنهایی را ترجیح داده، دست و پا چلفتی و فاقد دوست می‌شود و با اینکه در دامنه نرمال هوش عمل می‌کند، اما نشانه‌هایی از عقب‌ماندگی خفیف را از خود نشان می‌دهد. وی افزود: این کودک به چشمان افراد نگاه نمی‌کند و مثلاً شاید نتواند هنگام صحبت لبخند بزند و یا به نشانه تایید سرش را تکان دهد، او در یادگیری مشکلی ندارد و وقت زیادی را صرف گردآوری اطلاعات راجع به علایق محدودش می‌کند، مثلا فقط راجع به حشره‌ها و یا تاریخ کشورها مطالعه می‌کند و در این زمینه بسیار اطلاعات بالایی دارد، ولی راجع به موضوعات دیگر کمتر صحبت می‌کند و همه چیز را به همان موضوع مورد علاقه‌اش ربط می‌دهد.

رستمی تصریح کرد: افراد مبتلا به آسپرگر معمولا برعکس اوتیسمی‌ها پرحرف هستند، بعضی دیگر از نشانه‌های احتمالی این اختلال شامل گفتار سرد و بی‌روح، رفتارهای عجیب، فقدان همدلی، خودمحوری، رفتارهای کلیشه‌ای و وسواسی، عصبی و خشن بودن و مواردی از این دست می‌شود، البته باید در نظر بگیریم که آسپرگر معمولا به سختی و دیر تشخیص داده می‌شود و نیاز به حضور متخصص در این زمینه دارد، از این رو بهتر است والدین با مشاهده چنین علایمی کودکشان را در سال‌های کودکی به مراکز مشاوره و روان‌درمانی ارجاع دهند.

 

 

 

منبع: بیا نی نی

قرار گرفتن در معرض آسیب‌هایی چون ضرب‌و‌جرح و خشونت‌های جسمی و نیز سوءاستفاده‌های مختلف‌ برای کودکان معنا و نتایجی بسیار متفاوت از یک بزرگسال را در بردارد و اثرات ماندگار و مخرب‌تری را بر ذهن و روان کودک برجای می‌گذارد. به واسطه همین مسأله و نیز با توجه به گسترش فزاینده آسیب‌های اجتماعی که به صورت مستقیم و غیرمستقیم کودکان جامعه ما را در معرض تهدید قرار داده، راهکارهای مواجهه با این تهدیدات و خطرات از اهمیت بسیاری برخوردار شده است.

 

افزایش اشکال مختلف پدیده‌های آسیب‌زا

جامعه‌شناسان تعاریف مختلفی از آسیب‌های اجتماعی ارائه کرده‌اند. در یک تعریف کلی، آسیب‌های اجتماعی آن دسته از پدیده‌های موجود در جامعه هستند که هنجارها، قواعد عرفی جهت‌دهنده به رفتارها و معیارهای قانونی عمل اجتماعی را نقض کرده و از این طریق وجدان جمعی، آرامش جامعه و منافع فردی و گروهی دیگران را در معرض خطر قرار می‌دهند. بنابراین تعریف آسیب‌های اجتماعی طیف وسیعی از اعمال منافی عرف و اخلاق اجتماعی مانند دروغ‌گویی تا رفتارهای غیرقانونی مانند اعتیاد و خشونت و قتل را در بر می‌گیرند. طبیعتا در این میان رفتارهای غیراخلاقی و خلاف قواعد اجتماعی دامنه وسیع‌تری از اعمال خلاف قانون مصوب را در بر می‌گیرند.

مروری بر آمارهای منتشر شده از سوی نهادها و مقامات مسئول مانند قوه قضائیه و نیروی انتظامی و نیز پژوهشگران درگیر با موضوع آسیب‌های اجتماعی نشان می‌دهد طی سال‌های گذشته، شدت و گستره شیوه اشکال مختلف پدیده‌های آسیب‌زا در جامعه ما افزایش یافته است. در این میان به لحاظ گستره و حجم آسیب‌های اجتماعی، اعتیاد به مواد مخدر، ضرب‌و‌جرح، طلاق و نهایتا جرائم مالی بیشترین آمار را در میان آسیب‌های اجتماعی به خود اختصاص داده‌اند.

 

کودکان، قربانی آسیب‌های اجتماعی

در این میان کودکان به عنوان یکی از آسیب‌پذیرترین اقشار اجتماعی، گروهی هستند که در معرض آسیب‌های جدی چون پرخاشگری، آزار و اذیت، ضرب‌و‌جرح و سوء‌استفاده‌های مختلف مانند مجبور کردن کودکان به کارهای طاقت‌فرسا، بهره‌برداری جنسی و مواردی از این دست قرار دارند. گرچه آمار دقیق از حجم آسیب‌های اجتماعی که کودکان موضوع آن باشند وجود ندارد اما گزارش‌ها و شواهد منتشرشده نشان می‌دهد که شاهد افزایش کلی آسیب‌هایی چون اعتیاد، کار کودکان، ضرب‌و‌جرح و سوء‌استفاده جنسی در کشور بوده‌ایم.

نکته مهم و قابل توجه در مورد آسیب‌های اجتماعی کودکان این است که کودکان علاوه بر افراد بیگانه و غریبه، می‌توانند از سوی نزدیکان خود مورد بهره‌برداری‌های مختلفی قرار بگیرند. این در حالیست که کودکان در مرحله رشد و تکامل شخصیتی قرار داشته و قرار گرفتن در معرض سوء‌استفاده‌های مختلف از سوی نزدیکان و یا دیگر افراد جامعه و نیز قرار گرفتن در محیط‌های خانوادگی درگیر اعتیاد، طلاق و آسیب‌های اجتماعی، اثر بسیار ماندگاری بر ذهن و روان آنها برجای می‌گذارد و به احتمال زیاد آنها را در آینده به سوی اعمال مجرمانه و رفتارهای هنجارستیز سوق می‌دهد.

ترک تحصیل، افسردگی، فرار از خانه، خودآزاری، اعتیاد، دوستی‌های نامناسب خیابانی و حتی خودکشی مشکلاتی است که به گفته روانپزشکان کودکان آزار دیده در نوجوانی و بزرگسالی با آن مواجه خواهند بود. «زهره افشار»، روان‌شناس و مدرس کارگاه‌های آسیب‌های اجتماعی در سازمان بهزیستی استان همدان می‌گوید: «اگر افراد در بزرگسالی رفتارهایی دارند که مناسب نیست ریشه‌های آن را باید در کودکی‌های ناایمن شکل گرفته جست‌و‌جو کرد. تسلیم‌شدن در برابر آسیب‌های اجتماعی نشان‌دهنده این است که کودک نتوانسته خود را به مهارت‌هایی مانند اعتماد به نفس مجهز کند و یا در به‌کارگیری این مهارت در زندگی دچار مشکل شده است.»

 

آموزش؛ اصلی‌ترین راه‌حل

مسأله پیشگیری همواره به عنوان موثرترین، کم‌هزینه‌ترین و پایدارترین راه برخورد با آسیب‌های اجتماعی مطرح شده است. از همین روست که امروزه کشورها بخش مهمی از بودجه‌های اجتماعی خود را صرف آموزش و ارتقای آگاهی و مهارت‌های اجتماعی به خانواده‌ها و شهروندان و به ویژه گروه‌های آسیب‌پذیری چون زنان و کودکان می‌کنند. آموزش‌های پیشگیری معمولا با هدف افزایش آشنایی گروه‌های آسیب‌پذیری چون کودکان با چیستی آسیب‌ها، موقعیت‌های آسیب‌زا، اشخاص خطرناک و نیز نحوه اقدام در موقعیت خطرناک است. انتظار می‌رود با کسب چنین مهارت‌هایی، کودکان بیاموزند تا خود را از موقعیت‌ها و افراد خطرناک دور نگه دارند و در هنگام خطر اقدامات لازم برای جلوگیری از خطر را به انجام برسانند. طبیعی‌ترین نهاد برای انتقال چنین آگاهی‌هایی خانواده است. این اهمیت ناشی از آن است که نهاد خانواده و عملکرد آن اساس و پایه هویت شخصی فرد را شکل می‌دهد.

افشار در این‌باره می‌گوید: «فرض بر این است که سال اول زندگی سن شکل‌گیری و یا بالعکس سن نابودی اعتماد به نفس در کودکان است. بنابراین از همان سال اول زندگی باید کودک را برای داشتن یک زندگی بهتر به شکل صحیح تربیت کرد و او را به مهارت‌هایی مانند اعتماد به نفس مجهز کرد.» وی در ادامه می‌افزاید: «وقتی این ساختار درست شکل گرفته باشد کودک در بزرگسالی دست به انتخاب‌های درست خواهد زد چراکه بارها در کنار والدین یا یک مراقب امن دست به کاوش‌گری فعال زده و اگر اشتباهی از او سرزده تنبیه نشده بنابراین در بزرگسالی قادر به تصمیم‌گیری صحیح است.»

 

نقش نهادهای آموزشی و رسانه‌ها

در سایر موارد موردنظر در مهارت‌های برخورد با آسیب‌ها نیز خانواده در انتقال آگاهی و مهارت و نیز حمایت از کودک نقش مهمی را ایفا می‌کند. در کنار این نهاد، نهادهای آموزشی مانند مهدکودک‌ها و مدارس و نهایتا رسانه‌های عمومی چون رادیو و تلویزیون و رسانه‌های مکتوب و مجازی و در ادامه نهادهای مدنی فعال در چنین حوزه‌هایی از مهم‌ترین متولیان امر آموزش‌های پیشگیری به کودکان و خانواده‌ها هستند. فعالیت این نهادها می‌تواند به عنوان مکمل و تقویت‌کننده فرآیند آموزش‌های مهارت‌های پیشگیری و ایمن‌سازی کودکان تلقی شود. نقش نهادهای خارج از خانواده از یک سو در ارتقای آگاهی خانواده‌ها و از سوی دیگر حمایت از کودکان در مقابل آسیب‌ها و تهدیداتی است که در محیط‌های خانوادگی خطرناک بر آنها تحمیل می‌شود.

 دکتر بهناز بصیری اظهار کرد: در برخی موارد وجود بعضی بیماری‌ها مانند فشارخون، دیابت، بیماری‌های کلیوی و … در مادر باردار می‌تواند موجب تولد نوزاد نارس شود. این متخصص بیماری‌های نوزادان تصریح کرد: بارداری‌های چندقلو، جنین‌هایی که به خوبی رشد نکرده‌اند، جفت سرراهی یا کنده شدن جفت، شرایط مختلف کمبود اکسیژن و اختلالات آناتومی نیز باعث زایمان زودرس می‌شود.

وی با بیان اینکه نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می‌آیند در معرض خطر بیماری‌های زیادی قرار دارند، افزود: مهم‌ترین بیماری که این نوزادان را تهدید می‌کند، بیماری‌های تنفسی است که آن هم به علت عدم رشد کامل دستگاه تنفسی بوجود می‌آید. نوزادان نارس به علت ناهماهنگی رفلکس مکیدن و خوردن شیر، ممکن است دچار مشکلات گوارشی مانند عفونت روده‌ای نیز شوند. این متخصص بیماری‌های نوزادان در خصوص عوارضی که نوزادان نارس را تهدید می‌کند، گفت: معمولا نوزادانی که نارس به دنیا می‌آیند سیستم گوارشی‌شان تکمیل نشده و با زردی به دنیا می‌آیند همچنین مستعد خونریزی‌های مغزی از داخل بطن مغز هستند. مشکلات قلبی و بیماری‌های مزمن ریوی نیز از آن دسته بیماری‌هایی است که امکان دارد نوزاد نارس را درگیر کند، البته همه موارد یاد شده وابسته به نوع و شدت نارس بودن نوزاد است. نوزادان نارس ممکن است نسبت به نوزادانی که به موقع متولد می‌شوند، دچار کمبود رشد قدی و وزنی باشند و دیرتر از سایر کودکان شروع به حرف زدن یا نشستن کنند.

بصیری ادامه داد: همه نوزادانی که نارس متولد می‌شوند نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارند؛ به طوری که میزان و شدت نارس بودن تعیین می‌کند کدام نوزادان بستری و کدام یک مرخص شوند. خانواده‌ها حتما باید نوزادانی که زودتر از موعد متولد شده‌اند را برای انجام معاینه‌های بینایی و سنجش شنوایی نزد متخصص نوزادان برند، پیگیری پزشکی پس از مرخص شدن را فراموش نکنند و هر دو هفته یک بار نوزاد را نزد متخصص مربوطه برند تا از میزان سلامتی وی اطمینان یابند.

منبع: بیا نی نی

 تنوع غذایی نیز نقش موثری در تحریک اشتهای کودکان دارد و باید متنوع‌ترین غذاها برای صبحانه در نظر گرفته شود. بنابراین چه خوب است که والدین اگر هم خودشان تمایلی به خوردن شیربرنج، خوراک لوبیا، عدسی، فرنی، حلیم، آش شله‌قلمکار، تخم‌مرغ آبپزشده و… ندارند ولی برای کودکشان این نوع غذاها را تهیه کنند و در طول هفته در وعده صبحانه آن‌ها بگنجانند تا به این ترتیب تمام گروه‌های غذایی را مصرف کنند.

سن دو تا شش سال، سنی است که بیشتر کودکان دچار مشکل حساسیت در انتخاب غذا هستند و برخی از آن‌ها هم به دلیل هله‌هوله‌خوری تمایلی به صرف غذا ندارند. مشکل اغلب والدین در این سنین بدغذایی فرزندشان است و گاها برخی از آن‌ها از این مشکل کودکشان به ستوه آمده‌اند. با آنکه بارها متخصصان تغذیه تاکید کرده‌اند ذائقه کودک در دو سال اول زندگی شکل می‌گیرد و بعد از شروع تغذیه تکمیلی به تدریج باید تمامی گروه‌های غذایی را در برنامه غذایی کودک گنجاند تا طعم و مزه انواع غذاها را بچشد و به آن عادت کند، ولی متاسفانه این امر خیلی جدی گرفته نمی‌شود و طبیعی است که پس از آن با جملاتی این‌چنینی کودک مواجه شوید که من گوشت دوست ندارم، هویج یا قارچ نمی‌خورم، این غذا چیه من اینو نمی‌خوام و…. این مساله زمانی بدتر می‌شود که کودک وزن‌گیری خوبی نداشته باشد و در سنین رشد املاح و ریزمغذی‌های موردنیاز بدن را دریافت نکند. 

اگر کودک شما هم مشکل حساسیت در انتخاب غذا دارد و دامنه انتخاب غذایی او محدود است، توصیه‌های دکتر پیام فرح‌بخش را برای شکل‌گیری بهتر ذائقه کودک و تمایل او به خوردن غذا به کار بگیرید. در این مبحث صرفاً به توصیه‌های برای ترغیب کودک به خوردن صبحانه پرداخته می‌شود. دکتر فرح‌بخش، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی معتقد است اغلب ما بزرگسالان شاید به دلیل مشغله ذهنی و انجام روتین برخی کارها که به شکل عادت شده، فراموش می‌کنیم رنگ و لعاب بشقاب و لیوان و موادخوراکی تا چه حد می‌تواند روی کودک تاثیرگذار باشد و تمایل او به خوردن غذا را افزایش دهد. از طرفی دیگر، از این مساله هم غافل هستیم که در دنیای کودکان، لقمه‌های آماده کوچک و تزیین‌شده نان با پنیر و گردو یا پنیر و خیار و گوجه‌فرنگی یا حتی ساندویج تخم‌مرغ بیش از نان و پنیر و گردویی که در بشقاب بر سر سفره صبحانه گذاشته می‌شود، برای کودک جذابیت دارد و او را به خوردن صبحانه ترغیب می‌کند. 

به گفته وی تنوع غذایی نیز نقش موثری در تحریک اشتهای کودکان دارد و باید متنوع‌ترین غذاها برای صبحانه در نظر گرفته شود. بنابراین چه خوب است که والدین اگر هم خودشان تمایلی به خوردن شیربرنج، خوراک لوبیا، عدسی، فرنی، حلیم، آش شله‌قلمکار، تخم‌مرغ آبپزشده و… ندارند ولی برای کودکشان این نوع غذاها را تهیه کنند و در طول هفته در وعده صبحانه آن‌ها بگنجانند تا به این ترتیب تمام گروه‌های غذایی را مصرف کنند. در حال حاضر از روی تکرار و عادت، سفره صبحانه شامل نان، پنیر، کره، خامه و عسل یا انواع مرباست و کمتر در این وعده غذایی از غذاهای نامبرده و حتی خیار و گوجه‌فرنگی و سبزیجات دیگر استفاده می‌شود. علاوه بر این، یک لیوان آب پرتقال تازه نیز اشتهای کودک را برای خوردن صبحانه افزایش می‌دهد. 

این عضو هیات علمی دانشگاه در ادامه به والدینی که فرزند زیر شش سال دارند، توصیه کرد که میز صبحانه به ذائقه خود والدین چیده نشود و اگر پدر یا مادر مثلاً علاقه‌ای به خوردن شیر ندارند، دلیل بر این نیست که کودک هم چنین عادت غذایی داشته باشد. وی همچنین یادآور شد کودکان بدغذا، والدین بدغذایی هم دارند و اگر پدر و مادری همه غذاها را بخورند، کمتر با حساسیت کودک در انتخاب غذا روبرو خواهیم بود. به گفته فرح‌بخش اگر والدین علاقه‌ای به مصرف غذای خاصی ندارند، نباید این مساله را در حضور کودک مطرح کنند چون با بیان این مساله، این آموزش را به فرزندشان می‌دهند که این غذا بد است و نباید آن را خورد و متاسفانه گاها والدین ناخودآگاه بی‌آنکه بدانند با گفتن این حرف‌ها، پیام‌هایی را به کودک می‌رسانند که ذائقه او را تغییر می‌دهد مثلاً چون مادر تمایلی به خوردن گوشت قرمز ندارد، در حضور کودک مدام عنوان می‌کند که اصلاً گوشت قرمز دوست ندارم و کودک از حرف‌های مادر این پیام را دریافت و در وجود خود نهادینه می‌کند که او هم گوشت دوست ندارد!

این متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی همچنین تاکید کرد در حال حاضر اغلب کودکان به‌خصوص زیر شش سال صبح‌ها دیر از خواب بیدار می‌شوند که همین مساله هم می‌تواند دلیلی بر بی‌تمایلی آن‌ها به خوردن صبحانه باشد و بهتر است که والدین صبح‌ها سر ساعات مشخصی کودک را از خواب بیدار کنند و از او بخواهند که حتماً صبحانه بخورد. دکتر پیام فرح‌بخش در نهایت توصیه کرد که والدین نباید کودک را به حال خود رها کنند چون اگر کودکی طعم انواع غذاها را تا سن دو سالگی امتحان نکند، بعد از آن کمی سخت است که بخواهید ذائقه کودک را به خوردن آن عادت دهید به‌خصوص از سن دو تا 4 سالگی که جزو سنین لجبازی کودکان هم محسوب می‌شود و کار کمی دشوارتر خواهد شد. بنابراین باز هم تاکید می‌شود والدین سعی کنند همه گروه‌های غذایی را جداگانه تا قبل از دو سالگی به کودک بدهند تا ذائقه او به طعم و مزه انواع خوراکی‌ها عادت کند.

 

منبع: سلامانه

 

مهدی خادمی با اشاره به دلایل به ‌وجود آمدن تیک در کودکان، اظهار کرد: تیک به معنای انقباض عضلانی سریع و غیرقابل کنترل است و استرس و اضطراب از دلایل اصلی ابتلا به تیک‌های عصبی هستند. وی با بیان اینکه تیک‌های گذرا در کودکان بسیار شایع هستند، اظهار کرد: این تیک‌ها در کمتر از یک سال بهبود پیدا می‌کنند و تا 12 سالگی در کودکان به‌وجود می‌آیند. این روان‌شناس عنوان کرد: احتمال ابتلا به تیک در مردان سه برابر بیشتر از زنان است، باید این مساله را درک کنیم که استرس عامل بسیاری از بیماری‌ها از جمله افسردگی، پرخوری عصبی، مشکلات دستگاه گوارش و… است. ‌خادمی ادامه داد: بسیاری از تیک‌ها در مسیر رشد و پرورش کودک طبیعی هستند، اما والدین با ناآگاهی به بیشتر شدن تیک‌ها کمک می‌کنند. ‌وی با اشاره به انواع تیک در کودکان، گفت: تیک‌های حرکتی و صوتی دو نوع تیک هستند، تیک حرکتی ناگهانی‌تر اتفاق می‌افتد و فرد در مقابل کنترل آن‌ها ناتوان است. این تیک‌ها در صورت، پا، شانه و… بروز پیدا می‌کنند.

‌این روان‌شناس تصریح کرد: در تیک‌های صوتی علاوه بر تکان دادن عضلات صدایی نیز توسط شخص تولید می‌شود، این صدا می‌تواند به‌ صورت سرفه، عطسه و.. باشد. خادمی اظهار کرد: علت تیک‌های عصبی می‌تواند به عوامل محیطی و زیستی نیز مربوط باشد، در یک سوم موارد تیک‌ها پایه ژنتیکی دارند، اما در زمان فشارهای عصبی این تیک‌ها بیشتر می‎شود. ‌وی با اشاره به اینکه عدم توجه به تیک می‌تواند موجب کمتر شدن آن شود، گفت: تیک‌ها می‌توانند به‌صورت وسواس نیز بروز پیدا کنند، با کاهش استرس، اضطراب و فشارهای عصبی تیک‌ها را سریع‌تر می‌توان کنترل کرد، هدف از درمان تیک حذف کامل آن نیست، بلکه می‌خواهیم احساس ضعف را از کودکان دور کنیم تا بتوانیم تیک‌ها را راحت‌تر کنترل کنیم.

این روان‌شناس با بیان اینکه علاوه بر درمان دارویی درمان‌های دیگری نیز برای بهبود تیک وجود دارد، تصریح کرد: با ایجاد آرامش و حذف موقعیت‌های تنش‌زا می‌توانیم به کمتر شدن تیک کمک کنیم، علاوه بر این توصیف و تکرار تیک در آیینه و پیدا کردن جزئیات یک تیک نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. ‌خادمی اظهار کرد: درمان با طب سنتی نیز برای کاهش تیک مفید است، خوردن سنبل‌الطیب با عسل در اول صبح و بهارنارنج با عسل از جمله این‌درمان‌ها هستند. وی عنوان کرد: اگر افراد با نشانه‌های طولانی‌‎مدت تیک مواجه شدند، باید به یک روان‌شناس یا روان‌پزشک مراجعه کنند.

 

منبع: بیا نی نی