شیرخوارگی تا … – برگه 144

2021/01/26

دلایل افسردگی و اضطراب در کودکان چیست؟

افسردگی در کودکان، مانند بزرگسالان ممکن است علل متفاوتی داشته باشد. علت مهمی که در کودکان باعث پیدایش افسردگی می‌شود و با بزرگسالان فرق دارد، محرومیت از مادر یا کمبود محبت مادر است بخصوص اگر غیبت مادر با جانشینی فرد دیگر تامین نشود، در این حالت کودک بعد از مدت کوتاهی اضطراب، دچار افسردگی می‌شود که اگر مدت زیادی ادامه پیدا کند در رشد هوشی و متوقف شدن رشد کودک تاثیر زیادی دارد.

در این گزارش قصد داریم شما را با علل اضطراب در کودک و ارثی بودن استرس آشنا کنیم.

معنی افسردگی در کودکان

فرهادی فوق تخصص روان‌پزشکی، با اشاره به علل اضطراب در کودکان می‌گوید: افسردگی در کودک و بزرگسال معانی مشابهی ندارد و نشانه‌های هر کدام متفاوت است. بطور کلی، افسردگی عبارت است از احساس درماندگی و به بن بست رسیدن، گاهی این اختلال علائم جسمانی دارد و گاهی نیز علائم روانی؛ در بسیاری از موارد نیز علائم جسمانی و روانی همزمان باهم دیده می شوند. افسردگی می‌تواند از آغاز زندگی یعنی دوران نوزادی هم پدید آید.

علل افسردگی در کودکان

وی ادامه می‌دهد: افسردگی یک بیماری است که علت‌های آن می‌تواند ژنتیکی، محیطی یا زیستی باشد و هر کدام از این عوامل، هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان به بروز افسردگی می‌انجامد.

افسردگی به معنای فقدان یا از دست‌دادن است. کودکان افسرده، محیط یا چیزی که دوست داشته‌اند را از دست داده‌اند. شاید گاهی اوقات به نظر برسد که کودک چیزی را از دست نداده، اما بدون شک در بین چیزهایی که دارد، فقدان چیزی را احساس می‌کند. به عنوان مثال کودک یک مادر دارد، اما مادرش دل‌خواه او نیست. اینگونه مضامین هم به عنوان فقدان سمبلیک مطرح هستند و باعث افسردگی می‌شوند. بطور کلی اگر محیط زندگی کودک، از نظر محبت و توجه مطلوب نباشد و نیاز‌هایش ارضا نشود خطر ابتلا به افسردگی برای او وجود دارد.

دلایل بالقوه افسردگی در کودکان

فرهادی معتقد است: علل افسردگی کاملا شناخته شده نیست. به نظر می‌رسد تغییراتی در مواد شیمیایی مغز باعث آن می‌شود. این مواد شیمیایی که انتقال دهنده‌های عصبی خوانده می‌شوند، پیام‌ها را بین سلول‌های عصبی در مغز رد و بدل می‌کنند. بعضی از این انتقال دهنده‌های عصبی، مسئول تنظیم حالت و وضع روانی انسان هستند.

عوامل ایجاد استرس در خانواده

گفتنی است که خانواده اولین محیط اجتماعی است که کودک تجربه می‌کند و در ایجاد اضطراب‌های کودک سهم بسیار زیادی دارد. نزاع و کشمکش‌های والدین، بیماری‌های سخت و طولانی والدین، جدایی‌های موقت و طولانی از والدین، طلاق والدین، مرگ یکی از نزدیکان، تضاد‌های انضباطی والدین، تولد نوزاد جدید و سبک تربیتی مستبدانه والدین که جایی برای اظهار نظر فرزندان باقی نمی‌گذارد از عوامل مهم ایجاد استرس کودکان در خانواده است.

علائم استرس تا 5 سالگی کودکان

این فوق تخصص روان‌پزشکی می‌گوید: کودکان تا سن 5 سالگی نمی‌توانند به شما بگویند که دچار استرس هستند اما رفتارشان آن را آشکار می‌کند. آنها استرس خود را با چسبیدن به پای والدین نشان می‌دهند و گاهی نیز گریه‌های شدید و بلند می‌کنند. این کودکان در ایستادن و صحبت‌کردن با دیگران خیلی سریع خسته می‌شوند.

علائم استرس از سن 6 تا 11 سالگی

فرهادی معتقد است: این گروه نسبت به گروه سنی قبل بهتر می‌توانند درباره‌ی استرس خود به شما پیام بدهند و به شما بگویند که استرس دارند. کودکان مدرسه‌ای که استرس دارند معمولا دچار دل درد، سردرد، مشکلات تنفسی، مشکلات خواب، بی‌اشتهایی یا پر اشتهایی می‌شوند. گاهی نیز در صحبت کردن خود دچار مشکل و لکنت زبان می‌شوند.

این کودکان اغلب بینی‌شان را زیاد می‌گیرند و ناخن‌هیشان را خیلی کوتاه می‌کنند و کابوس می‌بینند گاهی نیز ممکن است به رفتار‌های خردسالی برگردند.

علائم استرس 12 تا 18 سالگی

وی در ادامه می‌گوید: در این سن کودکان کمتر صحبت می‌کنند. آنها ممکن است تاثیر همه چیز بر خود را رد کرده و از صحبت کردن بپرهیزند. در زمان استرس، نوجوانان رفتار‌های ابتدایی از خود بروز می‌دهند و معمولا زیر بار مسئولیت نمی‌روند و تمایلی برای رفتن به دانشگاه ندارد و این موضوع را چندین بار بیان می‌کنند. بچه‌ها قادر نیستند که دلایلی برای استرسشان بیان کنند یا حداقل اینکار برای آنها ساده نیست اما رفتار‌ها و نشانه‌های فیزیکی از خود بروز می‌دهند که برای ما نشانه‌ای است تا با یک روان‌شناس مشاوره کنیم.

افسردگی ارثی است

فرهادی در پایان می‌گوید: بانوان قبل از بارداری می‌توانند منتقل‌کننده‌ی صفات ژنتیکی اکتسابی باشند. فرایند مغزی که باعث بروز استرس، اضطراب و افسردگی در کودکان می‌شود. از والدین به ارث می‌رسد. اما عوامل محیطی و تجربه‌های شخصی در طول عمر نیز در کاهش خطر ابتلا به این بیماری‌ها موثر است.

راهکار‌های ساده اما مهم

توصیه می‌شود والدین به کودک خود توجه بیشتری کنند. کودک خود را بشناسند و استرس آنها را شناسایی کنند. تلویزیون را در ساعتی از روز خاموش کنند. برنامه‌های تلویزیونی چه خوب باشند و چه بد روی روح و روان آنها اثرگذار است. شنونده‌ی خوبی برای فرزندانتان باشید و به حق انتخاب دهید. اگر که با فرزندتان ورزش کنید و همراه او بخندید دارای روحیه شادی می‌شوید. آرامش در محیط خانه بسیار مهم است پس در آخر سعی کنید که یک رابطه‌ی دوستانه و صمیمی با فرزندتان برقرار کنید.

منبع: بیا نی نی

2021/01/25

درد دل‌های مامان/به خاطر نی‌نی آرایشگر هم شدم!

بعدازماجراهایی که برای چیدن ناخن پسر شش ماهه‌ام داشتم، به پروسه جالب دیگری برخوردم: اصلاح موی سر شازده کوچولو. البته اصلاح موی سر به خطرناکی و بغرنجی ناخن گرفتن نیست و چند روز یک‌ بار هم نیاز به اصلاح ندارد، ولی خب چیزی هم نیست که بشود تا همیشه به حال خودش گذاشت. نوزاد اگر دختر باشد که به نظر من اصلا مشکلی به نام اصلاح مو به وجود نمی‌آید، چون اکثر خانواده‌ها دختر کوچولوهای ناز را با موهای بلند می‌پسندند. اما نوزادان پسر به دو دسته تقسیم می‌شوند؛کوچولوهای کچل به دنیا آمده، یا مثل شازده ما با موی مشکی ونیمه‌پرمتولد شده. که اکثرا درناحیه پیشانی هم کلی کرک دارند و کم‌کم شروع به ریختن می‌کند. البته همه اطرافیان و حتی دکتر هم به ما می‌گفتند که این مو می‌ریزد و بعدا دوباره موی اصلی و جدید رشد می‌کند. تاحدود دو ماه بعد از به دنیا آمدنش هم روند ریزش را به چشم خود دیدیم و فکر می‌کردیم سام تا چند وقت دیگر کچل می‌شود، کم‌کم از سمت شقیقه‌ها و وسط سر، موها کم‌پشت شدند و کله کوچولوی پسر‌مان منظره جالب و بانمکی پیدا کرد. شوهرم روزی چندبار با نگرانی از مادرم می‌پرسید:” سام که داره کچل میشه، چیکارش کنیم؟” و مامان برای بار هزارم می‌گفت” اشکال نداره، موی همه نوزادها می‌ریزه، دوباره رشد می‌کنه”. کار به جایی رسید که در نوبت دوم چکاپ سام، همسرم از دکتر پرسید که با ریزش موی پسر‌مان چکار کند و دکتر زد زیر خنده که:” چه بابای نگرانی، از الان ناراحت خوشتیپی این آقا خوشگله هستی؟ این روند کاملا طبیعیه و جای نگرانی نیست”.

بعد از حدود دو ماه و نیم از شدت قابل مشاهده ریزش موها کم شد، کرک‌های روی صورت هم کاملا ریختند و پوست سفید و صاف سام خودش را نشان داد. درست است که هنوز مثل همه آدم‌های دیگر، تارهای موی سامی روی بالشت و تشک دیده می‌شود، ولی نه تنها از شدت ریزش آن کاسته شد، که موهای مابقی نقاط سرش رشد طولی قابل توجهی دارند. موهای جلوی سر به شکل سه گوش و وسط سر به سمت دو تا گوش،حسابی رشد کرده بودند. با بلندتر شدن موها متوجه شدیم که حالتش لخت نیست و مثل باباش کمی مجعد است. ظاهر کوچولوی من، کلی بانمک شده بود و گاهی حسابی می‌خندیدیم. درقسمت هایی کاملا پوست سرش مشخص بود و در قسمت‌هایی دیگر می‌شد موها را بست. هرچه می‌گفتم ظاهر سامی نامرتب شده و ژولیده به نظر می‌آید، هیچکس موافق نبود؛ همسرم و پدر و مادرم می‌گفتند بچه است دیگر،همین‌طوری خوشگله، به موهاش چه کار داری؟! تا جایی که موهایش از بالای پیشانی به چشم ها رسید و از اطراف، از بالای گوش‌هایش بیرون زد… پدرم هم حرف درستی می‌زد؛ می‌گفت هیچ آرایشگاهی نوزاد پنج ماهه قبول نمی‌کند، باید خودمان موهایش را کوتاه کنیم. ازطرفی هم، همه می‌ترسیدند که به خاطر تکان دادن زیاد سرش، قیچی خدایی نکرده به چشم و گوش و هر جای دیگرش آسیب بزند. هرکس پیشنهادی می‌داد؛ یکی گفت وقتی خواب است خیلی آرام جلوی موهایش را که خیلی بلندشده، سریع بچینید. اما اصلا نمی شد، چون به محض این که دست به سر و صورت بچه ببری، بیدار می‌شود و تازه به نظرم خطرناک تر هم هست. این راه حل را قبول نکردم و مدام غر می زدم که باید موهایش مرتب شود و اطرافیان می‌گفتند که زیادی حساسم و اهمیتی ندارد، همین‌طوری هم خوب است. پریروز داشتم آخرین عکس‌هایی که با گوشی از سامی گرفته بودم را نگاه می‌کردم که دیدم خیلی بانمک و خوشگل است و کلی قربان صدقه‌اش رفتم اما خب! بی شوخی با این موهای ژولیده مثل کتک‌خورده‌ها به نظر می‌آمد و کلی تیپ پسر مرا زیر سوال برده بود پس باید فکری می کردم. درست مثل زمانی که اراده کردم و در یک لحظه تصمیم گرفتم ناخن هایش را خودم بچینم تا غائله ختم شود، این‌بار هم تصمیمم را گرفتم. وقتی بعدازظهر مامان آمد، ملافه سفید و قیچی را روی میز دید و پرسید این‌ها چیه؟ بدون این‌ که بگذارم حرف خاصی بزند تا پشیمان شوم، چهارپایه را داخل حمام گذاشتم، سامی را دادم بغل مامان، ملافه را به گردنش بستم و گفتم می‌خوام موهاشو کوتاه کنم. از آنجایی هم که اصلا دوست نداشتم مثل همه پسربچه‌هایی که دیده بودم، جلوی موهای پسرم کاملا گرد و یکدست روی پیشانی بریزد، با اعتماد به نفس کامل درست عین آرایشگرها، دستم را لای موهای ظریف نرمش کردم و رو به بالا کشیدم و اضافه‌ها و بلندی‌های مو را از لای انگشت‌های خودم با قیچی چیدم. پسرکوچولوی ما هم کلی همکاری کرد و در طول کار، ناآرامی نکرد و تکان خاصی هم نخورد. مامان هم مدام می‌گفت:« حواست باشه، مواظب باش، قیچی نره تو سرش، قیچی نره توچشمش…» وقتی اصلاح تمام شد کلی بوسش کردم و از نتیجه کارم خیلی راضی بودم. بعد، ازقیافه مرتب و جدیدش یک عکس خوشگل گرفتم و برای باباش که اتفاقا سفر بود، فرستادم. به همه مامان‌ها پیشنهاد می‌کنم تا جایی که امکان دارد، کارهای مربوط به کوچولوها را خودشان انجام دهند. قبول دارم که این مدل کارها برای اولین بار کمی سخت و دلهره آور، ولی واقعا لذت‌بخش هستند.

2021/01/25

حرف نزدن کودک خردسال را جدی بگیرید

دکتر آذر مهری افزود: کودکانی که از سن 3 یا سه و نیم سالگی شروع به جمله گفتن نمی کنند و خطاهای تلفظی دارند، دچار مشکلات تکلمی اند و باید به متخصص مراجعه کنند.وی خاطرنشان کرد: گاهی کودکان اصلا صحبت نمی کنند یا اینکه شمار کلمات جملات آنان مانند تعداد کلمات کودکان دیگر نیست؛ برخی دیگر از کودکان اصلا دستورات اعضای خانواده را متوجه نمی شوند یا اینکه تعداد کلمات و جملات آنان محدود است؛ اینها علایم هشدار دهنده برای والدین است که کودک آنان دچار مشکلات تکلمی است.

این متخصص گفتاردرمانی، گفت: اگر کودکان دیرتر از بقیه صحبت کردن را شروع کنند، آنگاه یادگیری آنان دیرتر رخ می دهد و دوران مدرسه نیز برایشان طولانی تر می شود و حتی ممکن است از رفتن به مدرسه عادی باز مانند و برچسب کند ذهنی به آنان بخورد.مهری اظهارداشت: بنابراین بی توجهی به مشکلات تاخیر گفتاری کودکان ، عواقب تحصیلی و یادگیری برای کودکان به همراه دارد.

وی در ادامه به روش های درمانی گفتاری اشاره کرد و گفت: برای گفتار درمانی اغلب از روش های قدیمی و سنتی استفاده می شود و به نظر می رسد که نیاز به تحول در گفتار درمانی وجود دارد.وی با اشاره به تعداد زیاد کودکان مبتلا به اوتیسم ( در خود ماندگی، یکی از بیماری های جدی گروه بیماری های رشد) و بیش فعالی، خاطرنشان کرد: با توجه به تعداد روز افزون این بیماری ها، نیاز خانواده ها و کادر پزشکی به روش های درمانی جدید ضروری است.

منبع: بیا نی نی

2021/01/24

با ترس‌های کودکانه چه کنیم؟

از جیغ و گریه در تاریکی شروع می‌شود تا فرار کردن از تنهایی و جدا نشدن از آغوش مادر. ترس، همین که بچه‌ها با ناشناخته‌های دنیای واقعی رو به رو می‌شوند، در دل بچه‌ها می‌آید و با آنها قد می‌کشد. وقتی فرزند شما از هر چیز کوچک و بزرگی می‌ترسد چه واکنشی باید نشان دهید؟بیشتر بچه‌ها از تنهایی و تاریکی می‌ترسند. ترس‌هایی که با احساس ناامنی همراه است و می‌تواند خواب و آسایش آنها را مختل کند. اما واکنش و رفتار درست شما در مقابل کودکی که می‌ترسد می‌تواند در ایجاد احساس امنیت برای او موثر باشد.

ترس از تاریکی:وقتی فرزندتان از تاریکی وحشت می‌کند، باید سعی کنید او را با واقعیت تاریکی رو به رو کنید. به او نگویید که تاریکی ترس ندارد. بلکه دست او را بگیرید و با هم به اتاق تاریک بروید و بگویید: «آدما معمولا از تاریکی می‌ترسن. بیا بریم ببینیم چی تو این اتاق تاریک بوده که تو رو ترسونده؟!» با هم به اتاق بروید و چراغ را روشن کنید و همه اشیا و سایه‌های آنها را در روشنایی و تاریکی ببینید و بررسی کنید. با او سایه بازی کنید و مفهوم سایه را به صورت عینی به او بفهمانید. به او اطمینان بدهید که هر آنچه در روز و روشنایی وجود دارد، در شب تاریک هم هست. بخشی از ترس بچه‌ها اکتسابی است. آنها ممکن است ترسیدن را از شما یاد گرفته باشند. اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان از تاریکی بترسد، کودک یاد می‌گیرد که در تاریکی چیزی برای مضطرب شدن وجود دارد. پس حساس می‌شود و واکنش ترس نشان می‌دهد.

کابوس: اگر کودک شما خواب‌های ترسناک می‌بیند باید کمی ‌برای شنیدن رویاهای او وقت بگذارید. بچه‌های زیر ۳ سال تفاوت خواب و واقعیت را نمی‌دانند و حتی بعد از باز کردن چشم‌ها و در حالی که در آغوش شما هستند، حس می‌کنند همچنان خوابند. مانع حرف زدن او و تخلیه هیجان‌هایش نشوید. بگذارید کابوسش را تعریف کند. گاهی در خلال همین گفتگوها علت کابوس و دلایل اضطراب کودک مشخص می‌شود. کابوس‌های ترسناک اگر ادامه دار شوند، باید با کمک روانشناس مورد بررسی قرار گیرند.

ترس از تنهایی: ترس از تنهایی را باید با دادن احساس امنیت به کودکتان از بین ببرید. بچه‌هایی که زیاد به والدینشان می‌چسبند، دچار اضطراب جدایی هستند. اگر قبل از خارج شدن از منزل به اندازه کافی فرصت در اختیارکودک قرار بگیرد راحت‌تر جدا شدن را می‌پذیرد. از توجیه کردن بیش از حد کلامی ‌کودک بپرهیزید، یعنی در حالی که کودک مضطرب است بیش از اندازه با او صحبت نکنید. این کار باعث می‌شود اضطراب او تشدید شود. با لبخند و روحیه مثبت به او بگویید که باید بروید و به محض آنکه کارتان تمام شد پیش او برمی‌گردید. در این مدت هم او می‌تواند بازی کرده یا تلویزیون تماشا کند و سرگرم باشد.

منبع: روزنامه ایران

2021/01/24

مزایای نگه داشتن حیوانات خانگی برای کودکان

«در دوران کودکی‌ام همواره آرزوی داشتن یک حیوان خانگی را داشته‌ام. یک سگ، یک گربه یا یک جوجه. در فصل بهار دستفروشانی در کوچه و خیابان بودند که جوجه‌های رنگی می‌فروختند. صورتی، زرد، بنفش اما من هر وقت از مادرم می‌خواستم یکی از آنها رابرایم بخرد، می‌گفت: این‌ها هزار جور مریضی دارند.

این آرزو برای من هیچگاه محقق نشد و من به نوعی حسرت به دل ماندم. اما حالا برای فرزندم یک جوجه خریده‌ام. یک جوجه‌اردک زرد و زیبا. باور کنید شاید من بیشتر از فرزندم از دیدن آن لذت می‌برم. چیزی که پس از خریدن این پرنده زیبا کاملا درک می‌شود این است که فرزندم از وقتی صاحب جوجه شده است رفتارهای اجتماعی و خلقی‌اش بسیار ملایم‌تر شده و مهارت‌های بسیاری پیدا کرده است. در پی پژوهش‌های متعدد مشخص شده که نگهداری و ارتباط با حیوانات خانگی می‌تواند اثرات مثبتی در بهبود سلامت درونی افراد داشته باشد. برخی پزشکان و روانشناسان اعتقاد دارند که با حضور حیوانات خانگی ، روابط بین انسان‌ها افزایش می‌یابد و امروزه در این شکی وجود ندارد که حیوانات به‌نوعی تسریع‌دهنده بهبود رفتاری در اجتماع هستند. به طور مثال نگهداری از جوجه، به کودک کمک می‌کند تا احساسات مثبتش را درباره حیوانات رشد داده و باعث افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس او شود. به‌طور کلی ارتباط مثبت با حیوانات می‌تواند به رشد ارتباط‌های معتمدانه با دیگران کمک کند.

در نگاه کلی کودکان در نگهداری از حیوانات دو خصیصه را رشد می‌دهند؛ یکی مسئولیت‌پذیری و دیگری مراقبت از حیوان. کودک در این جریان یاد می‌گیرد که با به موقع غذا دادن به حیوان، از او مراقبت کند. او در این ارتباط نظم و انضباط را فرا می‌گیرد چرا که حیوان به موقع نیاز به آب، غذا و مراقبت‌های دیگر دارد.

مطالعات متعددی نشان داده اند که کودکانی که در خانه‌های خودبا یک حیوان پشمالو زندگی کرده اند احتمال بروز آلرژی و آسم در بزرگسالی برایشان کمتر است زیرا سیستم ایمنی آنها قوی‌تر شده است.

حیوانات آغاز کننده مکالمات هستند. اگر کودکان‌تان اضطراب اجتماعی یا شرم مزمن دارند حیوانات می‌توانند به آنها در ملاقات افراد کمک کنند.

کودکانی که از حیوان خانگی نگهداری می‌کنند از افسردگی کمتری رنج می‌برند و در موقعیت‌های استرس‌زا بهتر می‌توانند شرایط را تحمل کنند.

نکته مهم دیگر مواجهه کودک با پدیده مرگ است. همستر ۲ سال عمر می‌کند، خرگوش ۶ سال و گربه ۸ تا ۱۲ سال بنابراین انسان حتی اگر یک سوم عمر طبیعی خودش را داشته باشد حتما مرگ حیوان خانگی‌اش را می‌‌بیند. بنابراین کودک تمرین می‌کند که چطور مرگ عزیز را ببیند و تحمل کند. برای مثال هنگام مرگ جوجه، کودک یک گام جلوتر افتاده و او از نظر عاطفی احساس تعلق خاطر و فقدان را تجربه می‌کند. بنابراین در بسیاری از مواقع فرآیند سوگ و عزاداری را در کودکی که جوجه اش را از دست داده است، می‌بینیم. این فرآیند، یک گام کودک را جلوتر برده و کودک درک می‌کند که اگر اکنون جوجه‌اش را از دست داده، دیگر قابل برگشت نیست و جوجه مثل عروسک او نبوده که در صورت خراب شدن دوباره تعمیر شود.

منبع: روزنامه قانون

2021/01/23

مراحل صدور گذرنامه برای کودکان

بچه‌های امروز خیلی چیزها دارند که پدرومادرهایشان احتمالا حتی فکر داشتن چنین امکانات یا وسایلی را هم نمی‌کرده‌اند. انواع و اقسام گجت‌ها، کنسول‌های بازی، پیشرفت‌های مختلف و وسایلی که زمینه راحتی و آسایش آنها را از بدو تولد تامین می‌کنند. آنها در دنیایی متفاوت از والدین‌شان رشد می‌کنندبچه‌های امروز، به لطف همین تغییرات، می‌توانند به کشورهای مختلف سفر کنند. به همین دلیل داشتن پاسپورت برای کودکان الزامی است. اگر می‌خواهید برای تعطیلات به یک کشور خارجی سفر کنید و مراحل گرفتن گذرنامه برای کودکان را نمی‌دانند ما شما را راهنمایی می‌کنیم.

اخذ گذرنامه برای کودکان

به لطف همین تغییر شرایط زندگی، امروزه پاسپورت داشتن یک نیاز ضروری به حساب می‌آید و پدرومادرهای زیادی برای دلبندشان جز شناسنامه به فکر گرفتن پاسپورت هم هستند. البته مراحل گرفتن گذرنامه برای خروج از کشور هم دیگر مانند گذشته فرایند سخت و زمان‌بر نیست. قدم به قدم مراحل صدور گذرنامه را با هم مرور می‌کنیم:

قدم اول: گرفتن اجازه خروج از کشور برای کودک

قدم نخست این است که یک روز در ساعت کاری وقت بگذارید و با مراجعه به یکی از دفاتر اسناد رسمی اجازه خروج از کشور را برای کودک خود انجام دهید. این کار باید حتما توسط ولی قانونی کودک انجام گیرد. در حالت معمول ولی قانونی کودک پدر اوست. در صورت نبود پدر، قیم قانونی کودک این اختیار را دارد. اگر مادر کودک به دنبال انجام کارهای اداری است باید از همسر خود وکالتنامه محضری داشته باشد تا بتواند به وکالت از همسرش این اجازه را صادر کند. باید بدانید که به لحاظ قانونی وقتی اجازه ولی کودک برای خروج او از کشور صادر شود، فرزند شما برای خروج از کشور بدون ولی خود نیز مشکلی ندارد. حتی از لحاظ قانونی بدون حضور والدین و با ارائه رضایت‌نامه نیز کودک می‌تواند از کشور خارج شود.

قدم دوم: داشتن عکس

شما به محض دریافت شناسنامه برای کودک‌تان می‌توانید برای دریافت گذرنامه اقدام کنید. البته متولدین خارج از کشور برای دریافت گذرنامه ایرانی باید مدارک نحوه ورودشان را نیز ارایه دهند. غیر از شناسنامه، داشتن چند قطعه عکس از متقاضی گذرنامه نیز ضروری است، هرچند که نوزاد کوچک شما باشد. پس او باید نخستین عکس رسمی خود را در آتلیه بیندازد. برای این کار لازم نیست مانند گذشته حتما سایز عکس‌ها 4*6 باشد و سه قطعه عکس 4*3 نیز برای این کار کافی است.

قدم سوم : گرفتن فرم از دفاتر پلیس+10

با مراجعه به یکی از دفاتر پلیس+10 که تعداد شعبه‌هایش نیز کم نیست، فرمی را دریافت می‌کنید که بعد از پر کردن مشخصات با بقیه مدارک کودک در پوشه‌ای قرار گرفته و پرونده گذرنامه او را شکل می‌دهد.

قدم چهارم: دریافت فیش واریزی

باید دو فیش با مبالغ مختلف برای اداره شهرداری و اداره گذرنامه واریز کنید. مبالغ این فیش‌ها زیاد نیست و شما می‌توانید در صورت امکان در همان دفتر پلیس+10 و از طریق دستگاه کارتخوان آنها را واریز کنید که در صف بانک معطل نشوید!

قدم پنجم: ارسال مدارک از طریق پست

بعد از تکمیل و ارائه مدارک و اظهار مشخصات گذرنامه فرزند شما صادر شده و به آدرس پستی که قبلا اعلام کرده‌اید فرستاده می‌شود. پروسه صدور گذرنامه و رسیدن آن از طریق پست به دست شما با توجه به میزان درخواست‌ها انجام می‌گیرد. اما در حال حاضر این روند سرعت بیشتری یافته و به طور متوسط 10روز بعد گذرنامه‌تان را تحویل خواهید گرفت.

2021/01/23

آب از دست رفته‌ی بدن کودکتان را با این راهکار‌ها جبران کنید

دکتر بهزاد کاظمی متخصص تغذیه و همچنین عضو بسیج جامعه پزشکی در خصوص کم آب شدن بدن کودکان در فصل تابستان گفت: مقدار دریافت آب در افراد باید بین پنج تا هشت لیوان آب باشد.

وی افزود: مقداری از این میزان دریافتی تعیین شده از طریق مواد‌غذایی هم جذب می‌شود.

این متخصص تغذیه با تاکید بر اینکه افزایش تعریق به علت گرمای فصل تابستان علاوه بر از دست رفتن آب بدن سبب دفع نمک هم می‌شود تصریح کرد: دریافت حدود پنج گرم نمک در طول روز باید توسط بدن انجام گیرد.

وی همچنین پیرامون راهکار‌های جلوگیری از مواجهه با کمبود آب در بدن اظهار داشت: مصرف آب میوه‌های متفاوت علاوه بر جبران آب از دست رفته از طریق تعریق زیاد می‌تواند در روند افزایش ویتامین‌های لازم برای بدن اثر مطلوبی داشته باشد.

کاظمی تصریح کرد: میزان آب دریافتی در بدن کودکان بستگی به سن و همچنین وزن آنها دارد اما نوشیدن دو لیتر آب برای این گروه افراد ضروری است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: میزان آب اضافی دریافت شده توسط بدن به مقدار کار و فعالیت انجام شده بستگی دارد.

منبع: بیا نی نی

2021/01/23

تنبلی گوش در کودکانتان را جدی بگیرید

جهت جلوگیری از کم‌شنوایی کودکان و ماندگاری این مشکل در آنها نباید آنها را از استفاده از سمعک منع کنیم.

دکتر مهدی اکبری، شنوایی‌شناس در خصوص تنبلی گوش گفت: عواملی جهت ایجاد تنبلی برای گوش کودکان وجود دارد که از جمله آن می‌توان به بیماری‌های واگیر (زردی بالا) با بیماری مننژیت و همچنین مجموع بیماری‌هایی که روی عصب تأثیر می‌گذارند، اشاره کرد.

وی ادامه داد: این بیماری‌ها باعث ایجاد تأخیر و اختلال در نحوه‌ی عملکرد عصب می‌شوند و اصطلاحاً ناهمزمانی عصبی ایجاد می‌کنند.

این شنوایی‌شناس تصریح کرد: در بسیاری از افراد علی‌رغم این که میزان شنوایی در حد نرمال و مناسب قرار دارد، ممکن است مشکلاتی همچون سختی در پردازش کلمات و درک آن وجود داشته باشد.

اکبری ضمن تأکید بر ضرورت عدم محروم‌سازی کودکان که دچار تنبلی گوش هستند، اظهار داشت: برخی کودکان دچار افت شنوایی هستند که باید برای تقویت شنوایی خود حتماً از سمعک استفاده کنند.

وی تصریح کرد: در صورتی که این کودکان از سمعک استفاده نکنند دچار تنبلی عصب شنوایی می‌شوند و اگر دیر جهت رفع آن اقدام نمایند بهره کافی را نبرده و زمان زیادی برای بهبود وضعیت شنوایی آن‌ها نیاز است.

وی پیرامون اقدامات لازم جهت افزایش میزان شنوایی و رفع مشکلات تنبلی گوش اذعان کرد: در مرحله اول میزان شنوایی در این افراد باید با صدا تقویت شود و از آن جا که مغز احتیاج به تحریک دارد باید با استفاده از اصوات موسیقیایی دریافت سیگنال‌های مختلف یادگیری که ویژگی چند حسی نیز دارد را تقویت کرد.

اکبری خاطرنشان کرد: در افرادی که دچار کم‌شنوایی هستند،‌ حتماً سمعک مورد استفاده قرار بگیرد، همچنین کسانی که دارای اختلال شنوایی هستند، باید از طریق تقویت شنوایی خود شنوایی را به سطح مناسب رسانده تا مشکل پردازش شنوایی و یا تلفیق اطلاعات در آ‌ن‌ها برطرف گردد.

منبع: بیا نی نی

2021/01/22

10 تا 20 درصد روزهای زندگی کودکان با اسهال سپری می‌شود

فرهاد سالاری استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی افزود: سل، مالاریا و اسهال از بیماری‌های بسیار شایع در بین افراد جوامع مختلف هستند که از لحاظ جانی و مالی بسیار پر هزینه و مشکل آفرین بوده و متأسفانه هنوز در اغلب مناطق دنیا کنترل نشده‌اند.

وی با بیان اینکه حدود 1.5 تا 2 میلیون نفر در سال بر اثر سل جان خود را از دست می‌دهند، تصریح کرد: میزان مرگ و میر ناشی از مالاریا نیز 2 میلیون نفر و مرگ و میر ناشی از اسهال حدود 3 میلیون است. سالاری گفت: در برخی از مناطق دنیا کودکان سالانه حدود 8 تا 10 بار به اسهال مبتلا می‌شوند که همین بالا بودن میزان ابتلا خطرات زیادی را برای فرد مبتلا به دنبال دارد و می‌تواند زندگی کودک را نیز تهدید کند. وی افزود: به طور متوسط کودکان به ویژه کودکان کمتر از 5 سال، سالانه 3 تا 10 بار به بیماری اسهال مبتلا می‌شوند که در مناطق فقیر و کمتر برخوردار شیوع اسهال بسیار بیشتر است.

سالاری تأکید کرد: براساس گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی، در هر سال کودکان بین 3 تا 10 بار در سال دچار اسهال می‌شوند و به طور میانگین 10 تا 20 درصد روزهای زندگی کودکان به ویژه کودکان کمتر از 5 سال با اسهال سپری می‌شود. وی یادآور شد: براساس بررسی‌های انجام شده در اغلب مناطق جهان به استثنای کشورهای فقیر و دارای سطح پایین بهداشت، هر کودک به طور تقریبی حدود 3 مرتبه در سال به بیماری اسهال مبتلا می‌شود. سالاری با اشاره به اینکه موارد بروز اسهال و برخی دیگر از بیماری‌های مشابه در روزهای گرم سال بسیار بالاتر از دیگر روزها است، خاطر نشان کرد: آمارهایی که در خصوص میزان ابتلا، ناتوانی، مرگ و میر و هزینه‌های مالی ناشی از بیماری‌هایی نظیر اسهال منتشر می‌شود نشان می‌دهد که جلوگیری از بیماری‌های شایع تابستانه به ویژه اسهال در کودکان، ضرورت و اهمیت بیشتری می‌یابد.

منبع: بیا نی نی

2021/01/22

مننژیت در کودکان خطرناک است؟

بسیاری از بیماری‌هایی که واکسنش برای بچه‌ها تزریق می‌شود، اسامی ترسناکی دارند. مثلا سیاه سرفه یا مننژیت! شنیدن اسم بیماری مننژیت هم می‌تواند مادران را نگران کند، چه برسد به مواجهه با آن!
اما این بیماری ممکن است بر اثر تب بالا یا ضربه‌های بدی که به کودکان وارد می‌شود، باکتری‌ها یا ویروس‌ها به بدن‌شان وارد شده و باعث بروز بیماری مننژیت در آنها شود. به همین دلیل در گفتگو با دکتر وحیده صباغی،‌متخصص کودکان و نوزادان، از او درباره بیماری مننژیت و علائم و راه درمان آن پرسیدیم.

مننژیت چیست؟

دور مغز و نخاع ما را پرده‌ای نازک مانند پوسته‌ی نازک تخم‌مرغ فرا گرفته که نام آن مننژ است و به هرگونه التهاب و عفونت آن مننژیت گفته می‌شود. چون مغز و نخاع در محیط بسته‌ای قرار دارند،‌همه التهابات به خود مغز منتقل می‌شود و بر اثر آن، فرد دچار سردرد شدید می‌شود. اگرعفونت، نخاع را درگیر کند کودک دچار تب بالا و درد شدید می‌شود و بر اثر این درد او حتی نمی‌تواند گردنش را خم کند.

اگرعفونت مننژیت، نخاع را درگیر کند کودک دچار تب بالا و درد شدید می‌شود و بر اثر این درد او حتی نمی‌تواند گردنش را خم کند

عامل مننژیت چیست؟

مننژیت بر اثر دو عامل ویروسی و باکتریایی بروز می‌کند. مننژیتی که بر اثر عامل ویروسی به وجود آمده باشد،‌خود به خود درمان می‌شود اما اگر عامل به وجود آمدن این بیماری باکتری باشد،‌بسیار خطرناک است و باید هرچه سریع‌تر آن را درمان کرد. مننژیت در بچه‌های کمتر از 2 سال بسیار خطرناک است و باید آن را بسیار جدی گرفت چرا که سیستم ایمنی این کودکان ضعیف است و ممکن است دچار عفونت مغزی شوند. یکی از باکتری‌هایی که پیش از این در بروز مننژیت نقش مهمی داشت، باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b بود که خوشبختانه امسال با واکسن 5گانه که در 2‌ماهگی، 4‌ماهگی و 6‌ماهگی به کودک تزریق می‌شود، کنترل شده است.»
عفونت مننژیت مستقیما ایجاد عارضه نمی‌کند و عامل آن باید از جایی وارد مغز یا نخاع شود. در حالت طبیعی، عامل ایجاد این بیماری از راه خون یا تنفس از مننژ عبور می‌کند.

علائم مننژیت چیست؟

از علائم بیماری مننژیت، تب بالا، استفراغ‌های شدید و جهنده و بی‌قراری شدید بیمار است. اگر سن بیمار بالاتر باشد و از او بخواهید سرش را خم کند او به دلیل درد زیاد نمی‌تواند این کار را انجام دهد. همه‌ی بچه‌هایی که به این بیماری مبتلا می‌شوند، تب همراه با استفراغ دارند و باید برای درمان به پزشک مراجعه کنند و بستری شوند چون ممکن است بیماری‌شان با دارو‌های رایج درمان نشود‌.

مدت بیماری مننژیت چقدر است؟

عفونت‌های ویروسی که منجر به مننژیت شده‌اند، زودتر بهبود می‌یابند که ممکن است حداکثر 10 روز طول بکشد. مننژیت در صورت حاد شدن منجر به آنسفالیت یا عفونت مغزی می‌شود. یکی از علت‌های آنسفالیت آبله‌مرغان است که در صورت تب بالا به همراه استفراغ اتفاق می‌افتد و کودک در صورت ابتلا به آن، حتما باید برای درمان بستری شود.
در صورتی که پرده مغزی ملتهب شود، اولین اقدامی که بعد از بستری باید انجام شود کنترل کردن و پایین آوردن تب است. همچنین باید به طور مرتب به کودک سرم زده شود و آنتی‌بیوتیک وریدی تزریق به او کنند. چون اگر کودک تشنج کند،‌ممکن است به آنسفالیت یا عفونت مغزی دچار شود که عوارض جبران‌ناپذیری بر روی مغز کودک می‌گذارد و باعث می‌شود رشد مغزی بچه مختل شود و عوارضی مانند عقب‌ماندگی ذهنی و اختلال در یادگیری بر جای بگذارد. هرچه سن کودک کمتر باشد، عوارض این بیماری بیشتر است. البته هر تشنجی باعث این عوارض نمی‌شود و تنها در صورتی که تشنج‌ها مداوم و پی در پی باشند و کنترل نشوند این عوارض را به جا می‌گذارند.
اگر ضربه باعث ایجاد زخمی شده باشد و باکتری از طریق آن وارد فضای مغزی شود، ممکن است مننژیت اتفاق بیفتد. شاید حتی باکتری‌هایی که روی پوست ما هستند و برای‌مان ایجاد مشکل نمی‌کنند، در فضای مغز بسیار خطرناک باشند.