علایم شایع در بیماری قلبی کودکان

علایم شایع در بیماری قلبی کودکان
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که علایم شایع در بیماری قلبی کودکان چیست؟

سوال : علایم شایع در بیماری قلبی کودکان چیست؟

پاسخ: اطفال با مشکلات قلبی ممکن است از ابتدای تولد دارای علامت باشند و یا مواردی هم هستند که در بدو تولد هیچ علامتی ندارند و با افزایش سن و بزرگ شدن جثه کودک، خود را نشان می دهند.  گاهی در ظاهر کودک هیچ علامت بالینی مشخصی ندارد ولی با مراجعه به پزشک، در معاینه متوجه علامت یا نشانه ای مربوط به مشکل قلبی در کودکان می شوند. تمام موارد فوق نیاز به بررسی بیشتر توسط فوق تخصص قلب اطفال دارند.

لازم به ذکر است علائم بیماریهای قلبی ممکن است در سنین مختلف، متفاوت باشند. همچنین انواع بیماریهای قلبی نیز در سنین مختلف می توانند علامت خاص خود را داشته باشند.

برای آگاهی بیشتر از علایم شایع در بیماری قلبی کودکان به سراغ فوق تخصص قلب جنین و کودکان، دکتر سیدحسن شریفی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سیدحسن شریفی یا دریافت نوبت از دکتر سیدحسن شریفی کلیک کنید.

علایم شایع در بیماری قلبی کودکان

علائم بروز عارضه قلبی در کودک

ممکن است لازم باشد که فرزندتان را یک متخصص قلب و عروق معاینه کند. درصورتی‌که پزشک به شرایط پزشکی زیر مشکوک شود، فرزندتان را به یک متخصص قلب ارجاع می‌دهد:

  • آریتمی: ضریبان غیرطبیعی قلب
  • علائم حیاتی غیرطبیعی: گروهی از علائم حیاتی می‌توانند به پزشک در تشخیص یا شک به بروز بیمار قلبی کمک کنند. ازجمله علائم حیاتی غیرطبیعی می‌توان به فشار خون، ضربان قلب، درجه حرارت و تنفس کودک اشاره نمود
  • بی‌نظمی در نوار قلب: نوار قلب آزمایشی غیرتهاجمی است که فعالیت الکتریکی قلب را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. نامنظم بودن یا غیرطبیعی بودن نوار قلب نیز می‌تواند، نشانه‌ای نگران‌کننده در مورد بروز عارضه قلبی در کودک باشد
  • سوفل قلبی: در این وضعیت پزشکی صداهای غیرطبیعی جریان خون بین ضربان قلب به گوش می‌رسد

علایم شایع در بیماری قلبی کودکان

علائم بیماری قلبی در کودکان

ازآنجایی‌که بیماری‌های قلبی عروقی یک طیف وسیع را در برمی‌گیرند، بنابراین علائم آن‌ها نیز متعدد و متنوع با شدت‌های متفاوت خواهد بود. پس نمی‌توان هر علامتی را به‌آسانی به بیماری قلبی نسبت داد و حتماً باید جهت تشخیص نوع عارضه به پزشک مراجعه نمود. اما به‌طورکلی می‌توان از علائم شایع بیماری قلبی کودکان به موارد زیر اشاره نمود:

  • افزایش ضربان قلب
  • نامنظم بودن ریتم ضربان
  • تنفس سریع
  • رشد ضعیف
  • اختلال در نحوه غذا خوردن نوزاد
  • تپش قلب
  • کبودی صورت و لب
  • اضافه وزن
  • احساس درد در قفسه سینه

بیماری قلبی کودکان و درد قفسه سینه

همان‌طور که گفتیم بروز درد در ناحیه قفسه سینه در مورد کودکانی که مبتلا به عارضه قلبی هستند، خیلی شایع نیست، باوجوداین نمی‌توان آن را کاملاً رد کرد. گاهی دردهای قفسه سینه کودکان ناشی از شرایط پزشکی زیر است:

  • ناهنجاری‌های عروق کرونر: ناهنجاری‌های عروق کرونر ازجمله عارضه‌های قلبی هستند که سبب بروز درد در ناحیه قفسه سینه می‌شوند. ناهنجاری‌های عروق کرونر اغلب اختلالات مادرزادی هستند
  • میوکاردیت: میوکاردیت نوعی عفونت یا التهاب است که عضله قلب را درگیر می‌کند
  • پریکاردیت: پریکاردیت دیگر نوع عفونت یا التهاب قلبی است. این التهاب اطراف عضله قلب را درگیر می‌کند
  • کاردیومیوپاتی‌های مادرزادی: کاردیومیوپاتی‌های مادرزادی گروهی از عارضه‌های قلبی در نوزادان هستند. این عارضه‌های قلبی شامل شرایط پزشکی همچون گشادی قلب و هیپرتروفیک می‌شود. هر دو این عارضه‌ها از بدو تولد همراه نوزاد هستند. گشادی قلب به حالتی گفته می‌شود، که ماهیچه قلب بیش‌ازحد نرمال نازک شود. هیپروتروفیک به حالتی گفته می‌شود، که قلب نوزاد بیش‌ازحد بزرگ باشد

دلیل صدای اضافه در معاینه قلب کودکان

دلیل صدای اضافه در معاینه قلب کودکان
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا وجود صدای اضافه در معاینه قلب کودکان نیاز به پیگیری دارد؟

سوال : آیا وجود صدای اضافه در معاینه قلب کودکان نیاز به پیگیری دارد؟

پاسخ: قلب عضوی عضلانی است که دارای چهار حفره است. برای جذب اکسیژن، خون را به ریه ها پمپ می کند و برای اکسیژن رسانی به بدن، خون پر اکسیژن را به اعضاء بدن پمپ می کند. چهار دریچه جریان خون را از حفره های قلب به طرف  خارج از قلب کنترل می کند. اصوات ضربان قلب، صدای بسته شدن دریچه ها هستند. صدای اضافه در قلب نوزاد یا همان سوفل قلبی، صدای اضافی است که وقتی پزشک با گوشی معاینه گوش می دهد، شنیده می شود. این صدای اضافی در اثر جریان آشفته (گردابی) خون ایجاد می شود. سوفل قلبی در کودکان ناشی از جریان خون آشفته می تواند طبیعی یا غیر طبیعی باشد.

برای آگاهی بیشتر از دلیل صدای اضافه در معاینه قلب کودکان به سراغ فوق تخصص قلب جنین و کودکان، دکتر سیدحسن شریفی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سیدحسن شریفی یا دریافت نوبت از دکتر سیدحسن شریفی کلیک کنید.

دلیل صدای اضافه در معاینه قلب کودکان

بررسی و تشخیص صدای اضافه در قلب نوزادان

پزشکان می توانند بسیاری از خصوصیات سوفل را برای تعیین طبیعی یا غیر طبیعی بودن آن ارزیابی کنند، از جمله:

اگر پزشک اصلی کودک شما فکر کند که صدای اضافه در قلب نوزاد طبیعی یا بی گناه است، او این مورد را در پرونده کودک یادداشت می کند و در معاینات بعدی مجدداً تغییرات صدا را گوش می دهد. 

اگر پزشکتان را عوض کردید، حتماً در مورد سوفل بی گناه به پزشک جدید بگویید. اگر پزشک کودک شما از طبیعی بودن سوفل مطمئن شود، دیگر نیازی به ارزیابی بیشتر قلب و عروق نیست.

گاهی اوقات پزشک نگران است که سوفل طبیعی نباشد. در این موارد، ممکن است شما را به یک فوق تخصص قلب کودکان، پزشکی که متخصص مشکلات قلبی در کودکان است، معرفی کند. اگر پزشک فرزند شما این کار را انجام دهد مراجعه به فوق تخصص قلب کودکان بسیار مهم است.

دلیل صدای اضافه در معاینه قلب کودکان

وظیفه فوق تخصص قلب اطفال چیست؟

یک فوق تخصص قلب کودکان ارزیابی کاملی از سلامتی کودک شما بعمل می آورد؛ از جمله گرفتن شرح حال و انجام معاینه و همچنین بررسی های قلبی مانند:

  • نوار قلب کودکان:  بررسی فعالیت الکتریکی قلب
  • اکوی قلب : دستگاه اکو توسط امواج صوتی تصویری از قلب ایجاد می کنند
  • گرافی یا عکس با اشعه ایکس از قفسه سینه

اغلب لازم نیست همه آزمایشات انجام شود؛ زیرا فوق تخصص قلب کودکان به طور ویژه آموزش دیده تا تشخیص دهند این سوفل ها طبیعی هستند یا غیرطبیعی. بر اساس ارزیابی کودک شما، پزشکان طرحی برای درمان فرزند شما ارائه می دهند.

بعضی اوقات، سوفل های غیرطبیعی بلافاصله ظاهر نمی شوند و بعداً با افزایش سن کودک ایجاد می شوند. همچنین، برخی از ناهنجاری های قلبی وجود دارد که حتی سوفل نیز ندارند. در ذیل این مقاله لیست علائمی آورده شده که ممکن است یک مشکل قلبی را نشان دهد. اگر فرزند شما هر یک از آنها را دارد؛ حتماً این را به پزشک مراقبت های اولیه خود بگویید.

 

 

 

واکسن یک سالگی + علائم واکسن یک سالگی نوزاد / نی‌نی‌بان

واکسن یک سالگی
به احتمال زیاد کودک یک ساله‌ی شما در این سن، پاسخ دادن به درخواست‌های ساده را شروع می‌کند، سرش را به نشانه‌ی نه تکان داده و برای خداحافظی نیز دست تکان می‌دهد. سایر نقاط عطف رشد کودکان در این سن، رفتار خجالتی با غریبه‌ها، بازی دالی دالی و کپی کردن حرکات شما را شامل می‌شود. با کلیک کردن روی این مقاله می‌توانید با همه چیز درباره‌ی واکسن یک سالگی کودک خود آشنا شوید.

     واکسن یک سالگی
یک سالگی کودک شما زمانی است که باید تحت ویزیت پزشک و واکسیناسیون قرار بگیرد. این مقاله به بررسی واکسن‌هایی می‌پردازد که کودک یک ساله‌ی شما باید آن‌ها را دریافت کند. به خواندن ادامه دهید تا با تمام موارد واکسن یک سالگی کودکان آشنا شوید.
در این مقاله می‌خوانید:
  • واکسن یک سالگی نوزاد
  • عوارض واکسن یک سالگی

واکسن یک سالگی نوزاد

واکسن یکسالگی یا واکسن‌هایی که نوزاد شما باید در یک سالگی بزند عبارتند از:
 
     علائم واکسن یک سالگی

واکسن هموفیلوس آنفلوانزا نوع b

هموفیلوس آنفولانزا نوع b یک نوع باکتری است که می‌تواند بیماری‌های شدید زیر را ایجاد کند:
  • پنومونی (عفونت ریه)
  • مننژیت (عفونت نخاع و مغز)
  • سپسیس (عفونتی که وارد جریان خون می شود.)
  • اپی گلوتیت (تورم در راه هوایی فوقانی یا نای)
چهارمین و آخرین دوز این واکسن معمولاً بین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تزریق می‌شود. لازم به ذکر است که این آنفولانزا با آنفولانزای فصلی فرق می‌کند، اما به دلیل شباهت در نام، با آن اشتباه گرفته می‌شود. با این حال، این دو بیماری متفاوت هستند. آنفولانزای فصلی یک ویروس است، در حالی که این آنفولانزایی که درباره‌ی آن صحبت کردیم، نوعی باکتری است.
 
     عوارض واکسن یک سالگی

واکسن مزدوج پنوموکوک (PCV)

بیماری پنوموکوک ناشی از یک عفونت باکتریایی است که موارد زیر را باعث می‌شود:
  • عفونت‌های گوش
  • عفونت‌های سینوسی
  • مننژیت (عفونت مغز و نخاع)
  • پنومونی (عفونت ریه)
PCV بخشی از یک سری ۴ دوزی است که آخرین دوز آن در حدود ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تجویز می‌شود.
هپاتیت A
 

ویروس هپاتیت A یک بیماری بسیار مسری است

ویروس هپاتیت A یک بیماری بسیار مسری است که باعث التهاب (تورم) و عفونت کبد می‌شود. افرادی که واکسینه نشده‌اند، از طریق تماس نزدیک با فرد مبتلا یا با خوردن غذا و نوشیدنی‌های آلوده به آن مبتلا می‌شوند.
البته با این‌که هپاتیت A بسیار مسری است، اما از طریق واکسیناسیون برای کودکان یک ساله و بزرگتر می‌توان از آن پیشگیری کرد. به طور کلی، دو واکسن مختلف هپاتیت A وجود دارد که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای کودکان تایید شده است.

 
     واکسن یک سالگی نوزاد
سرخک، اوریون و سرخجه (MMR)
 
اولین دوز واکسن MMR به کودکان ۱۲ تا ۱۵ ماهه تزریق می‌شود تا آن‌ها را از بیماری‌های زیر حفظ کند:
  • سرخک: سرخک یک ویروس بسیار مسری است که از طریق سرفه و عطسه پخش می‌شود. علائم رایج این بیماری، سرفه، قرمزی چشم، تب و آبریزش بینی هستند. پیدایش بثورات با لکه‌های قرمز ریز از اطراف سر شروع می‌شوند و به بقیه بدن گسترش می‌یابند.
  • اوریون: این نیز یک ویروس است که باعث تب، سردرد و درد عضلانی، کاهش اشتها، تورم غدد زیر گوش، درد در فک و گونه‌های پف کرده می‌شود. اکثر افراد در عرض چند هفته از اوریون بهبود می‌یابند. با این حال، می‌تواند عوارض جدی از جمله آنسفالیت (تورم مغز) و ناشنوایی را نیز ایجاد کند. واکسن‌ها تا حد زیادی می‌توانند اوریون را کاهش دهند.
  • سرخجه: این ویروسی است که گاهی اوقات سرخک آلمانی نامیده می‌شود. سرخجه می‌تواند با علائمی شامل تب، تورم غدد، عفونت‌های تنفسی و بثورات پوستی همراه باشد. برای زنان مهم است که قبل از باردار شدن واکسن سرخجه را دریافت کنند. سرخجه در زنان باردار می‌تواند باعث سقط جنین یا نقایص شدید مادرزادی شود.

     واکسن یکسالگی

واریسلا

اولین واکسن واریسلا در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تزریق می‌شود.

واریسلا ویروسی است که بیشتر آبله مرغان نامیده می‌شود و یکی از اعضای گروه ویروس هرپس است. اولین باری که فرد به آبله مرغان مبتلا می‌شود، با علائم آن دست و پنجه نرم می‌کند؛ اما علاوه بر این، هنگامی که این بیماری در بدن قرار می‌گیرد، می‌تواند در مراحل بعدی زندگی دوباره فعال شود و بثورات دردناکی به نام هرپس زوستر یا زونا را ایجاد کند. لازم به ذکر است که اولین واکسن واریسلا در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تزریق می‌شود.

آنفولانزا

اولین واکسیناسیون می‌تواند پس از ۶ ماهگی نوزاد شروع شود.

آخرین مورد واکسن ۱ سالگی مربوط به آنفولانزا است. آنفولانزا یک عفونت تنفسی است که بیشتر آن را آنفولانزای فصلی می‌نامند. اولین واکسیناسیون می‌تواند پس از ۶ ماهگی نوزاد شروع شود. کودکان کمتر از ۹ سال که برای اولین بار واکسن آنفولانزا دریافت می‌کنند، معمولاً به ۲ دوز با فاصله‌ی حداقل ۴ هفته نیاز دارند.
پس از واکسیناسیون اولیه، واکسن آنفولانزا هر ساله در طول فصل آنفولانزا، معمولا از پاییز انجام می‌شود و بهتر است که شما واکسن را در اوایل فصل دریافت کنید تا از ایمنی لازم بهره‌مند شوید.

     واکسن ۱ سالگی

عوارض واکسن یک سالگی

شایع‌ترین علائم واکسن یک سالگی، واکنش موضعی مانند تورم، قرمزی یا درد در محل تزریق است. البته ممکن است کودک شما تب خفیف نیز داشته باشد. عوارض جانبی کمتر رایج واکسیناسیون نیز عموماً خفیف هستند و عبارتند از:

  • لرز
  • تحریک پذیری
  • از دست دادن اشتها
  • دردهای عضلانی
  • سردرد
  • حالت تهوع، استفراغ یا اسهال

بیشتر عوارض جانبی در عرض ۲۴ ساعت شروع می‌شوند.

بیشتر عوارض جانبی در عرض ۲۴ ساعت شروع می‌شوند و یکی دو روز طول می‌کشند. عوارض واکسن mmr یک سالگی، واکنش‌های تاخیری مانند تب و بثورات پوستی هستند که می‌توانند ۱ تا ۴ هفته پس از تزریق این واکسن رخ دهند.
عوارض جانبی شدید مانند واکنش‌های آلرژیک بسیار نادر هستند و اگر رخ دهند، معمولاً در عرض ۲۰ دقیقه تا ۲ ساعت شروع می‌شوند. اگر در مورد عوارض جانبی نادر نگران هستید، قبل از تزریق واکسن با پزشک اطفال خود صحبت کنید.

     عوارض واکسن mmr یک سالگی

جمع‌بندی

مراکز کنترل بیماری، برنامه‌ی واکسیناسیون کودک را برای پیشگیری از بیماری توصیه می‌کنند. چند واکسن یک سالگی عبارتند از: واکسن‌های هموفیلوس آنفولانزا نوع B، مزدوج پنوموکوک (PCV)، هپاتیت A ، آنفولانزا، MMR و آبله مرغان. عوارض جانبی واکسیناسیون نیز عموماً خفیف هستند و والدین معمولاً می‌توانند آن‌ها را در خانه درمان کنند. با این حال، اگر فرزند شما عوارض جانبی شدیدتری را تجربه کرد، با پزشک اطفال تماس گرفته یا به دنبال مراقبت‌های اورژانسی باشید.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
اگر کودک نوزادتان دچار یبوست است و نمی‌دانید دلیل آن چیست و باید چه کار کرد، در این مقاله با ما همراه باشید تا دلایل کار نکردن شکم نوزاد و راه‌ حل‌های آن را در اختیارتان قرار دهیم.

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
در بسیاری از نوزادان یبوست از بدو تولد شروع می‌شود و تقریبا می‌توان گفت که مدفوع نکردن نوزاد یکی از مشکلات رایج در بین شیرخواران است. اما خبر خوب این است که این مشکل اگر به آن رسیدگی شود در اکثر موارد درمان شده و جای نگرانی نیست. در ادامه با ما همراه باشید تا علت کار نکردن شکم نوزاد را در اختیارتان قرار دهیم و راه حل‌های آن را بررسی کنیم.

در این مقاله می‌خوانید: 

  • علت مدفوع نکردن نوزاد چیست؟
  • علائمی که نشان می‌دهد شکم نوزاد کار نمیکنه
  • راه‌های درمان یبوست نوزاد

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
بیش از ۱۵ درصد نوزادان دچار اختلال در دفع مدفوع خود هستند و این اتفاق می‌تواند مشکلات بسیاری را برای آن‌ها ایجاد کند و سلامتی آن‌ها را به خطر بیندازد. به همین دلیل درست است که می‌گوییم این اختلال شایع و قابل درمان است اما بی توجهی به کار نکردن شکم نوزاد می‌تواند او را با خطرات جدید روبرو کند. در دادامه بیشتر در باره علت دستشویی نکردن نوزاد صحبت خواهیم کرد.

علت مدفوع نکردن نوزاد چیست؟

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
رایج‌ترین عواملی که باعث کارنکردن شکم نوزاد می‌شوند وابسته به تغذیه اوست. در ادامه برخی از اصلی‌ترین دلایل این مشکل را در اختیارتان قرار خواهیم داد.

مصرف شیر خشک

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
نوزادانی که تغذیه اصلی آن‌ها به جای شیر مادر، شیر خشک است بیشتر در معرض مشکل یبوست قرار می‌گیرند. دلیل ایجاد این مشکل آن است که شیر خشک دیرهضم‌تر است و بافت آن مدوع نوزاد را سفت می‌کند. همین امر باعث می‌شود که نوزاد هنگام دفع مدفوع خود دچار مشکل شود.

کم آبی بدن

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
بسیاری از مادران در ماه‌های اولیه تولد کودک خود به میزان آبی که می‌خورد توجه نشان نمی‌دهند و تصور می‌کنند که آب مورد نیاز بدن نوزاد تنها با شیری که می‌خورند، تامین می‌شود. یکی از رایج‌ترین علت مدفوع نکردن نوزاد دو ماهه و شیرخواران در ماه‌های اولیه کم آبی بدن آن‌هاست. توجه داشته باشید که علاوه بر شیر که تغذیه اصلی کودک است، باید مایعات دیگری نیز از جمله آب بنوشد.

مواد غذایی جامد

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
یکی دیگر از دلایلی که باعث دستشویی نکردن نوزاد می‌شود، ورود مواد غذایی جامد به رژیم غذایی اوست. دستگاه گوارش نوزاد در روزهای اول به دلیل این که با این مواد غذایی آشنا نیست و نمی‌داند که چگونه باید آن‌ها را هضم و سپس دفع کند، دچار مشکل می‌شود اما بعد از مدتی عادت کرده و دفع نوزاد به حالت اول بازمی‌گردد.

علائمی که نشان می‌دهد شکم نوزاد کار نمیکنه

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
متاسفانه بسیاری از مادران خضوضا آن‌هایی که اولین تجربه بچه دار شدن را دارند، به فواصل مدفوع کردن نوزاد خود توجهی نمی‌کنند و فکر می‌کنند همه چیز طبیعی است. اما مدفوع نکردن نوزاد دو ماهه و شیرخوارانی که در ماه‌های اولیه تولد خود هستند، باید مورد توجه قرار گیرد و به برخی علائم باید توجه شود.

از جمله علائم کار نکردن شکم نوزاد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • دفع کوچک، خشک و سفت با فواصل کمتر از دو بار در هفته
  • درد و به خود پیچیدن نوزاد هنگام دفع
  • بی استهایی نوزاد و نفخ شدید بعد از هر وعده غذایی
  • بی حالی نوزاد و انرژی پایین در کل روز
  • بد بو بودن مدفوع نوزاد

راه‌های درمان یبوست نوزاد

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
با توجه به بررسی علل یبوست نوزادان و پاسخ به سوال چرا نوزاد مدفوع نمیکند؟ تقریبا می‌توان حدس زد که ایجاد چه تغییراتی در برنامه غذایی نوزاد می‌تواند این مشکل را در او تا حد زیادی از بین ببرد. در ادامه درباره برخی از این راه حل‌ها صحبت خواهیم کرد.

تغییر شیر نوزاد

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
اگر نوزادتان با شیر خشک تغذیه می‌شود می‌توانید نوع شیرخشک او را تغییر دهید. همچنین اگر از شیر مادر تغذیه می‌کند بهتر است تغییری در رژیم غذایی خود ایجاد کنید و از مصرف غذاهایی که فکر می‌کنید باعث حساسیت نوزادتان می‌شوند، خودداری کنید.

مصرف غذاهای جامد فیبردار

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
اگر تازه می‌خواهید غذاهای جامد را به رژیم غذایی کودکتان اضافه کنید، سعی کنید از مواد غذایی فیبردار که به دفع نیز کمک می‌کنند شروع کنید. به طور مثال با میوه‌هایی مانند هلو، گلابی، آلو و سیب بدون پوست شروع کنید و از سبزیجاتی مانند کلم بروکلی غافل نشوید.

افزایش مصرف مایعات

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
تامین آب بدن نوزاد یکی از درمان‌های عالی برای از بین بردن یبوست اوست. سعی کنید در طول روز علاوه بر شیر و آب او را با آب میوه‌های طبیعی مختلفی که به آن‌ها حساسیت ندارد، تغذیه کنید.

ورزش

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
یکی دیگر از عواملی که می‌تواند به درمان یبوست کودک کمک کند، ورزش دادن پاها و خم و راست کردن آن‌ها در شکم نوزاد است. همچنین ماساژ شکم کودک نیز می‌تواند به حرکت کردن دستگاه گوارش کودک کمک کند و یبوست او را کاهش دهد.

کلام آخر

کار نکردن شکم نوزاد+ مدفوع نکردن نوزاد چه دلیلی دارد؟
همان طور که اشاره کردیم، کار نکردن شکم نوزاد می‌تواند دلایل نتنوعی داشته باشد که باید به آن توجه کرد و درصدد درمان آن برآمد. در این مقاله سعی داشتیم تا علاوه بر اشاره به علائم یبوست نوزادان، برخی از درمان‌ها و راه حل‌های آن را نیز در اختیارتان قرار دهیم تا در صورت مواجهه با این مشکل آگاهی بیشتری داشته باشید.  

شربت دیفن هیدرامین کودکان + نکات مصرف این دارو / نی‌نی‌بان

شربت دیفن هیدرامین کودکان
دیفن هیدرامین یک آنتی هیستامین است که برای تسکین علائم آلرژی، تب یونجه و سرماخوردگی استفاده می‌شود. این علائم شامل بثورات، آبریزش چشم و بینی، خارش گلو، سرفه و عطسه هستند. از دیفن هیدرامین هم‌چنین برای پیشگیری و درمان حالت تهوع، استفراغ و سرگیجه نیز استفاده می‌شود. با کلیک کردن روی این مقاله، با همه چیز در مورد شربت دیفن هیدرامین کودکان آشنا شوید.

     شربت دیفن هیدرامین کودکان

دیفن هیدرامین می‌تواند برای کمک به آرامش و به خواب رفتن شما نیز استفاده شود. این دارو با مسدود کردن یک ماده‌ی طبیعی خاص به نام هیستامین که بدن شما در طی یک واکنش آلرژیک تولید می‌کند، تاثیر خود را می‌گذارد. البته اثرات خشک کنندگی آن بر روی علائمی مانند آبریزش چشم و بینی به دلیل مسدود کردن ماده طبیعی دیگری به نام استیل کولین ایجاد می‌شود. به خواندن ادامه دهید تا شربت دیفن هیدرامین کودکان را بررسی کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

  • شربت دیفن هیدرامین کودکان برای چیست؟
  • مصرف دیفن هیدرامین در کودکان
  • عوارض جانبی دیفن هیدرامین برای کودکان
  • پاسخ به سوالات رایج

شربت دیفن هیدرامین کودکان برای چیست؟

شربت دیفن هیدرامین برای کودک می‌تواند به درمان مشکلات زیر کمک کند:

  • اختلال حرکتی
  • بیماری پارکینسون
  • علائم خارج هرمی در نتیجه مصرف دارو
  • ورم ملتحمه آلرژیک
  • التهاب بینی به دلیل آلرژی
  • گرفتگی بینی
  • خارش
  • تاول
  • کهیر
  • احساس چرخش یا سرگیجه
  • مشکل در خوابیدن
  • عطسه کردن
  • سرفه کردن
  • تهوع و استفراغ
  • دریا زدگی
  • نوع قابل توجهی از واکنش‌های آلرژیک به نام آنافیلاکسی

     دیفن هیدرامین برای کودکان

مصرف دیفن هیدرامین در کودکان

در مورد نحوه‌ی مصرف، شما باید تمام راهنمایی‌های موجود بر روی بسته بندی محصول را دنبال کنید. اگر پزشک کودک شما این دارو را تجویز کرده است، آن را طبق دستور مصرف کنید و اگر سوالی دارید، حتماً از پزشک یا داروساز بپرسید.
قرص، کپسول یا شکل مایع را با یا بدون غذا از طریق دهان می‌توان مصرف کرد. اشکال مایع این دارو را با استفاده از دستگاه/قاشق مخصوص اندازه گیری کنید. البته از قاشق خانگی استفاده نکنید، زیرا ممکن است در تعیین میزان دوز مناسب به اشتباه بیفتید.

     مصرف دیفن هیدرامین در کودکان

سایر نکات مصرف این دارو عبارتند از:

  • اشکال قرصی یا نواری این دارو باید روی زبان حل شده و سپس با یا بدون آب بلعیده شود. قرص‌های جویدنی نیز باید قبل از بلع کاملاً جویده شوند.
  • دوز بر اساس سن، وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان تعیین می‌شود. مارک‌ها و اشکال زیادی از دیفن هیدرامین موجود است. پس شما باید دستورالعمل دوز را برای هر محصول به دقت بخوانید، زیرا ممکن است مقدار دیفن هیدرامین بین محصولات متفاوت باشد. مهم است که دوز خود را افزایش ندهید یا این دارو را بیشتر از زمان تجویز شده مصرف نکنید.
  • بهتر است که این دارو را نیم ساعت قبل از شروع فعالیت‌هایی مانند مسافرت به کودک خود بدهید
  • لازم به ذکر است که اگر این دارو نیم ساعت قبل از ساعت خواب مصرف شود، می‌تواند به خوابیدن کودک کمک کند. به هر حال، اگر مشکلات خواب کودک بعد از گذشت دو هفته باز هم بهبود پیدا نکرد، با پزشک تماس بگیرید.

     شربت دیفن هیدرامین برای کودک

عوارض جانبی دیفن هیدرامین برای کودکان

عوارض جانبی رایج عبارتند از:

  • افزایش ضخامت ترشحات ریه
  • خواب آلودگی
  • سرگیجه

عوارض جانبی نادر عبارتند از:

  • اختلال خونی
  • فشار خون پایین
  • توهم
  • تشنج
  • نوع قابل توجهی از واکنش آلرژیک به نام آنافیلاکسی
  • گیجی
  • هیجان بیش از حد
  • کابوس
  • احساس سرخوشی افراطی
  • سردرد میگرنی
  • دید دوگانه
  • تاری دید
  • تغییر در دید
  • زنگ زدن گوش

     دیفن هیدرامین برای بچه

  • خشکی بینی
  • خشکی دهان
  • یبوست
  • افزایش حساسیت پوست به خورشید
  • خارش
  • کهیر
  • احساس چرخش یا سرگیجه
  • مشکل در خواب
  • کم شدن انرژی
  • تعرق مفرط
  • لرز
  • لرزش عضلانی
  • از دست دادن هماهنگی عضلات
  • راش پوستی
  • کاهش اشتها
  • سردرد
  • خشکی گلو
  • ضربان قلب یا تپش
  • مشکل در تنفس
  • استفراغ
  • اسهال
  • ادرار کردن مشکل یا دردناک
  • افزایش نیاز به دفع ادرار
  • نفخ شکم
  • عصبی بودن
  • احساس سوزن سوزن شدن روی پوست
  • احساس کسالت
  • تحریک پذیری
  • شکم درد شدید
  • ناراحتی قفسه سینه
  • احساس اضطراب

     شربت دیفن هیدرامین برای کودکان چیست

پاسخ به سوالات رایج

شربت دیفن هیدرامین برای کودک دو ساله مجاز است؟

دیفن هیدرامین برای کودکان کمتر از ۶ سال مناسب نیست.

خیر، مجاز نیست. حتی دیفن هیدرامین برای کودک سه ساله هم مجاز نیست. در واقع، شما نباید در درمان علائم سرماخوردگی از دیفن هیدرامین برای کودکان کمتر از ۶ سال استفاده کنید؛ مگر این‌که به طور خاص پزشک کودک آن را تجویز کرده باشد.
هم‌چنین، برخی از محصولات مانند قرص‌ها یا کپسول‌های طولانی اثر برای استفاده در کودکان کمتر از ۱۲ سال توصیه نمی‌شود. در واقع، این داروها نه تنها سرماخوردگی را درمان یا کوتاه نمی‌کنند، بلکه ممکن است عوارض جانبی جدی نیز به وجود بیاورند.

     شربت دیفن هیدرامین برای کودک دو ساله

شربت دیفن هیدرامین با چه داروهای دیگری تداخل دارویی دارد؟

بعضی از داروها هستند که می‌توانند عوارض جانبی خطرناک و ناخواسته‌ای روی کودک بگذارند.

قبل از مصرف هر دارویی باید از تداخلات دارویی آن مطلع باشید. در مورد دیفن هیدرامین برای بچه هم سعی کنید داروهای دیگری را که کودک شما قرار است همراه با این شربت مصرف کند، به پزشک او اطلاع دهید . بعضی از داروها هستند که می‌توانند عوارض جانبی خطرناک و ناخواسته‌ای روی کودک بگذارند که در صورت نیاز، پزشک آن‌ها را حذف یا جایگزین می‌کند.
لیست داروهایی که با دیفن هیدرامین تداخل دارند را می‌توانید هم از روی کاغذ راهنمای این شربت و هم توصیه‌های پزشک اطفال جستجو کنید. با این حال، به طور کلی می‌توان گفت که مصرف هر گونه داروی خواب آور، نیکوتین، شل کننده‌‌ی عضلات یا داروهای اضطراب و افسردگی ممکن است با دیفن هیدرامین تداخل داشته باشند.

     دیفن هیدرامین برای کودک سه ساله

جمع‌بندی

شربت دیفن هیدرامین کودکان یک محدوده‌ی سنی دارد و توصیه می‌شود که به مصرف کودکان زیر ۱۲ سال نرسد. دوز مصرفی این دارو نیز حتماً باید با تجویز و نظر پزشک باشد. ناگفته نماند که این دارو می‌تواند در تسکین علائم آلرژی و سرماخوردگی موثر باشد.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

آیا دلیلی برای ترس کودکان از دندانپزشک وجود دارد؟

آیا دلیلی برای ترس کودکان از دندانپزشک وجود دارد؟

آیا دلیلی برای ترس کودکان از دندانپزشک وجود دارد؟

بچه‌ها از خیلی چیز‌ها ترس غیرمنطقی دارند. از هیولا‌هایی که در کمد پنهان شده‌اند تا مجبور به حمام کردن. گوش دادن به کودک برای توضیح اینکه از چه چیزی می‌ترسد می‌تواند تا حدی خنده دار باشد. یکی از ترس‌هایی که به نظر می‌رسد در بیشتر کودکان ثابت است دندانپزشک است. حتی لازم نیست یک کودک به دندانپزشک مراجعه کرده باشد تا از این شخص مخوف بترسد. اول از همه دندانپزشکان در احساس خشم ترس کودک تنها نیستند. هنگامی که کودک برای معاینه مراجعه می‌کند پزشکان نیز از پذیرش سرد برخوردار می‌شوند و ممکن است چند ویزیت طول بکشد تا بچه‌ها شروع به گرم کردن نزد پزشک اطفال کنند.

متأسفانه دندان پزشکی را بد به کودک معرفی کره‌اند:

کارتون‌ها، کتاب‌های مصور و سایر رسانه‌های کودک‌محور به دندانپزشکان سرگرم‌کننده می‌شوند و اغلب قسمت‌هایی دارند که نشان می‌دهد دندان‌پزشکی با ظاهر شیطانی سرنگ‌های بلند و مته‌های صنعتی در دست دارند. حتی فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی اغلب دارای قسمت‌ها و صحنه‌هایی هستند که بازدید از دندانپزشک را مسخره می‌کنند زیرا شامل کانال دردناک ریشه یا کشیدن دندان آسیب‌دیده می‌شود.

 

والدین کودک را می‌ترسانند:

بچه‌ها بیشتر نشانه‌های خود را از والدین خود می‌گیرند و با وجود اینکه جوان هستند می‌توانند احساس کنند که مادر و پدر عصبی هستند. اگر ترس از مراجعه به دندانپزشک را حدس بزنید بچه‌های شما هم این کار را می‌کنند. برای والدین بسیار مهم است که هنگامی که باید به دندانپزشک مراجعه کنند چهره‌ای شجاع داشته باشند تا فرزندانشان ترس‌های خود را درک نکنند و ترس خود را توسعه ندهند.

کودک تجربه بدی از دندان پزشکی دارد:

اگر کودکی اجازه داشته باشد چندین سال بدون مراجعه به دندانپزشک بگذرد و والدینی داشته باشند که بر آنچه می‌خورند نظارت ندارند اولین ویزیت او می‌تواند دردناک باشد. حفره‌ها مطمئناً زمانی ایجاد می‌شوند که به بچه‌ها اجازه داده شود از غذا‌های شیرین استفاده کنند و جای تعجب نیست که کودک بخواهد بعد از اولین تمیز کردن و درمان حفره از دندانپزشک اجتناب کند. البته اگر والدین کودک خود را در کودکی نزد دندانپزشک ببرند و روش صحیح مراقبت از دندان‌هایشان را به آن‌ها نشان دهند می‌توان از این تجربه ناراحت‌کننده جلوگیری کرد.

 

منبع:

www.ctkidsdentist.com

هموفیلی در کودکان

هموفیلی در کودکان

هموفیلی در کودکان

هموفیلی یک اختلال خونریزی بوده و کودکان مبتلا به هموفیلی نمی‌توانند خونریزی را متوقف کنند زیرا فاکتور انعقادی کافی در خون خود ندارند. برای لخته شدن خون به فاکتور‌های لخته‌کننده نیاز است. لخته شدن خون برای جلوگیری از خونریزی بیش از حد به وجود می‌آید. فاکتور‌های لخته شدن خون زیادی در تشکیل لخته برای توقف خونریزی نقش دارند. دو عامل رایجی که بر لخته شدن خون تأثیر می‌گذارند فاکتور هشت و فاکتور IX هستند. شدت هموفیلی کودک شما به سطح فاکتور‌های لخته شدن خون در خون او بستگی دارد. 3 شکل اصلی هموفیلی عبارتند از:

هموفیلی A:

از هر 10 نفر مبتلا به هموفیلی 9 نفر به بیماری نوع A مبتلا هستند. به این بیماری هموفیلی کلاسیک یا کمبود فاکتور هشت نیز گفته می‌شود.

 هموفیلی B:

این به دلیل کمبود فاکتور IX ایجاد می‌شود. به این بیماری کریسمس یا کمبود فاکتور IX نیز می‌گویند.

 هموفیلی C:

برخی از پزشکان از این اصطلاح برای اشاره به کمبود فاکتور انعقادی XI استفاده می‌کنند.

به چه علت کودکان به هموفیلی مبتلا می‌شوند؟

هموفیلی نوع A و B بیماری‌های ارثی هستند. آن‌ها از طریق یک ژن در کروموزوم X از والدین به فرزندان منتقل می‌شوند. زنان دارای دو کروموزوم X و مردان دارای یک کروموزوم X و Y هستند. یک ناقل زن دارای ژن هموفیلی در یکی از کروموزوم‌های X است. هنگامی که یک زن ناقل هموفیلی باردار است، احتمال 50/50 وجود دارد که ژن هموفیلی به نوزاد منتقل شود. اگر پدر مبتلا به هموفیلی باشد اما مادر حامل ژن هموفیلی نباشد هیچ یک از پسران به بیماری هموفیلی مبتلا نخواهند شد بلکه همه دختران ناقل خواهند بود.

 

هموفیلی چه علائمی دارد؟

شدت هموفیلی به میزان فاکتور‌های انعقاد خون بستگی دارد. کسانی که مبتلا به هموفیلی هستند سطوح آن‌ها بیش از 5درصد است (100٪ متوسط ​​برای کودکان غیر مبتلا) اغلب فقط با جراحی‌های بزرگ یا کشیدن دندان خونریزی می‌کنند. این کودکان حتی ممکن است تا زمانی که عوارض خونریزی ناشی از جراحی رخ ندهد تشخیص داده نشوند. علائم کودک شما ممکن است شامل موارد زیر نیز باشد:

 کبودی:

کبودی ممکن است در اثر تصادفات کوچک ایجاد شود. این می‌تواند منجر به تجمع زیاد خون در زیر پوست شود که باعث تورم (هماتوم) می‌شود. به همین دلیل اکثر کودکان در حدود 12 تا 18 ماهگی تشخیص داده می‌شوند. این زمانی است که کودک تحرک بیشتری دارد.

خونریزی در یک مفصل:

همارتروز (خونریزی در مفصل) در صورت عدم درمان می‌تواند باعث درد، بی‌حرکتی و تغییر شکل شود. این شایع‌ترین محل عوارض ناشی از خونریزی هموفیلی است. این خونریزی‌های مفصلی می‌تواند منجر به مزمن، دردناک، آرتریت، تغییر شکل و فلج شدن با تکرار مکرر شود.

خونریزی در عضلات:

خونریزی در عضلات می‌تواند باعث تورم، درد و قرمزی شود. تورم ناشی از خون زیاد در این نواحی می‌تواند فشار بر بافت‌ها و اعصاب این ناحیه را افزایش دهد. این می‌تواند باعث آسیب دائمی و تغییر شکل شود.

 

هموفیلی در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

شمارش کامل خون، گلبول‌های قرمز و سفید، سلول‌های لخته‌کننده خون (پلاکت‌ها) و گاهی اوقات گلبول‌های قرمز جوان (رتیکولوسیت‌ها) را بررسی می‌کند. این شامل هموگلوبین و هماتوکریت و جزئیات بیشتر در مورد گلبول‌های قرمز خون است.

هموفیلی چگونه درمان می‌شود؟

ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی فرزند شما بهترین درمان را بر اساس موارد زیر تعیین می‌کند:

– فرزند شما چند سال دارد

– سلامت کلی و سابقه پزشکی او

– فرزند شما چقدر می‌تواند دارو‌ها، روش‌ها یا درمان‌های خاص را تحمل کند

– انتظار می‌رود این وضعیت چقدر طول بکشد

خونریزی در مفصل ممکن است نیاز به جراحی یا بی‌حرکتی داشته باشد. کودک شما ممکن است به بازتوانی مفصل آسیب دیده نیاز داشته باشد. این ممکن است شامل فیزیوتراپی و ورزش برای تقویت عضلات اطراف ناحیه باشد. در صورت از دست دادن خون ممکن است نیاز به انتقال خون باشد. این زمانی است که فرزند شما خون اهدایی دریافت می‌کند.

هموفیلی چه عوارضی دارد؟

  • خونریزی در مفاصل یا ماهیچه‌ها
  •  التهاب پوشش مفصل
  •  مشکلات مفصلی طولانی مدت
  •  بزرگ شدن تومور مانند بسیار جدی عضله و استخوان
  • ایجاد آنتی‌بادی در برابر عوامل لخته‌کننده

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

از آنجایی که هموفیلی یک بیماری طولانی مدت است و با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی فرزندتان در مورد اینکه چه زمانی باید تماس بگیرید یا برای او درمان پزشکی کنید صحبت کنید. اگر فرزند شما:

 مجروح شده است

 درد دارد

 خونریزی دارد که نمی‌توانید آن را کنترل کنید

 

نتیجه‌گیری:

هموفیلی یک اختلال خونریزی دهنده ارثی است. این باعث می‌شود کودک مبتلا سطوح پایینی از فاکتور‌های لخته شدن خون داشته باشد. شایع‌ترین علامت هموفیلی افزایش خونریزی غیر قابل کنترل است.

 

منبع:

www.hopkinsmedicine.org

چگونه کودک نوپا خود را به خوردن اسفناج تشویق کنیم؟

چگونه کودک نوپا خود را به خوردن اسفناج تشویق کنیم؟

چگونه کودک نوپا خود را به خوردن اسفناج تشویق کنیم؟

کودکان نوپا برای رشد خود به مقدار زیادی ویتأمین، مواد معدنی و فیبر سالم نیاز دارند. اسفناج حاوی بسیاری از مواد مغذی مهم است که یافتن آن‌ها در سایر غذا‌ها دشوار است. اسفناج سرشار از آهن، روی، پتاسیم، ویتأمین A و ویتأمین C است و یک سوپر غذای سبز برگ است. اسفناج دو برابر بیشتر از سایر سبزیجات فیبر دارد و می‌تواند با افزایش مصرف فیبر به مبارزه با یبوست کودکان نوپا کمک کند. کودکان نوپا نمی‌توانند یک کاسه کامل اسفناج بخورند زیرا شکم آن‌ها خیلی کوچک است و قسمت عمده اسفناج خام به سرعت آن‌ها را پر می‌کند. یک وعده اسفناج پخته شده فواید کلی بسیار بیشتری نسبت به یک وعده خام دارد.

 

در مورد انتخاب‌های تغذیه سالم صحبت کنید:

به یاد داشته باشید که به کودک نوپا خود بگویید که اسفناج برای او مفید است. در حالی که ریختن اسفناج مخفیانه در غذای آن‌ها یک استراتژی کوتاه مدت عالی برای بهبود کیفیت غذایی غذای آنهاست اما با بزرگتر شدن آن‌ها می‌خواهید به کودکان بیاموزید که خودشان انتخاب‌های غذایی سالم داشته باشند. با صحبت در مورد فواید سلامتی اسفناج در سنین پایین شروع کنید. درباره رنگ‌ها، شکل‌ها و احساس‌های مختلف غذا‌های سالم و اینکه چرا این تفاوت‌ها برای بدن در حال رشد آن‌ها اهمیت دارد بحث کنید. ممکن است سال‌ها طول بکشد اما یک روز از شنیدن این جمله که فرزندتان می‌گوید «لطفاً اسفناج بیشتری برام بریزید» متعجب خواهید شد.

 

منبع:

www.famlii.com

10 غذای شگفت‌انگیز برای کودکان

10 غذای شگفت‌انگیز برای کودکان

10 غذای شگفت‌انگیز برای کودکان

 آووکادو:

این میوه‌های صاف و خامه‌ای سرشار از چربی سالم و فیبر رژیمی هستند. به سادگی آووکادو را از وسط نصف کنید، گوشت آن را بردارید و با چنگال له کنید و به کودک بدهید.

 موز:

موز سرشار از پتاسیم و یک خوراکی شیرین بوده که تهیه آن ساده است. موز را له کنید تا مانند پوره شود و سپس سرو کنید. هنگامی که نوزادان برای اولین بار شروع به خوردن مواد جامد می‌کنند، تنها به چند قاشق غذاخوری در هر وعده غذایی نیاز دارند. سعی کنید مایه‌ها و پوره‌های باقی مانده را در قالب‌های یخ منجمد کنید تا بعداً استفاده کنید.

گلابی:

گلابی رسیده بسیار نرم است، بنابراین گلابی را می‌توان به راحتی مانند آووکادو یا موز له کرد. اگر گلابی‌های شما کاملاً رسیده نیستند، می‌توانید تکه‌های گلابی را نیز پوست بگیرید و حرارت دهید تا به صورت پوره یا پوره درآیند. گلابی فیبر غذایی را تأمین می‌کند و سرشار از ویتأمین‌های C، B2 و E است.

 سیب:

به سادگی سیب‌ها را پوست بگیرید، هسته آن را بگیرید و با یک فنجان آب یا آب سیب روی حرارت متوسط به مدت 25 دقیقه حرارت دهید.

 انبه:

انبه سرشار از ویتأمین A است، به این معنی که برای سلامت چشم و سیستم ایمنی بدن عالی است. انبه معمولاً میوه عجیب‌تری در نظر گرفته می‌شود، اما تهیه آن بسیار آسان است و برای نوزاد عالی است. انبه را از وسط نصف کنید، هسته آن را بردارید و میوه‌ها را بدون کندن پوست مکعبی کنید. پوست را برگردانید تا مکعب‌ها بیرون بیایند و سپس مکعب‌ها را برش دهید یا بردارید. مکعب‌ها را پوره یا له کنید.

 سیب زمینی شیرین:

سیب زمینی شیرین خوشمزه است و برای تهیه آن کار زیادی لازم نیست. سیب زمینی را آنقدر بپزید تا نرم شود. یک مقدار دارچین به آن اضافه کنید تا خوش طعم شود.

کدو حلوایی:

یکی دیگر از غذا‌های پاییزی که برای نوزادان عالی است کدو حلوایی می‌باشد. کدو حلوایی باید قبل از پوره شدن پخته یا آب پز شود. از آنجایی که برش کدو حلوایی در حالت خام دشوار است، کدو را چند بار سوراخ کنید و سپس آن را کامل بپزید.

 هلو:

هلو دارای مقدار زیادی پتاسیم و ویتأمین A است، بنابراین انتخابی عالی برای کودک شماست. یک هلو کاملاً رسیده می‌تواند تا حدودی ترش باشد، بنابراین به راحتی می‌توان آن‌ها را له کرد یا بدون پختن پوره کرد.

زردآلو:

زردآلو سرشار از لیکوپن و بتاکاروتن است. زردآلو را می‌توان از وسط نصف کرد، هسته آن را جدا کرد و آن را پخت.

 هویج:

این سبزی یکی از بهترین غذا‌های مورد علاقه بسیاری از افراد است. هویج رنده شده یک غذای خوشمزه و مقوی است. هویج آب پز، پخته یا بخارپز شده را می‌توان پوره کرد یا در برش‌های نرم برای کودک سرو کرد.

 

منبع:

www.mom365.com

اختلالات روانی کودکان، علائم مهم و اورژانسی

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟
اختلالات روانی کودکان بسیار مهم هستند و در هر سنی می‌توانند سبب استرس و فشار روانی برای خود بچه و والدین او شوند؛ به همین دلیل بهتر است برای این مشکل درمانی را پیدا کنید.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟

کودک شما ممکن است در هر سنی دچار استرس شود و تحت فشار قرار گیرد. این اتفاق ممکن است بر سلامت روان او تاثیر بگذارد. واقعیت این است که کودکان نیز، درست مانند بزرگسالان، در معرض ابتلا به اختلال‌های روانی متعددی هستند، گرچه علائم این اختلالات ممکن است در آن‌ها متفاوت باشد. به همین دلیل، دانستن علائمی که باید به دنبالشان بگردید و شناسایی زودهنگام آن‌ها تفاوت‌های چشمگیری در نحوه مقابله شما و خانواده‌تان با این شرایط ایجاد خواهد کرد. در این مقاله، به بررسی شایع‌ترین اختلالات روانی در کودکان پرداخته می‌شود.

اختلال روانی به چه وضعیتی گفته می شود؟
سلامت روان کودک، در توانایی او در بهره‌برداری از تمام پتانسیل خود، به منظور طی کردن رشد صحیح اجتماعی و شناختی، بسیار ضروری است. بیماری‌ها یا اختلالات روانی در نحوه تفکر، احساس و رفتار کودک تغییر ایجاد می‌کنند. این تغییر ممکن است به پریشانی منجر شود و مشکلاتی در تعامل با خانواده و دوستان و مشکلاتی در عملکرد فرد در جامعه و فضای کاری‌اش به وجود آورد.

انواع مختلف اختلالات روانی در کودکان چیست؟
پیش از آنکه به انواع اختلالات روانی محتمل در کودکان پرداخته شود، لازم است بدانید امروزه، درمان بیشتر بیماری‌های روانی با ترکیبی از روش‌های دارودرمانی و روان‌درمانی امکان‌پذیر است. در ادامه، با چند مورد از شایع‌ترین اختلالات روانی در کودکان آشنا خواهید شد:
اختلالات اضطراب
فرزند شما ممکن است به دلایل متعددی از قبیل فشار همسالان، بار ناشی از تحصیل و نحوه عملکرد در مدرسه مضطرب شود. اما اگر این اضطراب مزمن شود یا در کارهای روزمره کودک اختلال ایجاد کند، شاید زمان آن رسیده که نام اختلال اضطراب را بر آن بگذارید. اختلال وسواس فکری ـ عملی یا OCD، فوبیای اجتماعی و اختلال استرسی پس از آسیب روانی یا PTSD از بیماری‌هایی هستند که در زمره اختلالات اضطراب جای می‌گیرند.
اختلال کم توجهی ـ بیش فعالی یا ADHD
اگر فرزند شما در تمرکز کردن دچار مشکل است و رفتارهای بیش فعالی یا تکانشی از خود نشان می‌دهد که گاهی به خشونت هم می‌رسند، ممکن است به اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) مبتلا باشد. از آنجا که برخی کودکان مبتلا به این بیماری هیچ علامتی از خود نشان نمی‌دهند، انجام آزمایش‌های حرفه‌ای تنها راه رسیدن به تشخیص قطعی محسوب می‌شود.
اختلالات دفع
بعضی کودکان علائم اختلال دفع را بروز می‌دهند که بر رفتارهای مرتبط با دستشویی رفتن و دفع ادرار یا مدفوع اثر می‌گذارد. وجود چنین علائمی در کودکان بالای پنج سال نیاز به بررسی دارد.
اختلال طیف اوتیسم (ASD)
اختلال اوتیسم که پیش‌تر به نام اختلال رشدی فراگیر نیز شناخته می‌شد، غالبا در کودکان زیر سه سال رخ می‌دهد. بیماران مبتلا به اختلال اوتیسم، در برقراری ارتباط و تعامل مؤثر با دیگران، دچار مشکل هستند.
اختلالات خوردن
اجتناب از خوردن غذا برای کم کردن وزن و زیاده‌روی در خوردن غذا در واکنش به موقعیت‌های ناراحت و پریشان‌کننده دو مورد از رایج‌ترین اختلالات خوردن هستند که ممکن است در هر سنی بروز کند.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟
اختلالات خلقی
افسردگی و رنج بردن کودک از دوره‌های عودکننده ناراحتی و اختلال دو قطبی، که در آن کودک میان دو وضعیت به شدت شاد ـ فعال و ناراحت ـ غمگین در نوسان است، از اختلالات شایع در کودکان است که در گروه اختلالات خلقی و کج خلقی دسته‌بندی می‌شود.
اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی یک اختلال جدی مغزی است و در صورت ابتلا به آن، ادراک و اندیشه‌های کودک آنقدر دست‌خوش تحریف و تغییر می‌شود که بر عملکرد او در جامعه، مدرسه یا محیط‌های دیگر تاثیر می‌گذارد.
اختلالات تیک
در این نوع بیماری، کودک کنش‌ها یا اصوات ناگهانی، غیر ارادی و تکراری از خود بروز می‌دهد که معمولا بی‌معنا هستند. این حرکات که معمولا به نام تیک شناخته می‌شوند ممکن است در هر جای بدن رخ دهند، گرچه مشاهده آن‌ها در پلک چشم‌ها و صورت رایج‌تر است.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟

دلایل بروز اختلالات روانی در کودکان چیست؟
برای بیشتر اختلالات روانی، نمی‌توان بر علت خاصی تاکید کرد که باعث ایجاد آن‌ها باشد. این باور وجود دارد که ترکیبی از عواملی مانند وراثت، علت‌های بیولوژیکی، اختلالات روان‌شناختی و محیط‌های پر استرس ممکن است به بروز یک اختلال روانی منجر شود.
ژنتیک
اختلالات روانی ممکن است در یک خانواده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شود. به همین دلیل، کودکانی که والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ‌هایی با سابقه ابتلا به بیماری‌های روانی دارند بیشتر در معرض ابتلا به این اختلالات قرار می‌گیرند.
بیولوژی
بر هم خوردن تعادل مواد شیمیایی موجود در مغز، که به نام انتقال‌دهنده‌های عصبی شناخته می‌شوند، باعث ایجاد اختلالات روانی خاص و همچنین، آسیب به مغز یا نقص‌های زمان تولد می‌شود.
ترومای روانی
کودکی که مورد خشونت‌های کلامی، احساسی، فیزیکی و جنسی یا مورد بی‌توجهی قرار گرفته است ممکن است دچار تروما و در نهایت، اختلالات روانی شود.
استرس و فشار محیطی
حوادث تروماتیک یا استرس‌آور خاصی مانند مرگ والدین یا حضور در تصادفی جدی ممکن است به بروز اختلالات روانی، به‌خصوص در کودکانی که احتمال ابتلای آن‌ها به این بیماری‌ها بالاست، منجر شود.

آیا می توان از بروز اختلالات روانی در کودکان جلوگیری کرد؟
همانطور که گفته شد، عوامل مختلفی کنار هم قرار می‌گیرد تا یک اختلال روانی در کودک به وجود آید و به همین دلیل، نمی‌توان با اطمینان گفت یک بیماری روانی به طور کامل قابل پیشگیری است. با این حال، تشخیص زودهنگام علائم اختلال و پیگیری روند درمانی مناسب به شما کمک می‌کند کنترل اختلال روانی را تا حد زیادی به دست بگیرید و از تاثیرات ناتوان‌کننده آن جلوگیری کنید.

چه تحقیقاتی درباره بیماری‌های روانی صورت گرفته است؟
تاکنون، بیشتر مطالعات انجام ‌شده در زمینه اختلالات روانی به بیماری‌های بزرگسالان اختصاص داشته است. اما به تدریج و در سال‌های اخیر، توجه کارشناسان به اختلالات کودکان جلب شده است. تلاش‌های انجام‌ شده در این زمینه به منظور شناسایی عوامل خطری است که کودک را مستعد ابتلا به بیماری‌های روانی می‌کند. همچنین، تمرکز دیگر این مطالعات بر داروهایی است که برای درمان اختلالات روانی در کودکان استفاده شده است.

بیماری روانی در کودکان: علائم را بشناسید
کودکان ممکن است به شرایط سلامت روانی مشابه بزرگسالان مبتلا شوند، اما علائم آنها ممکن است متفاوت باشد. بدانید چه چیزی را تماشا کنید و چگونه می توانید کمک کنید.

توسط کارکنان کلینیک مایو
تشخیص بیماری روانی در کودکان برای والدین دشوار است. در نتیجه، بسیاری از کودکانی که می توانند از درمان بهره مند شوند، کمک مورد نیاز خود را دریافت نمی کنند. بدانید که چگونه علائم هشدار دهنده بیماری روانی را در کودکان تشخیص دهید و چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید.

بیماری روانی چیست؟
سلامت روان عبارت است از سلامت کلی نحوه تفکر، تنظیم احساسات و رفتار شما. بیماری روانی یا اختلال سلامت روان به عنوان الگوها یا تغییراتی در تفکر، احساس یا رفتار تعریف می شود که باعث ناراحتی یا اختلال در عملکرد فرد می شود.

اختلالات سلامت روان در کودکان عموماً به عنوان تأخیر یا اختلال در رشد تفکر، رفتار، مهارت های اجتماعی یا تنظیم احساسات مناسب با سن تعریف می شود. این مشکلات برای کودکان ناراحت کننده است و توانایی آنها را برای عملکرد خوب در خانه، مدرسه یا سایر موقعیت های اجتماعی مختل می کند.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟

موانع درمان اختلالات روانی دوران کودکی
درک اختلالات سلامت روان در کودکان می تواند دشوار باشد زیرا رشد طبیعی کودکی فرآیندی است که شامل تغییر است. علاوه بر این، علائم یک اختلال ممکن است بسته به سن کودک متفاوت باشد و کودکان ممکن است نتوانند توضیح دهند که چه احساسی دارند یا چرا رفتار خاصی دارند.

عوامل دیگری نیز ممکن است مانع از مراجعه والدین به مراقبت از کودکی شود که مشکوک به بیماری روانی است. به عنوان مثال، والدین ممکن است نگران ننگ مرتبط با بیماری روانی، استفاده از داروها، و هزینه یا چالش های لجستیکی درمان باشند.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟

اختلالات رایج در بین کودکان
اختلالات سلامت روان در کودکان – یا اختلالات رشدی که توسط متخصصان سلامت روان مورد بررسی قرار می گیرند – ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اختلالات اضطرابی. اختلالات اضطرابی در کودکان ترس ها، نگرانی ها یا اضطراب های مداومی هستند که توانایی آنها را برای شرکت در بازی، مدرسه یا موقعیت های اجتماعی معمولی متناسب با سن آنها مختل می کند. تشخیص ها شامل اضطراب اجتماعی، اضطراب فراگیر و اختلالات وسواسی-اجباری است.
اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD). در مقایسه با اکثر کودکان همسن، کودکان مبتلا به ADHD در توجه، رفتارهای تکانشی، بیش فعالی یا ترکیبی از این مشکلات مشکل دارند.
اختلال طیف اوتیسم (ASD). اختلال طیف اوتیسم یک وضعیت عصبی است که در اوایل کودکی – معمولاً قبل از 3 سالگی ظاهر می شود. اگرچه شدت ASD متفاوت است، کودک مبتلا به این اختلال در برقراری ارتباط و تعامل با دیگران مشکل دارد.
اختلالات اشتها. اختلالات خوردن به عنوان یک مشغله فکری با تیپ بدنی ایده آل، تفکر اختلال در مورد وزن و کاهش وزن و عادات غذایی ناایمن و رژیم غذایی تعریف می شود. اختلالات خوردن – مانند بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری – می تواند منجر به اختلال عملکرد عاطفی و اجتماعی و عوارض جسمی تهدید کننده زندگی شود.
افسردگی و سایر اختلالات خلقی. افسردگی احساس غمگینی و از دست دادن علاقه مداوم است که توانایی کودک برای عملکرد در مدرسه و تعامل با دیگران را مختل می کند. اختلال دوقطبی منجر به نوسانات خلقی شدید بین افسردگی و اوج هیجانی یا رفتاری شدید می شود که ممکن است محافظت نشده، خطرناک یا ناامن باشد.
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD). PTSD پریشانی عاطفی طولانی مدت، اضطراب، خاطرات ناراحت کننده، کابوس ها و رفتارهای مخرب در پاسخ به خشونت، سوء استفاده، آسیب یا سایر رویدادهای آسیب زا است.
روان‌گسیختگی. اسکیزوفرنی یک اختلال در ادراکات و افکار است که باعث می شود فرد ارتباط خود را با واقعیت از دست بدهد (روان پریشی). اسکیزوفرنی که اغلب در اواخر نوجوانی تا دهه 20 ظاهر می شود، منجر به توهم، هذیان، و اختلال در تفکر و رفتار می شود.
علائم هشدار دهنده بیماری روانی در کودکان چیست؟
علائم هشداردهنده ای که نشان می دهد کودک شما ممکن است اختلال روانی داشته باشد عبارتند از:

غم و اندوه مداوم که دو هفته یا بیشتر طول می کشد
کناره گیری یا اجتناب از تعاملات اجتماعی
صدمه زدن به خود یا صحبت در مورد آسیب رساندن به خود
صحبت از مرگ یا خودکشی
طغیان یا تحریک پذیری شدید
رفتارهای خارج از کنترل که می تواند مضر باشد
تغییرات شدید در خلق و خو، رفتار یا شخصیت
تغییر در عادات غذایی
کاهش وزن
مشکل در خوابیدن
سردردهای مکرر یا معده درد
مشکل در تمرکز
تغییرات در عملکرد تحصیلی
اجتناب از مدرسه یا غیبت از مدرسه
اگر مشکوک باشم که فرزندم یک بیماری روانی دارد چه باید بکنم؟
اگر در مورد سلامت روان کودک خود نگران هستید، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی کودک خود مشورت کنید. رفتارهای مربوط به خود را شرح دهید. با معلم، دوستان نزدیک، بستگان یا سایر مراقبین فرزندتان صحبت کنید تا ببینید آیا آنها متوجه تغییراتی در رفتار فرزندتان شده اند یا خیر. این اطلاعات را با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرزندتان به اشتراک بگذارید.

اختلالات روانی کودکان، چیست و چه انواعی دارد؟

متخصصان مراقبت های بهداشتی چگونه بیماری روانی را در کودکان تشخیص می دهند؟
شرایط سلامت روان در کودکان تشخیص و درمان می شود

بر اساس علائم و نشانه ها و چگونگی تأثیر این بیماری بر زندگی روزمره کودک. برای تشخیص، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی کودک شما ممکن است توصیه کند که کودک شما توسط یک متخصص، مانند روانپزشک، روانشناس، مددکار اجتماعی بالینی، پرستار روانپزشکی یا سایر متخصصان مراقبت از سلامت روان مورد ارزیابی قرار گیرد. ارزیابی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

معاینه کامل پزشکی
تاریخچه پزشکی
سابقه ضربه جسمی یا عاطفی
سابقه خانوادگی سلامت جسمی و روانی
بررسی علائم و نگرانی های عمومی با والدین
جدول زمانی پیشرفت رشد کودک
تاریخ تحصیلی
مصاحبه با والدین
مکالمات و مشاهدات کودک
ارزیابی ها و پرسشنامه های استاندارد برای کودک و والدین
راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM)، راهنمای منتشر شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا، معیارهایی را برای تشخیص بر اساس ماهیت، مدت و تأثیر علائم و نشانه ها ارائه می دهد. یکی دیگر از دستورالعمل های رایج تشخیصی، طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD) از سازمان بهداشت جهانی است.

تشخیص بیماری روانی در کودکان ممکن است زمان بر باشد زیرا کودکان خردسال ممکن است در درک یا بیان احساسات خود مشکل داشته باشند و رشد طبیعی متفاوت است. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرزند شما ممکن است در طول زمان تشخیص را تغییر دهد یا اصلاح کند.

بیماری روانی در کودکان چگونه درمان می شود؟
گزینه های درمانی رایج برای کودکانی که دارای شرایط سلامت روان هستند عبارتند از:

روان درمانی. روان درمانی به عنوان گفتار درمانی یا رفتار درمانی نیز شناخته می شود. روان درمانی راهی برای رفع نگرانی های مربوط به سلامت روان از طریق صحبت با روانشناس یا سایر متخصصان سلامت روان است. در مورد کودکان خردسال، روان درمانی ممکن است شامل زمان بازی یا بازی و همچنین صحبت در مورد آنچه در حین بازی اتفاق می افتد باشد. در طول روان درمانی، کودکان و نوجوانان یاد می گیرند که چگونه در مورد افکار و احساسات صحبت کنند، چگونه به آنها پاسخ دهند و چگونه رفتارهای جدید و مهارت های مقابله ای را بیاموزند.
دارو. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی یا متخصص سلامت روان کودک شما ممکن است دارویی – مانند محرک، ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب، ضد روان پریشی یا تثبیت‌کننده خلق – را به عنوان بخشی از برنامه درمانی توصیه کند. ارائه دهنده فرزند شما خطرات، عوارض جانبی و مزایای درمان های دارویی را توضیح خواهد داد.
چگونه می توانم به فرزندم کمک کنم تا با بیماری روانی کنار بیاید؟
شما نقش مهمی در حمایت از برنامه درمانی فرزندتان ایفا خواهید کرد. برای مراقبت از خود و فرزندتان:

در مورد بیماری بیاموزید.
مشاوره خانواده را در نظر بگیرید که با همه اعضا به عنوان شریک در طرح درمان رفتار می کند.
از متخصص سلامت روان فرزندتان در مورد نحوه پاسخگویی به فرزندتان و برخورد با رفتارهای دشوار راهنمایی بخواهید.
در برنامه های آموزشی والدین، به ویژه برنامه هایی که برای والدین کودکان مبتلا به بیماری روانی طراحی شده اند، ثبت نام کنید.
تکنیک های مدیریت استرس را بررسی کنید تا به شما کمک کند با آرامش پاسخ دهید.
به دنبال راه هایی برای آرامش و تفریح ​​با فرزند خود باشید.
توانمندی ها و توانایی های فرزندتان را تحسین کنید.
با مدرسه فرزندتان همکاری کنید تا از حمایت های لازم برخوردار شوید.