دسته: شیرخوارگی تا …

سندرم رایز چیست؟

سندرم رایز یک بیماری نادر است که کودکان هنگامی که در حال بهبود از یک بیماری ویروسی (مانند آنفولانزا، سرماخوردگی یا آبله‌مرغان) هستند بدان دچار می‌شوند. هرچند عامل این بیماری ناشناخته است، مطالعات نشان داده‌اند کودکانی که به بیماری ویروسی مبتلا باشند و از آسپیرین استفاده کنند، احتمال بیشتری دارد که به سندرم رایز مبتلا شوند.

اگر می‌خواهید جانب احتیاط را رعایت کرده باشید (چون هرگز بطور قطعی نمی توانید مطمئن باشید که آیا علامت‌های بیماری در کودک شما ناشی از یک بیماری ویروسی است یا نه)، هیچ‌گاه به کودک خود آسپیرین ندهید.

سندرم رایز می‌تواند در هر فردی و در هر سنی بروز کند، اما معمولا کودکان چهار تا دوازده ساله را هدف قرار می‌دهد و هرچند می‌تواند در هر زمانی از سال رخ بدهد، اما میزان بروز آن در ماه‌های شیوع آنفولانزا (دی، بهمن و اسفند) بیشتر است.

سندرم رایز تا حدودی بواسطه اینکه نادر است، درست تشخیص داده نمی‌شود. به عنوان مثال ممکن است با انسفالیت، مننژیت، استفاده بیش از حد از دارو، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) یا مسمومیت اشتباه گرفته شود.

سندرم رایز به همه اندام‌های بدن آسیب می‌رساند اما بدترین آسیب را به کبد و مغز می‌زند. اگر این سندرم مورد معالجه قرار نگیرد، بیماری می‌تواند به سرعت به از کار افتادن کبد، آسیب مغزی و حتی مرگ منجر شود.

اگر فکر می‌کنید کودک شما ممکن است سندرم رایز داشته باشد متوجه باشید که یک موضوع اورژانسی است، پس به سرعت پزشک او را خبر کنید، او را به اورژانس برسانید یا با اورژانس تماس بگیرید. تشخیص سریع بیماری می‌تواند شانس زنده ماندن کودک را تا حد زیادی افزایش دهد.

نشانه‌های سندرم رایز چیست؟

نشانه‌های سندرم رایز ممکن است در مدت ابتلا به یک بیماری ویروسی ظاهر شوند، اما معمولا یک تا دو هفته پس از آن بروز می‌کنند. کودکی که به سندرم رایز مبتلا است، ممکن است تب داشته باشد یا نداشته باشد. سایر نشانه‌ها معمولا در مراحل بعدی بروز می‌کنند.

در کودکان، اولین نشانه معمولا استفراغ دائمی است، اما کودک ممکن است در عوض اسهال داشته باشد. سایر نشانه‌های اولیه عبارتند از: تنفس نامنظم، بیحالی یاخواب‌آلودگی.

با پیشرفت بیماری و تاثیر آن بر مغز، کودک ممکن است پرهیجان یا بیش‌فعال شود. همچنین ممکن است دچار تشنج یا صرع شود، به کما برود و اگر معالجه نشود، ممکن است بمیرد.

البته کودکی که به یک بیماری دیگر (و نه به این اندازه شدید) مبتلا باشد نیز ممکن است این نشانه‌ها را از خود بروز دهد. با این حال، از آنجا که معالجه سریع اهمیت دارد، شما باید مراقب باشید.

چگونه می‌توانم از کودکم در برابر سندرم رایز محافظت کنم؟

آسپیرین ندادن به کودک، بهترین دفاع است. علت این بیماری ناشناخته است اما تحقیقات نشان می‌دهند که استفاده از آسپیرین یا داروهای حاوی آسپیرین در کودکانی که بیماری ویروسی دارند یا به تازگی از یک بیماری ویروسی بهبود پیدا کرده‌اند، می‌تواند منجر به بروز این سندرم شود. در واقع، 90 تا 95 درصد از مبتلایان به این سندرم، در یکی از بیماری‌های ویروسی اخیر خود از آسپیرین استفاده کرده‌اند.

سندرم رایز واگیردار نیست، پس لازم نیست نگران آن باشید که کودک شما این بیماری را از دیگری بگیرد.

برای مراقبت از سلامت کودک، احتیاطهای زیر را رعایت کنید:

• هیچ‌وقت به کودک خود (یا افراد زیر 19 سال) آسپیرین ندهید. در عوض، از استامینوفن یا ایبوپروفن برای کاهش درد یا تب استفاده کنید. (اگر کودک کمتر از 3 ماه دارد، هیچ‌گونه دارویی را بدون توصیه پزشک به او ندهید.)

• اگر به کودک شیر می‌دهید، داروی حاوی آسپیرین را مصرف نکنید زیرا این دارو از طریق شیر مادر نیز منتقل می‌شود.

• برچسب‌های داروها را به دقت بخوانید تا از استفاده تصادفی از آسپیرین برای کودک پرهیز کنید: بسیاری از داروهایی که در داروخانه‌ها بدون نسخه فروخته می‌شوند، مانند داروهای معده یا داروهای سرماخوردگی و سینوزیت، حاوی آسپیرین هستند. واژه‌هایی همچون سالیسیلات، استیل‌سالیسیلات، اسید استیل‌سالیسیلیک، سالیسیلامید و فنیل سالیسیلات ممکن است به جای آسپیرین استفاده شوند.

 قسمتی از بدن کودک خردسال من بریده شده است. از کجا می‌توانم بفهمم که به بخیه نیاز دارد یا نه؟

اگر شک دارید، به اورژانس بروید تا بریدگی را معاینه کنند.

در حالت کلی، یک جراحت عمیق، بزرگ یا باز (عمیق‌تر از5/0 سانتی‌متر یا بزرگ‌تر از 1 سانتی متر) به بخیه نیاز دارد تا از بروز عفونت جلوگیری کند، باقی ماندن جای زخم را به حداقل برساند و خونریزی را متوقف کند.

در موارد زیر نیز باید کودک را به اورژانس برسانید:

• اگر بریدگی خونریزی دارد و پس از فشار مستقیم بر روی زخم با یک پارچه تمیز یا باند نتوانسته‌اید خونریزی را ظرف 10 دقیقه متوقف کنید.
• در صورتی که باقیمانده‌ای (همچون آشغال یا سنگ‌ریزه) در جراحت باقی مانده است که با صابون و آب گرم پاک نمی‌شود.
• اگر جراحت از نوع سوراخ‌شدگی است یا در اثر یک شی کثیف یا زنگ‌زده ایجاد شده است.
• اگر جراحت در اثر گاز گرفتن یک حیوان یا یک کودک دیگر ایجاد شده است.

از آنجا که پوست کف دست و انگشت‌ها در حالت کشیده شده قرا می گیرند، برای ترمیم به بخیه نیاز دارد، حتی اگر بریدگی آنها چندان هم بزرگ نباشد. زخم‌های روی صورت نیز ممکن است برای حداقل کردن اثر جای زخم، به بخیه نیاز داشته باشند.

برای اینکه بهترین نتیجه به دست آید، بخیه بایستی ظرف شش تا هشت ساعت انجام شود زیرا بعد از آن ممکن است بخیه به خوبی نگیرد و عفونت کند.

در بیمارستان چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

بسته به نوع شیئی که موجب بریدگی کودک شده است ممکن است انجام عکس برداری یا رادیوگرافی ضرورت یابد تا مشخص شود آیا چیزی در داخل جراحت باقی مانده که نیاز به پاکسازی داشته باشد یا خیر.

برای بخیه زدن، پزشک باید داروی بیحسی موضعی تزریق نماید تا این منطقه بی‌حس شود. سپس جراحت را کاملا شسته و آن را با بخیه می‌بندد.

در صورتی که ناحیه بخیه در قسمتی باشد که بواسطه حرکت کشیده می‌شود (مثلا نزدیک یک مفصل)، پزشک ممکن است آن را آتل‌بندی کند تا بی‌حرکت شده و بخیه‌ها براحتی باز نشوند.

بهتر است بدانید که روشی جایگزین به جای بخیه نیز وجود دارد. در این روش از یک چسب مخصوص پوستی استفاده می شود که ظرف یک دقیقه پس از رسیدن به پوست، یک لایه چسبنده روی جراحت ایجاد می‌کند. این روش درد ندارد، سریع است، لازم نیست خشک نگه داشته شود و ظرف 7 تا 10 روز پوسته پوسته شده و خودش از بین می‌رود (بر خلاف بخیه که باید به صورت دستی درآورده شود). این چسب ها خصوصا برای بریدگی‌هایی که سطح هموار و صاف دارند، مناسب است اما برای استفاده نزدیک چشم یا دهان، یا قسمت‌هایی از بدن که مو دارند، مناسب نیست.

پزشک ممکن است برای پیشگیری از عفونت، آنتی‌بیوتیک تجویز کند. اگر جراحت بریدگی یا سوراخ شدگی توسط شی کثیف یا زنگ‌زده ایجاد شده باشد، ممکن است پزشک در مورد اینکه کودک شما واکسن کزاز را به تعداد کافی و در مواقع مناسب زده است از شما سوال کند.

چه وقت نیاز به معاینه و اقدام یک جراح پلاستیک خواهد بود؟

اگر بریدگی بزرگ یا ناهموار است یا روی صورت کودک است، می‌توانید از یک جراح پلاستیک بخواهید که نگاهی به آن بیندازد. البته اکثر بریدگی‌هایی که به بخیه نیاز دارند،جراحی پلاستیک لازم ندارند. جای این زخم‌ها اکثرا به تدریج از بین می‌روند.

پس از بخیه، چگونه باید از کودکم مراقبت کنم؟

دستورات پزشک را رعایت کنید. در صورتی که کودک پس از برطرف شدن اثر بی‌حسی، هنوز هم درد داشت، می‌توانید مقدار مناسب از استامینوفن یا ایبوپروفن را به کودک بدهید تا درد برطرف شود. (به کودک خود آسپیرین ندهید، زیرا می‌تواند منجر به بروز سندرم رایز شود.)

احتمالا پزشک از شما خواهد خواست تا محدوده بخیه را برای یک تا دو روز خشک و تمیز نگه دارید و سپس می‌توانید آن را به نرمی با آب گرم و صابون بشویید. همچنین ممکن است به شما توصیه کند که پس از شستن و خشک کردن محل جراحت، یک لایه نازک از کرم‌های آنتی‌بیوتیک را روی محل جراحت قرار دهید (مگر اینکه از چسب استفاده شده باشد). همچنین ممکن است از شما بخواهد که چند روز آن را با یک باند تمیز بپوشانید.

مراقب بروز علائم عفونت باشید: قرمزی یا رگه‌های قرمز رنگ که از محل جراحت به طرف بیرون کشیده شده‌اند، درد رو به افزایش، تب و غدد لنفاوی متورم در اطراف یا نزدیک به محل جراحت. اگر هر یک از این نشانه‌ها را مشاهده کردید، سریعا با پزشک کودک خود تماس بگیرید.

برخی از بخیه‌ها به خودی خود جذب بدن می‌شوند در حالی که برای کشیدن برخی دیگر باید مجددا به پزشک مراجعه کنید. سعی نکنید خودتان بخیه‌ها را بکشید. به سادگی ممکن است که بخشی از بخیه بیرون نیاید و اگر کودک همکاری نکند ممکن است صدمه‌ای به بدن او وارد شود. بعلاوه بهتر است پزشک نگاهی به محل جراحت بیندازد تا مطمئن شود که روند ترمیم زخم به طور طبیعی طی می‌شود و زمان کشیدن بخیه‌ها رسیده است.

پس از اینکه بریدگی کودک بهبود یافت، حداقل تا چند ماه کرم‌های ضدآفتاب روی آن بمالید تا از پوست جدید محافظت شده و جای زخم تا حد امکان باقی نماند.

اگر یک حیوان کودک خردسالم را گاز گرفت، چه باید بکنم؟

بستگی دارد که شدت جراحت چقدر باشد. اگر جراحت مهمی نیست (یعنی صرفا یک خراش سطحی است)، محل آن را به دقت با آب و صابون بشویید. سپس یک پماد آنتی‌بیوتیک را دوبار در روز روی آن بمالید.

اگر محل جراحت در قسمتی از بدن قرار دارد که احتمال می‌رود آلوده شود، آن را با چسب زخم بپوشانید. در غیر این صورت بگذارید که در معرض هوای آزاد باشد.

اگر پوست پاره شده و خونریزی دارد، جراحت ممکن است جدی باشد. یک گاز استریل یا پارچه تمیز روی آن قرار داده و با انگشت فشار دهید.

اگر فشار نتوانست ظرف چند دقیقه جلوی خونریزی را بگیرد، با اورژانس تماس بگیرید. (در صورتی که حیوانات، صورت یا گردن کودک را گاز بگیرند، ممکن است بسیار خطرناک باشد زیرا می‌تواند رگ‌های خونی اصلی را پاره نماید.)

حتی اگر خونریزی متوقف شد، فورا با پزشک تماس بگیرید تا مشخص شود که آیا کودک به بخیه یا دیگر معالجات پزشکی نیاز دارد یا خیر. احتمال بروز عفونت در محل گاز حیوانات بیشتر از سایر بریدگی‌ها است، بنابراین پزشک ممکن است یک دوره آنتی‌بیوتیک تجویز نماید.

آیا باید نگران هاری باشم؟

اگر می‌دانید که صاحب آن حیوان کیست، از آنها بخواهید گواهینامه واکسن حیوان را نشان بدهند.

اگر نمی‌دانید صاحب حیوان کیست (یا حیوان حرکاتی عجیب و غریب می‌کند یا در دهانش کف دارد)، سعی کنید حیوان را در محل دید نگه دارید اما به آن نزدیک نشوید. به نزدیک‌ترین مسؤلین منطقه ای اطلاع دهید تا بیایند و حیوان را بگیرند. این افراد می‌توانند نشانه‌های هاری را در حیوان بررسی کنند.

اگر حیوان را نمی‌شناسید و نمی‌توانید آن را تعقیب کنید، مسؤولان اداره کنترل حیوانات می‌توانند حیوان و صاحب آن را پیدا کنند تا وضعیت آن از لحاظ هاری بررسی شود. اگر مطمئن نیستید که واکسن هاری حیوان سر موقع زده شده است، کودک شما به یک دوره واکسن هاری نیاز دارد تا از بروز بیماری (در صورتی که حیوان آلوده بوده باشد) پیشگیری شود.

علاوه بر سگ‌ها و گربه‌های واکسن‌نشده، حیوانات وحشی از قبیل روباه و خفاش‌ها نیز می‌توانند حامل ویروس هاری باشند. اگر یک حیوان وحشی کودک شما را گاز گرفت، فورا با پزشک خود تماس بگیرید. اگر احتمال هاری وجود داشته باشد، کودک شما به یک دوره سرم ضدهاری نیاز خواهد داشت.

یک نکته مهم را باید در مورد خفاش‌ها بدانید: کودک شما می‌تواند از خراش یا یک گاز بسیار کوچک توسط خفاش (به گونه‌ای که شاید حتی نتوانید آن را ببینید) نیز به هاری مبتلا شود.

حیوانات کوچک خانگی از قبیل موش صحرایی، خوکچه هندی و موش سفید، حامل ویروس هاری نیستند، هرچند محل گاز این حیوانات می‌تواند عفونت کند.

در مورد سایر عفونت‌ها چه می‌توان گفت؟

اگر کودک شما توسط یک حیوان گاز گرفته شود شما احتمالا بیش از همه از بابت هاری نگران خواهید بود، اما باید بدانید که در این موارد هم عفونت باکتریایی شایع تر است. به این دلیل است که شستشوی کامل محدوده زخم گازگرفتگی و استفاده از پماد آنتی‌بیوتیک، اهمیت دارد.

اگر جراحت جدی است یا در قسمتی از بدن است که احتمال عفونت در آن بیشتر است (مثلا در صورت، دست‌ها، پاها یا اندام‌های تناسلی، حتی اگر جراحت کوچک باشد)، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

برای هر گونه جراحتی، حتی زخم‌های کوچک، اگر واکسیناسیون کودک به موقع انجام نشده باشد، ممکن است استفاده از واکسن کزاز ضروری باشد و باید ظرف چند روز آینده مراقب محل جراحت باشید، حتی اگر سطحی بوده و در خانه آن را درمان کرده‌اید.

اگر نشانه‌های عفونت در جراحت ظاهر شد (قرمزی، تورم یا خروج ترشحات) یا کودک شما به تب دچار شد یا احساس کسالت‌ کرد، به سرعت با پزشک تماس بگیرید. همچنین اگر محل گاز گرفتگی ظرف 10 روز خوب نشد، بدون معطلی کودک را نزد پزشک ببرید.

گاز گرفتن توسط حیوانات، چقدر مشکل‌آفرین است؟

معمول‌ترین گازگرفتگی ها توسط سگ اتفاق می افتد و نیمی از قربانیان را کودکان تشکیل می‌دهند. پسرها بیشتر از دخترها گاز گرفته می‌شوند و تقریبا دو سوم از جراحات در کودکان زیر چهار سال و در محل سر و گردن رخ می‌دهد. پس رعایت موارد احتیاطی برای حفاظت از کودک در برابر گاز گرفتگی حیوانات، ضروری است.

برای جلوگیری از گاز گرفتگی توسط حیوانات، چه می‌توانم بکنم؟

هیچ‌گاه کودک خود را با حیوان خانگی خودتان یا دیگری تنها نگذارید. (تقریبا نیمی از کودکانی که توسط سگ گاز گرفته می‌شوند، از سگ خانوادگی یا سگ همسایه صدمه دیده‌اند.)

به کودک خود یاد بدهید که به گربه‌ها یا سگ‌هایی که نمی‌شناسد، نزدیک نشود مگر اینکه شما به او بگویید که خطری ندارد. به خاطر داشته باشید که هر سگی، اگر تحریک شود، ممکن است گاز بگیرد.

به کودک خود یاد بدهید تا به سگ یا گربه‌ای که در حال غذا خوردن است نزدیک نشود یا به سگ یا گربه‌ای که در حال خواب است دست نزند. به او نشان بدهید که اگر یک سگ غریبه به او نزدیک شد، چگونه بی‌حرکت سرجایش بایستد و هرگز فرار نکند.

به کودک خود یاد بدهید که هرگز بدون اجازه یک بزرگتر، به حیوانات وحشی دست نزند یا غذا ندهد. مثلا غذا دادن به اردک‌های دریاچه معمولا خطری ندارد، اما اگر بخواهد یک حیوان وحشی را بگیرد تا از دست او غذا بخورد اصلا کار جالبی نیست. شما باید این تفاوت‌ها را برای کودک خردسالتان توضیح دهید بدون اینکه او را بی دلیل بترسانید یا وحشت زده کنید. 

اگر یک بچه دیگر کودک من را گاز گرفت، چکار باید بکنم؟

گاهی پیش می‌آید که یک کودک در حین بازی یا از روی عصبانیت یک کودک دیگر را گاز بگیرد. در این موارد معمولا پوست پاره نمی‌شود و جراحت نیز جدی نیست.

اما اگر پوست پاره شود قضیه فرق دارد. دهان انسان پر از باکتری است و خطر ابتلا به عفونت نیز 10 تا 15 درصد است. گازهای محکم بر روی صورت، دست‌ها و اندام‌های تناسلی می‌توانند بیش از همه خطرناک باشند.

اگر کودک شما را گاز گرفته‌اند و پوست او پاره نشده است، صرفا محدوده گاز را با آب و صابون ملایم بشویید.

اگر پوست پاره شده است، جراحت را با صابون ملایم و آب جاری به مدت 3 تا 5 دقیقه بشویید (اما روی زخم را نخراشید)، سپس آن را با یک باند تمیز بپوشانید. اگر زخم خونریزی دارد با یک پارچه تمیز و خشک روی آن را فشار دهید و در صورت امکان آن قسمت را بالاتر از سطح بدن قرار دهید.

اگر پوست پاره شده است باید کودک را برای معاینه نزد پزشک ببرید که جراحت را تمیز و بررسی کند. همچنین دستورات لازم برای تمیز نگه داشتن زخم را به شما بدهد.

پزشک معمولا ترجیح می‌دهد که جراحت را بخیه نزند، مگر اینکه شدید یا روی صورت کودک باشد. بخیه زدن می‌تواند خطر بروز عفونت را افزایش دهد.

همچنین ممکن است یک دوره کوتاه آنتی‌بیوتیک برای پیشگیری از عفونت تجویز نماید که به محل و شدت گاز بستگی دارد.

چه نوع عفونت‌هایی ممکن است از طریق گاز گرفتن منتقل شوند؟

گاز می‌تواند باکتری‌هایی از قبیل استافیلوکوک را که به طور معمول در دهان انسان وجود دارند چرک

• تب (بیشتر از 38 درجه سانتیگراد)منتقل نماید. همچنین می‌تواند بیماری‌هایی جدی مانند هپاتیت را نیز منتقل کند.

  هرچند متخصصین احتمال سرایت ویروس ایدز را از طریق گاز گرفتگی رد نمی‌کنند، اما این قضیه بسیار بعید است. برای سرایت ویروس ایدز، فرد آلوده بایستی خونریزی داشته باشد، پوست فرد مقابل را با گاز پاره کند و خون خود را به درون جراحت وارد نماید. هیچ موردی از انتقال ویروس ایدز از طریق گاز و بدون انتقال از طریق خون تاکنون گزارش نشده است.

  چگونه می‌توانم بفهمم که محل جراحت، عفونت کرده است یا نه؟

  اگر کودک شما هر یک از نشانه‌های زیر را که علامت عفونت هستند نشان داد فورا با پزشک تماس بگیرید:

   

  • افزایشِ تورم، قرمزی یا حساسیت محل جراحت

• خروج رگه‌های قرمزرنگ از محل گاز گرفتگی یا احساس گرما در آن محل

همچنین اگر محل گاز گرفتگی ظرف 10 روز خوب نشد کودک را برای معاینه نزد پزشک ببرید.

برای پیشگیری از تکرار گاز گرفتگی، چه کار می‌توانم بکنم؟

اگر کودک شما را در مهدکودک گاز گرفته‌اند، با مربی او صحبت کنید. از او بخواهید که به والدین کودکی که گاز گرفته است، اخطار بدهد.

اگر گاز در هنگام دعوا رخ داده است، سعی کنید مسئله را حل کنید و البته در مورد روش‌های حل مسالمت‌آمیزِ بحث و مشاجره نیز با کودک خود صحبت کنید. اگر این مسئله در حین بازی‌های بچه‌گانه رخ داده است، در مورد روش‌های سالم‌تر برای بازی با کودک خود صحبت نمایید. 

اگر کودک من روی یک میخ زنگ‌زده رفت یا بدنش با یک شی تیز سوراخ شد، چه کار باید بکنم؟

اگر قسمتی از بدن کودک شما سوراخ شده است، ابتدا دست‌های خود را شسته و سپس به دقت جراحت را بررسی کنید. با استفاده از یک جریان آب، جراحت را با صابون شسته و برای پنج دقیقه با آب بشویید. سپس بدون اینکه زخم را باز کنید، محل جراحت را نگاه کنید تا مطمئن شوید که چیزی در آن باقی نمانده است. اگر چیزی دیدید یا اگر بخشی از شیئی که موجب جراحت شده گم شده است (مثلا ته یک قلاب)، کودک خود را به اورژانس برسانید. همچنین اگر خونریزی دارد و نمی‌توانید آن را با فشار دادن محل جراحت کنترل کنید او را به اورژانس ببرید. (البته اکثر اینگونه جراحت‌ها، چندان خونریزی نمی‌کنند.)

در غیر این صورت، پماد آنتی‌باکتریال و یک باند تمیز روی جراحت قرار دهید. اگر کودک احساس درد دارد از پزشک او بپرسید که آیا می‌توانید مقدار مناسبی از استامینوفن را به او بدهید یا خیر.

اگر اینگونه جراحت‌ها خیلی کوچک نبودند یا اگر شیئی که جراحت را ایجاد کرده زنگ‌زده یا کثیف بود، با پزشک کودک خود تماس بگیرید. او احتمالا خواهد خواست که کودک را معاینه کند و ممکن است برای جلوگیری از عفونت نیز آنتی‌بیوتیک تجویز نماید. همچنین اگر گاز گرفتگی توسط حیوان یا انسان موجب سوراخ شدن پوست شده باشد پزشک باید کودک را معاینه نماید.

آیا کودک به واکسن کزاز نیاز دارد؟

این بستگی به آن دارد که کودک شما اخیرا چه واکسنی زده باشد. واکسن کزاز معمولا به عنوان بخشی از برنامه واکسیناسیون در سنین 2، 4، 6 و 15 ماهگی تزریق می‌شوند. این تزریق‌ها می‌توانند از کودک شما در برابر کزاز (یک بیماری بالقوه کشنده که توسط باکتری‌هایی ایجاد می‌شود که از طریق زخم به بدن وارد می‌شوند) حفاظت کنند. پزشک بسته به وضعیت جراحت و همچنین تعداد واکسن‌های کزاز که کودک دریافت کرده است، تصمیم می‌گیرد که آیا او به واکسن مجدد نیاز دارد یا نه. (اگر کودک شما بیش از 6 ماه سن دارد و سه نوبت واکسن کزاز دریافت نکرده است، یک نوبت برای او تجویز خواهد کرد.)

اگر جراحت کلا مشکل‌دار به نظر می‌رسد (تمیز و مختصر نیست)، پزشک ممکن است یک نوبت تزریق ” سرم ایمونوگلوبولین کزاز انسانی” نیز برای کودک تجویز کند که شامل آنتی‌بادی‌های لازم برای کمک به مقابله با عفونت کزاز است.

برای پیشگیری از این نوع جراحت، چه کار می‌توانم بکنم؟

خانه خود را برای کودک ایمن کنید تا از افتادن او بر روی اشیا تیز جلوگیری شود، همچنین او را از قفسه‌هایی که اشیا نوک‌تیز (از قبیل سیخ کباب یا چاقو) را در آنها نگهداری می‌کنید دور نگه دارید. به او اجازه ندهید هنگامی که اشیا نوک‌تیز (مانند مداد) در دست دارد بدود یا اشیائی را حمل کند که در صورت افتادن و شکستن می‌توانند لبه‌های نوک‌تیز ایجاد کنند (مثلا لیوان‌های شیشه‌ای یا بشقاب‌های سرامیکی). هنگامی که فرزند شما دور و بر حیوانات می‌پلکد، مراقب او باشید تا گاز گرفته نشود و هنگامی که راه رفتن را یاد گرفت، اجازه ندهید پا برهنه در جاهایی راه برود (خصوصا در بیرون از خانه) که احتمال دارد بر روی یک میخ قدیمی یا چیزهای نوک‌تیز دیگر پا بگذارد. 

چطور مطمئن شوم که کودک  من اسهال دارد ؟

به فرزند خود بیاموزید که دست‌هایش را پیش از خوردن غذا و پس از رفتن به دستشویی،کاملاً با صابون و آب گرم بشوید. دست‌های خود را نیز بارها بشویید،مخصوصاً پیش از تهیه‌ی غذا برای کودک یا پس از تماس با پوشک آلوده یا استفاده از دستشویی. همچنین،مطمئن شوید غذای سالمی تهیه می‌کنید و آشپزی ایمنی دارید. 

چطور می‌توان فهمید که کودک‌مان مبتلا به یبوست است ؟
وقتی صحبت از میزان دفع کودکان درمیان است هیچ برنامه یا مقدار “نرمالی” وجود ندارد – تنها می‌توان گفت چه میزانی برای این کودک خاص نرمال است. وی ممکن است پس از هر وعده‌ی غذایی دفع انجام دهد یا میان دو دفع‌اش یک یا دو روز یا بیشتر فاصله بیافتد. الگوی منحصر به فرد هر کودک بستگی دارد به آنچه می‌خورد و می‌نوشد میزان تحرک‌اش و سرعت هضم غذا و دفع اضافات.
اگر نگران هستید که کودک‌تان یبوست دارد یا خیر به سرنخ‌های زیر دقت کنید:
• کاهش دفعات دفع به خصوص اگر پس از چهار روز یا بیشتر دفعی انجام نداده باشد و وقتی احتیاج به دفع دارد ناراحت به نظر بیاید.
• تکه‌های خشک و سفت که دفعشان به راحتی انجام نمی‌شود.
• مدفوع بسیار روان و شل در پوشک بچه یا اگر می‌تواند خود به دستشویی برود لباس زیرِ چرک شده. مدفوع روان می‌تواند از انسداد در روده‌ی پایین گذشته و به پوشک یا لباس زیر بچه‌تان راه یابد. اگر با چنین چیزی روبرو شدید فرض نگیرید که اسهال است – این می‌تواند شاهدی دال بر یبوست باشد.

چرا بچه‌ی من دچار یبوست می‌شود ؟

خوردن غذاهای کم‌فیبر به مقدار زیاد. اگر برای مثال کودک شما شیر، پنیر، ماست یا کره‌ی بادام زمینی به مقدار زیاد می‌خورد و به مقدار کافی میوه و سبزیجات نمی‌خورد? ممکن است به یبوست دچار شود.
اضطراب دستشویی: اگر کودک شما در مورد دستشویی رفتن احساس فشار کند? ممکن است عمداً مدفوع خود را نگه دارد. اگر او تمامی نشانه‌های سختیِ دفع را نشان می‌دهد – سفت کردن بدن خود خم نمودن پشت‌اش و قرمزی صورت – ولی هیچ‌چیز بیرون نمی‌آید ممکن است خود مدفوعش را نگه داشته باشد.
حتی اگر کودک‌تان آموخته باشد که خود به دستشویی برود ممکن است به اندازه‌ی کافی در آنجا نماند تا همه‌ی مدفوعش دفع شود. این می‌تواند به ایجاد مدفوع‌ خشک‌شده در روده‌ی بزرگ بیانجامد که به گشاد شدن و درد منجر شود. روده‌ی بزرگ گشاد‌شده می‌تواند به مدفوع سفت بزرگ‌تر از حد طبیعی و دشوار برای دفع منجر گردد و کودک شما را به دستشویی رفتن بی‌میل‌تر سازد.
از دست دادن آب بدن: اگر کودک شما به اندازه‌ی کافی مایعات نمی‌نوشد سیستم وی با جذب آب بیشتر از هرچه که می‌خورد یا می‌آشامد – و نیز از آنچه که در مدفوع دفع می‌شود- واکنش نشان خواهد داد. نتیجه ممکن است مدفوع خشک و سفت باشد که به سختی دفع می‌شوند.
کمبود تحرک: تحرک می‌تواند به جریان یافتن خون به سیستم گوارش کودک کمک کند لذا اگر وی تحرک نداشته باشد ممکن است در دستشویی با مشکل روبرو شود.

چطور می‌توان یبوست کودک را درمان نمود ؟

در زیر برخی پیشنهادات ارائه شده‌اند:
• از دادن غذای زیاد به کودک خودداری نمایید? زیرا که ممکن است اثر سفت کننده داشته باشد. این غذاها شامل موز، هویج پخته یا کدو و مقادیر زیاد از لبنیات چون شیر، پنیر، ماست و بستنی هستند.
• جذب فیبر کودک خود را افزایش دهید. به او مقادیر زیادی از جوانه‌ی گندم، برشتوک صبحانه یا نان و میوه و سبزی‌هایی چون آلو، زردآلو، گوجه، نخودفرنگی، لوبیا و کلم بروکلی بدهید.
• برای کمک به اینکه مدفوع کودک‌تان نرم باشد مقدار مایعاتی را که می‌نوشد افزایش دهید. آب بهترین چیز است  ولی مقادیر کم از آب سیب و آلو نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. با این حال باید مصرف مایعات کودک‌تان را به 5/1 تا 5/3 لیوان در روز محدود سازید تا از تخریب دندان‌ها و اشتهای او جلوگیری کنید. اگر هر 5 تا 6 ساعت ادرار می‌کند پس احتمالا به میزان کافی مایعات می‌نوشد.
• وی را هر روز تشویق به پیاده‌روی بالا‌رفتن و دویدن در اطراف خانه کنید تا خون درتمامی اعضای بدنش جریان یابد.
• شکم فرزندتان را ماساژ دهید. به عرض 3 انگشت از ناف او پایین بیایید و به آرامی ولی سفت با انگشتان خود شکم وی را ماساژ دهید. تا جایی فشار دهید که به یک سفتی یا توده‌ی سخت بربخورید. به مدت حدود 3 دقیقه فشار آرام ولی ثابتی را حفظ کنید.
• کودکتان را پیش از اینکه کاملاً آماده شود، به زور برای دستشویی رفتن تحت فشار قرار ندهید. تحت فشار گذاشتن کودک می‌تواند او را بترساند یا بی‌میل سازد و ممکن است عمدا مدفوع خود را نگه دارد. اگر پی بردید که کودکتان چنین کاری می‌کند? مقدار مصرف فیبر وی را افزایش دهید تمرین دستشویی رفتن  را فراموش کنید و تا زمانی که پی نبردید وی کاملا برای این کار آماده است صبر پیشه کنید.
• وقتی برای دفع آماده است وی را به استفاده از دستشویی تشویق کنید. اگر می‌گوید که هیچ‌گاه آماده نخواهد بود وی را وادار کنید 5 تا 10 دقیقه پس از صبحانه و شام روی توالت بنشیند. (کودکی که برای مدت طولانی یبوست داشته باشد ممکن است توان درک پر بودن روده را از دست بدهد.) اگر کودک شما مهد می‌رود کنترل کنید که آیا آنجا به درستی دستشویی می‌رود یا نه. برخی بچه‌ها در استفاده از دستشویی در خارج از خانه بی‌میل هستند.
• با پزشک در مورد گزینه‌های درمان مشورت کنید. وی ممکن است یک داروی نرم‌کننده‌ی مدفوع پیشنهاد کند یا روان‌کننده‌ای چون روغن معدنی یا اگر یبوست کودک‌تان شدید باشد یک شیاف طبی یا نوعی ملین.  شیاف گلیسرین می‌تواند روده را تحریک کند و به کودک شما در دفع مدفوع کمک کند. گرچه استفاده از شیاف گاه مفید است به طور مرتب از آن استفاده نکنید زیرا که ممکن است کودک برای دفع به آنها وابسته شود.
توجه: اگر کودک شما عمدا مدفوع خود را نگه می‌دارد معالجه‌ی وی با شیاف یا تنقیه می‌تواند شدیداً برایش ناراحت‌کننده باشد. همواره پیش از توسل به این نوع از درمان‌ها با پزشک مشورت کنید.

• اگر کودک شما آن‌چنان مدفوع خشک و سختی دفع می‌کند که پوست نزدیک دریچه‌ی مقعدش را پاره کند (ممکن است بتوانید این پارگی و خراش‌ها را ببینید با کمی خون توجه‌تان را جلب کند) می‌توانید کمی آلوئه ورا به آن ناحیه بمالید تا به التیام زخم کمک کند. حتماً این پارگی‌ها را به دکتر نشان دهید. 

کودک  من از درد شکم شکایت دارد. چطور می‌توانم علت این بیماری را بفهمم؟

تشخیص دقیق علت شکم‌درد کودک می‌تواند فریب‌دهنده باشد حتی اگر توان سخن گفتن و توضیح درباره دردش را هم داشته باشد. تنها تمرکز بر یافتن محل درد کافی نیست بلکه تشخیص وجود ( یا نبود) دیگر علایم نیز بسیار مهم است.
اگر بلافاصله پس از صرف شام و دسر از شکم‌درد شکایت کند ولی نشانه‌ی دیگری وجود نداشته باشد ممکن است علت این بیماری تنها پرخوری باشد.
ولی اگر بی‌قرار است و علاوه بر درد شکم استفراغ یا اسهال نیز دارد می‌توان اطمینان داشت که علتی جدی‌تر درمیان است.
علت مشکلات شکمی در کودکان خردسال چیست ؟
شرایط زیر شایع‌ترین علل شکم‌درد در کودکان هستند گرچه علل محتمل دیگری نیز وجود دارند. اگر کودک شما ناگهان بیمار شود دردی در شکمش داشته باشد که به سادگی از بین نمی‌رود یا حتی بدتر هم می‌شود و نگران وی هستید با دکترش تماس بگیرید. همیشه در مواقع خطر بهتر است موضوع را جدی بگیریم.

1. ورم معده و روده یا ” آنفلوآنزای شکمی”

آیا کودکتان علاوه بر درد‌های شکمی اسهال و استفراغ هم دارد اگر چنین است ممکن است مبتلا به ورم معده و روده باشد که پس از عفونت‌های حاد تنفسی یکی از بیماری های شایع محسوب می شود.
ورم معده و روده همچنین می‌تواند در اثر ابتلا به باکتری‌های جدی‌تر همچون سالمونلا، شیگلا، استافیلوکوکوس، کمپلوباکتر یا اشرشیاکولی نیز ایجاد شود. موارد دیگری هم به خاطر ابتلا به انگل‌هایی چون جیاردیا به‌وجود می‌آیند. نشانه‌های آشکار در کودک شما می‌تواند بسته به علت بیماری ملایم یا حاد باشندو ممکن است برای تنها چند ساعت یا چند روز ادامه یابند.
از آنجا که عامل این بیماری معمولا یک ویروس است? نمی‌توان آن را با آنتی‌بیوتیک معالجه کرد. ولی این بدین معنی نیست که بنشینید و منتظر طی شدن دوره‌ی بیماری شوید. اگر ورم معده و روده موجب استفراغ? یا اسهال و تب و کم‌اشتهایی در کودک شما شده است?ممکن است به سرعت آب بدن او از دست برود? لذا مهم است که مطمئن شویم کودک  ما در طول مبارزه با بیماری مقادیر زیادی از مایعات بنوشد.
به دنبال نشانه‌های از دست رفتن آب بدن بگردید و اگر احساس می‌کنید کودک‌تان در حال از دست دادن آب بدنش است با دکتر تماس بگیرید. اگر با علایم جدی از دست دادن آب بدن در او مواجه شدید? سریعا او را به اورژانس برسانید.
هر چه زودتر رژیم غذایی طبیعی را به کودک‌تان بازگردانید و فقط از غذاهای چرب پرهیز کنید.
در مورد معالجه‌ی این بیماری‌ها بیشتر بدانید :
اسهال
استفراغ
از دست دادن آب بدن

2. آلرژی به شیر یا عدم‌تحمل لاکتوز

اگر کودک  شما به شیر آلرژی دارد? سیستم ایمنی بدن او به پروتئین‌های موجود در شیر واکنش نشان می‌دهد. آلرژی به شیر مرتباً در نوزادان و کودکان رخ می‌دهد. علایم این بیماری? استفراغ? اسهال? شکم‌درد و جوش است. در موارد حاد آلرژی به شیر? کودک ممکن است با واکنشی خطرناک موسوم به شوک آنافیلاکسی مواجه شود.
عدم تحمل لاکتوز زمانی رخ می‌دهد که بدن آنزیم لازم برای تجزیه و هضم لاکتوز? قند اصلی موجود در شیر را تولید نکند. علایم این بیماری اسهال، حالت تهوع،  درد شکمی، نفخ و گاز معده است. عدم تحمل لاکتوز در نوزادان رایج نیست? و معمولاً در اواخر نوزادی یا در ده سال نخست زندگی ظهور می‌کند.
برای ردگیری علت بیماری پزشک ممکن است پیشنهاد کند که برای چند روز همه‌ نوع لبنیات (شیر، پنیر، بستنی، پودینگ و غیره) را از کودک خود دور کنید و سپس به آرامی مجددا آنها را در رژیم غذایی‌اش قرار دهید. اگر مشکلات شکم کودک شما مجددا آغاز شود مقصر اصلی را یافته اید.
برای کودکانی که به شیر آلرژی دارند شیر سویا راه‌حل مناسبی خواهد بود? ولی نه برای همه‌کس: 5 تا 10 درصد از کودکانی که به شیر آلرژی دارند به شیر سویا هم حساسند. در این صورت باید با دکتر کودک خود یا یک متخصص تغذیه در مورد اینکه چطور از رسیدن کلسیم کافی به بدن کودک از طریق غذاهای دیگر مطمئن شویدمشورت کنید.
اگر کودک‌تان نمی‌تواند لاکتوز را تحمل کند راه‌حل آسان‌تر خواهد بود. وی می‌تواند تا زمانی که شکلی ترکیبی از لاکتاز را دریافت می‌کند به مصرف لبنیات ادامه دهد. همچنین می‌توانید شیر بدون لاکتوز برایش بخرید.
اطلاعات بیشتری در مورد نحوه‌ی تشخیص و درمان آلرژی‌ها و حساسیت‌های غذایی بدست آورید.

3. یبوست و تغییر در رژیم غذایی

شایع‌ترین مشکل شکمی در کودکان کم‌سن و سال ـ که در حال افزودن غذاهای بیشتر و بیشتری به رژیم غذایی خود هستند- یبوست است. یبوست به معنای این است که فرد به مدت دو یا سه روز قادر به دفع نباشد و پس از آن نیز تکه‌های کوچک سفتی از مدفوع را دفع کند.
اگر کودک شما مبتلا به این بیماری است خونسردی خود را حفظ کنید. پس از چند هفته? سیستم گوارش وی با تغییرات ایجاد شده در رژیم غذایی تنظیم خواهد شد و وی دوباره آغاز به دفع عادی خواهد کرد.
شما می‌توانید با نوشاندن مایعات کافی در طول روز به تسریع این پروسه کمک کنید. و در روزهایی که به نظر می‌آید دچار یبوست شده است به او غذاهایی بدهید که مدفوع روان‌تری تولید می‌کنند ( مثل زردآلو، گلابی، آلو و نخود فرنگی) و آن دسته از غذاها را که مدفوع سفت‌تری ایجاد می‌کنند کنار بگذارید ( مثل موز، سیب و پوره‌ی سیب هویج برنج و کدو).
علاوه براین‌ها ورزش نیز می‌تواند به حرکت روده‌ها کمک کند پس کودک خود را تشویق به تحرک کنید.

4. بیماری مجاری بالایی تنفس

باور کنید یا نه سرما‌خوردگی یا آنفلوآنزای معمولی می‌تواند باعث ایجاد شکم‌درد در کودک گردد. دلیل این امر این است که مقدار زیادی از مخاط ایجاد شده در اثر بیماری مربوط به مجاری بالای تنفسی به گلو راه می‌یابد. وقتی این مخاط بلعیده شود می‌تواند موجب سوزش معده‌ی کودک شود.
برخی از کودکان برای دفع این مخاط از سیستم‌شان استفراغ می‌کنند. شکل خوشی ندارد ولی معمولاً مؤثر واقع می‌شود و درد از بین می‌رود.
برخی اوقات یک بیماری تنفسی جدی‌تر نیز می‌تواند به درد شکم در کودک بیانجامد. اگر کودک‌ شما گلودرد، تب و سردرد هم داشته باشد ممکن است به گلودرد میکروبی مبتلا شده باشد. اگر فکر می‌کنید که شکم‌درد کودک‌تان به گلودرد میکروبی مربوط است پزشک را سریعاً مطلع سازید. این بیماری توسط باکتری‌ استرپتوکوک ایجاد می‌شود و نیازمند معالجه‌ با آنتی‌بیوتیک است.

5. انسداد روده

اگر حال کود‌ک‌تان خوب به نظر می‌رسد و لحظه‌ای بعد ناگهان از درد به خود می‌پیچد دست روی دست نگذارید به خصوص اگر این علایم رفته رفته شدید‌تر و سریع‌تر تکرار شوند و کود‌ک‌تان در حال استفراغ باشد.
این علایم ممکن است نشانه‌ی ابتلا به اینتوساسپشن (دخول بخشى از روده در بخش دیگر) باشند انسدادی که معمولا برای کودکان 5 ماه تا 2 سال رخ می‌دهد. این بیماری شیوع زیادی ندارد ولی می‌تواند خطرناک باشد لذا سریعاً با دکتر کودک‌تان تماس بگیرید؛ اگر نتوانستید با پزشک تماس بگیرید او را سریع‌تر به اورژانس برسانید زیرا که ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد.

6. آپاندیسیت

علایم شناخته‌ی آپاندیسیت درد شکم (مخصوصاً در قسمت راستِ پایین شکم)? تب? و استفراغ هستند. اگر کودک شما استامینوفن بچه خورده است و تب وی کاهش نیافته دردش رفته رفته بدتر می‌شود و نمی‌تواند چیزی را در معده‌ی خود نگه دارد? حتی آب را? ممکن است آپاندیسیت داشته باشد. وی را به نزد پزشک ببرید یا به اورژانس برسانید.

7. گاز معده

شما به عنوان یک بزرگسال می‌دانید که چقدر گاز معده اذیت می‌کند. برای کودکان نیز گاز معده دردآور است؛ و ممکن است همان عامل درد مزمن شکمی باشد که دکتر نمی‌تواند کشفش کند.
وقتی کودک‌تان از گاز رنج می‌برد باید بفهمید به تازگی چه خورده است . یکی از دلایل احتمالا آب‌میوه‌ی زیاد استریا؛ بسیاری از آب‌میوه‌ها – همچون آب سیبو آب گیلاس حاوی سوربیتول هستند که شکلی هضم‌ناشدنی از قند هاست.
AAP پیشنهاد می‌کند که کودکان خردسال بیش از حدوداً 2/1 تا 4/3 لیوان آب‌میوه در روز ننوشند. نوشیدن آبمیوه‌ی زیاد علاوه بر ایجاد ناراحتی معدی باعث می‌شود از دیگر غذا‌های مغذی کمتر مصرف شود و همچنین موجب خرابی دندان‌ها نیز می‌شود.