دسته: دانستنی‌های کودکان

اگر کودک شما در سن ۵ سالگی به بالا قرار دارد و حاضر نمی‌شود به اتاق خودش برود، می‌توانید با کمک روانشناس و بهره‌گیری از مشاور او را به اتاق شخصی خود بفرستید.

قطعاً همه شما وابستگی‌های بی‌شمار یک نوزاد به پدر و مادر و به خصوص مادر را درک خواهید کرد. وابستگی‌ هایی که پدر و مادر را به گونه‌ای عاطفی وادار می‌سازد تا از نوزاد مراقبت کرده و نیازهای او را مرتفع گردانند. اما گاهی اوقات با بکار‌گیری روش‌هایی خارج از اسلوب صحیح رفتاری‌، کودکان بیش از آن‌چه که باید به پدر و مادر وابسته می‌شوند و همین سبب می‌شود تا آن‌ها مدت بیشتری در حریم پدر و مادر خود سکنی داشته باشند!

حضور بیش از اندازه فرزندان در اتاق خصوصی والدین، ممکن است باعث سردی میان پدر و مادر شده و حتی زمینه ساز بروز اختلافات و برخوردهای نامناسبی میان آنان گردد. از این روست که اهمیت جدا سازی محل خواب کودکان از اتاق والدین به یک ضرورت تبدیل خواهد شد.

از بدو تولد تا چه سنی؟ 

آن‌ چه که مسلم است؛ نوزاد در بدو تولد نیازهای بسیاری دارد که به طور ویژه ای مادر مسئولیت رسیدگی به آن‌ها را دارد. شاید دلیل عمده حضور نوزادان در اتاق والدین رسیدگی به موقع به این دسته از نیازها باشد. تعویض به موقع و رفع گرسنگی نوزاد توسط مادر از بارزترین دلایل حضور نوزاد در نزدیک‌ ترین مکان به مادر است‌. از طرف دیگر نوع تنفس نوزاد و چگونگی خوابیدن او و بسیاری از مسائل دیگر هستند که نیازمند دقت و رسیدگی می‌باشند.

پس با این حساب طبیعی است که نوزادی که تازه متولد شده تا چند ماه پس از تولدش در نزدیک‌ترین مکان به مادر و یا به بیان دیگر در اتاق پدر و مادر حضور داشته باشد. مرز نوزادی تا هنگامی است که او بتواند واکنش‌های اطرافیان را به خوبی متوجه شده و تا حدی بتواند با توان خودش بنشیند یا چهار دست و پا حرکت کند. پس از این زمان می‌توان کودک را به اتاق دیگری منتقل کرد و هر چند ساعت یکبار به منظور سرکشی و بررسی حالات و شرایط به او سر زد .

سنین یک‌ سالگی تا دو سال بهترین زمانی است که می‌توان کودک را از اتاق پدر و مادر خارج و با اتاق مختص به خود آشنا کرد. در این سنین کودک به حدی رشد یافته که بتواند خوب بخوابد و هنگام گرسنگی تحمل کافی داشته باشد تا مادر به او برسد و از طرف دیگر هنوز وابسته به محیط پدر و مادر نشده و ترس از تنهایی و … برایش مفهومی ندارد و خیلی راحت با محیط جدیدش مانوس خواهد شد؛ بی آن‌که پدر و مادر برای عادت دادن او به محیط جدید متحمل دردسری بشوند !

سنین یک‌سالگی تا دوسال بهترین زمانی است که می‌توان کودک را از اتاق پدر و مادر خارج و با اتاق مختص به خود آشنا کرد. در این سن هنوز ترس از تنهایی و… برای کودک شما مفهومی ندارد. پس نگران نباشید!

جدا کردن محل خواب کودکان بالای سه سال

والدینی وجود دارند که فرزندان‌شان را تا سنین بالاتر از ۳سال هنوز در اتاق شخصی خود نگهداری می‌کنند و مدام از سختی‌های جدا کردن اتاق فرزندشان گله و شکایت می‌کنند!

طبیعی است که وقتی کودک با محیطی انس بگیرد و مفهوم ترس و تاریک و … را متوجه شود به سختی می‌شود او را به اتاقی فرستاد که در آن تنها باشد و تنها بخوابد!

کودکان بالای سه سال معمولاً در برابر جدا شدن جای خواب‌شان از کنار والدین واکنش‌های طولانی مدت نشان می‌دهند و به یکباره نمی‌شود جای آن‌ها را از اتاق والدین جدا ساخت!

 ابتدا سعی کنید به اتاق کودک برسید و وسایل و اسباب‌بازی‌هایی را که او دوست دارد در آن قرار دهید. ساعاتی در روز به همراه کودک در اتاق او بنشینید و سعی کنید تمام قسمت‌های اتاق را به او نشان دهید و با او در اتاق بازی کنید. اگر اتاق کودک کمد دیواری یا قسمت‌های ناشناخته‌ای دارد، آن‌ها را به کودک نشان داده و سعی کنید علاقه‌ای بین کودک و اتاق شخصی‌اش برقرار کنید.

در طول روز برای بازی کردن، فرزندتان را به اتاق خودش هدایت کنید و به او بگویید که در همان اتاق می‌تواند بازی کند و نباید وسایل بازی‌اش را به خارج از اتاق بیاورد‌. در میان بازی و هنگامی که کودک خسته می‌شود او را در همان اتاق بخوابانید و در کنارش بمانید تا کامل به خواب رود‌. توجه داشته باشید که اتاق کودک هرگز نباید تاریک و بدون نور باشد تا او بتواند به راحتی و بدون ترس به اتاق شخصی‌اش علاقه‌مند شده و آنجا را بپذیرد.

برای انتقال کودک از اتاق شما به اتاق خودش هرگز از کلمات و عبارات امری مانند: باید به آنجا بروی و … استفاده نکنید!

کمی تحمل داشته باشید و با زبان رفتار او را قانع به حضور در اتاق خودش نمایید.

برای انتقال کودک از اتاق خودتان به اتاق خودش هرگز از کلمات و عبارات امری مانند: باید به آنجا بروی و … استفاده نکنید!

وقتی که کودک در اتاق شما و در کنار شما می‌خوابد سعی کنید چند شب به صورت هدفمند آسایش او را از بین ببرید. به عنوان مثال:

– اگر کودک بر روی تخت شما (والدین خود) می‌خوابد، می‌توانید خود را به خواب زده و جای خواب او را تنگ کنید. در این هنگام اگر با اعتراض کودک مبنی بر تنگ بودن جای خوابش مواجه شدید می‌توانید با خونسردی به او بگویید که یک تخت خالی در اتاقش منتظر اوست و او خودش این جای تنگ را انتخاب کرده است!

– اگر کودک در اتاق شما به خواب رفته است برق را روشن بگذارید و سعی کنید با صحبت کردن و سرو صداهای معمول او را بیدار کنید و زمانی که اعتراض او مبنی بر سرو صدا و نور را شنیدید به او بگویید که اتاق او در کمال آرامش و سکوت انتظارش را می‌کشد و می‌تواند بدون دغدغه آنجا راحت بخوابد!

– وقتی که کودک تا حدودی اتاق خود را پذیرفت و به آنجا رفت، سعی کنید شب‌ها محیط اتاق را با یک چراغ خواب کوچک تا حدی روشن نگه دارید که او از ترس تاریکی دوباره به حریم خصوصی شما وارد نشود.

– اگر کودک شما در سن ۵ سالگی به بالا قرار دارد و حاضر نمی‌شود به اتاق خودش برود می‌توانید با کمک روانشناس و بهره‌گیری از مشاور او را به اتاق شخصی خود بفرستید.

بهانه‌گیری‌ کودک برای خوابیدن در کنار والدین

گاهی ممکن است کودک با اینکه به اتاق خود انس گرفته و جدا از پدر و مادر می‌خوابد، اما بعضی از شب‌ها نا آرامی کند و بخواهد که در کنار والدین بخوابد. این رفتار تا سن ۸ سالگی می‌تواند طبیعی باشد. در این مواقع پدر و مادر باید با قرار دادن قانون و قاعده او را در اتاق خود بپذیرند و از سویی دقت داشته باشند تا این بی‌قراری‌ها به هر هفته و هر شب تکرار پیدا نکند. به عنوان مثال اگر در ماه دو شب کودک نا آرامی کند و به هر دلیلی بخواهد در کنار پدر و مادر باشد، آن‌ها می‌توانند با گفتن این عبارات که: اتاق ما به زیبایی و راحتی اتاق تو نیست / ما صبح‌ها زود بیدار می‌شویم و تو نمی‌توانی راحت بخوابی و … او را مجاب کنند که همین یکبار می‌تواند در جای دیگری غیر از اتاق خودش بخوابد.

اگر درخواست‌های کودک مبنی بر خوابیدن در کنار والدین بصورت مکرر و پشت سر هم تکرار شود؛ قطعاً حاکی از علتی است که کودک را نا آرام ساخته. این عوامل می‌تواند انوع ترس‌ها مانند ترس از تنهایی و ترس از تاریکی و … باشد.

همچنین تماشای برخی از برنامه‌ها و فیلم‌هایی که برای سن کودکان تعریف نشده است باعث می‌شود که آن‌ها در هنگام خواب شبانه دچار نگرانی و پریشانی شوند. از این رو لازم است والدین دقت داشته باشند تا فرزندان آن‌چه را که مناسب با سن و شرایط روحی‌شان نیست را تماشا نکنند. در نظر داشته باشید که جداسازی محل خواب کودکان یک نیاز دو طرفه است هم برای والدین و هم برای کودک! به همین دلیل لازم است تا والدین توجه کافی داشته باشند تا محل خواب کودک خود را از سن زیرسه سال جدا کنند.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

ذهن کودک سرشار از پرسش‌های گوناگون است که می‌توان با ارائه اطلاعاتی به بخشی از این پرسش‌ها پاسخ داد. افکار کودک با استفاده از این اطلاعات شکل گرفته و در آینده می تواند اهداف مشخص‌تری را در ذهن خود در پیش بگیرد.

دانستنی‌های جالب زندگی کودکانه

ـ ۹۰ % يخ دنيا در سرزمين‌های قطبی است.

ـ متوسط وزن مردان در کره زمين بيش از وزن زنان است.

– نياز مردان به صحبت کردن در هر روز دوازده هزار واژه، و نياز زنان ۲۳ هزار واژه است.

ـ اگر تکثير باکتری تا ۲۴ ساعت ادامه يابد، توده ۲ تنی از يک باکتری بوجود می‌آيد.

ـ وسعت و عرض کهکشان راه شيری حدود ۷۰ هزار سال نوری است.

– سرعت گردباد گاهی به ۳۰۰ تا ۴۵۰ کيلومتر در ساعت می‌رسد.

ـ خنده آسان‌تر از اخم کردن است.

-برای خنديدن انسان از ۱۷ عضله صورت و گردن استفاده می‌کند در حالی که براي اخم کردن از ۴۰ عضله.

ـ گربه در گوشش ۳۲ عضله دارد.

-خرس‌ها موجوداتی چپ دست هستند.

ـ مورچه به هنگام مسموم شدن هميشه روی پهلوی راست می‌افتد.

ـ در فصل پائيز ۷۰۰ تا ۹۰۰ هزار برگ درخت بلوط می‌ريزد.

– درصورتی که زنی به کور‌ رنگی مبتلا باشد، فرزندان پسر او کوررنگ می‌شوند.

ـ مغز انسان بيش از ساير اعضای بدن کار می‌کند و بيش از۲۰% از انرژی بدن را مصرف می‌کند.

ـ هر يک ليتر بنزين معادل ۵/۲۳ تن گياهان مدفون شده در قرن‌ها پيش است.

-گربه وسگ هر کدام ۵ گروه خونی دارند و انسان ۴ گروه.

ـ زنبور عسل دو معده دارد: يکی برای انبار کردن عسل و دیگری برای غذا.

ـ سريع‌ترين عضله بدن انسان زبان است.

ـ در سال ۱۹۸۰ بوتان تنها کشور جهان بود که تلفن نداشت.

ـ طول قد هر انسان سالم برابر ۸ وجب دست خود اوست.

ـ طول رگ‌های بدن انسان ۵۶۰ هزار کيلومتر است.

ـ در برج ايفل ۲۵۰۰,۰۰۰ پيچ به کار رفته است.

ـ ميزان انرزی که خورشيد در يک ثانيه توليد می‌کند براي توليد برق مورد نياز تمام کشورهای جهان در مدت يک ميليون سال کافی است.

– کهکشان راه شيری، کهکشانی مارپيچی است که شامل حدود ۵۰۰ ميليارد بیا نی نی است.

– قطر هسته يک کهکشان در حدود ۱۰۰,۰۰۰ سال نوری است.

– هسته خارجی زمين که ترکيبات آن تاکنون يک راز بوده از آهن و منيزيم بوجود آمده است.

• حالات صورت انسان در شرايط احساسی مختلف، موروثی است.

– دانشمندان يک عنصر فوق سنگين با عدد اتمي ۱۱۸ يافتند که کسری از ثانيه پايدار است.

– پهنه مغز انسان به مانند کامپيوتر ديجيتال از مبنای باينری استفاده می‌کند.

– بدن انسان برای دويدن و تعقيب شکار ساخته شده است.

– گردو با چربی‌های ناسالم می‌جنگد.

– مصرف بادام انسان را لاغر می‌کند.

– در کوبا عده زيادی از مردم بيش از ۱۰۰ سال عمر می‌کنند.

– خواب راحت، نشانه سلامت است.

– درجه حرارت مرکز زمين به ۵۵۳۰ درجه می‌رسد و تمام مواد موجود در آن گداخته‌اند.

– بدن انسان از ۱۱۲ عنصر که طبيعت را تشکيل داده‌اند تشکيل شده است.

– انرژی تاريک از ۹ ميليارد سال پيش وجود داشته است.

– انرژی تاريک نزديک به ۷۰ درصد از انرژی کيهان را به خود اختصاص داده است.

– قديمی‌ترين گونه جانوري Triops با قدمت ۲۲۰ ميليون سال که به آن فسيل زنده می‌گويند.

– دانشمندان ساعت بدون خطايی را ساختند که در ۶ ميليون سال، کمتر از ۱ ثانيه خطا دارد.

– دايناسورها حدود ۶۵ ميليون سال قبل از بين رفتند.

– دايناسورها فقط در اثر برخورد يک شهاب سنگ از بين رفتند.

منبع: وبلاگ دانسته های علوم من