هرآنچه که باید در مورد بازی درمانی کودکان بدانید

بازی درمانی

بازی درمانی چیست و چگونه عمل می کند

چه چیزی بیشتر از بازی برای کودکان طبیعی است  ؟ کودکان به طور غریزی از بازی برای برقراری ارتباط استفاده می کنند به همین خاطر بازی یکی از ابزارهای درمان محسوب می شود .مدام می بینید کودکان چگونه با بازی روابطشان را شکل می دهند و تجارب سخت و آسان کسب می کنند اما لازم به ذکر است بدانید بازی درمانی با بازی نرمال متفاوت است. در این بخش از بیا نی نی به تعریف کلی بازی درمانی و اصول پایه این روش خواهیم پرداخت ، در حقیقت هیچ نوع بازی برای کودکان خاص معرفی نمی شود بلکه قواعد اولیه را خواهیم گفت.

رازهای درون بازی درمانی کودکان

حرکت به سمت واقعیت
افراد به طور طبیعی برای پیشرفت سازنده برنامه دارند محرکی درون همه ما برای شناخت پتانسیل ها وجود دارد مثل خلاقیت و میل به داشتن استقلال و مثمرثمربودن.

اهمیت احترام در بازی درمانی کودکان

افراد نیازمند پذیرش احترام از سمت دیگران هستند وهمانطور که کودکان رشد می کنند این نیازمندیها به نسبت عزت نفس تغییر می کند.
 

ارتباط ما بین بازی

در حالی که تمرین ها و نظریه های مختلف در بازی درمانی استفاده میشود موضوع اصلی که آنها را با هم مرتبط می کند تجربه ها احساسات میل هاست.
بازی درمانی

دانستنی های مهم در مورد بازی درمانی کودکان

تمرین بازی درمانی

کودکان در بازی می توانند بسیاری از تجارب را کسب کنند و آنها را به اجرا در آورند و امکان تغییر رفتار کودکان با بازی وجود دارد.

شن بازی درمانی

شن بازی شکل دیگر بازی درمانی است که در آن کودکان با اسباب بازی ها و انگشتان شنها جهان مینیاتوری را طراحی میکنند ، بعضی کودکان وارد بازی باشن می شوند و بدون هدایت شروع به ساخت چیزهای می کنند شن درمانی برای همه افراد با هرسن شغل و جایگاهی قابل استفاده است و نماد زندگی و مرگ و طبیعت را دریافت می شود کرد.

مراحل بازی درمانی

مصاحبه
بازی درمانی ابتدا با مصاحبه آغاز می شود به این صورت که ابتدا با والدین کودک در مورد اولین پیشرفت وعملکردان و مشکلی که دارد صحبت می کنند بیشتر درمانگرها برای اطمینان با کودک هم صحبت می کنندتا مشکل آن را متوجه شوند.

ارزیابی یکی از مراحل بازی درمانی

قبل از درمان درمانگر ها معمولاً قبل از درمان ارزیابی انجام می دهند که شامل پرسش سوال نقاشی تماشای بازی کودکان است این ها به درمانگر اطلاعاتی می دهد که بهترین راه درمان کدام است.
بازی درمانی

آشنایی با روش انجام بازی درمانی کودک

آشناسازی

یکی از مراحل ابتدایی درمان آشناسازی است در طول این مدت کودک با درمانگر و مراحل و اتاق درمان آشنا می شود و اگر کودک خجالتی یا عصبی باشد این مرحله یک مقدار دشوار می شود.

پذیرش

آزمایش بعد از جلسات کودکان به مرحله آزمایش می رسند ، عکس العمل منفی در این مرحله کودکان شروع به تغییرات جدی می کنند. این تغییرات ضروری و دشوار است و کودک مردداست اخلاق جدید را بپذیرد یا نه به همین دلیل این دوران رامنفی تلقی کرده اند.

رشد از مراحل بازی درمانی

مهمترین مرحله درمان رشد است در این مرحله کودک مشکل را شناسایی و می تواند با آن برخورد کند.

پایان

آخرین مرحله درمان است این مرحله برای کودکان دشوار است چون می خواهند نتیجه کار را بفهمند.

فواید بازی درمانی

کودکان را در مواقع سخت حمایت احساسی می کنند به کودکان تجربه را با شیوه خود یاد می دهند کودکان می توانند با عصبانیت یا ستیز در راه مناسب مقابله کنند ،با استفاده از این روش والدین حرف کودکان را بهتر متوجه می شوند.

علت مهم حسادت بین فرزندانتان + راه حل صحیح والدین

حسادت بین فرزندان

علت حسادت بین فرزندان و بهترین روش مقابله با حسادت در کودکان

حسادت احساسی است که ممکن است با احتیاط به زندگی کودک شما وارد شود. این احساس می تواند ناشی از خواهر و برادر، دوستان یا همکلاسی ها باشد. یک چیز ساده مثل یک دوچرخه جدید دوستش می تواند باعث حسادت به کودکتان شود. شما هر کاری که می توانید انجام دهید تا احساسات منفی کودک نوپای خود را قبل از اینکه به یک پیچ تند بروند، از بین ببرید.

حسادت بین فرزندان

اشتباهات والدین که باعث حسادت در کودکان و بین فرزندان می شود

همانطور که در این بخش از نکات مربوط به تربیت کودک در بیا نی نی خواهیم گفت حسادت در دوران کودکی شروع می شود به طوری که رفتار خاصی از والدین ممکن است رقابت بین کودکان را شعله ور کند. در متن زیر برخی از بدترین اشتباهات فرزند داری وجود دارد که ممکن است باعث حسادت شود.

1. حفاظت بیش از حد:

کودک را رها کنید و یک روز او را از چنگالتان رها کنید، به این معنی است که شما ناگهان او را در بیابان رها کرده اید. او ممکن است خوددار، ترسو و خجالتی شود و منجر به حسادت زمانی می شود که یک کودک بااعتماد به نفس را می بیند.

2. زیاده روی در نوازش کودک:

اگر کودک را بیش از حد ناز و نوازش کنید، می تواند در خانه احساس پیروزی کند. زمانی که یک کودک جدید وارد خانواده می شود و یا زمانی که از یک دوست بزرگ تر از او وارد می شود، احساس ناامنی می کند. او نوزاد یا دوست را به عنوان دلیلی برای آن می بیند. او می تواند از افسردگی رنج ببرد وقتی که چیزی را که می خواهد به دست نیاورد و وقتی بزرگ می شود احساس پایین تر بودن می کند.

نوزاش کودک

3. والدین اقتدارگرا:

کنترل بیش از حد نیز یک اشتباه بزرگ دیگری است که باعث ایجاد حسادت در کودکان می شود. تنظیم قوانین و مقررات سخت بدون توضیح علت، کودک را تحت تاثیر قرار خواهد داد. او با کمبود اعتماد به نفس رشد می کند و ارزش کمتری نسبت به خواهر و برادر یا دوستان دارد.

4. ایجاد رقابت ناسالم:

وادار کردن کودکان به انجام فعالیت هایی یکسان و مقایسه نتایج کارهایشان میتواند بین آن ها رقابت ناسالم را به وجود آورد. ممکن است یک کودک با استعداد تر از دیگری باشد اما اصرار دارند که آن ها یک فعالیت را با دقت مشابه انجام دهند که منجر به حسادت می شود.

رقابت کودکان

5. مقایسه با دیگران:

یک اشتباه خطرناک دیگر والدین این است که بچه هایشان را با هم مقایسه کنند. مقایسه تنها می تواند منجر به حسادت، رقابت و عدم اعتماد به نفس شود.

6. ترتیب تولد:

برخی اوقات والدین ممکن است توجه بیشتری به کودک براساس ترتیب تاریخ تولدشان داشته باشند. برای مثال، وقتی پدر و مادر به فرزند اولی توجه بیشتری می کنند، خواهر و برادرهای دیگر به او حسادت می کنند. با رسیدن نوزاد تازه متولد شده، کودکان بزرگ تر ممکن است احساس کنند که به نوزاد توجه بیشتری می شود که منجر به حسادت می شود.

علت حسادت در کودکان

علائم حسادت در دوران کودکی

در دوران کودکی، زمانی که کودکان شما با یکدیگر بازی می کنند، ممکن است متوجه نشانه های حسادت شوید. بسیار شایع است که کودکی که حسود است می تواند ضربه محکمی به هم بازی اش بزند و مانند یک بازی کردن عمل کند. در بزرگسالی، حسادت زمانی آشکارتر است که درباره یکدیگر صحبت می کنند و سعی می کنند مانع پیشرفت هم شوند.

راه حل والدین برای مقابله با حسادت بین کودکان

قبل از برخورد با حسادت در کودکتان، مطمئن شوید که خودتان نسبت به خواهر و برادر، دوستان، همسایگان و یا هر کس دیگری حسادت نمی کنید. اگر آن را از سیستم خود حذف نکنید، نمی توانید آن را به طور موثر در فرزندتان انجام دهید. در این بخش از بیا نی نی راه هایی برای کنترل حسادت در کودکان آورده شده است:

1. تبدیل کردن به احساسات مثبت:

دادن انرژی مثبت به کودک یک کانال مثبت و راهی خوب برای کمک به او برای کاهش احساسات منفی و اهداف مثبت است. به عنوان مثال، اگر فرزند شما غمگین است، زیرا دوستش نمرات خوبی گرفته، تشویق کنید و به او انگیزه دهید تا نمرات بهتری بگیرد. زمانی که کودک شما در تلاش برای تحصیل به دام می افتد، بر روی این که چگونه باید کسی را فریب دهد، تمرکز نمی کند. او تمرکزش را به سمت کج منحرف خواهد کرد.

تشویق کودک

2. از روی آثار کلاسیک بخوانید:

داستان های کلاسیک و افسانه ها بسیاری از پیام های اخلاقی را دربر دارند و حتی اگر بر روی آن ها تاکید نکنید، کودک شما از آن ها در طی مراحل حیاتی رشد خود یاد خواهد گرفت. داستان خواندن در هنگام خواب را جزو برنامه روتین روزانه کنید. با کودک خود درباره اخلاقیات و ویژگی های مفید بودن، مراقبت و داشتن نیات خوب در ذهن صحبت کنید.این کار به کودک شما کمک می کند درک کند کاری که انجام می دهد درست نیست.

3. گوش کنید:

در بیشتر موارد، رفتار حسودانه ریشه در عمقی دارد. آن ها یک مساله خاص یا نگرانی در پس چنین رفتاری دارند. با کودک خود صحبت کنید و علت حسادت او نسبت به یک فرد خاص را بدانید و سپس به او گوش دهید.

ممکن است مواردی وجود داشته باشد که کودک شما ممکن است عزت نفس و اعتماد به نفس کمتری داشته باشد.او ممکن است به اندازه کافی در مورد جنبه های مثبت خودش مطمئن نباشد، که ممکن است باعث شود که او حسادت نسبت به شخص دیگری را نشان دهد.

درمان حسادت کودک

4. با استفاده از مثال ها توضیح دهید:

یک ترفند بزرگ دیگر برای تاکید بر اهمیت داشتن احساسات مثبت در مورد همه این است که خودتان را به عنوان مثال معرفی کنید. از دیگران به خاطر حس شوخ طبعی، رفتار خوب و یا هر کیفیت دیگری که ممکن است داشته باشند، تعریف و تمجید کنید. در مقابل فرزندتان از این تعارفات راحت باشید.

5. به کودک خود اهمیت اشتراک گذاری را آموزش دهید:

کودکان به هیچ دلیلی نسبت به بچه های دیگر کینه ای به دل ندارند. اگر اینطور است، به آنها اهمیت تقسیم و مراقبت را آموزش دهید. این به او کمک می کند تا هرگونه احساس ناامنی را برطرف کند. دیر یا زود متوجه خواهید شد که کودک شما از اشتراک گذاری و همکاری با دیگر بچه ها لذت می برد.

همکاری کودکان با یکدیگر

6. کودک خود را دوست داشته باشید:

ما نمی گوییم که شما بچه خود را دوست ندارید، اما این برای تاکید بر آن است که او به تمام عشق و محبتی که می تواند در طول این مرحله از زندگی خود به دست آورد، نیاز دارد. مهم نیست که دلیل آن چیست، هدایت والدین همراه با عشق و مراقبت می تواند همیشه چیزها را تصحیح کرده و آن ها را سریع تر کند.

7. از مقایسه اجتناب کنید:

عملکرد یک کودک را با دیگری مقایسه نکنید، چون ارزش او را کاهش می دهد. این کار می تواند گونه های طولانی پایداری را توسعه دهد. این مقایسه ها باعث می شود کودکان نتیجه بگیرند که “شما او را بیش از من دوست دارید” یا “فکر می کنید او بهتر است”.

مقایسه کودکان

8. ایجاد یک قدرت منحصر به فرد در هر کودک:

هر بچه ای دوست دارد از والدین در مورد نقاط قوت آن ها بشنود. صحبت کردن در مورد این قدرت خاص عزت نفس او را تقویت خواهد کرد. شما باید قدرت منحصر به فرد را در هر کودک در علایق و خلق و خوی آن ها پرورش دهید.

9. تکالیف مدرسه را مقایسه نکنید:

هرگز تکالیف مدرسه، کارت های امتیاز و نمرات امتحانی را با خواهر و برادر یا دوستانش مقایسه نکنید. این کارها به کودک شما کمک نمی کنند که سخت تر کار کند. در عوض، باعث خشمشان می شود.

تکالیف کودکان

10. تقویت رفتار مشارکتی:

این یکی از ساده ترین روش ها برای رهایی از حسادت کودکان است. آن ها را به شکلی که از هم دیگر پشتیبانی می کنند، پیوند دهید. لحظاتی را به آن ها برای کار باهم، کمک به هم و انجام کارهای گروهی بدهید. آن ها این رفتارها را تکرار خواهند کرد، چون می دانند که شما می خواهید آن ها این طور باشند.

بنابراین اگر کودکتان به نمرات خوب همکلاسی اش حسادت می کند، یا به این دلیل که برادر بزرگش فقط یک دوچرخه جدید دارد، همراه فرزندتان بنشیند و به او یادآوری کنید که وقتی به چیزی در زندگی دست می یابد و برای آن پاداشی به او داده می شود، او را به یاد آن ها می اندازد. مشارکت نزدیک شما باعث ایجاد یک تفاوت بزرگ برای او می شود.

دلیل و علامت سندروم ثروت در کودکان + راه حل

سندروم ثروت

همه چیز درباره سندروم ثروت در کودکان

سندروم بچه پولدار یا ریکوپاتی نوعی افسردگی شناخته شده و اختلالی می باشد که کودکان خانواده های طبقه متوسط و ثروتمند را تحت تاثیر قرار می دهد. سندروم بچه ثروتمند به ثروت پدر و مادر اشاره نمی کند و به کودکانی مربوط می شود که تمام خواسته هایشان بدون قید و شرط توسط والدین فراهم شده است.

در این بخش از بیا نی نی به ذکر نشانه های سندروم ثروت در کودکان و توضیح آن می پردازیم.

منشا اصطلاح ” سندروم ثروت در کودکان ” چیست ؟

اصطلاح ” سندروم ثروت در کودکان “اولین بار توسط انجمن های روانی به کار برده نشد بلکه مردم از دهه 90  شروع به استفاده از این اصطلاح کردند و در کتاب طلایی این اصطلاح به کار برده شد.

دراین کتاب، نویسنده درباره رفتارغیر مسئولانه و فاقد همدلی کودکان خانواده های ثروتمند صحبت می کند. کودکانی که در خانواده های ثروتمند مورد حمایت زیاد قرار می گیرند و حمایت بیش از حد آن ها و پر کردن کمبودهای آنها با هدایا و پول باعث بروز رفتارهایی در آنها می شود. 

سندروم ثروت

نشانه های سندروم ثروت در کودکان

برخلاف باور بسیاری از مردم سندرم بچه پولدار در خانواده های مرفه و ثروتمند رخ نمی دهد، بلکه این سندرم بیشتر در کودکان و نوجوانان خانواده های طبقه متوسط رایج است. در خانواده های متوسط والدین برای تامین نیازهای خانواده زمان زیادی را به کار کردن اختصاص می دهند و  کمتر فرصت وقت گذراندن و توجه کردن به فرزندان خود را دارند، به همین خاطر برای جبران این خلاء از روش های نادرستی مثل دادن هدیه و تامین نیاز های مالی کودکان به شکل نادرستی استفاده می کنند.

یکی از نشانه های اولیه سندروم ثروت در کودکان هنگامی است که کودکان اغلب خستگی خود را بیان می کنند، آن ها با وجود داشتن اتاقی پر از اسباب بازی و هر نوع ابزار جدید، باز هم دارای چنین احساسی هستند.

در این شرایط والدین و خانواده ها  برای آرام کردن کودک و جلوگیری از کج خلقی و عصبانیت او اقدام به فراهم کردن امکانات بیشتر و فراهم نمودن خواسته های آن ها می کنند اما متاسفانه، این امر موجب تشویق این سندروم می شود. به عبارت دیگر، اگر والدین برای هر کاری که کودک انجام می دهد و یا برای خوب رفتار کردن به آن ها پاداش بدهند، می تواند تاثیر منفی بر روی کودک داشته باشد.

یک راه دیگر که ممکن است باعث تشویق سندروم بچه ثروتمند شود، این است که والدین به جای تهیه نیاز های ضروری تر خانواده و با وجود نبودن پول کافی، باز هم اقدام به تهیه هدایای گران قیمت برای کودک نمایند. 

به طور کلی اگر والدین تنها برای برتری داشتن فرزندشان به دیگران با اعمال فشار بر فرزندان، آن ها را به فعالیت های متعدد تشویق کنند، اگر بی توجهی ها نسبت به کودکان خود را با پول و هدیه جبران کنند، اگر از خطاهای کودک راحت چشم پوشی نمایند نسبت به کار های نادرست او سخت گیری نداشته باشند و به هر طریقی بخواهند کودک را راضی نگه دارند، کودکشان دچار اختلالات روانی خواهد شد.

این سندرم چگونه می تواند بر کودکان تاثیر بگذارد ؟

سندروم ثروت در کودکان بر روی آنها اثرات نامطلوبی را می گذارد که در ادامه به بیان این عوارض پرداخته ایم:

عوارض سندروم ثروت در کودکان چیست؟

  • اغلب کودکانی که تحت تاثیر قرار می گیرند اعتماد به نفس پایینی دارند و انگیزه خود را از دست می دهند.
  • کودکان نمی توانند ناامیدی را تحمل کنند زیرا دچار توهمی می شوند که تصور می کنند سزاوار و لایق همه چیز هستند.
  • این کودکان نمی توانند با مشکلات خودشان مقابله کنند زیرا بر این باورند پدر و مادر همیشه برای حل آن ها کمک می کنند.
  • عدم حساسیت و  بی خیالی در این کودکان باعث می شود آن ها فاقد نظم و انضباط باشند.
  • این کودکان سطوح بالایی از استرس و اضطراب را در شکست های تحصیلی نشان می دهند و زمان سختی را برای حفظ روابط هارمونیک با همکلاسی های خود دارند. 
  • این کودکان برای چیزهای بی اهمیت عصبانی می شوند و اغلب زود رنج هستند و بر سر بی اهمیت ترین و کوچک ترین مسئله از خود واکنش و عصبانیت نشان می دهند.

سندروم ثروت در کودکان

جلوگیری از سندروم ثروت در کودکان

می توانیم از سندروم ثروت در کودکان جلوگیری کنیم؟

درک تلاش های والدین برای حفظ سبک زندگی خانواده از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کودکان باید یاد بگیرند که تلاش های پدر و مادر برای حفظ یک زندگی را درک کنند.

والدین باید به کودکان خود بیاموزند که از وجود امکانات لذت ببرند و در حفظ و نگهداری آن ها  تلاش کنند و قدر شناس باشند.  

والدین باید احساس مسئولیت را در کودکان به وجود آورده و آن را تقویت کنند و به آنها یاد دهند که مسئول باشند و این نیاز به جایزه ندارد. برای تقویت احساس مسئولیت در کودک والدین باید مسئولیت هایی را به کودک بسپارند مثلا میز را مرتب کنند، سطل زباله را بیرون ببرند، اتاق ها را تمیز کنندو کار های شخصی خودش را خود به تنهایی و بدون کمک دیگران انجام دهند.

فعالیت ها ارزش های آن ها را تقویت خواهند کرد. در این موارد والدین نیز باید کودکان را با دنیای واقعی لمس کنند. آن ها باید یاد بگیرند چطور برای دیگران ارزش قائل شوند و چطور به دیگران احترام بگذارند. 

اختصاص زمان بیشتری به کودکان، اعمال محدودیت هایی برای کودکان، آموزش مهارت های مقابله با نا امیدی به کودکان سبب می شود که با اخلاق و احساسات صحیح رشد کنند و برای آن چه که می خواهند به دست بیاورند تلاش کنند و دوران بزرگسالی شاد داشته باشند. 

از چه سنی میشه به بچه ماهی داد؟

ماهی برای کودکان

کودک از چه سنی میتواند ماهی بخورد؟

ماهی یک ماده غذایی سالم است که باید در رژیم غذایی کودک تان قرار بگیرد و معمولا هم افراد از زمانی که شروع به دادنِ غذای جامد به کودک می کنند که معمولاً در سن 6 ماهگی به بعد است، ماهی را هم در نظر می گیرند.

از آن جایی که ممکن است ماهی عامل ایجاد آلرژی باشد، به خاطر همین در استفاده از آن باید دقت کنید و کمی صبر داشته باشید تا مطمئن شوید که بدن کودک تان هیچ واکنشی نشان نمی دهد. به هر حال ماهی یک وعده غذایی مهم است، زیرا سرشار از مواد مغذی از جمله پروتئین و اسید های چرب می باشد؛ اما بسیار مهم است که از بعضی از انواع ماهی ها به کودک خود ندهید، زیرا حاوی سطوح غیر امنی از جیوه هستند که ممکن است به بدن کودک آسیب وارد کند.

آیا ماهی برای کودک سالم است؟

ماهی می تواند نقش بسیار مهمی در تعادل رژیم غذایی کودک داشته باشد، زیرا سرشار از مواد مغذی است و سلامت بدن او را تامین می کند. در واقع ماهی یک منبع سالم از پروتئین ها و لیپیدها است که منبع انرژی هم محسوب می شود و جذب ویتامین های محلول در چربی را بالا می‌ برد. ماهی حاوی اسید چرب امگا 3 است که برای رشد مغزی، بینایی، سیستم ایمنی و سلامت قلب اهمیت بسیار زیادی دارد و حاوی ویتامین د، ویتامین ای، ویتامین ب1، ویتامین ب 3، ویتامین ب6، ویتامین ب12، کلسیم و آهن می باشد.

فواید ماهی

چه نوع ماهی برای کودک بهترین است؟

بعضی از انواع خاصی از ماهی ها حاوی متیل جیوه هستند که به مرور؛ به مغز و سیستم عصبی کودک آسیب می زنند. این که بخواهید بدانید کدام نوع ماهی برای کودک تان مناسب است، باید به سطح جیوه آن دقت کنید.

متخصصان پیشنهاد می کنند که کودکان بین 1 تا 3 سال می توانند هر هفته یک الی 2 وعده از بهترین انواع ماهی استفاده کنند. ماهی خوب و معمولی هم فقط باید یک بار در هفته استفاده شود؛ به طور مثال ماهی سالمون بهترین نوع ماهی است و می توانید 2 بار در هفته از آن به کودک خود بدهید، زیرا سطح جیوه آن بسیار کم است؛ اما ماهیِ تن یک نوع ماهی خوب و معمولی محسوب می شود و به اندازه یک بار در هفته باید آن را محدود کنید. از طرفی نباید از ماهی های بزرگ به کودک خود بدهید، زیرا جیوه بالایی دارد.

از چه سنی میشه به بچه ماهی داد؟

ماهی برای کودکان

کودک از چه سنی میتواند ماهی بخورد؟

ماهی یک ماده غذایی سالم است که باید در رژیم غذایی کودک تان قرار بگیرد و معمولا هم افراد از زمانی که شروع به دادنِ غذای جامد به کودک می کنند که معمولاً در سن 6 ماهگی به بعد است، ماهی را هم در نظر می گیرند.

از آن جایی که ممکن است ماهی عامل ایجاد آلرژی باشد، به خاطر همین در استفاده از آن باید دقت کنید و کمی صبر داشته باشید تا مطمئن شوید که بدن کودک تان هیچ واکنشی نشان نمی دهد. به هر حال ماهی یک وعده غذایی مهم است، زیرا سرشار از مواد مغذی از جمله پروتئین و اسید های چرب می باشد؛ اما بسیار مهم است که از بعضی از انواع ماهی ها به کودک خود ندهید، زیرا حاوی سطوح غیر امنی از جیوه هستند که ممکن است به بدن کودک آسیب وارد کند.

آیا ماهی برای کودک سالم است؟

ماهی می تواند نقش بسیار مهمی در تعادل رژیم غذایی کودک داشته باشد، زیرا سرشار از مواد مغذی است و سلامت بدن او را تامین می کند. در واقع ماهی یک منبع سالم از پروتئین ها و لیپیدها است که منبع انرژی هم محسوب می شود و جذب ویتامین های محلول در چربی را بالا می‌ برد. ماهی حاوی اسید چرب امگا 3 است که برای رشد مغزی، بینایی، سیستم ایمنی و سلامت قلب اهمیت بسیار زیادی دارد و حاوی ویتامین د، ویتامین ای، ویتامین ب1، ویتامین ب 3، ویتامین ب6، ویتامین ب12، کلسیم و آهن می باشد.

فواید ماهی

چه نوع ماهی برای کودک بهترین است؟

بعضی از انواع خاصی از ماهی ها حاوی متیل جیوه هستند که به مرور؛ به مغز و سیستم عصبی کودک آسیب می زنند. این که بخواهید بدانید کدام نوع ماهی برای کودک تان مناسب است، باید به سطح جیوه آن دقت کنید.

متخصصان پیشنهاد می کنند که کودکان بین 1 تا 3 سال می توانند هر هفته یک الی 2 وعده از بهترین انواع ماهی استفاده کنند. ماهی خوب و معمولی هم فقط باید یک بار در هفته استفاده شود؛ به طور مثال ماهی سالمون بهترین نوع ماهی است و می توانید 2 بار در هفته از آن به کودک خود بدهید، زیرا سطح جیوه آن بسیار کم است؛ اما ماهیِ تن یک نوع ماهی خوب و معمولی محسوب می شود و به اندازه یک بار در هفته باید آن را محدود کنید. از طرفی نباید از ماهی های بزرگ به کودک خود بدهید، زیرا جیوه بالایی دارد.

دلیل حاضر جوابی کودکم و راه حلش چیست؟

حاضر جوابی کودک

دلیل حاضر جوابی و تند جواب دادن کودکان

در ابتدا این پرسش به وجود می آید که چرا اصلا کودکان حاضر جوابی می کنند؟ بر کسی پوشیده نیست که کودکان نمی توانند صبور باشند و در صورت نا امیدی یا آزرده شدن به سرعت واکنش نشان می دهند، به خصوص زمانی که نیازهایشان برآورده نمی شود. کودکان سرشار از انرژی و کنجکاوی هستند که اغلب منجر به نافرمانی و سرکشی آن ها می شود. با این حال، در بیشتر موارد، این فقط بخشی از روند رشد کودکان است و در نهایت با افزایش سن آن ها تغییر خواهد کرد.

کودکان به دلایل مختلف حاضر جوابی می کنند؛ آن ها ممکن است با این کار بخواهند استقلال خود را ابراز کنند و اعلام کنند که بدون نظارت یا راهنمایی والدین توانایی انجام کارها را دارند. از نظر کودکان این کار راهی است که آن ها می توانند به شما بفهمانند که به کمک شما نیاز ندارند! اما آیا این خوب است؟ و یا مثلاً گاهی از فرزندتان می خواهید کاری را انجام دهد که البته کاملاً برای انجام آن آماده نیست، در این صورت کودک احساس اضطراب می کند، و با پاسخی ناخوشایند از انجام آن کار سرپیچی می کند.

حاضر جوابی کودک

بهترین راه حل و چاره حاضر جوابی کودکتان

حالا که علل این رفتار فرزندتان را دانستید، در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی راهکارهایی را برای مقابله با حاضر جوابی کودکان در اختیارتان می گذاریم. امیدواریم که این راهکارها برای شما کاربران گرامی به خصوص مادران عزیز مفید و قابل اجرا باشد.

1- بر سرش فریاد نزنید

سعی کنید با کودکانی که تمایل به حاضر جوابی دارند صبورانه برخورد کنید. درک کنید که این فقط یکی از راه هایی است که آن ها می توانند در صورت احساس ناراحتی یا اضطراب در مورد چیزی، خود را با آن ابراز کنند. اگر بر سرآن ها فریاد بزنید یا کلمات تند به کار ببرید، وضعیت را بدترمی کند. بنابراین، ابتدا خونسردی خود را حفظ کنید.

2- در مورد زشتی این رفتار با فرزندتان صحبت کنید

اگر فرزندتان حاضر جوابی می کند، سعی کنید او را وادار کنید در مورد آن موضوع صحبت کند. گاهی اوقات ممکن است احساس نا امیدی یا ترس داشته باشد و کلماتی که از دهانش خارج می شود منطقی نباشد. او به درک نیاز دارد و شما باید با پرسیدن سوالاتی درمورد آنچه که او را آزار می دهد به او آرامش دهید.

جواب پس دادن کودک

3- در مقابل حاضر جوابی همراه بی احترامی کودک بی تفاوت نباشید

گاهی اوقات بچه ها به شما حرف های توهین آمیز می زنند، در این مواقع جلوی آن ها بایستید. اگر این کار را انجام ندهید، آن ها در آینده و همچنین با افراد دیگر به انجام آن ادامه خواهند داد. اگر فرزندتان در جواب درخواست شما پاسخی ناخوشایند می دهد، سعی کنید ابتدا به او زمان بیشتری بدهید، اما اگر او با کلمات بدتر به شما پاسخ داد، در این صورت او باید عواقب کار خود را احساس کند.

4- عوامل تاثیر گذار بر این رفتار کودک را بیابید

اگر فرزندتان عادت به این کار ندارد و به ندرت این کار را انجام می دهد باید به دنبال دلایل آن باشید. این امکان وجود دارد که او توسط شما یا یکی از همسالانش صدمه و آسیبی دیده باشد، یا از دوستان خود، رسانه های اجتماعی و یا اطرافیان الگو برداری کرده باشد. بنابراین با بررسی این عوامل به بهبود این رفتار در کودک خود کمک کنید.

5- عواقب حاضر جوابی را برای او توضیح دهید

مهم است که عواقب این نوع رفتار را به کودک خود گوشزد کنید. توضیح دهید که چرا نمی توانید حاضرجوابی های گستاخانه ی او را تحمل کنید و به او بگویید اگر به همین رفتارش ادامه دهد، دیگران چه واکنشی در قبال رفتار او نشان خواهند داد.

اگر فرزندتان حرفی نامحترمانه زد، از او بخواهید با احترام عذرخواهی کند. به او بگویید که عدم عذرخواهی عواقبی برای آینده او خواهد داشت. کودکان باید از اهمیت احترام به احساسات و شخصیت دیگران به خوبی آگاه باشند.

رفتار با کودک حاضر جواب

6- بهتر شدن رفتارش را تحسین کنید

فرزند خود را به خاطر دستاوردها تحسین کنید و در هنگام شکست هایش او را تشویق و حمایت کنید. تصور کنید اگر فرزندتان جواب شما را ندهد چه اتفاقی می افتد. او نگرش مثبت تری نسبت به زندگی خواهد داشت و اطرافیان در نظرش بهتر خواهند بود. وقتی فرزندتان به موفقیتی می رسد حتما او را تشویق کنید و برایش پاداشی کوچک درنظر بگیرید، حتی در صورت عدم موفقیتش در کاری او را حمایت کرده و به او امید و اطمینان خاطر بدهید.

7- در هنگام شکست های فرزندتان او را تشویق کنید

سعی کنید در هنگام شکست های کودکتان زیاد ناامید نشوید، زیرا ممکن است او از دست شما دلخور و ناراحت شود و آن گونه که شایسته است احساس همدلی را در شما نبیند و از همه مهم تر، نا امید و سرخورده شود.

8- از یک متخصص در این زمینه کمک بگیرید

اگر این رفتارهای فرزندتان ادامه پیدا کرد، بهتر است از یک متخصص و مشاور کمک بگیرید. حتما یک مشاور زبردست در این امربه شما و فرزندتان کمک خواهد کرد. یک مشاور خوب در این زمینه به فرزند شما کمک خواهد کرد تا او به عواقب این رفتارش پی ببرد و در مسیر بهبود رفتار خود قدم بردارد.

متخصص و مشاور کودک

9- فرزند خود را با بچه های دیگر مقایسه نکنید

فرزند خود را با دیگران مقایسه نکنید. این کار عواقبی را دنبال دارد؛ عزت نفس و اعتماد به نفس را در فرزند خود از بین می برید، او را از درون افسرده می کنید و او به تدریج جریح و سرکش می شود. به مرور زمان و با تکرار این رفتارتان او را جریح تر می کنید و یکی از عواقب این کار حاضر جوابی فرزندتان و حتی بی احترامی او نسبت به شما خواهد بود.

10- بهترین الگو برای فرزندتان باشید

برای از بین بردن رفتار پاسخگویانه فرزندتان، الگویی خوب برای او باشید. این بهترین راه برای کمک به او در تغییر رفتارش است. اگر فرزند شما شاهد باشد که والدینش با پدربزرگ و مادربزرگش رفتاری محترمانه و خوب دارند، او نیز همین روش را دنبال می کند.

11- خودتان را سرزنش نکنید

هیچ گاه این گونه رفتار فرزند خود را به خود نگیرید و شخصی سازی نکنید. یادتان باشد که جلوی فرزندتان خود را سرزنش نکنید چرا که این رفتار فرزند شما به این معنی نیست که شما مشکلی دارید. بنابراین به جای سرکوب و سرزنش خود راهی برای حل مشکل پیدا کنید.

و اما حرف آخر

هنگامی که کودکتان جواب شما را می دهد، ممکن است نشانه ای از رشد او باشد. در این مرحله، بسیار مهم است که شما والدین رفتارهای اشتباه خود را به شیوه ای درست و مودبانه تغییر دهید. وقتی کودک این گونه رفتار می کند، شما والدین اغلب دچار نگرانی و سردرگمی می شوید اما نگران نباشید، تقریباً همه والدین در جهان آن را تجربه کرده اند و می کنند. بنابراین، با رعایت این نکات که در اختیارتان گذاشتیم، می توانید این رفتار را در فرزند خود بهبود بخشیده و البته زندگی و شخصیت او را به بهترین شکل بسازید.

دلیل حاضر جوابی کودکم و راه حلش چیست؟

حاضر جوابی کودک

دلیل حاضر جوابی و تند جواب دادن کودکان

در ابتدا این پرسش به وجود می آید که چرا اصلا کودکان حاضر جوابی می کنند؟ بر کسی پوشیده نیست که کودکان نمی توانند صبور باشند و در صورت نا امیدی یا آزرده شدن به سرعت واکنش نشان می دهند، به خصوص زمانی که نیازهایشان برآورده نمی شود. کودکان سرشار از انرژی و کنجکاوی هستند که اغلب منجر به نافرمانی و سرکشی آن ها می شود. با این حال، در بیشتر موارد، این فقط بخشی از روند رشد کودکان است و در نهایت با افزایش سن آن ها تغییر خواهد کرد.

کودکان به دلایل مختلف حاضر جوابی می کنند؛ آن ها ممکن است با این کار بخواهند استقلال خود را ابراز کنند و اعلام کنند که بدون نظارت یا راهنمایی والدین توانایی انجام کارها را دارند. از نظر کودکان این کار راهی است که آن ها می توانند به شما بفهمانند که به کمک شما نیاز ندارند! اما آیا این خوب است؟ و یا مثلاً گاهی از فرزندتان می خواهید کاری را انجام دهد که البته کاملاً برای انجام آن آماده نیست، در این صورت کودک احساس اضطراب می کند، و با پاسخی ناخوشایند از انجام آن کار سرپیچی می کند.

حاضر جوابی کودک

بهترین راه حل و چاره حاضر جوابی کودکتان

حالا که علل این رفتار فرزندتان را دانستید، در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی راهکارهایی را برای مقابله با حاضر جوابی کودکان در اختیارتان می گذاریم. امیدواریم که این راهکارها برای شما کاربران گرامی به خصوص مادران عزیز مفید و قابل اجرا باشد.

1- بر سرش فریاد نزنید

سعی کنید با کودکانی که تمایل به حاضر جوابی دارند صبورانه برخورد کنید. درک کنید که این فقط یکی از راه هایی است که آن ها می توانند در صورت احساس ناراحتی یا اضطراب در مورد چیزی، خود را با آن ابراز کنند. اگر بر سرآن ها فریاد بزنید یا کلمات تند به کار ببرید، وضعیت را بدترمی کند. بنابراین، ابتدا خونسردی خود را حفظ کنید.

2- در مورد زشتی این رفتار با فرزندتان صحبت کنید

اگر فرزندتان حاضر جوابی می کند، سعی کنید او را وادار کنید در مورد آن موضوع صحبت کند. گاهی اوقات ممکن است احساس نا امیدی یا ترس داشته باشد و کلماتی که از دهانش خارج می شود منطقی نباشد. او به درک نیاز دارد و شما باید با پرسیدن سوالاتی درمورد آنچه که او را آزار می دهد به او آرامش دهید.

جواب پس دادن کودک

3- در مقابل حاضر جوابی همراه بی احترامی کودک بی تفاوت نباشید

گاهی اوقات بچه ها به شما حرف های توهین آمیز می زنند، در این مواقع جلوی آن ها بایستید. اگر این کار را انجام ندهید، آن ها در آینده و همچنین با افراد دیگر به انجام آن ادامه خواهند داد. اگر فرزندتان در جواب درخواست شما پاسخی ناخوشایند می دهد، سعی کنید ابتدا به او زمان بیشتری بدهید، اما اگر او با کلمات بدتر به شما پاسخ داد، در این صورت او باید عواقب کار خود را احساس کند.

4- عوامل تاثیر گذار بر این رفتار کودک را بیابید

اگر فرزندتان عادت به این کار ندارد و به ندرت این کار را انجام می دهد باید به دنبال دلایل آن باشید. این امکان وجود دارد که او توسط شما یا یکی از همسالانش صدمه و آسیبی دیده باشد، یا از دوستان خود، رسانه های اجتماعی و یا اطرافیان الگو برداری کرده باشد. بنابراین با بررسی این عوامل به بهبود این رفتار در کودک خود کمک کنید.

5- عواقب حاضر جوابی را برای او توضیح دهید

مهم است که عواقب این نوع رفتار را به کودک خود گوشزد کنید. توضیح دهید که چرا نمی توانید حاضرجوابی های گستاخانه ی او را تحمل کنید و به او بگویید اگر به همین رفتارش ادامه دهد، دیگران چه واکنشی در قبال رفتار او نشان خواهند داد.

اگر فرزندتان حرفی نامحترمانه زد، از او بخواهید با احترام عذرخواهی کند. به او بگویید که عدم عذرخواهی عواقبی برای آینده او خواهد داشت. کودکان باید از اهمیت احترام به احساسات و شخصیت دیگران به خوبی آگاه باشند.

رفتار با کودک حاضر جواب

6- بهتر شدن رفتارش را تحسین کنید

فرزند خود را به خاطر دستاوردها تحسین کنید و در هنگام شکست هایش او را تشویق و حمایت کنید. تصور کنید اگر فرزندتان جواب شما را ندهد چه اتفاقی می افتد. او نگرش مثبت تری نسبت به زندگی خواهد داشت و اطرافیان در نظرش بهتر خواهند بود. وقتی فرزندتان به موفقیتی می رسد حتما او را تشویق کنید و برایش پاداشی کوچک درنظر بگیرید، حتی در صورت عدم موفقیتش در کاری او را حمایت کرده و به او امید و اطمینان خاطر بدهید.

7- در هنگام شکست های فرزندتان او را تشویق کنید

سعی کنید در هنگام شکست های کودکتان زیاد ناامید نشوید، زیرا ممکن است او از دست شما دلخور و ناراحت شود و آن گونه که شایسته است احساس همدلی را در شما نبیند و از همه مهم تر، نا امید و سرخورده شود.

8- از یک متخصص در این زمینه کمک بگیرید

اگر این رفتارهای فرزندتان ادامه پیدا کرد، بهتر است از یک متخصص و مشاور کمک بگیرید. حتما یک مشاور زبردست در این امربه شما و فرزندتان کمک خواهد کرد. یک مشاور خوب در این زمینه به فرزند شما کمک خواهد کرد تا او به عواقب این رفتارش پی ببرد و در مسیر بهبود رفتار خود قدم بردارد.

متخصص و مشاور کودک

9- فرزند خود را با بچه های دیگر مقایسه نکنید

فرزند خود را با دیگران مقایسه نکنید. این کار عواقبی را دنبال دارد؛ عزت نفس و اعتماد به نفس را در فرزند خود از بین می برید، او را از درون افسرده می کنید و او به تدریج جریح و سرکش می شود. به مرور زمان و با تکرار این رفتارتان او را جریح تر می کنید و یکی از عواقب این کار حاضر جوابی فرزندتان و حتی بی احترامی او نسبت به شما خواهد بود.

10- بهترین الگو برای فرزندتان باشید

برای از بین بردن رفتار پاسخگویانه فرزندتان، الگویی خوب برای او باشید. این بهترین راه برای کمک به او در تغییر رفتارش است. اگر فرزند شما شاهد باشد که والدینش با پدربزرگ و مادربزرگش رفتاری محترمانه و خوب دارند، او نیز همین روش را دنبال می کند.

11- خودتان را سرزنش نکنید

هیچ گاه این گونه رفتار فرزند خود را به خود نگیرید و شخصی سازی نکنید. یادتان باشد که جلوی فرزندتان خود را سرزنش نکنید چرا که این رفتار فرزند شما به این معنی نیست که شما مشکلی دارید. بنابراین به جای سرکوب و سرزنش خود راهی برای حل مشکل پیدا کنید.

و اما حرف آخر

هنگامی که کودکتان جواب شما را می دهد، ممکن است نشانه ای از رشد او باشد. در این مرحله، بسیار مهم است که شما والدین رفتارهای اشتباه خود را به شیوه ای درست و مودبانه تغییر دهید. وقتی کودک این گونه رفتار می کند، شما والدین اغلب دچار نگرانی و سردرگمی می شوید اما نگران نباشید، تقریباً همه والدین در جهان آن را تجربه کرده اند و می کنند. بنابراین، با رعایت این نکات که در اختیارتان گذاشتیم، می توانید این رفتار را در فرزند خود بهبود بخشیده و البته زندگی و شخصیت او را به بهترین شکل بسازید.

بهترین راه دارو دادن به کودک + نکاتی بسیار مهم

دادن دارو به کودک

ترفند ساده برای دارو دادن به کودک

همه ما در کودکی طعم و مزه تلخ و گچی آنتی بیوتیک ها و چرک خشک کن ها را به یاد داریم. این امر طبیعی بود که با دیدن بطری صورتی دارو شروع به دویدن و پنهان شدن می کردیم و در نهایت پس از دقایقی مقاومت خسته می شدیم و گریه کنان مجبور به خوردن دارو می شدیم.

همین امر سبب استرس والدین هنگام دادن دارو نیز می شد اما حال که خودمان پدر مادر شده ایم لازم است با رعایت ترفندهایی دارو را بدون دغدغه کودکی مان به آن ها بدهیم. در این قسمت از بیا نی نی به معرفی این ترفند ها از زبان یک پزشک اطفال می پردازیم تا زین پس با خیالی راحت به کودک دارو بدهید.

روش هایی ساده برای دادن دارو به کودک

1. به کودک حق انتخاب دهید :

هنگامی که کودک بیمار می شود احساس و رفتارش خارج از کنترل می شود بنابراین به او کمک کنید تا حق انتخاب داشته باشد در حالی که مصرف دارو انتخابی نیست به آن ها گزینه های ساده ای برای انتخاب پیشنهاد دهید:

• نحوه مصرف دارو (از طریق سرنگ یا فنجان)

زمان مصرف دارو ( قبل و یا بعد از لباس پوشیدن)

• مکان مصرف دارو (در میز آشپزخانه یا هنگام تماشای تلویزیون )

ممکن است کودک ترجیح دهد دارو را به تنهایی و یا با کمک والدین مصرف کند. صرف نظر از انتخاب کودک او را تحت نظارت داشته باشید.

دادن دارو به کودک

2. اجتناب از خفگی کودک از طریق دارو:

توجه داشته باشید کودک چه مقدار دارو می تواند قورت دهد زیرا در غیر اینصورت سبب می شود دارو در گلویش بپرد. گاهی نیز مجبورید دارو را به بخش های کوچک تری تقسیم کنید.

هنگام دارو دادن به کودکان و نوزادان دقت کنید که دارو را به سمت گونه، پشت یا کنار زبانش تخلیه کنید و سپس صبر کنید تا قبل از تخلیه دارو از دهانش آن را ببلعد. همچنین زمانی که به کودک دارو می دهید او را در حالت عمودی یا نشسته قرار دهید تا به گلویش نپرد.

3. به کودک علت دارو خوردن را توضیح دهید:

اگر کودک به قدری بزرگ شده است که متوجه حرف شما شود به او توضیح دهید که چرا باید دارو بخورد. طبق گفته فردی که اخیرا پرستار خواهر زاده 4 ساله اش بود :او به دلیل عفونت گوش مجبور به مصرف آنتی بیوتیک بود. هنگامی که بطری صورتی دارو را سمتش می بردم از خوردن دارو امتناع می کرد و می گفت:اوه، حال بهم زن است. به همین دلیل از او پرسیدم آیا می دانی به چه علت باید دارو بخوری؟ و او در پاسخ شانه ای بالا انداخت. به او توضیح دادم که دارو به بهبودی گوشش کمک می کند و می تواند پس از آن به کودکستان برود و با بچه ها بازی کند.

صحبت ما ترفندی است که کودک با خوردن دارو متقاعد شود.

دارو دادن به کودک

4. مثبت باشید:

شرایط را با رفتاری مثبت تحت کنترل خود درآورید. فراموش نکنید که کودک را به خاطر خوردن دارو بدون هیچ مقاومتی تحسین کنید. کودک باید متوجه شود که دارو خوردن تنبیه نیست. توجه داشته باشید که او را برای دارو خوردن تهدید نکنید.

5. به کودک جایزه بدهید:

کودکان در سن مدرسه با تحسین کردن انگیزه پیدا می کنند. برای کودک خود نموداری تهیه کنید تا با هر بار خوردن دارو بدون مقاومت برچسب ستاره ای دریافت کند. همچنین می توانید تعیین کنید که با چند بار دریافت برچسب موفق به کسب جایزه خواهد شد.

6. طعم دهنده ای خوشمزه به دارو اضافه کنید :

قبل از دریافت دارو از داروخانه از دارو ساز بپرسید آیا می تواند داروهایی با طعم گیلاس، انگور، موز و هندوانه را جایگزین کند یا خیر. اگر کودک را نیز در انتخاب سهیم کنید بهتر است. این موضوع به مبحث کنترل نیز کمک می کند.

دادن دارو به کودکان

7. داروهایی با فرمالیسیون شربت، کپسول و جویدنی انتخاب کنید:

با پزشک یا داروساز کودک درباره فرمول دارو صحبت کنید. گاهی داروها بصورت قرص های جویدنی یا بصورت کپسول هستند، شما می توانید محتویات آن را خارج و روی غذا بپاشید. گاهی نیز بصورت قرص هایی هستند که می توان آن ها را به تکه های کوچک تقسیم کرده تا کودک همراه غذا به راحتی آن را قورت دهد.

8. دارو دادن به کودک را تبدیل به پروسه ای سرگرم کننده و خلاق کنید :

خلاق باشید! دوز مناسب دارو را توسط سرنگ یا فنجان های پلاستیکی درجه دار بررسی کنید اما این امر بدان معنا نیست که به همان شیوه نیز دارو را به کودک بدهید. ممکن این است کودک ترجیح دهد تا از قاشقی که شخصیت های کارتونی دارد یا حتی فنجان کوچک مورد علاقه اش برای خوردن استفاده کند. برای کودک نقش بازی کنید و مقداری از دارو را به عروسک و یا حیوان مورد علاقه اش بدهید.

9. اگر ممکن است دارو را با غذای روزانه کودک مخلوط کنید :

تغییر دادن مزه دارو از طریق مخلوط کردن با شربت شکلاتی، سس پنکیک، پودینگ، سس سیب و ماست می تواند روشی موثر باشد. به جای مخلوط کردن نیز می توانید مقدار کمی از دارو را روی قاشق ریخته و آن را با ماست، سس شکلات و یا بستنی پوشش دهید. در نتیجه اولین چیزی که کودک مزه می کند یک میان وعده خوش مزه می باشد.

برخی از داروها را نمی توان با وعده های غذایی کودک مخلوط کرد پس لازم است درباره محدودیت این امر از پزشک یا داروساز سوال کنید. برخی دیگر از مخلوط کردن های پیشنهادی عبارتند از:

– برای کودکان بزرگ تر از طعم دهنده های شیرینی چون آبمیوه استفاده و برای نوزادان داخل شیشه شیر یا فنجان بریزید. این کار را تنها با موافقت پزشک انجام دهید.

– بین دارو و خوراکی مورد علاقه کودک تناوب ایجاد کنید به عنوان مثال، مقدار کمی از دارو را با توت فرنگی رسیده، کمی شکلات، ماست میوه ای و آبمیوه به کودک بدهید و این روند را تا زمانی که دوز دارو تمام نشده ادامه دهید.

10. از پزشک او کمک بگیرید :

برخی از داروها می توانند به جای 4 بار مصرف در روز، 2 بار مصرف شوند. چنان چه با این امر مشکل دارید با پزشک او مشورت کنید.

• نکته :داروی کودک را در شیشه شیر به همراه مایع دیگر یا در فنجانی بزرگتر مخلوط نکنید زیرا او ممکن است نتواند تمام شیر را بخورد و یا به ناچار باید آن را بخورد، این امر غیر منطقی است.

مشورت با پزشک

آنچه که باید درباره ی دارو دادن به کودک خود بدانید :

1. مقدار مصرف دارو و جذب و دفع آن در کودکان، از بزرگسالان متفاوت است زیرا کبد و کلیه ها در کودکان، تکامل نیافته اند و ممکن است دچار مشکل در جذب و دفع دارو شوند. پس دوز دارو باید مطابق با دستور پزشک و با توجه به سن و وزن کودک به او داده شود.

2. قطره ی ویتامین AD برای پیشگیری از نرمی استخوان و پیشگیری از کمبود ویتامین D در کودکان مفید است.

3. پیش از این هم در بخش سلامت بیا نی نی اشاره شد که آسپرین و دیکلوفناک عوارض زیادی برای کودک دارد. دیکلوفناک سبب کاهش فشار خون می شود.

4. بیشتر عفونت ها در کودکان ویروسی است و ظرف چند روز بهبود می یابد و نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارد پس از مصرف بی رویه و خودسرانه آنتی بیوتیک به کودکان پرهیز کنید.

5. به کودکان زیر دو سال، داروی دیفن هیدرامین ندهید.

6. برای کاهش حساسیت ناشی از سرماخوردگی بینی کودک خود را بشویید و بینی را مداوم تخلیه کنید و مایعات کافی به او دهید و از مصرف آنتی هیستامین بپرهیزید زیرا مصرف آنتی هیستامین سبب خشک شدن ترشحات و تجمع آن در مجاری تنفسی و بالارفتن خطر عفونت می شود.

7. قبل از دو سالگی داروهای ضد سرفه و خلط آور به کودک ندهید و برای کاهش سرفه از مایعات و بخور استفاده کنید زیرا علت سرفه باید مشخص شود، دادن دارو باعث می شود این مکانیسم دفاعی به خوبی عمل نکند.

8. گاهی مادران برای سهولت مصرف دارو توسط کودک قرص را به چند تکه تقسیم می کنند یا کپسول را باز و با مایع مخلوط می کنند اما بعضی از داروها را نمی توان نصف کرد.

روش دارو دادن به کودک

9. اگر به کودک آهن می دهید، زمان مصرف آهن باید با شیر خوردن کودک یک ساعت فاصله داشته باشد زیرا شیر جذب آهن را کمتر می کند.

10. قبل از شش، هفت سالگی کودکان نمی توانند قرص استامینوفن را ببلعند و بهتر است به آنها شربت و قطره استامینوفن که تب بر است را بدهید.

11. داروی ضد درد و ضد تب ایبوپروفن نیز نسبت به استامینوفن بیشتر است و باید این دارو را قبل از شش ماهگی به کودک ندهد. ایبوپروفن روی دستگاه گوارش تاثیر می گذارد و باعث خونریزی گوارشی می شود پس شربت ایبوپروفن را بعد از غذا به کودک بدهید.

12. به کودکان خود دارو گیاهی ندهید زیرا همه ی داروهای گیاهی صد در صد بی خطر نیستند.

13. مصرف هر نوع دارویی برای کودک باید با نظر پزشک معالج باشد.

14. هرگز خوددرمانی نکنید زیرا مصرف بعضی از داروها در دوران کودکی ممنوع است.

15. برخی از کودکان ممکن است نسبت به یک داروی ساده واکنش و حساسیت نشان دهند پس دستپاچه نشوید و سریع با پزشک معالج تماس بگیرید.

16. به تاریخ تولید و انقضای دارو، قبل از مصرف دارو به کودک توجه کنید.

17. به دوز دارویی که به کودک می دهید، توجه کنید.

18. به دستورات درج شده روی دارو توجه کنید.

19. داروها را در جای خنک و دور از نور آفتاب نگه دارید.

دارو دادن به کودک

اگر فرزندم دارو را به بیرون ریخت راه حل چیست ؟

همه ما این مسئله را تجربه کرده ایم که کودک نوپا مقداری از دارو را بلافاصله یا کمی بعد از دهانش بیرون می ریزد، اگر این اتفاق افتاد و دارو به مقدار زیاد از دهانش تخلیه شد با پزشک او تماس بگیرید زیرا مصرف بیش از حد برخی داروها مضر و برخی دیگر بی ضرر است.

هنگامی که زمان مصرف داروی کودک فرا رسید با رعایت این نکات تجربه ای آسان و بدون دلهره برای خود و فرزندتان رقم بزنید.

دلیل اصلی خود سرزنشی در کودکان + راه حل

خود سرزنشی در کودکان

دلیل خودسرزنشی کودکان و راهکاری موثر برای والدین

من سال ها قبل در یک جلسه شرکت می کردم که در آن یک کودک 5 ساله به چشمان من نگاه کرد و در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، جمله زیر را گفت:”من خیلی زشت هستم. به خاطر همین هیچ کس با من بازی نمی کند.”

زمانی که روانشناسان شروع به کار می کنند، در مراحل اول باید با کودکان برخورد داشته باشند و لحظات مختلف را در زندگی آن ها بررسی کنند. بسیاری از کودکان و نوجوانان به طور مداوم خودشان را در یک شرایط منفی مشاهده می کنند و احساس می کنند که کمتر از دیگران هستند.

به عنوان یک خانواده، شما هم باید در این مورد کودکان خود را مورد بررسی قرار دهید که در این قسمت بسیار مهم از خانواده پلاس بیا نی نی علائم چنین رفتارهایی را برایتان بیان خواهیم کرد.

خود سرزنشی کودک

علائم خود سرزنشی در کودکان

احتمالاً جملات زیر را از کودک مبتلا به این مشکل شنیده باشید:

  • من خیلی زشت یا چاق هستم.
  • بینی بسیار بزرگی دارم.
  • پاهای من بسیار تپل است.
  • سرعت من در ورزش بسیار کم است و در مدرسه عملکرد خوبی ندارم.
  • دوستانم من را یک احمق می بینند.
  • این کار را انجام نمی دهم، زیرا نمی توانم از پس آن بربیایم.
  • هرگز نمی توانم کارها را درست به انجام برسانم و همیشه همه چیز را خراب می کنم.

خود انتقادی کودکان

رفتار مناسب شما در برابر خود سرزنشی کودکان

راه های زیادی وجود دارد که بتوانید به این رفتار کودکانتان و خود سرزنشگری و خود انتقادی آن ها پاسخ دهید.

مثلاً:

  • به دقت به حرف های آن ها گوش دهید.
  • توجه و نگرانی خود را ابراز کنید.
  • به آن ها کمک کنید که به بخش های مثبت وجود خود پی ببرند.
  • یاد بگیرید که توجه آن ها را روی فعالیت مثبت شان متمرکز کنید و اجازه ندهید که مدام خودشان را سرزنش کنند.
  • اگرچه که می توانید به آن ها کمک کنید که مهارت مهربان بودن با خود را هنگام مواجهه با این شرایط خودشان افزایش دهند. مهربان بودن با خود به عنوان یک سنت در بسیاری از مذهب ها هم رواج پیدا کرده است و افراد به قدرت آن پی برده اند.

رفتار والدین با کودک

توصیه روانشناسان برای حل مشکل خود سرزنشی در کودکان

استراتژی های مختلفی توسط روانشناسان برای ارتقای مهربان بودن با خود وجود دارد. در این قسمت مواردی از آنها را به شما معرفی می کنیم تا بتوانید آن ها را برای کودکان خود به کار ببندید.

1. آگاه بودن هوشیارانه از خود انتقادی و اثرات آن

افراد باید بدانند که خود انتقادی چه اثراتی دارد و انجام این کار را متوقف کنند و یاد بگیرند که چگونه به درد و غم و ناراحتی خود غلبه کنند. باید ببینند که چه چیزی در ذهن آن ها می گذرد و از تجربیات خود نیز استفاده کنید.

مثلا زمانی که خودتان می گویید، من احمق هستم، صدمات جبران ناپذیری به خودتان وارد می کنید. زمانی که با خودتان فکر می کنید، من زشت و چاق هستم، یعنی دارید این سیگنال را به خودتان می دهید که اصلاً به خود اعتماد و علاقه ندارید.

برچسب های منفی زدن و خود انتقادی می تواند تجربه شما را از زندگی به یک تجربه منفی تبدیل کند.

خوشبختانه ما می توانیم به کودکان در این مسیر کمک کنیم و افکار انتقادی آن ها را بشناسیم و اجازه ندهیم که خودشان را احمق فرض کنند. از آن ها بخواهیم که افکار خود را متوقف کنند و این آمادگی مهربانی را در خودشان به وجود بیاورند.

برخورد با کودکان

می توانیم با جملات زیر شروع کنیم:

  • بسیار متاسفم که این جمله را در مورد خودت می گویی.
  • از این بابت واقعا احساس ناراحتی می کنم، شنیدن این جمله و چنین تفکری واقعاً دردناک است.
  • قطعاً تحمل این احساس بسیار سخت خواهد بود. بسیار متاسفم که چنین فکری در مورد خودت داری. در کنار آن می توانید از جملاتی هم استفاده کنید که خلاف برچسب های انتقادی او را اثبات کند. – – مثلاً فکر نمی کنم این موضوع حقیقت داشته باشد اما در هر حال به خاطر فکری که در سر تو وجود دارد، متاسفم.
  • کاملا مخالف تو هستم اما می دانم که خود انتقادی صدمه زیادی به تو وارد می کند و از این بابت متاسفم هستم. پس سعی کنید با ملایمت و به آرامی نام خود انتقادی را به او یاد دهید و کم کم اثراتش را به او بشناسانید اما در این مورد عجله نکنید.

کودک خود سرزنشگر

2.دقت به طبیعی بودن رفتارها

به خودمان یادآوری کنیم که بسیاری از ما انسان ها ویژگی ها و رفتارهایی داریم که از آن ها راضی نیستیم و بدن و ذهن ما هم دقیقا آنطور که می خواهیم طراحی نشده اند

باورها و احساساتی در ذهن ما در مورد خودمان وجود دارد که آن ها را دوست نداریم. به همین دلیل باید باور کنیم که این رفتارها و ویژگی ها جزئی از فاکتورهای بیولوژیکی شخصیت ما می باشند و در نهایت در همه افراد هم وجود دارد.

پس باید به خودمان یادآوری کنیم که این اتفاقات، شکست ها و ناامیدی ها کاملاً طبیعی هستند و در مغز همه انسان ها وجود دارند. پس ما یک انسان طبیعی با ساختار بیولوژیکی نرمال می باشیم.

افسردگی کودکان

مثلاً می توانیم در این مواقع جملات زیر را به خودمان بگوییم:

  • البته که من مضطرب می شوم اما مغز همه انسان ها این گونه طراحی شده است.
  • پایبند بودن به ورزش اصلا کار راحتی نیست زیرا مغز من طوری طراحی شده است که مدام راحتی را انتخاب کند.
  • اکثر افراد از خیلی از کارها در زندگیشان شرمنده هستند و این کاملا طبیعی است.
  • جای تعجب نیست که با خودم جنگ و جدل داشته باشم، زیرا در حال پرورش خودم هستم.
  • همه انسان ها یک چیز را در ظاهر خودشان دوست ندارند.

همچنین می توانیم با در اختیار گذاشتن اطلاعاتی مانند طبیعی بودن این اتفاقات و رفتارها و چگونگی عملکرد مغز انسان و تجربیات انسان های دیگر با کودکمان صحبت کنیم و آن ها را آرام کنیم.

خود انتقادی کودکان

مثلاً می توانیم جملات زیر را به کار ببریم:

  • همه انسان ها اینطور فکر می کنند که من و تو هم شامل آن ها هستیم.
  • افراد بسیار زیادی را می شناسم که با خودشان سر فلان مسئله درگیری دارند.
  • همه انسان ها ممکن است در زندگی ناتوانی هایی داشته باشند.
  • مغز من و تو و همه به گونه ای طراحی شده است که برای چیزهایی که می خواهد بجنگد. بنابراین قطعاً تو می توانی به آن چیزهایی که می خواهی برسی.
  • این تجربه را قبلاً داشتم اما می توانم از آن درس بگیرم.
  • ذهن ما به گونه ای طراحی شده است که می خواهد ما را در امنیت کامل نگه دارد و از چیزهایی که می ترسیم دور کند.

اعتماد به نفس کودک

3. درمان کردن خود با مهربانی

یکی دیگر از جنبه های مهربان بودن با خود این است که چیزهای خوب و تجربیات خوبی را برای خودمان رقم بزنیم. به معنای این که خودمان را در شرایطی قرار دهیم که احتمالاً مهربانی، رضایت و تجربه های خوبی دریافت می کنیم.

باید به خودمان اجازه یک خواب مناسب و راحت تر انجام دادن کارها، استراحت کردن بین شرایط مختلف و کاهش استانداردها را در بعضی از شرایط یادآوری کنیم. همچنین می توانیم خودمان را تشویق کنیم تا راه هایی را پیدا کنیم و از طریق آن سالم بمانیم و جملات زیر را به خودمان بگوییم:

  • زمانی که احساس ناراحتی می کنم با کتاب خواندن یا انجام یک کار سرگرم کننده حس من بهتر می شود. آیا دوست داری تو هم همین کار را انجام دهی؟
  • آیا اجازه دارم که در آغوش بگیرمت؟
  • اکنون وظیفه تو در زندگی این است که با خودت مهربان باشی. صدمه زدن به خودت با این حرف ها هیچ کاری را از پیش نمی برد و تو سزاوار این صدمات نیستی.

مهربانی با کودکان

4. معطوف کردن توجه و قدرت به توانایی ها و تغییرات و رشد

زمانی که از خودمان انتقاد می کنیم و افکار منفی داریم، همه توجه ما به نقاط منفی زندگی می رود. باید یاد بگیریم به جای آن به خودمان یادآوری کنیم که قدرت درونی بسیار زیادی داریم و پتانسیل های ما بسیار بالا است.

باید به ذهنمان یاد بدهیم که فقط روی مشکلات تمرکز نکنیم و فقط ضعف ها را نبینیم و با تمرین کردن به چیزهای خوب هم فکر کنیم.

مثلاً می توانیم جملات زیادی را بیان کنیم:

  • با فلان مسئله در خودم مشکل دارم اما می دانم که در فلان کار بسیار عالی هستم.
  • من با گذشته خودم بسیار تفاوت دارم و تغییر کردم.
  • من می توانم خودم را از این مسیر پیشرفت دهم.

نکات مثبت خود را به یاد داشته باشید. گاهی اوقات می توانید لیستی از این موارد را یادداشت کنید و مقابل چشمان خود قرار دهید که به یادآوری این لحظات و اتفاقات مثبت کمک کند.

همچنین می توانید تمرکز و قدرت درونی تان را بالا ببرید.

قدرت درونی

مثلا:

  • می دانم که این کار را بهتر انجام می دهم.
  • می دانم که مهارت خاصی در فلان موضوع دارم.
  • من عاشق تماشا کردن خودم هنگام انجام این کار هستم.

چنانچه در ادامه ی این بخش از بیا نی نی اشاره شده است بسیاری از والدین هم می توانند قدرت و توانایی های کودک شان را به آن ها یادآوری کنند و به او کمک کنند که خودش هم این توانایی ها را شناسایی کند.

مثلاً سوالات زیر را از او بپرسید:

  • به نظرت نقطه قوت تو در زندگی چیست؟
  • چه چیز را در مورد خودت دوست داری؟
  • در مورد چه چیزی به خودت افتخار می کنی؟
  • اخیراً چیزی را در خودت ارتقا و رشد داده ای؟

رفتار صحیح والدین

آموزش مهربانی کودک به خودش یعنی پایین آوردن استانداردهای او؟

نگرانی هایی برای والدین وجود دارد که این مسئله را اینگونه بیان می کنند:اگر به کودکمان بگوییم که فلان کار خودش را کنار بگذارد یا بگوییم که با خودش مهربان باشد، پس احتمالاً واکنش بدی نشان می دهد یا فکر می کند که می تواند از هر راهی رفتار کند و در آخر با خودش مهربان باشد.

دو پاسخ برای این سوال وجود دارد:

اول این که کمک کردن به کودک برای مهربان بودن با خودش به معنای این نیست که رفتارهای غیر کمک کننده دیگر را کاهش دهیم و اجازه دهیم تا هر کاری که می خواهد انجام دهد. می توانید کودک خود را تشویق کنید که در طول انجام قوانین خانوادگی یا بعد از آن انجام آن ها، خودش را تشویق کند و نتایج کارهای خوبش را ببیند.

دوم هیچ شواهدی مبنی بر این وجود ندارد که تشویق کردن کودک برای مهربان بودن با خود عاملی برای کاهش استاندارد های رفتاری و اخلاقی او است. در حقیقت خلاف این موضوع را به اثبات می رساند.

مطالعات نشان می دهد افرادی که بیش از بقیه با خودشان مهربان هستند، با دیگران هم مهربانی بیشتری دارند و سطح خجالت و احساس گناه در رابطه با دیگران هم در آن ها کم تر است و هیچ چیز بهتر از این نخواهد بود.

به بچه ات یاد بده اینجوری از حقش دفاع کنه

تربیت کودک

آموزش دفاع از حق خود در کودکان

بدون شک قوانینی خاص در مدارس یا برخی از خانواده ها، بودن در کنار بچه های قلدر و زورگو می تواند عامل ایجاد فشار در کودکان باشد.‌ در واقع این فشار چیزی است که آن را به طور مداوم در زندگی احساس می‌ کنند. شما باید به کودک تان آموزش دهید تا بتواند اعتماد به نفس خود را دوباره تقویت کرده و با این فشار ها مبارزه کند و به نوعی از حق خودش در جایی که باید؛ دفاع کند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی رفتارهایی را به شما آموزش می‌ دهیم که می توانید به فرزند خود یاد بدهید تا بتواند از خودش دفاع کند.

هوش هیجانی را به او آموزش دهید

به کودک تان یاد بدهید که چگونه هوش هیجانی خود را به طور مداوم تقویت کند. با انجام این کار او احساساتش را می شناسد، سرنخ ها را پیدا می کند و می تواند تصمیمات بهتری اتخاذ کند. از طرفی طرز فکر دیگران را هم می فهمد و تعامل بهتری با آن ها خواهد داشت.

تربیت کودک 

دفاع از خود را مدل سازی کنید

وقتی که کودک بداند چگونه باید در برابر ظلم ایستادگی کند و چگونه تمایلاتش را نشان دهد، قطعا موفق تر هم عمل می کند. سعی کنید الگو و مدل خوبی برایش باشید تا از شما یاد بگیرید که چگونه از خود دفاع کند.

اجازه دهید که سوالاتش را بپرسد

حتی با اعتماد به نفس ترین بچه ها هم ممکن است نتوانند سوالات شان را به زبان بیاورند. باید به آن ها یاد بدهید که در چنین حالتی هر طور که شده سوالات خود را بپرسند و از حق خودشان دفاع کنند.