چطور از کودکی که آزرده ایم معذرت خواهی کنیم؟

معذرت خواهی

معذرت خواهی از کودک

 وقتی فرزندتان را آزرده خاطر میسازید بهتر است از وی پوزش بطلبید و این رفتار را به وی بیاموزید سعی کنید وی را تحقیر و سرزنش نکنید و در اینصورت از او معذرت خواهی کنید.

معذرت خواهی

نحوه معذرت خواهی از کودک

خوب است بدانید که می توانید به خاطر کاری که خودتان انجام داده اید یا واکنشی که نسبت به رفتار کودک داشته اید، از او عذرخواهی کنید، بدون این که رفتار نادرست کودک را مورد پذیرش قرار دهید و یا از آن چشم پوشی کنید. با این روش، کودک متوجه می شود که شما قصد نادیده گرفتن قوانین را ندارید و نه تنها شما نفوذ و قدرت خود را در محیط خانه از دست نمی دهید، بلکه الگوی خوبی برای فرزندتان شده و او را تشویق می کنید تا در صورت انجام کار اشتباه، عذرخواهی کند.
اگر نشان بدهید که قدرت اعتراف به اشتباهات و پذیرفتن عواقب ناشی از آن را دارید، کودک نیز می آموزد که چنین قدرتی را در خودش ایجاد کند و مهم تر از آن، نتیجه ای است که شما از آن اشتباه می گیرید. می توانید با فکر کردن در مورد آن، رفتارتان را اصلاح کنید تا کودک هم با مشاهده شما، این شیوه رفتاری را یاد بگیرید.
 
عذرخواهی فرصتی به وجود می آورد تا هر دو طرف یکدیگر را ببخشند و معنای بخشش را تجربه کنند. اگر کودکان یاد بگیرند که در محیط خانواده، قادر به عذرخواهی و بخشش باشند، و در عین حال عواقب کارشان را بپذیرند، بعدها در روابط اجتماعی خود موفق تر و موثرتر عمل خواهند کرد.
 
شیوه های گوناگونی برای اذعان به اشتباه و معذرت خواهی از کودک وجود دارد که از میان آنها می توان به عذرخواهی با کلمات، انجام دادن کاری برای کودک و یا هدیه دادن به او اشاره کرد. شما می توانید با توجه به شرایطی که دارید، یکی از این سه راه را انتخاب کنید تا دلخوری کودک را برطرف کنید. 

مواد غذایی مفید برای افزایش هوش کودکان

کودکان

مواد غذایی که می تواند قدرت مغز کودکان را افزایش دهد

محققان دریافتند که مصرف برخی مواد غذایی در عملکرد بهتر کودکان در دوران تحصیل تاثیر گذار بوده و از ابتلا به آلزایمر پیشگیری می کنند.

این مواد غذایی برای بهبود عملکرد مغز کودک لازم هستند.یک رژیم غذایی سالم و متعادل نه تنها برای بدن کودکان مفید است بلکه برای مغز هم سودمند است. مصرف مواد غذایی درست می تواند به بهبود عملکرد مغز، حافظه و تمرکز کمک کند.

کارشناسان کودکان و بزرگسالان را تشویق می کنند که مصرف غذا های حاوی لوتئین را برای بهبود قدرت عملکرد مغز افزایش دهند. غذا های حاوی لوتئین می تواند عملکرد کودک را در مدرسه بهبود بخشد که این ماده در رنگدانه سبزیجات برگ سبز، زرده تخم مرغ، کیوی و کلم بروکلی یافت می شود.
یک مطالعه جدید نشان می دهد، کودکان صرف نظر از IQ یا علل شخصیتی با مصرف بروکلی عملکرد تحصیلی بهتری داشتند و امتحان ها را با نمرات بهتری گذارنده اند.
علاوه بر بهبود عملکرد مغز مصرف غذاهای حاوی لوتئین برای سلامت چشم ها نیز مفید است و در درمان بیمارانی که در خطر از دست دادن بینایی هستند تاثیر مثبت ویژه ای دارد.
در مطالعه انجام شده محققان ابتدا فعالیت مغز، چشم و سطح لوتئین را در 50 کودک 8 تا 10 ساله اندازه گیری کردند و از آن ها خواسته شد تا یک فعالیت شناختی انجام دهند.
در نتیجه تحقیقات دیده شد که کودکان با سطح بالای لوتئین عملکرد چشمی بهتری دارند و در انجام کار شناختی نیاز به دقت کمتری داشتند.

کودکان

تاثیر مواد غذایی بر هوش کودکان

مظالعه ای نیز در کودکان هشت و نه ساله انجام شد و تناسب اندام، IQ، وضعیت اجتماعی، اقتصادی، شاخص توده بدنی و میزان لوتئین در بدن کودکان مورد بررسی قرار گرفت.
استاد محقق، نعمان خان سرپرست این کار تحقیقاتی گفت:
در مطالعات خود دریافتیم اگر سطح لوتئین کاهش پیداکند توانایی مغزی یک کودک کمتر می شود.
وی افزود:در ایالات متحده و بسیاری از نقاط جهان، کودکان و بزرگسالان اغلب هر روز میوه و سبزیجات استفاده نمی کنند، محققان اغلب بر چگونگی تاثیر رژیم غذایی در چاقی کودکان تأکید می کنند، اما کمتر مطالعه ای صورت گرفته که تاثیر رژیم غذایی در موفقیت تحصیلی کودک را مورد بررسی قرار دهد.
علاوه بر این در مطالعه نشان داده شده که لوتئین در عملکرد مغز افراد در سنین بزرگسالی نیز موثر بوده و افرادی که سطح لوتئین در بدن آن ها بالاتر است قادر به یادگیری مهارت ها و اطلاعاتی هستند که چند سال پیش یاد گرفته اند.
ترکیب موجود در سبزیجات برگ سبز به افزایش “هوش کریستالی” (هوش کریستالی نوع دیگری از هوش است که هدف آن سنجش توانایی انسان ها در بکارگیری دانش های قبلی است) کمک می کند.
محققان آمریکایی اظهار کردند که نتیجه این مطالعه نشان دهنده تاثیر مثبت این ماد غذایی در پیشگیری از ابتلا به آلزایمر است.

چرا بچه های امروزی لوس هستند؟

بچه های لوس

چرا بچه های نسل جدید لوس تر هستند؟

کودکان موجودات در حال رشدی هستند و براساس این که در سال های اولیه زندگی چگونه تربیت شوند وآموزش ببینند، سبک خاص رفتاری پیدا می کنند.

آیا بچه های امروز نسبت به بچه های نسل قبل لوس تر شده اند ؟ این نکته ای است که خیلی زود درباره آن حرف می زنند. والدین اغلب متهم می شوند که سختگیری های لازم را ندارند و اجازه می دهند که فرزندانشان پی در پی اشتباه کنند و نمی گذارند آ نها به اشتباهات خود پی ببرند. زیرا می ترسند دچار افسردگی شوند!

بچه های لوس

بچه های لوس امروزی

امروز می شنویم که پدر ومادرها به بی ادبی های فرزندانشان اهمیت نمی دهند و به جای اینکه پیامد کارهای خلاف و نسنجیده آنها راگوشزد کنند سعی می کنند جلوی مجازات شدن آنها را بگیرند . پدرو مادرهای دوران ما اغلب به خاطر اشتباهان فرزندانشان سرزنش می شوند وبستگان و نزدیکان به جای ارائه راه حلی منطقی فقط در فکر سرزنش آنها هستند.

پدر و مادرهای امروزی که هنوز از سختگیری های پدر ومادرانشان آزرده هستند سعی می کنند به فرزندانشان عشقی را بدهند که فکر می کنند پدرو مادرشان از آنها دریغ کرده اند اما نمی دانند این عشق بی منطقی چه مصائبی را به دنبال خواهد داشت.

به نظر می رسد تربیت فرزندان تنها وظیفه ای است که والدین فکر می کنند قادر به انجامش هستند اما وقتی با فریادهای خشمگینانه فرزندشان روبه رو می شوند ، می فهمند چیز زیادی از تربیت فرزند نمی دانند. شاید علت این اشتباه آن است که والدین فکر می کنند اگر گفتارشان را دایم تکرار کنند فرزندانشان سرانجام پنبه ها را از گوششان بیرون می آورند و رفتارشان را تغییر می دهند.

گاهی اوقات پدر و مادر به انتظار فردا می نشینند فردایی که سر فرزندشان به سنگ بخورد ومتوجه اشتباهش بشود که البته این سربه سنگ خوردن کمی دیر اتفاق می افتد وجزافسوس و ندامت و پشیمانی برای والدین ارمغان دیگری ندارد .

والدین امروزی باید بیاموزند که اگر به تمام خواسته های فرزندانشان تن بدهند در حق آ نها لطفی که نکرده اند، ظلم هم کرده اند. خواسته های بچه ها هیچ وقت تمامی ندارد. از آنجا که بچه ها نمی توانند میان خواسته ها و نیازهای واقعی شان تفاوتی قائل نشوند این وظیفه پدرومادری است که به جای آ نها این تفاوت ها را تشخیص دهند.

اکثر والدین با وظیفه بزرگ کردن و تربیت فرزندان با عشق و خوش بینی برخورد می کنند و عشق را عامل مهمی می دانند ولی اگر این عشق کافی نبود چه باید کرد؟ مسئولیت شما به عنوان یک والد این است که محدودیت های مناسبی را در نظر بگیرید فرزندتان را سالم وایمن نگه داریدو درخانه خود نظم برقرار کنید. باید بیاموزید که عشق لازم است اما کافی نیست. باید به معجون عشق سخت گیری را اضافه کنید تا کامل شود.باید بیاموزید که میان سخت گیری و انعطاف پذیری تعادل برقرار کنید.

چگونه به سوالات بی شمار کودکان پاسخ دهیم

کودکان

علت سوال کردن مکرر کودکان چیست

کودکان بعد از دریافت پاسخ از شما در مورد آن فکر می کنند و حتی آن را با دوستان هم سن و سال خود هم در میان می گذارند. بنابراین از این که کودک شما برای پرسیدن یک سؤال تکراری به شما مراجعه کند، اصلا تعجب نکنید.
سؤالات زیادی ذهن اطفال را مشغول میکند می خواهیم پاسخ هایی برای آن ها بیابیم به برخی از رایج ترین آن ها در این مطلب اشاره کرده ایم با ما در ادامه مطلب همراه باشید

در حالی که فرزندتان از مدرسه تعطیل شده، در ترافیک سنگین مسیر خانه گیر کرده اید و فکر می کنید برای ناهار چه چیزی تهیه کنید ناگهان فرزند 7 ساله تان با صدای بلند می پرسد:«مامان چرا آسمون آبیه؟» شما که همیشه کودکان را به یادگیری علم تشویق می کردید و آرزو داشتید برای یک بار هم که شده به جای پرسیدن قیمت سی دی بازی، یک سؤال درسی از شما بپرسد، اکنون از پاسخ دادن به این سؤال ساده عاجز مانده اید اما شاید دانستن این موضوع که تقریبا اکثر والدین پاسخ روشنی برای این سؤالات ندارند، اندکی باعث آرامش شما شود.

اینها سؤالاتی است که واقعا ذهن کودکان را مشغول می کند اما بزرگ ترها پاسخ روشنی برای آن ندارند. فرزند شما اینها را به صورت موضوعات عادی روزمره نمی پذیرد و باید جواب روشنی دریافت کند که قانع شود. اگر شما هم از دست سؤالات بی شمار و بی پاسخ کودک تان کلافه اید و نمی دانید چه پاسخی باید بدهید، پیشنهاد می کنم این مطلب را با دقت بخوانید.

مطالعات چه می گوید؟

محققان انگلیسی با انجام مطالعاتی روی 2هزار و 500 خانواده متوجه شدند بسیاری از والدین امروزی نمی توانند پاسخ سؤالات علمی و حتی تعداد زیادی از سؤالات معمولی کودکان خود را بدهند. این مطالعات همچنین نشان داد فقط یک سوم والدین به دنبال یافتن پاسخ دقیق برای سؤالات کودکان شان می افتند و متاسفانه بقیه یا دروغ می گویند یا با دادن یک جواب بی ربط به همه چیز پایان می دهند.

کودکان

سؤالات بی شمار کودکان

وقتی جواب را نمی دانیم

با اینکه امروزه ندانستن جواب سؤالات کودکان کاملا طبیعی است اما تقریبا 50درصد از پدر و مادرها از گفتن کلمه «نمی دانم» احساس خجالت می کنند و حتی ممکن است احساس حماقت به آنها دست بدهد. اما باید بدانید زمانی که صحبت از دانش و علوم جدید می شود، معمولا کودکان امروزی اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به پدر و مادر خود دارند. امروزه اطلاعات کودکان به قدری افزایش پیدا کرده که 26درصد والدین معتقدند سواد آنها از فرزندان دبستانی شان کمتر است و در خیلی از موارد مانند کامپیوتر و اینترنت در مقایسه با بچه های شان هیچ چیزی نمی دانند.

پیشرفت تکنولوژی، جا ماندن والدین

پیشرفت تکنولوژی، استفاده از وسایل ارتباط جمعی مدرن مانند کامپیوتر، سی دی های آموزشی و تغییرات زیادی که در محتوای کتاب های درسی به وجود آمده باعث شده کودکان امروزی نسبت به والدین خود اطلاعات به روزتری داشته باشند و در بسیاری از مواقع سؤالاتی فراتر از سواد پدر و مادر خود بپرسند. جالب این جاست که یک پنجم والدین در این مواقع آرزو می کنند کاش بیشتر درس می خواندند یا مطالعه بیشتری می داشتند تا هیچ وقت در این وضعیت قرار نمی گرفتند.

جواب چه سؤالاتی را نمی دانیم

از مجموع سؤالاتی که معمولا کودکان می پرسند و والدین از دادن یک پاسخ روشن به آنها عاجزند می توان به موارد زیر اشاره کرد:«چرا آب دریا شور است؟ خدا کجاست؟ نوزادان چگونه متولد می شوند یا بی نهایت به چه معناست؟»

البته سؤالات ریاضی و علمی بیشتر از همه برای پدر و مادرها دردسر درست می کنند به طوری که نزدیک به 58درصد از آنها نمی توانند سؤال ساده ای مانند دلیل آبی بودن رنگ آسمان را جواب بدهند. زمانی که از والدین پرسیده می شود:«انرژی برق چگونه ساخته می شود؟» بیش از 67درصد از آنها دلیل آن را نمی دانند.

در برابر این سؤال:«نوزادان چگونه به دنیا می آیند؟» نیز والدین سعی می کنند با دادن پاسخ هایی مانند خدا آن را پشت در ما گذاشته است یا ما آن را پیدا کرده ایم کودک کنجکاو خود را قانع کنند.
سؤالاتی در مورد خدا و سرنوشت انسان ها بعد از مرگ هم از جمله مواردی هستند که بسیاری از والدین را به دردسر می اندازد. برای مثال زمانی که یک کودک از پدر خود می پرسد:«برای مادربزرگ بعد از مرگ چه اتفاقی می افتد؟» نزدیک به 40 درصد از والدین این گونه به فرزندشان جواب می دهند:«او پیش خدا رفته.» یا «مادربزرگ اکنون در بهشت است.» یا «او تبدیل به یک فرشته شده و همیشه در حال نگاه کردن به توست.

هرگز کودک را مجبور به درس خواندن نکنید

درس خواندن

کودک را به درس خواندن تشویق کنید

شب ها زودتر کودکان را به بستر بفرستید. کودکان باید قبل از رفتن به مدرسه آمادگی کامل داشته باشند و این وظیفه برعهده والدین آنهاست.

والدین باید به جای اجبار کودک به درس خواندن و مطالعه، وی را تشویق به انجام آن کنند.

روان شناس و مشاور، اظهار داشت:علاقه مند کردن فرد به مطالعه، مهارتی است که باید از دوران کودکی آموزش داده شود تا کودک بیشتر تشویق به درس خواندن شود.

درس خواندن

اجبار کودک به درس خواندن

وی تصریح کرد:والدین به دلیل الگو بودن برای فرزند خود می توانند با انجام مطالعه باعث ایجاد اشتیاق و الگو پذیری برای کودکشان باشند.

او ادامه داد:والدین نباید همیشه توقع بهترین نتیجه ها را از کودک خود داشته باشند بلکه باید نشان دهند که شاهد زحمت های او برای کسب موفقیت و نتیجه بهتر درس خواندن هستند.

این روان شناس در پایان بیان کرد:هرگز نباید کودک را مجبور به مطالعه و درس خواندن کنید بلکه باید اجازه بازی، تماشای تلویزیون و استراحت را در زمان مناسب به فرزند خود دهید.

اسباب بازی برای کودک در مسافرت ضروری است

اسباب بازی

اسباب بازی برای کودک در سفر

کودکان زیر 3 سال وسایل، اسباب بازی، خوراکی و … بسیاری دارند که هنگام مسافرت باید همراه خود داشته باشید تا کودک بهانه گیری نکند.

سفر رفتن وسایل خاص خودش را می خواهد ، در هنگام سفر پدر و مادر وسایل ضروری را آماده می کنند و در صندوق عقب ماشین می گذارند اما نباید وسایل ضروری کودکشان را فراموش کنند. با بیدار شدن کودک در اولین روز مسافرت ، بهانه گیری های او شروع می شود ، یک نواختی جاده ، کم تحرکی در ماشین و.. باعث شده که او کلافه شود.

اسباب بازی

اسباب بازی کودک در سفر

بازی های شادی آور در سفر
بی قراری های او که بالا می گیرد. مادر یادش می افتد اسباب بازی های کوچولو را با خود نیاورده است. اسباب بازی برای کودک در سفر جزو لوازم کاملاً ضروری و مهم برای داشتن سفری خوش و آرام همراه با کودک است. کودک در مواقع عادی زندگی اش ساعت ها مشغول بازی با لوازم است بنابراین تحمل سفر برای مدت طولانی آن هم بدون سرگرمی برایش بسیار سخت می شود. از این رو تهیه اسباب بازی های مناسب سفر راهکاری کمک کننده برای آرامش خانواده در سفر است. همراه داشتن چند قطعه اسباب بازی مانند سایر وسایل مورد نیاز سفر مهم است زیرا در طول سفر اسباب بازی ها کودکان را سرگرم نگه داشته و مهارت های رشد و اجتماعی آنها را بالاتر می برد.

روانشناس در این باره می گوید:نوع اسباب بازی که می بایست والدین در سفر برای فرزندشان انتخاب کنند بسته به اینکه سفر چه کیفیتی دارد، فرق دارد. معمولاً کودکان پائین تر از سن 3 سال با هر شیء سرگرم می شوند و آنها شاید ساعت ها مشغول بازی با یک شیء بدون هدف خاصی شوند و از این بازی لذت هم ببرند اما کودکان بالاتر از سن 3 سالگی معمولاً بازی بی هدف را دوست نداشته و ابزار را هدفمند در بازی ها به کار می گیرند. او ابتدا درباره آنچه دردسترس است خوب فکر کرده و بعد مطابق با چارچوب ساخته شده ذهنش از ابزار کمک می گیرد و با این شکل مهارت های فکری پیدا کرده و قوه خلاقیتش نیز تقویت می شود.

این روانشناس ادامه می دهد:«کودکانی که بیشتر از 3 سال دارند بازی های غیرتکراری و جدید برایشان لذت بخش تر است. بنابراین آنها دوست دارند در مسافرت با ابزاری جدید برای تفریح و سرگرمی شان آشنا شوند.

کودکان 2 تا 6 ساله از بازی های تکراری مثل ریختن شن در سطل لذت می برند. آنها ممکن است مدت ها کنار ساحل نشسته و به این کار مشغول شوند ولی کودکان 5 ساله از بازی های ترکیبی و آزمایشی لذت می برند. آنها همواره می خواهند آزمایش کنند که اگر در سطل شن کمی آب دریا را هم بریزند چه اتفاقی خواهد افتاد یا اگر سطل شن را در دریا خالی کنند چه رخ می دهد. بازی ها در این سن تحرک بیشتری گرفته بنابراین مراقبت از آنها توجه بیشتری می طلبد.

کودکان پیش دبستانی قادرند قوانین بازی را تبعیت کرده و به بازی های اجتماعی مشغول شوند. بنابراین آنها معمولاً اسباب بازی هایی که برای بازی های اجتماعی شان کاربرد دارد را بیشتر می پسندند مثل توپ، طناب و حتی یک قطعه گچ یا سنگ. از این رو باید در نظر داشت سفر کردن با کودکان و همراه بردن وسایل بازی مورد نیاز آنها نیازمند توجه و تحقیقی خاص در این مورد است.

سفر با کودکان نوپا
اسباب بازی های سفری اساساً نوع شان با اسباب بازی های موجود در خانه فرق دارد. این لوازم سرگرم کننده کودک معمولاً ویژگی هایی دارند که هم کودک را ساعت ها سرگرم می کند و هم به لحاظ حجم و اندازه به گونه ای هستند که به عنوان باری اضافه در سفر به حساب نمی آیند.

برای سفرهای با خودرو شخصی پیش از تهیه اسباب بازی مناسب می بایست یک صندلی ماشین برای کودک نوپا تهیه کرد. صندلی که میز مخصوص داشته باشد. میزی که کودک به راحتی بتواند روی آن غذا خورده و با اسباب بازی هایش سرگرم شود.
کودکان کمتر از سن یکسال معمولاً در کل سفر همراه با حرکات خودرو به خواب می روند. این کودکان کمتر احتیاج به سرگرم شدن با اسباب بازی دارند.

البته آنها طی سفر مراقبت خاص خود را می طلبند و حتی برخی از آنان که هوشیارتر و گوش به زنگ تر هستند نیز نیاز به اسباب بازی پیدا می کنند ولی در کل کودکان دو ساله در دوره های خواب و بیداری در سفر می بایست با وسایل مخصوص خودشان سرگرم شوند. وسایلی مثل جغجغه، عروسک های پارچه ای یا انگشتی، یا وسایل بازی که به صندلی جلویی نصب شده و برای کودک تحریکات بصری متعددی ایجاد می کند.
بهترین وسایل بازی نفری برای این کودکان کتاب های تصویری است.

کودکان نوپا علاقه خاصی به دکمه ها و سگک ها، زیپ، چسب و… دارند. بنابراین ساخت این وسیله کمک زیادی به والدین می کند. آنها می توانند روی یک پارچه روی هم تا شده چند دکمه با سایز بزرگ، زیپ، چسب و … بدوزند و کودک را ساعت ها مشغول بازی کنند.

به طور کلی اسباب بازی ها هر چه کوچک تر و سبک تر باشند در سفر، بخصوص سفرهای با هواپیما و قطار مناسب تر هستند. کودکان نوپا تا سه سالگی با وسایل بازی ساده به آسانی سرگرم شده و کمتر از بازی های تکراری خسته می شوند اما کودکان بزرگ تر یعنی حدود سن پیش دبستانی که بیشتر از بازی های اجتماعی و جمعی با دیگر کودکان و بزرگ ترها لذت می برند سرگرم کردنشان در سفر سخت تر است. آنها بیشتر اسباب بازی هایی را دوست دارند که به طور الکترونیکی حرکت کرده و سروصدا ایجاد کند اما این قبیل اسباب بازی ها برای سفرهای با هواپیما، قطار و سایر وسایل حمل و نقل عمومی مناسب نیست.

بنابراین در این مواقع بهتر است برای کودک دفتر نقاشی و چند مداد شمعی همراه داشت و با او بازی اجتماعی تصاویر و دانسته ها به راه انداخت. در این بازی یکی از اعضای خانواده تصویری مبهم روی کاغذ کشیده و از کودک می خواهد حدس بزند که تصویر چیست و او را تشویق به تکمیل تصویر می کند.
همراه داشتن عروسک هایی که به عنوان بالشتک کودک مورد استفاده قرار می گیرد نیز در سفر لازم است.

سفر با کودکان پیش دبستانی
به طور کلی سفر با کودکان 4 تا 6 ساله شادی بخش است. زیرا این کودکان مهارت های مراقبت از خود را تا حدودی آموخته و همیشه آماده یادگیری هستند.
تهیه سرگرمی:والدین بهتر است شب قبل از مسافرت از کودکشان بخواهند 3 تا 5 اسباب بازی مناسب سفر را انتخاب کند. انتخاب با کودک است زیرا با این شیوه کودک این احساس را پیدا می کند که جزو یکی از برنامه ریزان در سفر است و با والدین همکاری بیشتری کرده اما والدین نیز نباید غافل بمانند و یک یا دو وسیله بازی را نیز خود انتخاب کرده و همراه داشته باشند تا وقت مناسب به او بدهند. کتاب های رنگ آمیزی، کتاب های قصه، پاکت های بازی و… برای سرگرم نگه داشتن کودکان در این سن و در سفر مناسب است.
یک وسیله مناسب برای کودکان پیش دبستانی دستگاه پخش صوت و هدفون است. با این وسیله کودک می تواند ساعت ها مشغول شنیدن نوارها یا سی دی های قصه شود و بی قراری هایش نیز کمتر شود. البته والدین خودشان می توانند با قصه گویی او را سرگرم کنند یا می توانند از او بخواهند در طول مسیر ماشین های آبی رنگ را بشمارد و با یک بازی خانوادگی جمله سازی همه اعضای خانواده در سفر سرگرم می شوند. مسافرت با کودکان پیش دبستانی این شانس را به آنها می دهد تا مهارت های زیادی یاد بگیرند.
کودکان دوره دبستانی نیز معمولاً بهتر می دانند چگونه خودشان را سرگرم کنند و چه وسیله بازی را در طول سفر همراه داشته باشند. این کودکان که در مرحله نهفتگی رشدی شان قرار دارند معمولاً دوران آرامی را طی کرده و با سرگرمی های پیرامون خود اطلاعات زیادی از محیط می گیرند.

بهترین وسیله برای دارو دادن به کودکان؟

دارو دادن

دارو دادن به کودک با سرنگ

سرنگ ها بهترین وسیله برای اندازه گیری میزان دارو و همچنین نگهداری دارو برای دفعات بعدی استفاده است ودر مقابل قاشق یکی از خطرناکترین و بیماری زا ترین وسایل برای دادن دارو به کودک است یکی از وسایل آشپزخانه می تواند یک عامل مرگبار برای خوردن دارو به ویژه در نوزادان باشد.
کارشناسان هشدار می دهند، دادن دارو به کودک به ویژه نوزادان توسط قاشق می توان اثرات بسیار خطرناکی بر سلامت کودک داشته باشد.
گفتنی است؛ براساس جدیدترین پژوهش ها توسط دانشگاه نیویورک دادن دوزهای دارو با قاشق در 50 درصد مواقع سبب کم دادن یا زیاد دادن دارو به کودک می شود.

 

 دارو دادن

خطرات دارو دادن به کودک با قاشق

 
بررسی ها نشان می دهند، براساس این پژوهش، پزشکان توصیه می کنند والدین به جای دادن دارو با قاشق، به کودک با سرنگ دارو بدهند تا دقیقا براساس دوز دقیق، کودک دارو مورد نیاز را دریافت نمایند.
کم دادن دارو از طریق قاشق سبب “مقاومت به دارو” در کودک و زیاد دادن دارو با قاشق سبب بروز “مسمومیت غذایی” در کودک می شود.

علت دیر دندان درآوردن برخی کودکان چیست؟

دندان درآوردن کودکان

دلیل دیر دندان درآوردن کودکان

رویش دندان های شیری از حدود هشت ماهگی شروع می شود و تا حدود 2/5 سالگی ادامه دارد. بسیاری از والدین با نگرانی از تاخیر رشد دندان های فرزندشان، می پرسند این تاخیر تا چه زمانی طبیعی است.
چرا بعضی بچه ها دیر دندان در می آورند؟ رویش دندان های شیری از حدود هشت ماهگی شروع می شود و تا حدود 2/5 سالگی ادامه دارد. بسیاری از والدین با نگرانی از تاخیر رشد دندان های فرزندشان، می پرسند این تاخیر تا چه زمانی طبیعی است.
باید گفت عوامل متعددی بر رویش دندان ها تاثیر می گذارند. حرکت رویشی دندان پس از آهکی شدن کامل تاج دندان، در حالی که ریشه شروع به تشکیل می کند درون فک به سمت دهان آغاز می شود، بنابراین رشد و نمو ریشه در حرکت دندان ها بسیار مهم است. تغییرات پالپ (مجموعه رگ و عصب) دندان نیز عامل دیگری در رویش دندان ها محسوب می شود. تغییرات در بافت همبند اطراف دندان، تغییرات در استخوان آلوئول فک و تغییرات در بافت انتهای ریشه دندان نیز از همین عوامل هستند. شش ماه تاخیر در رویش این دندان ها، یعنی شروع رویش اولین دندان در یک سال و دو ماهگی، نباید والدین را نگران کند.

 

دندان کودکان

چرا بعضی بچه ها دیر دندان در می آورند؟

به طور معمول مداخله دندان پزشک برای رویش دندان ها حتی پس از این سن نیز کمتر صورت می گیرد. استفاده از وسایل پلاستیکی مخصوص می تواند به تسریع در رویش دندان ها و کنار رفتن لثه از روی آن کمک کند. تاخیر در رویش دندان های شیری نسبت به دائمی ها کمتر دیده می شود. برخی بیماری ها یا عوامل دیگر در تاخیر رویش دندان ها موثر هستند.
در دندان های دائمی عوامل دیگری نیز مانند مسیر رویشی نادرست، دندان شیری انکیلوز (فک جوش)، سابقه ضربه به دندان شیری، سابقه درمان عصب دندان شیری، وجود دندان اضافه یا مواد استخوانی شبیه دندان، وجود کیست، شکل و اندازه غیرطبیعی، جوش خوردن دو دندان مجاور به یکدیگر و مشکلات ساختمان دندان، موثر هستند. لازم به ذکر است که تاخیر در رویش دندان های دائمی تا یک سال و نیم، گرچه نگران کننده نیست اما معاینات در این گروه سنی راحت تر و اقدامات مورد نیاز، آسان تر است بنابراین معاینات به موقع می تواند مفید باشد.

دلیل مشارکت نکردن پدرها در تربیت کودکان

تربیت کودک

چرا پدر در تربیت کودکان دخالت نمی کنند؟

ضرب المثل یک دست صدا ندارد در مورد تربیت فرزند هم صدق می کند. نه شما و نه هیچ کس دیگری به تنهایی نمی تواند نیازهای عاطفی و روانی فرزندش را برآورده کند. مادر و پدر هیچ یک نمی توانند به تنهایی و بدون همکاری دیگری کودک سالمی را بار بیاورند. عاطفه کیانی نژاد، کارشناس ارشد روانشناسی و مدرس دانشگاه می گوید:پدر و مادر هر کدام ویژگی هایی دارند که حذف شان باعث می شود همه چیز به خوبی پیش نرود و به اصطلاح یک جای کار بلنگد. اگر شما هم تصور می کنید با تمام وقت مادری کردن و حذف پدر از گردونه تربیت و وقت گذرانی با کودک، همه دین تان را به کودک خود ادا کرده اید، این مطلب را بخوانید تا بدانید با این تصور چقدر به فرزندتان آسیب می رسانید.

تیر خلاص را به پدر نزنید
حضور موثر و مشارکت پدر در امور تربیتی باعث می شود کودک پدر را صاحب قدرت بداند و به او تکیه کند. وقتی پدر کنار می کشد یا کنار گذاشته می شود، ناخودآگاه این تصور برای کودک ایجاد می شود که پدرش ضعیف است و از پس کارها برنمی آید. در نتیجه به طور طبیعی نمی تواند به یک فرد ضعیف تکیه کند و رابطه سالم او با پدر مخدوش می شود و برایش خلأهایی می سازد که با هیچ چیزی پر نمی شود. لازم به یادآوری است که اولین الگوی هر فردی پدر و مادر اوست و در مقاطع سنی مختلف و در مواجهه با دنیای بیرون آنها همیشه پشت و پناه هستند پس نباید اجازه داد یکی از این پایگاه های مهارت آموزی نابود شود.

 

 تربیت کودک

مشارکت پدر در تربیت کودک

با هم هماهنگ باشید
مرد و زنی که از یکدیگر جدا شده اند و کودک یکی از آنها را هفته ای یک بار می بیند، به مصلحت تربیت کودک باید در امور فرزندپروری با یکدیگر تعامل صحیحی داشته باشند؛ مثلا اگر کودک پیش مادر زندگی می کند، از پدر خواسته شود در همان یک روز که از کودک نگهداری می کند به اصول تربیتی مادر وفادار باشد؛ یعنی اگر بچه عادت دارد هر شب ساعت 9 بخوابد، این نکته در آن یک شب پیش پدر هم رعایت شود. در صورتی که کودک از حضور یکی از والدین محروم شده است، ارتباط با بستگان نزدیک و هم جنس کودک و بزرگسالان هم جنس او، تاثیر بسیار خوبی بر تربیت و رشد او می گذارد؛ مثلا برای یک پسر حضور دایی، عمو و پسرهای شان و برای یک دختر معاشرت با خاله، عمه و دخترهای شان می تواند از نظر احساسی تا حد کمی خلأهای او را جبران کند.

کودکانی که همزمان نمی توانند حمایت پدر و مادر را داشته باشند به دو گروه گفته شده محدود نمی شوند. در حالت سوم هر دو والد زنده هستند و با هم زندگی می کنند ولی یکی از آنها دخالتی در تربیت فرزند ندارد. معمولا این پدرها هستند که به اجبار یا اختیار مشارکتی در فرزندپروری ندارند درحالی که حضور موثر پدر در فرزندپروری باعث می شود کودک تربیت سالم تری داشته باشد. علاوه بر این حضور پدر در تربیت فایده مهم دیگری هم دارد؛ اینکه کودک به این وسیله ارتباط بهتری با پدر برقرار کرده و به او تکیه می کند. مادرانی که در مسیر سرنوشت ساز تربیت کودک به هر دلیلی پدر را حذف می کنند، ناخواسته به کودک شان آسیب می رسانند. پیش از هر چیز باید علت عقب نشینی مشخص شود تا بر اساس آن راهکار متناسب با مشکل را بیابیم.

پدرهای بی مسوولیت
پدری که وظایفش را به درستی انجام نمی دهد و نمی تواند آن طور که باید، از کودک مراقبت کند، در این صورت مادر ترجیح می دهد فرزندش را دست چنین پدری نسپارد تا کمتر آسیب ببیند. گاهی مساله چیزی بیش از بی مسوولیتی است و تنها ماندن کودک پیش پدر برایش خطر دارد. پدرهایی که نمی توانند خشم شان را کنترل کنند و در حالت عصبانیت به اشیا و دیگران آسیب می زنند، قابل اعتماد نیستند. علاوه بر این گاهی پدرهای ناسالمی هم هستند که کودک را آزار جنسی می دهند. طبیعی است مادر برای حفظ جان و سلامت روح و تن کودک نه تنها حاضر نیست پدر را وارد بازی کند بلکه ترجیح می دهد هرچه بیشتر از کودک فاصله بگیرد.

چه باید کرد؟ اگر بی مسوولیتی شامل بی دقتی در یکی، دو مورد باشد، مادر می تواند در فضایی دوستانه، حساس بودن کودک را به پدر یادآوری کند و به اتفاق راه حلی برای این مشکل پیدا کنند اما اگر مادر می داند که پدر کودک آزاری می کند باید به نحوی او را راضی کند تا برای درمان به متخصص مراجعه کند. اگر هم راضی به درمان نشد، بهترین راه این است که کودک را با پدر تنها نگذارد.

 

 تربیت کودک

مشارکت پدر در تربیت کودک

 
مادرهای وسواسی
بعضی مادرها فقط خودشان را دارای صلاحیت می بینند و فکر می کنند پدر هر کاری که انجام می دهد، اشتباه است بنابراین برای اینکه اشتباهات خیالی به تربیت کودک خدشه ای وارد نکند به پدر اجازه مداخله در امور فرزند را نمی دهند یا در یک حالت دیگر آن قدر از رفتار پدر با کودک انتقاد می کنند و ایراد می گیرند که پدر ناچار می شود کناره گیری کند چون در این شرایط هم تحقیر می شود و هم خسته و نمی تواند بیش از این وضعیت را تحمل کند.

چه باید کرد؟مادران وسواسی باید بدانند هیچ کس نمی تواند ادعا کند که دچار اشتباه نمی شود و خود آنها هم ضعف هایی دارند و اشتباهاتی مرتکب می شوند. اولین اشتباه همین نگاه غلط به تربیت فرزند است! راهکار ساده این است که مادر بدون اینکه به همسرش انگ نابلدی بچسباند، با او صحبت و انتظاراتش را مطرح کند تا به یک روش مشخص در تربیت فرزندشان برسند. همچنین بسیار مهم است که والدین همیشه در پی مطالعه و کسب آگاهی در زمینه فرزندپروری باشند. کتاب ها و مقالات بسیار زیادی در این باره وجود دارد که به راحتی قابل تهیه هستند. اگر کسی نمی تواند مطالعه کند، در عوض می تواند از متخصص مشورت بگیرد یا در دوره های فرزندپروری شرکت کند. نفس بالا بردن آگاهی می تواند این مشکل را از بین ببرد.

علت بداخلاقی بچه ها و نحوه برخورد با آن ها

بداخلاقی بچه ها

بداخلاقی و بددهنی بچه ها

برای مدیریت مشکل های رفتاری کودکان در ابتدا باید به این بپردازیم که بدرفتاری کودکان چه دلایلی دارد. چرا کودکان این طور رفتار می کنند؟

روانشناس اطفال ، در خصوص عوامل بداخلاقی و بددهنی بچه ها اظهار کرد:اولین نهادی که کودکان در آن تعلیم و تربیت فرا می گیرند خانواده است که می توانند هر گونه رفتار درون خانواده را فراگرفته و مدام تکرار کنند.

بداخلاقی بچه ها

دلیل بداخلاقی بچه ها

وی اضافه کرد:تکرار رفتارهای بد کودکان به واکنش والدین بستگی دارد، آنها باید طوری رفتار کنند که کودکانشان متوجه اشتباه خود شوند و در واقع رفتار کودکان اقدامی تلافی جویانه برای والدین است.

وی با تاکید بر این که در برخورد با این گونه کودکان باید محتاط بود،گفت:نصحیت و عوض کردن فضای گفتگو و برخورد ملایم از راه های مهم برخورد با این گونه رفتار کودکان است.