سن مناسب برای مسواک زدن کودک

مسواک

آموزش مسواک زدن به کودکان را چگونه و از کی آغاز کنیم

بیش از 40 درصد از کودکانی که به کودکستان می روند پوسیدگی دندان دارند. پوسیدگی دندان نسبت به بیماری های دیگر مثل آسم در بچه های امروز 5 برابر و نسبت به زکام بهاره 7 برابر شایع تر است. بنابراین سعی کنید تا بهترین کار را برای فرزندان خود انجام دهید. اولین گام در راه مبارزه با پوسیدگی دندان تمرین کردن و آموزش دادن عادتهای خوب مسواک زدن است

درحالی که اولین دندان های فرزندتان هنوز درحال درآمدن است، می توانید آنها را با حوله مرطوب یا یک تکه گاز پانسمان تمیز کنید.

هنگامی که دندان های آسیاب عقب کودک در آمدند (در حدود18 ماهگی)، می توانید از مسواک کودک با فرچه نایلونی نرم استفاده کنید.

به آرامی دو طرف داخلی و خارجی دندان ها را روزی دو بار مسواک بزنید.

زبان کودک را نیز تمیز کنید (اگر به شما اجازه داد) تا آن دسته از باکتری ها را که موجب بوی بد دهان می شوند از روی آن بردارید.

به محض اینکه فرچه های مسواک کهنه یا شاخه شاخه شدند، آن را عوض کنید

کی باید به کودک نوپایم اجازه دهم خود دندن هایش را مسواک بزند؟

به محض این که کودکتان بخواهد و توانایی آن را داشته باشد، خوب است که به او اجازه دهید سعی کند خود دندان هایش را مسواک بزند، اگر چه احتمالاً تا زمانی که به سن مدرسه نرسد نمی تواند این کار را به خوبی انجام دهد.

در حالی که کودک دندانش را مسواک می زند، شما نیز همین کار را بکنید و سپس دندان های یکدیگر را چک بکنید تا ببینید تمیز شده است یا خیر. اگر دندان های کودک برق بزند و بدرخشد، کارش را به خوبی انجام داده است. در غیر این صورت، به او بگویید که فکر می کنید «نقطه ای را جا گذاشته است» و خود آن را تمیز کنید.

دندان های نوزادی نقش یک راهنما را برای دندان های دائمی بزرگسالی ایفا می کنند

مسواک

مسواک زدن در کودکان

اگر کودکم تمایلی به مسواک زدن نشان نداد، چه باید بکنم؟

اگر کودکتان هر بار موقع مسواک زدن بهانه گیری می کند، شاید خریدن مسواکی که یکی از شخصیت های کارتونی ویژه بر روی آن وجود دارد، مؤثر واقع شود.

طبق گفته لیز وایت مادر سه کودک در دیابلوی کالیفرنیا، این ترفند به خوبی برای بچه های او جواب داده است:«آدام، اولین فرزند من واقعاً از مسواک زدن متنفر بود تا این که یک مسواک رنگی برایش خریدم. از آن تاریخ به بعد او از مسواک زدن سیر نمی شد.

این مسواک درست همان چیزی بود که لازم داشتم تا او را به مسواک زدن علاقمند کنم». شما نیز می توانید به فرزندتان اجازه دهید چندین مسواک در رنگ های مختلف داشته باشد تا در موقع مسواک زدن بتواند از میان آنها مسواک دلخواهش را انتخاب کند

کودک من چه وقت به فلوراید نیاز دارد و چگونه بدانم که مقدار لازم را مصرف می کند؟

حتی مقدار کمی فلوراید هم برای دندان های در حال رشد مفید است. این ماده معدنی با مستحکم کردن مینای دندان و مقاوم تر کردن آن در برابر اسیدها و باکتری های مضر، از فرسودگی دندان ها جلوگیری می کند.

آب شهری اکثراً با فلوراید غنی شده است (با اداره آب شهرتان تماس بگیرید یا از دندان پزشک خود در این مورد سؤال کنید). اگر میزان فلوراید کمتر از میزان لازم است، با پزشک متخصص اطفال در مورد نیاز به استفاده از مکمل فلوراید مشورت کنید (مقدار توصیه شده برای کودکان زیر 3 سال، 25 میلی گرم در روز است). او می تواند مکمل فلوراید را به شکل قطره یا قرص های جویدنی تجویز کند.

مقدار کم فلوراید برای دندان های کودکتان چیز خوبی است اما قورت دادن مقدار زیادی از آن در طول زمان می تواند به حالتی منجر شود که فلوروسیس flurosis نامیده می شود.

این حالت می تواند موجب ایجاد لکه های سفیدی بر روی دندان ها به هنگام بزرگسالی شود.
اگر در جایی زندگی می کنید که آب آن حاوی فلوراید است، کودکتان به احتمال زیاد مقدار فراوانی فلوراید دریافت می کند.

آب معدنی و آب میوه نیز ممکن است حاوی فلوراید باشند، گر چه مقدار آن به ندرت بر روی بر چسب آنها ذکر می شود.

انجمن دندانپزشکی کودکان آمریکاتوصیه می کند که تا زمانی که کودک دو سالش نشده است، از خمیر دندان حاوی فلوراید استفاده نکنید.

در صورت استفاده نیز باید تنها به اندازه یک نخود بر روی مسواکش خمیر بگذارید.

دلیل این کار این است که کودکان بیشتر تمایل دارند خمیر دندان را قورت بدهند تا آن را روی دندان هایشان پخش کنند.

قورت دادن مقدار زیاد خمیر دندان در طول زمان می تواند به فلوروسیس منجر شود

کی باید بردن کودکم را برای معاینه به مطب دندانپزشکی ببرم؟

انجمن پزشکان متخصص اطفال آمریکا و بیشتر دندان پزشک های کودکان می گویند که وقتی کودک یک ساله شد، در صورتی که مشکلی وجود داشت که پزشک خانوادگی فراموش کرد یا نتوانست تشخیص دهد، بهتر این است که او را نزد دندانپزشک ببرید.
اگر کودکتان هنوز در سن 16ماهگی اولین دندان هایش در نیامده است یا متوجه پوسیدگی دندان در او شدید، آن را با پزشک متخصص کودک خود در میان بگذارید که وی نیز احتمالاً شما را به یک دندان پزشک ارجاع خواهد داد.

سن تشخیص بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی

تشخیص بیش فعالی کودکان

اختلال کم توجهی و بیش فعالی، مشکل بسیاری از کودکان و البته نگرانی بسیاری از والدین است. بعضی از والدین حتی شیطنت و خرابکاری مفرط کودکشان را جدی نمی گیرند و آن را به حساب تیزهوشی و کنجکاو بودن او می گذارند

با توجه به تشخیص کم توجهی-بیش فعالی در 11 درصد کودکان (حدوداً 4.6 میلیون کودک)، این اختلال در آمریکا رایج محسوب می شود. این عدد در سال های اخیر رشد ثابتی داشته است، به طوری که از سال های 2003-2004 تا 2011-2012 شاهد رشد 42 درصدی بودیم.

بیش فعالی

بیش فعالی کودکان

در گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا از اطلاعات یک بررسی جامع انجام شده در سال 2014 استفاده شده است. در این بررسی اطلاعات والدینی که اختلال کم توجهی-بیش فعالی و سندرم ژیل دولاتورت سابقاً در کودکان آن ها تشخیص داده شده بود دریافت شد. در این تحقیق از والدین سوال های گوناگونی درباره ی نحوه ی تشخیص مشکل در کودکان پرسیده شد، از جمله:ابتدا چه کسی در مورد رفتار کودک مشکوک شد و این مشکل ابتدا از طریق چه کسی پیگیری شد.

آکادمی پزشکی اطفال آمریکا بر این باور است که اطلاعات مرتبط با تشخیص باید از طرف چندین فرد مطلع به احوال کودک از قبیل والدین، معلمان و دیگر بزرگسالانی که از کودک مراقبت می کنند گردآوری شود.

محققان با بررسی اطلاعات به این نتیجه رسیدند که در اغلب موارد اولین فردی که نسبت به رفتار کودک نگران شد یکی از اعضای خانواده او بوده است، اما در یک سوم موارد این مسئله ابتدا توسط فردی در مدرسه یا مرکز نگهداری از کودک بیان شده است.

نکته جالب دیگری که توسط محققان نشان داده شد این است که اغلب کودکانی که اختلال کم توجهی-بیش فعالی آن ها توسط یک روان پزشک تشخیص داده شد زیر 6 سال و آنانی که اختلال آن ها توسط یک روان شناس تشخیص داده شد بیش از 6 سال داشتند.
بر اساس گفته های محققان، روش های تشخیصی برای کودکان کمتر از 6 سال محدود هستند. از این رو، در مورد تشخیص هایی که در سنین پایین انجام می شود این نگرانی وجود دارد که شاید این تشخیص ها بدون ارزیابی تمامی اطلاعات موجود انجام شده باشند.

رفتار صحیح هنگام حبس نفس کودک

حبس نفس کودک

علت ریسه رفتن و حبس نفس درکودکان چیست

ریسه رفتن یا حبس کردن نفس یکی از اختلالاتی است که در سنین کودکی شایع است. کودک به دنبال گرفتن شیشه شیر یا وسیله بازی از او تحریک شده، گریه می کند و در نهایت نفسش قطع می شود که افزایش طول مدت حبس تنفس موجب سیاه شدن دور لب او می شود.
مادر فرزندی 6 ماهه هستم. کودکم وقتی چیزی می خواهد و به او نمی دهیم یا بر خلاف میلش کاری انجام می دهیم، ناگهان گریه شدیدی می کند و بعد کبود می شود و نفس نمی کشد. خیلی شرایط سختی است. در این اوقات دست و پایم را گم می کنم و واقعا نمی دانم چه کار کنم و بیشتر اوقات به خواسته او جواب می دهم ولی این کار ادامه دارد و دفعه بعد، بدتر می شود. واقعا نمی دانم چه کار کنم. لطفا راهنمایی ام کنید.
شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که با صحنه ای روبه رو شده اید که در آن کودک گریه شدیدی می کند، کبود می شود و چشم هایش به سمت بالا می چرخد و شما سفیدی چشمان او را می بینید و برای چند لحظه بیهوش می شود. این تجربه بسیار وحشتناک است. پدر و مادر و اطرافیان کودک دست و پای خود را گم می کنند، به صورت کودک آب می پاشند و روش هایی را که اطرافیان در آن لحظه می گویند، به کار می گیرند. اما علت این مشکل چیست و در این موقعیت چه کاری باید انجام داد؟
توجه جلب می کند!
بیشتر اوقات، حبس نفس کودک علت پزشکی ندارد و کودک آن را از کسی یاد نگرفته است بلکه وقتی به یکی از خواسته های کودک نه گفته شده و شروع به گریه کرده و شما به او توجه نکرده اید، این اتفاق افتاده است و او یاد می گیرد که این کار را تکرار کند، چون راهی است که به خوبی می تواند توجه اطرافیان را جلب کند و به خواسته خود برسد.
حبس نفس کودک
 
حبس نفس کودک

راهکارها

اگر برای شما هم این مشکل پیش آمد، راهکار های زیر را به کار ببرید.

با پزشک خود صحبت کنید. اگرچه حبس نفس به ندرت می تواند مشکل پزشکی باشد، اما بهتر است قبل از هر اقدامی به پزشک مراجعه و مشکل را با او مطرح کنید. گاهی ممکن است علت کبود شدن کودک مشکل تنفسی یا قلبی او باشد. بعد از این که از سلامت کودک خود مطمئن شدید، برای حل مشکل خود کارهای زیر را انجام دهید.
یک محل امن در منزل خود پیدا کنید. مکانی را انتخاب کنید که احتمال خطر برای کودک کم باشد؛ برای مثال روی فرش، مناسب تر از تخت خواب است؛ چون امکان دارد کودک غلت بزند و از روی آن بیفتد.
سعی کنید به رفتار کودک به طور کلی توجه نکنید. زمانی که کودک نفسش را حبس کرد اصلا به او توجه نکنید، کودک را به محل در نظر گرفته شده ببرید و او را تنها بگذارید ولی از دور مراقب او باشید.
بهتر است کودک شما را نبیند. یادتان باشد کودک شما را نبیند، اگر کودک برای جلب نظر شما نفسش را حبس کرده باشد، با رفتن شما شروع به نفس کشیدن می کند یا حتی دنبال شما می گردد تا شما او را ببینید. اگر نمی توانید اتاق را ترک کنید، خود را به کاری مشغول کنید؛ برای مثال تابلو های منزل را نگاه یا غذا درست کنید.
صبور باشید. یادتان باشد برای ترک این رفتار کودک به زمان نیاز است. بهتر است یک دفترچه بردارید و تعداد دفعات این رفتار را یادداشت کنید تا شاهد تغییرات باشید.
اعتماد به نفس داشته باشید و با همسر خود در این باره به تفاهم برسید. ما می دانیم که بی توجهی به گریه های کودک در این لحظه چقدر سخت است و گاهی نگران می شوید. بهترین کار این است که در این موقعیت با خود صحبت کنید و بگویید کار درستی انجام می دهید و این به نفع کودک است و مطمئن باشید که زحمات تان به نتیجه خواهد رسید.
رفتارهای مثبت کودک را تقویت کنید. نکته مهم این است که شما زمانی که کودک نفسش را حبس نمی کند، به او توجه کنید؛ برای مثال اگر کودک در شرایطی قرار گرفت که به طور معمول نفسش را حبس می کرده و حالا این کار را انجام نداده است، پیش کودک بروید وچند دقیقه با او بازی کنید.
اگر نمی توانید به کودک توجه نکنید، از روش های دیگر استفاده کنید.
گاهی والدین نمی توانند صحنه حبس کردن نفس کودک خود را تحمل کنند و به آن بی اعتنا باشند. اگرچه بهترین راه حل برای این مشکل، نادیده گرفتن است ولی اگر نمی توانید این کار را انجام دهید تا جایی که امکان دارد به او توجه کمتری داشته باشید.
خونسرد باشید و فریاد نزنید و گریه نکنید، به جای این کار کودک را بغل کنید آب روی صورت وی بپاشید و به صورت کودک فوت کنید و بعد از برطرف شدن کبودی نه کودک را تنبیه کنید و نه خواسته او را انجام دهید.

10 ترفند ویژه برای رشد مغز کودک

رشد مغز کودک

ترفندهای مهم برای رشد مغز کودک

حتما می دانید که هیچ کودکی نابغه به دنیا نمی آید ولی نقش کسی که او را پرورش می دهد و در مورد اهمیت آموزش قبل از دبستان و رشد مغزی کودکان اطلاع دارد، بسیار مهم است.

در زمان تولد، مغز نوزاد 100 میلیارد نرون دارد. طی چند سال اول زندگی کودک، مغز او دوره ای شگفت انگیز از رشد را طی کرده و در هر ثانیه، بیش از یک میلیون ارتباط عصبی تولید می کند. این فرایند رشد مغز، تحت تاثیر عوامل زیادی است، شامل روابط کودک، تجربیات و محیط.

رشد مغز کودک

نکات مهم برای رشد مغز کودک

در یک محیط مثبت، ارتباطات و کانال های عصبی مغز، فرصت بهتری برای اتصال به هم دارند که در نتیجه باعث می شود از همان کودکی، مهارت های یادگیری زبان، منطق و برنامه ریزی او تقویت شوند. شما به عنوان پدر و مادر می توانید گام هایی در جهت شروع هر چه بهتر زندگی کودک تان داشته و همراه با رشد جسمی، مغز او نیز خوب رشد کند.

1. سیگار کشیدن در دوران بارداری ممنوع
اگر می خواهید کودک تان قبل از تولدش، رشد جسمی و مغزی خوبی داشته باشد اصلا نباید سیگار بکشید و در معرض دود سیگار هم قرار نگیرید. سیگار، اولین دلیل پیامدهای ناخوشایند برای نوزدان است. مواد شیمیایی مضر موجود در دود سیگار می توانند اثرات مخربی بر مغز کودک متول نشده ی شما بگذارند. اگر در دوران بارداری سیگار بکشید، مواد سمی وارد جریان خون تان شده و تن ها منبع تغذیه و اکسیژن جنین تان مسموم خواهد شد. بچه هایی که والدین شان سیگار می کشند، تغییراتی در ساختار و عملکرد مغزشان ایجاد شده که منجر به اختلالات یادگیری، ناهنجاری های رفتاری و آی کیوی نسبتا پایین در این بچه ها خواهد شد.

2. از شیر خود کودک تان را تغذیه کنید
شیر مادر برای نوزاد یک ضرورت است که علاوه بر ساختن سیستم ایمنی او، برای رشد مغزش هم خوب است. چربی و کلسترول موجود در شیر مادر، رشد مغز کودک را تضمین می کند. در یک تحقیق معلوم شد نوزدان نارسی که در عرض 28 روز اول زندگی شان از شیر مادر تغذیه کرده بودند، برخی نواحی در مغزشان، حجم بیشتری داشته، آی کیوشان بالاتر بوده، دست آوردهای آکادمیک شان بهتر بوده و حافظه ی فعال و عملکردهای حرکتی شان نیز مطلوب تر بود.

3. هر چه زودتر کودک را با موسیقی آشنا کنید
هرچه زودتر کودک تان را با موسیقی آشنا کنید، بیشتر می توانید رشد مغز او را تقویت کنید. موسیقی سبب بهبود سلامت ادراک و شناحت او می شود. در واقع موسیقی موجب ترشح دوپامین در مغز شده که انگیزه ی یادگیری را در کودک برانگیخته می کند. موسیقی می تواند مطالعه کردن را لذت بخش کرده و به کودک کمک کند دنیای پیرامونش را بهتر بشناسد.
آموزش موسیقی در سنین اولیه ی کودکی می تواند تاثیر شگرفی بر رشد مغز او بگذارد. محققان دریافتند کودکان خردسالی که موسیقی را فرا می گیرند، در مقایسه با کودکانی که تحت تعلیم موسیقی نیستند، در عرض یک سال، رشد مغزی و حافظه ی بهتری خواهند داشت. مطالعات نشان داده آموزش موسیقی قبل از 7 سالگی به رشد مغز کمک می کند. بچه هایی که در سنین پایین، فراگیری موسیقی را شروع می کنند، در جسم پینه ای مغز (کورپوس کالوزوم)، ارتباط های بهتری دارند، یعنی قسمتی از مغز که نیمکره راست و چپ را به هم متصل می کند.

4. زمان تماشای تلویزیون و استفاده از تبلت و … را محدود کنید
فرقی نمی کند سرتان چقدر شلوغ است، مشغله های تان را بهانه نکنید تا فرزندتان را بیشتر پای انواع اسکرین ها بنشانید. صرف کردن زمان زیاد پای تلویزیون و … منجر به تضعیف عملکرد آکادمیک شده و کودک زمان کمتری را صرف بازی های خلاقانه می کند که چاقی، پرخاشگری، مشکلات خواب و ناهنجاری های رفتاری از پیامدهای آن است. ضمنا سپری کردن ساعات طولانی پای تلویزیون و …، یعنی تعامل کمتر بین شما و کودک تان. در صورتیکه این تعاملات برای رشد کودک بسیار اهمیت دارد.

5. برای کودک تان کتاب بخوانید
شما به عنوان پدر و مادر باید کتاب خواندن را از سنین بسیار پایین برای کودک خود شروع کنید. برایش هر روز کتاب بخوانید، حتی وقتی خیلی کوچک است! کتاب خواندن را تبدیل به یک آیین پیش از خواب کنید و هر چیزی که برای فرزندتان لذت بخش است، برایش بخوانید. کودک خردسال شما حتی شاید معنی کلمات را درک نکند، اما این را خوب می فهمد که شما از کتاب و مجلات، اطلاعات و دانش کسب می کنید، در نتیجه او هم به کتاب و مطالعه علاقه مند خواهد شد.
کتاب خواندن برای بچه ها باعث ایجاد تفاوت هایی در فعالیت مغز آن ها می شود و به یادگیری زبان و مهارت های سوادآموزی او کمک خواهد کرد.

6. به ورزش کودک تان اهمیت دهید
ورزش برای همه در هر سنی مفید است، حتی برای بچه ها. در واقع ورزش و فعالیت های بدنی منظم، یک راه ساده، اما بسیار مهم برای رشد مغز کودک در سنین اولیه ی اوست. ورزش کردن باعث تقویت حافظه و بهبود قابلیت های یادگیری شده و از ریسک ضعف های شناختی و زوال عقل در مراحل بعدی زندگی می کاهد.
همچنین ورزش به جریان خون و اکسیژن رسانی به مغز کمک می کند، در نتیجه اعصاب، عملکرد بهتری داشته و کودک شما از سلامت جسمی و روحی و ادراکی بهتری برخوردار خواهد شد. مطالعه ای که در سال 2008 انجام شد نشان داد برنامه ی ورزشی سیستماتیک می تواند رشد برخی از انواع پردازش های ذهنی را که گفته می شود در مواجهه با چالش های زندگی مهم هستند، تقویت کند. تحقیقی دیگر هم نشان داده کودکانی که از لحاظ جسمی فعال و متناسب هستند، هیپوکامپوس بزرگ تری داشته و از نظر حافظه نیز عملکرد بهتری دارند

7. غذاهای سالم به کودک تان بدهید
عادت تغذیه ی درست را باید از همان دوران کودکی در وجود کودک نهادینه کرد. بدن رو به رشد کودک نیاز به تغذیه ی مناسب دارد که نه فقط برای جسمش بلکه برای رشد ذهنی او نیز ضروریست. برای اینکه مواد مغذی لازم را به بدن کودک خود برسانید به او اسفناج، انواع بِری، سیب، جو دوسر، بروکلی، شکلات تلخ، پرتقال، کلم برگ، هندوانه، شیر، بادام و تمام انواع مغزعا را بخورانید.
از دادن فس فود، هله هوله، غذاهای فرآوری شده و نوشابه هایی که شیرین کننده های مصنوعی دارند به کودک تان خودداری کنید. این جور مواد غذایی، هیچ ارزش غذایی ندارند و نمی توانند مواد مورد نیاز فرزند تان را تامین کنند و حتی به سلامت او آسیب های جدی نیز می زنند. همچنین اجازه دهید کودک تان با دست های خودش غذا بخورد تا مهارت های حرکتی او تقویت شود. اجازه دهید بافت و طعم غذا ها را کشف کند و هماهنگی دست و چشم او تقویت شده و از خوردن، لذت ببرد. هرگز هنگام تغذیه کودک تان، پای تلویزیون ننشینید.

8. به کودک تان کافئین ندهید
کافئین در نوشابه های انرژی زا، نوشابه های غیرالکلی و آدامس ها وجود دارد. کافئین زیاد می تواند رشد مغز کودک تان را تحت تاثیر منفی قرار دهد و شکل گیری ارتباطات کلیدی در مغز را مختل کند. ضمنا کافئین روی نشانگرهای ساختاری و رفتاری بلوغ مغز اثر می گذارد.

9. برای کودک تان اسباب بازی های خلاقانه تهیه کنید
اسباب بازی های جالب زیادی در بازار وجود دارد، اما برای تقویت رشد مغز کودک تان، بهتر است انتخابگر باشید و اسباب بازی هایی را انتخاب کنید که خلاقیت و ابتکار کودک تان را به کار بگیرد. اهمیت دادن به نوع اسباب بازی به رشد مهارت های کودک کمک می کند، مهارت هایی، چون جوابگو بودن، زبان و ارتباط، کنترل هیجان، انعطاف پذیری فهم و شناخت و مهارت های اجتماعی.
اسباب بازی خوب لزوما نباید گران باشد، بلکه وسایل بازی باید ساده و بی خطر بوده و اجازه دهند تخیل و تصور کودک، برانگیخته شود، نقل و انتقال آن راحت باشد و چالش ایجاد کند.

10. برای کودک تان وقت بگذارید
شما باید بخشی از وقت گرانبهای خود را به کودک تان اختصاص دهید تا مهارت های کلامی و ارتباطی او را به خوبی تقویت کنید، بنابراین حین شیردادن به کودک، با او در مورد چیزی حرف بزنید یا آهنگی را برایش بخوانید و وقتی بیرون می روید، به چیزهای مختلف اشاره کنید و آن ها را نام ببرید.

روش کنترل کودکان برای استفاده از بازی های رایانه ای

بازی های رایانه ای

کنترل کودکان برای بازی های رایانه ای

رایانه ها که امروز تقریباً در بیش تر شئون زندگی انسان ها راه یافته اند، هم چون دیگر ساخته های دست بشر، دو روی سکه دارند که یک روی آن، بهره گیری درست و مفید برای سرعت بخشی، دقت در کارها و کمک به پیش رفت امور است و روی دیگر آن، استفاده های نادرست و نابجا است که گاه، آسیب های فراوان را در پی دارد و استفاده از آنها در بین کودکان رواج پیدا کرده است.
با توجه به اهمیت موضوع در مورد شناخت فواید و مضرات بازی های رایانه ای برای کودکان عاطفه کیانی نژاد ، کارشناس ارشد روانشناسی بالینی به گفتگو نشسته که در ادامه می خوانید.
وی در ابتدا گفت :باید واقع بین باشیم که بازی های کامپیوتری جالب هستند.کودکان حرکات تولید شده توسط خودشان و امتیاز آوردن و تجربه هیجان را دوست دارند. بعضی از بازی های کامپیوتری جنبه آموزشی نیز دارند.

آنها هماهنگی بین دست ها و چشم ها را زیاد می کنند و توانایی های پردازش اطلاعاتی را که از چند راه مختلف حسی همزمان وارد مغز می شوند، بیشتر می کنند و زمان واکنش به محرک ها را کاهش می دهند و از جنبه دیگر استفاده زیاد از بازی های کامپیوتری باعث می شود که کودک در انجام فعالیت های مهم دیگر نظیر تکالیف مدرسه کوتاهی کند.
این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی ادامه داد :اگر احساس می کنید کودکتان بیش از حد با انجام بازی های کامپوتری مشغول شده است باید با آن به صورت جدی برخورد کنید.
به طور کلی حداکثر زمانی که کودک می تواند به تماشای تلویزیون یا بازی با کامپیوتر بپردازد نباید از سه ساعت در روز تجاوز کند.

 

 بازی های رایانه ای

زمان استفاده کودکان از بازی های رایانه ای

 
با این حال به خاطر بسپارید که در مورد بسیاری از کودکان جالب بودن و جذابیت بازی ها در ابتدا بیشتر است و به مرور زمان کم می شود. کیانی نژاد در مورد مورد راه های برخورد موثر با کودکان در مقابل استفاده از بازی های کامپیوتری گفت :والدین با راهکارهای مختلف می توانند در استفاده موثر از کامپیوتر توسط کودکان دخیل باشند که برخی از آنها عبارتند از:

 

کنترل کودکان برای بازی کردن:

1- همراه کودک بازی کنید تا زمان را بتوانید کنترل کنید.

2- از بازی های کامپیوتری به عنوان جایزه استفاده کنید.از این برنامه ها به عنوان انگیزه ای برای انجام کارهای مهم نظیر تکالیف مدرسه یا کارهای منزل استفاده کنید. مثال:”علی می تونی بعد از اینکه مشق هایت را نوشتی و من آنها را دیدم نیم ساعت با کامپیوتر بازی کنی”

3- اجازه دهید کودک از بازی کردن سیر شود.هدف از این برنامه این است که کودک از بازی های کامپیوتری دلزده و سیر شود تا این بازیها دیگر جذابیت اولیه را برای وی نداشته باشند.
می توانید روزهای خاصی مثل روزهای تعطیل را در نظر بگیرید که کودک ساعات زیادی را به بازی های کامپیوتری بپردازد تا خسته شود دراین تکنیک حتی وقتی خسته شد به او بگویید باید کمی دیگر بازی کند.

4- روش محروم کردن را به کار بگیرید.هنگامی که روش های فوق موفق واقع نشد کامپیوتر را قفل کنید و یا اینکه سیم آن را بیرون بکشید. به تدریج به او بفهمانید نتیجه سوء استفاده از امکانات چه خواهد بود و مدت زمان محروم شدن از کامپیوتر را برای او مشخص کنید.

راهکاری برای برطرف کردن خجالت و کم رویی در کودکان

خجالت کودکان

رفع خجالت کودکان با هفت رفتار صحیح

عارضه خجالت مواقعی پیش خواهد آمد که کودک در موقعیت های ناآشنا قرار گیرد یا هنگام تعامل و گفت وگو دچار اضطراب و ناراحتی های عصبی شود، یا زمانی که تصور می کند به طریقی مورد توجه دیگران قرار گرفته است، در آن حالت بی نهایت ناراحت و خشمگین شود.

آیا کودک تان در خانه پرحرف است اما در جمع خجالتی و کم حرف؟ یا این که همیشه و همه جا خجالتی است؟ طبق گفته های روانشناسان خجالت و کم رویی در دوران کودکی امری کاملا طبیعی است. روش های زیادی وجود دارد که والدین می توانند به کار ببرند تا به کودک کمک کنند که پوست خود بیرون بیاید. در این جا 7 روش برای کمک به حس آرامش و اعتماد به نفس کودک آمده است.

روش هایی برای کمک به حس آرامش و اعتماد به نفس کودک

مداخله نکنید

وقتی می بینند کودکتان برای دوست شدن با بچه هایی که در پارک مشغول بازی هستند درگیر است جلو می روید و با اشاره به بچه هایی که در حال تاب بازی هستند ضربه آرامی به شانه هایش می زنید و او را به جلو هل می دهید. اما روانشناسان این کار را تایید نمی کنند چون اگر در این کار دخالت کنید کودک تحمل سرخوردگی را یاد نخواهد گرفت. (به عنوان مثال:یاد نمی گیرند که چگونه وقتی در شرایط خاصی قرار می گیرند باید رفتار کنند) این ارزشمندترین مهارتی است که او نیاز دارد در محیط مدرسه بلد باشد.

اما نزدکیش باشید

فرض می کنیم قرار است کودکتان را به یک جشن تولد ببرید. آنجا تا زمانی که کودک احساس امنیت و آرامش کند کنارش باشید. به او این فرصت را بدهید که با محیط های جدید آشنا شود و اخت بگیرد. تا زمانی که نسبت به محیط جدید احساس آرامش پیدا کند دور و برش باشید سپس او را تنها بگذارید. نیاز نیست که تا لحظه آخر کنارش بمانید. او باید بپذیرد که شما قرار است بروید و او هم قرار است که خوب باشد.

آن ها را برای موقعیت های جدید آماده کنید

باز هم همان جشن تولد را در نظر بگیرید. رفتن به خانه شخصی برای اولین بار کمی او را عصبی می کند. قبل از رفتن با او صحبت کنید و او را نسبت به آن جا آشنا کنید. به عنوان مثال بگویید:هفته بعد قرار است به جشن تولد سالی برویم. مثل تولدی که ماه پیش رفتیم قرار است شادی کنیم و کیک بخوریم.

خجالت کودکان

درمان کودکان خجالتی

با مثال آن ها را راهنمایی کنید

هیچ وقت از کودکتان کاری را که هیچوقت خودتان حاضر به انجام دادنش نیستید نخواهید. به عنوان مثال:با آدم هایی که میبینی مهربان و گرم و صمیمی باش. بچه ها معمولا رفتار پدر و مادرشان را تقلید می کنند. وقتی خودتان در کنار غریبه ها احساس آرامش نمی کنید چگونه می توانید از کودکتان انتظار داشته باشید که چنین کاری را انجام دهد.

به زور چیزی را جلو نبرید

چیزهای جدید را به کودکتان با استفاده از رویکرد عاملی معرفی کنید. رویکرد عاملی تکنیکی است که تنها یک یا دو چیز را در یک زمان تغییر می دهد. به عنوان مثال بچه همسایه را به خانه دعوت کنید تا با کودک شما مشغول بازی و سرگرمی شود. سپس برای تغییر محیط آن ها را به پارک ببرید. وقتی دیدید شرایط کاملا برای کودک آرام است دوستان دیگری را هم دعوت کنید تا برای بازی به آن ها ملحق شوند. آرام آرام به کودکتان فرصت دهید تا خودش را با تمام این شرایط وفق بدهد.

درباره لحظات پر اضطراب خودتان با او صحبت کنید

حتی بچه هایی که خجالتی نیستند هم با خجالت موقعیتی مواجه می شوند. به خصوص هنگام شروع مدرسه. به کودک اجازه دهید بداند که هر کسی ممکن است با این لحظات پر اضطراب مواجه شود. درباره لحظات پر استرسی که خودتان داشتید (مثل صحبت کردن در جمع) و درباره این که چگونه آن شرایط را مدیریت کردید (در محیط کار یک کنفرانس ارائه دادید تا دیگر خجالت نکشید) بگویید.

مشکلات شایع تغذیه ای در کودکان پیش دبستانی

تغذیه کودکان

بد غذایی ها و عادات های تغذیه ای غلط در کودکان پیش دبستانی

کودکان 1 تا 5 سال همچنان دوران رشد را سپری می کنند، بنابراین نیاز به مقدار انرژی و پروتئین و سایر مواد مغذی با افزایش سن کودک بیشتر می شود. برای تأمین کلیه مواد مغذی مورد نیاز کودکان، برنامه تغذیه آنان باید شامل ترکیبی از مواد مغذی مختلف از 4 گروه اصلی غذایی باشد.

بد غذایی و مشکلات تغذیه ای در کودکان پیش دبستانی شایع و میزان بروز آن در این دوره بین 16% تا 75% است. اکثر مشکلات تغذیه ای و بدغذایی ها، جزئی بوده و بر رشد و وزن گیری کودک اثری ندارند اما ندرتا ممکن است بسیار جدی و بر رشد کودک تاثیرگذار باشند. در این مطلب برخی از مشکلات تغذیه در کودکان پیش دبستانی و راه حل های مناسب را برای شما ارئه می دهیم با ما همراه باشید.

برخی مشکلات تغذیه در کودکان پیش دبستانی و راه حل های مناسب آن به شرح زیر است:

مشکلات شایع در تغذیه کودکان پیش دبستانی:

1) از خوردن گوشت امتناع می کند.
2) به اندازه کافی شیر نمی نوشد.
3) بیش از اندازه معمول شیر می نوشد.
4) از خوردن سبزی و میوه امتناع می کند.
5) بیش از حد شیرینی می خورد.

نقش والدین در برخورد با رفتارهای تغذیه ای کودک

– دوران پیش دبستانی همانطور که قبلا ذکر شد اغلب دوران دشوار برای والدین است چرا که آنها نگران کم شدن اشتهای کودک خود هستند. باید به خاطر داشت که جدال بر سر غذا خوردن کودک جدالی بی حاصل است. هیچ کودکی را نمی توان به زور وادار به غذا خوردن کرد. کافی است پدر و مادر به خاطر داشته باشند که این دوره بخشی از سیر تکاملی کودک بوده و گذرا است.
به این ترتیب نه یک رویکرد سخت گیرانه صحیح است و نه رفتاری بیش از حد سهل گیرانه.

– اندازه وعده های غذایی ممکن است به نظر بالغین کم و ناکافی برسد. به عنوان یک قانون سرانگشتی میتوان گفت اگر کودک از یک یا دو نمونه غذایی که از همه گروه های غذایی تهیه و به او عرضه می شود، حداقل یک قاشق غذاخوری به ازای هر سال سن خود، مصرف کند مناسب است و اگر اشتهای بیشتری دارد میتوان مقدار بیشتری غذا به او داد. اکثر کودکان در این سن کلا 4 تا 6 بار در روز غذا می خورند.
– در کودکان پیش دبستانی، به جز طعم غذا عوامل دیگری نیز در پذیرش غذا توسط کودک نقش دارند. آنان در این سن میل ندارند غذاهای مختلف را در ظرف غذایشان بریزند و با هم مخلوط کنند. همچنین بیشتر تمایل دارند غذا ولرم باشد. غذاهای خیلی سرد یا خیلی گرم را نمی پسندند. بسیاری از غذاها به علت بویشان و نه طعمشان توسط کودک رد می شوند. کودکان اغلب دوست دارند طعم غذا ملایم باشد.

تغذیه

 رفتارهای بد تغذیه ای کودک

– در بسیاری از موارد، از خوردن بیسکوئیت های شکسته امتناع می کنند و یا ساندویچی را که به نظر آنها به روشی نادرست برش داده شده است نمی خورند.
– سال های پیش دبستانی در شکل گیری رفتارهای مثبت غذایی کودک و آموختن نحوه انتخاب غذاهای مناسب، اهمیت ویژه ای دارد. این پدیده با ایجاد محیطی که هم از نظر فیزیکی و هم از نظر عاطفی برای کودک دلپذیر باشد فراهم می گردد. محیط از نظر عاطفی باید آرام باشد و در آن به کودک محبت و توجه فراوان شود.
– کودکان اگر خسته باشند، خوب غذا نمی خورند ولی اگر فعالیت کافی در زمان های مناسب داشته باشند اشتهایشان تحریک می شود بنابراین در زمان بندی اوقات بازی، استراحت و تغذیه آنها باید به این مسئله مهم توجه نمود.
– مصرف بیش از حد نوشیدنی ها به ویژه شیر و نوشیدنی های تهیه شده از مرکبات، سبب کاهش اشتهای کودک برای صرف غذاهای جامد و اصلی می شود.
بد غذایی ها و عادات غذایی غلط در کودکان پیش دبستانی بد غذایی ها و عادات غذایی غلط در کودکان پیش دبستانی بد غذایی ها و عادات غذایی غلط در کودکان پیش دبستانی
فقدان تنوع کافی در غذاهای عرضه شده به کودک
– برخی کودکان کم سن در انتخاب آن چه می خواهند بخورند بسیار سخت گیر هستند و ممکن است فقط طیف محدودی از غذاها را مصرف نمایند و برای والدین هم آسان تر است غذاهایی را که از پذیرش آنها توسط کودک اطمینان دارند به او عرضه نمایند.

قواعد غلط در زمان بندی وعده های غذا

– ارائه میان وعده در فواصل زمانی نزدیک به زمان صرف وعده های اصلی و یا عدم رعایت فواصل زمانی منظم در طول روز برای وعده های غذا، که ممکن است سبب بی اشتهایی شوند.

عدم جذابیت کافی غذای ارائه شده

– کودکان ممکن است با دیدن یک بشقاب خیلی بزرگ پر از غذا، سر خورده شوند. وعده های غذایی که به مقادیر کمتر و به صورت رنگارنگ و زیبا به کودک عرضه می شوند برای او جذاب تر هستند.

غذایی ها و عادات غذایی غلط در کودکان پیش دبستانی

اضطراب والدین
– اغلب نسبت به آن چه کودکان می خورند و یا نمی خورند بسیار حساس هستند و اکثرا تصوری غیر واقعی از آن چه کودک باید بخورد دارند. وقتی کودک از خوردن غذا به مقدار مورد انتظار آنان امتناع می کند این مسئله ممکن است در رفتار والدین اثر کرده و سبب اعمال فشار به کودک برای صرف غذا شود.

واکنش های نامطلوب غذایی و ناراحتی های روانی

– ممکن است یک کودک کم سن با خوردن یک ماده غذایی خاص دچار استفراغ شده و یا آن غذا به گلویش جسته و به او احساس خفگی دست داده باشد. هر تجربه منفی از خوردن یک غذای خاص که در خاطره کودک بماند می تواند منجر به امتناع از غذا خوردن گردد نیز در کودک به دنبال تولد یک فرزند جدید در خانواده و یا سایر حوادث دیده شود که کودک این کار را برای جلب توجه مجدد والدین به سوی خود، انجام می دهد.
– از سوی دیگر اگر والدین تلاش غیر معمول و بیش از حد متعارفی برای دستکاری و اصلاح غذاخوردن کودک نشان دهند ممکن است کودک احساس ناراحتی کرده و بیش از حد غذا بخورد. اختلال در روابط خانوادگی معمولا سبب کاهش عشق و محبت کافی نسبت به کودک می شود در نتیجه چون کودک احساس مثبتی درباره خود پیدا نمی کند این مسئله منجر به پرخوری عاطفی و در نتیجه چاقی او می گردد.
– باید توجه داشت که چاقی (obesity) دوران کودکی، اغلب پدیده ای خوش خیم نیست و این باور که کودکان با وزن بیشتر از حد معمول، خود به خود به وزن طبیعی برمی گردند درست نیست. هر قدر مدت زمانی که کودک در وزن بیش از حد طبیعی باقی می ماند، بیشتر باشد احتمال آنکه این وضعیت تا زمان نوجوانی و بزرگسالی ادامه یابد بیشتر خواهد بود. اگر چه فقط 15% از کودکان زیر 1 ساله چاق، تا سنین بزرگسالی نیز چاق باقی می مانند اما وقتی چاقی تا سنین پیش مدرسه ادامه داشت حدود 30% این کودکان تبدیل به بزرگسالان چاق می شوند.

راه هایی برای جلوگیری از سر رفتن حوصله کودک

سر رفتن حوصله

جلوگیری از سر رفتن حوصله کودکان با این روش ها

«مامان، بابا، من حوصله م سررفته!!» اگر همیشه از شنیدن این جمله می ترسید، پس حتما این مطلب را بخوانید. بچه ها به راحتی حوصله شان سرمی رود و خیلی زود کسل می شوند و البته، به جنب و جوش های زیاد هم نیاز دارند. سرگرم نگه داشتن بچه ها واقعا چالش برانگیز است، مخصوصا اگر مشغله و مسئولیت های دیگری هم داشته باشید.

شاید هم وسوسه شوید آنها را جلوی تلویزیون بنشانید اما این راهکاری نیست که در بلندمدت کمکی به شما بکند. کودک شما می تواند یاد بگیرید که خودش را سرگرم کند، البته با یک کمک کوچک از طرف شما. راههایی را به شما پیشنهاد می کنیم که با کمک آنها، بچه های تان کمتر از حوصله سررفتگی و یکنواختی گله کنند و به شما هم فرصتی برای آرامش داشتن بدهند.

وقتی فرزندتان به راحتی حوصله اش سر می رود، ورزش کنید

آیا کودک تان معمولا زمان های خاصی از روز یا در شرایطی مشنخص، کسل و بی حوصله می شود؟ شاید وقتی زمان زیادی را در اتومبیل نشسته یا وقتی که به دیدار بزرگ ترهای فامیل می روید، حوصله اش سر می رود. سعی کنید این شرایط را شناسایی کنید تا ببینید برای بهبود اوضاع چه می توانید بکنید. مثلا سعی کنید در ساعات پرترافیک شهری، تردد نکنید یا تا حد ممکن، زمان اتومبیل سواری تان را کاهش دهید.

اگر راهی برای بهتر کردن شرایط تان ندارید، سعی کنید فعالیت هایی را برنامه ریزی کنید تا فرزندتان سرگرم باشد. مثلا، اگر همیشه در خانه ی مادربزرگ، حوصله ی فرزندتان سر می رود، حتما چند اسباب بازی همراه خود داشته باشید. آماده بودن و پیش بینی کردن، اولین قدم به سمت غلبه بر حوصله سررفتگی فرزندتان است.

 

 سر رفتن حوصله

چه کنیم حوصله کودکمان سر نرود؟

برنامه های روزمره ی کودک تان را مفرح تر کنید

اگر به نظر می رسد که حوصله سررفتگی، پای ثابت هر روز ِ فرزندتان شده، به جای اینکه هر بار بنشینید و فکر کنید چه کار باید بکنید، بهتر است دنبال راههایی باشید که فعالیت های روزمره اش را مفرح تر کنید. چند نمونه به شما ارائه می دهیم:

. برای سریع تر بلند شدن از رختخواب و لباس عوض کردن و … تایم بگیرید و این فعالیت های هر روزه را تبدیل به یک رقابت کنید.

. هنگام انجام کارهای خانه، موزیک پخش کنید و با فرزندتان برقصید.

. در حمام بازیهای آبی برایش تدارک ببینید.

. در موقعیت هایی که امکانش هست، انتخاب ها را به عهده ی او بگذارید، مثلا اینکه صبحانه چه بخورد یا چه لباسی بپوشد. این دیگر بستگی به خودتان دارد که چگونه کارهای تکراری و روزمره تان را شادتر و مفرح تر کنید تا هم شما خسته و کلافه نشوید و هم فرزندتان از بودن در کنار شما و لذت بردن از لحظات، کمتر احساس بی حوصلگی کند، ضمنا همکاری با شما را هم یاد می گیرد و همین هم برایش سرگرم کننده است.

تکالیف یا کارهایی را که باید انجام دهد، به بخش های کوچک تر تقسیم کنید

اگر کارهایی هست که فرزندتان از انجام آنها واقعا لذت نمی برد اما مجبور به انجام شان است، سعی کنید آنها را به چند قسمت کوچک تر تقسیم کنید. در ازای انجام هر قسمت، به او وعده ی پاداش بدهید و مجبورش نکنید به یکباره همه ی آنها را کامل کند. بهتر است برنامه ای با پاداش ها کوچک اما مشخص، ترتیب دهید، مثلا:انجام کار اول؛ یک شکلات، انجام سه کار؛ رفتن به پارک، انجام پنج کار؛ یک ساعت بازی مورد علاقه. اگر بچه ها به دنبال به دست آوردن چیزی باشند، انگیزه ی خیلی بیشتری برای انجام کاری خواهند داشت، و تقسیم کردن کارها به بخش های کوچک تر، باعث می شود گیج و خسته نشوند و با کامل کردن کارشان، اعتماد بنفس هم پیدا کنند.

لیستی از فعالیت هایی که برای رفع حوصله سررفتگی خوبند تهیه کنید

وقتی کودک تان حوصله اش سررفته، این مهم است که بداند چطور خودش حالش را خوب کند. گذشته از اینها، شما همیشه کنارش نیستید تا سرگرمش کنید، بنابراین باید مهارت ِ استفاده از وقت را یاد بگیرد، که مهارتی ارزشمند در زندگیست. اما این بدین معنا نیست که شما نمی توانید کمکی به او بکنید. با هم بنشینید و لیستی بلند و بالا از فعالیت هایی تهیه کنید که هردوی شما معتقدید برای برطرف کردن بی حوصلگی مفیدند، سپس هر کدام را روی یک تکه کاغذ بنویسید و در یک بطری یا جعبه بریزید، از کودک تان بخواهید هر بار که حوصله اش سر رفت، یکی از کاغذها را درآورده و همان کار را انجام دهد.

 

 سر رفتن حوصله

چه کنیم حوصله کودکمان سر نرود؟

 
چند ایده:نقاشی بکش، در حیاط بازی کن، یک داستان بنویس، با حباب سازت بازی کن، جدول حل کن، با لگوهایت بازی کن، برقص، ترانه و آهنگ بخوان. این لیست می تواند پُر از فعالیت های خاصی باشد که فرزندتان دوست دارد. هر چند وقت یکبار هم فعالیت های جدیدی به این لیست اضافه کنید تا همیشه تازه و جالب و مهیج بماند.

بررسی کنید که حوصله سررفتگی و بیحالی فرزندتان ناشی از افسردگی نباشد

حوصله سررفتگی به طور کلی، مضر نیست اما گاهی اوقات می تواند علامتی از افسردگی باشد. اما از کجا بدانید و چطور این دو را ازهم تشخیص دهید؟ بچه ای که حوصله اش سررفته معمولا با شرکت در یک فعالیت جدید یا با انجام یک بازی مهیج، سر شوق می آید و شاد می شود، یعنی به زودی حالت طبیعی خود را مجددا به دست می آورد. اما از آن طرف، کودکی که افسرده است، حتی با چیزهایی که معمولا دوست دارد هم شاد و راضی نمی شود و با شرکت در فعالیت های جدید هم، حوصله سررفتگی و احساس کسل بودنش ادامه دارد.
اگر نگران هستید که چرا حوصله سررفتگی های فرزندتان، مدام و با فواصل کم تکرار می شود یا با هیچ کار و سرگرمی، حالش را نمی توانید خوب کنید، حتما به یک متخصص مراجعه کنید تا او بررسی های لازم را انجام دهد.

خواب کافی باعث افزایش هوش کودک می شود

خواب کودک

تاثیر خواب در افزایش کارایی ذهنی و جسمی کودک

خواب کافی برای کودک در طول شبانه روز باعث افزایش کارایی ذهنی و جسمی در او می شود.

یک روان شناس و مشاور اظهار داشت:میزان هوش کودک و افزایش آن به مجموعه ای از عوامل بستگی دارد که یکی از این عوامل رفتن به رختخواب در ساعت معینی از شب است.

وی افزود:در واقع یادگیری زبان، خواندن و حل مسائل در درس های مختلف در کودکانی که خواب منظمی دارند نسبت به بچه هایی که بطور بی نظم در ساعات متفاوتی به خواب می روند، آسان تر است.

کودک 

میزان هوش کودکان

 اگر کودکی زودتر از همسالان خود به رختخواب برود و در ساعت مشخصی از شب بخوابد به همان نسبت در یادگیری موفق تر خواهد بود و معیار اصلی برای پیش بینی رشد مثبت در کودکان، داشتن خواب منظم در طول شبانه روز است.

این روان شناس در پایان بیان کرد:خواب کافی برای کودک نه تنها باعث افزایش یادگیری و کارایی ذهنی در او می شود بلکه در خلق و خوی وی نیز نقش مهمی دارد و کودکانی که کمتر از 11 ساعت در طول شبانه روز می خوابند موجب عقب ماندگی تحصیلی نسبت به سایر همسالانشان خواهند شد.

چه کنیم کودکمان با قرآن انس بگیرد؟

انس با قرآن

انس با قرآن در کودکان

بسیاری از دانشمندان و بزرگان اندیشه، وقتی از خاطرات کودکی خود می گویند خواندن قرآن مادر یا دعاهای او سر سجاده را از تأثیرگذارترین اتفاقات آن دوران می دانند.

انس با قرآن

انس کودکان با قرآن

خیلی شده که فازمان منفی بوده و سراغ قرآن رفتیم. کتاب را باز کردیم و آیه ای موجب قرار دلمان شده است. اما راستی، آیا وقتی که فازمان مثبت بوده هم سراغ قرآن رفته ایم؟ آیا قرآن را همه کارۀ زندگی خود می دانیم؟ برای کسانی که دغدغۀ انس بچه ها با قرآن دارند، باید متذکر شویم که خود والدین، لازم است این انس را با قرآن داشته باشند و در منفی و مثبت روزگارشان، به قرآن رجوع کنند تا بچه ها هم الگو بگیرند.
خودمان را مخاطب واقعی قرآن بدانیم تا برکت این نگاه در زندگی مان جاری و سرریز شود.

1. آموزش به چه شکل باشد؟
بچه ها را دیده اید که وقتی یک کارتون را هزار بار از تلویزیون دیده اند می توانند همۀ آهنگ ها و شعرهایش را از بر بخوانند؟ هوش خاصی نمی خواهد؛ این تنها نتیجۀ تکرار زیاد آن آهنگ از تلویزیون و شنیده شدنش توسط بچه هاست. وقتی قرآن در فضای خانه طنین انداز شود و دائم تکرار گرددد، در ذهن بچه ها می ماند. در حال حاضر آیات سه بار تکرار هم به شکل سی دی موجود است که برای بچه ها قابل استفاده است. هنگام تکرار آیه، حتی می توانید به شکل بازی، معنی آیه را هم بگویید.

2. چه کنیم خسته نشوند؟
مراقب باشیم بچه ها خسته نشوند. همیشه آموزش های مستقیم بچه ها را زود خسته می کند. لازم نیست قرآن را بیخ گوش فرزندتان روشن کنید. توی گوشی تلفن همراهتان باشد و از آن یکی اتاق هم پخش شود، کافی است. هر وقت احساس کردید بچه ها از شنیدن صدای قرآن خسته اند فورا فضا را عوض کنید.

3. کی پخش کنیم؟
هیچ وقت وسط بازیِ هیجانی بچه ها، اقدام به پخش قرآن نکنید. هم شان قرآن باید محفوظ بماند و هم اینکه ریتم تلاوت و همراهی آن با هیجانات کودکانه، ممکن است کلافگی به بچه ها بدهد. وقتی آرامند، وقتی داریم غذا می خوریم، وقتی کم کم چشمانشان گرم خواب می شود. اینها را رصد کنید. اوقات آرامش بچه ها وقت مناسبی است.

4. با کی ارتباط بگیریم؟
جلسات قرآن معمولا جدی هستند و از سر و صدای بچه ها جلوگیری می کنند و دائم تذکر سکوت می دهند. شاید این گونه جلسات برای سنین کم مناسب نباشد. دنبال یک جلسۀ سادۀ خودمانی بگردید. بالاخره در شهرتان یک جایی هست که بچه ها با انرژی هستند و در جلسۀ قرآن هم آرام و قرار ندارند، اما مربی قرآن صبوری می کند و همراه بازی و مسابقه، با بچه ها قرآن کار می کند. این وظیفۀ والدین است که همانطورکه برای درد جسمی، بهترین طبیب را می یابند، برای آموزش های دینی هم بهترین فضاها را پیدا کنند.

5. چطور تشویق کنیم؟
یادگیری حتی یک آیه از قرآن هم باید با تشویق همراه باشد. هیچ وقت نگویید دیگر بی خیال تشویق! بچه ها دلگرمی لازم دارند و اگر این دلگرمی برایشان فراهم باشد، تا آخر عمر دست از انس با قرآن برنمی دارند.

6. به بقیه هم بگویید
در جمع فامیلی و دوستانه، از فرزندتان بخواهید سوره ای که بلد است را بخواند. یا مثلا سوالات مفهومی بکنید و او پاسخ دهد. تشویق دیگران هم برای او معجزه آساست و غیر از این، موجب بالا رفتن اعتماد به نفسش هم می شود.

7. برایشان از قصه های قرآنی بگویید
کودکان عاشق شنیدن قصه هستند، به خصوص قبل از خوابیدن. چه فرصتی بهتر از این؟ برایشان از قصه های قرآنی بگویید و تمام سعی تان را بکنید که قصه ها را جذاب تعریف کنید. بگذارید قصه ها در روح و جان فرزندتان بنشیند. توجه داشته باشید که در قصه ها بیشتر از مهربانی و رحمت خدا بگویید، نه از عذاب و خشم الهی.

8. فعالیت های قرآنی را فراموش نکنید
می توانید بچه ها را همراه خودتان به نمایشگاه قرآن ببرید یا به کلاس های خطاطی و نقاشی مرتبط که با آیات قرآن مرتبط هستند. آنها را تشویق به حضور در مسابقه های قرآنی کنید. حس رقابت باعث می شود انگیزه بیشتری برای یادگیری قرآن پیدا کنند.