5 نشانه اول مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

مشکلات روانی کودکان

5 اولین نشانه مشکلات و اختلال روانی در کودکان

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که در سراسر جهان حدود 10 الی 20 درصد از کودکان و نوجوانان دچار اختلالات روانی هستند ، نیمی از بیماری ها در کودکان از سنین 14 سالگی شروع می شوند که اگر درمان نشوند ، می توانند در بدن کودکان گسترش یابند و آنها را از پیشرفت باز می دارد.
اختلال سلامت روانی می تواند یکی از وحشتناک ترین مشکلات در این سنین باشد که به دلیل آن زندگی(در هر سنی) سخت می شود. با این حال ، به این دلیل که کودکان از آگاهی کمتری نسبت به اطرافشان برخوردارند و همچنین بدن آنها توانایی مقابله با این بیماری را شاید نداشته باشد.
مشکلات روانی کودکان

رفتارهایی که زنگ خطری برای بروز مشکلات روانی کودکان هستند

سازمان بهداشت جهانی (The World Health Organization) ، تخمین زده است که 2 تا 10 هزار کودک از یک اختلال روانی رنج می برند که در هر مرکز کنترل بیماری و پیشگیری از آنها (Disease Control and Prevention) ، پنج کودک بیمار (دچار اختلالات روانی) در سنین 3 تا 17 سال هستند که با اطلاعات زیر می توانید به کاملا متوجه شوید.
کمبود توجه / اختلال بیش فعالی :6.8%
اختلال رفتاری یا شخصیتی :3.5 %
اضطراب :3%
افسردگی :2.1 %
اوتیسم و اختلال طیف اوتیسم :1.1 % 
خودکشی می تواند نتیجه این اختلالات روحی و سایر عوامل باشد به همین ترتیب خودکشی دومین علت مرگ در نوجوانان است. در میان جوانانی از این مشکلات رنج می برند ، علائمی وجود دارند که در این مقاله از بیا نی نی ما این علائم را به شما آشنا خواهیم کرد.

نشانه های اولیه مشکل روانی کودکان و نوجوانان

 1- آنها اغلب خشمگین هستند:

همانند بزرگسالان ، کودکان نیز به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند. در اغلب موارد ، خشمگینی کودکان می تواند در مدرسه و یا زمان هایی که تحت فشار قرار می گیرند از خود بروز می دهند.
کودکان مبتلا به اختلالات روانی اغلب بهانه هایی برای نرفتن به مدرسه یا درس نخواندن می گیرند . همچنین آنها به دلیل سردرد ، دل درد و یا سایر مشکلات بدن ممکن است خشمگین و عصبی شوند.
کودکانی که از اختلالات روانی رنج می برند ، ممکن است دوستانشان یا هم کلاسی های شان را مورد آزار و اذیت قرار دهند و بنابراین باید مراقب این موضوع باشید و همین موضوع (قلدری) نشان دهنده مشکل اختلال روانی در کودکان می باشد. 
مشکلات روانی کودکان

نشانه های مشکل روانی کودکان و نوجوانان

2- اضطراب آنها به مرور زمان بیشتر می شوند

در این دوران کودکان دچار اختلالات روانی ممکن است نسبتا دوران خوبی را نخواهند داشت و اگر این حالت را در کودکان مشاهده نمودید ، می تواند نگران کننده باشد.
در این قسمت یک داستان مختصر از یک کودک مبتلا به اختلالات روانی را به شما می گوییم.
“Ella یک دختر مضطرب بود. هر روز صبح پس از بیدار شدن نگران این بود که نتواند به موقع به ایستگاه اتوبوس برسد حتی اگر یکبار هم دیر به ایستگاه در طول سال نرسیده باشد.
و هر روز بعد از ظهر ، از دیر رسیدن به سلف و یا دیر رسیدن به کلاس علوم مضطرب می شود و…. 

3- اغلب افسرده هستند

در سازمان بهداشت روانی همچنین بیان شد که از هر 5 کودک مبتلا به اختلالات روانی ، یک کودک افسرده می باشد که حدودا 8 درصد از 100 % کودکان مبتلا به اختلالات روانی ، افسرده نیز هستند.
Dr. Charles Raison ، استاد روانپزشک دانشگاه پزشکی آریزونا، مشاوره ساده و مستقیم خود را ارائه داد و گفت :”من فکر می کنم که تو باید شروع به نگرانی کنی…البته هر زمانیکه به شدت تغییر می کنی “
همچنین Dr. Charles Raison اضافه نمود که اگر اگر افسردگی فرزندتان بیش از دو تا 3 هفته به طول انجامید باید فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از این بیماری جلوگیری کنید و گسترش نیابد. همچنین مطابق الگوی خواب می توانید از این مشکل در فرزندتان آگاه شوید.
مشکلات روانی کودکان

اصلی ترین علائم مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

4- مواد مخدر بلای جان نوجوانان درگیر مشکلات روانی

تحقیقات ثابت کرده اند که رابطه مستقیمی بین اختلالات روانی و مصرف مواد مخدر وجود دارد. استفاده از مواد مخدر و تلفیق آنها می توانند باعث ایجاد مشکل سلامت روان شوند که استفاده نامطلوب و بیش از حد آنها می توانند حتی منجر به مرگ شوند. 

5- عملکرد موفقی ندارند 

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده گفت:آمریکایی ها با پیام هایی در مورد موفقیت فرزندشان در مدرسه غرق می شوند و این در حالی است که نمی دانند عملکرد موفق برپایه سلامت روان است.
مطالعه نشان داده است که ممکن است 4 یا 5 نفر در هر کلاس مشکلات جدی روانی داشته باشند و از آن رنج می برند.
اختلالات روحی و روانی همیشه تاثیر منفی بر عملکرد دارد و این نوع عملکرد می تواند در سطح فردی و اجتماعی گشترش یابد و تاثیر منفی روی آنها بگذارد.
به همین دلیل دانشگاه کلمبیا موارد زیر را به عنوان مسائل علمی ناشی از بیماری روانی ذکر کرد که عبارتند از :
  • عقب ماندگی
  • عدم اعتماد به نفس
  • دشواری تمرکز
  • عملکرد ضعیف در خواندن ، نوشتن و دروسی مانند ریاضی
  • عدم انضباط 

حرف آخر درباره مشکلات روانی کودکان :

تشخیص زود هنگام مشکلات روانی و دسترسی به خدمات مناسب دو نکته بسیار مهم برای پیشگیری از این مشکل هستند. مطالعات نشان می دهند که درمان سریع منجر به بهبود این علائم می شوند.

5 نشانه اول مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

مشکلات روانی کودکان

5 اولین نشانه مشکلات و اختلال روانی در کودکان

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که در سراسر جهان حدود 10 الی 20 درصد از کودکان و نوجوانان دچار اختلالات روانی هستند ، نیمی از بیماری ها در کودکان از سنین 14 سالگی شروع می شوند که اگر درمان نشوند ، می توانند در بدن کودکان گسترش یابند و آنها را از پیشرفت باز می دارد.
اختلال سلامت روانی می تواند یکی از وحشتناک ترین مشکلات در این سنین باشد که به دلیل آن زندگی(در هر سنی) سخت می شود. با این حال ، به این دلیل که کودکان از آگاهی کمتری نسبت به اطرافشان برخوردارند و همچنین بدن آنها توانایی مقابله با این بیماری را شاید نداشته باشد.
مشکلات روانی کودکان

رفتارهایی که زنگ خطری برای بروز مشکلات روانی کودکان هستند

سازمان بهداشت جهانی (The World Health Organization) ، تخمین زده است که 2 تا 10 هزار کودک از یک اختلال روانی رنج می برند که در هر مرکز کنترل بیماری و پیشگیری از آنها (Disease Control and Prevention) ، پنج کودک بیمار (دچار اختلالات روانی) در سنین 3 تا 17 سال هستند که با اطلاعات زیر می توانید به کاملا متوجه شوید.
کمبود توجه / اختلال بیش فعالی :6.8%
اختلال رفتاری یا شخصیتی :3.5 %
اضطراب :3%
افسردگی :2.1 %
اوتیسم و اختلال طیف اوتیسم :1.1 % 
خودکشی می تواند نتیجه این اختلالات روحی و سایر عوامل باشد به همین ترتیب خودکشی دومین علت مرگ در نوجوانان است. در میان جوانانی از این مشکلات رنج می برند ، علائمی وجود دارند که در این مقاله از بیا نی نی ما این علائم را به شما آشنا خواهیم کرد.

نشانه های اولیه مشکل روانی کودکان و نوجوانان

 1- آنها اغلب خشمگین هستند:

همانند بزرگسالان ، کودکان نیز به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند. در اغلب موارد ، خشمگینی کودکان می تواند در مدرسه و یا زمان هایی که تحت فشار قرار می گیرند از خود بروز می دهند.
کودکان مبتلا به اختلالات روانی اغلب بهانه هایی برای نرفتن به مدرسه یا درس نخواندن می گیرند . همچنین آنها به دلیل سردرد ، دل درد و یا سایر مشکلات بدن ممکن است خشمگین و عصبی شوند.
کودکانی که از اختلالات روانی رنج می برند ، ممکن است دوستانشان یا هم کلاسی های شان را مورد آزار و اذیت قرار دهند و بنابراین باید مراقب این موضوع باشید و همین موضوع (قلدری) نشان دهنده مشکل اختلال روانی در کودکان می باشد. 
مشکلات روانی کودکان

نشانه های مشکل روانی کودکان و نوجوانان

2- اضطراب آنها به مرور زمان بیشتر می شوند

در این دوران کودکان دچار اختلالات روانی ممکن است نسبتا دوران خوبی را نخواهند داشت و اگر این حالت را در کودکان مشاهده نمودید ، می تواند نگران کننده باشد.
در این قسمت یک داستان مختصر از یک کودک مبتلا به اختلالات روانی را به شما می گوییم.
“Ella یک دختر مضطرب بود. هر روز صبح پس از بیدار شدن نگران این بود که نتواند به موقع به ایستگاه اتوبوس برسد حتی اگر یکبار هم دیر به ایستگاه در طول سال نرسیده باشد.
و هر روز بعد از ظهر ، از دیر رسیدن به سلف و یا دیر رسیدن به کلاس علوم مضطرب می شود و…. 

3- اغلب افسرده هستند

در سازمان بهداشت روانی همچنین بیان شد که از هر 5 کودک مبتلا به اختلالات روانی ، یک کودک افسرده می باشد که حدودا 8 درصد از 100 % کودکان مبتلا به اختلالات روانی ، افسرده نیز هستند.
Dr. Charles Raison ، استاد روانپزشک دانشگاه پزشکی آریزونا، مشاوره ساده و مستقیم خود را ارائه داد و گفت :”من فکر می کنم که تو باید شروع به نگرانی کنی…البته هر زمانیکه به شدت تغییر می کنی “
همچنین Dr. Charles Raison اضافه نمود که اگر اگر افسردگی فرزندتان بیش از دو تا 3 هفته به طول انجامید باید فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از این بیماری جلوگیری کنید و گسترش نیابد. همچنین مطابق الگوی خواب می توانید از این مشکل در فرزندتان آگاه شوید.
مشکلات روانی کودکان

اصلی ترین علائم مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

4- مواد مخدر بلای جان نوجوانان درگیر مشکلات روانی

تحقیقات ثابت کرده اند که رابطه مستقیمی بین اختلالات روانی و مصرف مواد مخدر وجود دارد. استفاده از مواد مخدر و تلفیق آنها می توانند باعث ایجاد مشکل سلامت روان شوند که استفاده نامطلوب و بیش از حد آنها می توانند حتی منجر به مرگ شوند. 

5- عملکرد موفقی ندارند 

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده گفت:آمریکایی ها با پیام هایی در مورد موفقیت فرزندشان در مدرسه غرق می شوند و این در حالی است که نمی دانند عملکرد موفق برپایه سلامت روان است.
مطالعه نشان داده است که ممکن است 4 یا 5 نفر در هر کلاس مشکلات جدی روانی داشته باشند و از آن رنج می برند.
اختلالات روحی و روانی همیشه تاثیر منفی بر عملکرد دارد و این نوع عملکرد می تواند در سطح فردی و اجتماعی گشترش یابد و تاثیر منفی روی آنها بگذارد.
به همین دلیل دانشگاه کلمبیا موارد زیر را به عنوان مسائل علمی ناشی از بیماری روانی ذکر کرد که عبارتند از :
  • عقب ماندگی
  • عدم اعتماد به نفس
  • دشواری تمرکز
  • عملکرد ضعیف در خواندن ، نوشتن و دروسی مانند ریاضی
  • عدم انضباط 

حرف آخر درباره مشکلات روانی کودکان :

تشخیص زود هنگام مشکلات روانی و دسترسی به خدمات مناسب دو نکته بسیار مهم برای پیشگیری از این مشکل هستند. مطالعات نشان می دهند که درمان سریع منجر به بهبود این علائم می شوند.

علت دیر راه افتادن کودک و ارتباط آن با تاریخ تولدش

راه افتادن کودک

علت دیر راه افتادن کودک و تاخیر در راه رفتن بچه

کودکی که دیرتر از موعد معمول راه رفتن را شروع می‌کند و به قول معروف دیر راه می افتد، احتمالا دچار مشکل یا کمبودی است که باید به موقع بررسی و درمان شود. در مورد علت دیر راه رفتن کودک عوامل متعددی دخیل هستند که در ادامه این بخش از بیا نی نی به آنها خواهیم پرداخت.

فصل تولد، دلیل جالب دیر راه افتادن کودک

بله درست متوجه شدید، فصل تولد نوزاد به نحوی میتواند در این مسئله دخیل باشد. پژوهشگران در تحقیقات جدید خود متوجه شدند که نوزادانی که در فصل‌های سرد سال مانند پاییز و به ویژه زمستان به دنیا می‌آیند، به طور کلی دیرتر از نوزادانی که در فصل‌های گرم سال متولد می‌شوند، راه می‌روند.

جالب است بدانید لباس‌های ضخیمی که نوزادان در فصل‌های سرد مانند پاییز و زمستان به تن می‌کنند، ممکن است باعث کندی حرکات دست و پای آن‌ها شود و در نتیجه دیرتر راه‌ رفتن را آغاز کنند. از سوی دیگر، نوزادانی که در فصل‌های گرم مانند تابستان به دنیا می‌آیند، به دلیل پوشیدن لباس‌های نازک و سبک‌تر، معمولاً سریع‌تر حرکت می‌کنند و به زودی شروع به راه‌روی می‌کنند.

راه افتادن کودک

کم‌کاری تیروئید

تیروئید کم‌کار وظیفه تأمین هورمون‌هایی که برای تنظیم سطح انرژی و فعالیت بدنی لازم هستند را دارد. به دلیل اینکه هورمون‌های تیروئید در فرایند رشد استخوانی نوزادان نقش دارند، کمبود آن می‌تواند باعث تأخیر در رشد استخوانی و نتیجتاً تاخیر در راه رفتن کودک شود. علاوه بر این، کمبود هورمون‌های تیروئید می‌تواند باعث ضعف عضلانی شود که ممکن است تاخیر در راه رفتن را تسریع کند.

دیر راه رفتن پدر و مادر

اگر یکی از والدین یا هر دو آن‌ها در دوران اولیه کودکی سابقه تاخیر در راه رفتن داشته باشند، احتمال بروز این اختلال در یکی از فرزندانشان افزایش می‌یابد که به عبارتی تاثیرات ژنتیکی و خانوادگی به عنوان فاکتور خطر نباید نادیده گرفته شود.

اختلالات عصبی

حتی سندرم داون (مونگولیسم) و فلج مغزی از برخی اختلالات عصبی هستند که می‌توانند باعث تاخیر در راه‌ رفتن کودک شوند. شناسایی و توجه به علائم و نشانه‌های این اختلالات می‌تواند به شروع زودهنگام درمان و کنترل این مشکلات کمک کند.

کمبود ویتامین D

وجود مقدار کافی ویتامین D در کنار کلسیم، نقش مهمی در رشد استخوانی نوزادان دارد. کمبود این ویتامین می‌تواند عاملی برای تاخیر در راه‌ رفتن کودکان باشد.

دیر راه رفتن بچه

نارس بودن نوزاد

با توجه به نارس بودن نوزاد، احتمال تاخیر تکاملی در کودک وجود دارد که شدت آن به میزان نارس بودن بستگی دارد. بنابراین، مهم است که تا زمانی که کودک شما پیشرفت کلی خوبی داشته باشد و وضعیت بدنی غیر طبیعی از خود نشان ندهد، تاخیر در راه رفتن تا 2 تا 3 ماه بعد از تاریخ پیش بینی شده می‌تواند قابل قبول باشد.

دیستروفی عضلانی

دیستروفی عضلانی و آتروفی عضلانی-نخاعی، دو بیماری عصبی-عضلانی هستند که می‌توانند به تاخیر در راه‌ رفتن کودکان منجر شوند. دیستروفی عضلانی باعث ضعف عضلات می‌شود و باید به صورت فوری تحت نظر پزشکان قرار گیرد. آتروفی عضلانی-نخاعی نیز یک بیماری ژنتیکی است که به اختلال در کنترل بدن منجر می‌شود.

راه افتادن کودک

چه زمانی دیر راه رفتن کودک نگران کننده می شود؟

اگر کودک بعد از 1.5 سالگی هنوز قادر به راه رفتن نباشد یا قبل از آن نشانه‌هایی از مشکلات حرکتی داشته باشد، بهتر است با پزشک مشورت کنید. این مشکلات ممکن است نشانه‌ای از اختلالات عصبی، کم‌کاری تیروئید، کمبود ویتامین‌D و یا بعضی اختلالات ژنتیکی باشند که باید به موقع تشخیص داده و درمان شوند. به همین دلیل، نباید تأخیر در راه رفتن کودک را به‌عنوان یک مسئله کوچک در نظر گرفت و بهتر است در صورت نگرانی، به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

بهترین راه برای تربیت پسری با احساسات قوی و محکم

احساسات پسران

اهمیت آموزش به پسران برای ابراز احساسات خود

در گذشته به خاطر شیوه های تربیتی غلط همیشه احساسات پسران سرکوب می شد؛ یعنی پسر ها و مردانی که احساسات خود را ابراز می‌ کردند، ضعیف و آسیب پذیر به نظر می رسیدند. در صورتی که چنین طرز تفکری کاملاً غلط است و این کار؛ باعث سرکوب احساسات آن ها می شود. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی به شما آموزش خواهیم داد که چرا نباید احساسات پسران را سرکوب کنید و به آنها یاد بدهید که عواطف خود را ابراز کنند.

تقویت رویا پردازی

این که شما مدام مشکلات و ناراحتی هایتان را پنهان کنید و برای گریه کردن، نشان دادن خشم، عصبانیت یا اضطراب به خودتان فرصتی ندهید، به شدت آزارتان می‌ دهد؛ اما اگر یاد بگیرید که عواطفتان را ابراز کنید، قطعاً رویا پردازی قوی تری برای آینده دارید، زیرا ذهن تان خالی است و مشکلات را بیرون ریخته اید.

افزایش شجاعت و اعتماد به نفس

پسرانی که احساسات خود را ابراز نمی کنند و از انجام این کار می ترسند، به کمبود اعتماد به نفس دچار هستند؛ مثلا اگر یک بار در رابطه اجتماعی، کاری یا حتی زناشویی به آن ها خیانت شود، دیگر از برقراری ارتباط با دیگران می ترسند و هیچ گاه نمی توانند مشکل خود را برطرف کنند.

ابراز احساسات

زندگی اجتماعی بهتر

اگر جزء افرادی باشید که همیشه درونگرا هستید و هیچ گاه احساسات خود را چه مثبت و چه منفی ابراز نمی کنید، بدانید که در اجتماع به مشکل بر می خورید. در صورتی که بیان عواطف و احساسات باعث تقویت روابط اجتماعی تان خواهد شد؛ در حقیقت یک رابطه خوب نیاز به افرادی دارد که بتوانند در مورد احساسات خود صحبت کنند؛ اما اگر یک نفر همه چیز را در خود سرکوب کند و هیچ مشکلی را به زبان نیاورد، یعنی توانایی برقراری ارتباط ندارد و در نتیجه نمی تواند در جوامع مختلف روابط خوب و سالمی را هم تجربه کند.

لبخند و خنده های بیشتر

اگر بخواهید همیشه صورت خنثی و بی احساسی از خودتان نشان دهید، قطعاً دیگران از شما حس خوبی نمی گیرند اما پسرانی که یاد گرفته اند احساسات خود را سرکوب نکنند، قطعا بیشتر لبخند می زنند و شادی بیشتری را به خودشان و دیگران منتقل می کنند.

گفت و گوی بهتر و موثرتر

علاوه بر این که با ابراز احساسات می توانید روابط بهتری داشته باشید، در گفت و گو با دیگران هم بهتر عمل می کنید و از چیزی نمی ترسید و مجبور نیستید چیزی را پنهان کنید، در نتیجه استرس کمتری هم دارید.

گفت و گو

سلامت بیشتر

استرس، خودخوری و پنهان کردن احساسات روی قلب تاثیر گذار است و فشار زیادی را به بدن وارد می کند و یک حس ناامیدی را برای همیشه در بدن فرد به جا می گذارد. اگر پسران یاد بگیرند احساسات خود را ابراز کنند، قطعاً سلامت جسمی بیشتری را هم تجربه خواهند کرد.

مثبت نگری

وقتی که احساسات سرکوب شوند، ناخودآگاه منفی ‌نگری اتفاق می‌ افتد و ذهن مدام در تله و دام چیزهای منفی گیر می کند، زیرا نمی تواند احساسات منفی را تخلیه کند. در صورتی که اگر احساسات را ابراز کنید، به یک فرد خوش بین و مثبت نگر تبدیل خواهید شد.

نداشتن حس شرمندگی

اگر پسر شما مدام بخواهد هنگام ناراحتی، اضطراب و ترس، حس خودش را پنهان کند و به گونه ای رفتار کند که دیگران متوجه این موضوع نشوند، آسیب زیادی از درون خواهد دید و اگر به طور ناخودآگاه یکی از این احساسات را ابراز کند، حس شرمندگی و خجالت در او بیداد می‌ کند که به شدت آزار دهنده است.

بخشش راحت ‌تر

این که پسران یاد بگیرند احساسات خود را به زبان بیاورند؛ یعنی بخشی از حس عصبانیت و استرسِ خود را تخلیه کرده اند و در نتیجه راحت‌ تر دیگران را می بخشند و خودشان هم راحت از سمت دیگران بخشیده می شوند، چرا که می‌ توانند برای کارشان توضیح درستی بدهند.

بهترین سن شروع رفتن مهد کودک برای بچه ها

سن مهد کودک

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

سن شروع مهد کودک

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

توانایی خوردن کودک

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

بازی گروهی کودکان

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

فرستادن کودک به مهد

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

بهترین سن شروع رفتن مهد کودک برای بچه ها

سن مهد کودک

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

سن شروع مهد کودک

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

توانایی خوردن کودک

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

بازی گروهی کودکان

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

فرستادن کودک به مهد

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

چیزهای مهمی که حتما باید به بچه ات یاد بدی

تربیت کودک

موارد بسیاری مهمی که باید حتما به فرزندت بیاموزی

سال های اولیه یک کودک مهم ترین دوران زندگی او محسوب می شوند زیرا کودک هر چه در این سال ها بیاموزد، زمینه ساز رفتار او در آینده خواهد بود.در این دوران پدر و مادر مهم ترین آموزگاران او هستند و حرف ها و احساسی که به فرزند خود می دهند، به صدای درونی و پیامی برای همه عمر فرزندشان تبدیل می شود.

بنابراین والدین باید در دوران کودکی چیزهایی را که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی خواهید خواند را به کودک بیاموزند که به درد آینده او بخورد.

نحوه برخورد با مشکلات

برخی والدین وقتی کودک اشتباه یا خطایی را انجام می دهد، به او می گویند:( تو همیشه این طوری هستی و هیچ وقت نمی تونی یه کاری رو درست انجام بدی). این حرف به کودک می آموزد او هیچ وقت کارها را خوب انجام نمی دهد پس چه لزومی دارد که تلاش نماید، او همیشه زود نا امید شده و با یک شکست خود را می بازد، به جای این رفتار والدین به کودک خود بایدبگویند:( حالا اتفاقیه که افتاده، چکار کنیم تا درست بشه؟) اینگونه کودک از همان دوران کودکی می آموزد که هر مشکلی چاره ای دارد و نباید از زیر بار مشکلات شانه خالی کرد.

کودکانی که والدینشان به آنها نحوه برخورد با مشکلات را یاد می دهند، در بزرگسالی و مواجهه با اتفاقات ناخوشایند به فکر خودکشی و… نمی افتند.

تربیت کودک

حل مشکلات با صحبت کردن

بزرگترین و ارزشمندترین چیزی که والدین می توانند به فرزند خود یا بدهند این است که با صحبت کردن مشکلات خود را حل کنند. در اطرافتان احتمالا کسانی را دیده اید که وقتی با کسی دچار مشکل می شوند به جای صحبت با طرف مقابل برای حل مشکل سعی می کنند که یا مشکل را در درون خود پنهان کنند یا با فحش و ناسزا و بی احترامی به طرف، عصبانیت خود را خالی کنند.

این افراد همان کودکانی هستند که در دوران کودکی حل مشکلات با صحبت کردن را نیاموخته اند. به کودک خود بیاموزید اگر کسی او را ناراحت کرد، مستقیما به او بگویند که از این رفتار او ناراحت شده اند و اگر با دوست خود مشکلی دارند با او حرف بزنند.

نه گفتن

مهارت نه گفتن از مهم ترین مهارتهای زندگی است. متاسفانه برخی والدین به فرزندان خود می آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ ترهاست اما کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته بیمارگونه و آزاردهنده ای خواهد کرد.

کودک باید یاد بگیرد که حق دارد خواسته هایی که از نظرش درست یا منطقی به نظر نمی رسند را رد کند یا برعکس در برابر هیچ کسی حق ندارد خواست خودش را ترجیح دهد. اگر به کودک تان یاد دهید به موقع و بجا از کلمه نه استفاده کند، آینده اش را بیمه کرده اید.

به کودک بگویید که درباره اینکه چه کسی آنها را لمس می کند، تصمیم بگیرد و اجازه ندهد کسی که دوست ندارد او را بغل کند یا ببوسد. او هم مجبور نیست دیگران را ببوسد یا بغل کند.

پسر بچه

استقلال در حرف زدن

متاسفانه افراد خجالتی بسیاری از موقعیت های خوب زندگی خود را صرفا به دلیل آنکه خجالتی هستند از دست می دهند. در برخی از کودکان، خجالت تجلی مشکلات داخلی است، نه آرامش درونی.

به کودک کمک کنید تا ارتباط های اجتماعی ساده را از طریق بازی یاد بگیرد و کودک تان را تشویق کنید که درباره موضوعاتی که به او مربوط است، حرف بزند و خجالت نکشد. وقتی اسمش یا سنش را می پرسند یا هنگامی که پیش خدمت رستوران درباره غذا از او می پرسد، کودک را تشویق کنید که پاسخ دهد.

دوست داشتن خود

دوست داشتن خود به معنای داشتن اعتماد به نفس، پذیرش خود، احترام به ذات وجودی و به معنای عام کلمه، تبدیل شدن به یک انسان کامل است. فردی که خود را دوست دارد دیگران را هم دوست دارد و این روابط متقابل است و همیشه برای پیشرفت و موفقیت در زندگی تلاش می کند.

دوست داشتن خود به معنای خودشیفتگی و خود خواهی نیست پس به کودکت از همان دوران کودکی افتخار کردن به خودش را یاد بده. به او بگویید برای پاداش به خود می تواند برای خودش هدیه بخرد.

افرادی که همیشه احساس تنفر نسبت به خود داشته و خود را سرزنش می کنند، به مرور زمان با اختلالات روانی و فرسودگی در زندگی مواجه می شوند و سلامت روان آنان کاهش می یابد.

دختر بچه

خوشحالی با چیزهای کوچک

با نگاهی به اطرافمان برخی افراد را می بینیم که با داشتن بهترین امکانات هیچ وقت راضی و خوشحال نیستند و از زندگی خود لذت نمی برند اما برعکس این افراد برخی دیگر با چیزهای کوچک خوشحال و راضی می شوند و قدردان نعمت ها و آنچه خدا به آنها عطا نموده است، هستند.

خوشبختی واقعی لذت بردن از همین شادی ها و اتفاقات کوچک اطرافمان است. چقدر زیباست که قدر داشته هایمان را بدانیم و بابت داشتن آن ها شاد و شکرگزار باشیم پس به کودکت خوشحالی با چیزهای کوچک را یاد بده تا وقتی بزرگ شد در ناامید کننده ترین لحظات امید را پیدا کند.

قدرشناسی و توقع نداشتن

ما نمی توانیم همه چیز را کنترل کنیم و از دیگران توقع داشته باشیم طبق میل و خواسته ما رفتار کنند. برخی افراد در بسیاری از موارد انتظار بی جایی از دیگران دارند که برآورده نشدن آن موجب ناامیدی و دلسردی آنها می شود و روی روابط با دیگران تأثیر منفی می گذارد.

این افراد لطف دیگران را وظیفه آنها قلمداد می کنند و از کسی تشکر و قدر دانی نمی کنند چرا که همیشه از دیگران طلبکار هستند. افرادی که توقعات بی جایی دارند، هرگز در کودکی یاد نگرفته اند که قدر شناس باشند، آنها در کودکی هر چه خواسته اند برایشان فراهم شده است پس از همین امروز به کودکت یاد بده لطف و محبت دیگران را با قدرشناسی پاسخ دهد نه اینکه خوبی ها را وظیفه بداند و زنجیره ی عشق را قطع نکند.

مادر و فرزند

فاصله گرفتن

یکی از مهم ترین مسائل زندگی نحوه ارتباط با دیگران است. برخی افراد به هیچ وجه نمی توانند از فردی که تنها ضرر و زیان وارد زندگی آنان می کند، فاصله بگیرند. افراد سمی که باید از آنها فاصله بگیرید، با منفی گرایی های همیشگی، شکوه ها، بدگویی از دیگران، خودخواهی یا وابستگی بیش از اندازه، زندگی تان را می گیرند و تنها زمانی این را درک می کنید که جوانیشان در گذر باشد.

پس از همان ابتدا به کودک یاد بده از هر چیزی که به او حس بدی می دهد، دور شود و تحمل نکند.

به گریه های کودک اهمیت بدیم یا نه؟ + پاسخ روانشناس

گریه کودک

توجه به گریه های بی دلیل کودک، صحیح یا غلط؟

گریه کودک یکی از علائمی است که ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلاتی در سلامت او باشد. گریه می‌تواند نشانگر مشکلات مختلفی از جمله گرسنگی، خواب ناکافی، خستگی، تب، درد، ناراحتی یا ناراحتی‌های عاطفی باشد.

به عنوان والدین، توجه به گریه کودک از اهمیت بالایی برخوردار است. اما اگر متوجه شدید که گریه کودک شما بی دلیل است چطور؟ باید به این گریه اهمیت داد یا نه؟ با ما در این بخش از بیا نی نی همراه شوید تا با دلایلی ساده، به پاسخ صحیح برسید.

گریه کودک

به گریه های بی دلیل کودکتان اهمیت ندهید چون :

بررسی‌ها نشان می‌دهند که توجه بیش از حد به گریه نوزاد می‌تواند باعث شود که آنها در آینده فردی بی‌مسئولیت و پرخاشگر شوند.

بهتر است تنها تا 9 ماهگی از کودکان مراقبت کرده و پس از آن اجازه دهید تا خودشان درباره کارهایشان راهنمایی بخواهند.

توجه بیش از حد به کودکان ممکن است باعث شود که آنها در بزرگسالی حس استقلال را از دست بدهند و به شدت به خانواده، بستگان و اطرافیان خود وابسته باشند.

همچنین، والدین، به ویژه مادرها، باید ساعاتی در روز را اختصاص دهند تا فقط با کودکان، به ویژه نوزاد خود، صحبت کنند. این کار باعث می‌شود که آنها حس آرامش پیدا کنند و بدانند کسانی اطرافشان هستند که از آنها حمایت می‌کنند و این روند احساس اضطراب و استرس را از آنها دور می‌کند.

کودک

اگر کودک شما مدام برای رسیدن به خواسته هایش گریه می کند

بهتر است آرامش خود را حفظ کنید و از تکرار عبارات منفی مثل “نه”، “نمی‌شود”، “حالا وقتش نیست” و غیره، به جایی برسید که از استفاده از آنها خودداری کنید. در صورتی که به فرزندتان این عبارات را گفتید، بهتر است پاسخ خود را به اندازه کافی مختصر نگه دارید، تا بتواند از رفتار مقاوم شما در برابر درخواست‌هایش مطلع شود و بفهمد که قوانین و محدودیت‌هایی که تعیین کرده‌اید، قابل شکستن نیستند.

رفتار عاقلانه والدین برای تربیت کودک خودسر

کودک خودسر

آنچه والدین بچه های خودسر باید بدانند

هیچ وقت متوجه معنی فرزندِ خودسر نمی شوید، مگر این که والدین یکی از همین بچه ها باشید. این بچه ها اغلب مصمم و لجباز هستند و هر کاری که دلشان بخواهد را انجام می‌ دهند و گاهی اوقات ویژگی‌ های منفی شخصیتی آن ها بیشتر است و والدین باید حواس شان را جمع کنند که چگونه با آن ها رفتار کنند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی در این باره توضیح خواهیم داد.

بچه خود سر چه رفتاری دارد؟

بچه خودسر حس زیادی از استقلال را در خودش دارد و این حس از همان دوران کودکی با او همراه است. او اعتمادبنفس بالایی دارد و به خودش خیلی مطمئن است. همیشه عقاید محکم و سفت و سختی دارد و روی چیز هایی که می‌ خواهد پافشاری می‌ کند و سعی دارد به محیط اطراف توجه نکند و فقط به خواسته خودش فکر کند.

تربیت کودک

راهکار هایی برای رفتار با بچه های خودسر

چنانچه شما هم جزو والدین بچه های خودسر هستید پس نیاز دارید، راه رفتار صحیح با این افراد را بدانید.

احترام و همراهی خود را نشان دهید

اگر یک بچه خود سر دارید، باید به او نشان دهید که قرار نیست تدافعی عمل کنید. شما درخواست های او را می شنوید، به او احترام می گذارید و او را درک می کنید. پس مجبور نیستید که همیشه سر او فریاد بکشید یا رفتار عجیب و غریبی از خودتان نشان دهید. باید فرزندتان را مطمئن کنید که مقابل او نیستید، بلکه در کنارش هستید و به عقاید و خواسته‌ هایش احترام می گذارید.

به او گوش دهید

بسیار مهم است که به حرف های فرزندتان گوش دهید. بچه های خودسر از این که ببینند دیگران به حرف هایشان گوش نمی‌ دهند و آن ها را جدی نمی‌ گیرند، عصبانی و کلافه می شوند. باید سعی کنید به حرف های آن ها گوش دهید، با آن ها صحبت کنید، تبادل نظر داشته باشید و برای یکدیگر منطق و استدلال بیاورید.

مادر و فرزند

محرک ها را شناسایی کنید

به رفتار فرزند خود دقت کنید و ببینید چه چیزی باعث می‌ شود که عصبانیت او تحریک شود و چه چیزی باعث ایجاد جر و بحث بین شما می شود. زمانی که این محرک‌ ها را تشخیص دهید، می توانید آن ها را تا حد زیادی کنترل کنید و مانع ایجاد جر و بحث شوید و در نتیجه شرایط آرام تری ایجاد می گردد و احتمال لجبازی فرزندتان هم کاهش پیدا می‌ کند.

یک روتین مؤثر پیدا کنید

معمولا روتین خواب می تواند بهترین عامل برای جلوگیری از لجبازی فرزند باشد. زمان خاصی را در طول روز پیدا کنید که فرزندتان به بیشترین حد لجبازیاش می‌ رسد و سعی کنید که در آن تایم، با او جر و بحث نکنید. سعی کنید که در محیط خانه یک روتین منظم برای غذا خوردن و خوابیدن داشته باشید و همگی به آن پایبند بمانید تا فرزند بتواند ریتم بدن خودش را بشناسد و از حالت تعادل خارج نشود.

کمی به او قدرت کنترل بدهید

هنگامی که فرزند احساس کند که می تواند شرایط را کنترل کند، در نتیجه قدرت پذیرش در او بالاتر می‌ رود و صبور تر می شود، زیرا می‌داند که دیگران به تسلط و قدرت او نیاز دارند‌ و همین باعث می شود که لجبازی نکند و بهتر با شما رفتار کند.

تربیت صحیح

روی حل مسئله تمرکز کنید

شاید بخواهید فرزندتان را به خاطر لجبازی اش تنبیه کنید؛ اما بهتر است که به دنبال حل مسئله و علت ریشه ای باشید و ببینید که چه عاملی باعث لجبازی او شده است. زمانی که نکته و مسئله اصلی را پیدا کنید، قطعاً از لجبازی فرزندتان هم کم می کنید.

اگه با بچه ات اینطوری رفتار میکنی، پس خودخواهی

رفتار با کودک

رفتارهای اشتباه با بچه که نوعی خودخواهی والدین است

بسیاری از زوجین بعد از بچه دار شدن بیشتر وقت خود را به کودکشان اختصاص می دهند اما برخی دیگر بر این باورند که در هر شرایطی خودشان مقدم بر کودکشان هستند. افراط و تفریط در هر زمینه ای بروز مشکلات زیادی را در پی دارد. رفتارهای اشتباه والدین در تربیت فرزندان موجب بروز رفتارهای نامناسب در کودکان می‌شود. در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی رفتارهایی از والدین را آورده ایم که خودخواهی در حق کودک است.

دوست داشتن خود با خودخواه بودن متفاوت است، درست است که می گوییم خودتان را دوست داشته باشید اما به این معنی نیست که نیازهای کودک را نادیده بگیرید.

اگه چندین روز بچه رو تنها میذاری

برخی از والدین فرزندان خود را برای رفتن به سفر و خوشگذرانی تنها می گذرانند و به پرستار کودک یا والدین و اقوام خود می سپارند اما تنها گذاشتن کودک چندین روز متوالی در دوران خردسالی اشتباه است زیرا کودکان به توجه و مراقبت نیاز دارند و اگر به پدر و مادر خود وابسته باشند، تنها گذاشتن او در روان کودک اثرگذار است.

کودک ناراحت و تنها

اگه آخر هفته ها تنها تفریح خودت مهمه

متاسفانه برخی آقایان تنها به فکر خوشگذرانی و تفریح خود هستند و به تفریحات همسر و کودکشان بی توجه اند. اگر در طول هفته وقت زیادی را با کودک خود سپری نمی کنید، حتما آخر هفته ها را با او سپری کنید. گذراندن آخر هفته ها با خانواده باعث عشق و محبت در خانواده و در نتیجه استحکام خانواده می شود.

اگه اجازه استفاده از اسباب بازی رو به کودکت نمیدی

بازی راهی برای ابراز و نشان دادن احساسات است و باعث تخلیه فشار و استرس‌های عصبی کودک می‌شود. بازی کردن کودک با اسباب بازی مناسب تاثیر مستقیم در رشد ذهنی و افزایش مهارت های حرکتی او دارد. برخی والدین به دلیل اینکه اسباب بازی کودک سالم بماند و خانه به هم نریزد، اجازه استفاده از اسباب بازی را به کودک نمی دهند اما این کار نوعی خودخواهی است.

اتاق کودک

اگه هنوز با همسرت مشکل داری و قصد بچه دار شدن داری

گاهی اوقات همسران پیش از اینکه فرصت کافی برای شناخت همدیگر پیدا کنند، بچه دار می‌شوند. مشکلاتی که پیش از بچه دار شدن وجود داشته‌اند قرار نیست با به دنیا آمدن نوزاد حل و فصل شوند، بلکه در بیشتر مواقع شدت هم می‌گیرند پس اگر هنوز با همسرتان مشکل دارید اما دوست دارید که بچه دار شوید، خودخواه هستید.

اگه پوشک بچه رو دیر به دیر عوض می کنی

برخی از مادران از روی تنبلی یا گران بودن پوشک، دیر به دیر اقدام به تعویض آن می کنند اما دیر عوض کردن پوشک کودک عوارض زیادی مانند عفونت ادرار یا سوختگی پا و ناحیه باسن را در پی دارد. توصیه می شود بعد از هر بار ادرار و مدفوع کودک را فقط با آب بشویید و پوشکش را عوض کنید.

پوشک و پودر بچه

اگه نمی تونی فرزندت رو درک کنی

همدردی نکردن و درک نکردن کودک از طرف والدین رفتاری ظالمانه و خودخواهانه است، بهتر است هر طور شده در جهت اصلاح رفتارتان اقدامی کنید. گاهی باید با کودک فقط همدردی کنید و نشان دهید که احساساتش مهم است، اگر او بداند احساساتش مهم هستند یاد می‌گیرد، هرگز آن‌ها را انکار نکند بلکه اجازه بدهد هر احساسی از وجودش عبور کند.

اگه به بهانه پس انداز نیازهای بچه رو نادیده می گیری

برخی از والدین که خود را آینده نگر می دانند، برای اینکه کودک در آینده زندگی بهتری داشته باشد، از حال و وضعیت فعلی صرف نظر کرده و تمام درآمد خود را به پس انداز اختصاص می دهند و به نیازهای کودک مانند خوراک، پوشاک و… توجه ندارند اما این کار خودخواهی است و باعث می شود کودک در بزرگسالی عقده و حسرت های زیادی را داشته باشد.

پس انداز کردن

اگه با بچه ات درد و دل می کنی

برخی والدین تصور می‌کنند، کودکان دوست آنها بوده و می‌توانند درباره مسائل پیش آمده با آنها درد دل کنند اما درد دل کردن والدین با کودکان و نوجوانان می‌تواند بچه‌ها را افسرده، پرخاشگر، عصبی، مضطرب و منزوی کند پس فراموش نکنید که بچه‌های ما مورد مناسبی برای شنیدن درد دل ما نیستند و برای درد دل کردن باید یک دوست، همفکر و یا یک روانشناس داشته باشید.

اگه بچه ات رو به خوردن هر چیزی مجبور می کنی

همه والدین دوست دارند کودکشان از همه غذاها بخورد و از ویتامین های آن استفاده کند اما برخی از کودکان بد غذا بوده و از خوردن برخی غذاها امتناع می کنند. برخی از والدین با تهدید و تشر کودک را پای غذا می‌نشانند و غذا را به زور و در یک اتمسفر تنش‌آلود به خورد او می‌دهند. این راه‌حل کاملا غلط است و باعث تشدید بدغذایی کودک شما می‌شود.

غذا نخوردن کودک

اگه برای حرف زدن با بچه ات وقت نمی زاری

برخی والدین متاسفانه وقتی برای صحبت و گوش دادن حرف های کودک اختصاص نمی دهند و حرف های آنها را نمی شنوند. نشنیدن و گوش نکردن به حرف های کودکان عوارض زیادی را در پی خواهد داشت. اگر می خواهید والدین خوبی باشید حرف های کودک را بشنوید و با او طوری صحبت کنید که او بعد از آن حس بهتری پیدا کند. اگر شما هم صحبت و شنونده خوبی برای کودکتان نباشید، او هرگز مسائل خود را برای شما بازگو نخواهد نمود.

سخن آخر

ما بیشتر از هرکس دیگری در قبال فرزندمان مسئولیم. از همان لحظه که قبول کردیم پدر یا مادرش باشیم مسئول شدیم! پس بیایید برای فرزندمان والدین و رفیق خوبی باشیم.