امروزه بازار رژیم‌های لاغری داغ داغ است و راهکارهای مختلفی برای کاهش وزن و رسیدن به اندام ایده‌آل به متقاضیان ارائه می‌شود. یکی از این رژیم‌ها، رژیم لاغری ویت واچرز است که طرفداران زیادی حتی در بین سلبریتی‌ها و افراد مشهور دارد. اگر به‌تازگی به سراغ این رژیم رفته‌اید یا می‌خواهید آن را آغاز کنید، بهتر است قبل از هر چیز با بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز بیشتر آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• رژیم غذایی ویت واچرز چیست؟
• رژیم غذایی ویت واچرز شامل چه غذاهایی می‌شود؟
• مزایا و معایب رژیم ویت واچرز
• بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز

رژیم غذایی ویت واچرز چیست؟

ویت واچرز که به WW نیز مشهور است، یک برنامه کاهش وزن با سیستم امتیازدهی است که نیازهای تغذیه‌ای شخصی شما را بر اساس قد، وزن، سن و سطح فعالیت شما محاسبه می‌کند. امتیازها به‌صورت روزانه اختصاص داده می‌شود و این سیستم امتیازدهی بیشتر برای حفظ انگیزه و ردیابی آنچه در طول روز می‌خورید طراحی شده است. هدف این برنامه کاهش وزن و به دنبال آن سلامتی است. روزهای وزن‌کشی در این برنامه هفتگی یا ماهانه است و بر اساس تغییراتی که بعد از وزن‌کشی در سیستم ثبت می‌شود، تغییراتی در رژیم براساس شرایط کنونی شما لحاظ خواهد شد.

رژیم غذایی ویت واچرز شامل چه غذاهایی می‌شود؟

تأکید این رژیم بر سالم خوری و استفاده از انواع گروه غذایی با رعایت تعادل است. مصرف غذاهای غیرفرآوری شده مانند سبزیجات، میوه‌ها و پروتئین بدون چربی در این رژیم به‌وفور توصیه می‌شود. همچنین این برنامه با ارائه غذاهای زیر پوینت (Zero Point) و گنجاندن آن در رژیم غذایی پیشنهادی، شما را به مصرف غذاهای سالم و مقوی تشویق می‌کند.

از جمله غذاهای زیرو پوینت ارائه شده توسط این برنامه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• میوه‌ها و سبزیجات نشاسته‌ای و غیر نشاسته‌ای
• لبنیات بدون چربی
• پروتئین بدون چربی
• تخم‌مرغ
• غذاهای دریایی
• حبوبات مانند عدس و لوبیا
• انواع غلات

مزایا و معایب رژیم ویت واچرز

اگر قصد دارید که این رژیم را برای اولین‌بار امتحان کنید بهتر است علاوه بر آگاهی از بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز، درباره مزایا و معایب آن نیز اطلاعات کافی داشته باشید تا سنجیده‌تر تصمیم‌گیری کنید.

مزایای رژیم ویت واچرز:

• متعادل و انعطاف‌پذیر است
• سبک زندگی شما را برای همیشه تغییر می‌دهد
• مصرف هیچ غذایی در آن ممنوع نیست و آزادی عمل فرد در دوره رژیم بالاست
• کاهش وزن به‌صورت آهسته و پیوسته انجام می‌گیرد
• شما را به ورزش‌کردن و فعالیت‌های بدنی ترغیب می‌کند

معایب رژیم وایت واچرز:

• تقریباً پرهزینه است
• شمارش امتیاز می‌تواند بعد از مدتی خسته‌کننده شود
• آزادی بیش از حد آن، ممکن است برخی از افراد را بدعادت کند
• ممکن است منجر به رژیم غذایی ناسالم شود

بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز

نباید این نکته را فراموش کرد که رژیم غذایی ویت واچرز بیشتر یک سبک زندگی است تا یک رژیم و نباید آن را به یک دوره کوتاه محدود کرد. در ادامه به برخی از بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز اشاره خواهیم کرد که رعایت آن‌ها به نتیجه‌گیری بهتر شما کمک خواهد کرد.

خودتان را از خوراکی‌های مورد علاقه‌تان محروم نکنید

همان‌طور که اشاره کردیم، رژیم غذایی ویت واچرز یک رژیم آزاد است و دستتان را برای مصرف انواع غذاها باز می‌گذارد. با این تفاسیر شما می‌توانید خوراکی‌های مورد علاقه‌تان را نیز در این برنامه بگنجانید اما نباید در مصرف آن زیاده‌روی کنید. این روند باعث می‌شود که از ادامه مسیر رژیم غذایی‌تان دل‌زده نشوید.

سعی کنید بعد از ساعت ۷ عصر غذا نخورید

سعی کنید زودتر بخوابید تا غذا نخوردن بعد از ساعت ۷ شما را اذیت نکند. اگر مجبور بودید بیشتر بیدار بمانید و گرسنگی امانتان را بریده بود، می‌توانید از غذاهای ۰ امتیازی استفاده کنید.

حساب چیزهایی را که می‌خورید، داشته باشید

در هفته‌های اول آغاز این رژیم کمی سخت است که امتیاز هر غذا را محاسبه کنید و حواستان به هر چیزی که در دهانتان می‌گذارید باشد. اما بعد از مدتی این روند به یک عادت تبدیل می‌شود و دیگر باعث نگرانی‌تان نمی‌شود. تنها کافی است هفته‌های اول کمی صبور باشید تا بهترین نتیجه را بگیرید.

اگر شکست خورید، دوباره بلند شوید!

هیچ زمان مناسبی برای شروع دوباره وجود ندارد؛ بهترین زمان برای شروع همین الان است. حتی اگر روز، هفته، ماه یا سال بدی را سپری می‌کنید و حساب همه چیز از دستتان دررفته است، هیچ اشکالی ندارد. کافی است احساس شکست و ناامیدی را کنار بگذارید و دوباره به مسیر بازگردید.

برای خود جایزه در نظر بگیرید

زمانی که وقت وزن‌کشی ماهانه فرامی‌رسد و شما متوجه می‌شوید که به هدف تعیین شده خود رسیده‌اید، به خودتان یک جایزه بدهید! این جایزه می‌تواند بسیار کوچک باشد، نیازی نیست هزینه زیادی بابت آن کنید تنها کافی است کاری را که دوست دارید انجام دهید یا خودتان را به یک خوراکی خوشمزه (البته در حد تعادل و نه به میزان زیاد) مهمان کنید.

ورزش را فراموش نکنید

ورزش باعث می‌شود احساس بهتری داشته باشید و عضله به دست آورید که این روند به سوزاندن چربی و کالری کمک می‌کند. هر فعالیتی که می‌توانید انجام دهید. می‌توانید از روزانه چند دقیقه قدم‌زدن در پارک سر کوچه‌تان شروع کنید و کم‌کم مدت‌زمان آن را افزایش دهید. به شما قول می‌دهم به جایی می‌رسید که عزمتان برای رفتن به باشگاه و انجام فعالیت منظم جزم خواهد شد.

تنها هفته‌ای یک‌بار خود را وزن کنید

برخی از افراد زمانی که این رژیم را آغاز می‌کنند، هر روز خود را وزن کرده و وضعیت خود را بررسی می‌کنند. این کار نه‌تنها انگیزه شما را بیشتر نمی‌کند، بلکه به دلیل نوسانات و تغییرات بدن تنها انتظارات شما را بالا برده و با وزن‌کشی هفتگی و عدم همخوانی وزن مشاهده شده با انتظاراتتان، انگیزه شما را کاهش خواهد داد.

اگر وزن اضافه کردید، ناامید نشوید

ممکن است در برخی وزن‌کشی‌های هفتگی یا ماهانه شاهد اضافه‌وزن نسبت به وزن قبلی خود باشید، درست است که این اضافه‌وزن قلبتان را به درد می‌آورد اما بدانید که این یک شکست جزئی است. در چنین شرایطی شما باید به روند پیشرفتتان در طی ماه‌های پیش تمرکز کنید و با انگیزه بیشتری به مسیر ادامه دهید تا بتوانید این اضافه‌وزن جزئی را جبران کنید.

کلام آخر

همان‌طور که اشاره کردیم، رژیم غذایی ویت واچرز یکی از رژیم‌های لاغری پرطرفدار است که سبک زندگی بسیاری از افرادی را که از آن استفاده کرده‌اند، تغییر داده است. این رژیم مانند تمامی رژیم‌های موجود زایا و معایب خاص خود را دارد که باید قبل از شروع رژیم آن‌ها را بررسی کرد. در این مقاله سعی داشتیم با ارائه بایدها و نبایدهای رژیم غذایی ویت واچرز، آگاهی شما را نسبت به این رژیم افزایش دهیم تا با رعایت آن‌ها در کنار اصول اولیه این رژیم، نتیجه مطلوب‌تری برایتان حاصل شود.

سرطان استخوان لگن در خانم ها به سرطانی گفته می‌شود که از خود استخوان‌ لگن شروع شده و از جای دیگری انتقال پیدا نکرده است. به خواندن ادامه دهید تا به طور کامل، تمام اطلاعات لازم در مورد این سرطان را کسب کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

• انواع سرطان استخوان
• علائم سرطان استخوان
• درمان سرطان استخوان
• پاسخ به سوالات رایج

انواع سرطان استخوان

سرطان‌های استخوان بر اساس نوع سلولی که سرطان از آن‌جا شروع شده است به انواع جداگانه‌ای تقسیم می‌شوند. شایع‌ترین انواع سرطان استخوان عبارتند از:

• استئوسارکوم: استئوسارکوم شایع‌ترین شکل سرطان استخوان است که اغلب در کودکان و بزرگسالان جوان، در استخوان‌های پا یا بازو رخ می‌دهد. پس می‌توان گفت که خیلی شامل سرطان استخوان لگن در خانم ها نمی‌شود. در این تومور، سلول‌های سرطانی، استخوان تولید می‌کنند.
• کندروسارکوم: کندروسارکوم دومین نوع شایع سرطان استخوان است. در این تومور، سلول‌های سرطانی، غضروف تولید می‌کنند. علاوه بر این، کندروسارکوم معمولاً در لگن، پاها یا بازوها در افراد میانسال و مسن رخ می‌دهد. پس می‌تواند سرطان استخوان لگن در خانم ها را شامل شود.
• سارکوم یوئینگ: تومورهای سارکوم یوئینگ بیشتر در لگن، پاها یا بازوهای کودکان و بزرگسالان جوان ایجاد می‌شوند. پس سرطان استخوان لگن در خانم های جوان می‌تواند از این نوع باشد.

علائم سرطان استخوان

علائم سرطان در زنان بسته به نوع آن متفاوت است. علائم و نشانه‌های سرطان استخوان لگن در خانم ها عبارتند از:

• درد استخوان
• تورم و حساسیت در نزدیکی ناحیه‌ی آسیب دیده
• ضعیف شدن استخوان که ممکن است منجر به شکستگی شود.
• خستگی
• کاهش وزن ناخواسته

اگر لگن درد شما می‌آید و می‌رود، شب‌ها بدتر می‌شود و مسکن‌های بدون نسخه دیگر کمکی به شما نمی‌کنند، باید به پزشک مراجعه کنید تا تحت معاینه قرار بگیرید.

درمان سرطان استخوان

گزینه‌های درمانی برای سرطان استخوان لگن در خانم ها بسته به مرحله‌ی سرطان، سلامت کلی و ترجیح شخصی شما متفاوت است. از طرفی، سرطان‌های مختلف استخوان نیز به درمان‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند و پزشکان می‌توانند به شما کمک کنند تا بهترین گزینه‌ی درمانی برای سرطان خود را پیدا کنید.

عمل جراحی

هدف از جراحی، برداشتن کل تومور سرطانی است.

هدف از جراحی، برداشتن کل تومور سرطانی است. در بیشتر موارد، جراحی شامل تکنیک‌های خاص برای برداشتن تومور همراه با بخش کوچکی از بافت سالم اطراف آن است. جراح، استخوان از دست رفته را با مقداری استخوان از ناحیه‌ی دیگری از بدن شما، موادی از بانک استخوان یا جایگزین ساخته شده از فلز و پلاستیک سخت جایگزین می‌کند.
سرطان‌های استخوانی که بسیار بزرگ هستند یا در یک نقطه‌ی پیچیده روی استخوان قرار دارند، ممکن است برای برداشتن تمام یا بخشی از آن اندام، به جراحی نیاز داشته باشند (آمپوتاسیون).

شیمی درمانی

در شیمی درمانی از داروهای قوی ضد سرطان استفاده می‌شود.

در شیمی درمانی از داروهای قوی ضد سرطان استفاده می‌شود که تزریق آن معمولاً از طریق ورید (داخل وریدی) صورت می‌گیرد و به از بین بردن سلول‌های سرطانی کمک می‌کند. با این حال، این نوع درمان برای برخی از انواع سرطان استخوان بهتر از سایرین کارایی دارد. به عنوان مثال، شیمی درمانی به طور کلی برای کندروسارکوم خیلی موثر نیست، اما بخش مهمی از درمان استئوسارکوم و سارکوم یوئینگ است.

پرتو درمانی

پرتو درمانی اغلب قبل از عمل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پرتو درمانی از پرتوهای پرقدرت انرژی مانند اشعه‌ی ایکس برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. در طول پرتو درمانی، روی یک میز دراز می‌کشید و یک دستگاه مخصوص در اطراف شما حرکت می‌کند و پرتوهای انرژی را به نقاط دقیقی از بدن شما نشانه می‌گیرد.
پرتو درمانی اغلب قبل از عمل مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا می‌تواند تومور را کوچک کرده و برداشتن آن را آسان‌تر کند. این به نوبه‌ی خود می‌تواند احتمال ضروری بودن قطع عضو را کاهش دهد.
رادیو تراپی ممکن است در افراد مبتلا به سرطان استخوان که با جراحی قابل برداشتن نیست نیز استفاده شود. البته ممکن است از پرتو درمانی بعد از انجام جراحی و برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی مانده نیز استفاده شود. هم‌چنین، برای افراد مبتلا به سرطان استخوان پیشرفته، پرتو درمانی ممکن است به کنترل علائم و نشانه‌هایی مانند درد کمک کند.

پاسخ به سوالات رایج

آیا سرطان استخوان کشنده است؟

نه همیشه. اگرچه این سرطان ممکن است برای برخی از افراد کشنده باشد، اما بسیاری دیگر به طور کامل بهبود پیدا می‌کنند. نرخ بقای نسبی ۵ ساله برای سرطان استخوان حدود ۶۶درصد است. این بدان معناست که ۶۶درصد از افراد مبتلا به سرطان استخوان، ۵ سال پس از تشخیص هنوز زنده هستند.

آیا سرطان استخوان درمان قطعی دارد؟

به طور کلی، درمان سرطان استخوان در افراد سالمی که سرطان آن‌ها گسترش پیدا نکرده، بسیار آسان‌تر است. به طور کلی، از هر ۱۰ نفر مبتلا به سرطان استخوان، ۶ نفر از زمان تشخیص تا حداقل ۵ سال زنده خواهند ماند و بسیاری از این موارد ممکن است به طور کامل درمان شوند.

جمع‌بندی

علت اکثر سرطان‌های استخوان ناشناخته است. البته تعداد کمی از سرطان‌های استخوان با عوامل ارثی مرتبط هستند و برخی دیگر ممکن است مرتبط با قرار گرفتن در معرض اشعه‌های مضر باشند. سرطان استخوان لگن در خانم ها، سرطانی است که از خود استخوان‌های لگن شروع می‌شود و گزینه‌های درمانی مختلفی برای آن وجود دارد.

آزمایش‌های تصویربرداری می‌تواند به تعیین محل و اندازه‌ی تومورهای استخوانی و این‌که آیا این تومورها به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته‌اند یا نه، کمک کند. انواع تست‌های تصویربرداری توصیه شده به علائم و نشانه‌های فردی شما از سرطان استخوان لگن در خانم ها بستگی دارد.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

به نقل از خبر فوری: برای اینکه آسیب نبینید و خوشحال‌تر زندگی کنید، بهتر است دوستی‌تان را با برخی افراد خاتمه بدهید. همراه ما باشید، می‌خواهیم به شما بگوییم چه افرادی مناسب دوستی با شما مناسب نیستند.

در این مطلب لیستی از ویژگی هایی را آورده ایم که در صورت مشاهده آن ها در دوستان و اطرافیان تان باید بلافاصله زنگ خطر را به صدا در بیاورید و از آن ها فاصله بگیرید. این افراد به هیچ وجه مناسب دوستی نیستند.

آدم های خودخواه مناسب دوستی نیستند

آدم هایی که به دنبال رقابت سالم نیستند!

آدم هایی که توانایی نه شنیدن ندارند!

آدم هایی که شریک شادی شما نمی شوند!

آدم هایی که انرژی زیادی از شما می گیرند!

آدم هایی که غیبت می کنند!

آدم هایی که میانه خوبی با احترام ندارند!

در پایان، یادآوری کنیم که هدف از رابطه دوستی ایجاد حس امنیت و آرامش و لذت بیشتر بردن از زندگی است. بنابراین سعی کنید افرادی را وارد جلقه دوستی خود کنید که ویژگی های بالا را نداشته باشند چرا که این ادم ها مناسب دوستی نیستند!

به نقل از فرتاک نیوز : خیلی وقت‌ها، افراد متعهد می‌شوند که در یک رابطه باشند، اما از هم جدا می‌شوند و گاهی دوباره به رابطه بر می گردند. وقتی عشق سابق شما پیش شما بر می گردد به این ۴ دلیل بر می گردد. در ادامه این ۴ دلیل را برای شما آوردیم.

او بر می گردد تا به شما بگوید که تغییر کرده است

همه می دانند که کدام از رفتارهایشان دلیل شکست آنها در رابطه بوده است. به همین دلیل، افراد اغلب به سراغ فردی می روند که در گذشته آنها را اذیت کردند، تا به شما و خودشان نشان دهند که تغییر کرده اند.  فکر کردن به عشق سابق، برخی از خاطرات فراموش شده را به یاد او می اندازد، به او یادآوری می کند که چه چیزهایی داشته که حالا دیگر ندارد و او را وادار کند که بخواهد رابطه اش را برگرداند.

اگر او بفهمد شما تغییر کرده اید ممکن است برگردد

کسی که بخواهد ببیند شما تغییر کرده اید یا نه دو معنی می تواند داشته باشد. اولین مورد این است که او فقط می‌خواهد عشق قدیمی اش را بدست بیاورد و مورد دوم این است که می خواهد به خودش ثابت کند که وضعیتش بهتر از شماست. بسیاری از افراد دوست دارند که به خودشان ثابت کنند که جدایی تقصیر آنها نبوده است.

وقتی او شما را می بیند و متوجه می شود که شما هنوز همان فرد قبلی هستید و تغییر نکرده اید، احساس پیروزی می کند.

او می خواهد شما را دوباره کنترل کند

بسیاری از افراد وقتی به این فکر می کنند که چقدر خوب می توانستند شما را کنترل کنند به رابطه بر میگردند تا مجدد شما را کنترل کنند. البته این موضوع برای همه صدق نمی کند، اما نباید آن را نادیده گرفت، خصوصا اگر او در گذشته همه زندگی شما را کنترل می کرده است.

او واقعا شما را دوست داشته است

گاهی اوقات، افراد اعتراف می کنند که شخصی که از دست دادند را دوست دارند و نمی توانند بدون او زندگی کنند و احساس می کنند آماده هستند تا دوباره عاقلانه تر وارد رابطه شوند. بعد از رفتن دوباره متوجه اشتباهشان می شوند و متوجه می شوند که بزرگترین اشتباه زندگی خودشان را مرتکب شده اند.

آیا با افرادی مواجه شده‌اید که وقتی دیگران در اطرافشان هستند، نمی‌توانند از دستشویی استفاده کنند؟ خودتان چطور، آیا چنین مشکلی دارید؟ در این صورت بهتر است این مقاله را درباره سندروم مثانه خجالتی، علل و نشانه های آن مطالعه کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

• سندروم مثانه خجالتی چیست؟
• علائم سندروم مثانه خجالتی چیست؟
• دلایل خجالتی بودن مثانه چیست؟
• درمان مثانه خجالتی چگونه است؟
• سندروم مثانه خجالتی چه عوارضی دارد؟
• خلاصه درباره سندروم مثانه خجالتی

سندروم مثانه خجالتی چیست؟
سندروم مثانه خجالتی، که از آن با نام «پاورزیس» هم نام می‌برند، وضعیتی است که در آن فرد از استفاده از دستشویی وقتی دیگران در آن نزدیکی هستند، می‌ترسد، یا نمی‌تواند دستشویی کند.
این افراد هنگامی که مجبورند از دستشویی در مکان‌های عمومی استفاده کنند، اضطراب قابل توجهی را تجربه می‌کنند.
افرادی که مثانه خجالتی دارند ممکن است از مسافرت، معاشرت با دیگران و حتی کار در دفاتر خودداری کنند. آن‌ها همچنین ممکن است در صورت درخواست آزمایشات تصادفی مواد مخدر برای مدرسه، محل کار یا ورزش در ادرار کردن مشکل داشته باشند.
خوب است بدانید فقط در آمریکا حدود 20میلیون نفر به مثانه خجالتی مبتلا هستند. سندروم مثانه خجالتی ممکن است در کودکان نوپا تا افراد مسن و در هر سنی رخ بدهد.
اما دلیلی برای نگرانی وجود ندارد، مثانه خجالتی به راحتی قابل درمان است.

علائم سندروم مثانه خجالتی چیست؟
افرادی که به سندروم مثانه خجالتی دچارند، از ادرار کردن در توالت عمومی یا اطراف دیگران، حتی در خانه، ترس دارند. این افراد ممکن است سعی کنند خود را مجبور کنند از دستشویی استفاده کنند، اما متوجه می‌شوند که نمی‌توانند دستشویی کنند. اغلب افراد مبتلا به مثانه خجالتی سعی می‌کنند شرایط خود را به شکلی تغییر دهند تا مجبور نباشند از دستشویی عمومی استفاده کنند.
آن‌ها چنین کارهایی را انجام می‌دهند:

• اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی، مسافرت، یا فرصت‌های کاری به دلیل ترس از ادرار کردن در ملاء عام
• نوشیدن مایعات کمتر برای جلوگیری از ادرار کردن زیاد
  

  این افراد ممکن است سعی کنند خود را مجبور کنند از دستشویی استفاده کنند، اما متوجه می‌شوند که نمی‌توانند دستشویی کنند.

• احساس اضطراب هنگام استفاده از سرویس بهداشتی عمومی، یا حتی فکر کردن به استفاده از دستشویی عمومی
  (این احساس اضطراب شامل ضربان قلب سریع، تعریق، لرزش، و حتی غش کردن است)
• همیشه به دنبال دستشویی‌هایی هستند که خالی است، یا فقط یک توالت دارد
  رفتن به خانه در زمان استراحت برای ناهار یا زمان‌های استراحت دیگر برای ادرار کردن و سپس بازگشت به محل کار، مدرسه یا…
• سعی در استفاده مکرر از دستشویی خانه تا مجبور نباشند از دستشویی‌های مکان‌های عمومی استفاده کنند

اگر جزو افرادی هستید که این علائم را به طور منظم تجربه می‌کنید یا به دلیل خجالتی بودن مثانه، عادات اجتماعی شما به شدت تغییر یافته است، باید به پزشک مراجعه کنید.

دلایل خجالتی بودن مثانه چیست؟
پزشکان مثانه خجالتی را به عنوان یک فوبیای اجتماعی طبقه‌بندی می‌کنند. در حالی که اضطراب و گاهی ترس ممکن است حس‌های مرتبط با مثانه خجالتی باشند، پزشکان آن را به تعدادی از عوامل مرتبط می‌دانند که عبارتند از:

• عوامل محیطی مثل سابقه مسخره شدن، مورد آزار و اذیت قرار گرفتن، یا خجالت کشیدن از دیگران در رابطه با استفاده از دستشویی
• استعداد ژنتیکی برای اضطراب
• عوامل فیزیولوژیکی مثل سابقه شرایط پزشکی که ممکن است بر توانایی ادرار کردن تاثیر بگذارد

اگر چه پزشکان مثانه خجالتی را یک فوبیای اجتماعی می‌دانند، اما این مشکل، یک بیماری روانی نیست. با این حال، نشان‌دهنده یک وضعیت سلامت روان است که نیاز به حمایت و درمان دارد.

درمان مثانه خجالتی چگونه است؟
درمان‌های مثانه خجالتی معمولا شامل ترکیبی از حمایت‌های حرفه‌ای روانشناسان و گاهی اوقات استفاده داروها است. پزشک باید شما را ارزیابی کند تا مطمئن شود که یک اختلال پزشکی زمینه‌ای که بر توانایی شما در دفع ادرار تاثیر می‌گذارد، ندارید. اگر پزشک تشخیص داد که به مثانه خجالتی دچار هستید، باید با برنامه فردی برای علائم و علل منحصر به فرد، مورد درمان قرار بگیرید.

پزشک باید شما را ارزیابی کند تا مطمئن شود که یک اختلال پزشکی زمینه‌ای که بر توانایی شما در دفع ادرار تاثیر می‌گذارد، ندارید.

داروهای تجویزی
پزشک ممکن است داروهایی را برای مثانه خجالتی تجویز کند که مثانه یا هر گونه اضطراب زمینه‌ای را درمان می‌کند. با این حال، داروها همیشه راه حل نهایی نیستند و به‌ویژه برای افرادی که مثانه خجالتی دارند، موثر بودن آن‌ها ثابت نشده است.
نمونه‌هایی از داروهایی که برای درمان مثانه خجالتی تجویز می‌شود، عبارتند از:

• داروهای تسکین‌دهنده اضطراب مثل بنزودیازپین‌ها یا دیازپام
• داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین، یا سرترالین
• مسدودکننده‌های آلفا آدرنرژیک که عضلات مثانه شما را شل می‌کند تا استفاده از سرویس بهداشتی برایتان آسان‌تر شود
• داروهایی که برای کاهش احتباس ادرار استفاده می‌شوند

داروهایی که باید از مصرف آن‌ها اجتناب کنید
علاوه بر درمان‌هایی برای کاهش مثانه خجالتی، پزشک ممکن است داروهای شما را هم بررسی کند تا مشخص شود که آیا داروهایی مصرف می‌کنید که ممکن است ادرار کردن را دشوارتر کنند، یا نه. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از:

• آتروپین
• نورتریپتیلین

پزشکان بسیاری از این داروها را به عنوان داروهای ضد افسردگی تجویز می‌کنند.

حمایت از سلامت روان
حمایت از سلامت روان برای درمان مثانه خجالتی می‌تواند شامل درمان شناختی‌رفتاری باشد. این نوع درمان، شامل کار با یک درمانگر است. درمانگر، موضوعات و رفتارهایی که مثانه خجالتی، آن‌ها را در شما تغییر داده، شناسایی می‌کند و به آرامی شما را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد تا بتوانید ترس خود را از بین ببرید.
این رویکرد می‌تواند بین 6 تا 10جلسه درمانی طول بکشد. تخمین زده می‌شود که 85نفر از هر 100نفر می‌توانند سندروم مثانه خجالتی را با درمان شناختی‌رفتاری کنترل کنند. شرکت در گروه‌های پشتیبانی آنلاین، یا حضوری هم می‌تواند در روند درمان موثر باشد.

سندروم مثانه خجالتی چه عوارضی دارد؟
مثانه خجالتی می‌تواند عوارض اجتماعی و فیزیکی داشته باشد. اگر ادرار خود را برای مدت طولانی نگه دارید، در معرض خطر عفونت دستگاه ادراری و همچنین ضعیف شدن عضلات کف لگن قرار می‌گیرید. این عضلات برای ادرار کردن استفاده می‌شوند. همچنین ممکن است به دلیل محدودیت مصرف مایعات، به سنگ کلیه، سنگ غدد بزاقی و سنگ کیسه صفرا مبتلا شوید.
اضطراب مرتبط با مثانه خجالتی می‌تواند باعث تغییر چشمگیری در رفتار شما شود، شما را از بیرون رفتن از خانه و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی باز دارد. پرهیز از این شرایط در نهایت می‌تواند روابط شما را با دوستان و خانواده‌تان تحت تاثیر قرار بدهد و مانع از توانایی شما در انجام کارها شود.

خلاصه
همان‌طور که اشاره کردیم مثانه خجالتی، یک بیماری قابل درمان است. اگر مثانه خجالتی دارید، می‌توانید اضطراب خود را کاهش دهید و با موفقیت از دستشویی‌های عمومی استفاده کنید. اما حتما این نکته را در نظر بگیرید که حمایت پزشکی و رسیدین به سلامت روان مورد نیاز برای رسیدن به این هدف ممکن است زمان ببرد. این زمان ممکن است از ماه‌ها تا سال‌ها طول بکشد.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

تشخیص بیماری آب سیاه یا گلوکوم با اتساع چشم در آزمایش میدان بینایی انجام می‌شود و گزینه‌های درمانی آن معمولاً درمان دارویی، لیزر درمانی و جراحی را در بر می‌گیرد. به خواندن ادامه دهید تا بیشتر درباره‌ی این بیماری یاد بگیرید.

در این مقاله می‌خوانید:

• گلوکوما چشم چیست؟
• علائم آب سیاه چشم چیست؟
• تفاوت آب سیاه و آب مروارید
• علت بوجود آمدن آب سیاه چشم
• آب سیاه چشم چگونه درمان میشود؟
• درمان گیاهی آب سیاه چشم

گلوکوما چشم چیست؟

آب سیاه نام گروهی از بیماری‌های چشمی است.

بیماری آب سیاه یا گلوکوم نام گروهی از بیماری‌های چشمی است که می‌تواند با آسیب رساندن به عصب پشت چشم (عصب بینایی) باعث نابینایی شما شود. علائم این بیماری ممکن است آن‌قدر آهسته شروع شوند که حتی متوجه‌ی آن‌ها نیز نشوید. تنها راه برای تشخیص ابتلا به گلوکوم، انجام یک معاینه‌ی جامع اتساع چشم است.
متاسفانه هیچ درمانی برای گلوکوم وجود ندارد، اما رسیدگی زودهنگام اغلب می‌تواند آسیب را متوقف و از بینایی شما محافظت کند.

علائم آب سیاه چشم چیست؟

بیماری آب سیاه یا گلوکوم در ابتدا معمولاً هیچ علامتی ندارد.

بیماری آب سیاه یا گلوکوم در ابتدا معمولاً هیچ علامتی ندارد. به همین دلیل است که نیمی از افراد مبتلا به گلوکوم حتی نمی‌دانند که به آن مبتلا هستند. با این حال، با گذشت زمان ممکن است به آرامی بینایی خود را از دست بدهند که معمولاً از دید جانبی یا محیطی شروع می‌شود. (به ویژه بخشی از دید که مربوط به نزدیک‌ترین قسمت به بینی است.) همین علامت نیز از آن جایی که خیلی آهسته اتفاق می‌افتد، برای بسیاری از افراد تشخیص آن دشوار است.
بالاخره با بدتر شدن بیماری، افراد ممکن است متوجه شوند که دیگر نمی‌توانند همه چیز را به خوبی ببینند. بدون درمان، گلوکوم در نهایت می‌تواند باعث نابینایی کامل شود.

تفاوت آب سیاه و آب مروارید

• بیماری آب سیاه شامل فشار چشم می‌شود و عصب بینایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ در حالی که آب مروارید شامل تجزیه‌ی پروتئین‌ها می‌شود و عدسی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
• علاوه بر این، آب مروارید بدون درد است و با گذشت زمان اتفاق می‌افتد؛ در حالی که آب سیاه بسته به نوع و شدت گلوکوم می‌تواند آهسته و خفیف یا سریع و دردناک باشد.

در نتیجه، مهم است که این دو بیماری را از هم جدا بدانیم و آن‌ها را با هم اشتباه نگیریم.

علت بوجود آمدن آب سیاه چشم

متاسفانه هیچ راهی برای جلوگیری از گلوکوم وجود ندارد.

دانشمندان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث شایع‌ترین انواع بیماری آب سیاه یا گلوکوم می‌شود، اما بسیاری از افراد مبتلا به آب سیاه فشار چشم بالایی دارند و درمان‌هایی که فشار چشم را کاهش می‌دهند، به کند کردن پیشرفت این بیماری کمک می‌کنند.
متاسفانه هیچ راهی هم برای جلوگیری از گلوکوم وجود ندارد. به همین دلیل است که معاینه‌ی چشم شدیداً توصیه می‌شود. چون با معاینه، شما و پزشک‌تان می‌توانید قبل از این‌که گلوکوم روی دید شما تأثیر بگذارد، آن را تشخیص دهید.

آب سیاه چشم چگونه درمان میشود؟

پزشکان از انواع مختلف درمان برای بیماری آب سیاه یا گلوکوم استفاده می‌کنند. اگر مبتلا به گلوکوم هستید، مهم است که فوراً فرآیند درمان را شروع کنید. البته درمان هیچ آسیب از قبل وارد شده به بینایی شما را خنثی نمی‌کند، اما می‌تواند از بدتر شدن آن جلوگیری کند. گزینه‌های درمانی عبارتند از:

• دارو درمانی: قطره‌های چشمی تجویزی رایج‌ترین درمان بیماری آب سیاه هستند. آن‌ها میزان فشار را در چشمان شما کاهش داده و به این ترتیب، از آسیب به عصب بینایی شما جلوگیری می‌کنند.
• لیزر درمانی: برای کاهش فشار چشم، پزشکان می‌توانند از لیزر برای کمک به تخلیه‌ی مایع از چشمان شما استفاده کنند. این روش ساده‌ای است که پزشک شما می‌تواند در مطب خود انجام دهد.
• عمل جراحی: اگر داروها و لیزر درمانی موثر واقع نشدند، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد دهد. انواع مختلفی از عمل آب سیاه چشم وجود دارد که می‌تواند به تخلیه‌ی مایع از چشمان شما کمک کند.

در مورد گزینه‌های درمانی مختلف با پزشک خود صحبت کنید. ناامید نشوید و بدانید با این‌که گلوکوم یک بیماری جدی است، اما به خوبی به درمان جواب می‌دهد. علاوه بر این، لازم است که به توصیه‌های زیر عمل کنید:

• اگر پزشک شما دارو تجویز کرد، حتماً هر روز آن را مصرف کنید.
• اگر درمان شما عوارض جانبی دارد، به پزشک خود اطلاع دهید.
• برای معاینات منظم به پزشک مراجعه کنید.
• اگر در فعالیت‌های روزمره به دلیل از دست دادن بینایی خود مشکل دارید، از پزشک خود در مورد خدمات توانبخشی بینایی یا دستگاه‌هایی که می‌توانند کمک کنند، پرس‌وجو کنید.
• اعضای خانواده را تشویق کنید که از نظر ابتلا به بیماری آب سیاه معاینه شوند، زیرا ممکن است این بیماری در خانواده‌ی شما ارثی باشد.

درمان گیاهی آب سیاه چشم

اعتقاد بر این است که گیاهان خاصی به درمان گلوکوم کمک می‌کنند. به طور خاص، جینکو، زغال اخته و فورسکولین ممکن است فوایدی داشته باشند. مزایای این داروهای گیاهی برای گلوکوم عبارتند از:

• جینکو: در برخی مدل‌های علمی، این گیاه افزایش جریان خون چشمی را نشان داده است.
• زغال اخته: زغال اخته به دلیل ماهیت آنتی اکسیدانی قوی آن محبوبیت زیادی دارد. یک مطالعه نشان داد که زغال اخته آسیب سلول‌های گانگلیونی شبکیه را در موش کاهش می‌دهد، اما هیچ مطالعه‌ای وجود ندارد که چنین تأثیری را در انسان نشان دهد.
• فورسکولین: این گیاه ممکن است در صورت استفاده‌ی موضعی با کاهش میزان مایع آب در چشم، فشار داخل چشم را کاهش دهد.
• ماری‌جوانای پزشکی (حشیش): برخی از مطالعات نشان می‌دهند که ماری‌جوانا ممکن است موقتاً IOP را کاهش دهد، اما فقط با استفاده‌ی مکرر که می‌تواند منجر به عوارض جانبی بالقوه خطرناک شود.

برخی از گیاهان ممکن است اثرات مضر داشته باشند.

توجه به این نکته مهم است که اگرچه این گیاهان در برخی مطالعات امیدوارکننده بوده‌اند، اما از نظر بالینی درمان‌های ثابت شده برای گلوکوم نیستند. حتی برخی از گیاهان ممکن است اثرات مضر یا تداخلات منفی با سایر داروها نیز داشته باشند.
بنابراین، قبل از استفاده از هر گونه داروی گیاهی برای گلوکوم با پزشک خود مشورت کنید. و هرگز درمان‌های تجویز شده یا توصیه شده توسط پزشک را با داروهای گیاهی جایگزین نکنید.

جمع‌بندی

بیماری آب سیاه یا گلوکوم یک بیماری جدی چشم است که می‌تواند باعث از دست دادن دائمی بینایی شود. این بیماری اغلب هیچ علامت هشدار دهنده‌ای ندارد و در صورت عدم تشخیص و درمان، می‌تواند منجر به نابینایی شود. در بیشتر موارد، گلوکوم به دلیل فشار زیاد داخل چشم (IOP) ایجاد می‌شود که به عصب بینایی آسیب می‌رساند و باعث از دست دادن بینایی می‌شود. به محض این‌که گلوکوم پیدا شد، بیماران باید توصیه‌های درمانی پزشک خود را برای کاهش یا جلوگیری از کاهش بینایی دنبال کنند.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصصین چشم پزشکی، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سرطان دستگاه ادراری فوقانی چیست؟

• کالیس‌های کلیوی (فضا‌های عمیق در کلیه ها)
• لگن کلیه (جایی که ادرار قبل از اینکه به حالب و مثانه برود در کلیه‌ها جمع می‌شود)
• حالب (لوله‌های نازک، ساخته شده از ماهیچه، که ادرار را از کلیه به مثانه حرکت می‌دهد)

علت سرطان دستگاه ادراری

نقش جنسیت در سرطان دستگاه ادراری

نژاد و سرطان دستگاه ادراری

سن و تاثیر آن در سرطان دستگاه ادراری

سیگار کشیدن و تاثیر آن بر سرطان دستگاه ادراری

مواد شیمیایی و سرطان دستگاه ادراری

سایر عوامل خطر در سرطان دستگاه ادراری

1. ژنتیک
2. سرطان مثانه قبلی
3. استفاده طولانی مدت از دارو‌های مسکن
4. درمان قبلی سرطان ادراری در افراد سیگاری
5. گیاهان خاصی برای کاهش وزن استفاده می‌شوند

علائم سرطان دستگاه ادراری

هماچوری (خون در ادرار)

درد و سرطان دستگاه ادراری

شکایات کمتر رایج در خصوص سرطان دستگاه ادراری

تشخیص سرطان دستگاه ادراری

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی

تصویربرداری و سرطان دستگاه ادراری

آندوسکوپی/اورتروسکوپی

تصویربرداری برای متاستاز‌ها

آزمایش‌هایی که نشان می‌دهد آیا سرطان به مکان‌های رایج گسترش یافته است، عبارتند از:

• ام آر آی
• اسکن استخوان (برای مشاهده اسکلت)
• اشعه ایکس قفسه سینه (برای مشاهده ریه ها)
• سی تی اسکن (شکم، لگن و غدد لنفاوی و اندام‌های مجاور) 

درجه بندی 

گزینه‌های درمان سرطان دستگاه ادراری عبارتند از:

1. عمل جراحی
2. شیمی درمانی
3. تابش – تشعشع
4. عمل جراحی
5. برداشتن کلیه و حالب

گزینه‌های جراحی سرطان دستگاه ادراری عبارتند از:

• یک کلیه را به دلیل سرطان از دست داد
• کلیه را به دلیل سنگ، عفونت یا ضربه از دست داده است
• مشکلات کلیوی به دلیل دیابت، فشار خون بالا یا گلومرولونفریت دارند
• اگر پزشک شما تصمیم بگیرد که کلیه را نجات دهد، تومور را می‌توان با برداشتن سگمنتال یا برداشتن آندوسکوپی مدیریت کرد.