آیا شما هم میخواهید بدانید توده در ناحیه تناسلی زنان چه نام دارد و چقدر خطرناک است؟ میوم که از آن به عنوان فیبروم رحم یا لیومیوم هم نام میبرند، یک تومور غیر سرطانی شایع است که در داخل یا اطراف رحم رشد میکند.
میومها می توانند اندازههای متفاوتی داشته باشند و علائمی مانند درد شکم و خونریزی شدید قاعدگی ایجاد کنند، اما برخی از افراد علائمی ندارند.
علت میوم مشخص نیست، اما عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی میوم، چاقی و سن است.
درمان میوم میتواند شامل دارو، جراحی یا سایر روشهای پزشکی باشد.
در این مقاله مروری داریم بر میومها، شایعترین علائم، عوامل خطر، گزینههای درمانی و زمان مراجعه به پزشک.
انواع میوم
ممکن است شما فقط یک یا چند میوم داشته باشید. اندازه آنها میتواند از کوچکی یک نخود تا بزرگی یک خربزه باشد. میوم میتواند در داخل رحم یا در سطح خارجی آن قرار بگیرد و ممکن است به سرعت، یا آهسته رشد کند.
میومها بر اساس محل قرارگیری، اندازه و علائمی که ممکن است ایجاد کنند، طبقهبندی میشوند.
انواع مختلف میوم عبارتند از:
1- میومهای داخل دیواره
شایعترین نوع هستند و در داخل دیواره رحم قرار دارند.
2- میومهای ساب سروزال
در خارج از دیواره رحم رشد میکنند و ممکن است به اندامهای مجاور (مانند مثانه) فشار وارد کنند یا اگر به اندازه کافی بزرگ شوند، شکل رحم را مخدوش کنند.
اندازه میوم میتواند از کوچکی یک نخود تا بزرگی یک خربزه باشد.
3- میومهای ساقهدار
این میومها ساقهای ایجاد میکنند که آنها را به رحم میچسباند. ساقه ممکن است با رشد تومورها پیچ خورده و باعث درد شدید شود.
4- میومهای زیر مخاطی
درست در زیر پوشش رحم یافت میشوند و میتوانند به داخل حفره رحم فشار وارد کنند. آنها به اندازه انواع دیگر رایج نیستند و میتوانند باعث خونریزی شدید شوند.
علائم میوم
علائم میوم به بزرگی تومورها و محل قرارگیری آنها بستگی دارد. افراد مبتلا به میوم ممکن است علائمی داشته باشند که گاهی هست، گاهی نیست.
علائم ممکن است در طول چرخه قاعدگی بدتر شود. برای برخی افراد، علائم میوم شدید است و باعث درد مداوم میشود.
گاهی اوقات میوم هیچ علامتی ایجاد نمیکند.
علائم میوم به بزرگی تومورها و محل قرارگیری آنها بستگی دارد. افراد مبتلا به میوم ممکن است علائمی داشته باشند که گاهی هست، گاهی نیست.
علائم احتمالی میوم عبارتند از:
- پریودهای سنگین، دردناک، یا طولانیمدت
- خونریزی بین پریودها
- درد لگن و فشار شکم
- احساس پری در قسمت پایین شکم
- تورم یا بزرگ شدن قسمت تحتانی شکم
- یبوست یا اسهال
- نیاز مکرر به ادرار کردن یا مشکل در دفع ادرار
- درد هنگام رابطه جنسی
- درد پایین کمر
- مشکلات باروری
- خستگی و ضعف
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر نگران این هستید که ممکن است میوم داشته باشید، مهم است که با پزشک متخصص زنان و زایمان صحبت کنید. حتی اگر علائم شما خفیف باشد، پزشک میتواند تشخیص دهد که آیا میوم یا بیماری دیگری باعث ایجاد آنها شده است و بهترین روش درمانی را تعیین کند.
علل توده در ناحیه تناسلی زنان (میوم)
کارشناسان نمیدانند چه چیزی باعث میوم میشود، اما گمان میکنند که هورمونها در آن نقش دارند.
سطوح بالای استروژن و پروژسترون (هورمونهایی که توسط تخمدانها تولید میشوند) ممکن است رشد میومها را تحریک کند که با کاهش سطح هورمونها پس از یائسگی، کوچک میشوند.
موارد خاصی وجود دارد که احتمال ابتلای فرد به میوم را بیشتر میکند.
عوامل خطر برای میوم عبارتند از:
1- سابقه خانوادگی
اگر یکی از اعضای خانواده شما به میوم مبتلا باشد، احتمال بیشتری برای ابتلا به میوم وجود دارد.
2- چاقی
افرادی که اضافهوزن، یا فشار خون بالایی دارند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به میوم باشند.
3- سن
با افزایش سن افراد، میومها شایعتر و اغلب در افراد 30، 40 و 50 ساله ظاهر می شوند. بعد از یائسگی، میومها کوچکتر میشوند.
4- رژیم غذایی
داشتن رژیم غذایی سرشار از گوشت قرمز ممکن است با ایجاد میوم مرتبط باشد.
مطالعات نشان داده است که میوم در میان سیاهپوستان شایعتر است. سطوح پایین ویتامین D، چاقی، استرس، ژنتیک و دسترسی ناعادلانه به مراقبتهای بهداشتی به عنوان عوامل خطر مطرح شده، اما تحقیقات بیشتری برای تایید این ارتباط مورد نیاز است.
تشخیص توده در ناحیه تناسلی زنان (میوم)
اگر پزشک فکر میکند که شما مبتلا به میوم هستید، باید چند مرحله را برای تایید تشخیص انجام دهد. او با پرسیدن سئوالاتی در مورد سلامتی شما و سابقه سلامت خانوادهتان شروع میکند.
همچنین پزشک درباره چگونگی دورههای قاعدگی شما و علائمی که دارید، سئوالاتی را مطرح میکند.
آزمایشات پزشکی که ممکن است پزشک برای تشخیص فیبروم از آنها استفاده کند عبارتند از:
- معاینه لگن برای بررسی هر گونه رشد غیر طبیعی
- سونوگرافی ترانسواژینال برای مشاهده واضح رحم
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای مشاهده تصاویر رحم و سایر اندامهای لگنی
درمان میوم چگونه است؟
اگر میوم دارید، اما هیچ درد یا علائم دیگری ایجاد نمیکند، لزوما نیازی به درمان نیست. با این حال، اگر علائم شما شدید یا اگر میوم بزرگ باشد و پتانسیل ایجاد آسیب به اندامهای اطراف را دارد، پزشک به شما کمک میکند تا بهترین درمان را انتخاب کنید.
چندین گزینه برای درمان میوم وجود دارد، از جمله مصرف داروها، روشهای غیرتهاجمی، جراحی یا ترکیبی از درمانها.
شما و پزشکتان یک درمان را بر اساس عوامل مختلفی انتخاب خواهید کرد. این عوامل عبارتند از:
- شدت علائم شما
- اندازه و محل میوم (ها)
- اینکه آیا ممکن است بخواهید در آینده باردار شوید
- سن شما و اینکه چقدر به یائسگی نزدیک هستید
دارو برای درمان میوم
داروهای بدون نسخه (OTC) و با نسخهای وجود دارد که میتوان از آنها برای درمان میوم استفاده کرد. برخی از گزینهها فقط علائم میوم را درمان میکنند، در حالی که برخی دیگر بر رشد آن تاثیر میگذارند.
داروهایی که ممکن است پزشک پیشنهاد دهد عبارتند از:
- اگر درد خفیف و ناراحتی ناشی از فیبروم دارید، داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن.
- اگر سطح آهن بدن شما در اثر خونریزی شدید کاهش یافته است، مکمل آهن.
چندین گزینه برای درمان میوم وجود دارد، از جمله مصرف داروها، روشهای غیرتهاجمی، جراحی یا ترکیبی از درمانها.
- روشهای پیشگیری از بارداری مانند قرصهای ضد بارداری و دستگاههای داخل رحمی میتوانند به کنترل خونریزی شدید قاعدگی کمک کنند.
- داروهای تحریککننده هورمون برای کوچک کردن موقت میومها (اگر برای برداشتن فیبرومها تحت عمل جراحی قرار میگیرید، ممکن است پزشک از شما بخواهد که این داروها را قبل از جراحی مصرف کنید تا اندازه تومورها کاهش یابد تا خارج کردن آنها راحتتر شود).
- یک داروی ترکیبی از داروهای تحریککننده هورمون، استروژن مصنوعی و یک نوع پروژسترون برای کمک به توقف خونریزی شدید قاعدگی.
روشهای جراحی برای درمان میوم
بسته به اندازه، محل و تعداد میومهایی که دارید، پزشک ممکن است به شما پیشنهاد کند که برای برداشتن فیبرومها جراحی کنید.
گزینههای جراحی کمتر تهاجمی عبارتند از:
لاپاراسکوپی
یک روش جراحی است که از برشهای کوچک و ابزاری با دوربین کوچک برای برداشتن میومهایی که به راحتی در دسترس هستند، استفاده میکند.
آمبولیزاسیون فیبروم رحم (UFE)
یک روش رادیولوژی است که با استفاده از تزریق باعث کوچک شدن میوم میشود.
جراحی اولتراسوند با هدایت MRI
این تکنیک از امواج اولتراسوند برای کوچک کردن یا حذف میومها استفاده میکند.
در موارد شدیدتر، ممکن است لازم باشد نوع جراحی تهاجمیتری را در نظر بگیرید. این گزینهها عبارتند از:
هیسترکتومی
هیسترکتومی، یک عمل جراحی برای برداشتن کامل رحم است. در حالی که این کار فیبرومها را از بین میبرد، به این معنی است که دیگر گزینه باردار شدن در آینده را نخواهید داشت.
میومکتومی
یک روش جراحی است که نیاز به یک برش بزرگ در شکم برای برداشتن فیبرومها بدون برداشتن رحم دارد. در حالی که فرد هنوز رحم خود را دارد و ممکن است در آینده بتواند باردار شود، خطر بازگشت فیبرومها هم هست.
درمان های خانگی میوم رحم
در حالی که هیچ درمان خانگی برای درمان مستقیم فیبروم وجود ندارد، شاید متوجه شوید که برخی از آنها به شما در مقابله با علائم فیبروم کمک میکنند. با پزشک خود در مورد هر نوع درمان مکملی که امتحان میکنید، مشورت کنید.
انواع درمانهای جایگزین که ممکن است بخواهید با پزشک خود در میان بگذارید عبارتند از:
- طب سوزنی
- یوگا
- ماساژ
- داروی سنتی چینی
- پدهای گرمایشی
همچنین برخی تغییرات در شیوه زندگی وجود دارد که ممکن است به شما کمک کند تا به طور موثرتری با علائم فیبروم کنار بیایید و سلامت و تندرستی کلی شما را بهبود ببخشد، از جمله:
- تغییرات رژیم غذایی
- ورزش کردن
- مدیریت سطوح استرس
- کاهش وزن در صورت اضافه وزن/چاقی
نکته آخر درباره توده در ناحیه تناسلی زنان (میوم)
میوم در بین زنان شایع است، اما تجربه هر فرد با آن متفاوت خواهد بود. در حالی که برخی از افراد میتوانند به طور موثر این بیماری را مدیریت کنند، یا علائم آن را کاهش دهند، میومهایی که درمان نمیشوند حتی اگر علائمی نداشته باشید میتوانند عوارضی ایجاد کنند.
میومهایی که درمان نمیشوند حتی اگر علائمی نداشته باشید میتوانند عوارضی ایجاد کنند.
عوارض میوم بیشتر مربوط به باروری، بارداری و زایمان و شامل موارد زیر است:
- مسائل باروری
- عوارض بارداری (مانند سقط جنین یا زایمان زودرس)
- نیاز به سزارین
اگر میوم دارید و میخواهید باردار شوید، مهم است که با پزشک خود مشورت کنید. در حالی که میوم همیشه در دوران بارداری مشکلی ایجاد نمیکند، اما ممکن است عوارضی داشته باشد.
به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.
