بیا نی نی:دکتر ملیحه میر شه پناه جراح و متخصص زنان درباره عفونت های زنانه چنین می گوید: عفونت های ناحیه تناسلی از شایع ترین شکایت های بانوان به ویژه در سن تولید مثل (18 – 50 سالگی) است. افزایش ترشح اگر باعث تغییر رنگ، بو ، التهاب ناحیه تناسلی، خارش و سوزش شود، غیر طبیعی است؛ به ویژه این که اگر بیمار در زمان عادت ماهیانه نباشد اما ترشح خونی داشته باشد، حتماً باید به پزشک مراجعه کند.عفونت ها میتواند نواحی بالایی تناسلی (داخل رحم، لولهها و تخمدان ها) یا نواحی پایینی تناسلی (مهبل و دهانه رحم و بخش خروجی تناسلی) را درگیر کند که عوارض ناشی از آن متفاوت است.مواردی هم به خارش و سوزش و ترشح منجر می شود، حساسیتها و مسائل روحی و عصبی است .
انواع عفونت های شایع تناسلی
1 – قارچ (کاندیدا) که به طور عمده ناحیه فرج و مهبل را درگیر می کند و علایم آن ترشحات پنیرکی و سوزش و خارش موضع است. مهم است بدانیم که قارچ از خارج وارد بدن نمیشود بلکه تمام سطوح خارجی بدن و مخاط بیرونی آلوده است و در شرایط عادی بدون هیچ علامتی است و عوامل دیگر باعث تکثیر و بروز علایم آن میشود.
مهم ترین علت ها
1 –رعایت نکردن بهداشت موضعی از جمله علت های بروز این مشکل است که شامل گرم و مرطوب بودن طولانی نشیمنگاه است وهم چنین استفاده از لباس زیر تنگ و غیرنخی که مدت طولانی تعویض نشود .
2 – مصرف آنتی بیوتیک های وسیع الطیف که باعث از بین رفتن فلور طبیعی می شود و از این طریق pH ناحیه تغییر و قارچ ها رشد می کند. 3 – هرعاملی که به تضعیف سیستم ایمنی بدن منجر شود مثل سرطانها، بارداری و شیمیدرمانی، ایدز، اعمال جراحی و…
تریکومونا
از دیگر عفونت های شایع است که بین زن و مرد مشترک بوده و ترشحات رقیق کفآلود دارد و باید زن و شوهر همزمان درمان شوند.
باکتریال
به طور کلی ترکیبی از چند نوع میکروب یا مخلوط با قارچ و … است و ترشحات خاکستری رنگ با بوی ماهی ایجاد می کند. گاهی نیز این ترشحات سبز رنگ یا کرم رنگ است و ممکن است لگن را به طور کامل درگیر کند.درمان آن مصرف داروهای ضد میکروبی بر حسب نوعی است که پزشک تشخیص دهد. (آنتی بیوتیک ها)
تبخال تناسلی
به صورت زخم یا تاول هایی توام با درد و سوزش ظاهر می شود که ممکن است تا سه هفته باقی بماند و گاهی با علایم سوزش ادرار و تب و ضعف عمومی همراه است .این عفونت از طریق تماس مستقیم با ضایعات تبخالی منتقل می شود که عمدتا از طریق تماس جنسی است.این ویروس هرگز با درمان یا بدون درمان به طور کامل ریشه کن نمی شود بلکه با دارو فقط دوره بیماری و ناراحتی آن کاهش می یابد و هر از چندی دوباره عود می کند.
زگیل تناسلی (HPV)
زگیل از طریق ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می شود و درمان آن از طریق لیزر – کوتر – کرایو یا استفاده از مواد شیمیایی مخصوص است .اهمیت HPV در تشخیص نوع آن است که باید قبل از هر کاری نوع آن تشخیص داده شود. انواعی از آن ریسک بالا دارد و احتمال تبدیل آن به سرطان زیاد است . در این موارد باید نمونه برداری و کولپوسکوپی انجام شود و موارد با ریسک پایین فقط با پاپ اسمیر پیگیری میشود. واکسن گارداسیل که حدودا 95 درصد موثر است، در سنین شروع فعالیت جنسی و در صورت مبتلا نبودن به HPV برای پیشگیری از آن استفاده می شود.
بیماری های مقاربتی
سفلیس و سوزاک که امروزه به راحتی درمان پذیر است. اگر مادر در دوران بارداری به این بیماری ها مبتلا شود، به جنین هم منتقل می شود و جنین دچار سفلیس مادرزادی می شود.
کیست یا آبسه بارتولن
در اثر بسته شدن مجرای غدد دو طرف مدخل واژن ایجاد و باعث می شود مایعات مترشحه غدد داخل آن جمع و به کیست تبدیل شود. در صورت عفونی بودن به آبسه تبدیل می شود که درمان کیست و آبسه بارتولن تخلیه آن و درمان آنتی بیوتیکی می باشد.
زخم های دهانه رحم (سرویسیت اولسراتیو)
در صورت جواب ندادن به درمان طبی باید از کرایو – کوتر یا لیزر استفاده کرد.
خال ها و لکه های ناحیه تناسلی
در خصوص هرگونه ایجاد لکه های سفید یا رنگی یا پیدایش خال های جدید یا تغییر رنگ و اندازه خال های قبلی و یا ایجاد ترشح و خون از خال های قبلی و پیدایش جوش ها و زخمهای مقاوم به درمان که مدت طولانی تداوم داشته باشد، باید به متخصص مراجعه شود.
عوارض
مهم تر از علایم عفونت های تناسلی (خارش، سوزش، ترشح بدبو و بدرنگ و درد) عوارض آن است که عبارت است از:
1 – مهم ترین عارضه عفونت های تناسلی زمینه ساز بودن آنها برای ابتلا به سرطان های تناسلی است که از نظر علمی کاملا اثبات شده است.
2 – در صورت ابتلا و انتقال عفونت به ناحیه لوله و تخمدان و رحم احتمال چسبندگی و بستهشدن لولههای رحمی و ناباروری از دیگر عوارض اصلی عفونت های تناسلی است.
3 – دردهای مزمن لگنی و زیردل به ویژه در زمان ارتباط جنسی از دیگر عوارض این عفونت هاست.
پیشگیری و درمان :
از آن جا که پیشگیری همواره بر درمان مقدم است ، برای کنترل و پیشگیری عفونت های تناسلی بهترین روش مراجعه هر 4 – 6 ماه یک بار بانوان (حتی بدون هیچ مشکلی) به متخصص زنان برای چکاپ و هر 2 – 1 سال برای انجام پاپ اسمیر است.
منبع:روزنامه خراسان
