ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی

ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا ویروس HPV می تواند باعث سرطان دستگاه تناسلی شود؟

سوال : آیا ویروس HPV می تواند باعث سرطان دستگاه تناسلی شود؟

پاسخ : زگیل تناسلی و سرطان در بعضی موارد با مرتبط هستند. بعضی از انواع ویروس پاپیلومای انسانی می‌تواند منجر به سرطان و یا به اصطلاح عامیه زگیل سرطانی ،شود ولی مبتلا بودن به این ویروس به این معنی نیست که شما حتما سرطان دارید.

برای آگاهی بیشتر از ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی به سراغ دکتر مژگان السادات دادگر رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مژگان السادات دادگر یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر مژگان السادات دادگر کلیک کنید.

ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی

آیا HPV باعث سرطان می‌شود؟

بیماری HPV یکی از رایج‌ترین بیماری‌های آمیزشی است. تقریبا همه افرادی که رابطه جنسی پر خطر دارند، روزی به HPV مبتلا می‌شوند. در بیشتر اوقات این بیماری به‌ طور خود به‌ خود طی 2 سال درمان می ‌شود و مشکل جدی بوجود نمی ‌آورد ولی گاهی اوقات بیماری HPV می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

  • سرطان مقعد
  • سرطان دهانه رحم
  • سرطان دهان یا گلو
  • سرطان آلت تناسلی مردانه
  • سرطان واژن زنانه
  • سرطان مهبل

راه های زیادی وجود دارد که احتمال مبتلا شدن به سرطان HPV را کاهش می‌دهد. تزریق واکسن HPV و داشتن رابطه جنسی سالم (هر زمان که رابطه جنسی از طریق مقعد، واژن یا دهان برقرار می‌شود، استفاده از کاندوم و کاندوم زبانی یا دهانی (دِنتال دَم) توصیه می‌شود) می‌تواند به جلوگیری از این نوع سرطان ‌‌ها جلوگیری کند.

 

چگونه بیماری HPV تبدیل به سرطان می‌شود؟

بیشتر از 200 نوع ویروس و بیماری HPV وجود دارد که بیشتر آنها کاملا بی ضرر هستند و خود‌ به‌ خود درمان می‌شوند. ولی 13 نوع از این بیماری می‌تواند منجر به سرطان دهانه رحم و یک نوع از این 13 نوع می‌تواند باعث سرطان گلو، مقعد، مهبل، واژن و آلت تناسلی مردانه شود.

آن دسته از بیماری‌های HPV که منجر به سرطان می‌شوند، HPV پرخطر نامیده می‌شوند. انواع دیگر HPV می‌تواند باعث ایجاد زگیل مثل زگیل تناسلی شود. این نوع بیماری‌ها، HPV کم خطر نامیده شده و منجر به سرطان نمی‌شوند. ولی عده ای به اشتباه به آن زگیل سرطانی می گویند.

بیشتر افرادی که به HPV مبتلا هستند، اطلاعی از آن ندارند زیرا معمولا علائمی ندارد. در بیشتر مواقع، سیستم ایمنی بدن به ‌طور طبیعی عفونت بیماری HPV را طی دو سال از بین می‌برد ولی در شرایطی دیگر ممکن است سیستم ایمنی بدن نتواند با HPV پرخطر مبارزه کند و عفونت در بدن باقی بماند.

زمانی‌که HPV پرخطر خودش درمان نمی‌شود، می‌تواند سلول‌های دهانه رحم، دهان یا گلو، مقعد، آلت تناسلی مردانه، مهبل و واژن را به ویروس آلوده کند.

ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی

چه کسانی در خطر ابتلا به سرطان ناشی از بیماری HPV هستند؟

 

در حین رابطه جنسی، زمانیکه واژن، مهبل، دهانه رحم، آلت تناسلی مردانه، مقعد و دهان با آلت تناسلی فرد دیگری که به این بیماری آلوده است تماس پیدا کند، می‌تواند باعث ابتلا به بیماری HPV شود.

HPV از طریق تماس پوستی و مخاط منتقل می‌شود؛ یعنی حتی زمانیکه افراد در رابطه جنسی به ارگاسم نرسند و یا از طریق واژن، مقعد یا دهان دخول صورت نگیرد هم بیماری منتقل می‌شود(در صورتی که یکی از طرفین آلوده باشد).

ابتلا به HPV به معنی ابتلا به سرطان نیست. بیشتر بیماری‌های HPV خود به‌ خود درمان می‌شوند و هیچ آسیبی به بدن نمی‌رسانند. با این حال بهتر است برای حفظ سلامتی‌، تمام تلاشتان را بکنید. برای جلوگیری از ابتلا به بیماری HPV باید به یک سری نکات توجه کنید.

نکاتی در مورد پیشگیری از ابتلا به ویروس hpv وجود دارد که خواندن آن ها خالی از لطف نیست. می توانید بعد خواندن ادامه ی مقاله با کلیک بر روی گزینه ی زیر در مورد پیشگیری از زگیل تناسلی اطلاعاتی بدست آورید.

 

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید
شاید شما هم جزو آن گروه از زنان باردار هستید که متوجه وجود تکه‌های سفید در ادرارتان شده‌اید. یا حتی احساس می‌کنید زمان زیادی را در دستشویی می‌گذرانید. قطعا تکرر ادرار، علامتی است که هیچ خانم بارداری از آن لذت نمی‌برد.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

شاید شما هم جزو آن گروه از زنان باردار هستید که متوجه وجود تکه‌های سفید در ادرارتان شده‌اید. یا حتی احساس می‌کنید زمان زیادی را در دستشویی می‌گذرانید. خب ادرار در دوران بارداری، تغییر می‌کند و قطعا تکرر ادرار، علامتی است که هیچ خانم بارداری از آن لذت نمی‌برد.

علت وجود تکه‌های سفید در ادرار
شرایط زیادی وجود دارد که باعث می‌شود تکه‌های سفید در ادرار شما ظاهر شوند. بسیاری از آن‌ها به راحتی قابل درمان هستند، اما هنوز هم باید با پزشک مشورت کنید تا مطمئن شوید که نشانه مشکلی جدی‌تر نیست.

عفونت مجاری ادراری
عفونت‌های دستگاه ادراری، یکی از شایع‌ترین علل تکه‌های سفید در ادرار هستند. معمولا باکتری‌ها می‌توانند باعث عفونت در دستگاه ادراری شوند.

عفونت‌های دستگاه ادراری، یکی از شایع‌ترین علل تکه‌های سفید در ادرار هستند. معمولا باکتری‌ها می‌توانند باعث عفونت در دستگاه ادراری شوند.

بیشتر عفونت‌های دستگاه ادراری، مجرای ادرار یا مثانه شما را در دستگاه ادراری تحتانی تحت تاثیر قرار می‌دهند، اما می‌توانند حالب و کلیه‌ها را هم تحت تاثیر قرار دهند.

سایر علائم عفونت‌های دستگاه ادراری شامل این موارد است:

  • احساس سوزش هنگام ادرار کردن
  • تکرر ادرار
  • افزایش میل به ادرار کردن
  • مشکل در دفع بیش از مقدار کمی ادرار
  • ادرار خونی یا کدر
  • ادرار تیره
  • ادراری که بوی قوی دارد
  • درد لگن
  • احساس فشار در لگن
  • درد در قسمت پایین شکم

در صورت این علائم باید به دنبال درمان فوری پزشکی باشید:

  • تب شدید
  • تهوع و استفراغ
    تکان دادن
  • لرز
  • درد قابل توجه در کمر و پهلوها

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

بارداری
ذرات سفید در ادرار شما می‌تواند نشان‌دهنده این موضوع باشد که شما باردار هستید. ترشحات طبیعی واژن، معمولا رقیق و شیری‌رنگ هستند. ترشحات واژن در دوران بارداری افزایش می‌یابد که کاملا طبیعی است. برخی از این ترشحات ممکن است هنگام ادرار کردن نشت کنند و ظاهری شبیه لکه‌های سفید داشته باشند.
اما اگر باردار هستید و ترشحاتی دارید که سفید نیستند، به‌خصوص اگر صورتی یا تیره‌تر به نظر می‌رسند، لازم است به پزشک مراجعه کنید.
سایر علل ترشحات سفید در ادرار عبارتند از:

  • سنگ کلیه
  • عفونت‌های مقاربتی
  • واژینوز باکتریایی
  • تخمک‌گذاری

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

تکرر ادرار در بارداری از چه زمانی شروع می‌شود؟
تکرر ادرار یکی از رایج‌ترین علائم اولیه بارداری است که در سه ماهه اول بارداری، حدود هفته چهارم شروع می‌شود.
اغلب زنان در اواخر بارداری، از حدود هفته 35 به بعد هم باید در دفعات بیشتری ادرار کنند. حتی شاید در طول شب هم مجبور شوید بارها به دستشویی بروید. این اتفاق در طول سه ماهه سوم افزایش می‌یابد.

تکرر ادرار یکی از رایج‌ترین علائم اولیه بارداری است که در سه ماهه اول بارداری، حدود هفته چهارم شروع می‌شود. اغلب زنان در اواخر بارداری، از حدود هفته 35 به بعد هم باید در دفعات بیشتری ادرار کنند.

علت تکرر ادرار در بارداری چیست؟
ادرار بیش از حد به دلیل هورمون بارداری اچ‌سی‌جی است که جریان خون را در ناحیه لگن شما افزایش می‌دهد.
اچ‌سی‌جی همچنین جریان خون به کلیه‌های شما را افزایش می‌دهد که در دوران بارداری فعال‌تر می‌شوند.
همانطور که کلیه‌های شما بهتر عمل می‌کنند، بدن شما سریع‌تر از شر مواد زائد خلاص می‌شود.
رحم در حال رشد شما هم مسئولیت این اتفاق را بر عهده دارد، چون به مثانه شما فشار می‌آورد و فضای کمتری را برای ذخیره ادرار به مثانه می‌دهد.
نزدیک به پایان سه ماهه سوم، زمانی که کودک شما در حال آماده شدن برای زایمان است، سر او به داخل لگن می‌افتد و به طور مستقیم روی مثانه شما فشار می‌آورد.
در این شرایط، شما بیشتر از هر زمان دیگری به دستشویی می‌روید.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

چگونه ادرار در طول بارداری تغییر می‌کند؟
بسیاری از زنان باردار در طول بارداری خود تغییراتی در ادرار را تجربه می‌کنند. حتی بسیاری از زنان حتی قبل از اینکه اولین قاعدگی خود را از دست بدهند یا آزمایش بارداری انجام دهند، بیشتر از حد معمول ادرار می‌کنند.
دلیل این اتفاق این است که بدن پس از کاشت جنین در رحم هورمون بارداری اچ‌سی‌جی را تولید می‌کند و این هورمون می‌تواند باعث تکرر ادرار شود.
با رشد جنین، رحم شروع به فشار دادن روی مثانه می‌کند که باعث می‌شود اندازه آن کوچک‌تر شود. با ادامه بارداری، رحم بر روی مثانه، مجرای ادرار و ماهیچه‌های کف لگن فشار وارد می‌کند و این فشار منجر به میل به تکرر ادرار می‌شود.
نشت مقداری ادرار هنگام عطسه، سرفه یا خنده طبیعی است. در این شرایط، ممکن است انجام تمرینات کگل برای تقویت عضلات کف لگن مفید باشد.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

تغییرات رایج در ادرار در دوران بارداری
اگر ادرار شما تیره‌تر و غلیظ‌تر به نظر می‌رسد، می‌تواند نشانه‌ای از کم‌آبی بدن باشد. زنان باردار باید بیش از حد معمول آب بنوشند و رنگ ادرار می‌تواند به شما کمک کند تا متوجه شوید که آیا مایعات کافی دریافت می‌کنید یا نه.
تهوع صبحگاهی و به‌ویژه استفراغ شدید هم می‌تواند منجر به کم‌آبی بدن شود.
هنگامی که باردار می‌شوید، هورمون‌های شما ممکن است باعث تغییر بوی ادرار شوند. اما بوی قوی ادرار ممکن است نشان‌دهنده عفونت دستگاه ادراری باشد.
ممکن است به دلیل خونریزی واژینال، خون در ادرار شما ظاهر شود. اگر در هر زمانی از بارداری خود متوجه این موضوع شدید، با پزشک خود تماس بگیرید.
برخی از زنان ممکن است خونریزی خفیف لانه‌گزینی را در همان ابتدای بارداری تجربه کنند که لزوما نشان‌دهنده مشکل نیست. زنان همچنین ممکن است بعد از رابطه جنسی، معاینه داخلی یا آزمایش پاپ‌اسمیر هم دچار خونریزی خفیف شوند. خونریزی واژن همچنین می‌تواند نشانه عفونت واژن، یا دهانه رحم باشد.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید
در دوران بارداری با تکرر ادرار چه کنم؟
سعی کنید هنگام ادرار کردن، مثانه خود را با خم شدن به جلو، کاملا خالی کنید.
به این موضوع فکر نکنید که مصرف مایعات را کاهش دهید. بدن شما و جنینتان در طول بارداری به یک منبع ثابت مایعات نیاز دارد، به‌علاوه، کم‌آبی بدن می‌تواند منجر به عفونت‌های دستگاه ادراری شود.

آیا می‌توانم از تکرر ادرار در دوران بارداری پیشگیری کنم؟
برای پیشگیری از تکرر ادرار یا کاهش آن، علاوه بر تخلیه کامل مثانه هر بار که به دستشویی می‌روید، این ترفندها را امتحان کنید:
مواد ادرارآور مانند کافئین را کنار بگذارید. این مواد باعث می‌شوند که بیشتر اوقات ادرار کنید.
قبل از خواب نوشیدنی نخورید. اگر متوجه شدید که برای دستشویی رفتن در طول شب باید از خواب بیدار شوید، سعی کنید مصرف مایعات را درست قبل از خواب محدود کنید.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

تکرر ادرار در دوران بارداری کی به پایان می‌رسد؟
از آنجایی که اندام‌های داخلی در زنان متفاوت است، میزان تکرر ادرار در بارداری هم در هر زن ممکن است متفاوت باشد. برخی از زنان به سختی متوجه آن می‌شوند، در حالی که برخی دیگر در طول دوران بارداری خود از آن رنج می‌برند. تکرر ادرار معمولا تا ماه نهم بارداری و تا زمان زایمان ادامه دارد.

ادرار در دوران بارداری، علت وجود تکه سفید

چه زمانی باید در مورد تکرر ادرار در دوران بارداری با پزشک خود صحبت کنم؟
اگر همیشه میل به دستشویی رفتن دارید (حتی پس از دفع ادرار)، یا اگر به نظر می‌رسد که مشکل بدتر می‌شود، به پزشک مراجعه کنید. پزشک ممکن است آزمایش‌هایی انجام دهد تا ببیند آیا شما به عفونت ادراری مبتلا شده‌اید یا نه. همچنین مراقب رنگ ادرار خود باشید تا از هیدراته ماندن خود مطمئن شوید. رنگ ادرار باید شفاف و زرد کم‌رنگ باشد، نه تیره.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

خانم های باردار با احتیاط سفر کنید

خانم های باردار با احتیاط سفر کنید

بیا نی نی: بسیاری از خانم‌های باردار با آغاز دوران بارداری تغییری در برنامه‌های سفر خود ایجاد نکرده و تمامی برنامه‌هایشان را همانند گذشته ادامه می‌دهند اما سوال مهمی مطرح می‌شود: آیا سفر در دوران بارداری برای مادر یا جنین خطرناک نیست؟ آیا نوع وسیله حمل و نقل می‌تواند از تهدید سلامتی مادران باردار و جنین در طول سفر بکاهد؟ آیا سفر با هواپیما بهتر از ماشین است؟

 

بسیاری از مادران باردار با آغاز دوران بارداری هر سفری را فراموش می‌کنند تا به فرزندنشان آسیبی وارد نشود. در این مطلب به نکات احتیاطی و همینطور مشخص کردن سفرهای پرخطر برای مادران باردار پرداخته می‌شود:

مادران بارداری که دارای شرایط زیر هستند باید سفر را به پس از فارغ شدن و تولد نوزادشان موکول کنند: 

  • بارداری‌های پر خطر
  • بارداری‌هایی که با استراحت مطلق همراه هستند
  • بارداری‌های چند قلویی
  • مادرانی که سیگاری بوده یا به بیماری‌هایی مانند کم‌خونی، اختلالات خونی، دیابت، فشار خون، مشکلات قلبی، عروقی و … مبتلا هستند باید از سفر در دوران بارداری پرهیز کنند.

اما چرا سفر در دوران بارداری خطرناک است؟
سفر در دوران بارداری به دلایلی مانند تکان و ضربه‌های مداوم، انتقال سریع‌تر بیماری‌های عفونی یا بیماری‌های مسری، عدم رعایت بهداشت فردی معمولا توصیه نمی‌شود. شرکت‌های هواپیمایی اجازه ورود مادران بارداری که در ماه‌های آخر و پس از هفت ماهگی هستند را صادر نکرده و مادران تنها در صورتی می‌توانند سفر کنند که گواهی پزشک را داشته باشند.

توصیه‌هایی برای سفر با هواپیما
فراموش نکنید، صندلی هواپیماها به دلیل داشتن فضای محدود می‌تواند آسیب و اذیت مادران باردار را به دنبال داشته باشد. به مادران باردار توصیه می‌شود که در طول پرواز از لباس و کفش‌های راحت استفاده کنند. کمربند ایمنی خود را ببندید، شاید احساس کنید بستن کمربند می‌تواند احساس ناخوشایندی برایتان به دنبال داشته باشد اما بستن کمربند می‌تواند ایمنی مادر و فرزند را به دنبال داشته باشد. کمربند ایمنی بایستی زیرشکم و روی ران‌ها بسته شود.
اگر با ماشین شخصی سفر می‌کنید، توصیه می‌شود در فواصل مختلف توقف کرده و به استراحت بپردازید.

 

 

 

عدم مصرف هر گونه الکل یا مواد مخدر
پزشکان و متخصصان معتقدند، هفته‌های 16 تا 28 می‌تواند بهترین دوران برای سفر باشد اما مادران باید به خاطر داشته باشند که سفر در ماه‌های آخر نه تنها می‌تواند زایمان پیش از موعد را به دنبال داشته باشد بلکه  تهدیدی برای سلامت مادر و جنین نیز محسوب می‌شود.

نکاتی مهم در سفر مادران بادار

  • با سوار شدن به هواپیما تشدید حالاتی مانند تهوع یا سردرد وجود دارد.
  • افزایش دردهای زایمان با سفر در دوران بارداری
  • مصرف مرتب آب در طول سفر
  • عدم مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین مثل قهوه یا نوشیدنیهای گازدار
  • پروازهایی که بیش از 8 ساعت به طول می‌انجامند، می‌توانند ایجاد لخته خون در قسمت‌هایی از پا یا لگن مادران را به دنبال داشته باشند.

توصیه‌هایی لازم برای سوار شدن به هواپیما
درخواست اولویت سوار و پیاده شدن را اعلام کنید.

  • صندلی مادران باردار در کنار راهروها باشد تا بتوانند در سالن قدم زده و از بی‌حرکتی عضلات پاها جلوگیری کنند.

آیا درد سینه به معنای باردار بودن است؟

آیا درد سینه به معنای باردار بودن است؟

آیا درد سینه به معنای باردار بودن است؟

علائم اولیه بارداری بسیاری وجود دارد که سینه درد ممکن است یکی از آن‌ها باشد. برخی از شایع‌ترین علائم اولیه بارداری شامل مواردی مانند حالت تهوع، خستگی، افزایش ادرار و عقب افتادن قاعدگی است. با این حال در طول دوران بارداری و زمانی که سطح هورمون‌ها شروع به کاهش می‌کند این علائم اتفاق می‌افتد و به همین دلیل است که میانه و پایان بارداری بسیار بیشتر از چند هفته اول پس از لقاح است.

چرا درد سینه در اوایل بارداری اتفاق می‌افتد؟

بسیاری از افراد نمی‌دانند درد سینه در واقع یکی از اولین علائم اولیه بارداری است. با این حال از آنجایی که بسیاری از زنان در طول سیکل‌های ماهانه خود درد سینه را تجربه می‌کنند اغلب نادیده گرفته می‌شود. هورمون‌ها روی آماده‌سازی بدن برای شیردهی کار می‌کنند. این رشد زمانی اتفاق می‌افتد که خون به سینه‌ها می‌رسد و مجاری شیر بزرگ می‌شود و با بزرگتر شدن سینه‌ها بسته به میزان رشد و سرعت سینه‌ها همه چیز از ناراحتی گرفته تا درد احساس می‌شود. اگر رشد بیش از حد سریع باشد زنان ممکن است با کشش پوست، خارش یا سوزش سینه‌ها را تجربه کنند. در برخی موارد علائم کشش نیز ممکن است رخ دهد.

در دوران بارداری سینه‌ها چه تغییراتی می‌کنند؟

به غیر از دردناک بودن و بزرگ شدن سینه‌ها تغییرات دیگری نیز با پیشرفت بارداری در سینه‌ها ایجاد می‌شود. برخی از تغییراتی که در طول بارداری در سینه‌ها اتفاق می‌افتد عبارتند از:

  • برجستگی‌ها یا غده‌هایی که روی هاله‌ی آرئول تشکیل می‌شوند
  • رگ‌های واضح‌تر
  • آرئولا‌ها تیره‌تر به نظر می‌رسند
  • نوک سینه‌ها با نزدیک شدن به زمان زایمان و حتی بعد از شروع شیردهی نوزادان، شکل و اندازه تغییر می‌کنند

 

سایر علل درد سینه به چه علت است؟

در طول یک ماه دلایل زیادی برای بروز درد سینه وجود دارد. باردار بودن تنها یکی از آنهاست. علت وجود درد در پستان غیر مرتبط با بارداری عبارتند از:

  •  صدمات
  • تغییرات فیبروکیستیک
  •  کیست‌ها
  • التهاب اطراف دنده‌ها
  • عفونت‌ها

نتیجه‌گیری:

اگر درد سینه یک مسأله طبیعی نیست که ماهانه همزمان با دوره‌های قاعدگی زنان اتفاق می‌افتد ممکن است ارزش آن را داشته باشد که با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید تا هرگونه مشکلی را برطرف کنید. دلایل زیادی برای بروز درد سینه وجود دارد که باردار بودن یکی از آنهاست.

 

منبع:

www.babygaga.com

مواد غذایی ممنوعه در دوران بارداری

مواد غذایی ممنوعه در دوران بارداری

مواد غذایی ممنوعه در دوران بارداری

بیا نی نی: تغذیه، یکی از توصیه‌های مؤثر برای داشتن بارداری سالم است. از آنجایی که بدن مادر علاوه بر تغذیه خود باید موجود دیگری را نیز تحت حمایت قرار دهد، رعایت رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی و سالم می‌تواند علاوه بر رشد مناسب جنین، سلامت مادر را نیز تضمین کند.

 

 

تخم مرغ: محققان همواره بر این باورند که مصرف تخم مرغ خام به دلیل وجود باکتری «سالمونلا» به خصوص در خانم‌های باردار خطرناک است. بهترین شکل استفاده از تخم مرغ زمانی است که بر اثر حرارت، زرده و سفیده سفت شده و از این طریق، باکتری‌های احتمالی از بین بروند. 

پنیر: این ماده غذایی جزء موادی است که پزشکان توصیه می‌کنند مادران باردار با مراقبت بیشتری نسبت به مصرف آن اقدام کنند. به طور کلی، پنیرهای فتا، پنیرهایی که از شیر بز و گوسفند تهیه می‌شوند یا شیرهای غیر پاستوریزه حاوی باکتری «لیستریا» هستند که تنها طی فرآیند پاستوریزه شدن از بین می‌روند.  پنیرهایی که از شیرهای غیر پاستوریزه فراهم می‌شوند به دلیل وجود این نوع باکتری خطر عفونت را بالا برده و به جنین آسیب می‌رسانند. به طور کلی، مصرف شیر غیر پاستوریزه و پنیرهای نرمی که از چنین شیرهایی تهیه می‌شوند به دلیل باکتری‌های موجود در آنها می‌توانند در زنان باردار مسمومیت غذایی ایجاد کنند.

 

جگر: جگر به دلیل ویتامین A فراوان ممکن است برای جنین مضر باشد. از این رو، پزشکان توصیه می‌کنند تا مادران از مصرف این ماده غذایی در دوران بارداری خودداری کنند. ولی بررسی‌ها نشان می‌دهد به غیر از جگر، انواع گوشت‌ها سالم بوده و برای زنان باردار منع مصرف ندارند ولی مادران آینده دقت داشته باشند که گوشت بایستی همواره با حرارت مناسب پخته شود.

ماهی: ماهی‌ها سرشار از پروتئین و اسیدهای چرب امگا 3 هستند و  رشد مغزی جنین را به دنبال دارند اما بررسی‌ها نشان می‌دهد، مصرف ماهی خام در دوران بارداری باعث مسمومیت غذایی می‌شود. ماهی باید در دمای 63 درجه و به صورت کامل پخته شود. ماهی سالمون نیز پس از طی مراحل پخت و نابودی باکتری «لیستریا» قابل استفاده است و خطری برای مادر و جنین به همراه ندارد. «ماهی روغنی» جزء ماهی‌هایی محسوب می‌شود که برای سلامت مادر و جنین مفید هستند. از سوی دیگر، بررسی ها نشان می‌دهد، ماهی تن حاوی مقادیر زیادی جیوه بوده و زنان باردار بایستی در مصرف این نوع ماهی احتیاط کنند. وجود مقادیر زیاد جیوه در ماهی تن می‌تواند برای رشد سیستم عصبی نوزاد مضر و خطرناک باشد. ماهی‌های دودی نیز برای جنین خطرناک بوده و مصرف آن به هیچ عنوان در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

نوشیدنی‌ها: مصرف کافئین در دوران بارداری بایستی محدود شود به طوری که بهتر است خانم‌های باردار مصرف این ماده را به 200 میلی گرم در روز کاهش دهند. مصرف مداوم مقادیر بالای کافئین در طول روز ممکن است باعث سقط جنین و نیز تولد نوزادانی با وزن پایین شود.

علاوه بر نکات ذکر شده، مصرف برخی از سبزیجات، میوه‌ها و مکمل‌های غذایی بایستی تحت نظر پزشک باشد. کربوهیدرات‌ها بخش اعظمی از رژیم روزانه را تشکیل می‌دهند ولی مادران باردار باید در انتخاب این قبیل مواد دقت داشته و کربوهیدرات‌هایی را انتخاب نمایند که کالری بالایی نداشته باشند مانند نان، سیب زمینی، برنج و پاستا. مصرف انواع پروتئین‌ها و مواد لبنی کم‌چرب در این دوران بسیار مفید هستند.

نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر

نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که نکات حائز اهمیت پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر شامل چه مواردی است؟

سوال : نکات حائز اهمیت پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر شامل چه مواردی است؟

پاسخ :  بی اختیاری ادراری بیماری هست که در آن خانمها بدون اینکه کنترلی روی ادرار داشته باشند، به طور ناگهانی ادرار آنها چکه می کند و یا حتی لباس آنها کاملا خیس می شود. در درمان بی اختیاری با لیزر، بیمار به مراقبت های خاصی قبل و بعد از انجام لیزر نیاز ندارد. به دلیل اینکه این روش به صورت سرپایی در مطب انجام می شود، نیازی به بستری شدن نیست و دوره نقاهت بسیار کوتاه است. 

برای آگاهی بیشتر از نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر به سراغ دکتر مژگان السادات دادگر رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مژگان السادات دادگر یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر مژگان السادات دادگر کلیک کنید.

نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر
 

انواع بی اختیاری ادرار کدام موارد است؟

استرسی Stress incontinence:

به هنگام سرفه ، عطسه و کار با اجسام سنگین رخ می دهد.

فوریتی Urge incontinence :

در مورد معمولاً در شب ها رخ می دهد و فرد نیاز فوری به دستشویی رفتن دارد. برخی عوامل دیگر مثل عفونت، بیماری هایی مثل دیابت در این نوع بی اختیاری ادرار موثر هستند.

سر ریز شده یا لبریزی Overflow incontinence:

نشت مکرر ادرار صورت می گیرد که علت آن تخلیه نشدن کامل مثانه می باشد.

عملکردی Functional incontinence:

به دلیل آسیب های جسمی یا روحی فرد نتواند به موقع به دستشویی برود، مثلاً ممکن است مبتلا به آرتروز شدید باشد 

ترکیبی Mixed incontinence:

ممکن است فرد د ویا چند مورد از انواع بی اختیاری های ادرار را با هم داشته باشد.

 

از چه راه هایی می توان بی اختیاری ادرار را درمان کرد؟

نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر

در صورتی که بی اختیاری ادرار دارید، سریعاً به دنبال راهی برای درمان مشکل خود باشید؛ زیرا ممکن است این موضوع مشکلات بیشتری را برای شما به وجود آورد و باعث لطمه زدن به روح و جسم شما شود.

با مراجعه به پزشک متخصص اورولوژی می توانید درمانی را برای مشکل خود شروع کنید. درمان های مختلفی برای از بین بردن مشکل بی اختیاری ادرار وجود دارد که راه های آسانی نیز هست. برخی از روش هایی که می توانید بی اختیاری ادرار را درمان کنید شامل موارد زیر می باشد:

از درمان های بی اختیاری ادرار رعایت رژیم غذایی مناسب است. مصرف مواد غذایی که باعث تحریک مثانه می شود را کاهش دهید. دیگر درمان انجام ورزش های برای تقویت عضلات لگن می باشد که بتوانید روی مثانه خود کنترل داشته باشید، از ورزش های لگن تمرین کگل می باشد. تاثیرات مثبت این ورزش بعد از گذشت سه ماه قابل مشاهده می باشد.

روش دیگر تزریق کلاژن در بافت اطراف مجرای ادرار می باشد که باعث مقاوم شدن مجرای دفع ادرار می شود. درمان بی اختیاری ادرار با استفاده از پساری، این وسیله درون واژن قرار می گیرد و مشکل بی اختیاری ادرار را حل می کند.

از دیگر راه های درمان بی اختیاری ادرار عمل جراحی، بالا کشیدن مثانه می باشد، روش های جراحی دیگری نیز وجود دارد که موجب افزایش حجم مثانه می شود.

بهترین روش برای درمان بی اختیاری ادرار چیست؟

روش استفاده از لیزر بهترین راهکار برای درمان بی اختیاری ادرار در زنان می باشد و می تواند مشکل عدم کنترل مثانه را حل کند. این دستگاه بر طبق سیستم واژن زنان طراحی شده است و نسبت به سایر روش ها نتیجه بهتری را در پی دارد.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی درمان مناسبی برای بی اختیاری ادرار به وجود آمده است که استفاده از لیزر می باشد، با استفاده از این دستگاه مشکلات ناحیه آلت تناسلی زنان درمان می شود.

این روش متدی نوین و پرطرفدار می باشد و نتایج زیادی را در پی دارد. از جمله مشکلات زنان که با این دستگاه حل می شود عبارت است از روشن سازی واژن، لابیاپلاستی، تنگ کردن واژن، درمان مشکلات یائسگی، جوانسازی واژن که نتایج فوق العاده و شگفت انگیزی را به همراه دارد.

روش لیزر مورد بررسی های زیادی قرار گرفته است و به تایید سازمان غذا و داروی آمریکاه رسیده است، قابل ذکر است این دستگاه گواهی CE اروپا را نیز دارد. در کشور ایران نیز روش لیزر تاییده شده است و از وزارت بهداشت تاییدیه دارد.

این روش از پیشرفت های پزشکی می باشد که باعث برطرف کردن مشکلات زنان شده است. لیزر یک روش غیر تهاجمی و بدون نیاز به جراحی است که انجام شدن آن به صورت سرپایی می باشد.

در درمان بی اختیاری ادراری به وسیله‌ی لیزر قسمت های خارجی اندام تناسلی، دهانه مجرای خروجی ادرار و دیواره های واژن درمان می شود.

مراقبتهای بعد از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر 

در درمان بی اختیاری با لیزر، بیمار به مراقبت های خاصی قبل و بعد از انجام لیزر نیاز ندارد. به دلیل اینکه این روش به صورت سرپایی در مطب انجام می شود، نیازی به بستری شدن نیست و دوره نقاهت بسیار کوتاه است. بیماران بلافاصله بعد از لیزر می توانند به زندگی عادی خود برگردند. همچنین این روش درمانی نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارد چون هیچ زخم یا برشی ایجاد نمی شود که احتمال عفونت وجود داشته باشد. 

 

 

آی وی اف بهتر است یا آی یو آی

آی وی اف بهتر است یا آی یو آی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آی وی اف بهتر است یا آی یو آی؟

سوال : آی وی اف بهتر است یا آی یو آی؟

پاسخ : در درمان ناباروری افراد گزینه‌های مختلفی وجود دارد که بر حسب نیاز فرد و نوع مشکل می تواند یکی از آنها را برگزیند. قبل از انتخاب این روش‌ها ابتدا باید بدانید که هر کدام چه کاربرد و چه تفاوت هایی با یکدیگر دارند. از روش های درمان ناباروری می توان به آی وی اف ivf و آی یو آی iui اشاره نمود. 

برای آگاهی بیشتر از اینکه آی وی اف بهتر است یا آی یو آی به سراغ دکتر زیبا امیدوار طهرانی، متخصص زنان و زایمان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر زیبا امیدوار طهرانی، یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر زیبا امیدوار طهرانی کلیک کنید. 

آی وی اف بهتر است یا آی یو آی
 

IUI چیست؟

لقاح مصنوعی یا آی یو آی Intrauterine Insemination یک فرآیند ساده‌ است که در مطب رخ می دهد. متخصص اسپرم‌هایی که از قبل در آزمایشگاه خارج کرده را در حفره رحمی وارد می کند. قبل از لقاح مصنوعی، اسپرم‌ها در آزمایشگاه از مایع منی جدا می شوند. لقاح مصنوعی می تواند در کنار سایر درمان‌های ناباروری یا در حین تخمک‌گذاری طبیعی زنان انجام شود. برای تعیین زمان دقیق تخمک‌گزاری از کیت های تشخیصی میتوان استفاده کرد. به منظور افزایش احتمال باروری، اسپرم در ناحیه بالاتری در رحم قرار داده می شود تا مسافت کمتری را در لوله‌های فالوپ طی کند. این عمل، شانس اسپرم‌هایی را که می توانند با سلول تخمک لقاح کنند را افزایش می دهد.

IVF چیست؟

لقاح خارج رحمی یا آی وی اف (In Vitro Fertilization) یکی از شیوه‌های درمان ناباروری می باشد که در آن اسپرم مرد و تخمک زن خارج از رحم زن ترکیب می‌شوند. بعد از عمل لقاح، رویان ایجاد‌ شده به دقت مدیریت می‌شود تا زمان مناسب انتقال به رحم فرا برسد.

بزرگترین تفاوت آی وی اف و آی یو آی چیست؟

مهمترین تفاوت بین لقاح مصنوعی یا آی یو آی و لقاح خارج رحمی یا آی وی اف این است که در لقاح مصنوعی ترکیب سلول‌های تخمک و اسپرم در داخل بدن زن اتفاق می‌افتد. به این صورت که اسپرم مستقیما به داخل رحم زن تزریق می‌شود پس اگر باروری به خوبی رخ دهد لانه‌گزینی رویان در رحم به خودی خود اتفاق می‌افتد. در لقاح خارج‌ رحمی، باروری در خارج بدن و رحم زن و در آزمایشگاه رخ می دهد. چندین تخمک و اسپرم با هم ترکیب میشوند و پس از باروری و طی مراحلی، یک یا دو مورد از تخمک‌های بارورشده به رحم زن انتقال داده می شوند. اگر همه ‌چیز به خوبی سپری شود، رویان در لایه‌ی رحم جای می گیرد و دوره بارداری و زایمان طبیعی طی خواهد شد.

آی وی اف بهتر است یا آی یو آی

 IUI و IVF چه شباهتی دارند؟

هر دو فرایند لقاح خارج رحمی و لقاح مصنوعی در چند مورد محدود با یکدیگر اشتراک دارند. برای مثال در هر دو مورد ivf و iui رژیمی از داروهای باروری، قبل از شروع به مادر داده می شود تا شانس باروری و تخمک‌گذاری افزایش پیدا کند. همچنین هر دو فرآیند شامل جداسازی با کیفیت‌ترین اسپرم‌ها برای بارورسازی سلول تخمک را شامل می ­شوند.

آی یو آی بهتر است یا آی وی اف؟

  • در لقاح مصنوعی (IUI) مادر باید یک یا دو  سلول تخم تولید کند و اسپرم‌ها به داخل رحم تزریق می شوند. با وجودی که روند لقاح را برای سلول تخم و اسپرم ساده‌تر میکند اما همچنان باروری باید به شکل طبیعی خود رخ دهد.
  • در IVF  به مادر حجم بیشتری از داروهای باروری داده می شود تا تعداد سلول تخم بیشتری تولید شود. به طور ایده‌آل حدود ۱۵ تخمک بارور باید ایجاد شود و تخمک‌ها از رحم خارج شده و به آزمایشگاه منتقل میشوند. در آزمایشگاه پس از گذشت چند روز، سلول تخم ایجاد شده به رحم منتقل میشود.
  • از نظر مراحل درمانی در آی یو آی مادر میتواند بدون دارو یا با داروهای محدودی چرخه تخمک‌گذاری را طی کند و در حدود روز ۱۴ از چرخه قاعدگی تزریق اسپرم‌ها به درون رحم رخ می دهد. این عمل شانس لقاح اسپرم‌ها با تخمک را در حین خروج از لوله فالوپ افزایش میدهد زیرا اسپرم‌ها فاصله‌ی کمتری را باید طی کنند.
  • بر خلاف آن در آی وی اف به طور معمول داروهایی در حدود ۱۰ روز مصرف می شود تا تعداد زیادی سلول تخمک آزاد شود و پس از تولید تعداد مشخصی تخمک آنها را از رحم زن خارج میکنند. پس از رشد تخم تا مرحله رویان به رحم زن منتقل میشود.
  • در IUI به دو شکل به حذف ناباروری کمک می‌شود. اولین حالت این است که با دارو به شکل‌گیری تخمک بالغ کمک میکنند و در نتیجه کیفیت سلولهای تخمک بالاتر میرود. همچنین در IUI اسپرم‌ها به هدف خود که سلول تخمک است بسیار نزدیکترند و در نتیجه تعداد اسپرم‌هایی  که به لوله فالوپ می‌رسند هزار برابر است.
  •  در IVF به شکل‌های مختلفی به زوج کمک می‌شود برای مثال لوله فالوپ از جریان بارداری کنار گذاشته میشود و تخمک‌ها مستقیما از تخمدان‌ها خارج میشوند.
  • با تکنولوژی‌های پیشرفته اسپرم مستقیما با سلول تخمک لقاح داده میشود و عملا فقط به یک اسپرم سالم برای لقاح نیاز است
  • داروهای مختلفی به فرد داده میشود تا سطح پذیرش رحم فرد از حد عادی فراتر برود
  • علاوه  بر این آزمایش‌های مختلفی مثل تست ژنتیک روی سلول تخم انجام می‌شود تا از مشکلات تولد و بارداری جلوگیری شود
  • علاوه بر این در IVF به علت مصرف داروهای افزایش باروری، سلول‌های تخمک با تعداد بالا و باکیفیت بالاتر، توسط تخمدان‌ها ایجاد میشوند.
  • از نظر امنیت و بی خطر بودن این دو فرآیند، هر دو فرآیند با حداقل خطرات همراه هستند اما IVF نیاز به عمل جراحی و بیهوشی کامل دارد اما در IUI چنین نیست.
  • از نظر زمان و درصد موفقیت بارداری با توجه به آمارها در IVF زمان بارداری کوتاه‌تر و در افراد زیر ۳۵سال شانس بارداری حدود ۵۰ درصد میباشد، اما در IUI به طور معمول شانس بارداری بین ۵ تا ۲۰ درصد در هر اقدام است. معمولا زوج ­ها پس از ۳ تا ۴ بار انجام IUI در این فرآیند با موفقیت روبرو می شوند.

درمان مشکلات واژینال با جراحی

درمان مشکلات واژینال  با جراحی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که مشکلات واژینال چگونه با جراحی درمان می شود؟

سوال : مشکلات واژینال چگونه با جراحی درمان می شود؟

پاسخ : افتادگی رحم یکی از شایع ترین مشکلاتی می‌باشد که بانوان با آن روبرو هستند، در خصوص آن مهم ترین مسئله این می‌باشد که خیلی‌ها علت ایجاد شدن مشکل را نمی دانند، یا نمی شناسند و یا نمی توانند از بروز آن جلوگیری کنند، بنابراین در بیشتر مواقع زایمان طبیعی، یائسگی و گاهی موارد عفونت‌ها را علت رخ دادن این عارضه می‌دانند. در این بیماری جراحی اولین و آخرین راه حل نیست اما در شرایطی که بیمار در مرحله پیشرفته قرار دارد و دچار مواردی چون بی اختیاری ادرار شده است، چاره ای جز جراحی نیست. 

برای آگاهی بیشتر از درمان مشکلات واژینال با جراحی به سراغ دکتر زیبا امیدوار طهرانی، متخصص زنان و زایمان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر زیبا امیدوار طهرانی، یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر زیبا امیدوار طهرانی کلیک کنید. 

درمان مشکلات واژینال  با جراحی

افتادگی رحم چیست؟

رحم شما به طور طبیعی سر جای خود همراه با عضلات، بافت‌ها و رباط‌های گوناگون در لگن قرار دارد. به دلیل زایمان یا وضع حمل سخت و یا دلایلی دیگر، عضلات نگهدارنده رحم ضعیف می‌شوند، همچنین با افزایش سن و از دست رفتن طبیعی هورمون استروژن، رحم می‌تواند به داخل کانال واژن فرو رود و عارضه‌ای به نام افتادگی را ایجاد کند. 

دلایل افتادگی رحم

شرایط زیر می‌تواند منجر به افتادگی‌رحم شود:

  • بارداری/چندقلوزایی با زایمان پیچیده یا طبیعی از طریق واژن
  • ضعف عضلات لگن با افزایش سن
  • ضعیف شدن یا از دست رفتن حجم بافت بعد از یائسگی و از دست رفتن استروژن طبیعی
  • شرایطی که منجر به افزایش فشار در شکم شود؛ مانند سرفه مزمن (با برونشیت و آسم)، تنقیه (با یبوست)، تومورهای لگن (نادر است)، یا تجمع مایع در شکم
  • افزایش وزن یا چاقی با کشیدگی بیش از اندازه در عضلات لگن
  • جراحی بزرگ در ناحیۀ لگن که منجر به از دست رفتن محافظت بیشتر می‌شود

درمان مشکلات واژینال  با جراحی

مراقبت بعد از عمل افتادگی رحم

می توانید برای کاهش درد بعد از جراحی از داروهای مسکن تجویز شده استفاده کنید. همچنین رعایت سایر موارد مربوط به مراقبتهای بعد از عمل افتادگی رحم که پزشک توصیه کرده ضروری است. این موارد عبارتند از:

  • جای بخیه ها را تمیز و خشک نگه دارید.
  • برای بهبود جای زخمها از کرمهای ترمیمی تجویز شده، استفاده کنید.
  • برای جلوگیری از یبوست و فشار به بخیه ها حتما آب فراوان و سبزیجات فیبردار بخورید.
  • تا دو هفته نباید چیزهای سنگین بلند کنید یا کارهای سنگین انجام دهید.
  • به مدت 6 تا 8 هفته نباید رابطه جنسی واژینالی یا مقعدی داشته باشید.
  • تا زمان بهبودی از ورزشهای سنگین بپرهیزید.

 

 

دنیای بارداری زنان مشهور

دنیای بارداری زنان مشهور

دنیای بارداری زنان مشهور

نی‌نی سایت: بعد از زایمان فشار بسیار زیادی بر روی زنان برای برگشتن به وزن و اندام پیش از بارداریشان وجود دارد. این فشار شاید برای افراد مشهور و سوپراستارها، که توسط خبرنگارها و پاپارازی‌هایی که اشتیاق بیشتری برای انتشار اولین عکس از کودک آن‌ها را دارند بیشتر از بقیه باشد. البته این عکس‌ها که جزء آن دسته از عکس‌های است که افراد بعد از دیدن آن بلافاصله با خودشان می‌گویند: “ببین چقدر اون فوق‌العاده به نظر میاد، اونم فقط 2 ماه بعد از زایمان!” شامل فشار و زحماتی است که تمامی زنان برای فشار آوردن به بدنشان برای برگشتن به فرم سابق خود در پیش از بارداری، متحمل شده‌اند.

خوشبختانه، تعداد کمی از این ستاره‌ها در مقابل برگشت به اندام خود در گذشته مقاومت کرده و در مورد چالش‌ها و نکات مثبت کنار آمدن با تغییرات بدن خود صحبت کرده‌اند. در اینجا 8 تن از افراد مشهوری که صادقانه و با افتخار بعد از زایمان با اندام خود کنار آمده و آن را پذیرفته‌اند، آورده شده‌اند.

کری واشینگتن  (Kerry Washington)
«من تمام ذهن خودم و متمرکز کرده بودم که به هیچ چیزی برنگردم و فقط در حال حاضر بهترین نسخه از خودم باشم. حالا بدن من به محلی برای یک معجزه تبدیل شده است و دوست ندارم به پیش از این معجزه برگردم»

 

کایرا نایتلی  (Keira Knightley)
«باید بگویم به عنوان یک زن، شما از بخش‌های خاصی از بدنتان متنفرید. گاهی اوقات و در بعضی از دوره‌ها در آینه به خودتان نگاه می‌کنید و می‌گویید، وای، کاش پاهایم یا بازوهام شکل دیگه‌ای داشت. اما زمانی که باردار می‌شوید و به زایمان و شیر دادن به بچه‌تان فکر می‌کنید، با خودتان می‌گویید بدن من واقعا شگفت‌انگیز و فوق‌العاده ‌است و دیگه هرگز نمی‌گویم که بدنم را دوست ندارم، به این خاطر که از پس این کار برآمد و واقعا فوق‌العاده بود»

 

هیدن پنتیر  (Hayden Panettiere)
«هنوز در حال کشف هستم و دارم سعی می‌کنم بفهمم که بارداری چه کارهایی با بدن من کرده است و چطور آن را تغییر داده است…چه چیزهایی دائمی و چه چیزهایی موقتی است..احساس یک زن 80 ساله‌ای را دارم که در حال تلاش برای پایین رفتن از پله‌ها است..لطفا به من بگویید که این‌ها کاملا موقتی است ..اما من می‌دانم که  بعضی چیزها دیگه هرگز مثل قبلش نخواهد شد»

 

 

درو بریمور  (Drew Barrymore)
«بعد از به دنیا آوردن دو بچه، بدن شما شروع به تغییرات دیوانه‌واری می‌کند. خیلی سخت است که مثبت نگر باشید و خودتان را دوست داشته باشید. شما احساس می‌کنید که یک کانگورو هستید که یک کیسه بزرگ را حمل می‌کنید. همه چیز برای شما عجیب و غریب است. اما به این فکر می‌کنید که چقدر زیباست که شما قادرید کودکی را به دنیا بیاورید. زمانی که دیدم به این موضوع عوض شد، ورزش کردم، کتاب جایی که به آن خواهید رفت از دکتر Seuss   را مطالعه کردم و زمان بیشتری را با بچه هایم گذراندم و چیزهایی را دیدم که از خودم بزرگتر بودند»

 

گوئینت پالترو  (Gwyneth Paltrow)
«بعد از اولین بارداری، وزنم بهتر پایین آمد، اما بعد از بارداری دوم خیلی به سختی پایین آمد. کم کردن وزن اصلا کار آسانی نبود از زمانی که شروع شد، می‌توانم بگویم که سخت‌ترین کاری است که تابحال انجام داده‌ام، اما همین‌طور که پیش می‌رفت و نتایج را می‌دیدم، به من انگیزه می‌داد که این کار و ادامه بدهم. هر زنی می‌تواند برای این کار زمانی را پیدا کند، حتی با وجود کودک خود، در یک اتاق هم می‌توانید این کار را انجام دهید. بارها و بارها برای من پیش آمده است که در حال تمرین کردن با بچه‌ها در یک اتاق هستم و آن‌ها سینه خیز به این طرف و آن طرف می‌روند. می‌توانید به تمرین کردن ادامه دهید، و اگر کاری برای شما اهمیت داشته باشد، برای آن‌ها نیز مهم خواهد بود»

 

جنیفر لوپز  (Jennifer Lopez)
«به یاد دارم که درست بعد از به دنیا آمدن دوقلوها با یک شکم افتاده و عجیب و غریب مواجه شدم که یجورایی می‌توانم بگویم دوستش داشتم. بعد از آن برای یک سال تمام تلاش کردم تا توانستم بدنم را به فرم سابق برگردانم. خیلی سخت است و برگشتن به وزن و فرم سابق زمان زیادی می‌خواهد، و من فکر می‌کنم این روزها خانم ها در این زمینه خیلی به خودشان سخت می‌گیرند. خیلی از افراد با دیدن عکس‌ها با خودشان می‌گویند که وای چقدر زود بدن او روی فرم آمد و این لباس چقدر به تن او میاد، اما هیچکس نمی‌تواند خیلی سریع به وزن سابق خود برگردد. شما نمی‌دانید که خانم‌ها از چه چیزهایی در زیر لباس‌های خود استفاده کرده‌اند و یا چه حقه‌ای را برای زیباتر شدن اندامشان به کار می‌گیرند»

 

بلیک لیولی  (Blake Lively)
«من هنوز 15 پوند اضافه وزن دارم و خیلی خوب است که زمانی که مردم من را می‌بینند فکر می‌کنند که به وزن سابقم برگشتم و اضافه وزنم را از دست داده‌ام، اما باید بگویم که مقدار کمی از آن وزن را کم کرده‌ام، و همچنان کم کردن وزن به من فشار می‌آورد، چه کسی اهمیت می‌دهد؟ برای از دست دادن وزن باید فشار زیادی را تحمل کرد»

 

اولیویا وایلد  (Olivia Wilde)
«من الان در وضعیت ظاهری عالی نیستم، در حقیقت از آن چیزی که بوده‌ام خیلی نرم‌تر شدم، اما من یک مادر هستم. اول از همه اینکه شما واژن خود را برای ماه‌ها نمی‌بینید، درحالیکه تمامی این شرایط توسط خود آن ایجاد شده است و اشتباه او بوده است. و در نهایت هم که بعد از ماه‌ها متوجه می‌شوید که هنوز سر جای خودش است، وضعیتی مانند گذشته که شما آن را بیاد دارید نخواهد بود و باید برای مدتی آن را تنها بگذارید. من عقیده دارم که از مادران باردار انتظار نمی‌رود که در طول زمانی که بارداری را تجربه می‌کنند، برای شواهد فیزیکی آن احساس ناراحتی بکنند، و من اعتقاد دارم که که در ذهن خود به این موضوع فکر کنید که بدن شما یک هدیه برای کسب این تجربه است. من دوست ندارم وقت خودم را با تلاش برای تعاریف ذهنی از کمال تلف کنم. ترجیح می‌دهم در طول زمانی که برای بازسازی اندامم صرف می‌کنم، برقصم و شاد باشم»

افسردگی که با تولد نوزاد می‌رسد

افسردگی که با تولد نوزاد می‌رسد

افسردگی که با تولد نوزاد می‌رسد

بیا نی نی:تولد نوزاد همواره باعث شادی و سرور خانواده‌ها و افزایش شور و انگیزه زندگی می‌شود. از سوی دیگر، ورود عضو جدید به کانون خانواده ترس و اضطراب‌ها را از بین برده و برگ جدیدی از زندگی را ورق می‌‌‌زند. ولی در برخی موارد، مادران پس از تولد نوزاد دچار نوعی حالت افسردگی می‌شوند که به «افسردگی پس از زایمان» مشهور است.

افسردگی پس از زایمان با علائمی مانند تغییر در خلق‌و‌خو و گریه‌های ناگهانی بروز می‌کند. ولی در این میان، زنانی که به تازگی مادر شده‌اند علائم شدیدتری از این حالات را تجربه می‌کنند که در موارد شدید به آن «روان پریشی پس از زایمان» اطلاق می‌‌شود. افسردگی که به دنبال تولد نوزاد رخ می‌دهد ضعف یا عیب نیست بلکه تنها یکی از عوارض زایمان به شمار می‌رود. از شایع ترین علائم این بیماری می توان به تغییر خلق و خو، اضطراب، ناراحتی و نگرانی، حساسیت روحی و تحریک پذیری، گریستن، کاهش تمرکز و ایجاد مشکل در روند طبیعی خواب را اشاره کرد که در مراحل ابتدایی با این علائم بروز می کند ولی در صورت تداوم بیماری، نشانه ها شدید و طولانی تر شده و اغلب با کارهای روزانه مادر و توانایی او در مراقبت از نوزاد تازه متولد شده‌اش تداخل پیدا می‌کند. علائم شدید افسردگی پس از زایمان عبارتند از: کاهش اشتها، بی خوابی، عصبانیت و تحریک پذیری شدید، خستگی مفرط، کاهش تمایلات جنسی، کمبود رضایت از زندگی، احساس گناه، تغییرات شدید خلقی، ناتوانی در برقراری ارتباط با نوزاد و کناره گیری از خانواده و دوستان. گفتنی است عدم درمان علائم بیماری باعث تداوم آنها تا ماه ها می‌شود.

علل و عوامل افسردگی
پزشکان و محققان عمده ترین دلایل افسردگی‌های پس از زایمان را تغییرات روحی و جسمی می‌دانند. کاهش قابل توجه هورمون‌های استروژن و پروژسترون بعد از زایمان یکی از دلایل عمده بروز افسردگی‌های پس از زایمان محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، کاهش برخی هورمون‌های تیروئیدی نیز با ایجاد احساس خستگی مفرط و افسردگی همراه است.  

عوامل روحی نیز از دیگر محرک‌های بروز افسردگی پس از زایمان در زنان محسوب می‌شوند. کم خوابی‌های شبانه و خستگی‌های شدید باعث می‌شود تا مادر به خوبی از عهده مدیریت مشکلات برنیاید که این حالت اضطراب فرد را در مراقبت از نوزاد افزایش می‌دهد. برخی مادران در این دوران تصور می‌کنند که با ورود عضو جدید به خانواده کنترل زندگی از دستشان خارج شده است.

برخی تغییرات ایجاد شده در روند زندگی شامل بچه دار شدن مجدد ، مشکل تغذیه نوزاد با شیر مادر، مشکلات مالی و عدم حمایت از شریک زندگی از جمله عواملی هستند که می‌تواند علت افسردگی بعد از زایمان باشند.

عوامل پرخطر
به طور کلی زنانی که در زایمان‌های قبلی سابقه ابتلا به افسردگی را داشته‌اند، بیش از سایرین در معرض ابتلا به این اختلال روحی قرار می‌گیرند. بارداری های ناخواسته و بدون برنامه ریزی و مشکلات زوجین در بروز افسردگی‌های پس از زایمان بی تأثیر نیستند.

راهکارهای درمانی
درمان افسردگی پس از زایمان به شدت این بیماری بستگی دارد. در موارد خفیف، مشکل به خودی خود و بدون نیاز به درمان خاصی طی چند روز تا چند هفته بهبود می‌یابد. در این مدت افراد باید بیشتر استراحت کرده و رابطه خود را با دوستان و اطرافیان و به ویژه مادران افزایش دهند. استفاده از داروهای تیروئید در مبتلایان به کم کاری می تواند بسیار مؤثر باشد.

در موارد شدید بیماری باید راهکارهای گسترده تری صورت گیرد. یکی از این روش‌ها ، مشاوره با متخصصان بهداشت و روان است. داروهای ضد افسردگی از جمله درمان‌های دارویی مؤثر در درمان افسردگی های پس از زایمان به شمار می‌روند.

هورمون درمانی و استفاده از استروژن جایگزین مانع از افت سریع این هورمون در زمان زایمان می‌شود. در صوتی که فرد مبتلا با مشاهده علائم افسردگی پس از زایمان برای درمان به پزشک مراجعه نماید، بیماری در مدت چند ماه از بین می‌رود.

علاوه بر درمان‌های رایج، رعایت برخی اصول در زندگی روزمره احتمال ابتلا به افسردگی بعد از زایمان را کاهش داده یا از شدت علائم آن می‌کاهد. مادران سعی کنند در این دوران فعالیت بدنی خود را حفظ نمایند. برخی توصیه می‌کنند که داشتن انتظارات واقعی، اختصاص وقت ویژه برای خود، مثبت اندیشی و اجتناب از تنهایی نقش مؤثری در کاهش علائم افسردگی دارد. البته در این میان ، مادر علاوه بر توجه به نوزاد باید مراقب سلامت جسم و روح خود نیز باشد.