خون سازها را بشناسید

خون سازها را بشناسید

خون سازها را بشناسید

بیا نی نی:رنگ‌پریدگی ناخن‌های دست و پا یا بی‌‌حالی شما و بی‌رنگی پوست‌تان ممکن است نشانه‌های شایعی از یک بیماری شایع باشد. احتمالا آدم‌های اطراف شما وقتی این علائم ظاهری را می‌بینند، شما را به انجام یک آزمایش و باخبر شدن از میزان کم‌خونی‌تان تشویق می‌کنند.
 
کم‌خونی یکی از رایج‌ترین اصطلاحاتی است که بین مردم رد و بدل می‌شود و احتمالا بعد از آن هم آدم‌های اطراف شما توصیه‌های رنگارنگ تغذیه‌ای را مطرح می‌کنند و حتی گاهی پا را فراتر از این گذاشته و می‌گویند چه نوع قرص شیمیایی را باید مصرف‌کنید تا بدن‌تان بیشتر از قبل خونسازی کند درحالی که تنها پزشک متخصص است که تشخیص می‌دهد فردی مبتلا به کم‌خونی است یا نه و نوع درمان لازم را برای او تجویز می‌کند. به همین بهانه سراغ سه متخصص رفتیم تا با نشانه‌های آشکار و پنهان این مشکل آشنا و از راه‌های درمان کم‌خونی باخبر شویم.
 
دکتر رضا ملایری، فوق تخصص خون و آنکولوژی گفت: سه علت مهم برای بروز کم‌خونی وجود دارد.
 
خون به اندازه کافی تولید نمی‌شود
: افراد خام‌خوار و گیاهخوار از جمله کسانی هستند که خون در آنها به اندازه کافی تولید نمی‌شود چون مواد غذایی که استفاده می‌کنند، از آهن ‌کافی برخوردار نیست.
 
خون از دست می‌دهند: یکی از دلایل آن خونریزی است که فرد از طریق ادرار یا مدفوع خون از دست‌می‌دهد.
 
خون به هر دلیلی داخل بدن از بین می‌رود: بیماری‌های مختلفی باعث می‌شود تا این اتفاق در بدن بیفتد. یک علت آن بیماری‌ها خودایمنی است‌که به آن همولیز می‌گویند. در جریان این بیماری اتفاقا خون زیادی تولید می‌شود ولی داخل بدن از بین می‌رود. در بیماری همولیز اگر به بیمار، خونی تزریق شود که با گروه خونی‌اش متفاوت باشد، خونش از بین می‌رود که بروز مورد سوم از موارد نسبتا نادر است.
 
شایع‌ترین علت‌کم‌خونی در افراد پایین‌تر و بالاتر از 45 سال
 
دکتر رضا ملایری: شایع‌ترین دلیل‌کم‌خونی در بیماران‌ کمتر از 45 سال این است که بیمار فقر آهن دارد و خون به اندازه کافی در بدنش ساخته نمی‌شود. آهن باید وجود داشته باشد تا پروتئین هموگلوبین ساخته شود و فرد دچار کم‌خونی نشود. فقر آهن زمانی خودش‌ را نشان می‌دهد که یا به اندازه کافی آهن در مواد غذایی که فرد استفاده می‌کند، وجود نداشته باشد یا آهن در بدنش به خوبی جذب نشود. در کم‌خونی‌های بالاتر از 45 سالگی نیز ما باید به دنبال زخم‌ها و خونریزی‌هایی باشیم که داخل بدن اتفاق می‌افتد که برای مشخص شدن آن بیمار باید آندوسکوپی شود.
 
چطور آن را تشخیص دهیم؟
دکتر رضا ملایری: آمار دقیقی از تعداد مبتلایان به کم‌خونی یا کسانی که در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند در دست نیست، اما به جرات می‌توان گفت که کم‌خونی یکی از مشکلات رایجی است که بسیاری از افراد، بی‌آنکه بدانند یا سراغ درمان بروند، به آن دچار هستند. یک آزمایش ساده خون نشان می‌دهد که فرد دچار کم‌خونی است یا نه. پس از آزمایش اگر معلوم شد که کم‌خونی بیمار در نتیجه فقر آهن است، برای درمان او قرص‌ آهن تجویز می‌کنیم و اگر مشکل گوارشی داشته باشد به او می‌گوییم‌ آهن را به صورت تزریقی دریافت‌کند. با آغاز درمان معمولا یک یا دو ماه طول می‌کشد تا کم‌خونی فرد برطرف‌شود.
 
چاره کار ظروف مسی است؟
دکتر آراسب دباغ مقدم، متخصص صنایع غذایی: این یکی از آن باورهایی است‌ که هیچ سند و مدرکی برای اثبات آن وجود ندارد. ببینید عامل اصلی خونسازی، آهن است و نه مس. سال‌هاست که استفاده از ظروف مسی برای طبخ غذا ممنوع شده به‌خصوص در مورد مواد غذایی که حاوی اسید یا مواد چرب هستند که می‌توانند مس را در خود حل کنند. اگر قرار باشد هر روز از این ظروف برای طبخ غذا استفاده شود، قطعا ایجاد عارضه می‌کند. نکته دیگر این است که کم‌خونی بحثی فردی است و نه بحث خانوادگی. در یک خانواده هم بچه دو ساله حضور دارد، هم مادر 40ساله و هم دختر و پسر جوان. حالا مادر خانواده دچار کم‌خونی است اما دختر دوساله چه گناهی کرده که به اجبار به او آهن‌ بخورانیم؟
 
رژیم غذایی‌تان ایراد دارد؟
دکتر قدیر محمدی، متخصص طب سنتی: کم‌خونی نمود خارجی خود را به صورت کمرنگی مخاط چشم‌ها، داخل لب‌ها و لثه‌ها نشان می‌دهد. پس از اینکه بیمار به پزشک متخصص مراجعه و درمان‌های لازم را دریافت کرد، می‌تواند از یک دستور غذایی خاص در سه نوبت صبح، ظهر و شب استفاده کند تا کم‌خونی‌اش برطرف شود. از نظر طب سنتی، با تغذیه مناسب می‌توان بسیاری از مشکلات سلامتی را برطرف و یا کمرنگ کرد اما نباید فراموش کرد که هر فرد، بسته به شرایطی که دارد و نوع بیماری که با آن روبه‌روست، باید ظرافت‌های خاصی را به رژیم غذایی‌اش اضافه کند. برای مثال کسی که کم‌خون است، می‌تواند در چند وعده‌ای که در طول روز میل می‌کند، چنین تغییراتی را ایجاد کند، تا بیماری‌اش بهبود پیدا کند:
 
ساعت 10 صبح: دو عدد زرده تخم‌مرغ عسلی یا نیم‌برشت با کمی دارچین. باید از دارچین به جای نمک استفاده کرد تا غذا طعم‌دار شود و به‌خاطر بی‌طعم بودن آن، بی‌خیال رعایت رژیم مناسب نشد. پس از آن یک لیوان آب سیب زرد تازه را با یک قاشق عسل مخلوط کرده و میل شود.
 
ساعت 12ظهر: یک فنجان آب انار ملس و خالص بدون هیچ ماده افزودنی مثل شکر مصرف شود. اضافه کردن افزودنی‌ها می‌تواند به جای بهبود مشکل شما، به زیان سلامت‌تان تمام شود.
 
ساعت پنج بعدازظهر: یک لیوان اشکنه راسته گوسفند.
 
این دستور غذایی را بیماران باید به مدت یک‌ماه انجام داده و پس از آن یک آزمایش خون دهند.
 
نکته این رژیم است. که تخم‌مرغی که بیمار صبح مصرف می‌کند، حتما باید به صورت عسلی باشد چون اگر زیاد از حد پخته و سفت شود، برای کبد مضر خواهد بود.
 
خون ساز‌ها را بشناسید
 
دکتر قدیر محمدی: سبزیجات برگ‌دار، چغندر، گوجه‌فرنگی، زرده تخم‌مرغ، حبوبات، عدس، لوبیا، گلابی، طالبی، لیموشیرین، هویج، کدوتنبل، کلم از نوع پیچی، پرتقال، سیب‌زمینی، گل‌کلم، گوشت سفید (ماهی و مرغ) و قرمز از جمله مواد غذایی مفیدی هستند که افراد کم‌خون باید سراغ‌شان بروند. علاوه بر این برای کم‌خون‌ها، آب گوشت هم تجویز می‌‌شود که از مصرف خود گوشت بسیار مفیدتر است. البته اگر دچار چنین مشکلی هستید، خشکباری مثل انواع برگه، برگه آلو و هلو و زردآلو، توت‌خشک، انجیر خشک و کشمش را نیز نباید فراموش‌کنید. از سوی دیگر، مصرف برخی مواد غذایی می‌تواند مشکل شما را تشدید کند. خوراکی‌هایی که حاوی مواد افزودنی هستند مثل سوسیس، کالباس، پیتزا، چیپس، پفک، نوشابه، چای همراه غذا، شکلات و نانی‌که با جوش شیرین پخته شده باشد، از جمله موادی است که کم‌خون‌ها نباید سراغ‌شان‌بروند.
 
نکاتی که نباید باورشان کنیم:
 
1. جگر خونساز است.
دکتر محمدی: برخلاف تصور عموم، جگر خونساز نیست چون غذای غلیظی است و دستگاه گوارش افراد کم‌خون، نمی‌تواند خون را از جگر استخراج کند.
 
2. رنگ‌پریدگی گوش و ناخن‌ها نشانه‌کم‌خونی است.
دکتر دباغ‌مقدم: کم‌رنگی گوش‌ها یا ناخن‌ها می‌تواند علامت باشد اما الزاما نشانه‌ کم‌خونی نیست.
 
3. روزی یک قرص آهن بخور تا دچار کم‌خونی نشوی.
دکتر دباغ‌مقدم: قرص آهن را در صورتی می‌توان استفاده کرد که قبل از آن، کم‌خونی فرد از طریق آزمایش خون اثبات شده باشد و پس از اینکه مشخص شد کم‌خونی بیمار از نوع شدید است، متوسط یا ضعیف براساس میزان کم‌خونی و وزن فرد، پزشک قرص آهن مصرفی را تجویز می‌کند. مصرف دارو هم زمان مشخصی دارد و این‌طور نیست که بیمار هر روز قرص بخورد. از سوی دیگر چون 50 درصد خانم‌های ایرانی دچار کم‌خونی هستند، آنهایی که در دوران عادت ماهانه هستند، در این روزها به دلیل اینکه خون از دست می‌دهند، می‌توانند قرص آهن مصرف کنند اما اگر هرکسی بیاید و براساس تشخیص خودش قرص آهن استفاده کند، ممکن است آهن در اندام‌های مختلف بدنش از جمله کبد و کلیه‌اش رسوب کرده و ایجاد عارضه کند.
 
4. خوردن خوراکی‌هایی با رنگ قرمز مثل انار خونسازی می‌کند.

این‌هم یک باور عامیانه است. البته میوه‌هایی مثل انار که قرمز است سرشار از آنتی‌اکسیدان بوده و برای سلامت مفید هستند و همین موضوع در مورد خوراکی‌هایی که بنفش‌رنگ هستند نیز صدق می‌کند اما هیچ ارتباطی بین رنگ قرمز میوه‌ها و خونسازی وجود ندارد. بیشترین آهن در گوشت و ماهیچه گوسفند و به‌خصوص گوساله است و همچنین میزان آهن جگر و ماهیچه‌ گوساله در یک سطح قرار دارد.

منبع: سلامت نیوز
 

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
برخی از از زوج‌ها به رابطه مقعدی می‌پردازند، اما رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ این موضوعی است که در این مقاله به آن می‌پردازیم.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ

برخی از از زوج‌ها به رابطه مقعدی می‌پردازند، اما رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ این موضوعی است که در این مقاله به آن می‌پردازیم.

در این مقاله می‌خوانید:

  • سکس مقعدی چیست؟
  • آیا رابطه مقعدی بی‌خطر است؟
  • پرسش‌ها و پاسخ‌های متداول درباره عوارض رابطه مقعدی
  • خطرات رابطه جنسی مقعدی
  • آیا هموروئید را بدتر می‌کند؟
  • آیا رابطه مقعدی باعث بارداری می‌شود؟
  • افزایش خطر فیستول، یک عارضه نادر
  • آیا رابطه مقعدی خطرات بلندمدتی به همراه دارد؟

سکس مقعدی چیست؟
رابطه جنسی مقعدی هنوز در بیشتر جوامع یک تابو است، اما برخی از زوج‌ها به آن می‌پردازند. این رابطه بیشتر از هر چیزی برای خانم‌ها ضرر دارد.

آیا رابطه مقعدی بی‌خطر است؟
رابطه جنسی مقعدی نسبت به سایر انواع رابطه جنسی خطرناک‌تر در نظر گرفته می‌شود.
به طور کلی هر نوع رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم، خطر ابتلا یا انتقال عفونت‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد.
چیزی که باعث می‌شود رابطه مقعدی خطرناک‌تر باشد این است که پوست ظریف مقعد و قسمت‌های سفت پشت آن، خطر پارگی را به همراه دارند. این موضوع، فرصت‌های بیشتری برای انتقال بیماری‌های مقاربتی فراهم می‌کند.
همچنین امکان تماس با باکتری‌های روده هست که منجر به عفونت‌های دیگر، مانند عفونت‌های دستگاه ادراری یا بیماری‌های دستگاه گوارش می‌شود.
علاوه بر این، واژن در هنگام رابطه جنسی این قابلیت را دارد که با ترشح، دچار روانکاری شود. این ترشحات واژه در کاهش درد احتمالی رابطه موثر هستند.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
پرسش‌ها و پاسخ‌های متداول درباره عوارض رابطه مقعدی
در ادامه به برخی از پرسش‌های رایج درباره رابطه مقعدی می‌پردازیم:

آیا این رابطه درد دارد؟
بله احتمال درد وجود دارد، اما اگر روان‌کننده استفاده شود، امکان کاهش درد هست.

آیا خونریزی طبیعی است؟
بله و خیر. مقدار کمی خون برای اولین بار یا دومین بار غیرعادی نیست. اما اگر خونریزی شدید یا مداوم به وجود آمد، مراجعه به پزشک ضروری است.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ

حکم رابطه جنسی مقعدی از نظر شرعی چیست؟
رابطه مقعدی در صورت رضایت زن مکروه و در صورت عدم رضایت زن، حرام است.

آیا رابطه مقعدی برای پزشکی قانونی قابل تشخیص است؟
با توجه به علائمی که با انجام مکرر این رابطه ایجاد می‌شود، این رابطه برای پزشکی قانونی قابل تشخیص است.

اگر شوهرم از من درخواست مقعدی داشته باشد و من قبول نکنم آیا می‌تواند ادعای عدم تمکین کند؟
خیر.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
رابطه جنسی مقعدی باعث بزرگ شدن باسن می‌شود؟
بر خلاف تصور رایج، این رابطه باعث بزرگ شدن باسن نمی‌شود.

آیا رابطه مقعدی باعث بزرگ شدن دهانه مقعد می‌شود؟
اسفنکتر دهانه مقعد در اثر فشار زیاد هنگام ورود آلت تناسلی تغییر شکل می‌دهد و به مرور باز می‌شود.

اسفنکتر دهانه مقعد در اثر فشار زیاد هنگام ورود آلت تناسلی تغییر شکل می‌دهد و به مرور باز می‌شود.

آیا رابطه مقعدی بهداشتی نیست؟
سوراخ مقعد و قسمت پایینی آن از ذرات مدفوع بسیار کمی برخوردار هستند و می‌توانند آلودگی به همراه داشته باشند.

آیا رابطه مقعدی باعث بی‌اختیاری مدفوع و خروج گاز می‌شود؟
پارگی اسفنکتر به طور دائمی رخ می‌دهد حتی در صورت فقط یک بار رابطه مقعدی. خطر سرطان مقعد هم افزایش می‌یابد.

خطرات رابطه جنسی مقعدی
در ادامه اطلاعاتی در مورد خطرات بالقوه رابطه جنسی مقعدی ارائه می‌کنیم:

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
انتقال بیماری‌های مقاربتی
رابطه جنسی مقعدی می‌تواند همان عفونت‌ها و بیماری‌هایی مقاربت واژینال را منتقل کند که عبارتند از:

  • سوزاک
  • کلامیدیا
  • تبخال
  • اچ‌آی‌وی

در واقع، رابطه جنسی مقعدی در مقایسه با سایر اعمال جنسی، بالاترین خطر انتقال یا ابتلا به اچ‌آی‌وی را دارد.
برای کاهش عوارض این رابطه، این موارد را رعایت کنید:

  • در هر رابطه از کاندوم به درستی استفاده کنید. 
  • از روان‌کننده، استفاده کنید.
  • به طور مکرر برای بیماری‌های مقاربتی آزمایش شوید.
  • با همسر خود در مورد وضعیت بیماری‌های مقاربتی خودتان و او صحبت کنید و هر دو آزمایش بدهید.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
آیا هموروئید را بدتر می‌کند؟
هموروئید قسمت‌هایی از رگ‌های خونی داخل و خارج راست‌روده است که می‌تواند باعث خارش، خونریزی خفیف و گاهی اوقات درد شود.
در حالی که هموروئید می‌تواند ناخوشایند و دردناک باشد، به راحتی قابل درمان و بسیار قابل پیشگیری است.
رابطه مقعدی می‌تواند بواسیر موجود را برای برخی افراد تحریک کند. با این حال، رابطه جنسی مقعدی به خودی خود باعث ایجاد هموروئید نمی‌شود.

چگونه خطر را کاهش دهیم؟
همیشه نمی‌توان در حین رابطه مقعدی از تحریک هموروئید جلوگیری کرد، اما استفاده از روان‌کننده می‌تواند به کاهش تحریک کمک کند.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
آیا رابطه مقعدی باعث بارداری می‌شود؟
این فقط یک افسانه رایج است. زن نمی‌تواند در نتیجه رابطه مقعدی باردار شود. البته اگر منی بعد از رابطه جنسی مقعدی وارد واژن شود، امکان حاملگی وجود دارد.

استفاده از کاندوم هنگام رابطه مقعدی برای جلوگیری از بارداری مهم است. اگر شریک جنسی تصمیم به تغییر جنسیت از مقعدی به واژینال دارد، باید کاندوم را تغییر دهد.

چگونه خطر را کاهش دهیم؟
استفاده از کاندوم هنگام رابطه مقعدی برای جلوگیری از بارداری مهم است. اگر شریک جنسی تصمیم به تغییر جنسیت از مقعدی به واژینال دارد، باید کاندوم را تغییر دهد تا تماس با باکتری‌ها به حداقل برسد.

افزایش خطر فیستول، یک عارضه نادر
در موارد بسیار نادر، ممکن است پارگی در پوشش مقعد یا راست‌روده بزرگتر شود.
گاهی اوقات، این پارگی آنقدر بزرگ است که از روده به قسمت‌های دیگر بدن گسترش می‌یابد. پزشکان به این مشکل، «فیستول» می‌گویند.
فیستول می‌تواند یک موقعیت پزشکی اورژانسی باشد چون باعث می‌شود مدفوع از روده به سایر نقاط بدن برود.
به این دلیل که مدفوع به طور طبیعی حاوی مقادیر قابل توجهی باکتری است، داشتن فیستول می‌تواند باکتری‌ها را به سایر قسمت‌های بدن وارد کند و منجر به عفونت و آسیب شود. پزشکان معمولا جراحی را برای ترمیم فیستول پیشنهاد می‌کنند.
باز هم، این یک عارضه نادر اما بالقوه رابطه جنسی مقعدی است. به همین دلیل، استفاده از روانکاری مناسب و قطع رابطه جنسی مقعدی در صورت بروز درد بسیار اهمیت دارد.

رابطه مقعدی چه عوارضی دارد؟ پرسش و پاسخ
آیا رابطه مقعدی خطرات بلندمدتی به همراه دارد؟
برخی افراد بر این باورند که خطر احتمالی رابطه مقعدی این است که راست‌روده کشیده می‌شود و این آسیب می‌تواند منجر به بی‌اختیاری مدفوع شود. نتایج یک مطالعه نشان داده است که ارتباط بالقوه‌ای بین بی‌اختیاری مدفوع و رابطه جنسی مقعدی وجود دارد.
اما برخی از کارشناسان پزشکی با این موضوع مخالفند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

سیر تا پیاز درد پا در دوران بارداری

سیر تا پیاز درد پا در دوران بارداری

سیر تا پیاز درد پا در دوران بارداری

نی‌نی سایت: حالت تهوع، خستگی مزمن و درد کمر از جمله دردهایی است که زنان باردار در این دوره متحمل می‌شوند. با این حال کمتر زن حامله‌ای است که نسبت به دردهای مزمن در ناحیه پا شکایت نداشته باشد.

عوامل ایجاد درد در پا
هرچه از دوران بارداری می‌گذرد بر وزن مادر نیز افزوده می‌شود. این یک رابطه ساده و منطقی میان افزایش وزن و فشار وارد بر مفاصل پا است. تقریبا بسیاری از زنان باردار در سه ماه پایانی این دوره و همزمان با افزایش قابل توجه وزن از احساس درد در پا شکایت می‌کند. با این حال خبر خوشحال‌کننده این است که چنین دردهایی پس از زایمان از بین می‌روند. اما اگر شدت درد به حدی باشد که آرامش مورد نیاز زن بادار را برهم زند، می‌توان اقداماتی انجام داد تا این دردها کاهش قابل توجهی پیدا کند. به طور کلی به زنان باردار توصیه می‌شود که در هفته‌های نخست بارداری بدن خود را به انجام حرکات ورزشی و استراحت کافی عادت دهند. این دو فاکتور نه تنها به تقویت جریان خون در پاها کمک زیادی می‌کند بلکه مقاومت ماهیچه‌ها در برابر وزن افزایش یافته بدن را نیز بهبود می‌بخشد. مطالعات پزشکی نشان می‌دهد زنانی که پیش از بارداری ورزش روزمره انجام می‌دهند کمتر احتمال دارد که دچار دردهای مرتبط با مفاصل و ماهیچه‌های پا شوند.

ورم پا
در دوران بارداری تغییرات هورمونی مختلفی در بدن روی می‌دهد که در نتیجه آن بدن زن باردار خون به مراتب بیشتری در خود نگاه می‌دارد. این وضعیت که باید آن را طبیعی دانست موجب می‌شود تا فرد احساس تورم و پف کردگی کند. جذب مقادیر قابل توجه آب و انباشت بیشتر خون در بدن در دوران بارداری رویدادی کاملا طبیعی است زیرا انتقال مواد غذایی و اکسیژن به اندام‌های مختلف بدن که در این دوره 9 ماهه تحت فشار بیشتری هستند به خون بیشتری نیاز دارد.

اگر چه احساس ورم در قسمت‌های مختلف بدن نباید آنچنان موجب نگرانی شود با این حال توصیه می‌شود اگر این حالت با ایجاد تغییراتی در بینایی و سردردهای شدید و پایدار همراه بوده و همچنین افزایش وزن بدن فراتر از حد طبیعی باشد، باید با پزشک مشورت کرد زیرا این علایم می‌تواند نشانه عارضه خطر ناکی موسوم به «پره اکلمسی» باشد، عارضه‌ای که با افزایش فشار خون و تبعات منفی آن ارتباط تنگاتنگی دارد.

به طور طبیعی جذب آب و جریان خون بیشتر در بدن در دوران بارداری بیشتر از هر عضوی در پاها و زانو احساس می‌شود این بدان دلیل است که جنین در حال رشد فشار بیشتری به سیاهرگ وارد می‌کند. این شاهرگ مهم خون عاری از اکسیژن را از بخش‌های تحتانی بدن به قلب باز می‌گرداند تا بار دیگر غنی از اکسیژن شود. براساس یک فرآیند طبیعی افزایش وزن جنین این رگ حیاتی را تا حدودی مسدود کرده که نتیجه آن احساس ورم و پف کردگی در پاهاست.

 

ایده‌هایی برای تسکین درد پا در دوران بارداری:

  • تا آنجا که می‌توانید پای خود را در طول روز بالا بیاورید. توصیه می‌شود در این تمرین پاها را 20 تا 40 سانتی متر و به مدت 15 تا 20 دقیقه بالاتر از قلب نگهدارید. این تمرین مفید به جریان یافتن خون به سمت اندام‌هایی نظیر قلب و شش‌ها کمک زیادی می‌کند.
  • به پهلو بخوابید و نه پشت. پیشنهاد می‌کنیم با خوابیدن به پهلو از فشاری که در عروق اصلی بدن وارد می‌شود بکاهید. در واقع با این تکنیک، فشار را از روی بزرگترین رگی که به قلب منتهی می‌شود کم می‌کنید.
  • مایعات زیادی بنوشید: بخاطر داشته باشید که کمبود آب در بدن زن باردار معمولا به ایجاد ورم در قسمت‌های مختلف بدن از جمله پاها منجر می‌شود.
  • وزن خود را مرتبا کنترل کنید. به طور معمول یک زن باردار در طول این دوره بین 13 تا 18 کیلو افزایش وزن پیدا می‌کند و اگر این افزایش وزن از حد طبیعی فراتر رود آنگاه احتمال ایجاد ورم و سایر عوارض مرتبط با افزایش وزن بیش از حد دور از ذهن نخواهد بود.
  • انجام تمرینات چرخشی در مفصل زانو: در حالیکه بر روی صندلی نشسته‌اید یک پای خود را بالا آورده و 10 دور از سمت راست بچرخانید و در ادامه همین کار را به سمت چپ انجام دهید. سپس این تمرین را با پای دیگر نیز انجام دهید. تکرار این تمرین به ازای 10 بار در هر نوبت به تسکین مفصل زانو کمک بسیاری می‌کند.
  • قرار دادن کمپرس یخ بر روی زانوها: زمانی که پاها را به سمت بالا نگاهداشته‌اید کیسه حاوی یخ را برای 15 تا 20 دقیقه به ازای هر نیم یا یک ساعت در قسمت داخلی زانو قرار دهید.

 

گرفتگی (انقباض) پاها
یکی از شایع ترین عوارض دوران بارداری گرفتگی پاهاست. معمولا این عارضه که با درد نیز همراه است در ساق پا روی می‌دهد. مطالعات زیادی در خصوص علت گرفتگی عضلات پا صورت گرفته و به نظر می‌رسد عامل اصلی آن کمبود کلسیم از یکسو و افزایش بیش از حد فسفر از سوی دیگر است. گرفتگی عضلات پا معمولا در شب هنگام شایع است بخصوص زمانیکه پا و مفاصل آن در طول روز به واسطه تحمل وزن بیشتر خسته شده و حالا در یک جای ساکن قرار دارند. برخی پزشکان توصیه می‌کنند که مصرف بیشتر محصولات لبنی و همچنین مکمل کلسیم به کاهش این دردها کمک چشم‌گیری می‌کنند. در عین حال برخی از پزشکان معتقدند کمبود پتاسیم در بدن می‌تواند یکی از عوامل بروز عارضه گرفتگی عضلات پا باشد. بسیاری از زنان بارداری از اسنک‌ها و ترکیبات غذایی نظیر موز (که غنی از پتاسیم است) استفاده می‌کنند که نتیجه آن جذب بیشتر پتاسیم توسط بدن و کاهش نسبی درد پاست.

جدای از تغییراتی که می‌توان در رژیم غذایی صورت داد تا گرفتگی عضلات پا کاهش پیدا کند، کمک به افزایش جریان خون نیز تاثیر به سزایی خواهد داشت. از این رو توصیه می‌شود در بعدازظهرها به مدت 15 تا 20 دقیقه پیاده‌روی کنید در عین حال به زنان باردار توصیه می‌شود که برای مدت طولانی نایستند و یا در یک وضعیت ثابت ننشینند زیرا در غیر این صورت خون بیشتری در رگ‌های پا انباشته می‌شود و در نتیجه احساس می‌شود که پاها سنگین شده و فشار زیادی به آنها وارد می‌گردد.

به زنان بارداری که دچار گرفتگی عضلات پا می‌شوند توصیه می‌گردد ماهیچه ساق پا را با آب گرم مایل به داغ ماساژ دهند. با این حال هیچ تسکینی به اندازه پیاده‌روی موجب کاهش این درد نمی‌شود. اما اگر درد عضلات پا در شب هنگام احساس شد (که معمولا در این شرایط امکان پیاده‌روی و یا ماساژ با آب گرم وجود ندارد) توصیه می‌‎گردد به دفعات پاها را با انگشتان دست فشرده و رها سازید. این کار به افزایش جریان خون کمک می‌کند.

رگ‌های واریسی
تقریبا 20 درصد تمام زنان باردار دچار عارضه رگ‌های واریسی می‌شوند. این رگ‌ها ظاهری نه چندان خوشایند، آبی رنگ و متورم دارند و در دوران حاملگی نگرانی‌های زیادی را برای زن باردار ایجاد می‌کند. اکنون این سوال مطرح می‌شود که رگ‌های واریسی در دوران بارداری چگونه پدیدار می‌شوند.

در بدن زن باردار در مقایسه با یک زن عادی تا 40 درصد خون بیشتری در سیستم قلبی عروقی جریان دارد. افزایش میزان خون با وارد آمدن فشار بیشتر به دیواره رگ‌ها همراه است که در نتیجه آن رگ‌ها کشیده شده و به تبع آن دریچه رگ‌ها به درستی عمل نمی‌کند. عملکرد ناقص این دریچه‌ها موجب افزایش حجم بیشتر خون در رگ‌ها شده و در نتیجه رگ‌های واریسی شکل می‌گیرد. در صورتی که در دوره بارداری افزایش وزن بدن از حد طبیعی فراتر رود شکل‌گیری رگ‌های واریسی دور از ذهن نخواهد بود. همچنین باید توجه داشت که واریسی شدن رگ‌ها در خیلی از موارد موروثی است یعنی اگر مادر زن باردار نیز به این عارضه مبتلا بوده باشد، شکل‌گیری رگ واریسی در زن باردار دور از ذهن نخواهد بود. رگ‌های واریسی معمولا درد نسبتا زیادی به همراه دارند. زنانی که دچار این عارضه می‌شوند سنگینی در پا، خستگی مفرط و فشار بیش از حد را احساس می‌کنند. اگر چه این عارضه پس از زایمان فروکش می‌کند اما همچون آتش زیر خاکستر بوده و در بارداری بعدی عود می‌کند.

برای خلاصی از درد ناشی از عضلات پا به جز پیاده‌روی ورزش‌های نظیر شنا و دوچرخه سواری (سبک) توصیه می‌شود. اگر شما از آن دسته از زنانی نیستید که اهل ورزش کردن باشید، توصیه می‌شود در دوران بارداری در هر روز برای دقایقی از صندلی ارتعاشی (ماساژ دهنده) استفاده کنید. همچنین توصیه می‌شود در طول روز برای دقایقی بر روی صندلی نشسته و پاهای خود را به عقب و جلو حرکت دهید این کار به افزایش جریان خون در بدن کمک بسیاری می‌کند.

از ریزش موی پس از زایمان نترسید

از ریزش موی پس از زایمان نترسید

از ریزش موی پس از زایمان نترسید

نی‌نی سایت: ریزش موی مرتبط با دوران بارداری یکی از رایج‌ترین پرسش‌هایی است که از سوی زنان مطرح می‌شود. از این عارضه به عنوان Telogen Effluvium نیز یاد می‌شود. حدود 90 درصد از موی انسان همواره در حال رشد است و 10 درصد باقیمانده نیز در مرحله استراحت قرار دارد. تقریبا هر دو تا سه ماه موهایی که در مرحله استراحت قرار دارند شروع به ریزش می‌کنند و بدین ترتیب موهای جدید رشد می‌کنند.

در زنانی که دچار ریزش مو می‌شوند معمولا شاهد آغاز بروز این وضعیت در دوره بارداری هستیم اما این فرآیند پنهان است و نتیجه آن پس از زایمان نمایان خواهد شد. به عبارت دیگر ریزش مو در زنانی که صاحب فرزند می‌شوند ریزش مود در سطوح مختلف معمولا پس از زایمان صورت می‌گیرد. البته تاکنون علت مشخصی برای ریزش موی مرتبط با بارداری ارایه نشده است و این درحالی است که این عارضه 40 تا 50 درصد زنان را در دوران حاملگی تحت تأثیر قرار می‌دهد. اما خبر خوشحال کننده این است که برخلاف بسیاری از تغییراتی که در دوران بارداری روی می‌دهد، ریزش مو در زنان تازه زایمان کرده موقتی است و پس از زایمان کاملا از بین می‌رود.

آیا ریزش موی مرتبط با دوران بارداری غیرطبیعی است؟
ریزش مویی که با بارداری در ارتباط است معمولا پس از زایمان صورت می‌گیرد. دراقع در طول دوران حاملگی شمار زیادی از موها وارد مرحله استراحت شده که بخشی از فرآیند طبیعی ریزش موها می‌شود و معمولا پس از تولد نوزاد است که ریزش آنها آغاز می‌شود. این وضعیت چندان حاد و نگران کننده نیست زیرا به طاسی دائمی یا شکل‌گیری لکه های بدون مو در سر نمی‌شود. در بسیاری از زنان باردار از بین رفتن این عارضه بین 3 تا 4 ماه پس از زایمان صورت می‌گیرد. تحقیقات پزشکی نشان می‌دهد ریزش مو در دوران بارداری بیشتر به دلیل کاهش مواد معدنی یا ویتامین ها صورت می‌گیرد.

 

تأثیر هورمون‌ها
شایع‌ترین دوره ریزش موی مرتبط با حاملگی تقریبا سه ماه پس از زایمان است. درحقیقت افزایش سطح هورمون‌ها در دوره بارداری مانع از ریزموها می‌شود. اما پس از زایمان سطح هورمون‌ها به وضعیت قبلی بازمی‌گردد که در نتیجه آن موها شروع به ریزش کرده و به چرخه طبیعی خود باز می‌گردند. به بیان دیگر می‌توان گفت ریزش موها که در دوران بارداری دچار تأخیر شده است حالا و پس از به دنیا آمدن نوزاد بار دیگر وارد چرخه طبیعی خود می‌شود.

این احتمال وجود دارد که تا 60 درصد موهایی که در مرحله رشد قرار دارند وارد مرحله استراحت telogen  شوند. همچنین آگاهی از این نکته بد نیست که معمولا اوج ریزش مو سه تا چهار ماه پس از زایمان است و این زمانی است که فولیکل‌های مو به تدریج جوان می‌شوند. با این حال همان‌طور که پیشتر هم گفته شد ریزش مو در دوران بارداری فرآیندی موقتی است و شش تا 12 هفته پس از زایمان به تدریج از بین می‎‌رود.

تأثیر عوامل دیگر
برخی این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا سایر عوامل از جمله اختلالات مربوط به دستگاه تناسلی تأثیری در ریزش مو خواهد داشت؟ در پاسخ باید گفت ریزش مو می‌تواند ناشی از هر عاملی از جمله بروز تغییراتی در تعادل استروژن در بدن شود. در زیر به عوامل تأثیرگذار در ریزش موی مرتبط با دوران بارداری پرداخته شده است:

  • روش‌های هورمونی کنترل زاد و ولد
  • سقط جنین یا به دنیا آوردن جنین مرده
  • برهم خوردن تعادل هورمونی بدن

تأثیر مثبت حاملگی بر موها
در طول 9 ماهه حاملگی شاهد افزایش چشمگیری در سطح هورمون استروژن هستیم. ترشح این هورمون موجب باقیماندن موها در مرحله رشد می‌شود ‌که در نتیجه شاهد رشد بیشتر موها خواهیم بود. از این رو چندان جای تعجب نخواهد داشت که در دوره حاملی، موها پرپشت‌تر و به مراتب چشمگیرتر از قبل به نظر می‌آید. اما با پایان بارداری، ریزش آنها شروع می‌شود.

 

توصیه کارشناسان
مجموعه‌ای متنوع از توصیه‌ها و پیشنهادات درخصوص حفظ سلامت موها در دوره بارداری و کاهش ریزش آنها پس از زایمان وجود دارد که در زیر ارایه شده است:

  • با پزشک خود در تماس باشید تا همواره از تعادل منطقی هورمون‌ها در بدنتان مطمئن باشید.
  • پس از زایمان کمتر از کش مو و سایر وسایل نگهدارنده مو استفاده کنید تا بدین ترتیب استرس کمتری به آنها وارد شود.
  • همچنین بهتر است در این دوران موها کمتر بافته شود.
  • توصیه می‌شود در رژیم غذایی خود از میوه و سبزیجات به وفور استفاده شود. این مواد غذایی حاوی ترکیباتی موسوم به flavonoids  و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند که از فولکیل‌های مود محافظت کرده و رشد بیشتر آنها را موجب می‌شوند.
  • از شامپوهایی استفاده کنید که حاوی سیلیکا و بیوتین هستند.
  • موهای خیس معمولا حساس‌تر از موهای خشک هستند به همین دلیل در حمام و یا زمانی که موها خیس هستند به آرامی آنها را شانه کنید.
  • اگر به استفاده از سشوار عادت کرده اید، توصیه می‌شود که از وضعیت باد سرد استفاده کنید.

مکمل‌های مغذی برای مو

  • ترکیباتی که دارای ویتامین B هستند.
  • بیوتین
  • ویتامین C
  • ویتامین E (البته باید در مصرف مکملهای حاوی این ویتامین زیاده روی نشود(.
  • روی (در استفاده از ترکیبات مکلی که حاوی این ماده هستند نیز باید دقت شود.)

13 قانون طلایی ورزش در دوران بارداری

13 قانون طلایی ورزش در دوران بارداری

13 قانون طلایی ورزش در دوران بارداری

نی‌نی سایت: بنابه توصیه پزشکان زنان و زایمان، ورزش در دوران حاملگی آنچنان تأثیر مثبتی بر سلامت مادر و جنین دارد که اثرات آن تا سال‌ها پس از زایمان نیز در هر دو مشاهده می‌شود. ورزش کردن بدن زن باردار را برای تجربه یک زایمان راحت به خوبی ورزیده و آماده می‌کند اما در کنار همه این مزایا باید به برخی نکات نیز توجه شود تا ورزش کردن خود به عاملی خطرناک در دوران بارداری تبدیل نشود.

اگر شما از آن دسته زنان بارداری هستید که پیش از حاملگی به طور مرتب ورزش می‌کردید و یا از آن دسته زنانی هستید که در این دوران به فکر ورزش کردن افتاده‌اید، توجه به این 13 نکته را ضروری دانسته تا سلامت عمومی بدن خود را در بالاترین سطح ممکن نگاه دارید.

پیش از آغاز هر تمرینی حتما با پزشک خود مشورت کنید
اگر از آن دسته افرادی هستید که به حفظ سلامتی خود اهمیت داده و همواره ورزش می‌کنید و در عین حال بارداری ساده‌ای را نیز تجربه می‌کنید، تقریبا می‌توانید همان تمرینات قبلی را ادامه دهید. البته ضروری است که برخی تغییرات مختصر در نحوه و شدت تمرینات انجام دهید. این تغییرات در برخی موارد دامنه گسترده‌تری پیدا کرده و حتی به بنا به توصیه پزشک بهتر است متوقف شوند. همه چیز در این تصمیم گیری‌ها به سلامت مادر و جنین بستگی دارد. همچنین اگر تا پیش از حاملگی ورزش منظم در برنامه کارهای روزمره‌تان جایی نداشته و حالا دوست دارید که ورزش کنید حتما باید با پزشک مشورت کرده و برنامه تمرینات لازم را از او دریافت کنید.

کالری بیشتری به بدن خود برسانید
انجام حرکات ورزشی به معنای آن است که نسبت به وضعیت عادی یعنی زمانی که ورزش نمی‌کنید کالری بیشتری در بدنتان می‌سوزد. در نتیجه باید مراقب افت کالری در بدن خود باشید. خوب غذا بخورید تا مطمئن شوید که مواد مغذی و چربی‌های لازم به بافتهای بدنتان می‌رسد. شما باید قوی باشید تا بارداری بی‌خطری را تجربه کنید. در طول دوران حاملگی و همزمان با رشد جنین در رحم، وزن مادر نیز افزایش پیدا می‌کند. این افزایش وزن به آن معناست که جنین در حال رشد بوده و به مواد غذایی بیشتری نیاز دارد. به طور کلی اگر شاخص توده بدنی تان یا همان BMI  در محدوده بی‌خطر یعنی 18.5 تا 24.9 باشد، روزانه باید 300 کالری و یا حتی بیشتر نسبت به پیش از بارداری دریافت کنید و در نظر داشته باشید که اگر ورزش هم می‌کنید، این میزان باید افزایش یابد.

از ورزش‌های پرخطر دوری کنید
در دوران بارداری باید ورزش کنید اما نباید سراغ ورزش‌های پرخطر بروید. ورزش‌های تماسی از جمله ورزش‌های پرخطر در دوران بارداری به شمار می‌‍آیند که به زنان باردار توصیه می‌شود برای حفظ سلامت خود و جنین هرگز به سراغ آنها نروند. همچنین توصیه می‌شود در این دوره 9 ماهه از ورزش‌هایی که تعادل بدن را در هر لحظه بر هم می‌زنند دوری شود، ورزش‌هایی نظیر اسب سواری، اسکی و صخره نوردی. درصورتی که برای استفاده از دوچرخه مشکلی ندارید، دوچرخه سواری منظم و آهسته توصیه می‌شود. این ورزش به واسطه نظم و تکرار حرکات کمک زیادی به حفظ تعادل بدن در دوران بارداری می‌کند. به خاطر داشته باشید که در دوران حاملگی ترشح هورمونی به نام relaxin ا فزایش می‌یابد. این هورمون به طور طبیعی لگن خاصره را برای تولد نوزاد مهیا کرده و به نوعی آن را شل می‌کند. در نتیجه عملکرد این هورمون، مفاصل و لیگان‎ها سفتی گذشته را نداشته و به همین دلیل در صورت بروز هرگونه اتفاقی نظیر زمین خوردن ممکن است جراحات سختی در بدن ظاهر شود.

 

لباس مناسب ورزشی بپوشید
توصیه می‌شود در حین انجام حرکات ورزشی چند لایه لباس مناسب ورزشی بر تن داشته باشید تا در صورتی که احساس گرما کرده یا بدن شروع به تریق کرد بتوانید لایه به لایه از پوشش خارجی بدن کم کنید. بدین ترتیب کنترل بیشتری بر تنظیم دمای بدنتان خواهید داشت. در حین انجام حرکات حتما کفش ورزشی مناسب به پا داشته باشید. احتمالا در این دوران پاهایتان اندکی متورم شده که کاملا طبیعی است. از این رو نمی‌توانید از کفش‌های ورزشی که پیش از حاملگی به پا می‌کردید استفاده کنید و بهتر است کفش جدیدی تهیه کنید، هرچند شاید دیگر به کارتان نیاید، البته تا بارداری بعدی!

قبلا بدنتان را خوب گرم کنید
پیش از آغاز انجام حرکات ورزشی توصیه می‌کنیم که بدنتان را به خوبی گرم کنید. این کار را با انجام تدریجی و سپس سرعت دادن به حرکات ماهیچه‌ای ادامه دهید. همزمان با این حرکات آغازین، ضربان قلب هم افزایش تدریجی پیدا می‌کند و همه چیز برای انجام حرکات ورزشی مهیا می‌شود. اگر پیش از آغاز حرکات ورزشی، آمادگی لازم را کسب نکنید و با بدنی سرد به سراغ انجام حرکات سخت بروید شک نداشته باشید که پس از پایان ورزش، دردهای مفصلی به سراغتان خواهند آمد.

آب زیادی بنوشید
در هنگام ورزش کردن بدن آب زیادی از دست می‌دهد. پس توصیه می‌کنیم که پیش، در حین و پس از ورزش کردن در دوران بارداری حتما آب بنوشید. در غیر این صورت بدن دچار کم آبی می‌شود که نتیجه آن ابتلا به عوارضی نظیر انقباض ماهیچه‌ای و افزایش دمای بدن است. در برخی موارد شدت این عوارض تا آن حد است که خطراتی برای سلامت جنین نیز به همراه خواهد داشت. درحالی که هیچ توصیه قاطعی درباره میزان آب مورد نیاز بدن زن باردار در حین ورزش کردن نمی‌توان ارایه کرد اما منطقی است که قبل از شروع ورزش یک لیوان آب بنوشید و به ازای هر 20 دقیقه ورزش، یک لیوان دیگر و پس از اتمام حرکات ورزشی نیز یک لیوان آب بنوشید. البته در مواقعی که در هوای گرم و شرجی ورزش می‌کنید این میزان می‌تواند افزایش یابد.

به پشت دراز نکشید
در سه ماهه نخست بارداری از درازکشیدن به پشت جدا خودداری کنید چون در این وضعیت فشار زیادی (که ناشی از وزن جنین است) به عروق اصلی وارد می‌شود و در نتیجه جریان خون به قلب افت قابل توجهی پیدا می‌کند. در نتیجه دور از ذهن نخواهد بود که خون کمتری به مغز شما و جنین برسد که در این صورت عواقب خطرناکی خواهد داشت.

حین ورزش کردن راه بروید
ایستادن در یک نقطه ثابت آن هم برای مدتی طولانی مانند زمانی که وزنه می‌زنید یا تمرینات یوگا انجام می‌دهید موجب کاهش جریان خون به جنین شده و در عین حال جمع شدن خون در پاها را به دنبال خواهد داشت. پس توصیه می‌کنیم که در حین ورزش کردن موقعیت خود را با راه رفتن تغییر دهید. هیچ‌گاه در یک نقطه به طور ثابت نایستید.

در انجام حرکات ورزشی اغراق نکنید
هیچ‌گاه آنقدر ورزش نکنید که احساس خستگی شدید کنید. بهترین توصیه برای اینکه از ورزش کردن خسته نشوید این است که به ندای درونی بدنتان توجه داشته باشید. مطمئن باشید هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند به اندازه بدنتان شما را در انجام متناسب حرکات ورزشی یاری رساند. وقتی در حین ورزش کردن قسمتی از بدنتان درد گرفت یعنی اتفاقی غیرعادی در حال روی دادن است پس بهتر است کمی استراحت کرده و یا حتی ورزش کردن را متوقف کنید. ورزش کردن باید تداعی کننده این حالت باشد که از بدنتان کار می‌کشید و نه اینکه آن را تنبیه می‌کنید.

 

مراقب افزایش دمای بدنتان باشید
در حین انجام حرکات ورزشی، افزایش دمای بدن امری طبیعی است اما وقتی صحبت از ورزش کردن زنان باردار به میان می‌آید باید دقت و وسواس بیشتری به خرج داد. مراقب دمای کلی بدنتان باشید و تا آن حد ورزش نکنید که احساس گرمای شدید کنید. این مراقبت‌ها به ویژه در سه ماه نخست بارداری از اهمیت زیادی برخوردار است و این زمانی است که اندام‌های اصلی جنین در حال شکل‌گیری است. افزایش دمای بدن در حین ورزش کردن به بالای 102 درجه فارنهایت آن هم برای بیش از 10 دقیقه می‌تواند برای سلامت جنین خطرناک باشد. گذشته از آن به خاطر داشته باشید که در دوران حاملگی سرعت سوخت و ساز بدن افزایش قابل توجهی یافته و در عین حال جریان خون نیز تسریع می‌یابد که همه این موارد موجب می‌شود تا نسبت به پیش از دوران بارداری احساس گرمای درونی بیشتری کنید. این شرایط در حین ورزش کردن شدت بیشتری می‌یابد. پس می‌توان متصور شد که احتمال گرما زده شدن در حین ورزش کردن بیشتر خواهد شد. علایم گرمازدگی در افراد مختلف با نشانه‌های متفاوتی بروز می‌کند اما توجه کنید که اگر در این دوران به شدت عرق می‌کنید با یا احساس گرمای شدیدی می‌کنید که تحملش کار چندان ساده‌ای نیست و همچنین احساس ضعف شدید و یا تنگی نفس می‌کنید احتمالا دچار گرمازدگی شده‌اید. برای رهایی از این وضعیت هرچه سریع‌تر ورزش کردن را متوقف کنید و بخشی از لباسهایتان را درآورید. سپس به محیطی دیگر رفته که بهتر است خنک تر از مکان قبلی باشد. بد نیست که در برابر سیستم تهویه هوای مطبوع نشسته و حتی دوش آب خنک بگیرید. همزمان آب زیادی بنوشید.

به آرامی از زمین بلند شوید
همزمان با افزایش وزن بدن و متورم شدن شکم، مرکز ثقل بدن نیز تغییر می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌شود که در حین تغییر موقعیت به شدت مراقب خود باشید. سریع برخاستن از روی زمین ممکن است به احساس حالت سرگیجه و از دست دادن تعادل منجر شود.

خود را خنک و آرام کنید
پس از انجام حرکات ورزشی نباید به یک‌باره از این وضعیت خارج شوید. توصیه می‌کنیم که برای حدود 10 دقیقه به آرامی پیاده‌روی کنید و برخی حرکات کششی بی‌خطر برای حاملگی را انجام دهید. با این کار ضربان قلبتان به آرامی به وضعیت طبیعی خود بازمی‌گردد. همچنین در ادامه دچار درد مفاصل و ماهیچه‌ها نخواهید شد.

ورزش را به عادت تبدیل کنید
با خود عهد ببندید که هر روز ورزش کنید و یا به طور منظم حرکات ورزشی را دنبال کنید. برای خود برنامه‌ای تدوین کنید. توصیه می‌شود روزانه 30 دقیقه ورزش کنید. زنان بارداری که اثرات مثبت ورزش کردن در دوران حاملگی را مشاهده می‌کنند معمولا به ورزش کردن در دوران پس از زایمان نیز ادامه می‌دهند.

این ویتامین ها را در دوره بارداری از قلم نیندازید

این ویتامین ها را در دوره بارداری از قلم نیندازید

این ویتامین ها را در دوره بارداری از قلم نیندازید

بیا نی نی:رژیم غذایی سالم همیشه یک انتخاب معقول و منطقی است اما این امر در دوران بارداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. همچنین مصرف ویتامین پریناتال یا پیش از بارداری برای کمک به رفع هر گونه کمبود احتمالی مواد مغذی در رژیم غذایی مادر در دوران بارداری تصمیم به جایی است. ویتامینهای پیش از بارداری شامل بسیاری از ویتامینها و مواد معدنی میشود. اسید فولیک، آهن، ید و کلسیم از جمله مهمترین این مواد هستند.

اسید فولیک، آهن و کلسیم

اسید فولیک به پیشگیری از نواقص لوله عصبی در جنین که بر مغز و طناب نخاعی تاثیر میگذارد، کمک مینماید. نقص لوله عصبی در بیست و هشت روز اول پس از آبستنی، پیش از این که بسیاری از زنان حتی از بارداری خود آگاه باشند، اتفاق می افتد. چون حدود نیمی از همه بارداری ها بدون برنامه ریزی هستند، توصیه میشود همه زنانی که ممکن است باردار شوند، 400 میکروگرم اسید فولیک در روز مصرف کنند. مصرف اسید فولیک را پیش از بارداری باید شروع کرده و در 12 هفته اول بارداری باید مصرف آن را ادامه دهید. زنانی که پیش از این کودکی با نقص لوله عصبی دارند باید با پزشک درباره نیاز به مصرف دوز متفاوتی از اسید فولیک صحبت کنند. مطالعات نشان داده اند که مصرف دوز بیشتر (تا 4000 میکرو گرم) حداقل یک ماه پیش از سه ماهه اول بارداری و در حین آن برای این زنان ممکن است مفید باشد اما ابتدا با پزشک صحبت کنید. غذاهای حاوی اسید فولیک عبارتند از سبزیجات برگ سبز، مغزهای گیاهی، حبوبات، مرکبات و بسیاری از غذاهای غنی شده. با این حال مصرف مکمل اسید فولیک به مقدار مناسب برای اطمینان، مفید است.

کلسیم نیز برای زنان باردار مهم است و مانع کاهش تراکم استخوان میشود چرا که جنین از کلسیم مادر برای رشد استخوانهای خود استفاده میکند. ید برای عملکرد سالم تیروئید در دوران بارداری حیاتی است. کمبود ید میتواند مانع رشد فیزیکی جنین شده و موجب ناتوانی شدید ذهنی و شنوایی او گردد. ید ناکافی به سقط جنین و مرده زایی منجر میشود. آهن هم در مادر و هم جنین به اکسیژن رسانی در خون کمک میکند.

در ویتامینهای پریناتال چه موادی وجود دارد؟

– 400 میکرو گرم اسید فولیک
– 400 واحد ویتامین دی
– 200 تا 300 میلی گرم کلسیم
– 70 میلی گرم ویتامین ث
– 3 میلی گرم تیامین
– 2 میلی گرم ریبوفلاوین
– 20 میلی گرم نیاسین
– 6 میکرو گرم ویتامین ب 12
– 10 میلی گرم ویتامین ای
– 15 میلی گرم روی
– 17 میلی گرم آهن
– 150 میکرو گرم ید
در برخی مواvد پزشک نوع خاصی ویتامین پریناتال را تجویز میکند.

اگر ویتامین های پریناتال موجب تهوع شما شد چه؟

برخی از ویتامینهای پریناتال میتوانند در زنانی که پیش از این تهوع در بارداری داشته اند، تهوع ایجاد کنند. اگر چنین اتفاقی افتاد با پزشک صحبت کنید. او ممکن است بتواند نوع دیگری ویتامین پریناتال برایتان تجویز کند مثلا برخی زنان با ویتامینهای محلول یا جویدنی راحت تر از انواع بلعیدنی هستند.

منبع: پارسینه

سردردهای دوران بارداری را جدی بگیرید

سردردهای دوران بارداری را جدی بگیرید

سردردهای دوران بارداری را جدی بگیرید

نی‌نی سایت: احساس سردرد در دوران بارداری یکی از شایع‌ترین اتفاقاتی است که برای اکثر زنان حامله روی می‌دهد و قطعا آگاهی از علل آن نه تنها آرامش خاطری به زنان باردار می‌دهد بلکه آنها را در یافتن شیوه‌های درمانی مؤثر با عوارض جانبی کمتر یاری می‌رساند.

به طور کلی اکثر سردردهای دوران بارداری ناشی از تغییرات هورمونی در آنها می‌شود. از آن گذشته بسیاری از زنانی که باردار نیستند اما دچار سردردهای بعضا شدید می‌شوند، آن را با دوره های قاعدگی خود مرتبط می‌دانند و واقعیت هم همین است. از بارداری و دوره ماهانه به عنوان دو عامل شایع و شناخته شده بروز سردرد در زنان است.

بد نیست بدانید که بروز سردرد در هفته‌های نخست بارداری شدت بیشتری دارد. اما با گذشته چند هفته و هرچه که بیشتر به پایان شش ماه بارداری نزدیک می‌شویم از شدت آن کاسته شده و در نهایت هم از بین می‌رود. اگرچه سردردهای دوران بارداری خطری برای سلامت جنین به همراه ندارد اما می‌تواند عامل بروز ناراحتی‌هایی برای زن باردار شود.

غلبه بر سردرد در دوران حاملگی
توصیه کارشناسان به زنان باردار این است که با اعمال تغییراتی در سبک زندگی، تا حدود زیادی از بروز سردردهای دوران بارداری جلوگیری کنند. بهتر است زنان باردار استراحت منظمی در طول روز داشته باشند. به بیان دیگر خوب است که در ساعات مشخصی استراحت کنند. تسکین دادن ماهیچه‌ها نیز کمک زیادی به این روند می‌کند. شرکت در کلاس‌های ورزشی نظیر یوگا ویژه دوران حاملگی پیشنهاد مهم دیگری است که بسیاری از کارشناسان ارایه می‌کنند. یکی از علت‌های مهم سردردهای دوران بارداری، خوب نخوابیدن است. در واقع خوب استراحت نکردن با خستگی ناشی از آن همراه شده و در نهایت سردرد این دوران تشدید می‌شود.

 

به زنان بارداری که در این دوره دچار سردردهای آزاردهنده می‌شوند توصیه می‌شود که از مصرف مسکن‌ها و آرام بخش‌ها به خصوص آنهایی که دارای کدئین هستند خودداری شود زیرا می‌تواند خطرات زیادی برای سلامت نوزاد به همراه داشته باشد. البته درصورتیکه پزشک پس از انجام معاینات کامل و با بررسی شرایط بیمار استفاده از آنها را مجاز بداند، انجام این کار خطری به همراه نخواهد داشت با این حال توصیه کلی بر عدم استفاده از این نوع داروهاست.

چه موقع باید نسبت به سردردهای دوران بارداری حساس بود؟
اگر این نوع سردردها ادامه‌دار باشد تا جایی که تحمل آن امکان‌پذیر نباشد بهتر است در اولین فرصت با پزشک خود مشورت کنید. مطالعات پزشکی نشان می‌دهد که یکی از عوامل این نوع سردردها احتمالا فشار خون بالاست که در صورت تأیید این موضوع باید درمان‌های مناسب را زیر نظر پزشک آغاز کنید. این نشانه از آن جهت از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا می‌تواند نشانه بروز حالتی موسوم به «پیش تشنج بارداری» شود که پزشکان زنان و زایمان آن را خطرناک و جدی توصیفی می‌کنند.

این عارضه سلامت برخی زنان باردار را در نیمه دوران حاملگی و یا حتی بلافاصله پس از زایمان تحت تأثیر قرار می‌دهد. بروز این عرضه در این دسته از زنان از روی چنین نشانه‌هایی تشخیص داده می‌شود:

  • فشار خون بالا
  • مایع retention
  • وجود پروتئین در ادرار

درصورتی که این عارضه به درستی درمان نشود می‌تواند عامل بروز اختلالات نگران کننده‌‌ای در زنان باردار شود. حتی برخی مطالعات نشان داده که پیش تشنج بارداری مشکلاتی را در فرآیند رشد جنین ایجاد می‌کند.

ارتباط مغز جنین با مغز مادر

ارتباط مغز جنین با مغز مادر

ارتباط مغز جنین با مغز مادر

نی‌نی سایت: مغز یکی از اصلی‌ترین اندام‌های انسان است که به آن «مرکز فرماندهی» نیز گفته می‌شود و رشد آن تقریبا جزء اولین اندام‌هایی است که شکل و شمایل جنین را تشکیل می‌دهد. از این رو می‌توان این پرسش را مطرح کرد که اصولا «آیا جنین هم فکر می‌کند؟» و اگر چنین است «فکر کردن نوزاد تأثیری بر عملکرد فکری مادر خواهد داشت؟»

به طور کلی مدارک علمی زیادی مبنی بر تفکر جنین وجود ندارد. در واقع نمی‌توان با قاطعیت گفت که از دست دادن حافظه آن هم به طور موقت و یا بروز مشکلاتی از این دست در زنان باردار با رشد مغز در نوزاد در ارتباط است. مدتهاست دانشمندان مطالعاتی را در این زمینه آغاز کرده‌اند. آنها با توجه به انبوه شکایات زنان باردار درخصوص بروز اختلالاتی در فرآیند شناخت و همچنین احساس یک سری تغییرات شناختی، به ویژه فراموشی در دوران حاملگی و اندکی پس از مادر شدن، بر آن شده‌اند تا مطالعات جامعی را انجام دهند. در این بررسی‌ها تلاش شده که ارتباط احتمالی میان بارداری یا نخستین مراحل مادر شدن با بروز تغییراتی در توانایی زن برای فکر کردن مورد مطالعه دقیق و موشکافانه قرار گیرد.

انتشار نتایج برخی از این مطالعات گویای واقعیت‌های عجیبی است. این مطالعات نشان می‌دهند بارداری حافظه زن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این اثرگذاری تا اندکی پس از زایمان نیز ادامه دارد. به عقیده آنها عواملی همچون تغییرات هورمونی، کمبود خواب و استرش ناشی از فکر کردن درباره تغییرات عمده در ساختار زندگی، از مهمترین مواردی است که موجب بروز اینگونه اختلالات می‌شود. در عین حال دسته‌ای دیگر از این مطالعات نشان داده است که بارداری و مادر شدن هیچ تأثیر شناختی منفی در پی ندارد.

 

به عقیده کارشناسان، ازآنجاکه امروزه آگاهی و درک زنان باردار درباره مسایل مختلف مرتبط با حاملگی افزایش قابل توجهی یافته است و به دفعات مفهوم «مغز جنین» را شنیده‌اند، اینگونه تصور می‌شود که به اشتباه مشکلاتی نظیر فراموشی موقت و یا از دست حافظه را با رشد مغز جنین در ارتباط می‌دانند. توصیه کلی به زنان باردار این است که فکر نکنند از دست دادن حافظه و فراموشی اتفاقی است که برای تمام زنان باردار روی می‌دهد. در واقع اگر چنین اختلالاتی نیز بروز می‌کند ناشی از متأثر شدن قدرت شناخت زنان نیست بلکه اینجا تنها صحبت از یک سری تغییرات هورمونی است. یادتان باشد که مادر شدن شامل نوعی تغییر و تحول فیزیکی و عاطفی است. در این روزها تمرکز بر کردن بر روی اتفاقات مثبتی که در آینده نزدیک روی خواهد داد تأثیر مثبتی بر نگرشتان خواهد داشت.

حامله شدن از آن دست تجربیات منحصر بفردی است که هر انسانی موفق به درک کامل آن نمی‌شود. از این رو باید به خود ببالید که این شانس به شما داده شده است. شما قرار است نوزادی را به دنیا آورید که احتمالا در آینده تغییر دهنده و تعیین کننده بسیاری از معادلات اجتماعی خواهد بود. به همین دلیل طرز نگاهتان به آینده به طور ناخواسته نیز در نوزاد اثر می‌گذارد.

عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود
رابطه جنسی دهانی، به معنی تحریک اندام تناسلی با استفاده از دهان و زبان است. در این مقاله به عوارض رابطه دهانی و بیماری‌هایی که از این طریق منتقل می‌شود، می‌پردازیم.

عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود
 
رابطه جنسی دهانی، به معنی تحریک اندام تناسلی با استفاده از دهان و زبان است. در این مقاله به عوارض رابطه دهانی و بیماری‌هایی که از این طریق منتقل می‌شود، می‌پردازیم.

رابطه دهانی، یکی از راه‌هایی است که عفونت‌های مقاربتی (STIs) اغلب از طریق آن منتقل می‌شود.

حتی اگر فقط با همسرتان رابطه داشته باشید، می‌توانید به عفونت‌های مقاربتی مبتلا شوید. با این حال، با داشتن روابط متعدد، خطر ابتلا به عفونت بیشتر است.

رابطه جنسی دهانی چقدر رایج است؟

رابطه جنسی دهانی معمولا توسط بزرگسالان انجام می‌شود. بیش از 85درصد از بزرگسالان فعال جنسی 18 تا 44ساله گزارش داده‌اند که حداقل یک بار با همسر خود رابطه جنسی دهانی داشته‌اند.
 
عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

بیماری‌های مقاربتی از عوارض رابطه دهانی است؟

بله. بسیاری از بیماری‌های مقاربتی و سایر عفونت‌ها از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می‌شوند. هر فردی که در معرض یک شریک عفونی قرار بگیرد می‌تواند در دهان، گلو، اندام تناسلی یا راست روده دچار بیماری‌های مقاربتی شود. 
خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی یا سرایت آن به دیگران از طریق رابطه جنسی دهانی به موارد مختلفی بستگی دارد، از جمله بیماری‌های مقاربتی خاص، نوع رابطه جنسی و تعداد اعمال جنسی انجام‌شده.
  • ممکن است پس از برقراری رابطه جنسی دهانی با شریکی که مبتلا به بیماری‌های مقاربتی تناسلی یا مقعدی/رکتال است، برخی از بیماری‌های مقاربتی در دهان یا گلو ایجاد شود.
  • ممکن است پس از رابطه دهانی با یک شریک مبتلا به عفونت دهان یا گلو، برخی از بیماری‌های مقاربتی در اندام تناسلی و نواحی تناسلی ایجاد شود.
  • امکان ابتلا به بیماری‌های مقاربتی در بیش از یک ناحیه به طور همزمان وجود دارد. مثلا شما می‌توانید همزمان این بیماری‌ها را در گلو و اندام تناسلی خود داشته باشید.
عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

بیماری‌های مقاربتی ناشر از رابطه جنسی دهانی

بیماری‌های مقاربتی که معمولا از طریق رابطه جنسی دهانی ایجاد می‌شوند عبارتند از:
  • سوزاک
  • تبخال ناحیه تناسلی
  • سفلیس
  • ویروس پاپیلومای انسانی  (اچ پی وی)
عفونت‌هایی که کمتر از طریق رابطه دهانی منتقل می‌شوند عبارتند از:
  • کلامیدیا
  • اچ‌آی‌وی
  • هپاتیت آ، هپاتیت بی و هپاتیت سی
  • زگیل ناحیه تناسلی
  • شپش شرمگاهیعوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

علائم بیماری‌های مقاربتی

علائم بیماری‌های مقاربتی بسته به نوع عفونت متفاوت است. با این حال، اکثر بیماری‌های مقاربتی در صورت تشخیص زودهنگام قابل درمان هستند.
اگر فکر می‌کنید ممکن است عفونت داشته باشید، یا اگر رابطه جنسی محافظت‌نشده داشته‌اید، مهم است که در اسرع وقت به پزشک عمومی، یا پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید.
در صورت عدم درمان، بیماری‌های مقاربتی نه تنها ناراحت‌کننده و شرم‌آور هستند، بلکه می‌توانند به طور جدی بر سلامت و باروری شما تاثیر بگذارند.عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

درمان بیماری‌های مقاربتی 

استفاده از داروی مناسب می‌تواند کلامیدیا را درمان کند.

شریک جنسی یک فرد مبتلا به کلامیدیا هم باید برای اطمینان از عدم وجود عفونت، آزمایشاتی را انجام دهد. افراد مبتلا به کلامیدیا نباید تا 7روز پس از دریافت و تکمیل درمان خود و شریک جنسی‌شان رابطه جنسی داشته باشند.

شریک جنسی یک فرد مبتلا به کلامیدیا هم باید برای اطمینان از عدم وجود عفونت، آزمایشاتی را انجام دهد. افراد مبتلا به کلامیدیا نباید تا 7روز پس از دریافت و تکمیل درمان خود و شریک جنسی‌شان رابطه جنسی داشته باشند.در صورت عدم درمان عفونت‌های گلو چه اتفاقی می‌افتد؟
این عفونت‌ها می‌تواند به شرکای جنسی که عفونت ندارند، با انجام رابطه جنسی دهانی بر روی آلت تناسلی مرد منتقل شود.

در صورت عدم درمان عفونت‌های دستگاه تناسلی، ادراری یا رکتوم چه اتفاقی می‌افتد؟
می‌تواند به شرکای جنسی غیر آلوده سرایت کند.

در زنان چه اتفاقی می‌افتد؟

بیماری‌های مقاربتی می‌تواند باعث بیماری التهابی لگن شود که منجر به درد مزمن لگن، ناباروری و حاملگی خارج رحمی می‌شود.عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

در زنان باردار چه اتفاقی می‌افتد؟

در افراد باردار، بیماری‌های مقاربتی ممکن است منجر به تولد زودرس یا وزن کم نوزاد در هنگام تولد شود.
این بیماری‌ها می‌تواند در حین زایمان به نوزاد سرایت کند و باعث عفونت در چشم یا دستگاه تنفسی نوزاد شود.

در افراد باردار، بیماری‌های مقاربتی ممکن است منجر به تولد زودرس یا وزن کم نوزاد در هنگام تولد شود. این بیماری‌ها می‌تواند در حین زایمان به نوزاد سرایت کند.

در مردان چه اتفاقی می‌افتد؟

می‌تواند باعث «اپیدیدیمیت» شود. اپیدیدیمیت، یک وضعیت دردناک مجاری متصل به بیضه‌ها است که ممکن است منجر به زخم مجرای ادرار شود.

مشکلات ناشی از بیماری‌های مقاربتی در همه افراد

  • ممکن است خطر ابتلا به عفونت اچ آی وی را افزایش دهد.
  • ممکن است خطر انتقال اچ آی وی به شرکای جنسی را افزایش دهد.
ممکن است باعث ایجاد واکنشی در سراسر بدن شود که به عنوان «آرتریت واکنشی» شناخته می‌شود. مشکلات ناشی از آرتریت واکنشی عبارتند از:
  • آرتریت (درد مفاصل)
  • ورم ملتحمه (چشم صورتی)
  • بثورات در کف پا یا جاهای دیگرعوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

پیشگیری از عوارض رابطه جنسی دهانی 

شما می‌توانید شانس ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را در طول رابطه جنسی دهانی کاهش دهید. هر بار که رابطه دهانی دارید از کاندوم، یا سایر روش‌های مانع استفاده کنید.

برای رابطه جنسی دهانی روی آلت تناسلی

آلت تناسلی را با یک کاندوم لاتکس بدون روغن بپوشانید.
اگر شما یا همسرتان به لاتکس حساسیت دارید از کاندوم‌های پلاستیکی (پلی‌اورتان) استفاده کنید.
عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

برای رابطه جنسی دهانی در واژن یا مقعد

یک کاندوم را به شکل مربع باز کنید و آن را بین دهان و واژن یا مقعد همسرتان قرار دهید.
تنها راه برای جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی این است که رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی نداشته باشید.
اگر در حال رابطه جنسی هستید، می‌توانید شانس ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را با موارد زیر کاهش دهید:
  • داشتن رابطه‌ای ایمن فقط با همسر.
  • استفاده از کاندوم‌های لاتکس به روش صحیح هر بار که رابطه جنسی دارید.
  • مهم است بدانید که بسیاری از افراد مبتلا به بیماری‌های مقاربتی ممکن است از عفونت خود بی‌اطلاع باشند. بیماری‌های مقاربتی اغلب هیچ علامتی ندارند و شناسایی نمی‌شوند.
  • اگر رابطه جنسی دارید، از پزشک خود بخواهید که به طور منظم شما را از نظر بیماری‌های مقاربتی و HIV آزمایش کند. با پزشک خود در مورد فعالیت‌هایی که ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی قرار دهد، از جمله رابطه جنسی دهانی، آشکارا صحبت کنید. همچنین لازم است با همسر خود در مورد بیماری‌های مقاربتی حرف بزنید.عوارض رابطه دهانی، تمام بیماری هایی که منتقل می شود

خلاصه درباره عوارض رابطه دهانی

بسیاری از بیماری‌های مقاربتی (STD) از طریق رابطه جنسی دهانی گسترش می‌یابند.
استفاده صحیح از کاندوم، یا سایر روش‌های بازدارنده هر بار که رابطه دهانی دارید، می‌تواند خطر ابتلا به بیماری مقاربتی را کاهش دهد.
خطر ابتلا یا انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی وجود ندارد.

مهم: همراه عزیز بیا نی نی، این مطلب صرفا از منظر پزشکی تولید شده است و به معنای تایید یا عدم تایید رابطه دهانی نیست!

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟
شاید برای شما هم این پرسش ایجاد شده باشد که قرص آهن در سه ماه اول بارداری ضرر دارد یا نه؟ این مقاله به شما کمک می‌کند تا جواب این پرسش را به دست بیاورید.

قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟
 
شاید برای شما هم این پرسش ایجاد شده باشد که قرص آهن در سه ماه اول بارداری ضرر دارد یا نه؟ این مقاله به شما کمک می‌کند تا جواب این پرسش را به دست بیاورید.

قرص آهن در سه ماه اول بارداری ضرر دارد؟

واقعیت این است که پاسخ، منفی است. مصرف قرص آهن نه تنها در سه ماه اول بارداری، ضرر ندارد، بلکه برای سلامتی شما و جنین ضروری است. اگر به میزان کافی آهن دریافت نکنید، در دوران بارداری، دچار کم‌خونی می‌شوید.
کم‌خونی فقر آهن در دوران بارداری می‌تواند باعث احساس ضعف و خستگی شود. شما باید عوامل خطر، علائم و اقداماتی را که می‌توانید برای جلوگیری از این بیماری انجام دهید، بشناسید.

بارداری و خطر کم‌خونی

اگر باردار هستید، در معرض خطر کم‌خونی فقر آهن قرار دارید. کم‌خونی فقر آهن وضعیتی است که در آن گلبول‌های قرمز سالم کافی برای حمل اکسیژن کافی به بافت‌های بدن ندارید. لازم است بررسی کنید که چرا کم‌خونی در دوران بارداری رخ می‌دهد و برای جلوگیری از آن چه کارهایی می‌توانید انجام دهید.قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

علت کم‌خونی فقر آهن در بارداری چیست؟

بدن شما از آهن برای ساخت هموگلوبین استفاده می‌کند. هموگلوبین، پروتئینی در گلبول‌های قرمز است که اکسیژن را به بافت‌های شما می‌رساند. در دوران بارداری، حجم خون در بدن و همچنین میزان آهن مورد نیاز شما افزایش می‌یابد. بدن شما از آهن برای تولید خون بیشتر برای تامین اکسیژن به کودکتان استفاده می‌کند. 
اگر ذخایر آهن کافی نداشته باشید یا در دوران بارداری آهن کافی دریافت نکنید، ممکن است دچار کم‌خونی فقر آهن شوید.کم‌خونی فقر آهن در دوران بارداری چه تاثیری بر جنین می‌گذارد؟
کم‌خونی شدید فقر آهن در دوران بارداری خطر زایمان زودرس را افزایش می‌دهد (زایمان قبل از 37هفته بارداری). کم‌خونی فقر آهن در دوران بارداری هم با تولد نوزاد کم‌وزن و افسردگی پس از زایمان همراه است. 
برخی از مطالعات همچنین افزایش خطر مرگ نوزاد را بلافاصله قبل، یا بعد از تولد نشان داده‌اند.

عوامل خطر کم‌خونی فقر آهن در دوران بارداری چیست؟

در صورت داشتن این شرایط ممکن است شما در معرض خطر ابتلا به کم‌خونی در دوران بارداری باشید:
  • اگر دو بارداری نزدیک به هم داشته‌اید.
  • اگر بیش از یک نوزاد باردار هستید.
  • اگر به دلیل تهوع صبحگاهی اغلب استفراغ می‌کنید.
  • اگر غذاهای غنی از آهن را به اندازه کافی مصرف نمی‌کنید.
  • اگر قاعدگی‌های سنگینی داشته‌اید.
  • اگر قبل از بارداری، سابقه کم‌خونی داشته‌اید.قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

علائم کم‌خونی فقر آهن در بارداری چیست؟

علائم و نشانه‌های کم‌خونی عبارتند از:
  • خستگی
  • ضعف

    به خاطر داشته باشید که علائم کم‌خونی اغلب مشابه علائم عمومی بارداری است. صرف نظر از اینکه علائمی دارید یا نه، آزمایش خون برای غربالگری کم‌خونی در دوران بارداری را انجام خواهید داد. 

  • سرگیجه یا سبکی سر
  • سردرد
  • پوست رنگ‌پریده یا مایل به زرد
  • تنگی نفس
  • هوس خوردن یا جویدن یخ (پیکا)
علائم کم‌خونی شدید ممکن است شامل موارد زیر باشد:
  • ضربان قلب تند
  • فشار خون پایین
  • مشکل در تمرکز
با این حال، به خاطر داشته باشید که علائم کم‌خونی اغلب مشابه علائم عمومی بارداری است. صرف نظر از اینکه علائمی دارید یا نه، آزمایش خون برای غربالگری کم‌خونی در دوران بارداری را انجام خواهید داد. 
اگر نگران سطح خستگی خود یا هر علامت دیگری هستید، با پزشک خود صحبت کنید.
قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

پیشگیری و درمان کم‌خونی ناشی از فقر آهن در دوران بارداری 

ویتامین‌های دوران بارداری معمولا حاوی آهن هستند. مصرف ویتامین‌های قبل از تولد که حاوی آهن هستند، می‌تواند به پیشگیری و درمان کم‌خونی فقر آهن در دوران بارداری کمک کند.

اگر مکمل‌های آهن را با آب‌پرتقال مصرف می‌کنید، از انواع غنی‌شده با کلسیم اجتناب کنید. اگر چه کلسیم یک ماده مغذی ضروری در دوران بارداری است، اما می‌تواند جذب آهن را کاهش دهد.

در برخی موارد، پزشک شما ممکن است مصرف مکمل آهن جداگانه را توصیه کند. در دوران بارداری روزانه به ۲۷میلی‌گرم آهن نیاز دارید، اما دوز نهایی مصرف مکمل آهن را پزشک شما تجویز می‌کند.
تغذیه خوب همچنین می‌تواند از کم‌خونی ناشی از فقر آهن در دوران بارداری جلوگیری کند. منابع غذایی آهن شامل گوشت قرمز بدون چربی، مرغ و ماهی است. 
گزینه‌های دیگر عبارتند از: غلات صبحانه غنی‌شده با آهن، سبزیجات با برگ سبز تیره، لوبیا و نخود.
خوب است بدانید که آهن حاصل از محصولات حیوانی مانند گوشت به راحتی جذب می‌شود. برای افزایش جذب آهن از منابع گیاهی و مکمل‌ها، آن‌ها را با غذا یا نوشیدنی حاوی ویتامین سی مانند آب‌پرتقال، آب گوجه‌فرنگی یا توت‌فرنگی مصرف کنید. 
اگر مکمل‌های آهن را با آب‌پرتقال مصرف می‌کنید، از انواع غنی‌شده با کلسیم اجتناب کنید. اگر چه کلسیم یک ماده مغذی ضروری در دوران بارداری است، اما می‌تواند جذب آهن را کاهش دهد.قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

منابع حیوانی آهن 

منابع حیوانی آهن عبارتند از:
  • گوشت گاو بدون چربی
  • بوقلمون کبابی
  • مرغ کبابی
  • ماهی تن 

منابع غیر حیوانی آهن 

  • غلات آماده غنی‌شده با آهن
  • بلغور جو دوسر 
  • ادامام (لوبیای سویا)
  • عدس پخته‌شده 
  • لوبیا پخته‌شده
  • نخود
  • لوبیا لیما
  • لوبیا سیاه 
  • توفو
  • اسفناج
  • دانه کدو تنبل بو داده
  • آب آلو
  • کشمش

قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

مواد غذایی برای کمک به جذب آهن در بدن

علاوه بر انتخاب غذاهای حاوی آهن، مهم است که مطمئن شوید غذاهایی مصرف می‌کنید که به جذب آهن در بدن شما کمک می‌کنند. برخی از غذاها و نوشیدنی‌ها هم مانع جذب آهن می‌شوند، بنابراین مهم است که از این موارد آگاه باشید.
میوه‌ها و سبزیجات حاوی ویتامین سی می‌توانند به جذب آهن در بدن کمک کنند که شامل این موارد است: 
  • کیوی
  • پرتقال 
  • سیب‌زمینی
  • گل‌کلم
  • کلم‌بروکلی
  • کلم بروکسل
  • جعفری

قرص آهن در سه ماه اول بارداری برای جنین ضرر دارد؟

نوشیدن چای و قهوه (از جمله انواع بدون کافئین) می‌تواند مانع از جذب آهن در بدن شود، به‌خصوص نوشیدن آن‌ها همراه با غذا. 
به هر حال مهم است که مصرف کافئین خود را در بارداری کاهش دهید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.