دسته: بارداری و زایمان

جلوگیری از سقط جنین با ویتامین B3

ویتامین B3 بیشتر در مخمر آبجو، پوست و جوانه غلات ، خرما ، گوشت ، کبد ، کلیه و قلب و شیر بیشتر است.این ویتامین در ساختمان مولکولی کوآنزیم نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD) و نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات (NADP) شرکت دارد.

کارشناسان معتقد هستند مصرف ویتامین B3 رایج می تواند به طور چشمگیری از تعداد موارد سقط جنین و نارسایی مادرزادی در سراسر جهان بکاهد.

ویتامین B3 از نارسایی مادرزادی جلوگیری میکند

محققان استرالیایی دریافتند:یک نوع کمبود در بدن مادران باردار مانع از رشد اندام جنین در رحم می شود که می توان با مصرف مکمل تغذیه ای ویتامین B3 این مشکل را برطرف کرد.
محققان استرالیایی اظهار کردند:پس از 12 سال تحقیق دریافتیم این کمبود را می توان جبران کرد همچنین موارد سقط جنین و نارسایی مادرزادی با مصرف ویتامین B3 قابل پیشگیری است.
به گفته محققان در حال حاضر هر ساله 7 میلیون و 900 هزار نفر در سراسر جهان با نارسایی های مادرزادی متولد می شوند که نتایج این تحقیق می تواند پیشرفت حائز اهمیتی به حساب آید.

چگونگی برقراری رابطه عمیق عاطفی با نوزادمان

پیوند و ارتباط بین شما و نوزادتان فوق العاده عمیق و بادوام است و در چند سال اولیه زندگی او توسعه پیدا می کند. این پیوند برای شما رابطه منحصر به فردی ایجاد می کند و رشد نوزادتان را به دنبال خواهد داشت. این پیوند به شما انگیزه می دهد توجه بیشتری به نیازهای او نشان دهید. پس نیمه شب برای شیردهی از خواب بیدار شوید، حواس تان به عوض کردن پوشک او باشد و معنای متفاوت گریه های او را درک کنید!

5 گام برای ارتباط موفق با نوزاد

1- ایماء و اشاره های نوزادتان را بشناسید

نوزادتان راه های منحصر به فرد خود را برای برقراری ارتباط و بیان خواسته ها ونیاز هایش دارد. با نگاه کردن به زبان بدن او و شنیدن گریه هایش، شما خیلی زود یاد می گیرید که اشاره های نوزادتان را بفهمید.

نق زدن و مکیدن انگشت معمولا نشان از گرسنگی نوزادتان می دهند یا اینکه او دوست دارد برای احساس راحتی چیزی را بمکد. از طرفی دیگر گریه کردن می تواند معنی خیلی از چیز ها باشد. آرام بمانید و زمانی را برای گوش دادن صرف کنید. شما خیلی زود متوجه می شوید بسته به این که نوزادتان گرسنه، خسته و بی حوصله باشد یا حتی لازم است پوشکش عوض شود، گریه های متفاوتی دارد.

2- اعتماد کودکتان را به دست آورید

آسیب پذیری نوزادتان به این معناست که او به عشق و حمایت شما نیاز دارد و درواقع به آن وابسته است.با عشق پاسخ دادن به اشاره های نوزادتان و احساس امنیت دادن به او، شما اعتماد او را به دست می آورید. نوزادتان کم کم می فهمد که نیاز هایش دیده می شوند و او در دستان امنی قرار دارد. او حس عمیقی از امنیت را احساس می کند که کمکش می کند تا رشد کرده و با محیط در حال تغییر کنار بیاید.

ارتباط موفق با نوزاد

3- مقاوم باشید

این یک افسانه است که شما می توانید نوزادتان را لوس کنید و یا با بغل کردن و حمل کردن او باعث شوید او به شما وابسته بماند. همیشه پاسخ فرزندتان را با عشق بدهید و توجه کنید که او بداند برایتان مهم است و می تواند به شما وابسته باشد.
وقتی نوزادتان را بلند می کنید، آرامش می کنید، به او غذا می دهید و یا پوشکش را عوض می کنید، با او صحبت کنید. به او بگویید که فکر می کنید چه احساسی دارد و به او قوت قلب بدهید که کمکش می کنید. خیلی پیشتر از این که او معنای کلمات را متوجه شود، با صدای شما آرامش پیدا می کند.

4- با کودکتان تعامل داشته باشید

تحقیقات نشان داده اند بچه هایی که ثابت قدم و صمیمی هستند و توجه خوبی دارند، به احتمال زیاد در سلامت جسمی، ذهنی، اجتماعی و احساسی بسیار بهتر از کسانی هستند که این ویژگی ها را ندارند. پس نوزادتان را از طریق نوازش کردن، آرامش جسمی، خندیدن و بازی کردن درگیر کنید و درباره نگه داشتن بیش از حد او نگران نباشید.

برای بازی کردن به ایده های خلاق نیاز دارید؟ در هر مزحله از تولد تا 12 ماهگی بازی های سرگرم کننده، احمقانه و تقویت کننده برای بازی کردن با نوزادتان پیدا کنید.

5- مراقب خودتان باشید

نوزادتان شاید حالا همه هستی تان باشد، اما شما هم مهم هستید. درواقع اگر شما از خودتان مراقبت نکنید نمی توانید به بهترین شکل از نوزادتان مراقبت کنید. احساس تندرستی تان بر ارتباط با نوزادتان و اینکه پدر یا مادری دوست داشتنی باشید، تأثیر می گذارد. استراحت دادن به خودتان باعث می شود که به فرزنذتان توجه بیشتری داشته باشید.

به عمل کار برآید به سخن رانی نیست! ما هم می دانیم! اما وقتی کمی به خودتان می رسید احساس گناه نکنید. حتی نیم ساعت غوطه ور شدن در وان یا آب هم می تواند روحیه شما را به طرز شگفت انگیزی بالا ببرد. اگر شما احساس افسردگی، خستگی و یا عصبانیت می کنید یا در ارتباط با نوزادتان مشکل دارید، درخواست کمک کنید. در سکوت رنج نکشید. با دکتر تان صحبت کنید یا به خانواده و دوستانتان برای پشتیبانی پناه ببرید.

زمان بچه دار شدن

هنگامی که یک دختر و یک پسر تصمیم به ازدواج با یکدیگر می گیرند، یکی از اهدافشان بچه دار شدن می باشد. اما برخی برای رسیدن به این هدف تلاش زود هنگام می کنند و برخی دیگر رسیدن به این هدفشان را به تاخیر می اندازند.

اختلاف نظر همسران برای زمان بچه دار شدن 

بچه دار شدن یک اتفاق مهم در زندگی هر زن و شوهری است که در شرایط ایده آل باید برای آن برنامه ریزی داشته باشید.
زندگی زناشویی به خصوص در سال های اول فضای آماده ای برای دعوا کردن است. از دعوا بر سر کنترل تلوزیون بگیرید، تا دعوا بر سر این­که شب عید، روز پدر یا روز مادر، اول باید خانه پدر و مادر چه کسی بروید. حالا موقعیتی را در نظر بگیرید که بخواهید در مورد مسئله مهمی مانند بچه ­دارشدن تصمیم بگیرید. اختلاف نظر در مورد زمان بچه­ دارشدن یک امر عادی است که در صورت نپرداختن صحیح به آن، ممکن است به تعارضی مهم و آزار دهنده در زندگی زناشویی تبدیل شود.

عدم هماهنگی همسران برای زمان بچه­ دارشدن مساله مهمی است که باید به طور اصولی به آن پرداخته شود. برای حل این تعارض، باید در ابتدا به شناخت معیار ها و زمینه هایی پرداخت که موجب می شود یک نفر آمادگی و تمایل به بچه ­دارشدن را در درون خود احساس کند. با شناخت این معیار ها درک درستی از درونیات خود و همسرتان پیدا کرده و امکان هماهنگی با همسرتان را فراهم می کنید. زمینه های آمادگی و تمایل به بچه دار شدن را می توان به دو دسته عمده تقسیم کرد:زمینه های یک­نفره و زمینه های دونفره. در ادامه این زمینه ­ها را بیشتر با هم بررسی می­ کنیم.

زمینه های یک­نفره:
1. آمادگی تحصیلی:
اگر همسر شما در حال آماده شدن برای گذراندن کنکور دکتری است و یا این­که در حال حاضر دانشجو است و در حال آماده کردن رساله است، باید با احتیاط بیشتری در مورد بچه دارشدن با او صحبت کنید. گاهی اوقات استرس و فشار مقاطعی از تحصیل به قدری زیاد است که توان اقدام برای بچه ­دارشدن را از فرد می گیرد.

2. آمادگی اقتصادی:هرقدر
هم مقتصد باشید، هزینه هایی به همراه دارد که اجتناب ­ناپذیر است و خواه نا خواه هزینه های جدید قابل توجهی را به سبد خانواده اضافه می کند. در صورتی که همسر شما سرباز است و شما هم دانشجو هستید و با کمک خرجی های پدر و مادرتان زندگی می کنید هم، شاید زمان مناسبی برای بچه ­دارشدن نباشد. بنابراین شرایط اقتصادی خانواده، ممکن است یکی از دلایلی باشد که هر یک از زوجین را از اقدام به بچه­ دار شدن منصرف کند.

3.آمادگی جسمانی:
این مورد بیشتر در مورد مادران آینده صدق می کنند. آن ها باید از لحاظ جسمانی در شرایط مناسبی برای باردار شدن باشند. حل مشکلات و بیماری هایی مانند کم­ کاری تیرویید، کمردرد، وزن زیاد مادر و به طور کلی آمادگی جسمانی او که نقش مهمی در سلامت مادر و جنین ایفا می کند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بنابراین ممکن است زنان برای رسیدن به این آمادگی جسمانی به زمان نیاز داشته باشند.

4. آمادگی روان شناختی:
در رویا هایتان ممکن است از پدر و مادرشدن تصویرهای زیبایی ساخته باشید، اما در واقعیت این نقش جدید با مسئولیت سنگینی همراه است که نیاز به آمادگی روانی ویژه ای دارد. از زمانی که نطفه کودک شما شکل می گیرد، معماری زندگیتان تغییر می کند. باید به خاطر داشته باشید بچه­ دارشدن علاوه بر خرید هیجان­ انگیز لباس های بچه­ گانه، بازی کردن با بچه و احساس زیبای پدر و مادرشدن، دشواری ها و مسئولیت های مهمی به همراه دارد که باید برای تحمل آن ها از آمادگی روانی برخوردار باشید.

زمینه های دو نفره:
افراد علاوه بر دلایل شخصی، ممکن است بر اساس برداشتی که از رابطه خود با همسرشان دارند، احساس کنند که آمادگی بچه­ دارشدن را دارند یا نه. در ادامه به توضیح بیشتر این زمینه های اشتراکی می پردازیم.

1. آیا زندگیم با ثبات است؟
سازگاری با نقش جدید همسری، شناخت عمیق از یکدیگر، پذیرفتن مشکلات و نقاط ضعف همسر، یادگیری نحوه صحیح برقراری ارتباط با همسر، همه و همه نیاز به گذر زمان دارد. گاهی اوقات برخی افراد بر این باورند که بلافاصله بعد از ازدواج، موظفند که برای بچه­دارشدن اقدام کنند. باور های سنتی مبنی بر تاثیرات مثبت تولد فرزند بر مشکلات زندگی زناشویی هم به این امر دامن می زند. درست است که تولد فرزند، رنگ و بوی تازه ای به زندگی افراد می دهد اما هرگز نمی تواند به عنوان حلال مشکلات و تعارضات زناشویی در نظر گرفته شود. افراد غالبا زمانی از اعماق وجود تمایل به بچه­ دارشدن را در درون خود احساس می کنند که در زندگی زناشویی خود به ثبات رسیده باشند.

این واقعیت در بین زوج های جوان وجود دارد که بعد از ازدواج هم بار ها به درست بودن تصمیمشان شک می کنند. اما تصمیم به بچه ­دارشدن غالبا مهر تاییدی است بر انتخابی که انجام داده اند و این مهر تایید زمانی از طرف هر کدام از زوجین زده می شود که در برهه ای از زمان، قلبا به این نتیجه برسند که ازدواجشان کار درستی بوده و مستحکم­ تر کردن آن کار درست­ تری خواهد بود. در صورتی که افراد به این سطح از آرامش و اطمینان نسبت به ثبات زندگی خود نرسیده باشند، ممکن است از اقدام برای بچه ­دارشدن فرار کنند.

2. آیا حمایتم می کند؟
ادراک فرد از میزان حمایتی که همسرش در انجام این تکلیف مهم از او به عمل می ­آورد، نقش تعیین کننده ای در تمایل افراد به بچه­دارشدن بازی می کند. اگر افراد خود را در برابر این وظیفه سنگین، تنها احساس کنند، ممکن است آن را به تعویق بیاندازند یا نسبت به انجام آن نگران و مضطرب شوند. احساس امنیت ناشی از حمایت ادراک شده از طرف همسر، افراد را برای بچه ­دارشدن آماده تر خواهد کرد.

3.نکند خوشی ها از دست برود؟
عدم آمادگی برای بچه­ دارشدن همیشه به خاطر شرایط منفی نیست. گاهی هم افراد رابطه دونفره دلنشینی دارند که می ترسند با ورود بچه به زندگیشان این رابطه به هم بخورد. افرادی که نگرانند بعد از تولد فرزند، همسرشان نسبت به آن ها بی توجه یا کم علاقه شود هم ممکن است در مقابل بچه دار شدن مقاومت کنند.
حال که علل آماده بودن یا نبودن افراد برای بچه دار شدن را بررسی کردیم، این سوال پیش می آید که در صورتی که زمان آمادگی زن و شوهر با هم منطبق نبود چه باید کرد؟ برای حل این مساله راه­کارهای زیر را امتحان کنید:

1. با هم حرف بزنید
شاید حرف زدن صادقانه، شفاف و صمیمانه، شاه­ کلید همه مشکلات زناشویی باشد. در مورد آرزو ها تمایلات، ترس ها و نگرانی های خود، با همسرتان صحبت کنید. با توجه به معیارهایی که در بالا ذکر شد، سعی کنید میزان آمادگی خود و همسرتان را برای بچه­ دارشدن بسنجید و سعی کنید بدون قضاوت عجولانه، علاوه بر اعلام نظر خود، نظر همسرتان را هم با دقت بشنوید.

2. نگرانی های واقعی را از نگرانی های موهوم جدا کنید
گاهی اوقات، افراد در مورد بچه ­دارشدن دچار کمال­گرایی می شوند و نگرانی های عجیب و غریبی به سراغشان می آید. مثلا فکر می کنند زمانی باید بچه ­دار شوند که هیچ مشکل و تعارضی بین آن ها و همسرشان نباشد یا این­که باید وضعیت اقتصادی بی عیبی و نقصی داشته باشند. گاهی اوقات افراد خیال می کنند که باید بهترین و بی عیب و نقص ترین پدر و مادر دنیا باشند. اما حقیقت این است که هیچ­کس نمی تواند منتظر زمانی باشد که بتواند فرزندش را لای پر قو بزرگ کند. بچه ها را نمی توان در یک محیط استریل و عاری از مشکل و سختی به دنیا آورد و بزرگ کرد. بچه شما قرار است در همین دنیای انسانی پر از مشکل به دنیا بیاید و زندگی کند. بنابراین اگر مشکل شاخص و عمده ای ندارید و با توجه به معیارهای شخصی و اشتراکی در سطح نسبتا معقولی از آمادگی هستید، کمال­گرایی را کنار بگذارید و آغوشتان را برای این تجربه شیرین باز کنید.

3. از نگرانی های یکدیگر کم کنید
میزان اطمینان خاطری که شما می توانید به همسرتان بدهید، معجزه می کند. فقط مواظب باشید که این اطمینان­ دهی در حد حرف و شعار باقی نماند. در عمل به همسرتان نشان دهید که در این چالش جدید در کنار او هستید. تلاش کنید تا با تقویت آمادگی های اشتراکی به همسرتان کمک کنید تا بر عدم آمادگی شخصی خود پیروز شوید. فشارهای ناشی از ساعت اجتماعی برای بچه­ دارشدن را رها کنید و به همسرتان کمک کنید تا آمادگی های شخصی خود را بیشتر کند. اگر شما زود تر از همسرتان نیاز به بچه­ دارشدن را احساس می کنید، نشان از عدم توانمندی و ضعف مسئولیت­پذیری او نیست. شاید او توانسته این احساس امنیت را در شما ایجاد کند و حالا نوبت شماست که دست به کار شوید و با توجه به شناختی که از همسر خود دارید، از نگرانی های او بکاهید و به اصطلاح دل او را قرص کنید.

4. از دوستانتان در مورد تلخی ها و شیرینی های بچه دار شدن بپرسید
ممکن است نتوانید توصیه های پدر و مادر و نسل قبلی را برای عمل در زندگی خود بپذیرید. در این شرایط دوستانی که شرایط زندگیشان به شما شبیه تر است، می توانند راهنماهای خوبی باشند. در خانواده آن ها هم مانند شما زنان شاغل یا در حال تحصیل هستند؛ آن ها هم مانند شما مشکلات اقتصادی خاص جوانان را دارند و آن ها هم مانند شما برای آینده خود و فرزندشان آرزوهای بزرگ در سر دارند. از آن ها بپرسید که برای بچه دار شدن چه تغییراتی در زندگی خود به وجود آوردند و چه مشکلاتی را تجربه کردند؟ از آن ها بخواهید از لذت ها و شیرینی های پدر و مادر شدن برای شما بگویند. خدا را چه دیدید شاید شما و همسرتان هم خواستید تجربه اش کنید.

پرفشاری خون در دوران بارداری احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد

دوران بارداری نیازمند رعایت مراقبت های بسیاری برای حفظ سلامت مادر و جنین است. یکی از مشکلاتی که ممکن است در دوران بارداری برای مادران ایجاد شود، ابتلا به فشار خون بالاست. مطالعات نشان می دهد، فشار خون بالا در دوران بارداری احتمال بروز بیماری های قلبی و فشار خون را در سال های بعدی افزایش می دهد.

محققان با بررسی 146 هزار و 748 زن از اوایل دوران بارداری و حدود چهار سال بعد دریافتند فشار خون بالا در دوران باردای در سال های بعد عوارضی مانند بیماری های قلبی و فشار خون به دنبال دارد.

فشار خون در بارداری

این مطالعه نشان می دهد پرفشاری خون در دوران بارداری احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را در سال های بعدی 2.2 برابر افزایش می دهد و احتمال فشار خون بالا در این افراد 5.6 برابر زنانی است که در دوران بارداری فشار خون طبیعی دارند.

محققان، کنترل فشار خون و مدیریت عوامل خطر بیماری های قلبی برای زنانی که در دوران بارداری فشار خون بالایی دارند را ضروری می دانند.
فشار خون نیرویی است که توسط جریان خون به دیواره رگ ها وارد می شود تا خون در سراسر رگ ها و بدن جریان یابد. اگر این نیرو افزایش پیدا کند و در طول زمان ثابت باقی بماند، بدن با مشکلات زیادی روبرو می شود.

مهمترین روش برای کاهش فشار خون، کاهش مصرف نمک (سدیم) است. بهترین زمان اندازه گیری فشار خون صبح است
نتایج این مطالعه در نشریه Paediatric & Perinatal Epidemiology منتشر شده است.