دسته: بارداری و زایمان

دردهایی مانند سردرد، شکم درد، پا درد در بارداری در خانمها ممکن است آنها را مجبور کند از مسکن و ضددرد استفاده کنند. زنانی که در این مدت مسکن مصرف می‌کنند ممکن است با مصرف نامناسب داروی مسکن در بارداری به جنین خود آسیب بزنند. به همین دلیل بهتر است پیش از مصرف هرگونه مسکن در بارداری ابتدا با پزشک مشورت شود.

مسکن های ایمن در بارداری

اگر به طور معمول استامینوفن درد شما را از بین میبرد میتوانید خوشحال باشید چون مصرف استامینوفن در دوران بارداری مشکلی ایجاد نمی‌کند و میتواند برای درمان دردهای ملایم یا متوسط و دمای بالای بدن به کار رود. در هر مرحله از بارداری میتوان این دارو را در دوزهای کم و به طور کوتاه مدت استفاده کرد. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن نیز بسیار موثر است اما در دوران بارداری باید از مصرف آن اجتناب کرد چون ممکن است معده شما را ناراحت کند. مصرف هر نوع مسکنی در بارداری باید با نظر پزشک باشد.
وزارت بهداشت توصیه می‌کند در طول سه ماهه سوم بارداری به هیچ عنوان ایبوپروفن مصرف نشود چون خطر بیماریهای قلبی که باعث ایجاد فشار خون بالا در ریه های جنین میشود، بالا میرود و میزان مایع آمنیوتیک جنین نیز پایین می‌آید. آسپرین معمولا برای کاهش درد توصیه نمیشود اما در اوایل دوران باردرای با دوز بسیار پایین و با دلیل مشخص تجویز میشود به جز مواردی که خانم باردار مشکل معده داشته باشد. در نهایت اینکه مصرف هر نوع دارو در بارداری بدون نظر پزشک میتواند خطرناک باشد و با توجه به شرایط خانم باردار و مقدار و مدت زمان مصرف دارو میتوان گفت هیچ داروی ایمنی در بارداری وجود ندارد.

عوارض مصرف مسکن در بارداری

بهتر است از مصرف هرگونه مسکن قوی در دوران بارداری خودداری کنید چون ممکن است رشد جنین را تحت تاثیر قرار دهد. قبل از استفاده از ترامادول و دیگر مشتقات آن حتما با پزشک مشورت کنید. این موضوع در مورد داروهای ضدالتهای قوی مانند ولتارول نیز صادق است.

مصرف استامینوفن در بارداری

مصرف استامینوفن در بارداری ایمن است. محققان دریافتند استامینوفن در درجه اول برای سردرد، تب، گلودرد و دردهای مزمن دیگر استفاده میشود. این دارو را میتوان در طول هر سه ماهه بارداری استفاده کرد. اگر به داروی استامینوفن حساسیت دارید یا دچار مشکلات کبدی هستید بهتر است قبل از استامینوفن در بارداری با پزشکتان مشورت کنید. حتی اگر پزشک مصرف استامینوفن را تجویز کند باید بدانید که این دارو به مدت کوتاه مصرف کنید. استامینوفن مشکلاتی مانند سقط جنین یا نقص مادرزادی ایجاد نمیکند اما مطالعات نشان میدهد که نوزادان بعدها ممکن است این اثرات را احساس کنند.
استامینوفن به صورت 325، 500 و 625 میلی گرم وجود دارد و آنچه در دوران بارداری معمولا میتوان مصرف کرد استامینوفن 325 است. مصرف استامینوفن نباید طولانی مدت باشد و در دوره کوتاهی باید مصرف آن را قطع کرد. به طور کلی استامینوفن ایمن‌ترین مسکن دوران بارداری است.
برخی مطالعات نشان میدهد مصرف استامینوفن روزانه برای مدت طولانی (28 روز یا بیشتر) میتواند جنین را در معرض خطر ابتلا به اختلال بیش فعالی-کم توجهی قرار بگیرد.
سایر تحقیقات نشان داده است که مصرف استامینوفن روزانه در طول نیمه دوم بارداری میتواند احتمال ابتلا به آسم را افزایش میدهد.
اما در نهایت هیچ تحقیقی ثابت نکرده است که مصرف استامینوفن در بارداری حتما باعث بروز مشکلات سلامت میشود و به نظر میرسد مطالعات بیشتری لازم است.

مصرف قرص استامینوفن کدئین در دوران بارداری

کدئین دسته‌ای داروهای قوی هستندکه پزشکان برای تسکین درد تجویز میکنند. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف استامینوفن کدئین در بارداری احتمال نقص هنگام تولد و مسائلی مانند مشکلات قلبی را افزایش می‌دهد. کدئین همچنین احتمال تولد نوزاد نارس، زایمان زودرس و مرده زایی را افزایش می‌دهد.
اگر قبل از بارداری کدئین مصرف می‌کردید در بارداری پزشک احتمالا مصرف آن را قطع نکند زیرا قطع ناگهانی مصرف نیز به بارداری صدمه میزند و به صورت تدریجی اقدام به کم کردن دارو می‌کند.
مصرف کدئین در بارداری ممکن است جنین را معتاد کند و بعد از تولد نیاز به آن پیدا کند که به آن سندرم نوزاد الکی میگویند. این سندرم بسیار جدی است و ممکن است باعث شود جنین مشکلات تنفسی پیدا کند.

مصرف ایبوپروفن در بارداری

ایبوپروفن در بارداری که به اشتباه بروفن نیز نامیده میشود در دوران بارداری نباید مصرف شود. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی اغلب بدون نسخه فروخته میشود. برخی مطالعات نشان داده است مصرف این دسته از داروها -که ایبوپروفن و ناپروکسن و آسپرین در این دسته قرار دارند – در بارداری ممکن است خطر بروز سقط جنین را افزایش دهد. تحقیقات نیز ارتباط بین استفاده از ایبوپروفن در بارداری و نقایص هنگام تولد را مورد بررسی قرار داده است. برخی مطالعات نشان میدهد که اگر مصرف این مسکن در اوایل بارداری احتمال مشکلات قلبی یا گوارشی در جنین را افزایش میدهد. برای اثبات اینکه این دسته از داروها مشکلات سلامتی ایجاد میکنند تحقیقات بیشتری لازم است. مصرف ایبوپروفن در بارداری حجم مایع آمنیوتیک را کاهش میدهد و زایمان را سخت میکند. به همین دلیل باید پیش از مصرف هر نوع مسکن در بارداری با پزشک مشورت کنید.

مصرف آسپرین در بارداری

آسپرین اغلب برای درد ملایم و تب به کار میرود و برخی پزشکان برای کاهش خطر ابتلا به عوارض جانبی نامطلوب در زنان مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید و زنانی که به تازگی سقط جنین داشته اند، تجویز میکنند. اما مصرف آسپرین در سه ماهه اول بارداری باعث افزایش خطر ابتلا به گاستروسیزیس میشود.

مصرف نوافن در بارداری

نوافن در بارداری تنها زمانی که حتما لازم باشد تجویز می‌شود زیرا این دارو میتواند موجب ایجاد بیماری قلبی و فشار خون بالا میشود. نوافن مانند بروفن متعلق به دسته داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی است و نباید بعد از هفته 29 بارداری مصرف شود چون سبب آسیب جدی به نوزاد میشود.

راهنمای مصرف مسکن در بارداری

در اینجا برخی دستورالعمل‌های کلی برای مصرف مسکن در سه ماهه های مختلف بارداری را می‌خوانید:

• سه ماهه اول بارداری

استامینوفن بدون ترکیب شدن با هیچ داروی دیگر قابل استفاده در بارداری است. از خوردن استامینوفن کدئین در این دوره خودداری کنید چون خطر اسپینابیفیدا و نقص قلب در سه ماهه اول بارداری بالا میرود.

• سه ماهه دوم بارداری

در طول بارداری باید از خوردن داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی اجتناب شود زیرا آنها با سقط جنین و اختلالات مادرزادی ارتباط دارند. استفاده از ترامادول در سه ماهه دوم ممکن است تاحدی ایمن باشد.

• سه ماهه سوم بارداری

از مصرف ایبوپروفن در سه ماهه سوم بارداری جدا خودداری کنید زیرا مشکلات قلبی ایجاد کرده و باعث بالا رفتن فشار خون در ریه های جنین میشود و مایع آمنیوتیک را نیز کاهش میدهد. از مصرف ترامادول در سه ماهه سوم بارداری خودداری کنید تا مشکلات تنفسی برای جنین ایجاد نشود.

نکات مهم در مصرف مسکن ضددرد در بارداری

• استامینوفن در بارداری برای درمان دردهای خفیف تا متوسط استفاده می‌شود و در هر سه ماهه بارداری قابل استفاده است. این دارو تنها زمانی خطرناک است که به طور منظم و در دوزهای بالا مصرف شود.
• در صورت مصرف مسکن در بارداری بهتر است از انجام کارهایی که نیاز به تمرکز دارد خودداری کنید تا اثر آن کمتر شود.
• در طول سه ماهه اول بارداری از مصرف هر نوع دارویی خودداری کنید زیرا جنین در حال رشد است و میتواند رشد آن را مختل کند.
• از مصرف داروهای قوی مانند ایبوپروفن، کدئین و آسپرین خودداری کنید و اطمینان حاصل کنید که دستور مصرف آن و برچسبهای هشداردهنده آن را خوانده و از شرایط مصرف آن آگاهید.
• اگر بعد از مصرف داروی خاصی احساس درد یا ناراحتی کردید بلافاصله مصرف آن را قطع کرده و با پزشک مشورت کنید.

مسکن های طبیعی در دوران بارداری

برخی از روشهای طبیعی برای تسکین درد در بارداری وجود دارد. شما میتوانید با استفاده از بسته های گرما و یخ در منطقه درد به کاهش التهاب کمک کنید. با وجود این بهتر است در صورت بروز درد با پزشکتان در مورد روشهای درمانی مشورت کنید تا زودتر بهبود پیدا کنید.

احساس درد کشاله ران در بارداری ممکن است ناشی از کشش ساده عضلات باشد اما از سوی دیگر میتواند نشانه مشکل جدی‌تر باشد. درد کشاله ران در باردرای را اختلال عملکرد استخوان شرمگاهی یا SPD می نامند که باعث درد شدید کشاله ران در بارداری می‌شود. معمولا در ابتدای سه ماهه دوم این دردها شروع می‌شود؛ وقتی که لیگامانهایی که اطراف استخوان شرمگاهی را نگه می‌دارند، شل می‌شوند. این اتفاق منجر به درد و التهاب می‌شود.

اختلال سمفیز پوبیس چیست؟

لگن دو استخوان دارد که شکل منحنی و گهواره مانند دارند. استخوانهای لگن در قسمت شرمگاهی به یکدیگر میرسند که یک مفصل ایجاد میکند. این مفصل در دوران بارداری ممکن است متورم و دردناک شده و باعث ایجاد اختلال عملکرد استخوان شرمگاهی یا همان SPD شود. این اختلال در دوران بارداری رخ می‌دهد زیرا بدن به دلیل افزایش هورمونهای ریلاکسین به منظور نگهداشتن جنین در لگن و آمادگی برای تولد شل میشوند.

علائم درد کشاله ران در بارداری

استخوان جلویی لگن سمفیز پوبیس یا SPD نام دارد که در دوران بارداری این استخوان از استخوان های اطرف لگن جدا شده میتواند درد ایجاد کند. درد کشاله ران در بارداری میتواند طیف وسیعی داشته و از یک احساس سوزش ساده و مبهم تا درد شدید ضربه ای باشد. اما عمده علائم این درد در بارداری شامل موارد زیر است:

• درد سوزاننده و ناگهانی که به قسمت پایینی کشاله ران حرکت می‌کند
• ایجاد صدا و ناراحتی هنگام حرکت
• سختی در راه رفتن، چرخیدن در رختخواب یا از پله بالا رفتن

در طول بارداری درد این ناحیه با اصلاح فعالیت، استراحت کردن، انجام ورزشهایی که تعادل لگن و کمر را بیشتر می‌کند و استفاده از کمربندهایی برای محافظت از لگن و ران و همچنین استفاده از یخ روی کشاله ران میتواند کمک کننده باشد.

علت درد کشاله ران در بارداری

در طول بارداری بدن شما هورمونی به نام هورمون ریلاکسین تولید میکند که لیگامانهای شما را نرم میکند تا جنین به راحتی از مسیر لگن خارج شود. این به آن معناست که مفاصل لگنی شما به طور طبیعی شل شود.
هرچند این انعطاف پذیری لزوما دلیل درد کشاله ران در بارداری نیست. به طور معمول اعصاب و عضلات قادر به انعطاف‌پذیری بیشتر در مفاصل هستند و این به آن معناست که بدن شما باید با تغییرات شرایط خود را تطبیق دهد. درد کشاله ران زمانی اتفاق می‌افتد که بدن نتواند این سازگاری را انجام دهد و این درد با موارد زیر بروز می‌کند:

• مفاصل لگن که به طور ناگهانی حرکت میکنند
• تغییر در عضلات برای حمایت از مفاصل لگن
• یکی از مفاصل لگن به درستی کار نکند و موجب درد در مفاصل دیگر لگن شود.

تشخیص درد کشاله ران در بارداری

پزشک متخصص در چنین شرایطی خانم باردار را به یک فیزیوتراپیست ارجاع میدهد تا فیزیوتراپ تعادل و حرکت و درد کشاله ران و عضلات و مفاصل را بررسی کند.

درمان درد کشاله ران در بارداری

درد کشاله ران در بارداری با چند روش قابل درمان است:

• ورزشهای تقویتی برای عضلات لگن، ران و کف پا باعث بهبود درد کشاله ران می‌شود. ممکن است نیاز به درمان لگن، پشت و ران داشته باشد تا بتوانید عدم تعادل را اصلاح کنید. گاهی اوقات آب درمانی نیز کمک میکند.
• طب سوزنی ممکن است به کاهش درد کشاله ران در بارداری کمک کند. در این زمینه باید متخصص این کار را انجام دهد.
• کمربند پشتیبانی لگن نیز به ویژه هنگامی که در حال فعالیت هستید میتواند به کاهش درد کمک کند.
• برنامه ریزی کنید فعالیتهایی که باعث ایجاد درد کشاله ران میشود انجام ندهید.

پیشگیری از درد کشاله ران در بارداری

• دقت کنید پاهایتان را بیشتر از عرض شانه هایتان باز نکنید به ویژه زمانی که از ماشین پیاده شده یا سوار میشوید. وقتی دراز میکشید زانوهایتان را بالا بیاورید تا بتوانید راحت دراز بکشید.
• از فعالیت‌هایی که درد شما را بدتر میکند و پاهایتان را در یک موقعیت نادرست قرار می‌دهد، خودداری کنید.
• سعی کنید هنگام خواب بالش بین پاهایتان بگذارید و زانوهایتان را خم کنید.
• از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.
• هنگام بالا رفتن از پله ها یکی یکی آنها را بالا بروید.
• از ایستادن روی یک پا خودداری کنید و برای بالا کشیدن شلوارتان بنشینید.