علت هموروئید بعد از زایمان چیست؟

علت هموروئید بعد از زایمان چیست؟

بواسیر زمانی ایجاد می‌شود که ورید‌های هموروئید در قسمت پایین رکتوم و مقعد شما بزرگ و متورم شوند. هنگامی که هموروئید پس از زایمان ورید‌های داخل راست روده شما را تحت تاثیر قرار می‌دهد یک بیماری داخلی در نظر گرفته می‌شود. اگر آن‌ها در زیر پوست اطراف مقعد شما ایجاد شوند خارجی در نظر گرفته می‌شود. علائم هموروئید عبارتند از:

  • مدفوع قرمز روشن و خونی
  • درد و ناراحتی در ناحیه مقعد شما
  • حرکات روده دردناک
  • توده یا خارش در نزدیکی مقعد
  • مخاط روی لباس زیر یا دستمال توالت (پس از پاک کردن)
  • تمایل به مدفوع مجدد حتی پس از اجابت مزاج

به چه علت دچار هموروئید می‌شویم؟

تقریباً 25 تا 35 درصد از زنان باردار در برخی مواقع دچار هموروئید پس از زایمان می‌شوند. احتمال این اتفاق برای کسانی که زایمان طبیعی داشته‌اند بیشتر است. با این حال هنوز هم ممکن است بعد از سزارین به هموروئید پس از زایمان مبتلا شوید. در دوران بارداری تغییرات هورمونی و افزایش فشار داخل شکمی هر دو باعث ایجاد هموروئید پس از زایمان می‌شود. نوسانات هورمونی سرعت عبور غذا از دستگاه گوارش شما را کاهش می‌دهد. فشاری که رحم در حال رشد شما بر روده‌های شما وارد می‌کند این روند را بیشتر مهار می‌کند. یبوست نیز در دوران بارداری شایع است و یکی دیگر از عوامل موثر در بروز هموروئید است. (توجه داشته باشید که یبوست معمولاً به صورت داشتن کمتر از سه بار اجابت مزاج در هفته تعریف می‌شود. ) هنگامی که یبوست دارید در حین تلاش برای اجابت مزاج فشار می‌آورید و این کار ورید‌های راست روده شما را بزرگ می‌کند و شانس شما را برای تشکیل هموروئید افزایش می‌دهد.

هموروئید چگونه درمان می‌شود؟

 خوردن غذا‌های غنی از فیبر:

این شامل سبزیجات و میوه‌های تازه مانند آلو، غلات کامل یا نان و لوبیا می‌شود.

 نوشیدن آب فراوان:

کم آبی مدفوع شما را سفت می‌کند و حرکات روده را دشوارتر می‌کند.

اجتناب از قهوه، چای و نوشابه:

این نوشیدنی‌ها همچنین می‌توانند یبوست را تشدید کنند و به نوبه خود باعث ایجاد بواسیر پس از زایمان شوند.

انجام ورزش سبک:

از فعالیت‌های بدنی شدید دوری کنید و به عنوان مثال با پیاده روی تمرینات خود را انجام دهید.

 استفاده از خنکی:

برای تسکین درد و کاهش تورم یک کیسه یخ پیچیده شده در یک حوله تمیز روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید. چند نکته دیگر که باید در هنگام تجربه هموروئید پس از زایمان به خاطر داشته باشید:

  • سعی کنید بواسیر خود را به آرامی به داخل هل دهید
  • روی یک بالش، کوسن، صندلی گهواره‌ای یا تکیه گاه بنشینید تا فشار وارده بر رکتوم خود را کاهش دهید
  • تمرینات کگل را برای تقویت عضلات کف لگن خود شروع کنید و احتمال خونریزی یا افتادگی رکتوم را کاهش دهید

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

هموروئید پس از زایمان معمولاً با درمان‌های خانگی ساده بهبود می‌یابد. اما در برخی موارد ممکن است نیاز به تجویز دارو‌های قوی‌تر باشد. به دنبال کمک پزشکی باشید اگر:

  • بواسیر شما بعد از 7 روز درمان خانگی از بین نرفت
  • شما از بواسیر عود‌کننده رنج می‌برید
  • علاوه بر بواسیر علائمی مانند تب، لرز و کسالت را تجربه می‌کنید
  • چرک از هموروئید شما نشت می‌کند

نتیجه‌گیری:

وقتی صحبت از یبوست و هموروئید پس از زایمان می‌شود سعی کنید مصرف فیبر خود را افزایش دهید، آب فراوان بنوشید و به طور منظم ورزش کنید. همچنین عاقلانه است که هنگام دفع مدفوع به بدن خود گوش دهید و از‌ایستادن طولانی مدت خودداری کنید.

 

منبع:

flo.health

 

 

علت وزوز گوش در دوران بارداری چیست؟

علت وزوز گوش در دوران بارداری چیست؟

وزوز ضربان دار شکل نادری از وزوز گوش است که از ضربان ثابت و قابل پیش‌بینی پیروی می‌کند. وزوز گوش به تنهایی یک تشخیص نیست و معمولاً نشانه چیزی عمیق‌تر است. گاهی اوقات وزوز گوش ممکن است به دلیل موارد جزئی ایجاد شود. با این حال از آنجایی که همیشه اینطور نیست اگر شروع به تجربه زنگ زدن مداوم در گوش خود کردید ضروری است که با پزشک خود مشورت کنید. مشخص کردن علت دقیق وزوز گوش سخت است زیرا دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است آن را تجربه کنید از دلایل جزئی تا عمده.  بیایید به چند مورد از رایج‌ترین دلایلی که باعث می‌شود گوش‌های شما در دوران بارداری زنگ بزند نگاهی بیندازیم:

 تجمع موم:

 اگر در مجرای گوش خارجی انسداد دارید نحوه عبور صدا از کانال گوش تغییر می‌کند. اساساً اگر کانال مسدود شده باشد پرده گوش شما نمی‌تواند به درستی کار کند بنابراین ممکن است فقط لازم باشد گوش‌ها را تمیز کنید.

 سردرد:

صدای زنگ در گوش شما می‌تواند نشانه اولیه میگرن باشد چیزی که زنان باردار دچار آن می‌شوند.  

 فشار خون بالا:

 افزایش فشار خون می‌تواند باعث وزوز گوش شود زیرا مغز بسیار نزدیک به گوش است و رگ‌های خونی زیادی در آن ناحیه وجود دارد. در این حالت کنترل فشار خون باید وزوز شما را کاهش دهد.

کم خونی:  

کمبود آهن همچنین می‌تواند باعث وزوز گوش شود و زنان باردار در معرض خطر بیشتری برای کم خونی هستند. انجام آزمایش خون می‌تواند مشخص کند که آیا این علت است یا خیر. اگر وزوز گوش شما با افزایش مصرف آهن از بین نرفت ممکن است زمان آن رسیده باشد که دلایل دیگر را بررسی کنید.

 تومور گوش:

 این یک اتفاق بسیار نادر است و به طور کلی شامل چندین علامت مرتبط دیگر از جمله کاهش شنوایی، سرگیجه و از دست دادن یا کاهش حرکت عضلات صورت است.

 افسردگی و استرس:  

ما در مورد افسردگی در دوران بارداری به اندازه کافی صحبت نمی‌کنیم اما این اتفاق می‌افتد و غیر معمول نیز نیست. زنگ زدن گوش می‌تواند یکی از عوارض جانبی استرس طولانی مدت یا اختلالات خلقی باشد.  

 اتواسکلروز:  

اگر مبتلا به اتواسکلروز هستید استخوان‌ها به طور غیر طبیعی در گوش شما رشد می‌کنند. بارداری می‌تواند اتواسکلروز قبلی را بدتر کند و وزوز گوش را تشدید می‌کند.

 پره اکلامپسی:

 وزوز گوش ممکن است یک علامت هشدار دهنده برای این بیماری باشد که 5 درصد از زنان باردار را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

وزوز گوش چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمان وزوز گوش شما کاملاً به مدت میگرن بستگی دارد. وزوز اگر صرفاً به دلیل هورمون‌ها یا عوامل دیگر مربوط به بارداری باشد باید در عرض چند هفته پس از تولد کودک شما از بین برود. پزشک می‌تواند پس از معاینه گوش عملکرد‌های بهتری به شما بدهد.

آیا وزوز گوش در دوران بارداری شایع است؟

اگر در گذشته وزوز گوش را تجربه کرده‌اید یا آسیب شنوایی، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض صدا‌های بلند یا سردرد دارید در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن در دوران بارداری هستید. بارداری به تنهایی علت وزوز گوش نیست بلکه عامل تشدید‌کننده آن است.

چگونه با وزوز گوش مقابله کنیم؟

 از قرار گرفتن در معرض صدا‌های بلند خودداری کنید: 

صدا‌های بلند مانند آتش بازی یا موسیقی می‌تواند یک محرک اصلی برای همه وزوز گوش باشد. سکوت می‌تواند به همان اندازه باعث بدتر شدن وزوز گوش شود بنابراین سعی کنید در اطراف مکان‌های خنثی بمانید.  

 مکمل‌های روی مصرف کنید:

روی می‌تواند به کاهش اثر وزوز ناشی از کم شنوایی کمک کند. مکمل‌های دوران بارداری شما شامل روی است بنابراین اگر آن‌ها را مصرف نمی‌کنید شروع به خوردن آن‌ها کنید. همچنین مراقبت از بدن خود و اطمینان از اینکه در حین حمل کودک شما هر آنچه را که برای عملکرد لازم دارد به آن می‌دهید بسیار مهم است. یک پزشک می‌تواند اطلاعات عمیق‌تری در مورد مکمل‌هایی که می‌توانند به شما کمک کنند به شما بدهد. افزودن غذا‌های غنی از روی به رژیم غذایی شما مانند گوشت، صدف، حبوبات و دانه‌ها می‌تواند به کاهش اثر وزوز گوش کمک کند.

 از یک رژیم غذایی سالم پیروی کنید:

یک رژیم غذایی سالم می‌تواند کمکی برای وزوز گوش شما باشد. پرهیز از شکر، مقادیر زیاد نمک و الکل باعث کاهش صدای زنگ می‌شود. رژیم غذایی متعادلی داشته باشید از جمله مصرف بهترین میوه‌ها در دوران بارداری.

 مدیتیشن و یوگا انجام دهید:

مدیتیشن می‌تواند به آرامش بدن و ذهن شما کمک کند. همچنین می‌تواند عضلات منقبض، سردرد و افسردگی یا عوامل مرتبط با استرس را که می‌توانند وزوز گوش شما را بدتر کنند تسکین دهد. اگر نمی‌توانید سکوت را تحمل کنید برای گذراندن این فرآیند به نویز سفید تکیه کنید. مانند مدیتیشن یوگا نیز می‌تواند مفید باشد و چیزی است که هر زن باردار باید انجام دهد. تناسب اندام و فعال ماندن حتی با رشد شکم برای سلامتی شما مهم است و می‌تواند مفاصل و ماهیچه‌ها را شل و تقویت کند.

 

منبع:

https://momlovesbest.com/tinnitus-while-pregnant

 

 

علل و نشانه نفخ نوزاد + درمان سریع خانگی نفخ شیرمادر

نفخ شیر مادر

نفخ شیر مادر

راههای از بین بردن نفخ شیر مادر در نوزاد

نوزادتان از درد جیغ می کشد و پاهایش را به سمت شکمش جمع می کند، به احتمال زیاد یکی از دلایل بی تابی او دل درد است. دل درد ناشی از نفخ در کودکان یک نگرانی عمومی برای اغلب خانواده ها و از دلایل رایج مراجعه به پزشک است. درد ناشی از نفخ شکم در سه ماه اول زندگی نوزادان شایع است. حباب های گاز وقتی در دستگاه گوارش کودک شما به دام می افتند، می توانند فشار دردناکی را ایجاد کنند. از آنجا که علت و نشانه های ناراحتی ناشی از گاز از یک کودک به کودک دیگر متفاوت است، درمان این مشکل می تواند چالش برانگیز باشد و به اندازه کافی کودک شما را تسکین دهد. در این بخش از بیا نی نی با علل شایع ناراحتی گاز در نوزادان و از بین بردن نفخ شیر مادر آشنا خواهید شد.

نشانه های معمول ناراحتی نفخ معده در نوزاد

  • بلعیدن هوا زمان خوردن شیر
  • با عجله شیرخوردن
  •  آرام نوشیدن شیر
  • گریه بیش از حد و پر شدن هوا در شکم
  • هاضمه نابالغ 
  • یبوست 
  • خوردن یک پروتئین خاص در شیر خشک یا شیر مادر
  • تکان دادن بیش از حد شیشه شیر و حباب های محلول در آب
  • مصرف غذاهای نفخ دار توسط مادر
  • قرمز شدن صورت
  • گریه کردن زیاد
  • ناآرامی نوزاد بعد از شیرخوردن
  • مشت کردن دست ها
  • جمع کردن و بالابردن پاها به داخل شکم
  • آروغ بیش از حد
  • تف کردن 
  • سرخی صورت
  • باد شکم ( گاز فشرده و نفخ شکم)
  • شکم بزرگ و شکم سخت (نفخ)
  • مشکل در خوابیدن
  • خودداری از غذا خوردن 
  • صدای شکم 

اگر نوزادتان با این علائم پس از خروج گاز احساس بهتری پیدا کرد، مشکل نفخ است و شما باید به او کمک کنید اما  اگر نوزادتان به گریه پس از گاز ادامه می دهد، کودک شما دچار ریفلاکس یا یبوست است. 

گریه زیاد نوزاد

برای درمان نفخ نوزاد بر اثر خوردن شیر مادر چه باید کرد

اعمال فشار ملایم به شکم کودک:

برای کاهش نفخ کودک فشار ملایمی بر شکم او وارد کنید و به بیرون راندن گاز به دام افتاده کمک نمایید یا یک حرکت پیشرفته تر را امتحان کنید و شکم کودک خود را روی یک توپ ورزشی بگذارید و به آرامی او را روی توپ حرکت دهید.

نگه داشتن کودک روی بازو:

نیم ساعت پس از شیر دادن به کودک بدن نوزاد را روی ساعدتان قرار دهید، سر کودک را بچرخانید تا از مسدود شدن بینی یا دهان او جلوگیری شود. حمل کودک در این وضعیت رو به پایین فشار ملایمی را بر شکم او وارد می کند. 

آروغ زدن بچه بعد از شیردهی:

یک استراحت بین هر اونس شیر انجام دهید تا آروغ کودکتان را بگیرد. در بیا نی نی گفته ایم که اگر کودک سریع شیر را بخورد و یا زمان هر وعده شیردهی به نوزاد کوتاه باشد، کودک خیلی سریع هوا را قورت خواهد داد. 

متخصصین اطفال توصیه می کنند که نوزاد را شیر دهید و سپس به بالای شانه کودک بزنید و آروغ کودک را بگیرید. صبور باشید زیرا ممکن است مدتی طول بکشد تا حباب های گاز به سطح برسد. سعی کنید ا برای یک یا دو دقیقه به پشت کودک ضربه بزنید تا آروغ بزند اگر آروغ نزد کودک را بخوابانید و پس از چند ثانیه دوباره تلاش کنید آروغ بزند. برای آروغ گرفتن تا پایان غذا خوردن او صبر نکنید و وقتی سینهٔ خود را برای شیر دادن عوض می کنید یا در حین تغذیه با شیشه شیر، هر چند دقیقه یک بار، پشت او را عمودی نگه دارید و او را آروغ دهید.

آروغ زدن نوزاد

دقت به نحوه شیردادن کودک:

زمانی که به نوزادتان شیر می دهید،  او باید در وضعیت نشسته بگیرد. همچنین او را به یک زاویه باز نگه دارید و مطمئن شوید که سر و گردن او کمی بالاتر از شکمش باشد. زمانی که کودک در طول تغذیه به حالت ایستاده تری باشد، شیر خشک یا شیر مادر  راحت تر به شکم کودک می رسد. اگر نوزاد جمع شده یا قوز کرده است، بیشتر احتمال دارد که هوا همراه با شیر یا مواد غذایی در شکم او گیر بیفتد.

صبر و گذشت زمان:

سیستم گوارشی نوزادان هنوز نابالغ است و زمان بیشتری برای بلوغ نیاز دارد. با گذر زمان و طی شدن دوره سه ماهه سیستم گوارشی نوزاد بالغ شده و تا حدود زیادی نفخ و دل درد کودک تسکین می یابد.

مشورت با یک مشاور شیردهی:

گاهی شیردهی اشتباه مادر به کودک سبب ایجاد نفخ و دل درد کودک می شود. اگر مادر نتواند به کودک اصولی و درست شیر دهد هنگام شیرهی بیش از حد هوا قورت داده می شود. همچنین شیردهی به کودک به حالت دراز کشیده سبب بروز برخی مشکلات در کودک می شود. مشاور شیردهی می تواند شما را با نحوه شیردهی درست آشنا کند.

مشورت کردن

استفاده از شربت هایی مثل سمیتیکون:

قطره سمیتیکون در کاهش کل مقدار گاز موثر است زیرا سمیتیکون حباب های نفخ به دام افتاده در معده و روده را می شکند. توسط بدن جذب نمی شود و در نتیجه برای نوزادان ایمن است اما مثل همیشه بیا نی نی توصیه می کند که هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک و متخصص کودکتان به او ندهید.

کوتاه کردن زمان شیردهی:

معده نوزاد کوچک است پس بیش از اندازه به او شیر ندهید. کودک را قبل از اینکه خیلی گرسنه شود تغذیه کنید. اگر او از گرسنگی به گریه افتاده باشد، بیشتر احتمال دارد که هوا را همراه با غذا ببلعد. سعی کنید به او در یک محیط آرام شیر یا غذا بدهید. روشنایی را کم کنید، موسیقی آرامی پخش کنید. 

انجام حرکت دوچرخه:

حرکت دوچرخه در یک حرکت دایره ای می تواند به حرکت روده ها و گاز رها شده در شیار شکمی کمک کند. کودک خود را به پشتش دراز کنید، پاهایش را به دست بگیرید و آن ها را به آرامی به عقب و جلو بچرخانید، انگار که سوار بر دوچرخه است. لحظه ای استراحت کنید و بعد هر دو زانو را به آرامی در شکم اش فشار دهید تا فشار بیشتری ایجاد شود و گازها خارج شود.

حرکت دوچرخه

ماساژ شکم نوزاد:

با کف دست خود، قفسه سینه نوزادتان را بگیرید، کف دست تان را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید، به آرامی فشار دهید. این کار را 5 بار تکرار کنید. در ناحیه ناف در جهت عقربه های ساعت با حرکت دایره ای شکم نوزاد را ماساژ دهید. این کار را همیشه در جهت عقربه های ساعت انجام دهید، چون این کار به روده هایش کمک می کند که مواد زائد را از بین ببرند.

به آرامی زانوهای کودک خود را به طرف شکمش فشار دهید، این کار به بیرون راندن بیشتر گاز کمک می کند.

ماساژ دادن پشت نوزاد:

نوزاد را روی دستتان قرار دهید و پشتش را به آرامی ماساژ دهید. چندین باراین کار را تکرار کنید تا به انتقال گاز به دام افتاده کمک کنید. به یاد داشته باشید که از ماساژ شکم و بدن نوزاد و شیرخوار مبتلا به ریفلاکس معده جداً خودداری کنید.

بررسی شیشه شیر:

اگر نوزاد شما با شیشه شیر تغذیه می شود، لازم است در خرید شیشه شیر دقت کنید. سوراخ نوک پستانک یا سرشیشه در شیشه شیر  را بررسی کنید تا خیلی بزرگ و کوچک نباشد زیرا یک سوراخ بسیار کوچک او را خسته خواهد کرد و باعث می شود برای خوردن شیر بیشتر تلاش کند و در نتیجه هوا را ببلعد و یک سوراخ بیش از حد بزرگ نیز باعث می شود که مایع با سرعت زیادی وارد دهان او شود.

برای این کودکان شیشه شیری بخرید که به طور خاص برای کاهش بلعیدن هوا طراحی شده اند. برخی از شیشه شیرها انحناهایی دارند و برخی دیگر دارای منافذ داخلی یا پوششی هستند که مانع از شکل گیری حباب های هوا در مایع و مانع از خرابی نوک پستانک می شود.

شیشه شیر نوزاد

استفاده از روغن گیاهی:

برای آرام کردن کودک و کمک به درمان نفخ از روغن های گیاهی استفاده نمایید. روغن های گیاهی را با یک رقیق کننده یا روغن حامل رقیق کنید. 1 قطره روغن گیاهی را با 15 میلی لیتر (1 / 2 اونس) روغن حامل مخلوط کنید. سپس روغن های گیاهی را با یک حوله به شکم کودک بمالید و از تکنیک ماساژ گاز در متن بالا استفاده کنید.

بابونه رومی برای آرامش بسیار عالی است و می تواند به مشکلات شکمی کمک کند. بابونه و اسطوخودوس می توانند به روغن بادام شیرین (روغن حامل) اضافه شوند. کندر نیز می تواند از تشکیل گاز جلوگیری کند. برای تسکین نفخ و می توانید یک قطره اسطوخودوس را با 1 قطره روغن پرتقال وحشی و روغن نارگیل مخلوط و استفاده کنید.

نکات استفاده از روغن های گیاهی :

از روغن های گیاهی خالص استفاده نمایید زیرا دیگر روغن ها می توانند حاوی حلال ها، مواد مصنوعی، آفت کش ها، و مواد شیمیایی دیگر باشند.

هیچ گونه روغن های گیاهی را به صورت داخلی اعمال نکنید.

هرگز روغن گیاهی را در داخل یا اطراف چشمان کودک خود نزنید.

در دوران شیردهی به غذاهایتان توجه کنید

تهیه یک ژورنال غذایی:

اگر فکر می کنید که نوزاد شما ممکن است نسبت به چیزی در رژیم غذایی خود و یا غذای شما حساس باشد، سعی کنید غذاهای خود را به مدت چند روز دنبال کنید و از غذاهای نفاخ استفاده نکنید زیرا هر چیزی که می خورید روی شیر سینه شما و به نوزادتان تاثیر می گذارد.

توجه به تغذیه

غذاهای ممنوع برای مادران شیرده

غذاهای لبنی:

مصرف محصولات لبنی توسط مادر باعث ایجاد حساسیت در نوزاد می شود زیرا شیر گاو یک مجرم رایج برای ایجاد گاز است. همچنین ممکن است کودک نسبت به شیر گاو آلرژی داشته باشد. حذف محصولات لبنی از رژیم غذایی شما بین پنج تا هفت روز می تواند به شما کمک کند تا دریابید که آیا مصرف شیر، پنیر و ماست موجب ایجاد نفخ در نوزاد می شود یا خیر؟

جو و حبوبات:

جو و حبوبات غذاهایی غنی از فیبر هستند که باعث ایجاد گاز در نوزادتان می شوند. اگر نوزادتان دچار نفخ و دل درد است ، غذاهایی مانند پاستای تازه گندم, جو, برنج و نان کامل گندم مصرف نکنید. سه روز طول می کشد تا غذا به طور کامل سیستم شما را ترک کند. 

میوه ها و سبزیجات :

مصرف برخی میوه ها و سبزیجات توسط مادر موجب نفخ و دل درد در نوزادان می شود. مادران دارای این کودکان باید از خوردن کاهو، سبزی خوردن، هندوانه، بروکلی، حبوبات و … اجتناب کنند. بعضی از نوزادان ممکن است به مرکبات حساسیت داشته باشند. پس بهتر است بهتر است به مدت دو تا سه هفته آن ماده ی غذایی را از رژیم خود حذف کنید و ببینید آیا حذف آن تأثیری در بهبود نفخ نوزاد داشته است یا خیر.

نخوردن برخی سبزیجات

نکات تغذیه ای مهم برای مادران شیرده

از کافئین و نوشیدنی های کربناته اجتناب کنید.

بعضی از نوزادان ممکن است به برخی از غذاها مانند سویا، گلوتن، تخم مرغ، آجیل و غذاهای ادویه دار و گوجه فرنگی  و کره بادام زمینی حساسیت داشته باشند.

به چه علت بعد از زایمان دچار شکم درد می‌شویم؟

به چه علت بعد از زایمان دچار شکم درد می‌شویم؟

به چه علت بعد از زایمان دچار شکم درد می‌شویم؟

بلافاصله پس از زایمان احتمالاً احساس خستگی خواهید کرد اما انتظار نمی‌رود که درد شکم پس از زایمان را تجربه کنید. دوره پس از زایمان به شش هفته اول پس از زایمان اطلاق می‌شود. در این مدت بدن شما به حالت قبل از بارداری باز می‌گردد. بیایید به برخی از دلایل احتمالی درد شکم پس از زایمان نگاهی بیندازیم و یاد بگیریم که چگونه آن‌ها را مدیریت کنیم.

 پس درد‌ها:

بسیاری از افراد چندین روز پس از زایمان دچار انقباض می‌شوند. آن‌ها اغلب احساس می‌کنند که گرفتگی‌های پریود می‌شوند. این انقباضات به این دلیل اتفاق می‌افتد که رحم شما به اندازه طبیعی خود کوچک می‌شود. این انقباضات رحمی ممکن است زمانی که به کودک خود غذا می‌دهید شدیدتر احساس شود زیرا شیردهی باعث ترشح هورمون اکسی توسین می‌شود. این احساس گرفتگی در واقع میزان خونریزی پس از زایمان را کاهش می‌دهد و از از دست دادن بیش از حد خون جلوگیری می‌کند. با هر زایمان درد‌های پس از زایمان قوی‌تر و طولانی‌تر می‌شوند. به طور کلی این انقباضات در عرض شش هفته از بین ‌می‌روند.

 یبوست و هموروئید:

یبوست پس از زایمان اغلب ناشی از هموروئید هورمون‌های بارداری (مانند سطح بالای پروژسترون)، کمبود آهن و بهبود هر گونه برش جراحی مربوط به زایمان است. ممکن است بعد از زایمان دچار یبوست شوید حتی اگر در دوران بارداری آن را نداشته باشید. یبوست ممکن است چند روز طول بکشد اما اغلب با چند اصلاح رژیم غذایی به سرعت برطرف می‌شود. خوردن غذا‌های غنی از فیبر روشی است که پزشک برای درمان یبوست توصیه می‌کند. فیبر می‌تواند حرکات روده شما را با سرعت بخشیدن به زمان انتقال غذا در روده بهبود بخشد. روی غذا‌هایی مانند لوبیا، نان سبوس دار و غلات، سبزیجات و میوه‌ها تمرکز کنید. هیدراتاسیون نیز همیشه کمک می‌کند. سعی کنید از غذا‌های فرآوری شده یا سرشار از قند و چربی خودداری کنید. اگر یبوست دارید احتمالاً مقداری گاز بعد از زایمان نیز دارید. این نوع گاز شامل نفخ شکم، درد شدید شکم پس از زایمان و گرفتگی شکم است. گاز بعد از زایمان معمولاً با حرکت یا بعد از گنجاندن فیبر بیشتر در رژیم غذایی از بین می‌رود. یبوست پس از زایمان می‌تواند مشکلات دیگری مانند هموروئید را تشدید کند. هموروئید ورید‌های متورم مقعد و پایین رکتوم هستند. هموروئید خارجی معمولاً در دوران بارداری رخ می‌دهد و زمانی که فشار لگن پس از زایمان آرام می‌شود ناپدید می‌شوند. هموروئید خارجی درست زیر پوست اطراف مقعد قرار دارد. آن‌ها می‌توانند احساس درد یا خارش داشته باشند و ممکن است پس از اجابت مزاج کمی خونریزی کنند. اگر خونریزی مقعدی بدتر شد یا در عرض یک هفته برطرف نشد از پزشک کمک بگیرید.

بهبودی سزارین:

در طول عمل جراح عضلات شکم را برش می‌دهد تا نوزاد را از رحم خارج کند. این برش‌ها می‌توانند درد قابل توجهی پس از جراحی ایجاد کنند. بلافاصله پس از عمل مهم است که استراحت کنید و از فشرده‌سازی معده خودداری کنید. دو روز پس از جراحی، کاتتر شما برداشته خواهد شد و پزشک یا ماما به شما اطلاع می‌دهد که زمان شروع راه رفتن به سمت حمام است. اگر بعد از زایمان هیچ عارضه‌ای نداشتید با گذشت زمان فعالیت بدنی خود را افزایش دهید. این باعث افزایش گردش خون و بهبود عملکرد روده شما می‌شود. اگر می‌خواهید دوش بگیرید برش را فقط با آب صابون بشویید. 4 هفته پس از زایمان همچنان درد شکم را احساس خواهید کرد اما همچنین راحت‌تر حرکت خواهید کرد. تا شش هفته پس از جراحی بدن شما احتمالاً به طور قابل توجهی بهبود یافته است.

درد بعد از زایمان چقدر طول می‌کشد؟

اگر زایمان طبیعی داشته‌اید درد شکم یا لگن احتمالاً بعد از هشت تا ده روز از بین می‌رود. ممکن است در چند هفته اول گرفتگی عضلات را تجربه کنید به خصوص اگر در دوران شیردهی هستید. درد باید با اولین معاینه پس از زایمان که معمولاً حدود شش هفته پس از زایمان است از بین برود. اگر هنوز درد شدید شکم پس از زایمان را تجربه می‌کنید به پزشک مراجعه کنید. ناگفته نماند که اگر سزارین شده باشید درد ممکن است کمی بیشتر طول بکشد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

به احتمال زیاد شش هفته پس از زایمان به پزشک مراجعه خواهید کرد. در برخی موارد ممکن است برای درد شکمی پس از زایمان نیاز به مراقبت‌های پزشکی داشته باشید. اگر هر یک از علائم زیر را دارید با پزشک تماس بگیرید:

  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • سرفه‌هایی که خون تولید می‌کنند
  • قرمزی و تورم در محل برش
  • سرگیجه، ضعف یا گیجی
  • ضربان قلب یا تنفس سریع

 

منبع:

flo.health

جفت باقی مانده چه علائمی دارد؟

جفت باقی مانده چه علائمی دارد؟

جفت باقی مانده چه علائمی دارد؟

جفت بسیار حیاتی است زیرا از یک طرف جریان خون نوزاد را جدا از خون مادر نگه می‌دارد و از سوی دیگر ارتباط بین هر دو را فراهم می‌کند و عملکرد‌هایی را که نوزاد متولد نشده نمی‌تواند خودش انجام دهد انجام می‌دهد. جفت همچنین از نوزاد در برابر عفونت محافظت می‌کند. هنگامی که نوزاد متولد می‌شود جفت معمولاً با چند انقباض به دنیا می‌آید. البته گاهی اوقات به طور کامل یا جزئی در رحم باقی می‌ماند و نمی‌توان آن را به طور طبیعی به دنیا آورد. این عارضه جفت ماندگار نامیده می‌شود. جفت باقی مانده می‌تواند در نتیجه زایمان سخت و از دست دادن قدرت مادر باشد که اگر به موقع درمان نشود جفت باقی مانده می‌تواند منجر به اندومیومتریت و خونریزی پس از زایمان شود.

جفت حفظ شده چند نوع دارد؟

 جفت چسبنده:

این شایع‌ترین نوع جفت باقی مانده است. این زمانی اتفاق می‌افتد که انقباضات رحم مادر برای دفع جفت بسیار کوچک باشد. این در واقع باعث می‌شود که جفت پس از تولد تنها به دیواره رحم متصل شود.

جفت اکرتا:

جفت اکرتا به عنوان اتصال سطحی جفت به میومتر رحم تعریف می‌شود. جفت اکرتا باعث ناتوانی جفت در جدا شدن مناسب از دیواره رحم پس از زایمان می‌شود. این می‌تواند منجر به خونریزی شدید و شوک همراه با عوارض و مرگ و میر قابل توجه مادر شود مانند نیاز به هیسترکتومی، آسیب جراحی به حالب، مثانه و سایر احشاء، سندرم دیسترس تنفسی بزرگسالان، نارسایی کلیوی، انعقاد خون و مرگ.

 جفت سرراهی:

در این حالت جفت در داخل رحم اما نزدیک یا بالای دهانه رحم می‌چسبد. این وضعیت زایمان را بسیار دشوار می‌کند و اغلب منجر به هموراژی شدید پس از زایمان می‌شود. پس از این وضعیت ممکن است برای زنده ماندن مادر به تزریق خون نیاز باشد.

جفت به دام افتاده:

این زمانی اتفاق می‌افتد که جفت با موفقیت از دیواره رحم جدا می‌شود اما خارج کردن جفت از رحم بسیار دشوار می‌شود. اغلب اوقات این به دلیل بسته شدن دهانه رحم قبل از خارج شدن جفت رخ می‌دهد.

جفت باقی مانده چه علائمی دارد؟

  • ترشحات بدبوی واژن
  • تب شدید
  • گرفتگی و انقباض دردناک
  • تاخیر در تولید شیر
  • خونریزی پس از زایمان

چگونه می‌توان جفت باقی مانده را درمان کرد؟

 کورتاژ برای از بین بردن بقیه بقایای جفت پس از برداشتن دستی جفت استفاده می‌شود. این روش با از بین بردن مواد زائد در رحم در مورد جفت اکرتا انجام می‌شود.

 کشش کنترل شده زمانی استفاده می‌شود که جفت گیر افتاده در رحم وجود داشته باشد. در این مورد پزشک به بیرون کشیدن بند ناف برای خلاص شدن از شر جفت کمک می‌کند.

 برداشتن دستی جفت می‌تواند توسط پزشک شما انجام شود. او یک کاتتر را برای تخلیه مثانه وارد می‌کند. او یک آنتی بیوتیک داخل وریدی برای جلوگیری از عفونت تجویز می‌کند.

چه کسانی در خطر جفت باقی مانده هستند؟

 بارداری بعد از سی سالگی:

 باردار شدن برای یک زن می‌تواند او را در معرض ابتلا به این بیماری قرار دهد. جفت باقی مانده به دلیل عدم توانایی او برای زایمان بسیار آسان می‌تواند وارد شود.

 داشتن زایمان زودرس:

 این امر همچنین می‌تواند زن را در معرض وضعیت حفظ جفت قرار دهد. فاز اول و دوم طولانی زایمان می‌تواند باعث شود که زن برای بیرون راندن غشاء از رحم خود ضعیف‌تر شود.  

آیا می‌توان از باقی ماندن جفت در بارداری بعدی جلوگیری کرد؟

متاسفانه هیچ‌ایده علمی ثابت شده زیادی در مورد چگونگی جلوگیری از این وضعیت وجود ندارد. اما مشاهده شده است که استفاده از اکسی توسین مصنوعی می‌تواند خطر ابتلا به جفت باقیمانده را افزایش دهد. همچنین اگر قبلاً جفت را حفظ کرده‌اید احتمال وقوع مجدد آن زیاد است.

نتیجه‌گیری:

اگر در گروه پرخطر جفت باقی مانده قرار می‌گیرید یا در گذشته جفت را تجربه کرده‌اید قبل از زایمان مجدد با پزشک خود صحبت کنید. پزشک به شما کمک می‌کند تا از عوارض احتمالی جلوگیری کنید.

 

منبع:

flo.health

 

 

 

درمان خشکی واژن؛ 10 روش موثر و تضمینی

برای درمان خشکی واژن باید چه کرد؟ آیا تنها لازم است که این ناحیه را با کرم نرم‌تر کنیم؟ درمان دارویی بهتر است یا انواع محصولات موضعی؟ بیماری‌هایی هستند که خشکی واژن را افزایش دهند؟ در ادامه به تمام علل، عوارض و راه‌های درمان شایع خشکی واژن اشاره کرده‌ایم.

درمان خشکی واژن چگونه است

هنگامی‌که خانمی دچار مشکل سوزش و خارش ناحیه زنانه خود باشد؛ باید حتما انواع درمان خشکی واژن را بشناسد؛ این نوع خشکی می‌تواند علائم به خصوصی داشته باشد؛ به این ترتیب فرد با شناخت آنها، خیلی زود، می‌تواند به حس آرامش برسد. برای این‌که بدانید چه کسانی در معرض خشکی وازن قرار دارند؛ باید ابتدا درباره عوامل ایجاد این مشکل اطلاعاتی داشته باشید؛ سپس ببینید آیا علائم شما ناشی از خشکی واژن است یا علت دیگری دارند. در نهایت اگر خارش و سوزش ناحیه تناسلی به دلیل خشکی واژن باشد؛ می‌توانید با روش‌هایی که در ادامه شرح می‌دهیم؛ به درمان مشکل خشکی واژن خود با دارو یا انواع مواد موجود در خانه، بپردازید. در ادامه با ما همراه باشید تا درباره این نکات، بیشتر، صحبت کنیم. 

خشکی واژن چیست؟

هنگامی‌که بخواهید درباره خشکی واژن علت‌های مختلف را بررسی کنید؛ ابتدا باید بدانید که بافت داخلی واژن چگونه است. واژن یک محیط توخالی‌ است که سطح داخلی آن با مخاط پوشیده شده است؛ مثلا مانند داخل دهان، بینی، مری و معده. اگر مایع مخاطی از پوست داخلی واژن، به میزان کافی ترشح نشود؛ محیط واژن رطوبت خود را از دست می‌دهد؛ در نتیجه می‌گویند که پوشش مخاط داخلی واژن رقیق یا نازک شده است. به این ترتیب واژن خشک می‌شود.

عوارض خشکی واژن چیست؟

به طور کلی خشکی واژن به صورت نشانه برخی مشکلات رحم زنان، تلقی می‌شود؛ با این حال خود خشکی واژن عوارض مهمی دارد؛ از جمله:
  • سوزش
  • درد شدید
  • برهم ریختن کیفیت زندگی 
  • ناتوانی در راحت ادرار کردن
  • نزدیکی دردناک 
  • احساس اذیت هنگام حرکات کششی ورزش
  • نازک شدن بافت‌های داخلی واژن 
  • کاهش انعطاف‌پذیری واژن 

درمان خشکی واژن حس این مشکل چیست

تشخیص خشکی واژن چگونه است؟

برای تشخیص مشکل خشکی واژن باید به علائمی که توضیح دادیم؛ دقت کنید؛ ببنید در طول روز عوارضی که نام بردیم را دارید؛ اگر 1 یا چند عارضه خشکی واژن را دارید؛ بهتر است برای تشخیص قطعی این مشکل به پزشک متخصص زنان و زایمان، مراجعه کنید. 

خشکی واژن چه حسی دارد؟ 

اگر خانمی دچار خشکی واژن بشود؛ معمولا حس ناراحتی دارد؛ این خشکی با این حس‌ها همراه است:
  • سوزش و خارش
  • خونریزی بعد از رابطه جنسی به دلیل از هم باز شدن بافت دیواره واژن
  • درد در مهبل شما
  • عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری (UTIs) یا عفونت‌های مخمری
  • نیاز به دفع ادرار شدید
  • تمایل نداشتن به رابطه جنسی
  • عدم تمایل به رابطه جنسی
  • احساس ناراحتی هنگام پوشیدن لباس زیر 

روش تشخیص خشکی واژن 

برای تشخیص خشکی واژن، باید پزشک متخصص زنان شما را ویزیت کند؛ او ابتدا از شما شرح حال می‌گیرد؛ سپس ممکن است ناحیه واژن را هم با ذره‌بین و نور بررسی کند. در این حالت: 

  • دهانه واژن نارک، قرمز و خشک است. 
  • ممکن است برای شما آزمایش هورمونی برای سنجش میزان استروژن تجویز شود. 
  • از ترشحات رحم برای تست عفونت، نمونه‌برداری شود. 

تشخیص خشکی واژن چگونه است؟

علل خشکی واژن چیست؟

درست است که خشکی واژن در اثر ترشح نشدن مخاط کافی ایجاد می‌‌شود اما مهم‌ترین عامل این کاهش ترشح، خود یک مشکل هورمونی است. اگر سطح استروژن در بدن خانم کم شود؛ احتمال خشکی واژن وجود دارد. 

در چه شرایطی استروژن کم می‌شود؟ 

هنگامی‌که سن خانم بالا برود و به دوران یائسگی خود نزدیک شود؛ بدنش میزان استروژن کم‌تری ترشح می‌کند. همچنین ممکن است در اثر برخی بیماری‌های هورمونی متفاوت، میزان استروژن بدن خانم کم شود؛ در این شرایط باید به کمک پزشک متخصص زنان و زایمان و پزشک فوق تخصص غدد درون‌ریز، مشکل کاهش ترشح استروژن را برطرف کرد. 

درمان خشکی واژن با استروژن و روغن و پماد

بیماری‌های خشک‌کننده واژن

همان‎طور که توضیح دادیم خشکی واژن می‌تواند به دلیل برخی بیماری‌ها باشد؛ به همین دلیل باید فهرست این بیماری‌ها یا شرایط جسمی را بشناسید:

  • شیردهی (شیردهی) و زایمان
  • مصرف قرص‌های ضد بارداری یا هر نوع داروی مهار هورمونی
  • ممصرف داروهای ضد سرطان برای شیمی درمانی
  • ابتلا به بیماری دیابت
  • درمان های سرطان از جمله شیمی درمانی و هورمون درمانی
  • مصرف داروهای مختلفی چون داروهای ضد افسردگی، آنتی هیستامین و داروهای درمان فیبروم یا اندومتریوز
  • بیماری خود ایمنی شوگرن
  • اووفورکتومی یا جراحی برداشتن تخمدان 

سبک زندگی و خشکی واژن 

برای برخی خانم‌ها خشکی واژن ناشی از هیج یک از بیماری‌های نام‌برده نیست؛ از طرقی می‌توان با ایجاد یک سبک زندگی صحیح، از خشکی واژن جلوگیری کرد؛ برخی از عوامل روزمره که سبب خشکی واژن می‌شوند؛ عبارت‌اند از:

  • تحریک نشدن هنگام رابطه با همسر
  • استفاده از انواع مواد شوینده قوی در ناحیه واژن؛ مانند اسپری، ژل، صابون یا شامپو

تشخیص خشکی واژن چگونه است؟

روش‌های درمان خشکی واژن 

برای درمان خشکی واژن، روش‌های زیادی وجود دارد که در ادامه به 10 مورد آنها اشاره می‌کنیم؛ خشکی واژن بیشتر به صورت نزدیکی دردناک با همسر خود را نشان می‌دهد؛ این مشکل دیسپارونی نام دارد. 
  1. داروهای رفع خشکی واژن 
  2. کر م استروژن 
  3. حلقه استروژن 
  4. داروهای تعدیل‌کننده انتخابی استروژن 
  5. کرم‌های مرطوب‌کننده
  6. روغن نارگیل موضعی
  7. عسل موضعی
  8. روغن زیتون موضعی
  9. عصاره رازیانه موضعی
  10. لیزر 

از طرفی برخی افراد با روغن بچه، روغن کنجد یا روغن بنفشه هم توانسته‌اند؛ خشکی واژن خود را برطرف کنند. 

غذاهای رفع‌کننده خشکی واژن

هیچ تحقیقی اثر مواد غذایی بر رفع خشکی واژن را تائید نمی‌کند؛ مثلا خوردن روغن نارگیل، روغن کاری یا دیگر مواد خوراکی چرب یا پر انرژی. با این‌حال مصرف میزان آب کافی و پیش‌گیری از کم آب شدن بدن، برای رفع خشکی واژن موثر است. 

اگر خشکی واژن را درمان نکنیم؛ چه می‌شود؟

سوالات متداول

در ادامه به سوال‌هایی که در رابطه با درمان خشکی واژن ممکن است برای‌تان پیش بیاید؛ پاسخ می‌دهیم. 

اگر خشکی واژن را درمان نکنیم؛ چه می‌شود؟

با درمان نکردن خشکی واژن، خطری شما را تهدید نمی‌کند؛ اما علاوه بر عوارضی که در بالا توضیح دادیم؛ ممکن است به شدت هنگام نزدیکی با همسرتان، درد را تجربه کنید. 

شیوع خشکی واژن چقدر است؟

تحقیقات نشان داده که 17 درصد زنان 18-50 سال با مشکل خشکی واژن روبه‌رو می‌شوند.

آیا خشکی واژن در یائسگی هم رخ می‌دهد؟

بله؛ مطالعات نشان داده که بیش از نیمی از زنان یائسه دچار خشکی واژن هستند. 

چرا هنگام ارتباط با همسر، واژن من خشک است؟

این مشکل به دلیل رابطه با همسرتان نیست؛ اگر شما دچار مشکل خشکی واژن باشید؛ هنگام رابطه با همسر، این موضوع خیلی بارز خود را نشان می‌دهد؛ خصوصا اگر نزدیکی با دخول باشد. برای پیش‌گیری از این مشکل سعی کنید به همسرتان توضیح دهید که با نوازش و ابراز محبت، شما را برای دخول آماده کند. همچنین برای این رابطه آرامش داشته باشید. می‌توانید از انواع روان‌کننده‌های مناسب برای واژن استفاده کنید. 

درمان خشکی واژن؛ 10 روش موثر و تضمینی

جمع‌بندی

در بالا توضیح دادیم که خشکی واژن چیست و چه علل و عوارضی دارد؛ این مشکل که معمولا به دلیل کمبود هورمون استروژن است؛ می‌تواند با استفاده از داروهای استروژن موضعی و خوراکی درمان شود؛ از طرفی برخی مواد نرم‌کننده پوست مانند روغن‌ها هم برای رفع خشکی واژن موثر هستند. خشکی واژن مشکل خطرناکی نیست اما عموما سبب درد و سوزش می‌شود؛ خصوصا هنگام نزدیکی با همسر، اگر خانم به مقدار کافی تحریک نشده باشد؛ ممکن است خشکی واژن سبب خونریزی یا واهمه خانم از رابطه شود. 

مطلب پیشنهادی: راه‌های درمان و پیشگیری از زگیل تناسلی

علت ریزش مو بعد از زایمان چیست؟

علت ریزش مو بعد از زایمان چیست؟

علت ریزش مو بعد از زایمان چیست؟

تمام مو‌های بدن ما در چرخه‌ای رشد می‌کنند که می‌تواند بین دو تا هفت سال طول بکشد. فاز فعال یا در حال رشد یک تار مو آناژن نامیده می‌شود و طول مو‌های ما را تعیین می‌کند. پس از مدتی فولیکول مو قبل از وارد شدن به فاز استراحت خود (تلوژن) وارد مرحله‌گذار (به نام کاتاژن) می‌شود. ریزش اتفاق می‌افتد (اگزوژن) و روند دوباره شروع می‌شود.  تغییرات مربوط به سطح هورمون قبل در طول و بعد از بارداری می‌تواند بر رشد مو تاثیر بگذارد. تجربه عدم تعادل هورمونی پس از زایمان کاملاً طبیعی است و یکی از علائم عدم تعادل هورمونی ریزش مو پس از زایمان است. اصطلاح پزشکی ریزش مو پس از زایمان تلوژن افلوویوم است. این بیماری که به آن آلوپسی پس از زایمان نیز گفته می‌شود نسبتاً شایع است و بین 40 تا 50 درصد از زنان در ماه‌های بعد از زایمان به آن مبتلا می‌شوند.  

هورمون‌ها چگونه روی رشد مو‌های شما تاثیر می‌گذارند؟

در زنان باردار پس از زایمان و یائسگی استروژن هورمون اصلی است که بر رشد مو‌های شما تاثیر می‌گذارد. در طول بارداری بدن شما مقدار استروژنی را که تولید می‌کند افزایش می‌دهد که سیگنال فولیکول‌های بیشتری را برای ورود به فاز رشد نسبت به مرحله استراحت چرخه رشد مو می‌دهد. در این مدت ممکن است مو‌های پرتر و پرپشت‌تری را تجربه کنید. همچنین ممکن است متوجه شوید که مو‌های شما در دوران بارداری به طور قابل توجهی سریعتر از قبل از حمل فرزندتان رشد می‌کند. علاوه بر تغییرات استروژن و پروژسترون در دوره پس از زایمان استرس و تغذیه بر سطح هورمون‌ها تاثیر می‌گذارد.  تیروئیدیت ناشی از التهاب غده تیروئید منجر به عدم تعادل هورمون‌های تیروئید می‌شود که می‌تواند بر رشد مو‌های شما نیز تاثیر بگذارد.

ریزش مو پس از زایمان از چه زمانی شروع می‌شود؟

زنان ممکن است دو تا چهار ماه پس از زایمان شروع به ریزش مو پس از زایمان کنند. میزان ریزش موی شما برای هر زن متفاوت است و همیشه به کیفیت یا کمیت مو‌های شما در دوران بارداری بستگی ندارد. با این حال اگر مو‌های بلندتری داشته باشید یا در دوران بارداری رشد موی زیادی داشته باشید ممکن است ریزش مو شدیدتر به نظر برسد.

مدت ریزش مو بعد از زایمان چقدر طول می‌کشد؟

مهم است به یاد داشته باشید که ریزش مو پس از زایمان فقط موقتی است. برای بسیاری از زنان ریزش موی 4 ماهه پس از زایمان بسیار رایج است و ممکن تا چند ماه ادامه یابد. الگو‌های رشد طبیعی مو معمولاً پس از 6 ماه پس از زایمان بازمی‌گردند اما برخی از زنان ممکن است تا یک سال پس از زایمان دچار ریزش مو پس از زایمان شوند. اگر فکر می‌کنید که ریزش موی شدید پس از زایمان را تجربه می‌کنید یا علائم برای بیش از یک سال ادامه دارد با پزشک خود صحبت کنید.

چگونه از ریزش مو پس از زایمان جلوگیری کنیم؟

مطمئن شوید که ورزش منظم و ملایم انجام می‌دهید

برای حمایت از بدن در حال تغییر و کمک به بهبودی پس از زایمان از یک رژیم غذایی سالم غنی از مواد مغذی استفاده کنید

در صورت توصیه پزشک از مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی پس از زایمان استفاده کنید

چگونه ریزش مو پس از زایمان را متوقف کنیم؟

از آنجایی که ریزش مو پس از زایمان نتیجه طبیعی تغییر هورمون‌های شما است چیزی نیست که بتوانید فوراً آن را متوقف کنید. با این حال اقداماتی وجود دارد که می‌توانید برای به حداقل رساندن اثرات ریزش مو پس از زایمان و کمک به رشد مو‌های سالم انجام دهید.

رژیم غذایی سالم را حفظ کنید:

همه ما می‌دانیم که حفظ یک رژیم غذایی سالم عامل مهمی برای سلامتی و تندرستی مطلوب است. به ویژه برای زنان پس از زایمان. یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به بهبودی کلی شما کمک کند و از پیشرفت ریزش مو پس از زایمان جلوگیری کند. اطمینان حاصل کنید که رژیم غذایی شما شامل تعادل لازم از ویتامین‌ها و مواد مغذی است که عمدتاً در سبزیجات، غلات کامل و میوه‌های تازه یافت می‌شود. به خاطر داشته باشید که در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید تا هیدراته بمانید.

 مکمل‌های غذایی مصرف کنید:

اگر نگران ریزش مو پس از زایمان هستید با پزشک خود در مورد مصرف مکمل‌های ویتامین یا مواد معدنی برای کمک به توقف ریزش مو و رشد مجدد مو صحبت کنید.

نتیجه‌گیری:

انجام اقداماتی برای کاهش سطح استرس مزیت اضافی کمک به تنظیم عدم تعادل هورمونی دارد. تکنیک‌های مختلف آرامش مانند تمرکز حواس، مدیتیشن یا تمرینات تنفسی را تمرین کنید. زمانی را برای ورزش قرار دهید که می‌تواند به کاهش استرس نیز کمک کند.

 

منبع:

flo.health

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

هورمون‌های دوران بارداری فقط به شما در رشد کودک کمک نمی‌کنند بلکه آن‌ها همچنین می‌توانند بر ذهن و بدن شما از جمله پوست شما تاثیر بگذارند زیرا سطح پروژسترون و استروژن شما در طول بارداری افزایش می‌یابد. تغییرات هورمونی در دوران بارداری می‌تواند تولید سبوم (روغن) را افزایش دهد و ممکن است باعث آکنه بارداری شود. در کل آکنه زمانی ایجاد می‌شود که چربی اضافی با سلول‌های مرده پوست ترکیب شده و فولیکول‌های مو را روی پوست شما مسدود و لکه‌هایی ایجاد کند. یک مطالعه نشان داد که آکنه بارداری عمدتاً در زنان با سابقه آکنه رخ می‌دهد به طوری که 90 درصد از زنان باردار مبتلا به آکنه قبل از بارداری آن را تجربه کرده‌اند. بیمارانی که سابقه آکنه دارند بیشتر در معرض ابتلا به آکنه در دوران بارداری هستند اما می‌تواند بر هر کسی تاثیر بگذارد و ماهیت آن غیرقابل پیش‌بینی باشد.

آکنه دوران بارداری از چه زمانی شروع می‌شود؟

مانند بسیاری از موارد مربوط به بارداری زمان “عادی” برای شروع آکنه بارداری وجود ندارد زیرا ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. برخی از زنان آکنه در اوایل بارداری را تجربه می‌کنند در حالی که برخی دیگر دیرتر به آن مبتلا می‌شوند. به طور مشابه شدت آکنه نیز می‌تواند در طول بارداری متفاوت باشد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که آکنه در سه ماهه اول بهبود می‌یابد اما ممکن است در سه ماهه سوم بدتر شود. این می‌تواند به دلیل تغییرات هورمونی باشد که در این زمان رخ می‌دهد به ویژه افزایش مقدار آندروژن.

آکنه دوران بارداری چگونه به نظر می‌رسد؟

آکنه بارداری به طور کلی شبیه آکنه‌های معمولی بوده و ممکن است کومدون‌هایی داشته باشید که برجستگی‌های کوچکی هستند که می‌توانند همرنگ پوست یا سیاه (کومدون‌های باز که به عنوان جوش‌های سرسیاه شناخته می‌شوند) یا سفید (کومدون‌های بسته معروف به سر سفید) باشند. همچنین ممکن است پاپول‌ها و پوسچول‌های التهابی (برجستگی‌های کوچک قرمز یا صورتی) را تجربه کنید. این‌ها در نواحی مستعد آکنه مانند صورت، سینه، ‌شانه‌ها و پشت ظاهر می‌شوند. این نواحی آسیب دیده نیز ممکن است حساس باشند. آکنه عموماً در نواحی با غدد چربی (چربی) زیاد که روغن را در فولیکول‌های مو آزاد می‌کند تا پوست و مو را روان کند مانند صورت و تنه رایج است. اما چندین محل آکنه بارداری وجود دارد. سایر نواحی رایج آکنه بارداری عبارتند از: پشت، سینه و گردن. بیایید این موارد را با کمی جزئیات بیشتر بررسی کنیم:

 تنه (کمر، سینه، شکم، لگن):

تحقیقات نشان می‌دهد که شایع‌ترین محل آکنه بارداری تنه شما (کمر، قفسه سینه، شکم و لگن) است که تا 87 درصد از زنان باردار در اینجا به آکنه مبتلا می‌شوند. ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به این نوع آکنه در اواخر بارداری خود داشته باشید.

چانه:

به نظر می‌رسد آکنه روی چانه شایع‌ترین نوع آکنه صورت است که در زمان بارداری ایجاد می‌شود. تحقیقات نشان داده است که 69 درصد از زنان باردار مبتلا به آکنه صورت دچار آکنه چانه، 15 درصد در گونه‌ها و 14 درصد در پیشانی هستند.

 گردن:

مانند چانه برخی از زنان ممکن است آکنه گردن بارداری را تجربه کنند. سن نیز می‌تواند یک عامل در اینجا باشد. یک تحقیق روی زنان باردار مبتلا به آکنه نشان داد که زنان بالای 25 سال کمتر از زنان زیر 25 سال این آکنه را روی گردن و تنه خود داشتند.

چگونه آکنه دوران بارداری را درمان کنیم؟

 شست‌وشو درست صورت:

مو‌های خود را به عقب بکشید و از قرار دادن دست‌ها روی صورت خود خودداری کنید. همچنین ممکن است مفید باشد که به دنبال محصولات مراقبت از پوست و آرایشی باشید که فاقد چربی هستند و برچسب غیر کومدوژنیک دارند و برای ایجاد آکنه فرموله شده‌اند.

 لیزر درمانی:

لیزر درمانی و نور درمانی خاصی که می‌تواند باکتری‌های درون منافذ (و التهاب ناشی از آن را از بین ببرد) نیز برای درمان آکنه در دوران بارداری ایمن توصیه می‌شود. اگر در دوران بارداری هر یک از این درمان‌ها را در نظر می‌گیرید ابتدا یک قرار ملاقات با متخصص پوست بگذارید. این به این دلیل است که برخی از آن‌ها به محلول یا داروی بی‌حس‌کننده نیاز دارند که ممکن است همیشه برای کودک شما مناسب نباشد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد قابل توجهی دارید یا نگران ظاهر خود هستید برای راهنمایی با پزشک خود تماس بگیرید. به همین ترتیب اگر نگران این هستید که از چه محصولاتی برای درمان آکنه خود استفاده کنید نیز با پزشک خود صحبت کنید تا تصمیم بگیرد کدام گزینه برای شما بهترین است.

نتیجه‌گیری:

آکنه ممکن است به اندازه سایر علائم بارداری باعث ناراحتی جسمی شما نشود اما ممکن است در ظاهر شما تاثیر بگذارد. اگر بر عزت نفس شما تاثیر بگذارد کاملاً قابل درک است اما سعی کنید اجازه ندهید شما را ناامید کند و به یاد داشته باشید که گزینه‌های درمانی در دسترس است.

 

منبع:

flo.health

 

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

چگونه در دوران بارداری با آکنه مقابله کنیم؟

هورمون‌های دوران بارداری فقط به شما در رشد کودک کمک نمی‌کنند بلکه آن‌ها همچنین می‌توانند بر ذهن و بدن شما از جمله پوست شما تاثیر بگذارند زیرا سطح پروژسترون و استروژن شما در طول بارداری افزایش می‌یابد. تغییرات هورمونی در دوران بارداری می‌تواند تولید سبوم (روغن) را افزایش دهد و ممکن است باعث آکنه بارداری شود. در کل آکنه زمانی ایجاد می‌شود که چربی اضافی با سلول‌های مرده پوست ترکیب شده و فولیکول‌های مو را روی پوست شما مسدود و لکه‌هایی ایجاد کند. یک مطالعه نشان داد که آکنه بارداری عمدتاً در زنان با سابقه آکنه رخ می‌دهد به طوری که 90 درصد از زنان باردار مبتلا به آکنه قبل از بارداری آن را تجربه کرده‌اند. بیمارانی که سابقه آکنه دارند بیشتر در معرض ابتلا به آکنه در دوران بارداری هستند اما می‌تواند بر هر کسی تاثیر بگذارد و ماهیت آن غیرقابل پیش‌بینی باشد.

آکنه دوران بارداری از چه زمانی شروع می‌شود؟

مانند بسیاری از موارد مربوط به بارداری زمان “عادی” برای شروع آکنه بارداری وجود ندارد زیرا ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. برخی از زنان آکنه در اوایل بارداری را تجربه می‌کنند در حالی که برخی دیگر دیرتر به آن مبتلا می‌شوند. به طور مشابه شدت آکنه نیز می‌تواند در طول بارداری متفاوت باشد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که آکنه در سه ماهه اول بهبود می‌یابد اما ممکن است در سه ماهه سوم بدتر شود. این می‌تواند به دلیل تغییرات هورمونی باشد که در این زمان رخ می‌دهد به ویژه افزایش مقدار آندروژن.

آکنه دوران بارداری چگونه به نظر می‌رسد؟

آکنه بارداری به طور کلی شبیه آکنه‌های معمولی بوده و ممکن است کومدون‌هایی داشته باشید که برجستگی‌های کوچکی هستند که می‌توانند همرنگ پوست یا سیاه (کومدون‌های باز که به عنوان جوش‌های سرسیاه شناخته می‌شوند) یا سفید (کومدون‌های بسته معروف به سر سفید) باشند. همچنین ممکن است پاپول‌ها و پوسچول‌های التهابی (برجستگی‌های کوچک قرمز یا صورتی) را تجربه کنید. این‌ها در نواحی مستعد آکنه مانند صورت، سینه، ‌شانه‌ها و پشت ظاهر می‌شوند. این نواحی آسیب دیده نیز ممکن است حساس باشند. آکنه عموماً در نواحی با غدد چربی (چربی) زیاد که روغن را در فولیکول‌های مو آزاد می‌کند تا پوست و مو را روان کند مانند صورت و تنه رایج است. اما چندین محل آکنه بارداری وجود دارد. سایر نواحی رایج آکنه بارداری عبارتند از: پشت، سینه و گردن. بیایید این موارد را با کمی جزئیات بیشتر بررسی کنیم:

 تنه (کمر، سینه، شکم، لگن):

تحقیقات نشان می‌دهد که شایع‌ترین محل آکنه بارداری تنه شما (کمر، قفسه سینه، شکم و لگن) است که تا 87 درصد از زنان باردار در اینجا به آکنه مبتلا می‌شوند. ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به این نوع آکنه در اواخر بارداری خود داشته باشید.

چانه:

به نظر می‌رسد آکنه روی چانه شایع‌ترین نوع آکنه صورت است که در زمان بارداری ایجاد می‌شود. تحقیقات نشان داده است که 69 درصد از زنان باردار مبتلا به آکنه صورت دچار آکنه چانه، 15 درصد در گونه‌ها و 14 درصد در پیشانی هستند.

 گردن:

مانند چانه برخی از زنان ممکن است آکنه گردن بارداری را تجربه کنند. سن نیز می‌تواند یک عامل در اینجا باشد. یک تحقیق روی زنان باردار مبتلا به آکنه نشان داد که زنان بالای 25 سال کمتر از زنان زیر 25 سال این آکنه را روی گردن و تنه خود داشتند.

چگونه آکنه دوران بارداری را درمان کنیم؟

 شست‌وشو درست صورت:

مو‌های خود را به عقب بکشید و از قرار دادن دست‌ها روی صورت خود خودداری کنید. همچنین ممکن است مفید باشد که به دنبال محصولات مراقبت از پوست و آرایشی باشید که فاقد چربی هستند و برچسب غیر کومدوژنیک دارند و برای ایجاد آکنه فرموله شده‌اند.

 لیزر درمانی:

لیزر درمانی و نور درمانی خاصی که می‌تواند باکتری‌های درون منافذ (و التهاب ناشی از آن را از بین ببرد) نیز برای درمان آکنه در دوران بارداری ایمن توصیه می‌شود. اگر در دوران بارداری هر یک از این درمان‌ها را در نظر می‌گیرید ابتدا یک قرار ملاقات با متخصص پوست بگذارید. این به این دلیل است که برخی از آن‌ها به محلول یا داروی بی‌حس‌کننده نیاز دارند که ممکن است همیشه برای کودک شما مناسب نباشد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد قابل توجهی دارید یا نگران ظاهر خود هستید برای راهنمایی با پزشک خود تماس بگیرید. به همین ترتیب اگر نگران این هستید که از چه محصولاتی برای درمان آکنه خود استفاده کنید نیز با پزشک خود صحبت کنید تا تصمیم بگیرد کدام گزینه برای شما بهترین است.

نتیجه‌گیری:

آکنه ممکن است به اندازه سایر علائم بارداری باعث ناراحتی جسمی شما نشود اما ممکن است در ظاهر شما تاثیر بگذارد. اگر بر عزت نفس شما تاثیر بگذارد کاملاً قابل درک است اما سعی کنید اجازه ندهید شما را ناامید کند و به یاد داشته باشید که گزینه‌های درمانی در دسترس است.

 

منبع:

flo.health

 

10 نشانه گرسنگی نوزاد و 10 نشانه سیر بودن او

نشانه گرسنگی نوزاد

نشانه گرسنگی نوزاد

نشانه های اصلی گرسنگی و سیر بودن نوزاد

سخت ترین قسمت مراقبت از بچه این است که بفهمید آن ها چه می خواهند. این که ندانید به چه دلیل گریه می کنند بسیار ناراحت کننده است. اگر آن ها می توانستند بگویند چه اتفاقی برایشان افتاده حل آن برای پدر و مادر بسیار آسان تر خواهد بود. اگر فکر می کنید گریه نوزاد عزیزتان تنها نشانه گرسنگی اوست سخت در اشتباه هستید.

حالات و تغییرات حرکتی دوست داشتنی او هم بخشی از علامت های گرسنگی و یا حتی سیر بودن نوزاد است که در ادامه این بخش از بیا نی نی به آنها اشاره خواهیم کرد.

نشانه گرسنگی نوزاد

10 علامت اصلی و نشانه گرسنگی نوزاد 

از انجایی که کودکان نمی توانند به طور کلامی با ما ارتباط برقرار کنند تا متوجه شویم چه چیزی به آن ها دهیم. اگر والدین به دقت توجه کنند، نوزادان آن ها سعی می کنند به آن ها چیزی بگویند. آن ها می گویند چه زمانی گرسنه هستند و چه زمانی میل به خوردن دارند.

گریه کردن 

مهم ترین نشانه ای است که کودک گرسنه است گریه کردن است. گریه کردن تنها راه برقراری ارتباط کودک با ما است، زمانی که آن ها نیاز به ملاقات دارند، گریه خواهند کرد.گریه های آن ها به نظر متفاوت خواهد رسید، و بعد از گذشت زمان، مادر شروع به تشخیص آنچه که بچه اش با گریه می خواهد می کند.

گریه گرسنگی معمولا بلند و آهسته است. مشکل این است که گریه کردن یکی از آخرین نشانه های گرسنگی است و اگر مادر زودتر متوجه علائم نشود کودک شروع به گریه می کند.ممکن است مادر قبل از غذا دادن به کودک نیاز به آرام کردن بچه اش را داشته باشد.

گریه نوزاد

بیقراری 

کودک ممکن است شروع به دست و پا زدن کند، اما نشانه دیگری از گرسنگی کودک است. اگر متوجه شدید نوزادتان بی قراری می کند، احتمالا نشانه این است که آن ها گرسنه هستند.

این حالت معمولا زمانی مشاهده می شود که کودک از خواب بیدار می شود. آن ها ممکن است شروع به حرکت در اطراف گهواره کنند و سعی می کنند به مادر نشان دهند که گرسنه هستند. 

مکیدن دست 

همچنین ممکن است متوجه شوید که یکی از دست ها را سمت دهان می برند و سعی می کنند بمکند. وقتی بچه گرسنه است هر چیزی نزدیک دهانش می شود دهان را باز می کند.

مکیدن انگشت

دهان باز 

وقتی گرسنه هستیم غذا می خوریم دهان را باز می کنیم. بچه ها وقتی گرسنه هستند این کار را انجام می دهند. این سرنخی برای مادر آنها است که چیزی در دهان آنها بگذارند تا بتوانند بخورند. اگر مادر این نشانه ها را ببیند، باید هر چه زودتر بچه را تغذیه کند. توجه به نشانه های گرسنگی زودتر از موعد بهتر است تا کودک کمتر ناراحت شود. 

گاهی لبخند 

تشخیص زمانی که به نوزاد چه موقع غذا داده شود سخت است، به خصوص اگر نوزاد با شیر مادر تغذیه شود. یکی از بهترین روش ها برای اطمینان از اینکه نوزادتان درست تغذیه نمی شود و هنوز گرسنه است این است که با دیدن مادر لبخند بزند بله لبخندی مثل شادی از رسیدن به غذا. زمانی که کودک 4 ماهه است، آن ها توانایی ارائه لبخند حقیقی را دارند.

نوزاد گرسنه

نق زدن 

غر زدن یکی از بهترین نشانه های گرسنگی است و از نوزاد شروع می شود. این واکنشی است که آن ها با آن به دنیا می آیند. چیزی است که کودکان هنگام گرسنه بودن و تلاش برای یافتن پستان انجام می دهند. اگر چیزی گونه آن ها را لمس می کند، سرشان را برمی گردانند و سعی می کنند چیزی که فکر می کنند نوک پستان برای خوردن است را پیدا کنند.

 کشیدن پیراهن

 نوزادان خیلی باهوش تر از آنچه فکر می کنیم هستند همیشه سعی می کنند چیزهایی را به ما بگویند. ما فقط باید مطمئن شویم که آنجا هستیم تا آن ها را بشنویم. نشانه دیگر گرسنگی کودک این است که آن ها شروع به کشیدن پیراهن مادر کنند. اگر نوزاد با شیر مادر تغذیه شود، خیلی طول نمی کشد تا یاد بگیرد که غذایش کجاست، بنابراین آن ها در تلاش برای رسیدن به غذا، پیراهن را می کشند.

دست نوزاد

حرکت سر 

نیاز اولیه کودک غذا خوردن است. زمانی که نوزاد تازه متولد شده باشد، واقعا به چیزی بیشتر از این نیاز ندارد. آن ها به غذا، خواب و دوست داشتن نیاز دارند. آن ها بطور غریزی می دانند که چطور بمکن و قورت دهند. زمانی که نوزاد گرسنه است، سر خود را به سمت منبع غذا تغییر خواهند داد.

 تغییرات در صورت

وقتی بدن هادر حال گرسنه شدن هستند، بعضی چیزها اتفاق می افتد. معده قار و قورمی کند، ممکن است کمی به هم فشرده و ناراحت می شویم. این اتفاق برای نوزادان هم می افتد.

تمام این احساسات می تواند باعث ناراحتی کودک شود، و از آنجایی که آن ها ابراز می کنند، می تواند در برخی حالات چهره عجیب و غریب ظاهر شود. این احساسات برای آن ها تازگی دارد.

 حرکت دست و پا

کمی قبل از این در مورد این که چگونه کودکی که گرسنه است شروع به حرکت سریع می کند، صحبت کردیم. این حالت معمولا با بازوها و پاهای آن ها رخ می دهد. اعضای بدن آن ها از کنترل خارج خواهد شد و سعی می کنند به مادر و پدر بگویند که وقت خوردن است.

دستان نوزاد

10 علامت سیری و گرسنه نبودن نوزاد 

علائم گرسنه بودن نوزاد را با هم خواندیم و حالا نوبت به نشانه های سیر بودن نوزاد است که شامل:

بستن لب 

10 علامت گرسنگی کودکان را برایتان ذکر کردیم اما در این قسمت نشانه های سیری آنها را بیان می کنیم. اولی بستن لب است. اگر کسی سعی کند غذا را در دهان آنها فرو کند، لبان خود را محکم به هم نزدیک می کنند.

 رد کردن

 گاهی والدین علائم گرسنگی را اشتباه می گیرند و ممکن است تلاش کنند کودکی را تغذیه کنند که واقعا گرسنه نیست. این زمانی است که آن ها می خواهند به دنبال این نشانه ها بگردند تا مطمئن شوند که بچه آن ها واقعا گرسنه نیست. یک چیز دیگر که نوزادان وقتی سیر می شوند انجام می دهند، پس زدن سینه مادر است.

نوزاد سیر شده

توقف در مکیدن 

 این یکی خیلی ساده به نظر می رسد اگر کودک گرسنه نباشد، مکیدن را متوقف خواهد کرد. مهم نیست که آیا شیر آنها از شیشه شیر است یا سینه مادر. اگر سیر باشند آن ها دیگر غذا نمی خورند.اگر بزور شیر بخورند آن را تف می کنند. 

خوابیدن

این یکی از بزرگ ترین نشانه هایی است که نوزادان سیر دارند آن ها می خوابند. زنانی که با پستان شیر می دهند اغلب شگفت زده می شوند که آیا نوزاد آن ها به اندازه کافی شیر می خورد چرا که به طور مداوم در حین خوردن به خواب می روند.

این کاملا در روزهای اولیه تولد رایج است و مادران تشویق می شوند نوزاد خود را برای خوردن بیدار کنند. وقتی نوزاد رشد می کند، مادر نیازی به نگرانی زیاد ندارد.

خوابیدن نوزاد

جالب تر شدن مسائل اطراف

 زمانی که نوزادی گرسنه است، تنها چیزی که برای آن ها اهمیت دارد، خوردن غذا است. این تنها چیزی است که آن ها به آن علاقه دارند و هیچ تلاشی برای سرگرم کردن آن ها فایده ندارد. اگر نوزاد سیر شود،کارهای جالبی انجام می دهند.

 زیاد گریه کردن

 گریه کردن نیز راه خود را به این بخش نیز باز کرده است. دلیل آن این است که گریه تنها راه برقراری ارتباط است. زمانی که گرسنه هستند گریه خواهند کرد، اما زمانی که به آنها غذا داده می شود هم گریه میکنند یعنی در این وضعیت نوزاد گرسنه نیست و مشکل دیگری دارد.

گریه زیاد از حد

کشش

 بسیاری از ما فکر می کنیم که فقط صبح ها یا بعد از اتمام کار کش می آوریم. این کشش راهی برای گرم کردن بدن است. در حالی که این درست است، ما همچنین زمانی که راضی هستیم انجام می دهیم.

 تغییرات الگو

 زمانی که فردی کودک دارد، مهم است واقعا نحوه کار فرزندشان را مطالعه کنند. اگر بدانیم بچه چه زمانی به چه چیزی ندارد.اگر مادر در طول شیردهی متوجه تغییر مکیدن نوزاد شود که با فشار کمتری پستان را می مکد نوزاد در حال سیر شدن است.

از بین رفتن نشانه های گرسنگی

این یکی دیگر از نشانه ها است که کاملا بدیهی به نظر می رسد. اگر تمام نشانه های گرسنگی را در نوزاد نبینیم در واقع سیر شده.