دسته: بارداری و زایمان

نی‌نی سایت: من مادر دو فرزند هستم؛ یک دختر 11 ساله و یک پسر 2/5 ساله. بچه دوم ما یعنی «صدرا» با رضایت و آمادگی کامل ما، یعنی من و پدرش به دنیا آمد؛ برخلاف دخترم «هستی» که غافلگیرمان کرد. فکر می‌کردم تجربه دوم آسان‌تر است و خیلی از مسائل برایم حل شده باشد و دیگر خبری از سختی‌ها و گرفتاری‌های بچه اولم نباشد. به خصوص درباره شب بیداری‌ها و تغذیه او؛ چون در مورد «هستی» در این موارد خیلی اذیت شده بودم. منتظر بودم که زودتر بچه به دنیا بیاید تا به قول معروف فقط لذت وجود یک بچه کوچک با تمام شیرینی‌هایش را ببرم. به خصوص که همه می‌گفتند نگهداری از بچه دوم خیلی روبه‌راه‌تر از بچه اول می‌شود؛ بچه هم کم آزار و اذیت‌تر، آروم‌تر و بی‌دردسرتر می‌شود! البته نمی‌دانم بر چه پایه و اساسی این حرف را می‌زدند اما به هر حال من هم دلم را به همین حرف‌ها خوش کرده بودم. اما زهی خیال باطل…!
صدرا که به دنیا آمد، دردسرهای عجیب و غریب من هم کلید زده شد. بعد از زایمان و روزهای اول تولد صدرا بود که موقع تعویض پوشک متوجه یک زخم کوچک داخل مقعدش شدم. ابتدا با خودم فکر کردم که شاید موقع زایمان توسط پرستاران بی‌احتیاطی شده و این زخم به خاطر برخورد یا کشیده شدن یک جسم تیز به وجود آمده اما زخم هر روز بزرگ‌تر می‌شد و داشت در قسمت‌های دیگر بدنش نیز ظاهر می‌شد؛ روی پاها روی ساقش و پشت دستش و از همه بدتر وضعیت فجیعی که روی صورتش بود. طوری که دو طرف گونه‌هایش، پیشانی و چانه‌اش حتی پشت پلک چشمانش کاملا زخم شده بود و حتی گاهی خونریزی می‌کرد!

حال من در آن روزها اصلا تعریفی نداشت. هنوز از دردهای زایمان سزارین خلاص نشده بودم و شیرینی بچه‌دار شدن را زیر زبانم احساس نکرده بودم که نگران و خسته و درمانده و حیران به دنبال دوا و درمان افتادم. دست به هر درمانی زدیم از امتحان کردن چندین دکتر متخصص اطفال و داروهای گران قیمت تا روش‌های خانگی و گیاهی! در نهایت یک جمع‌بندی کلی راجع به مشکلش داشتم که البته بیشتر به مدد سرچ خودم در اینترنت بود. آن هم اینکه این بیماری یک اگزمای پوستی شایع بود که اگر اشتباه نکنم در مورد 40 درصد نوزادان وجود داشت و قابل درمان قطعی نبود، فقط می‌شد تا حدی کنترلش کرد.
قسمت سخت قضیه اینجا بود که باید شیر خودم را به تعبیر دکترها «موقتا» قطع می‌کردم و یک نوع شیر خشک رژیمی به صدرا می‌دادم. گفتم به تعبیر دکترها «موقتا» چون به نظرم آنها از این نکته غافل بودند که وقتی شیشه و پستانک به دهان نوزاد مزه کند، دیگر سینه مادر را نخواهد گرفت، مگر در موارد استثنا. همین طور هم شد؛ البته مشکل دو تا هم شد، اول اینکه شیر خشک رژیمی اصلا به مزاج بچه نساخت و سیستم گوارشی پسرم را کلا به هم ریخت. به شکلی که زمان کار کردن شکمش به شعاع یک متری اطراف او بوی بسیار زننده‌ای به مشام می‌رسید؛ طفلکی صدرای من شده بود سوژه خنده! مشکل دوم هم این بود که طبق پیش بینی‌ام او را از وابستگی به شیر خودم درآورد. از همه بدتر اینکه، بعدها فهمیدم شیرخشک تجویزی پزشک محترم هیچ تاثیری در درمان این مشکل نداشته است! و فقط باعث شد که پسرم کم کم تمایلی به خوردن شیر خودم نشان ندهد، تا جایی که در پنج ماهگی او کاملا شیرخشکی شده بود.
خلاصه آنقدر این در و آن در زدم و این مساله را با همه آنهایی که بچه کوچک داشتند، در میان گذاشتم تا اینکه یک تجویز نظر مرا به خودش جلب کرد. دو نفر از خانم‌های باتجربه که از آشنایان بودند، اعتقاد داشتند که با ترکیب دو پماد کالاندولا و تریامسینولون این مشکل برطرف می‌شود. خب، نسبت به آن کارهایی که قبلا امتحان کرده بودم، راه‌حل ساده‌ای بود و به نظر بی خطر و کم عوارض می‌آمد. به همین دلیل با خودم گفتم من که این همه کار کردم و این همه داروهای مختلف و گران قیمت را امتحان کردم، این راه را هم بروم اما نتیجه غیر قابل باور بود! این دو کرم ساده و پیش پا افتاده بهتر از تمام داروهای عجیب و غریب و خارجی تجویزی دکترها عمل کرد. چیزی نگذشت که به طرز عجیبی زخم‌ها شروع به خوب شدن کرد! این درمان ساده آنقدر مفید بود که الان بعد از گذشت دو سال، صدرا گاهی به خاطر گردوخاک یا مالیدن بعضی خوراکی‌ها به پوستش نشانه‌های خیلی کوچکی از بیماری سابق را نشان می‌دهد که من سریعا اقدام می‌کنم و با صابون گلیسیرینه کودک صورتش را می‌شویم و مقدار خیلی کمی از همان ترکیب را به موضع مورد نظر می‌مالم و خلاص! تنها ظرافت کار این است که باید مراقب باشم این ترکیب را اطراف چشم بچه نمالم و اگر اشتباها این اتفاق افتاد از پماد هیدروکورتیزن که استریل چشمی است، استفاده کنم.
خلاصه با این روش من توانستم به لطف خدا و به کمک استفاده از تجربه اطرافیان از پس خان اول بچه‌داری بربیایم. این اولین نبرد من و اولین مشکل بچه دوم بود اما این داستان ادامه دارد…

مامان صدرا

نی‌نی سایت: بسیاری از خانم‌های باردار بعد از وضع حمل و به دنیا آوردن نوزاد سالم یک دغدغه جدید پیدا می‌کنند. این دغدغه مربوط می‌شود به کوچک کردن یک شکم بزرگ و اغلب شل و افتاده به شکمی که قبل از بارداری داشته‌اند! اما انجام این کار چطور امکانپذیر است و از چه راه‌هایی می‌توان به این هدف رسید.
مادران برای این مشکل معمولا سه راه‌حل کلی را در پیش می‌گیرند که ما آنها را برای شما برشمرده و مزایا و معایب هر کدام را با استفاده از نظرات کارشناسان به آنها اضافه می‌کنیم تا خودتان بخوانید و تصمیم بگیرید که برای شما کدام روش بهتر است.

1. تغذیه 
برخی از مادران بعد از زایمان سعی می‌کنند به سرعت به وضعیت قبل از بارداری برگردند و برای این کار از راه رژیم غذایی وارد می‌شوند و میزان کربوهیدارت دریافتی خود را کاهش می‌دهند. این دسته از زنان فکر می‌کنند که رساندن پروتیین و مواد مغذی به بدن‌شان برای تغذیه نوزاد و داشتن شیر مورد نیاز او کافی است. اما غزاله زمانی، کارشناس تغذیه درباره اهمیت تغذیه مادر در دوران شیردهی و تاثیر آن روی سلامت نوزاد می‌گوید: غذای مادر در دوران شیردهی باید کافی و غنی از همه مواد غذایی اصلی باشد و نباید گروهی از مواد غذایی را حذف کرد. چرا که مادری که تغذیه کافی دارد، شیر کافی تولید خواهد کرد و کودک سالمی خواهد داشت. 
او درباره میزان کالری مورد نیاز بدن مادر و گروه‌های غذایی توضیح می‌دهد: میزان احتیاج کالری مادر شیرده عبارت است از 500 کالری اضافه که جهت سوخت‌وساز بدن مادر و تولید شیر مورد نیاز است. به همین دلیل مادر باید در دوران شیردهی مواد پروتئینی، کلسیم، ویتامین، کربوهیدرات و مواد مغذی بیشتری مصرف کند. پس مصرف میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین، کربوهیدرات‌هایی مانند برنج، پاستا، نان، سیب‌زمینی و لبنیات که سرشار از کلسیم هستند توصیه می‌شود.
این کارشناس تغذیه تاکید می‌کند که نه باید از میزان این کالری دریافتی کم شود و نه باید در آن بیش از حد زیاده‌روی کرد و می‌گوید: می‌توان مصرف چربی‌ها و شیرینی‌ها را کاهش داد و به جای آن سبزیجات و مواد غذایی مفید را جایگزین کرد تا به کم کردن وزن در دوران شیردهی کمک کند.
نکته بعدی در مورد مواد غذایی است که برخی از مادران برای لاغری مصرف می‌کنند. مانند نوشیدن دم‌کرده‌های گیاهی یا جایگزین کردن قند مصنوعی به جای قندهای دریافتی روزانه. اما غزاله زمانی به این دسته از مادران هشدار می‌دهد که برخی از این مواد غذایی می‌تواند مشکل‌ساز و به طور کلی در زمان شیردهی ممنوع باشد: گاهی دمنوش‌های گیاهی مانند چای نعناع و گل گاوزبان موجب بروز اثرات جانبی مثل تهوع و استفراغ در مادر می‌شوند و ترکیبات این نوشیدنی‌ها وارد شیر شده و امکان دارد همین اثرات در نوزاد هم بروز کند. در مورد قند مصنوعی هم باید گفت از آنجا که تاثیر قندهای مصنوعی بر شیر مادر و سلامت نوزاد نامشخص است، بهتر است در حد اعتدال مصرف شوند. 

2. ورزش
بهترین گزینه مادران باردار پس از زایمان و برگرداندن زیبایی به بدن‌شان ورزش است. مادرانی که زایمان طبیعی و بدون مشکلی را پشت سر می‌گذارند می‌توانند ظرف چند روز برنامه ورزشی خود را شروع کنند. حتی برای مادرانی که زایمان سزارین انجام می‌دهند یا زایمان‌های طبیعی سختی را پشت سر می‌گذارند حداکثر چند هفته زمان کافی است تا بتوانند به ورزش بپردازند.
برخی از کارشناسان اعتقاد دارند که زمان طلایی تاثیر ورزش روی بدن زنان بعد از زایمان تا 6 ماه بعد از وضع حمل است و در این زمان می‌توان تغییرات مثبتی برای کوچک کردن شکم ایجاد کرد. این دسته از زنان می‌توانند برنامه ورزشی خود را با حرکات نرمشی و کششی در خانه آغاز کنند و سپس به وزرش‌های هوازی و ایروبیک در خارج از خانه برسند. پیاده‌روی یکی از بهترین گزینه‌هاست که به راحتی قابل انجام است و در روحیه مادران نیز تاثیر مثبتی دارد. البته باید توجه داشته باشند که در ابتدای کار بدن‌شان را زیاد تحت فشار نگذارند و با شدت متوسط ورزش را انجام دهند. 30 دقیقه ایروبیک گزینه بعدی است که به تدریج می‌تواند به یک ساعت در روز برسد. البته این ورزش را نیز می‌توان در محیط خانه و با استفاده از ویدئوهای ورزشی که در بازار موجود است انجام داد اما خارج شدن از خانه و اختصاص دادن زمانی در روز برای خودتان بدون دردسر بچه‌داری در حفظ روحیه مثبت شما بسیار موثر است.
در مراحل بعدی دوچرخه سواری، یوگا، پیلاتس یا شنا را نیز می‌توان به برنامه ورزشی استفاده کرد. البته بهتر است اگر شما سابفه بیماری خاصی دارید قبل از هر ورزشی با پزشک خود مشورت کنید.

 3. جراحی زیبایی
برخی از زنان از این روش برای کوچک کردن شکم خود استفاده می‎کنند. در این روش که طی یک عمل جراحی روی پوست شکم و توسط متخصصان جراحی‌های پلاستیک انجام می‌شود پوست شکم کشیده شده و قسمت‌های اضافه حذف می‌شوند.
این روش برای کسانی توصیه می‌شود که دوره طلایی کوچک کردن شکم را از دست داده‌اند یا به خاطر زایمان‌های پی‌درپی امکان کوچک کردن شکم را ندارند.
دکتر حمیدرضا مفرد، فوق تخصص جراحی پلاستیک درباره زنانی که قصد انجام این عمل زیبایی را دارند، می‌گوید: بسیاری از خانم‌ها بعد از زایمان علاقه دارند عمل ابدومینوپلاستی یا کشیدن پوست شکم را انجام دهند تا از افتادگی و شل شدن آن جلوگیری کنند. البته برای انجام این عمل باید حداقل یک سال از تاریخ زایمان فرد گذشته باشد و می‌توانند در زمان مناسب عمل‌های زیبایی را با هم انجام دهند. این متخصص توضیح داد: خانم‌هایی که به عمل‌های زیبایی دیگر مانند کوچک کردن سینه نیز علاقه دارند می‌توانند بعد از گذشت این زمان مراجعه و چند کار زیبایی را همزمان روی بدن خود انجام دهند. حتی عمل زیبایی کوچک کردن سینه  سینه اما از کاهش قدرت شیردهی پستان‌های خود نگران هستند، گفت: عمل‌های ماموپلاستی که برای کوچک کردن سینه انجام می‌شود و در آن‌ها قسمتی از بافت سینه برداشته می‌شود، مشکلی در شیردهی آینده پستان ایجاد نمی‌کند.