دسته: بارداری و زایمان

مادران باردار روزانه چند لیوان شیر بخورند

یکی از مهم ترین و اصلی ترین نکات در سلامتی جنین ، تغذیه مادران باردار می باشد. زیرا رشد و نمو کامل جنین رابطه تنگاتنگی با تغذیه مادر داشته، تامین نیازهای او با دریافت مواد مغذی مادر عجین شده، تنها راه برآوردن نیازهای انرژی و ساختاری او به واسطه جفت است. به علاوه تغییرات فیزیولوژیک خاص این دوران را نیز باید مد نظر داشت چرا که متابولیسم موادغذایی و حتی نیاز به آنها در این مدت تغییر می یابد. بنابراین توجه به این تغییرات وتنظیم یک برنامه غذایی متناسب با آن در این دوران ضروری به نظر می رسد.

بدون شک یکی از بزرگترین آرزوهای تمامی زنان، داشتن نوزادی سالم و تندرست است. به این جهت تمامی مادران سعی بر آن دارند تا عوامل مؤثر بر بهبود روند بارداری و نتیجه آن را مورد بررسی قرار دهند و تا جای ممکن از عوامل زیان آور دوری جویند. تغییرات زیادی در اثر بارداری در بدن مادر به وجود می آید و عوامل زیادی در تعیین روند صحیح بارداری و نتیجه بارداری موثر هستند.

ماست و لبنیات و شیر، مواد بسیار مهم و مغذی برای دوران بارداری است. لبنیات و ماست 28 درصد از نیاز به کلسیم و پروتئین و فیبر و موادمعدنی و ویتامین ها را تامین می کند. محصولات لبنی میزان زیادی از احتیاجات غذایی را برآورده می کند، به خصوص کلسیم و پروتئین که در بدن مادر ذخیره می شود، برای استخوان سازی بدن جنین لازم است.

کلسیم ماده اصلی تشکیل دهنده استخوان و دندان است و در صورتی که کلسیم مادر کافی نباشد جنین از کلسیم استخوان های مادر استفاده می کند که باعث می شود مادر در آینده دچار پوکی استخوان شود.

مادران باردار روزانه یک لیوان شیر بخورند

هر زن باردار حداقل روزانه باید یک لیوان شیر بخورد و در صورتی که از مزه شیر راضی نیست می تواند به صورت شیر کاکائو و یا با ریختن در سوپ یا هر روش دیگر آن را مصرف کند.

آن دسته از مادرانی که مشکل گوارشی دارند و شیر برایشان قابل تحمل نیست، می توانند معادل آن یعنی یک فنجان، ماست یا پنیر مصرف کنند.

بستنی هم به علت داشتن شیر منبع خوبی از کلسیم است اما از آنجایی که زن باردار باید معادل یک فنجان و نیم از آن را مصرف کند و بستنی سرشار از شکر است برای سلامت مادر ضرر دارد و باید توجه داشت زیاد از اندازه مصرف نشود.

و همچنین مصرف شیر باعث شاداب تر شدن پوست جنین شده و کلسیم و فسفر باعث بهتر شدن لطافت پوست می گردد. بنابراین مصرف شیر می تواند روز زیبایی جنین شما نیز اثرگذار باشد.

رابطه وزن جنین و مصرف شیر در مادران باردار

نتایج بررسی های اخیر انجام شده نشان داد ، که مصرف شیر بیش از 3 لیوان در روز با وزن گیری جنین در 3 ماهه سوم بارداری در رابطه مستقیم است. وزن هنگام تولد این نوزادان حدود 135 گرم بیشتر از نوزادانی بود که مادران آنها در طول بارداری شیر مصرف نکرده اند یا مقدار مصرف شیر آنها محدود به یک لیوان بوده است.همچنین اندازه دور سر این نوزادان، cm3/2 بیشتر از دیگر نوزادان بوده است. البته مصرف شیر توسط مادر بر رشد قدی جنین تاثیر نداشته است.

آهنگ گوش دادن در بارداری را فراموش نکنید

می خواهیم از فواید و تاثیرات مثبت گوش دادن به موسیقی در زنان باردار بگوییم و آن ها را از مزایای شنیدن موسیقی آگاه سازیم به عنوان مثال شنید اپرا می تواند در افزایش ضربان قلب کودک تاثیرگذار باشد چون جنین در محیطی ساکت و تاریک به سر می برد و با شنیدن موسیقی به جنب و جوش و تکاپو می افتد.

نوزادان در هفته شانزدهم در داخل رحم مادر به موسیقی واکنش نشان داده و آواز می خوانند.
جنین درون رحم مادر پس از چهار ماهگی به موسیقی واکنش نشان می دهد و حرکت های او نسبت به موسیقی قابل لمس هستند و می توان فهمید از دوران جنینی انسان به موسیقی عکس العمل نشان می دهد.

اهنگ گوش دادن خانم های باردار

جنین انسان پس از گذشت 20 هفته از تشکیل نطفه می تواند صداهای خارج و موسیقی را بشنود. تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد آن ها می توانند آنچه را که در محیط رحم مادرشان می شنوند، پس از 12 ماه از تولد به خاطر آورند و در برابر آن واکنش نشان دهند.دکرت الکساندر لامونت در سخنرانی خود دربارۀ روانشناسی موسیقی در دانشگاه کله، می گوید:همیشه فکر می کردم رحم مادر جای بسیار شلوغ و پرتلاطمی است ولی در حقیقت محیطی بسیار ساکت است. بنابراین کودک باید قادر به شنیدن و احساس کردن صدای اطراف خود در خارج از رحم باشد. البته قابل ذکر است که منظور از شنیدن، واکنش و تأثیری است که صداها و فرکانس بر روی جنین می گذارد.

چه نوع موسیقی برای کودکان بهتر است؟
هر نوع موسیقی که خودتان دوست دارید، قابل اجراست و می توانید از آن نیز برای جنین و یا کودک خود استفاده کنید ولی ترجیحاً آرامش بخش باشد. لازم به ذکر است فرکانس های بم بهتر می توانند در مایع درون رحم به حرکت درآیند و برای جنین قابل شنیدن باشند.

موسیقی چه تأثیری بر جنین می گذارد؟
در آزمایش های انجام شده روی یک خوانندۀ اپرا به نام کاترین سنگلتن، مشخص شد اپرا، ضربان قلب کودک را تغییر می دهد و این امر زمانی که تنالیته و ریتم موسیقی عوض می شود، کاملاً محسوس است. لذا استفاده از موسیقی های کلاسیک به خصوص موسیقی موتسارت تأثیر بسزایی بر کودک و جنین دارد.یک خواننده پاپ اعتقاد دارد موسیقی را که در زمان بارداری همسرش برای پسرشان اجرا کرده است، ماه ها بعد از فراغت همسر از زایمان، بر فرزندشان تأثیر گذارده است. او می گوید:قبل از آنکه پسرمان متولد شود، بارها از یک موسیقی مشخص استفاده کردم. بعدها زمانی که کودکمان 4 ماهه شد، هنگامی که گریه می کرد، با گوش دادن و شنیدن این آهنگ لبخند می زد و ساکت می شد.دکتر لامونت عقیده دارد؛ اگر در سه ماه آخر بارداری از یک موسیقی مشخص ترجیحاً کلاسیک برای جنین استفاده شود، او در یک سالگی با شنیدن آن واکنش نشان می دهد و موسیقی را درک می کند.

به عقیدۀ کاترین سنگلتن تأثیر موسیقی که کودک در رحم مادر خود بارها گوش می دهد حتی بیش از 12 ماه است. او می گوید:زمانی که در ماه پنجم بارداری خود بودم در حال اجرای قطعه موسیقی ای بودم و فرزندم در تمام این مدت این قطعه را می شنیده است. هنگامی که کودکم 5 سال داشت بار دیگر این قطعه را اجرا کردم و او به مدت 3 ساعت بدون آنکه کوچک ترین حرکتی از خود نشان دهد یا خسته شود به این اجرا گوش می داد.

رابطه سن بارداری با ابتلای فرزندان به اوتیسم

نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد احتمال ابتلا به اختلال اوتیسم درفرزندان والدینی که در سنین بالا نسبت به بچه دار شدن اقدام می کنند به نسبت والدین جوان ، بیشتر است در حالی که بارداری و زایمان در مادران کم سن خطر شیزوفرنی را در کودک افزایش می دهد.

اوتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی ( از نوع روابط اجتماعی ) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می شود. علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز می کند و علت اصلی آن ناشناخته است. قابل ذکر است که وضعیت اقتصادی، اجتماعی ، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی خاصی در بروز اوتیسم ندارد. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تاثیر می گذارد. در واقع کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم ، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی ، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی، دارای مشکل هستند و این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می کند.

در نتیجه این مطالعات و با توجه به آنالیز اطلاعات موجود، مشخص شد که احتمال ظهور اوتیسم در فرزندان افرادی که در سنین بالا تر اقدام به بچه دار شدن می کنند بسیار بیشتر از والدین جوان است. این موضوع در حالی است که بر اساس این مطالعات مشخص شد سن زیاد والدین ارتباطی به ظهور شیزوفرنی نداشته و تنها در افزایش خطر ابتلا به اوتیسم تاثیر گذار است. در حالی که از سوی دیگر در این مطالعات مشخص شد سن کم مادران در هنگام زایمان ، عامل مهمی در افزایش ظهور اختلال شیزوفرنی در فرزندان است.

بارداری در سنین بالا احتمال ابتلا به اوتیسم را افزایش میدهد

رابطه سن بارداری با ابتلای فرزندان به اوتیسم

نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد احتمال ابتلا به اختلال اوتیسم درفرزندان والدینی که در سنین بالا نسبت به بچه دار شدن اقدام می کنند به نسبت والدین جوان ، بیشتر است در حالی که بارداری و زایمان در مادران کم سن خطر شیزوفرنی را در کودک افزایش می دهد.

اوتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی ( از نوع روابط اجتماعی ) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می شود. علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز می کند و علت اصلی آن ناشناخته است. قابل ذکر است که وضعیت اقتصادی، اجتماعی ، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی خاصی در بروز اوتیسم ندارد. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تاثیر می گذارد. در واقع کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم ، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی ، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی، دارای مشکل هستند و این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می کند.

در نتیجه این مطالعات و با توجه به آنالیز اطلاعات موجود، مشخص شد که احتمال ظهور اوتیسم در فرزندان افرادی که در سنین بالا تر اقدام به بچه دار شدن می کنند بسیار بیشتر از والدین جوان است. این موضوع در حالی است که بر اساس این مطالعات مشخص شد سن زیاد والدین ارتباطی به ظهور شیزوفرنی نداشته و تنها در افزایش خطر ابتلا به اوتیسم تاثیر گذار است. در حالی که از سوی دیگر در این مطالعات مشخص شد سن کم مادران در هنگام زایمان ، عامل مهمی در افزایش ظهور اختلال شیزوفرنی در فرزندان است.

بارداری در سنین بالا احتمال ابتلا به اوتیسم را افزایش میدهد

اضطراب جدایی در شیرخواران

معمولاً اضطراب جدایی از 6 تا 7 ماهگی آغاز می شود اما در سن 10 تا 18 ماهگی به اوج خود می رسد. غالباً این اضطراب زمانی شروع می شود که شما یا همسرتان خانه را برای رفتن به محل کار یا انجام کاری دیگر ترک می کنید.

اغلب کودکان شیرخوار هنگام روبرو شدن با افراد ناآشنا و غریبه به طور ناگهانی دچار اضطراب می شوند، اضطراب جدایی یک مرحله طبیعی از روند رشد کودک است.