دسته: بارداری و زایمان

بارداری بعد از انتقال جنین چگونه است؟ چند روز بعد از انتقال جنین لانه گزینی میکند؟ این‌ها پرسش‌هایی است که در این مقاله پاسخشان را ارائه می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• چند روز بعد از انتقال جنین لانه گزینی میکند؟
• اولین اسکن بارداری پس از انتقال جنین چه زمانی باید انجام شود؟
• چگونه می‌توان اولین اسکن بارداری را پس از درمان آی وی اف انجام داد؟
• چه چیزهایی در اولین اسکن بارداری بعد از درمان آی وی اف دیده می‌شود؟
• نشانه های انتقال جنین موفق
• خلاصه

چند روز بعد از انتقال جنین لانه گزینی میکند؟
لانه گزینی یعنی چسبیدن جنین به لایه اندومتر رحم که به طور طبیعی در بازه زمانی 24 تا 36ساعت پس از انتقال جنین رخ می‌دهد.

بعد از انتقال لانه گزینی چند روز طول می کشد؟
لانه گزینی در روش آی وی اف، بین 1 تا 5روز پس از انتقال جنین انجام می‌شود که معادل روزهای 20 تا 24 در یک سیکل قاعدگی نرمال 28روزه است.

اولین اسکن بارداری پس از انتقال جنین چه زمانی باید انجام شود؟
اولین اسکن بارداری باید بین هفته 5 تا 7بارداری انجام شود. برای محاسبه بارداری بعد از انتقال جنین از طریق آی وی اف، باید همیشه تاریخ آخرین دوره قاعدگی را 14روز قبل از بازیابی تخمک تعیین کنید.

دقیقا یک ماه پس از انتقال جنین زمان بسیار خوبی برای انجام اسکن و بررسی این موضوع است که آیا بارداری در حال پیشرفت است یا نه.

دقیقا یک ماه پس از انتقال جنین زمان بسیار خوبی برای انجام اسکن و بررسی این موضوع است که آیا بارداری در حال پیشرفت است یا نه.

چگونه می‌توان اولین اسکن بارداری را پس از درمان آی وی اف انجام داد؟
سونوگرافی باید به صورت واژینال انجام شود چون تصاویر را واضح‌تر نشان می‌دهد و دقیق‌تر است. درباره انجام سونوگرافی واژینال نگران نباشید، این سونوگرافی بر بارداری تاثیر منفی ندارد.

چرا انجام اسکن بارداری بین هفته ششم و هفتم بارداری مهم است؟
انجام اسکن بارداری بین هفته ششم و هفتم بارداری به این دلایل مهم است:
1- می‌توانید مطمئن شوید که حاملگی داخل رحمی است و احتمال حاملگی خارج از رحم رد می‌شود.
2- می‌توانید متوجه شوید که حاملگی تک یا چند قلو است.
3- در این زمان، پزشک می‌تواند ارزیابی کند که آیا تکامل حاملگی آنطور که باید باشد، پیش می‌رود یا نه.

چه چیزهایی در اولین اسکن بارداری بعد از درمان آی وی اف دیده می‌شود؟
در اولین اسکن بعد از آی وی اف که در هفته 6 یا 7بارداری انجام می‌شود، پزشک این موارد را مشاهده می‌کند:

1- کیسه بارداری
اندازه متوسط کیسه بارداری در هفته ششم، حدود 14 میلی‌متر است، اما این مقدار در افراد مختلف بسیار متفاوت است، کیسه‌هایی که بسیار کوچک‌تر و بسیار بزرگ‌تر هستند، غیر طبیعی تلقی نمی‌شوند.

2- کیسه زرده
شکل گرد و سفید کیسه زرده، شبیه فولیکول‌ها در هنگام تحریک است. اندازه آن در حدود 3 تا 4میلی‌متر است.

3- ضربان قلب
ضربان قلب جنین معمولا در حدود هفته 6 ظاهر می‌شود. ضربان قلب جنین در این زمان بین 90 تا 110ضربه در دقیقه است و در هفته‌های بعدی افزایش می‌یابد.

4- جنین
جنین به کیسه زرده چسبیده است. در هفته 6 گاهی اوقات هنوز دیده نمی‌شود، چون اندازه آن بین 2 تا 8میلی‌متر است.

نشانه های انتقال جنین موفق
نشانه‌های انتقال جنین موفقیت‌آمیز عبارتند از:

• لکه‌بینی
• گرفتگی
• درد سینه
• خستگی
• حالت تهوع
• نفخ
• ترشح
• افزایش ادرار
• پریود نشدن
• بدون علامت

1- خونریزی یا لکه‌بینی
خونریزی خفیف یا لکه‌بینی، اغلب اولین علامت بارداری است.
لکه‌بینی می‌تواند نشان‌دهنده لانه گزینی باشد، به این معنی که جنین در دیواره رحم شما کاشته شده است.
لکه‌بینی هنگام مصرف داروهای هورمونی مانند پروژسترون در طول دوره 2هفته پس از انتقال جنین هم یک اتفاق رایج است.

2- گرفتگی
گرفتگی یا کرامپ، یکی از اولین نشانه‌هایی است که از موفقیت‌آمیز بودن انتقال جنین خبر می‌دهد.
اما قبل از این‌که آزمایش بارداری بدهید، این موضوع را مد نظر داشته باشید که گرفتگی خفیف می‌تواند به دلیل پروژسترونی باشد که باید مصرف کنید.

3- درد سینه
یکی از علائم اولیه بارداری، برای برخی افراد، درد سینه است.
اگر سینه‌های شما متورم یا حساس به لمس هستند و هنگام تماس، درد دارند، این نشانه می‌تواند علامت انتقال جنین مثبت باشد.
خوب است بدانید که حساسیت پستان‌ها به دلیل تاثیر هورمون‌های بارداری است.
البته سینه‌های دردناک می‌تواند یکی از عوارض جانبی داروهای هورمونی باشد که لازم است مصرف کنید. پروژسترون تزریقی و خوراکی هم از علل ایجاد حساسیت در سینه‌هاست.

4- خستگی و خواب‌آلودگی
احساس خستگی و خواب‌آلودگی، بخشی معمولی از بارداری است، اما ممکن است در اوایل زمانی که سطح پروژسترون شما افزایش می‌یابد، احساس خواب‌آلودگی بیشتری داشته باشید.
به طور کلی، اکثر خانم‌ها در زمان مقرر پریود خود هم احساس خستگی دارند. در حالی که خستگی می‌تواند نشان‌دهنده انتقال جنین موفق باشد، می‌تواند فقط یک عارضه جانبی از داروهای مختلف باروری محسوب شود.
شایع‌ترین علت خستگی، افزایش سطح پروژسترون است.

5- حالت تهوع
حالت تهوع معمولا در ماه دوم بارداری شروع می‌شود، بنابراین لزوما علامتی نیست که در 2هفته پس از انتقال جنین متوجه آن شوید.

6- نفخ
افزایش سطح پروژسترون، عامل نفخ اضافی اطراف شکم است. هنگامی که این هورمون افزایش می‌یابد، مانند زمانی که باردار هستید یا داروهای باروری مصرف می‌کنید، می‌تواند باعث کند شدن عملکرد دستگاه گوارش و نفخ بیشتر از حد شود.
نفخ ممکن است قبل از قاعدگی، در بارداری، یا هنگام مصرف پروژسترون و سایر داروها در طول لقاح آزمایشگاهی و پس از انتقال جنین رخ دهد.

افزایش ترشحات واژن هم می‌تواند نشانه اولیه بارداری باشد. اگر تغییرات در نتیجه انتقال موفقیت‌آمیز جنین باشد، ممکن است در هفته‌های اولیه بارداری متوجه ترشحات رقیق، سفید و همراه با بوی ملایم شوید.

7- تغییرات در ترشحات واژن
اگر پروژسترون مصرف می‌کنید (به صورت شیاف، ژل یا قرص واژینال)، ممکن است متوجه تغییراتی در ترشحات واژن شوید که ربطی به مثبت بودن تست بارداری ندارد.
سوزش، خارش، ترشح و عفونت‌های قارچی، همگی از عوارض استفاده از کپسول یا شیاف واژینال هستند.
افزایش ترشحات واژن هم می‌تواند نشانه اولیه بارداری باشد. اگر تغییرات در نتیجه انتقال موفقیت‌آمیز جنین باشد، ممکن است در هفته‌های اولیه بارداری متوجه ترشحات رقیق، سفید و همراه با بوی ملایم شوید.

8- افزایش نیاز به ادرار کردن
مراجعه‌های پی در پی به دستشویی در آخر شب و حتی در طول روز، می‌تواند نشانه‌ای از بارداری باشد.
برخی از افراد حتی قبل از اینکه پریود شوند هم متوجه افزایش دفعات ادرار خود می‌شوند. اما به احتمال زیاد، این یکی دیگر از علائمی است که پس از پریود نشدن متوجه آن خواهید شد.
افزایش دفعات ادرار، نتیجه افزایش هورمون بارداری اچ سی جی و افزایش پروژسترون است. اگر انتقال جنین موفقیت‌آمیز باشد، افزایش نیاز به ادرار کردن نتیجه خون اضافی در بدن شماست.
البته افزایش ادرار می‌تواند نشانه‌ای از عفونت دستگاه ادراری هم باشد، پس اگر علائم زیر را دارید، به پزشک مراجعه کنید:

• ادرار دردناک
• فوریت برای ادرار کردن
• خونریزی
• تب
• تهوع و استفراغ

9- پریود نشدن
عقب افتادن قاعدگی می‌تواند نشانه بارداری باشد، به‌ویژه اگر چرخه قاعدگی شما مرتب است.

گاهی هم انتقال جنین موفق، هیچ علامتی ندارد. در واقع، 10 تا 15درصد از بیماران اصلا علامتی ندارند، اما تست بارداری‌شان مثبت است.

10- بدون علامت
اگر پس از خواندن این لیست متوجه شدید که هیچ‌یک از این علائم را ندارید، نگران نشوید. این‌که علائم خاصی را تجربه نمی‌کنید، به این معنی نیست که انتقال جنین موفقیت‌آمیز نبوده است. گاهی هم انتقال جنین موفق، هیچ علامتی ندارد.
در واقع، 10 تا 15درصد از بیماران اصلا علامتی ندارند، اما تست بارداری‌شان مثبت است.
تنها راه مطمئن برای دانستن اینکه آیا انتقال جنین شما موثر بوده، مثبت شدن تست بارداری است.

خلاصه
لانه گزینی به طور طبیعی در بازه زمانی 24 تا 36ساعت پس از انتقال جنین رخ می‌دهد، اما لانه گزینی در روش آی وی اف، بین 1 تا 5روز پس از انتقال جنین انجام می‌شود. شما باید اولین اسکن بارداری را بین هفته 5 تا 7بارداری انجام دهید. حساسیت و درد سینه‌ها، افزایش دفعات ادرار کردن، گرفتگی یا کرامپ، پریود نشدن، نفخ و تغییرات در ترشحات واژن، برخی از علائمی است که نشان می‌دهد لانه گزینی بعد از انتقال جنین، موفقیت‌آمیز بوده است.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

بارداری تغییرات بزرگی برای بدن یک زن دارد. بدن او با موج عظیمی از تغییرات هورمونی همراه است و این تغییرات می‌توانند تاثیرات مختلفی را بر پوست، مو و عملکرد کلی بدن او ایجاد کنند. اکثر زنان در دوران بارداری به دلیل افزایش هورمون استروژن در بدنشان، رشد موی بیشتری را تجربه می‌کنند و موهایشان سالم‌تر از قبل به نظر می‌رسد. اما برخی از زنان نیز به دلایل مختلفی دچار ریزش مو در بارداری می‌شوند و این امر کمی آن‌ها را نگران می‌کند. در ادامه بیشتر درباره دلایل و درمان این مشکل صحبت خواهیم کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• آیا بارداری باعث ریزش غیر طبیعی مو می‌شود؟
• دلایل ریزش مو در بارداری
• چطور از ریزش مو در بارداری جلوگیری کنیم؟

معمولا به دلیل سطح بالای استروژن در دوران بارداری کیفیت موهای زنان در این دوران بهبود پیدا می‌کند. اما بسیاری از زنان یک تا پنج ماه بعد از بارداری با مشکل تلوژن افلوویوم (ریزش بیش از حد مو) مواجه می‌شوند. با این حال ریزش مو در بارداری نیز مشکلی غیرمعمول نیست و ۴۰ تا ۵۰ درصد از زنان در این دوران به آن مبتلا می‌شوند. اما این مشکل مانند بسیاری از تغییرات بدن در دوران بارداری موقتی است و از بین می‌رود.

آیا بارداری باعث ریزش غیر طبیعی مو می‌شود؟

همان طور که اشاره کردیم، ریزش موی مرتبط با بارداری معمولا بعد از زایمان اتفاق می‌افتد. در دوران بارداری، تعداد بیشتری از موها وارد مرحله استراحت می‌شوند که بخشی از چرخه طبیعی ریزش مو است. این وضعیت به اندازه کافی جدی نیست که باعث ایجاد لکه‌های طاسی یا ریزش دائمی مو شود و باید در عرض ۳ تا ۴ ماه پس از زایمان کاهش یابد. اگر در دوران بارداری این احساس را دارید که ریزش موی غیرعادی را تجربه می‌کنید، ممکن است به دلایل مختلفی باشد که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد. اما این را فراموش نکنید که این تغییرات موقتی است و با رعایت برخی نکات از بین می‌رود.

دلایل ریزش مو در بارداری

ریزش مو در بارداری نسبت به ریزش مو بعد از زایمان در زنان کمتر دیده می‌شود. اما با این حال امری اجتناب‌ناپذیر است و غیر عادی نیست. این مشکل می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود که در ادامه به برخی از مهم‌ترین آن‌ها خواهیم پرداخت.

تغییرات هورمونی

هورمون پروژسترون که توسط جسم زرد (یک توده سلولی موقتی در تخمدان زنان بارور است که هورمون‌های پروژسترون و استرادیول را تولید می‌کند) تولید می‌شود، می‌تواند یکی از دلایل ریزش مو در بارداری باشد. این هورمون همراه با استروژن تولید می‌شود و به نوعی، تنظیم کننده بدن در دوران بارداری است.

این تعامل هورمون‌ها می‌تواند بر رشد و کیفیت مو تأثیر مثبت یا منفی داشته باشد. به عنوان مثال، موهای خشک می‌توانند حتی خشک‌تر و شکننده‌تر شوند. علاوه بر این ممکن است مراحل رشد مو به دلیل تأثیر هورمون‌ها، دچار اختلال شود و تعداد زیادی مو با هم وارد مرحله استراحت شوند و در نتیجه همزمان ریزش بیش از حد مو را تجربه کنید.

قطع مصرف قرص‌های ضد بارداری

عامل دیگری که می‌تواند منجر به ریزش مو در بارداری شود، قطع مصرف قرص‌های ضد بارداری است. زنانی که مصرف قرص را قطع کرده و سپس نسبتاً سریع باردار می‌شوند، اغلب باید با ریزش مو کنار بیایند.

یکی از دلایل چنین شرایطی این است که قرص‌های ضد بارداری به طور مصنوعی سطح استروژن را بالا نگه می‌دارند. اگر حاملگی اتفاق بیفتد، سطح استروژن در خون معمولاً به اندازه زمانی که قرص مصرف می‌شد، بالا نمی رود. بنابراین موها دچار ریزش می‌شوند زیرا همان طور که قبلاً گفتیم، این هورمون تأثیر مثبتی بر چرخه رشد مو دارد.

کمبود آهن

یکی دیگر از دلایل ریزش مو در بارداری می‌تواند کمبود آهن باشد. در دوران بارداری، بدن تا ۶۰ درصد آهن بیشتری نیاز دارد زیرا مقدار زیادی از آن توسط جنین در حال رشد استفاده می‌شود. اما اگر مقدار کافی از این ماده معدنی در دسترس نباشد، عملکردهای بدن که به آهن نیاز دارند اما برای بقا ضروری نیستند، متوقف می‌شوند.

سایر علائمی که می‌تواند نشان دهنده کمبود آهن در خون باشد، رنگ پریدگی پوست، خستگی مداوم و عصبی بودن بیش از حد است.

استرس

یکی دیگر از مواردی که می‌تواند منجر به ریزش مو در بارداری شود، استرس است. بسیاری از مادران باردار در دوران بارداری خود را تحت فشار قرار می‌دهند، به خصوص در اولین تجربه بارداری خود این فشار و استرس برای آن‌ها بیشتر است. این فشارها می‌تواند تاثیر منفی بر رشد مو داشته باشد و باعث ریزش آن شود.

چطور از ریزش مو در بارداری جلوگیری کنیم؟

با توجه به این که با برخی از مهم‌ترین عوامل ریزش مو در بارداری آشنا شدید، می‌توان گفت برخی مراقبت‌ها در این دوران می‌تواند از بروز این مشکل جلویگری کرده یا عوارض آن را کاهش دهد.

از جمله این مراقبت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• برای اطمینان از تعادل مناسب هورمون‌ها در بدنتان با پزشک خود مشورت کنید و از او کمک بگیرید.
• استفاده از کش مو، کلیپس و هر وسیله دیگری را که باعث کشیده شدن بیش از حد موهایتان می‌شود، کنار بگذارید زیرا موها در این دوران حساس‌تر و شکننده‌تر می‌شوند.
• از یک رژیم غذایی سرشار از میوه‌ها و سبزیجات پیروی کنید که حاوی فلاونوئیدها و آنتی اکسیدان‌هایی هستند که ممکن است از فولیکول‌های مو محافظت کرده و رشد مو را تقویت کنند.
• از شامپوها و نرم کننده‌های حاوی بیوتین و سیلیس استفاده کنید.
• از مصرف برخی ویتامین‌های ضروری در این دوران مانند ویتامین B کمپلکس، بیوتین، ویتامین C، ویتامین E و روی غافل نشوید.

لازم به ذکر است هر یک از ویتامین‌ها و مواد غذایی ذکر شده حتما باید با مشورت پزشک و نظارت او مصرف شود.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، بدن زنان در دوران بارداری دچار تغییرات قابل توجهی می‌شود و همین تغییرات می‌تواند عملکرد بخش‌های مختلف بدن را دچار دگرگونی یا در برخی موارد اختلال کند. ریزش مو در بارداری نیز یکی از این اختلالات است که به دلایل مختلفی که اشاره شد، می‌تواند رخ دهد. در این مقاله قصد داشتیم تا شما را با دلایل این ایجاد این مشکل در دوران بارداری آشنا کنیم و برخی مراقبت‌هایی را که از بروز این مشکل جلوگیری می‌کند، در اختیارتان قرار دهیم.

فراموش نکنید که هرگونه مصرف ویتامین و مواد غذایی خارج از رژیم معمول‌تان باید با مشورت پزشک و تحت نظارت او استفاده شود.