مثبت فکر کردن هنگام حاملگی بعد از یک سقط

مثبت فکر کردن هنگام حاملگی بعد از یک سقط

 چرا حالا که بعد از سقط بچه ام دوباره حامله شدم، خوشحال نیستم؟

با این که دوباره به هدف حامله شدن رسیده اید، مدتی طول می‌کشد تا دوباره بتوانید از این حاملگی لذت ببرید. برای یک زن که تجربه سقط جنین داشته طبیعی است که نگران از دست دادن این بچه‌اش هم باشد. به علاوه ممکن است هنوز هم عزادارِ بچه‌ی از دست رفته تان باشید. این مسئله هیجان زدگی در خصوص بارداری بعدی و اطمینان به دوام این یکی را مشکل می‌کند.
جارلین نلسون، مدیر اجرایی مرکز بارداری و فقدان کودک در وایزاتای مینسوتا می‌گوید «حاملگی بعد از یک بار از دست دادن می‌تواند طولانی ترین نه ماه زندگی یک زن باشد. مسایل احساسی بسیاری در جریان است که نگرانی را در تمام طول بارداری به امری همیشگی تبدیل می‌کند».
کیم کلاگر بل روان درمان و نویسنده‌ی کتاب فقدان‌های نگفتنی: فهمیدن تجربه‌ی از دست دادن بارداری، سقط جنین و نوزاد نارس معتقد است که «این دوره پرتشویش است مخصوصا وقتی که دفعه قبل حاملگی از دست رفته باشد».
نلسون و کلاگر بل هردو توصیه می‌کنند که برای حاملگی از دست رفته سالگرد نگیرید بلکه آن را درک کنید و بپذیرید. احتمالا با فرا رسیدن سالگرد ان احساس ناراحتی و تشویش بیشتری می کنید و این طبیعی است. خود را به خاطر همیشه شاد نبودن سرزنش نکنید. به خودتان اجازه بدهید احساساتتان را بفهمید؛ گاهی کمی گریه به مقدار زیادی از این تنش می‌کاهد.
کلاگر بل می گوید «وقتی زن به زمان سقط گذشته نزدیک می‌شود، دوباره به بارداری تعلق خاطر پیدا می کند و احساس مثبت بیشتری می‌کند».

برای گذر از این مرحله چه کنم؟

هیچ پاسخ واحدی وجود ندارد. احتمالا بیشتر وقتها احساس تشویش دارید. اما وقتی به مرحله مهمی می‌رسید، مثل شنیدن صدای ضربان قلب کودک یا حرکتهای درون رحم، دوباره مطمئن می‌شوید که همه چیز به خوبی پیش می رود. در اینجا چند نکته هست که شما را مثبت نگه می‌دارد.
• گاهی فقط به امروز فکر کنید. گفتنش راحت تر از عمل کردنش است، اما واقعا جواب می‌دهد. وقتی احساس می‌کنید که خیلی نگران آینده هستید، جلوی خود را بگیرید و فقط به امروز فکر کنید. نلسون می گوید گذشتِ هر روز را تصدیق کنید. تمام شدن هر هفته را جشن بگیرید. توجه کنید که چطور این حاملگی هر روز که می‌گذرد با حاملگی قبلی که فقدانش را رنج کشیدید تفاوت دارد و این که چقدر اوضاع دارد بهتر پیش می‌رود. به اتفاقهای هر روز و این که چطور کودکتان سلامت می ماند توجه کنید.
• از خودتان خوب مراقبت کنید. به چیزهایی که می‌توانید انجام دهید تا این حاملگی را سالم نگه دارید توجه کنید. به سلامت و وضعیت جسمی خود توجه کنید. خوابیدن، غذای خوب، استراحت و فعالیتهای منظم فیزیکی به احساس بهتر جسمی و تعادل احساسی شما کمک می کند. با استرس به نحوه‌ای معقول برخورد کنید – در سقط جنین قبلی خود به اندازه کافی این را تجربه کرده اید. بیش از اندازه برای خود برنامه ریزی نکنید، زیاد به مسئولیتهای خانه و کار موظف نشوید، یا خودتان را به دوستان و خانواده متعهد نکنید. مطالعات نشان داده اند که استرس بیش از حد سلامت بارداری شما را به خطر می‌اندازد، بنابراین توجه خود را معطوفِ مراقبت از خودتان کنید که کاملا تحت کنترل خودتان است.
• کمی تمرین تمدد اعصاب کنید. ورد خودتان را بسازید «به خاطر بچه سالم بمان». نلسون توصیه می کند برای کمک کردن به فرایند این پیوستگی با بچه حرف بزنید. اگر نگرانی های شما مانع خواب کافی در شب می شود، از تکنیکهای مراقبه استفاده کنید. اگر اضطرابهای شما یک یا دو هفته باعث شب بیداری شما شود، یا به مدت یک هفته هر شب به سراغتان باید، باید با مراقب سلامت خود صحبت کنید.
• اگر کمکتان می کند تکلیف انجام دهید. اگر سقط قبلی شما مثلا نتیجه‌ی آسیب دیدن تخمک یا نارسایی گردنه رحم بوده است، شاید بخواهید تا جایی که می توانید درباره این شرایط مطالعه کنید. شاید اگر اتفاقات قبلی را بهتر بفهمید بتوانید، شرایط خود را تحت کنترل بیشتر داشته باشید. اما اگر مطالعه زیاد شما را بیشتر غرق تفکر می کند، کتاب را کناربگذارید.
• بدانید که تنها نیستید. اگر نمی‌دانید که چه چیزی باعث از دست رفتن کودک شما شده است، بهتر است بدانید که بسیاری از سقط ها و مرده زایی ها توضیح خاصی ندارند. به یاد داشته باشید که یک بار سقط جنین به معنی این نیست که باز هم یکی دیگر پیش می آید. تقریبا نیمی از زنان در مرحله ای از زندگی شان با از دست رفتن حاملگی  مواجه می شوند. سعی کنید حالا به این نکته توجه کنید که شما و کودکتان در سلامت کامل هستید نه این که نگران مشکلات احتمالی شوید، چون احتمال بسیاری هست که همه چیز به خوبی پیش برود.
• با همسر خود ارتباط برقرار کنید. همسر شما هم فرزندش را از دست داده است، و شما باید برای تسلای خاطر به همدیگر متوسل شوید. اما به یاد داشته باشید که مردها اغلب با این فقدان به نحو متفاوتی از زنان برخورد می کنند و ممکن است حرف زدن درباره اتفاقی که افتاد حال شما را بهتر کند، اما حال شوهرتان را بدتر نکند. به روشهای یکدیگر برای مقابله با این فقدان احترام بگذارید و اگر روش مقابله شما با این مسئله متفاوت است، احساس نکنید که حامی ندارید و باید به تنهایی تحمل کنید.
• گهگاه با دکتر یا مامای خود صحبت کنید. ملاقات منظم مراقب خود جهت دریافت مراقبتهای پیش زادی به شما اطمینان می‌دهد که کودک در وضعیت مطلوبی است. این بخصوص در مواقعی که خطر زایمان شما بالا است مهمتر می شود. با این که عنوانش ترسناک است، اما قرار گرفتن تحت عنوان خطر بالا می‌تواند سودمند باشد. نلسون می گوید «شما را با دقت بیشتری تحت نظارت قرار می دهند، که چیز خوبی است مخصوصا اگر عصبی هستید». اگر حالتان را بهتر می کند در زمان معاینات بخواهید که بگذارند به صدای ضربان قلب کودکتان گوش کنید. اگر مراقب شما نسبت به فقدان گذشته‌ی شما بی اعتنا است، زمان آن رسیده که فرد دیگری را پیدا کنید.
• یک گروه حامی بیابید یا به مشاوره کوتاه مدت فکر کنید. ملاقات با غریبه ها شاید شروع کار را مشکل کند، اما در اغلب موارد اعضای این گروهها دوستان مورد اعتمادی از آب در می آیند که می‌توانند احساسات شما را خوب بفهمند. اگر به دلایلی فکر می کنید که گروه بخصوصی که عضوش هستید مناسب شما نیست، از مراقب خود بخواهید گزینه های دیگری را به شما معرفی کند. همچنین می توانید با عضو شدن در چت روم حاملگی بعد از فقدان از حمایت دیگران برخوردار شوید. خواهید دید که افراد بسیار دیگری این مرحله را پشت سر گذاشته اند.
• اگر نیاز دارید مساعدت حرفه ای بجویید. اگر فکر می کنید دچار عوارض افسردگی بالینی یا اضطراب شده اید، به یک درمانگر مراجعه کنید. هرچه استرس فیزیکی و احساسی کمتری به بدن شما وارد شود، احتمال سلامت بارداری شما بالاتر می‌رود. مقابله با این مشکلات در دوران بارداری احتمال افسردگی یا اضطراب در دوران بعد از زایمان را کاهش می‌دهد.

آیا برای خبردار کردن دوستان و خانواده از حاملگی مجددم باید صبر کنیم؟

این یک تصمیم شخصی است و باید کاری را انجام دهید که با آن راحت ترید. خیلی از افراد صبر می کنند تا از مرحله سقط قبلی بگذرد تا خبر را به دیگران بدهند، اما برخی دیگر فکر می کنند سهیم کردن این خبر با دیگران باعث ایجاد سیستم حمایتی دیگران می شود و مهم نیست چه پیش می آید. با همسر خود مدتی را صرف فکر کردن و صحبت کردن درباره این قضیه بکنید. مطمئن شوید که هردوی شما قبل از باخبر کردن دیگران بر سر آن توافق دارید.

 

 

ورزش های مناسب برای خانم های باردار

فعال ماندن در بارداری برای سلامت مادر و فرزندش بسیار مهم است. اما پیش از انجام حرکات ورزشی حتما با پزشک‌تان مشورت کنید.

تعداد کاراکتر مجاز:٢٦
فعال ماندن در بارداری برای سلامت مادر و فرزندش بسیار مهم است. اما پیش از انجام حرکات ورزشی حتما با پزشک‌تان مشورت کنید و اگر از نظر جسمانی مشکل خاصی در میان نبود، هر روز ورزش کنید.  در این مقاله چند حرکت ورزشی که علاوه بر مفرح بودن، برای سلامتی‌تان نیز مفید هستند، ذکر شده است.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

تصمیم گیری در مورد انجام دادن ورزش

1- مراجعه به پزشک

اگر از نظر پزشک، مشکلی برای ورزش کردن ندارید، برنامه ورزشی‌تان را با او در میان بگذارید تا مطمئن شوید حرکات ورزشی مناسبی در نظر گرفته‌اید. البته اگر احتمال مشکلاتی مانند خونریزی، مشکلات دهانه رحم، فشار خون بالا ناشی از بارداری، ناراحتی‌های قلبی و ریوی و یا احتمال تولد زودرس داشته باشید، پزشک ورزش کردن را برایتان قدغن خواهد کرد.

2- شروع آهسته

اگر از قبل از بارداری ورزش می‌کردید، می‌توانید به همان اندازه ورزش کنید. فقط از شدت حرکات ورزشی بکاهید. در غیر اینصورت باید ورزش‌تان را آهسته و به تدریج شروع کنید. از 5 تا 10 دقیقه در روز شروع کنید و به روزی نیم ساعت برسانید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

3- در نظر گرفتن محدودیت‌ها

هر چه از زمان بارداری‌تان بگذرد، شما زودتر خسته می‌شوید. بنابراین هنگام ورزش کردن بیشتر از قبل آب بنوشید. همچنین مراقب وضعیت جسمانی‌تان باشید. به محض مشاهده هر کدام از علایم زیر، ورزش را متوقف کنید:
  • سرگیجه،
  • اشکال در تنفس،
  • کمر درد،
  • تهوع،
  • تورم بدن یا بی‌حسی،
  • تند شدن غیر طبیعی ضربان قلب.

تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

ورزش‌های مناسب

ورزش‌های قلبی-عروقی

از ورزش‌های قلبی- عروقی می‌توان به ورزش‌های زیر اشاره کرد:

پیاده‌روی

پیاده‌روی، روشی عالی برای بالا بردن ضربان قلب است و ماهیچه‌های پا را حفظ می‌کند. هنگام پیاده‌روی از کفش‌هایی استفاده کنید که مراقب پا و قوزک پای‌تان باشد.

شنا

شنا هم در دوران بارداری ورزش بسیار خوبی است. درون آب، وزن بدن از روی مفاصل‌تان حذف می‌شود. همچنین اگر بتوانید به صورت روی آب بخوابید، فشار از روی کمرتان برداشته می‌شود. هرگز شنای پروانه انجام ندهید. زیرا به نخاع‌تان فشار زیادی وارد می‌کند.

دوچرخه سواری

اگر پیش از بارداری دوچرخه سواری می‌کردید، الآن هم می‌توانید. فقط تنها فرقش این است که الآن باید از دوچرخه‌های ثابت استفاده کنید تا خطر افتادن نداشته باشید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

پرهیز از خطر

از انجام دادن حرکاتی که احتمال زمین و ضربه یا تکان‌های شدید خوردن دارد، بپرهیزید. از این فعالیت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که باید از آنها پرهیز کنید:
  • آن دسته از حرکات یوگا که مجبورید به پشت بخوابید. این کار باعث می‌شود خون کافی به جنین نرسد.
  • ورزش‌هایی چون فوتبال، راگبی، بوکس و بسکتبال نیز خطرناک هستند. در ضمن والیبال یا تنیس هم شما را وادار به انجام دادن حرکات سریع و ناگهانی می‌کند که برایتان خطرناک است.
  • از ورزش‌هایی که احتمال زمین خوردن و یا سقوط دارند، می‌توان به کوهنوردی، اسب سواری، اسکی و اسکیت اشاره کرد.
  • این ورزش‌ها هم در دوران بارداری خطرناک هستند.
  • از فعالیت‌هایی که شما را در معرض گرمای بیش از حد قرار می‌دهد، به ویژه در فصل گرما، نیز باید اجتناب کنید.
  • از سونای بخار و خشک دوری کنید.

فواید ورزش‌های قلبی-عروقی

انجام دادن حرکات ورزشی ایمن و متعادل برای شما و کودک‌تان خوب است و فواید زیر را به همراه دارد:
  • تسکین کمردرد، گرفتگی عضلات پا، یبوست، نفخ و تورم
  • کاهش خطر ابتلا به دیابت بارداری
  • بهبود خلق و خو و افزایش انرژی
  • داشتن خواب بهتر
  • قرار گرفتن بدن‌تان به حالتی مناسب برای زایمان آسان‌تر و بهبود سریع‌تر

تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

چند حرکت مناسب ورزشی

حفظ قدرت نیم تنه بالایی بدن

چندین حرکت ورزشی وجود دارد که به شما کمک می‌کند دست‌ها و کمرتان را قوی کنید. این قدرت، بعدها باعث می‌شود که راحت‌تر نوزادتان را بغل کرده و از او مراقبت کنید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

شنا سوئدی رو به دیوار

حرکت شنا سوئدی (Pushup) عضلات صدری و ماهیچه‌های سه سرتان را تقویت می‌کند.
  • رو به روی دیوار ایستاده و پاها را به عرض شانه باز کنید (تصویر 1).
  • کف دست‌های‌تان را به روی دیوار گذاشته و سپس با خم کردن آرنج‌های‌تان به دیوار به گونه‌ای تکیه دهید که بینی‌تان با آن تماس پیدا کند.
  • در این حالت دست‌های‌تان کمی خم می‌شود، سپس با صاف کردن دست‌ها، خود را از دیوار دور کنید.
  • این حرکت را با 3 تا 5 بار در روز شروع کنید و به تدریج به 15 بار در روز برسانید.

تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

پارو با بند کشی

روی صندلی یا توپ مخصوص پیلاتس نشسته و یک بندکشی زیر پایتان قرار دهید. دو طرف بند را در دست‌های‌تان بگیرید. طوری بنشینید که کمرتان کاملا صاف باشد. سپس آنها را به گونه‌ای به عقب بکشید که انگار دارید پارو می‌زنید. این حرکت را از 5 بار در روز شروع کنید و به 15 بار در روز برسانید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

ورزش‌های نشسته به شکل V

ورزش‌های زیر فقط مناسب سه‌ماهه اول بارداری هستند:
  1. روی زمین نشسته و پاهایتان را خم کنید و کف پاها را به روی زمین بگذارید.
  2. کمی به سمت عقب، با زاویه 45 درجه، متمایل شوید. می‌توانید پشت سرتان یک بالش محکم و یا توپ بالانس ورزشی قرار دهید (توپ بالانس ورزشی، یکی از تجهیزات ورزشی به شکل توپی است که از وسط به دو نیم کرده‌اند). 
  3. ابتدا یک پا را تا جایی بالا ببرید که به موازات زمین باشد. به مدت 5 ثانیه در آن حالت قرار بگیرید و آن را پایین بیاورید.
  4. این حرکت را ابتدا 10 بار با همین پا انجام دهید و سپس پا را عوض کنید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦
در حرکت بعدی نشستن به شکل V، می‌توانید به روی توپ بالانس ورزشی و یا یک چهارپایه کوتاه نشسته و کمی از زمین دور شوید. زانوان‌تان باید خم شوند و کف پاها روی زمین قرار بگیرند. به سمت عقب تکیه دهید تا جایی که احساس فشار به ماهیچه‌های شکم‌تان کنید. در این حالت حدود 5 ثانیه بمانید و سپس به حالت قبل بازگردید. این حرکت را 10 بار انجام دهید. وقتی در این حرکت مهارت کافی به دست آوردید، می‌توانید هنگام خم شدن به عقب، یکی از پاهای‌تان را بالا برده و سپس دیگری را بالا ببرید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

قوی کردن ماهیچه‌های پا

ورزش‌های زیر ماهیچه‌های پاهای‌تان را قوی می‌کند و موجب انعطاف پذیری و تعادل‌تان می‌شود:
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

اسکات

این ورزش به شما کمک می‌کند که زایمان راحتی داشته باشید.
  • برای انجام دادن آن، پشت به دیوار بایستید و به آن تکیه دهید و پاهای‌تان را به عرض شانه باز کنید.
  • سپس زانوان‌تان را خم کنید و از روی دیوار به سمت پایین سر بخورید تا جایی که باسن‌تان به موازات زمین قرار بگیرد.
  • سپس دوباره خود را به سمت بالا هل دهید و در حالت ایستاده بایستید.
  • اگر هم نمی توانید کاملا بنشینید، نگران نباشید. تا هر جا که امکان داشت، آن را انجام دهید. این حرکت را از 5 بار در روز شروع کرده و به 10 بار برسانید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦
در حرکت بعدی روی دست‌ها و زانوان خود قرار بگیرید:
  • سپس یک پای‌تان را از پشت سر بلند کرده و به موازات زمین نگهدارید.
  • در این حالت به مدت 5 ثانیه بمانید و سپس پای‌تان را پایین بیاورید. این حرکت را در روزهای اولیه 5 بار انجام دهید و به تدریج به 10 بار در روز برسانید.
  • پس از اینکه تمرین یکی از پاها تمام شد، این حرکت را با پای دیگر هم انجام دهید.

تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

ورزش یوگا و یا پیلاتس

ورزش‌های به حالت نشسته یوگا و یا پیلاتس را نیز می‌توانید انجام دهید. با این حرکات می‌توانید ماهیچه‌های بدن‌تان را قوی و در عین حال منعطف تر نمایید.

هشدار

حرکات یوگا و پیلاتس مخصوص به زنان باردار را باید انجام دهید و برای انجام دادن آنها حتما از یک مربی کمک بگیرید. البته می‌توانید از ویدیوهای آموزشی در خانه نیز استفاده کنید.
تعداد کاراکتر مجاز:٢٦

قوی کردن عضلات کف لگن با ورزش‌های کگل

این ورزش‌ها به زنان باردار در داشتن زایمان راحت بسیار کمک می‌کند. روزی سه بار حرکات زیر را انجام دهید:
  • برای انجام این ورزش به روی زمین به پشت بخوابید.
  • سپس عضلات دور مهبل و مقعد را سفت کنید (درست مثل زمانی که می‌خواهید جلوی جریان ادرار را بگیرید) و 8 تا 10 ثانیه نگهدارید و سپس آزاد کنید.

حاملگی مولار چیست؟

حاملگی مولار چیست؟

 حاملگی مولار چیست؟

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

حاملگی مولار چیست؟

حاملگی مولار چیست؟

 حاملگی مولار چیست؟

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

بهترین روش بررسی اندومتریوز

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که بهترین روش بررسی اندومتریوز چیست؟

سوال: بهترین روش بررسی اندومتریوز چیست؟ 

پاسخ: مکان هایی که ممکن است درگیر آندومتریوز شوند اجزای داخل لگن می باشند. تخمدان ها و عضله های رحم مهمترین قسمت هایی هستند که از هجوم این بافت در امان نیستند. سونوگرافی آندومتریوز می تواند به پزشک کمک کند تا بافت و کیست هایی را که ممکن است نشانه آندومتریوز باشند شناسی کند. این روش یک روش تصویربرداری ساده و ایمن است که اگر علائم مرتبط با آندومتریوز را تجربه کنید ممکن است تجویز شود. پزشک ممکن است از سونوگرافی ترانس واژینال یا سونوگرافی شکمی استفاده کند. هر دو نوع سونوگرافی تصاویری از اندام های تولید مثل را فراهم می کنند. این ابزار به پزشک در شناسایی کیست های مرتبط با آندومتریوز کمک می کنند.

برای آگاهی بیشتر از بهترین روش بررسی اندومتریوز به سراغ سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی) رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مهرشاد جمالی یا دریافت نوبت از دکتر مهرشاد جمالی کلیک کنید.

 

بهترین روش بررسی اندومتریوز
 
سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی)
 
 
بهترین روش بررسی اندومتریوز
 

88823840

88827045

88827049

09332468052

 

مراحل بیماری آندومتریوز

هنگامی که آندومتریوز به طور قطعی تشخیص داده شد، به منظور تعیین درمان مناسب، بیماری مرحله بندی می شود. آندومتریوز با معاینه لگنی یا تصوربرداری به تنهایی، قابل مرحله بندی نیست و لاراسکوپی برای تعیین مرحله بیماری لازم است. مراحل بیماری آندومتریوز بر اساس تعداد، اندازه، محل و شدت ضایعه، چسبندگی ها و کیست ها ، به 4 مرحله تقسیم بندی می شوند. این مرحله بندی ها به شرح زیر هستند:

مرحله 1: نشان دهنده حداقل علایم قابل مشاهده از آندومتریوز به همراه چند ضایعه سطحی است.

مرحله 2: نشان دهنده بیماری خفیف با ضایعات عمیقتر است.

مرحله 3: نشان دهنده آندومتریوز متوسط همراه با تعداد زیادی ضایعات عمیق، کیست های کوچک در یک یا هر دو تخمدان و وجود چسبندگی است.

مرحله 4: نوع شدید بیماری همراه با ضایعات عمیق، کیست های بزرگ در یک یا هر دو تخمدان و چسبندگی های متعدد است.

علت بروز آندومتریوز

قاعدگی بازگشتی: در این مورد، خون قاعدگی حاوی سلول‌های آندومتر به جای خارج شدن از بدن، از طریق لوله‌های فالوپ به داخل حفره لگن جریان می‌یابد. این سلول‌های آندومتر به دیواره های لگن و سطوح اندام‌های لگن می‌چسبند، در آنجا رشد می‌کنند و در طول هر چرخه قاعدگی ضخیم می‌شوند و خونریزی می‌کنند.
تغییر شکل سلول‌های صفاقی: طبق «نظریه القایی»، متخصصان پیشنهاد می‌کنند که هورمون‌ها یا عوامل سیستم ایمنی بدن می‌توانند باعث تبدیل سلول‌های صفاقی (سلول‌هایی که در قسمت داخلی شکم شما قرار دارند) به سلول‌های شبه آندومتر شوند.
دگرگونی سلول‌های جنینی: هورمون‌هایی مانند استروژن ممکن است سلول‌های جنینی (سلول‌هایی که در مراحل اولیه رشد هستند) را در دوران بلوغ به سلول‌های شبیه به آندومتر تبدیل کنند.
اسکار جراحی: بعد از عمل‌های جراحی مانند هیسترکتومی یا سزارین، سلول‌های آندومتر ممکن است به محل برش جراحی متصل شوند. در نتیجه به فضای خارجی رحم دسترسی پیدا می‌کنند.
انتقال سلول‌های آندومتر: رگ‌های خونی یا سیستم مایع بافتی (لنفاوی) ممکن است سلول‌های آندومتر را به سایر قسمت‌های دیگر بدن منتقل کنند.
اختلال سیستم ایمنی بدن: بروز مشکل در سیستم ایمنی بدن ممکن است باعث شود که بدن نتواند بافت شبه آندومتر که در خارج از رحم رشد می‌کند را تشخیص دهد و از بین ببرد.

 

بهترین روش بررسی اندومتریوز

 

مزایای سونوگرافی اندومتریوز

در صورت انجام بهترین زمان سونوگرافی برای تشخیص اندومتریوز، میتوان مزایای را شاهد بود اغلب از این شیوه، جهت تشخیص و درمان مشکلات ناباروری، مسدود بودن راه خروجی طبیعی خون قاعدگی از بدن، سابقه خانوادگی در درگیری با اندومتریوز و سابقه عفونت لگنی استفاده می‌شود. پزشک برای کاربرد چنین شیوه‌هایی معیارهایی را در نظر می‌گیرد، بنابراین نمیتوان تمامی افراد را کاندید مناسبی دانست.

 

 

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده نوع رایجی از سقط جنین است. این پدیده هنگامی رخ می دهد که تخم بارور شده در رحم کاشته می‌شود اما رشد جنین حاصل از آن در همان اوایل متوقف شده و یا اینکه اصلاً شکل نمی‌گیرد. امروزه اصطلاح « تخمک صدمه دیده» را دیگر به کار نمی‌برند. در عوض، اغلب متخصصین پزشکی اصطلاح « ناکامی زودهنگام حاملگی» را برای توصیف این وضعیت به کار می‌برند.

حتی با ناکامی زودهنگام حاملگی اگر تست حاملگی بدهید، نتیجه مثبت خواهد بود؛ دلیل این امر این است که در هر حال جفت به رشد خود ادامه می‌دهد و ترشح گنادوتروپین پرده خارجی جنین انسانی chorionic gonadtrophin (Hcg) human را  آغاز می کند، و این همان هورمونی است که تست‌های حاملگی جستجو می‌کنند. در اوایل ممکن است برخی از علایمی را که در حاملگی طبیعی معمول هستند، داشته باشید؛ علایمی از قبیل خستگی، حالت تهوع و سوزش سینه. پس از مدتی که سطح این هورمون در خون پایین آمد، این علایم نیز کاهش می‌یابد و ممکن است که لکه یا خونریزی داشته باشید.

در ناکامی زود هنگام حاملگی (تخمک صدمه دیده) چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در ابتدا ممکن است متوجه تعدادی لکه قهوه ای رنگ متمایل به قرمز شوید؛ البته احتمال دارد که اصلاً لکه ای نداشته باشید. پس از مدتی، درحالی که سطح هورمون شما در خون رو به کاهش می‌گذارد، ممکن است شکم درد یا خونریزی داشته باشید. اگر شکم درد یا خونریزی دارید، رحمتان آن طور که باید رشد نمی‌کند، و یا این که هنگامی که جنین 12 هفته از عمرش گذشته است، پزشکتان نمی‌تواند به وسیله دامپلر ضربان قلبش را بشنود، در آن صورت نوزاد باید به وسیله دستگاه آلتراسوند چک شود. اگر مورد شما ناکامی زودهنگام حاملگی باشد، دستگاه آلتراسوند یک کیسه بارداری خالی را نشان می‌دهد.

احتمال دارد که جنین را سقط کنید یا به عبارتی کیسه جفت و بافت جمع شده در سه ماهه نخست از بدنتان خارج شود. گرچه، این اتفاق ممکن است زودتر از این رخ دهد. فرایند سقط جنین می‌تواند هفته ها طول بکشد و وقتی متوجه شوید که دیگر بچه ای در شکم ندارید، ممکن است به لحاظ عاطفی برایتان بسیار دردناک بوده و یا به لحاظ فیزیکی دشوار باشد که منتظر یک سقط جنین ناخواسته باشید. در این حالت شما می‌توانید با مصرف دارو فرایند سقط جنین را تسریع ببخشید؛ یا ممکن است تصمیم بگیرید که برای برداشتن بافت کورتاژ ساکشن یا اتساع و کورتاژ (D&C)  بکنید. همچنین اگر مشکلی داشته باشید که منتظر بودن برای سقط جنین برای سلامتی شما خطرناک باشد ( همچون خونریزی زیاد یا علایمی از عفونت) لازم است که بافت را از بدن شما خارج کنند.

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟
احتمالاً پس از گذشت چهار یا شش هفته از زمان سقط جنین یا خروج بافت مجدداً عادت ماهانه را از سر بگیرید. بعضی از متخصصین می‌گویند که پس از این دوره می‌توانید حامله شوید، اما برخی دیگر توصیه می کنند تا عادت ماهانه بعدی را نیز پشت سر نگذاشته اید، از این کار خودداری کنید. (در این مدت لازم است که از قرص ضد بارداری استفاده کنید، چرا که ممکن است تنها پس از دو هفته از سقط جنین تخمک گذاری کنید).
اگر چه ممکن است به لحاظ فیزیکی آمادگی حامله شدن مجدد را داشته باشید، شاید به لحاظ روحی چنین آمادگی را نداشته باشید. هر زنی به شیوه خاص خود با عدم موفقیت زودهنگام حاملگی کنار می‌آید. برای برخی از زنان ممکن است ماهها طول بکشد تا بار دیگر آمادگی حامله شدن را پیدا کنند.

آیا یک بار داشتن تخمک ناقص بدین معنا است که بار دیگر نیز سقط جنین خواهم کرد؟
خیر. اگر چه احتمالاً در مورد امکان بروز سقط جنین دیگری نگران شوید، متخصصین باروری تنها یک بار عدم موفقیت زودهنگام حاملگی را به عنوان نشانه ای مبنی بر این که شما یا همسرتان مشکلی دارد، تفسیر نمی‌کنند. اغلب متخصصین تا دو یا سه بار سقط جنین متوالی اقدام خاصی نمی‌کنند و پس از آن است که تست های آزمایش ویژه خون و ژنتیک را تجویز می کنند تا علت آن را بیابند.

 

 

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده نوع رایجی از سقط جنین است. این پدیده هنگامی رخ می دهد که تخم بارور شده در رحم کاشته می‌شود اما رشد جنین حاصل از آن در همان اوایل متوقف شده و یا اینکه اصلاً شکل نمی‌گیرد. امروزه اصطلاح « تخمک صدمه دیده» را دیگر به کار نمی‌برند. در عوض، اغلب متخصصین پزشکی اصطلاح « ناکامی زودهنگام حاملگی» را برای توصیف این وضعیت به کار می‌برند.

حتی با ناکامی زودهنگام حاملگی اگر تست حاملگی بدهید، نتیجه مثبت خواهد بود؛ دلیل این امر این است که در هر حال جفت به رشد خود ادامه می‌دهد و ترشح گنادوتروپین پرده خارجی جنین انسانی chorionic gonadtrophin (Hcg) human را  آغاز می کند، و این همان هورمونی است که تست‌های حاملگی جستجو می‌کنند. در اوایل ممکن است برخی از علایمی را که در حاملگی طبیعی معمول هستند، داشته باشید؛ علایمی از قبیل خستگی، حالت تهوع و سوزش سینه. پس از مدتی که سطح این هورمون در خون پایین آمد، این علایم نیز کاهش می‌یابد و ممکن است که لکه یا خونریزی داشته باشید.

در ناکامی زود هنگام حاملگی (تخمک صدمه دیده) چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در ابتدا ممکن است متوجه تعدادی لکه قهوه ای رنگ متمایل به قرمز شوید؛ البته احتمال دارد که اصلاً لکه ای نداشته باشید. پس از مدتی، درحالی که سطح هورمون شما در خون رو به کاهش می‌گذارد، ممکن است شکم درد یا خونریزی داشته باشید. اگر شکم درد یا خونریزی دارید، رحمتان آن طور که باید رشد نمی‌کند، و یا این که هنگامی که جنین 12 هفته از عمرش گذشته است، پزشکتان نمی‌تواند به وسیله دامپلر ضربان قلبش را بشنود، در آن صورت نوزاد باید به وسیله دستگاه آلتراسوند چک شود. اگر مورد شما ناکامی زودهنگام حاملگی باشد، دستگاه آلتراسوند یک کیسه بارداری خالی را نشان می‌دهد.

احتمال دارد که جنین را سقط کنید یا به عبارتی کیسه جفت و بافت جمع شده در سه ماهه نخست از بدنتان خارج شود. گرچه، این اتفاق ممکن است زودتر از این رخ دهد. فرایند سقط جنین می‌تواند هفته ها طول بکشد و وقتی متوجه شوید که دیگر بچه ای در شکم ندارید، ممکن است به لحاظ عاطفی برایتان بسیار دردناک بوده و یا به لحاظ فیزیکی دشوار باشد که منتظر یک سقط جنین ناخواسته باشید. در این حالت شما می‌توانید با مصرف دارو فرایند سقط جنین را تسریع ببخشید؛ یا ممکن است تصمیم بگیرید که برای برداشتن بافت کورتاژ ساکشن یا اتساع و کورتاژ (D&C)  بکنید. همچنین اگر مشکلی داشته باشید که منتظر بودن برای سقط جنین برای سلامتی شما خطرناک باشد ( همچون خونریزی زیاد یا علایمی از عفونت) لازم است که بافت را از بدن شما خارج کنند.

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟
احتمالاً پس از گذشت چهار یا شش هفته از زمان سقط جنین یا خروج بافت مجدداً عادت ماهانه را از سر بگیرید. بعضی از متخصصین می‌گویند که پس از این دوره می‌توانید حامله شوید، اما برخی دیگر توصیه می کنند تا عادت ماهانه بعدی را نیز پشت سر نگذاشته اید، از این کار خودداری کنید. (در این مدت لازم است که از قرص ضد بارداری استفاده کنید، چرا که ممکن است تنها پس از دو هفته از سقط جنین تخمک گذاری کنید).
اگر چه ممکن است به لحاظ فیزیکی آمادگی حامله شدن مجدد را داشته باشید، شاید به لحاظ روحی چنین آمادگی را نداشته باشید. هر زنی به شیوه خاص خود با عدم موفقیت زودهنگام حاملگی کنار می‌آید. برای برخی از زنان ممکن است ماهها طول بکشد تا بار دیگر آمادگی حامله شدن را پیدا کنند.

آیا یک بار داشتن تخمک ناقص بدین معنا است که بار دیگر نیز سقط جنین خواهم کرد؟
خیر. اگر چه احتمالاً در مورد امکان بروز سقط جنین دیگری نگران شوید، متخصصین باروری تنها یک بار عدم موفقیت زودهنگام حاملگی را به عنوان نشانه ای مبنی بر این که شما یا همسرتان مشکلی دارد، تفسیر نمی‌کنند. اغلب متخصصین تا دو یا سه بار سقط جنین متوالی اقدام خاصی نمی‌کنند و پس از آن است که تست های آزمایش ویژه خون و ژنتیک را تجویز می کنند تا علت آن را بیابند.

 

 

تپش قلب شما را بیدار نگه میدارد ؟

تپش قلب شما را بیدار نگه میدارد ؟

تپش قلب شما را بیدار نگه میدارد ؟

 

دلیل این وضعیت چیست ؟


بسیاری از زنان در نیمه‌ی دوم حاملگی خود با تپش قلب و یا سوء هاضمه‌ی اسیدی روبرو می‌شوند. احساس سوزش غالباً از زیر قفسه سینه آغاز شده و به بالای گلو می‌رسد.
تپش قلب در اثر برخی تغییرات هورمونی و فیزیکی مربوط به حاملگی ایجاد می‌شود. این وضعیت معمولاً تا زمان تولد بچه‌ی شما، می آید و می رود.
طی زمان حاملگی، جفت مقدار زیادی هورمون پروژسترون تولید می‌کند، که عضلات شکم و رحم را آرام می‌کند. این هورمون همچنین دریچه‌ای را که مری را از شکم شما جدا می‌سازد آرام می‌کند، که این کار به اسیدهای شکمی اجازه می‌دهد بالا آمده و آن احساس سوزش ناخوشایند را ایجاد کنند.
پروژسترون همچنین انقباضات موجی عضلات مری و روده‌ها را آهسته‌تر می‌سازد، که موجب کاهش سرعت هضم می‌گردد. در اواخر حاملگی، نوزاد در حال رشد شما فضای درون شکم تان را کاملا اشغال می‌کند، و اسیدهای شکمی را به سمت گلوی شما می‌راند.


چه می‌توان کرد ؟


هیچ راه مطمئنی برای اجتناب از تپش قلب شبانه وجود ندارد، ولی می‌توان گام‌هایی در جهت کاهش آن برداشت.
• از غذاها و نوشیدنی‌هایی که تپش قلب‌تان را تشدید می‌کنند بپرهیزید. نوشیدنی‌های کربناتی، الکل (که در هر حال در زمان حاملگی باید کاملا از آن بپرهیزید)، کافئین، شکلات، غذاهای اسیدی مثل مرکبات و آب‌آنها، گوجه، خردل، و سرکه، محصولات عطری، گوشت‌های فرآوری شده و غذاهای نمکین، ادویه‌دار، سرخ‌کردنی یا چرب.
• غذا را در وعده‌های کم و متعدد بخورید و به آرامی و به طور کامل بجوید. پیش از خواب یا دراز کشیدن دو یا سه ساعت به خود فرصت هضم دهید.
• بالش‌های اضافی زیر سینه و سرتان بگذارید. بالا بردن قسمت بالای بدن می‌تواند به ماندن اسید‌های معده در جای خود کمک کند.
• لباس و لباس‌خوابی برگزینید که دور شکم و سینه‌تان شل بایستد.
• اگر مشکل ادامه یافت، از دکتر یا مامای خود بخواهید یک ضداسید ترکیبی برایتان تجویز کند که برای مصرف در زمان حاملگی خطری نداشته باشد.

 

سونوگرافی NT

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که سونوگرافی NT چیست؟

سوال: سونوگرافی NT چیست؟

پاسخ: سونوگرافیNT بخشی از غربالگری سه ماهه اول بارداری است و بین 11 هفته تا ۱۳ هفته و ۶ روز بارداری انجام می شود. NT مخفف عبارت Nuchal-Translucency به معنای فضای شفاف پشت گردن است. در سونوگرافی NT میزان مایع پشت گردن جنین جهت بررسی برخی از اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون مورد بررسی قرار می گیرد. سونوگرافی NT، یکی از آزمایشات غربالگری جنین است که در سه ماه اول بارداری انجام می شود و از همین رو، نتایج حاصل از آن قطعی نیست و به صورت آماری می باشد. 

برای آگاهی بیشتر از سونوگرافی NT به سراغ سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی) رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مهرشاد جمالی یا دریافت نوبت از دکتر مهرشاد جمالی کلیک کنید.

 

سونوگرافی NT
 
سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی)
 
 
سونوگرافی NT
 
 

88823840

88827045

88827049

09332468052

 
 
 
 

کاربردهای سونوگرافی NT

  • تشخیص ناهنجاری های مادرزادی و ژنتیکی
  • تعیین زمان دقیق زایمان طبیعی
  • تعیین سن دقیق جنین
  • تعیین سن دقیق زایمان طبیعی
  • غربالگری نارسایی قلبی جنین
  • وجود یا عدم وجود استخوان بینی : در ناهنجاری های مادرزادی مانند سندروم داون، تیغه استخوان بینی تشکیل نمی شود.
  • بررسی سلامت جنین با اندازه گیری نواحی مختلف بدن جنین مانند اندازه دور سر جنین، طول بدن، استخوان بازو و استخوان ران

چه کسانی باید سونوگرافی NT انجام دهند؟

همان طور که گفته شد سونوگرافی NT بخشی از غربالگری سه ماهه اول بارداری است و برای همه خانم های باردار توصیه می شود. سونوگرافیNT معمولا به صورت گسترده در مراکز مختلف در دسترس است، بنابراین توصیه می شود که همه زنان باردار سونوگرافی ان تی را انجام دهند. 

سونوگرافی NT

عوامل مؤثر در نتیجه سونوگرافی NT

شاید با وجود این که جنین دارای هیچ مشکلی نیست، نتایج این سونوگرافی حاکی از احتمال بالای وجود برخی مشکلات باشد، این حالت، نتیجۀ مثبت کاذب نامیده می‌شود. همچنین ممکن است حالت معکوس آن پیش بیاید و نتایج حاکی از نبود مشکل باشد، درحالی‌که جنین دارای مشکلی است، این حالت را نیز نتیجۀ منفی کاذب می‌نامند. همچنین ممکن است عواملی در انجام یا نتیجۀ این سونوگرافی مؤثر باشد. برخی از عواملی که می‌تواند تأثیرگذار باشد، در زیر آمده است:

  • داشتن اضافه وزن یا چاقی مفرط
  • وجود مدفوع در روده‌ها
  • پایین بودن غیرطبیعی حجم مایع آمنیوتیک
  • ناتوانی برای دراز کشیدن در طول آزمایش
  • قرارگیری جنین در حالت‌های خاصی در طول سونوگرافی
  • فعالیت بیش از حد جنین

حالت تهوع مزاحم خواب شما می‌شود

حالت تهوع مزاحم خواب شما می‌شود

 چرا چنین چیزی اتفاق می‌افتد ؟

طولی نخواهید کشید که پی ببرید عبارت “کسالت صبح‌گاهی” اشتباه است – حالت تهوع و استفراغ در زمان حاملگی می‌تواند صبح، ظهر یا شب اتفاق افتد. مخصوصا دل‌به‌هم خوردگی شبان‌گاهی ناخوشایند است، زیرا می‌تواند مانع خوابیدن شما شود و حتی از خواب بیدارتان کند.
هیچ‌کس به درستی نمی‌داند که دلیل و علت حالت تهوع زمان حاملگی چیست، ولی احتمالاً ترکیبی از تغییرات فیزیکی متعددی که در بدن‌تان رخ می‌دهد، شامل افزایش سریع هورمون‌ها در اوایل حاملگی، تقویت حس دریافت بو و حساسیت به بوهای مختلف، و اعصاب شکمی کلیوی حساس‌تر، در این وضعیت دخیل هستند.
گرچه هیچ کمکی به حالت تهوع شما نخواهد کرد، ولی احساس امنیت بیشتری خواهید داشت اگر بدانید که تنها نیستید. دست‌کم سه‌چهارم از مادرانِ آتی نخستین هفته‌های حاملگی را زمانی طولانی و کسالت‌بار می‌دانند.
حدود نیمی از زنانی که از حالت تهوع رنج می‌برند، حدوداً تا پایانِ هفته‌ی چهاردهم به طور کامل از آن رها می‌شوند. در مورد غالب دیگر زنان، یک ماه یا بیشتر مضاف بر این رفع حالت تهوع زمان خواهد برد، البته ممکن است بعدها نیز این بیماری بازگردد یا در دوران حاملگی بیاید و برود.

چه‌کار می‌توان کرد ؟

اگر موردی خفیف از حالت تهوع و استفراغ را تجربه می‌کنید، برخی اقدامات به نسبت ساده کافی خواهد بود. (وگرنه، داروهای ایمن و موثری برای حالت تهوع وجود دارد که دکترتان می‌تواند برای شما تجویز کند.) هیچ یک از توصیه‌های زیر با شواهد و مدارک قوی ثابت نشده‌اند، ولی معمولاً به طور گسترده از جانب ماماها و دکترهای زایمان توصیه می‌شوند، و بسیاری از زنان به آنها اعتماد دارند.
• وعده‌های کوچک غذایی، همچون بیسکوییت را همواره کنار تخت‌خواب خود داشته باشید. خوردن بیسکوییت و ساندویچ ‌می‌تواند به بهبود شما و بازگشت‌تان به خواب کمک کند. وقتی از خواب بیدار شدید، چند بیسکوییت بخورید و 20 تا 30 دقیقه استراحت کرده بعد از جا برخیزید.
• در زمان شام، از خوردن غذاهای چرب خودداری نمایید، زیرا که هضم‌شان به مدت زمان زیادی نیاز دارد. همچنین از غذاهای پرحجم، ادویه‌دار، اسیدی و سرخ‌کردنی دوری کنید، زیرا این غذاها سیستم گوارش شما را با مشکل مواجه می‌کنند.
• از مچ‌بند درمانی که در داروخانه‌ها به فروش می‌رسد استفاده کنید. آنرا بر مچ خود نگه می‌دارید، تا دکمه‌ی پلاستیکی آن بر نقطه‌ای مشخص از مچ شما فشار آورد. این وسیله‌ی ساده و ارزان که برای برطرف کردن بیماری طراحی شده است، به برخی از زنان حامله در برابر کسالت صبح‌گاهی کمک کرده است.با این وجود تحقیقات نشان داده است که تاثیرات آن تا حد زیادی کاذب است.