ارضا شدن با دست در بارداری

ارضا شدن با دست در بارداری
بارداری، دورانی است که در آن شرایط جسمی زنان تغییر می‌کند، تمایلات جنسی هم به همین شکل است، شاید به همین دلیل برخی از زنان به سمت خودارضایی در بارداری و ارضا شدن با دست در بارداری می‌روند. این مقاله، به موضوع خودارضایی در بارداری می‌پردازد.

ارضا شدن با دست در بارداری

بارداری، دورانی است که در آن شرایط جسمی زنان تغییر می‌کند، تمایلات جنسی هم به همین شکل است، شاید به همین دلیل برخی از زنان به سمت خودارضایی در بارداری و ارضا شدن با دست در بارداری می‌روند. این مقاله، به موضوع خودارضایی در بارداری می‌پردازد.

  • در این مقاله می‌خوانید:
  • ارضا شدن با دست در بارداری
  • آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
  • آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
  • آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
  • خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
  • چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
  • کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
  • آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
  • رابطه جنسی بعد از سقط جنین
  • ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
  • پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
  • خلاصه

ارضا شدن با دست در بارداری

ارضا شدن با دست در بارداری
اکثر پزشکان موافق هستند که خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است و شاید فوایدی برای سلامتی مانند کاهش استرس و افزایش جریان خون داشته باشد.
برای برخی از زنان باردار، تهوع صبحگاهی، حالت تهوع و خستگی هر گونه علاقه به فعالیت جنسی، از جمله خودارضایی را از بین می‌برد. برخی دیگر متوجه افزایش میل جنسی می‌شوند که این اتفاق به دلیل افزایش سطح پروژسترون و استروژن رخ می‌دهد.
اغلب زنان به این موضوع فکر می‌کنند که آیا خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است یا خطراتی به همراه دارد. خبر خوب این است که در بیشتر موارد، کاملا ایمن است.
در این مقاله به چند سئوال رایج در مورد خودارضایی در دوران بارداری پاسخ می‌دهیم.

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
در اکثر بارداری‌های کم‌خطر، خودارضایی یک راه ایمن برای کاهش استرس و مدیریت افزایش میل جنسی است. اما زنان باید همیشه توصیه‌های پزشک خود را رعایت کنند.

برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

خودارضایی به جنین آسیبی نمی‌رساند و جنین نمی‌فهمد چه اتفاقی رخ می‌دهد. این مورد درباره داشتن سکس در بارداری هم صدق می‌کند. در واقع، برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
بر اساس نتایج پزشکی، برخی از مزایای خودارضایی در دوران بارداری عبارتند از:

  • کاهش سطح استرس
  • بهبود خواب
  • کاهش ناراحتی و درد مربوط به بارداری
  • افزایش ترشح اندورفین

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
در اواخر بارداری، زنان ممکن است پس از ارگاسم متوجه افزایش انقباضات «براکستون هیکس» شوند. این انقباضات، اگر چه گاهی ناراحت‌کننده هستند، اما جای نگرانی ندارند.
برخی از زنان هم پس از ارگاسم، دچار گرفتگی‌هایی مشابه گرفتگی پریود می‌شوند. این گرفتگی‌ها طبیعی هستند و ممکن است شبیه انقباضات «براکستون هیکس» باشند.

زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود.

خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
هیچ خطری برای خودارضایی برای زنی که حاملگی کم‌خطری دارد و دچار هیچ عارضه یا مسائل پزشکی نیست، وجود ندارد.
با این حال، زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود. در این موارد، پزشک ممکن است برای کاهش احتمال زایمان زودرس، اجتناب از مقاربت یا ارگاسم را توصیه کند.
خودارضایی می‌تواند باعث پارگی‌های کوچک در اندام تناسلی داخلی یا خارجی شود، به‌ویژه اگر خانمی ناخن‌هایی بلند داشته باشد. خراش‌های پوست می‌تواند باکتری‌ها را وارد بدن کند و باعث عفونت شود که در دوران بارداری می‌تواند خطرات جدی‌تری به همراه داشته باشد.
برای کاهش این خطر، ناخن‌هایتان را کوتاه نگه دارید و مطمئن شوید که دست‌هایتان تمیز است.

ارضا شدن با دست در بارداری
چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
هنگامی که زنان عوارض خاصی را تجربه می‌کنند، پزشکان ممکن است توصیه کنند از ارگاسم و فعالیت جنسی و حتی خودارضایی در دوران بارداری اجتناب کنند. این محدودیت ممکن است موقتی باشد یا در کل بارداری اعمال شود.
شرایط و عوارضی که ممکن است برخی از فعالیت‌های جنسی را خطرناک کند، عبارتند از:

  • جفت سرراهی (که در آن جفت دهانه رحم را می‌پوشاند)
  • ضعیف شدن دهانه رحم
  • پارگی زودرس غشاها
  • سابقه زایمان زودرس
  • خونریزی واژینال
  • عفونت‌های رحمی
  • محدودیت‌های رشد داخل رحمی

ارضا شدن با دست در بارداری
کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
همان‌طور که اشاره کردیم اگر مشکلات پزشکی خاص نداشته باشید، ارضا شدن در بارداری هیچ مشکلی به همراه ندارد. بسیار مهم است که از پزشک در مورد خطرات خاص سئوال بپرسید. پزشک ممکن است توصیه کند که به طور کامل از ارگاسم خودداری کنید یا برای مثال فقط از دخول واژینال خودداری کند.
ارگاسم باعث انقباض ماهیچه‌های رحم می‌شود. در برخی شرایط، این اتفاق می‌تواند باعث زایمان زودرس، یا سایر عوارض جدی شود.
اگر پزشک ارگاسم را برایتان ممنوع کرده است، از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری کنید.
در صورت پاره شدن کیسه آب، یا خونریزی واژینال از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری و به پزشک مراجعه کنید.

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
همه انواع فعالیت‌های جنسی یکسان نیستند. اگر احساس ناراحتی نمی‌کنید، یا عوارضی مانند زایمان زودرس یا مشکلات جفت ندارید، داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری اشکالی ندارد.
مهم‌ترین نکته این است که شما احساس راحتی کنید، به بدن خود گوش دهید و اگر تمایل به فعالیت جنسی مشترک دارید، در مورد ترجیحات خود با شریک زندگی‌تان حرف بزنید.

رابطه جنسی بعد از سقط جنین
معمولا بلافاصله پس از سقط جنین، می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید، اما برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که صبر کنید تا خونریزی واژینال متوقف شود، چون این کار خطر عفونت را کاهش می‌دهد. پزشکان توصیه می‌کنند تا یک هفته پس از سقط جنین برای داشتن سکس صبر کنید.
اگر نمی‌خواهید باردار شوید از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید، چون ممکن است بلافاصله پس از سقط جنین باردار شوید.

ارضا شدن با دست در بارداری
ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
برخی از زنان ممکن است در صورت ارضا شدن بدون دخول پس از سقط جنین، ارگاسم شدیدتری را تجربه کنند. این اتفاق تا حدی به این دلیل است که رحم به انقباضاتی که ارگاسم ایجاد می‌کند حساس‌تر است.
برخی از پزشکان حتی معتقدند که انقباض ماهیچه‌ها به دفع بقایای سقط کمک می‌کند. این موضوع در مورد خودارضایی خارجی صدق می‌کند، چون بر اساس گفته برخی از پزشکان بهتر است تا مدتی رابطه جنسی واژینال نداشته باشید تا خطر عفونت کاهش یابد.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
سئوال مخاطب بیا نی نی: 21 ساله هستم. هفته 18 بارداری‌ام. فرزند اولمه. من قبل از بارداری از راه دخول ارضا نمی‌شدم. الانم همین طورم و این موضوع خیلی از لحاظ روحی روم فشار میاره. آیا خودارضایی مشکلی ایجاد می‌کنه؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی؛ متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دفعات زیاد ارگاسم چه در اثر تماس جنسی و چه در اثر خودارضایی باشد، می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. اگر دفعات آن زیاد نباشد مشکلی برای بارداری ایجاد نمی‌کند، اما بهتر است از راه‌های نرمال تماس جنسی و ارضا شدن استفاده کنید.

ارضا شدن با دست در بارداری
خلاصه
تمایلات جنسی برخی از زن‌ها در بارداری افزایش می‌یابد، برای این گروه از زنان، خودارضایی یک راه برای تخلیه انرژی جنسی در دوران بارداری است. زمانی که بارداری سالم و کم‌خطر باشد، خودارضایی بی‌خطر است.
پزشکان ممکن است به زنان مبتلا به شرایط خاص پزشکی توصیه کنند که از برخی یا تمام فعالیت‌های جنسی خودداری کنند. هر شخصی که نگران خطرات ناشی از رابطه جنسی یا داشتن ارگاسم است باید با پزشک مشورت کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سلامت دهان در دوران بارداری

سلامت دهان در دوران بارداری

سلامت دهان در دوران بارداری

 


پریودونتیت با زایمان زودرس و کم‌وزنی نوزاد همراه است و یا میزان بالای باکتری‌های پوسیدگی‌زا (cariogenic) در مادر به افزایش پوسیدگی دندان در نوزاد منجر می‌شود. دیگر ضایعات دهانی، نظیر ژنژیویت و تومورهای بارداری خوش‌خیم هستند و اطمینان بخشی برای آنها کافی است. همه خانم‌های باردار باید از نظر خطرهای دهانی غربالگری شوند و در مورد بهداشت مناسب دهانی آموزش ببینند و در صورت لزوم برای انجام درمان‌های دندان‌پزشکی ارجاع شوند. اقدامات دندانی نظیر رادیوگرافی تشخیصی، درمان‌های پریودونتال، ترمیم و کشیدن دندان بی‌خطر هستند و بهترین زمان انجام آن سه ماهه دوم بارداری است. زایلیتول (xylitol) و کلرهگزیدین به عنوان درمان کمکی در اوایل دوره پس از زایمان برای مادران پرخطر و به منظور کاهش انتقال باکتری‌های پوسیدگی‌زا به شیرخوارانشان قابل استفاده هستند. مراقبت دندانی مناسب و پیشگیری در طول بارداری می‌تواند پیامدهای نامناسب را در نوزاد کاهش دهد و پوسیدگی‌های دندان را در شیرخواران کم کند.


مراقبت جامع سلامت در دوران بارداری باید شامل ارزیابی سلامت دهانی باشد ولی این امر اغلب نادیده انگاشته می‌شود.

انجمن دندان‌پزشکی آمریکا و کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا تنها به ارایه جزوات توصیه‌ای در مورد سلامت دهان و دندان برای مادران باردار بسنده کرده‌اند. در نبود راهکارهای طبابت، ترس گسترده‌ای از اقدامات قانونی به دلیل بی‌توجهی یا درمان زیر استاندارد بیماری‌های دهان و دندان در طول بارداری وجود دارد، هر چند این ترس عمدتا مبنایی ندارد.


افزون بر نبود استانداردهای طبابت، سایر موانع در مقابل مراقبت دهان و دندان در طول بارداری عبارتند از عدم پوشش بیمه‌ای کافی خدمات دندان‌پزشکی، باورهای نادرست در مورد اثر بارداری بر سلامت دهان و دندان و نگرانی از ایمنی جنین در طول درمان دندان‌پزشکی. مادران، پزشکان و دندان‌پزشکان محتاط هستند و اغلب از انجام درمان مشکلات دهان و دندان در طول بارداری خودداری می‌کنند. به هر روی، بارداری زمانی است که زنان ممکن است انگیزه بیشتری برای اتخاذ تغییرات متضمن سلامت‌ داشته باشند.

مشکلات دهانی شایع در بارداری

ضایعات دهانی

در زمان بارداری حفره دهان بیشتر در معرض اسید معده قرار می‌گیرد که می‌تواند مینای دندان را بساید.

تهوع و استفراغ صبحگاهی در ابتدای بارداری دلیل شایع این امر است؛ با پیشرفت زایمان، شلی اسفنگتر مری و فشار رحم حاوی جنین می‌تواند به تشدید ریفلاکس اسید منجر شود. مادرانی که به استفراغ شدید بارداری دچارند، ممکن است به ساییدگی مینا دچار شوند. راهبردهای درمانی برای کاهش مواجهه با اسید از تغییرات رژیم غذایی و شیوه زندگی به علاوه تجویز داروهای ضد استفراغ، ضد اسید یا هر دو بهره می‌جویند. شستن دهان با محلول یک قاشق چایخوری جوش شیرین در یک فنجان آب پس از استفراغ می‌تواند اسید را خنثی کند. باید به زنان باردار توصیه کرد از مسواک زدن بلافاصله پس از استفراغ خودداری کنند و از مسواک‌هایی با پرزهای نرم استفاده کنند تا خطر آسیب به مینا کاهش یابد. دهان‌شویه‌های حاوی فلوراید می‌توانند از دندان‌های ساییده‌شده یا حساس حفاظت به عمل آورند.


پوسیدگی

یک چهارم زنان در سنین باروری پوسیدگی دندان دارند. پوسیدگی دندان بیماری است که در آن کربوهیدرات‌ها توسط باکتری‌ها تخمیر و تبدیل به اسید می‌شوند که مینای دندان را دمینرالیزه می‌کند (شکل 1). زنان باردار به چند دلیل در معرض خطر بالاتر پوسیدگی دندان قرار دارند که عبارتند از: افزایش اسید در حفره دهان، تمایل زیاد به خوردن شیرینی‌جات و توجه کم به بهداشت دهان و دندان.


پوسیدگی‌ها در اوایل پیدایش به شکل نواحی سفید دمینرالیزه به چشم می‌خورند که بعد خرد می‌شوند و حفره‌های قهوه‌ای رنگی تشکیل می‌دهند. پرشدگی و روکش‌ها علامت پوسیدگی قبلی هستند. پوسیدگی‌های درمان نشده به آبسه دهانی و سلولیت صورت منجر می‌شوند. کودکان مادرانی که پوسیدگی‌های زیادی دارند به احتمال بیشتری پوسیدگی پیدا می‌کنند. زنان باردار باید میزان خطر پوسیدگی را با دو بار مسواک زدن در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید و محدود کردن غذاهای قندی کاهش دهند. مبتلایان به پوسیدگی‌های درمان نشده و عوارض آن برای درمان قطعی باید به دندان‌پزشک ارجاع شوند.

دندان‌های لق

دندان‌ها در طول بارداری حتی در نبود بیماری لثه به دلیل سطح بالای پروژسترون و استروژن که پریودونتیوم (یعنی لیگامان‌ها و استخوانهایی که دندان را حمایت می‌کنند) را تحت تاثیر قرار می‌دهند، ممکن است لق شوند. برای دندان‌های لق که همراه با بیماری‌های پریودونتال نباشند، پزشک باید به خانم‌ باردار اطمینان دهد که این وضعیت موقتی است و به تنهایی به افتادن دندان نمی‌انجامد.

ژنژیویت

ژنژیویت (شکل2) شایع‌ترین بیماری دهانی در بارداری است که شیوع آن 75 -60 است. تقریبا نیمی از زنان با ژنژیویت از پیش موجود در طی بارداری عود عمده دارند. ژنژیویت التهاب بافت سطحی لثه است. طی بارداری، ژنژیویت به سبب نوسان در سطوح استروژن و پروژسترون و در ترکیب با تغییرات فلور دهانی و کاهش پاسخ ایمنی تشدید می‌شود. اقدامات بهداشت دهان شامل مسواک زدن و نخ کشیدن برای حل مشکل توصیه شده است. مبتلایان به ژنژیویت شدید ممکن است به جرم‌گیری توسط دندان‌پزشک نیاز داشته باشند و نیز لازم باشد از دهان‌شویه‌هایی نظیر کلرهگزیدین استفاده کنند.

پریودونتیت

پریودونتیت التهاب مخرب پریودونتیوم است (شکل3) که تقریبا 30 از زنان در سنین باروری به آن مبتلا هستند. فرآیند بیماری مستلزم ارتشاح باکتریایی پریودونتیوم است. سموم تولیدی توسط باکتری‌ها موجب التهاب مزمن می‌شود و پریودونتیوم تخریب می‌گردد که به ایجاد حفره‌هایی منجر می‌گردد که عفونی می‌شوند. این فرآیند می‌تواند به بروز باکتریمی مکرر بینجامد که به طور غیرمستقیم پاسخ حاد کبدی را آغاز می‌کند و به تولید سیتوکین‌ها، پروستاگلاندین‌ها (مثلا PGE2) و اینترلوکین‌هایی (نظیر 8-IL ,6-IL) منجر می‌شود که همگی بر بارداری تاثیر دارند.

پریودونتیت و پیامدهای ضعیف بارداری

پریودونتیت با چند پیامد ضعیف در بارداری همراه بوده است، هر چند مکانیسم وقوع این پیامدها هنوز روشن نشده و همچنان بحث بر سر آن در جریان است. زایمان زودرس اصلی‌ترین دلیل موربیدیته در ایالات متحده است که تقریبا 2/26 میلیارد دلار در سال هزینه دارد. بررسی اثر مستقیم هر نوع عامل خطر بر پیامدهای زایمان زودرس و کم‌وزنی هنگام تولد به دلیل متغیرهای مخدوشگر متعدد که ممکن است بر همان پیامد اثر بگذارند، بسیار دشوار است.


درمان پریودونتیت در بارداری بر تشخیص زودهنگام و جرم‌گیری عمیق لثه استوار است. پژوهشگر یک RCT نشان داد که جرم‌گیری عمیق لثه خطر زایمان پیش از هفته 37 بارداری (زایمان زودرس) را به نصف کاهش می‌دهد. کاهش خطر برای زایمان پیش از هفته 35 بارداری (زایمان بسیار زودرس) در زنان دچار پریودونتیت 2/0 بود.


پژوهشگران در RCT دیگری که مداخلات آن شامل جرم‌گیری عمیق ریشه و آموزش بیمار و برداشت منظم پلاک و شستشوی معمول با کلرهگزیدین بود نشان دادند که میزان بروز کم‌وزنی و تولد زودرس نوزاد کاهش می‌یابد.

زنان مبتلا به بیماری پریودونتال پیش از بارداری می‌توانند با رعایت بهداشت مناسب دهان و دندان، خطر عود یا تشدید بیماری را کاهش دهند. آکادمی پریودونتولوژی آمریکا توصیه می‌کند همه زنان باردار یا زنانی که قصد بارداری دارند تحت معاینه پریودونتال قرار گیرند و در صورت نیاز درمان شوند.


مراقبت از دندان‌ها در طول بارداری

غربالگری و پیشگیری

هر زن باردار باید از نظر رعایت بهداشت دهان و دندان، دسترسی به آب حاوی فلوراید، مشکلات دهانی (پوسیدگی و ژنژیویت) و دسترسی به مراقبت‌های دندانی ارزیابی شود. معاینه دهان باید دندان‌ها، لثه‌ها، زبان، کام و مخاط را شامل شود.


باید به بیماران آموزش داده شود که به طور معمول مسواک بزنند و از نخ دندان استفاده کنند، از مصرف زیاد نوشیدنی‌ها و خوردنی‌های شیرین خودداری کنند و به یک دندان‌پزشک مراجعه کنند. وضعیت سلامت دهان و دندان و طرح مراقبت باید مستند شود.


پزشکان و دندان‌پزشکان می‌توانند از طریق آموزش، ارتباط شفاف و برقراری همکاری مستمر بر این مشکل فایق آیند.

کاهش خطر پوسیدگی در کودکان

زایلیتول و کلرهگزیدین میزان بار باکتریایی دهان مادر را کم می‌کنند و انتقال باکتری به شیرخوار را زمانی که در دوره بارداری یا پس از زایمان استفاده شود، کاهش می‌دهد. هر دو داروی موضعی در بارداری (گروه B بارداری) و شیردهی بی‌خطر هستند.

تشخیص

در زنان باردار می‌توان از رادیوگرافی دندان در موارد تشخیص حاد استفاده کرد. در صورت امکان باید انجام رادیوگرافی را تا پایان سه ماهه اول به تعویق انداخت. رادیوگرافی به منظور غربالگری باید تا پس از زایمان به تعویق افتد. فیلم‌های سریع نوین، خودداری از عکسبرداری مجدد و استفاده از پیش‌بندهای سربی و حفاظ‌های تیروییدی همگی خطر را محدود می‌کنند. خطر مواجهه تراتوژن با پرتو به سبب فیلم‌های دهانی 1000 بار کمتر از خطر طبیعی سقط خود به خود یا ناهنجاری است.

درمان دندان‌پزشکی معمول

مطلوب آن است که اقدامات دندان‌پزشکی برای سه ماهه دوم که ارگانوژنز پایان یافته است برنامه‌ریزی شوند. مراقبت از اورژانس‌های دندان‌پزشکی در هر زمان از بارداری قابل انجام است. سه ماهه سوم با مشکلات اضافی و ناراحتی بیمار در وضعیت درازکش و خطر فشردگی ورید اجوف تحتانی همراه است. خواباندن بیمار به پهلوی چپ، تغییر وضعیت زود به زود و کوتاه کردن مدت ویزیت می‌تواند از این مشکلات بکاهد. عقب انداختن مراقبت‌های دندان‌پزشکی تا پس از زایمان می‌تواند دردسرساز باشد، زیرا تازه‌مادران به مراقبت از نوزاد خود معطوف هستند.

تجویز دارو برای اقدامات دندان‌پزشکی

داروهای بی‌حسی موضعی نظیر لیدوکایین (گروه B بارداری) و پریلوکایین (گروه B بارداری) مخلوط با اپی‌نفرین (گروه C بارداری) برای اقدامات دندان‌پزشکی در صورت استفاده با دوز مناسب بی‌خطر هستند. آرام‌بخش‌هایی نظیر بنزودیازپین‌ها (مثلا میدازولام [گروهD بارداری]، لورازپام [گروه D بارداری]، تریازولام [گروه X بارداری]) نباید تجویز شوند. اکسید نیتروژن از نظر خطر بارداری طبقه‌بندی نشده است و تجویز آن مورد اختلاف است.

درمان بیماری‌های حاد دندانی

در صورت وجود سلولیت خفیف، پنی‌سیلین، آموکسی‌سیلین و سفالکسین (همگی در گروه B بارداری)، اولین خط درمان آنتی‌بیوتیکی به شمار می‌آیند. اریترومایسین (نه اریترومایسین استولات، که با هپاتیت کلستاتیک در بارداری همراه است) یا کلیندامایسین (هر دو در گروه B بارداری) در بیماران آلرژیک با بیش حساسیتی نوع I به پنی‌سیلین قابل تجویز هستند. در مبتلایان به سلولیت شدید، بیمار باید بستری شود و با سفالوسپورین‌های وریدی یا کلیندامایسین وریدی درمان شود. برای درمان دندان‌درد، استامینوفن (گروه B بارداری) ایبوپروفن (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) و مصرف محدود اکسی‌کدون (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) بسته به سن بارداری مناسب هستند.

 

علل یبوست در بارداری و درمان آن

علل یبوست در بارداری و درمان آن

علل یبوست در بارداری و درمان آن

 یبوست یکی از مشکلات بسیار شایع در حاملگی است که بیش از نیمی از خانمهای باردار آن را تجربه می کند.

عل یبوست:

1. افزایش پروژسترون در دوران بارداری که باعث ریلاکس شدن رحم می شود از عوارض جانبی آن ریلاکس شدن عضلات روده است . این مسئله باعث کند شدن عبور غذا از مسیر روده می شود و بدنبال آن یبوست ایجاد می شود.

2. با رشد جنین رحم بر روی روده هافشار می آورد و مسیر غذا را باریک می کند.

3. قرصهای آهن که در دوران بارداری بسیار ضروری هستند هم می تواند باعث یبوست شوند.

4. در دوران بارداری تقاضای بدن برای مایعات افزایش می یابد. مصرف کم مایعات هم باعث یبوست می شود.

5. ویار و ناخوشی در دوران بارداری باعث تغیر رژیم غذایی و کاهش مصرف فیبر می شود که این هم یکی دیگر از علل یبو ست است

درمان یبوست

1. مصرف کافی فیبر سبزیجات و میوه های تازه و همچنین میوه های خشک شده

2. نوشیدن مایعات کافی( 6 تا 8 لیوان در روز) بخصوص Prune juice(فکر کنم همون آلو سیاه است)

3.پنج دقیقه ورزشهای سبک در روز شبیه قدم زدن حرکات روده را افزایش می دهد

*مصرف Wholewheat bread,breakfast cereal هم توصیه می شود

داروها:
دارو هایCOLACE, MOM,METAMUCIL برای دوران بارداری بی خطر بوده اما بهتر است با نظر پزشک مصرف شود

توجه:

هیچگاه بدون تجویز پزشک دارو یا روغنهای معدنی برای یبوست استفاده نکنید زیرا بعضی از آنها باعث تحریک انقباضات رحمی می شوند.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
این روز‌ها بچه‌دار شدن بعد از ۴۰ سالگی به یک اتفاق رایج تبدیل شده است. اما خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی چیست؟ آیا مزایایی هم دارد؟ در این مقاله به سئوال‌هایتان پاسخ داده می‌شود.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی

این روزها بچه‌دار شدن بعد از 40 سالگی به یک اتفاق رایج تبدیل شده است. اما خطرات و عوارض بارداری در 40 سالگی چیست؟ آیا مزایایی هم دارد؟ در این مقاله به سئوال‌هایتان پاسخ داده می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • بچه‌دار شدن بعد از 40 سالگی از کی رواج یافت؟
  • مزایای بارداری در 40 سالگی چیست؟
  • خطرات و عوارض بارداری در 40 سالگی
  • سن چه تاثیری بر باروری دارد؟
  • چطور در 40 سالگی باردار شویم؟
  • بارداری در 40 سالگی چگونه خواهد بود؟
  • سن چه تاثیری بر زایمان دارد؟
  • آیا احتمال افزایش شانس دوقلو یا چند قلو وجود دارد؟
  • خلاصه

بچه‌دار شدن بعد از 40 سالگی، از کی رواج یافت؟
بچه‌دار شدن بعد از 40 سالگی، از دهه 1970 میلادی افزایش یافته است، تعداد زایمان‌ها برای نخستین فرزند بین زنان 40 تا 44ساله بین سال‌های 1990 تا 2012 میلادی بیش از دو برابر شده است.
در حالی که اغلب به خانم‌ها گفته می‌شود بهتر است قبل از 35سالگی بچه‌دار شوند، داده‌ها چیز دیگری را نشان می‌دهد.
دلایل متعددی وجود دارد که چرا زنان اینقدر دیر به بچه‌دار شدن اقدام می‌کنند، دلایلی شامل درمان‌های باروری، شاغل بودن و انتظار برای بهبود شرایط معیشتی زندگی. اگر کنجکاو هستید که ببینید خطرات و عوارض بارداری در 40 سالگی و به طور کلی بچه‌دار شدن در 40 سالگی چگونه است، این مقاله را مطالعه کنید.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
مزایای بارداری در 40 سالگی چیست؟
اجازه بدهید ابتدا از مزایای بارداری در 40 سالگی شروع کنیم. گاهی اوقات مزایای بچه‌دار شدن در سنین بالاتر می‌تواند بیشتر از مزایای بچه‌دار شدن در سنین 20 یا 30 سالگی باشد.
مثلا شما در این سن حتما در شغل خود به ثبات رسیده‌اید و می‌توانید زمان بیشتری را به تربیت فرزندان اختصاص دهید. یا به احتمال زیاد در شرایط نرمال، وضعیت مالی شما در این سن به حد مطلوبی رسیده است.
این‌ها برخی از رایج‌ترین مزایای بارداری در سن 40 سالگی است. با این حال، برخی تحقیقات نشان می‌دهند که مزایای دیگری هم وجود دارد که عبارتند از:

  • کاهش زوال شناختی
  • طول عمر بیشتر
  • نتایج آموزشی بهتر در کودکان مثل نمرات بالاتر در آزمون‌ها و نرخ فارغ‌التحصیلی بهتر

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
خطرات و عوارض بارداری در 40 سالگی
اگر تا پیش از این سن بچه‌دار نشده‌اید و حالا می‌خواهید باردار شوید، نگران نباشید. حالا دیگر با توجه به پیشرفت‌های فناوری در مورد باروری، بارداری و زایمان، می‌توان با خیال راحت در سن ۴۰ سالگی بچه‌دار شد. با این حال، هر بارداری بعد از ۴۰ سالگی، ریسک‌های بیشتری را به همراه دارد. پزشک متخصص زنان و زایمان، شما و جنینتان را از نظر موارد زیر، تحت نظر قرار می‌دهد:

  • فشار خون بالا (این مشکل ممکن است خطر عارضه‌ای به نام پره اکلامپسی را افزایش دهد)
  • دیابت بارداری
  • نقایص مادرزادی مانند سندرم داون
  • سقط جنین
  • وزن کم نوزاد هنگام تولد
  • حاملگی خارج از رحم (که گاهی با لقاح آزمایشگاهی اتفاق می‌افتد)

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
سن چه تاثیری بر باروری دارد؟
پیشرفت‌های فناوری باروری، امکانی هستند که باعث می‌شوند زنان در سنین بالا هم بتوانند بچه‌دار شوند، این گزینه‌ها عبارتند از:

  • درمان‌های ناباروری مانند IVF

    خوب است بدانید که حتی با وجود همه این گزینه‌ها، نرخ باروری زنان پس از 35 سالگی به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

  • فریز کردن تخمک‌ها وقتی جوان‌تر هستید تا بتوانید در سنین بالا از این تخمک‌ها استفاده کنید
  • ذخیره کردن اسپرم
  • استفاده از رحم اجاره‌ای

بله! همه این فناوری‌ها وجود دارد، اما خوب است بدانید که حتی با وجود همه این گزینه‌ها، نرخ باروری زنان پس از 35 سالگی به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. یک‌سوم زوج‌ها پس از 35 سالگی مشکلات باروری را تجربه می‌کنند. این خطرات با افزایش سن افزایش می‌یابد:

  • تعداد کمتری تخمک برای بارور شدن وجود دارد
  • تخمک‌های ناسالم
  • عدم توانانایی تخمدان‌ها برای آزاد کردن تخمک
  • افزایش خطر سقط جنین
  • افزایش مشکلات سلامتی که می‌توانند باروری را مختل کنند

تعداد سلول‌های تخمک (اووسیت) پس از 35 سالگی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. این‌طور که کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان گزارش داده، تعداد سلول‌های تخمک از 25هزار در 37 سالگی به تنها هزار در 51 سالگی کاهش می‌یابد.
جالب است بدانید که شما در سن بلوغ، بین 300 تا 500هزار تخمک دارید.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
چطور در 40 سالگی باردار شویم؟
به طور کلی صرف نظر از این‌که در چه سنی هستید، ممکن است مدتی طول بکشد تا باردار شوید. با این وجود، در سنین بیش از 40سالگی، اگر بچه‌دار شدن شما بیشتر از 6ماه طول کشیده، لازم است به متخصص زنان و زایمان، یا متخصص باروری مراجعه کنید.
این متخصص، آزمایش‌هایی را انجام می‌دهد تا ببیند چه عواملی بر دیر باردار شدن شما تاثیر گذاشته‌اند. سونوگرافی برای مشاهده رحم و تخمدان، یا آزمایش خون برای بررسی ذخیره تخمدان، از آزمایش‌هایی است که ممکن است پزشک توصیه کند.
بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعات، بیشتر زنان پس از 45 سالگی نمی‌توانند به طور طبیعی باردار شوند.
اگر شما هم ناباروری را تجربه می‌کنید، با پزشکتان در مورد گزینه‌های کمک‌باروری صحبت کنید که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
1- مصرف داروهای باروری
این داروها هورمونی هستند و می‌توانند به تخمک‌گذاری موفق کمک کنند.

2- فناوری کمک‌باروری
در فناوری کمک‌باروری، تخمک‌های شما برداشته و لقاح آن‌ها در شرایط آزمایشگاهی انجام می‌شود، سپس به رحم شما انتقال می‌یابند. فناوری کمک‌باروری ممکن است برای زنان مبتلا به مشکلات تخمک‌گذاری موثر باشد. این‌طور که تخمین زده می‌شود نرخ موفقیت این روش در زنان 41 تا 42 سال، به مقدار 11درصد است. آی وی اف، یکی از رایج‌ترین انواع روش‌های کمک‌باروری است.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
تلقیح داخل رحمی (IUI)
در تلقیح داخل رحمی، یا آی یو آی که لقاح مصنوعی هم نامیده می‌شود، اسپرم به داخل رحم تزریق می‌شود. این روش معمولا در ناباروری‌هایی که به نظر می‌رسد مشکل از طرف مرد باشد، انجام می‌شود.

بارداری در 40 سالگی چگونه خواهد بود؟
آمار نشان می‌دهد که باردار شدن بعد از 40 سالگی دشوارتر است، به همین نسبت، دوره بارداری هم با افزایش سن می‌تواند چالش‌برانگیزتر باشد.
ممکن است به دلیل مفاصل و استخوان‌هایی که با افزایش سن، توده از دست می‌دهند، درد بیشتری داشته باشید. همچنین امکان این‌که بیشتر مستعد ابتلا به فشار خون بالا و دیابت بارداری باشید، وجود دارد. خستگی ناشی از بارداری هم با افزایش سن بیشتر می‌شود.
مهم است که با پزشک متخصص زنان و زایمان در مورد آنچه در طول بارداری پیش رو خواهید داشت، صحبت کنید.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
سن چه تاثیری بر زایمان دارد؟
ممکن است احتمال زایمان طبیعی بعد از 40 سالگی کمتر شود. شما ممکن است در معرض خطر ابتلا به پره‌اکلامپسی باشید. در صورت این مشکل، ممکن است پزشک برای نجات جان شما و نوزادتان، سزارین انجام دهد.

بسیاری از زنان در سن 40 سالگی یا بالاتر، بارداری و زایمان موفقی دارند و نوزادان سالمی را به دنیا می‌آورند.

با افزایش سن، احتمال چالش‌برانگیز شدن زایمان واژینال و خطر مرده‌زایی افزایش می‌یابد.
اما بسیاری از زنان در سن 40 سالگی یا بالاتر، بارداری و زایمان موفقی دارند و نوزادان سالمی را به دنیا می‌آورند. اگر در این سن می‌خواهید بچه‌دار شوید، با پزشک خود در مورد انتظاراتی که دارید، خطرات و عوارض بارداری پس از 40 سالگی و همچنین نوع زایمانتان مشورت کنید.

آیا احتمال افزایش شانس دوقلو یا چند قلو وجود دارد؟
سن به خودی خود، احتمال چند قلویی را افزایش نمی‌دهد. با این حال، در خانم‌هایی که داروهای باروری استفاده می‌کنند، یا از آی وی اف بهره گرفته‌اند، احتمال بارداری دوقلو یا چند قلو بیشتر است.
داشتن دوقلو همچنین خطر نارس شدن نوزادان را افزایش می‌دهد.

خطرات و عوارض بارداری در ۴۰ سالگی
خلاصه
همان‌طور که اشاره کردیم، بچه‌دار شدن در 40 سالگی بسیار رایج‌تر از گذشته است. علیرغم خطرات و عوارض بارداری در 40 سالگی، امکان بارداری در این سن وجود دارد. اگر در 40 سالگی اقدام به بارداری کرده‌اید و بیشتر از 6 ماه است که بچه‌دار نشده‌اید، بهتر است به متخصص باروری مراجعه کنید. در این سن، احتمال بارداری کاهش می‌یابد و احتمال عوارضی مانند فشار خون بارداری، خستگی و دیابت، بیشتر است.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

در دوران بارداری کدام علامت‌های قلبی را باید جدی بگیریم

در دوران بارداری کدام علامت‌های قلبی را باید جدی بگیریم

در دوران بارداری کدام علامت‌های قلبی را باید جدی بگیریم

 از آنجا که آرامش مادران باردار بسیار مهم است، این اطلاعات را در اختیارتان قرار می‌دهیم…

در دوران بارداری کدام علامت‌های قلبی را باید جدی بگیرم؟

بدن در جریان بارداری دچار تغییرات فیزیولوژیک می‌شود که این تغییرات ناشی از افزایش فعالیت قلب است بنابراین ایجاد خستگی، تنگی نفس و تپش قلب هنگام بارداری طبیعی است. در دوران بارداری، حجم خون در گردش افزایش و میزان هموگلوبین خون کاهش می‌یابد و حالتی موسوم به «کم‌خونی بارداری» ایجاد می‌شود.


به همین دلیل خانم‌هایی که کاملا سلامت هستند هم امکان دارد در ماه‌های ششم و هفتم بارداری هنگام فعالیت دچار تنگی نفس شوند و تپش قلب پیدا کنند. مادران باید در ماه‌های آخر در حالت درازکشیده، استراحت کنند نه نشسته. چون در حالت درازکشیده، خون راحت‌تر از وریدهای اندام تحتانی به سمت قلب بازگردانده می‌شود و فشار کمتری به قلب می‌آید.


با این توضیحات، اگر تپش قلب و تنگی نفس غیرعادی و ناگهانی یا احساس ورم در اندام فوقانی داشتید مثلا حس کنید حلقه‌تان یک دفعه تنگ شده و دستتان را اذیت می‌کند، به بررسی و مشاوره پزشک قلب نیاز دارید. در دوران بارداری نباید بی‌جهت خود را نگران کنید چون همین استرس و دغدغه برای شما ضرر دارد. خوب است واقعیت‌هایی را در مورد قلبتان در بارداری بدانید، مانند اینکه با رشد جنین دیافراگم به سمت بالا هل داده می‌شود و این باعث کاهش حجم ریه و ایجاد تنگی نفس مختصر خواهد شد. شما مانند قبل از بارداری نمی‌توانید به سرعت به این طرف و آن طرف بروید و فعالیت کنید، چون نفستان تنگ می‌شود و دچار تپش قلب می‌شوید اما اگر در شرایط طبیعی و همیشگی، ناگهان تنگی نفس گرفتید یا در مقایسه حالت‌های بارداری خود با بارداری اول حس می‌کنید تپش قلب یا تنگی نفس آزارتان می‌دهد، حتما باید این علامت‌ها را جدی بگیرید و برای بررسی اقدام کنید.


اگر خانم‌ های باردار از فعالیت‌های شدید بدنی به خصوص در فصل گرم سال بپرهیزند، از بالا رفتن دمای بدن، تپش قلب و تعریق زیاد و از دست دادن آب بدن پیشگیری خواهد شد. فعالیت عادی روزانه، استراحت کافی، نوشیدن آب کافی و پرهیز از استرس می‌تواند کلید سلامت قلب در بارداری باشد.


مشکل پرولاپس یا افتادگی دریچه میترال دارم.آیا بارداری برایم ضرر دارد؟

همان‌طور که می‌دانید طی بارداری، بار کار قلب حدود 30 تا 50 درصد، حجم خون 40 تا 45 درصد، برون‌ده قلب 30 درصد و ضربان قلب 10 تا 20 درصد افزایش می‌یابد تا با شرایط جدید، قلب بتواند پاسخگوی نیاز بدن شما و جنینی که در شکم دارید، باشد، بنابراین اگر دچار هرگونه ناراحتی قلبی هستید، پیش از بارداری با پزشک خود مشورت کنید.


افتادگی دریچه میترال، مشکل شایع و خوش‌خیمی است اما می‌تواند در دوران بارداری تشدید شود و در زمان زایمان هم به مصرف آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشد به خصوص اگر این پرولاپس با نارسایی دریچه میترال همراه باشد.


البته معمولا خانم‌هایی که مشکل پرولاپس دارند، می‌توانند بارداری سالمی داشته باشند ولی بهتر است متخصص قلب و پزشک زنان در جریان این بیماری باشند تا به موقع اقدام‌های پیشگیرانه‌ برای حفظ سلامت مادر و جنین انجام شود.


ممکن است پزشک، مبتلایان به برخی از بیماری‌های قلبی را از باردارشدن منع کند، چون بارداری بر سلامت آنها اثر می‌گذارد. مشکلاتی مانند بیماری مادرزادی قلب، تنگی‌های شدید دریچه میترال و آئورت، افزایش فشار ریوی، نارسایی قلبی با پمپاژ قلبی زیر 40 درصد و نشانگان مارفان می‌توانند سلامت مادر را در دوران بارداری تهدید کنند. حتی خانم‌های مبتلایی که بارداری ناخواسته داشته‌اند، گاهی به توصیه پزشک مجبور به سقط درمانی می‌شوند.

آیا قبل از باردارشدن باید از سلامت قلبم مطمئن شوم؟

نه، لزومی ندارد همه خانم‌ها قبل از باردارشدن چکاپ قلبی شوند مگر اینکه نشانه‌هایی مانند تپش قلب ناگهانی یا احساس درد و فشار روی قفسه سینه مثلا با بالارفتن از پله‌های دوطبقه ساختمان داشته باشند. اگر علایم نگران‌کننده‌ای مانند آنچه مثال زده شد، تجربه کرده‌اید، گرفتن یک نوار قلب و معاینه عادی و انجام اکو، خیالتان را راحت می‌کند و می‌توانید با اطمینان از سلامت قلب، باردار شوید.


البته به کسانی که ریسک فاکتورهای بیماری‌های قلب و عروق را دارند، مبتلایان به دیابت، فشارخون بالا، چربی خون، خانم‌هایی که سیگار می‌کشند و آنهایی که سابقه بیماری‌های قلب و عروق در خانواده دارند، حتما توصیه می‌کنیم قبل از بارداری مشاوره قلبی انجام دهند.


از آنجا که سن ازدواج و بارداری بالا رفته، بهتر است اعضای این گروه‌های در معرض خطر قبل از باردارشدن حتما از سلامت قلبشان مطمئن شوند.

اگر مشکل کم‌خونی یا فشارخون داشته باشم آیا بارداری سالمی خواهم داشت؟

به دلیل حالت فیزیولوژیک و طبیعی‌ای که آن را «کم‌خونی بارداری» نامیدیم، بدن طی بارداری دچار کم‌خونی خواهد شد پس اگر کم‌خون باشید و قبل از بارداری درمان نشوید، این مشکل تشدید خواهد شد.

بهتر است از نظر تنظیم فشارخون قبل از بارداری تحت‌نظر پزشک باشید چون مصرف برخی داروهای فشارخون طی بارداری ممنوعیت دارد. به علت کاهش مقاومت عروقی، مشکل فشارخون در نیمه دوم بارداری نمایان می‌شود و گاهی خطر مسمومیت بارداری هم به وجود می‌آید. احتمال ابتلا به مسمومیت بارداری در سنین بالا بیشتر می‌شود به خصوص اگر پرفشاری خون در خانواده‌تان ارثی باشد.


برای تپش قلبم «پروپرانولول» مصرف می‌کنم. آیا این دارو در بارداری منع مصرف دارد؟

داروی پروپرانولول از داروهایی است که مصرف آن در دوران بارداری کاملا ممنوع نیست اما برای بارداری به قانون همه یا هیچ معتقدیم که می‌گوید بهتر است هیچ دارویی مصرف نشود مگر آنهایی که پزشک تجویز و با توجه به شرایط بارداری، دوز آنها و نوعشان را تعیین کرده است. این دارو بهتر است مصرف نشود چون ممکن است در جنین باعث عقب‌افتادگی رشد، افت قندخون و کاهش ضربان قلب شود.


 

معمولا وقتی به مادر اطمینان داده می‌شود مشکلی سلامت او و جنین‌اش را تهدید نمی‌کند، نیازی به مصرف هیچ دارویی نیست البته اگر مادر از خستگی و تپش قلب احساس کلافگی کند، بهتر است دارویش را مصرف کند که اغلب هم بعد از نیم ساعت این حالت‌ها بهبود پیدا می‌کنند. خانم‌هایی که بدون توصیه پزشک و خودسرانه دارو مصرف می‌کنند، حتما باید این نکته را بدانند که مصرف هر دارویی در دوره بارداری به خصوص در 3 ماهه اول که اعضای حیاتی جنین درحال تکامل و شکل‌گیری هستند، ممنوع‌است.

منبع: سیمرغ

آشنایی با غربالگری 3 ماه اول بارداری

آشنایی با غربالگری 3 ماه اول بارداری

آشنایی با غربالگری 3 ماه اول بارداری

 در تست غربالگرى سه ماهه اول باردارى دو نوع اندازه‏ گیرى به همراه سن مادر مورد استفاده قرار میگیرد تا ریسک سندرم داون(تریزومی 21)، سندرم ادوارد(تریزومى 18) و سندرم پاتو (تریزومى13 ) محاسبه شود.

یکى از این اندازه‏ گیریها با سونوگرافى خاصى انجام میشود که به آن اندازه‏ گیرى NT میگویند و دیگرى آزمایش‏هایى است که روى خون مادر انجام مى‏شود.

 

اندازه‏ گیرى NTدر سونوگرافى

 

اندازه‏ گیرى NTبا سونوگرافى خاصى که از ابتداى هفتة 11 (0+11) تا انتهاى هفتة 13 باردارى (6+13) قابل انجام است، صورت مى‌گیرد. در این نوع سونوگرافى مقدار مایع در پشت گردن جنین که به آن NT مى‏گویند، اندازه‏گیرى مى‏شود. تمام جنین‏ها در این قسمت داراى مقدارى مایع هستند که این‌مقدار در جنین‏هاى مبتلا به‌ سندرم داون تمایل به افزایش دارد.

 

سونوگرافى NT همچنین در موارد زیر کاربرد دارد:

 

1- زنده بودن جنین را تأیید میکند.

2- سن باردارى را تأیید مى‏کند.

3- باردارى‏هاى دوقلو را تشخیص مى‏دهد.

4- آن دسته از اختلالات هنگام تولد را که در این سن باردارى قابل تشخیص هستند، بررسى مى‏کند.

 

آزمایش خون مادر

 

در آزمایش خون مادر سطح دو ماده که معمولاً در خون تمامى زنان باردار یافت مى‏شود مورد اندازه‏گیرى قرار مى‏گیرد: PAPP-A، و بتا HCGآزاد. در باردارى‏هاى توأم با ابتلاء جنین به سندرم داون مقدار دو مادة مزبور تمایل به خروج از مقادیر مورد انتظار را نشان مى‏دهد.

فست فود باعث تولد نوزادان غیرطبیعی می شود

فست فود باعث تولد نوزادان غیرطبیعی می شود

فست فود باعث تولد نوزادان غیرطبیعی می شود

 به گزارش فارس به نقل از شبکه تلویزیونی ای بی سی 7 آمریکا، پژوهشگران دانشگاه هاروارد دریافتند: زنانی که در دوره بارداری چربی های اشباع نشده از طریق غذاهای فست فود مصرف می کنند؛

 ممکن است کودکانی غیرطبیعی و بیش از اندازه چاق به دنیا بیاورند. بر پایه این گزارش، این چربی ها اشباع نشده عواقب خطرناکی بر نوزاد و مادر دارد و هرچند پژوهش یاد شده روشن نکرده است که این چربی ها به تنهایی باعث رشد جنین می شود اما پژوهشگران ارتباطی بین هیکل نوزاد با سطح کلسترول خون مادر که چربی اشباع نشده مصرف کرده است، یافته اند. پزشکان اکثراً در موارد بزرگ بودن هیکل نوزاد به سزارین متوسل می شوند و این وضعیت جسمی نوزادان، خطر ابتلای آنها به بیماری دیابت و بیماریهای قلبی را در آینده افزایش می دهد.

پژوهشگران 1400 زن باردار را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که با افزایش هر یک درصد میانگین چربی روغن های هیدورژنه خطر بزرگ شدن جنین به حدی زیادتر می شود که شاید در برخی موارد کشنده باشد. این چربی های اشباع نشده در غذاهای فست فود نظیر چیپس و سیب زمینی های سرخ شده وجود دارند.

منبع: سیمای سلامت

تغذیه در دوران بارداری، راز سلامت مادر و جنین

تغذیه در دوران بارداری، راز سلامت مادر و جنین

تغذیه در دوران بارداری، راز سلامت مادر و جنین

 دوران بارداری جزو مهم ترین دوره های زندگی زنان محسوب می شود و رعایت اصول تغذیه ای صحیح در این دوران، راز سلامت مادر و جنین به حساب می آید.یک کارشناس معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان گفت: یک خانم باردار باید بداند از چه موادی و به چه اندازه مصرف کند تا سلامت خود و کودکش تأمین شود زیرا غذایی که زنان باردار مصرف می کنند منبع اصلی تأمین مواد غذایی مورد نیاز جنین است و با انتخاب مواد غذایی مناسب مادر می تواند به رشد و نمو مناسب کودک خود کمک کند. دکتر«محمدرضا اکبری» درباره مواد غذایی مورد نیاز مادر و کودک در دوران بارداری اظهار داشت: دانه ها منبع بسیار خوبی از کربوهیدرات ها و منبع اصلی انرژی است و استفاده از آن به شکل نان های غنی شده و غلات سبوس دار توصیه می شود؛ این مواد حاوی ویتامین های گروهB، آهن، فیبر و مواد معدنی و پروتئین ها و فولیک اسید است.وی افزود: مادران باردار باید تا حد امکان از نان های سبوس دار استفاده کنند.به گفته وی، میوه ها و سبزی ها دارای مقادیر زیادی ویتامین C ، آهن، ویتامین A و فسفات است که مصرف به اندازه همه آن ها در دوران حاملگی اهمیت دارد. وی گفت: گوشت قرمز، ماهی، تخم مرغ و حبوبات حاوی مقدار زیادی پروتئین، ویتامین های گروه B و آهن است و پروتئین برای رشد کودک به ویژه طی 3 ماه دوم و سوم بارداری ضروری و مهم است.وی ادامه داد: زنان باردار باید توجه داشته باشند که ماهی علاوه بر پروتئین، منبع بسیار خوبی از اسیدهای چرب امگا 3 است که به رشد جنین کمک می کند ولی از مصرف ماهی های حاوی جیوه باید به طور قطع خودداری کنند. «اکبری» تصریح کرد: مصرف آب برای نقل و انتقال مواد غذایی به جنین ضروری است و تأثیر مهمی در سلامت مادر و جنین دارد و البته در دوران بارداری، مصرف نوشیدنی های حاوی قند به دلیل افزایش وزن خیلی توصیه نمی شود. وی درباره مصرف محصولات لبنی نیز بیان کرد: با توجه به پروتئین و ویتامینD که در محصولات لبنی وجود دارد، خوردن شیر کم چرب، ماست، دوغ و پنیر در این دوران توصیه می شود. وی خاطر نشان کرد: بدن به مقدار کمی به چربی ها و شیرینی ها نیاز دارد و با توجه به نیاز بدن به این مواد، می توانید حجم و وعده های غذایی را کاهش دهید و از مواد غذایی کم چرب و کم شیرین نیز استفاده کنید. وی تأکید کرد: همیشه باید به خاطر داشته باشید که قبل از استفاده از هر نوع دارو، ویتامین و مکمل، باید با پزشک مشورت کنید و خودسرانه هیچ دارویی را به ویژه در دوران بارداری مصرف نکنید.

منبع: خراسان نیوز

ورزش‌های ممنوع در بارداری، ریسک نکنید!

ورزش های ممنوع در بارداری
ورزش کردن برای مادر باردار و جنین او عالی است؛ البته به شرطی که اقدامات احتیاطی را رعایت کرده و از انجام ورزش‌ های ممنوع در بارداری خودداری کند.

ورزش های ممنوع در بارداری

ورزش در دوران بارداری فواید زیادی برای سلامتی شما دارد، اما قبل از بستن بند کفش‌های ورزشی خود، باید در مطب پزشک‌تان توقف کرده و چراغ سبز تمرینات را از او بگیرید! علاوه بر این، یک سری ورزش های ممنوع در بارداری وجود دارد که باید از آن‌ها اجتناب کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • ورزش های ممنوع در بارداری
  • ممنوعیت ورزش در دوران بارداری
  • زمان مراجعه به پزشک

ورزش های ممنوع در بارداری

ورزش بعد از لقاح یا ورزش در بارداری، حداقل ۵ روز در هفته به مدت نیم ساعت (یا در مجموع ۱۵۰ دقیقه در هفته) برای شما مفید است. علاوه بر این، بیشتر فعالیت‌های بدنی در دوران بارداری کاملاً بی خطر هستند. با این حال، چند ورزش وجود دارد که باید از آن‌ها اجتناب کنید. این ورزش های ممنوع در بارداری عبارتند از:

     ورزش در بارداری

  • ورزش‌هایی که خطر سقوط یا آسیب شکمی را افزایش می‌دهند؛ مانند ژیمناستیک، اسکی روی یخ، اسنوبرد، اسکیت روی یخ، ورزش‌های شدید راکتی (به جای تک‌نفره بازی دو نفره)، اسب ‌سواری، دوچرخه ‌سواری در فضای باز، ورزش‌های تماسی (مانند هاکی روی یخ، فوتبال یا بسکتبال)، غواصی، بانجی جامپینگ و رولر بلیدینگ.
  • ایستادن بدون حرکت بعد از سه ماهه اول بارداری می‌تواند جریان خون را محدود کند، بنابراین از انجام این نوع حرکات در یوگا و تای چی خودداری کنید.
  • ورزش‌هایی که شامل تغییر ارتفاع می‌شوند. مگر این‌که از قبل در ارتفاعات بالا زندگی کرده باشید، در غیر این صورت، از هر گونه ورزشی که شما را بیش از ۶۰۰۰ فوت بالا می‌برد اجتناب کنید. از طرف دیگر، ورزش غواصی که خطر بیماری رفع فشار را برای جنین شما به همراه دارد نیز از ورزش های ممنوع در بارداری محسوب می‌شود.
  • ورزش‌هایی که دراز کشیدن به پشت برای مدت طولانی را شامل می‌شوند نیز پس از ماه چهارم ممنوع هستند، زیرا وزن رحم بزرگ شده‌ی شما می‌تواند رگ‌های خونی اصلی را فشرده و گردش خون را برای شما و جنین‌تان محدود کند. این به نوبه‌ی خود می‌تواند باعث ایجاد حالت تهوع، سرگیجه و تنگی نفس در شما شود.

ورزش ممنوع در بارداری

  • حرکات پیشرفته‌ی شکمی، مانند دراز و نشست کامل یا بلند کردن دو پا می‌توانند شکم را بکشند. بنابراین، از ورزش های ممنوع در بارداری محسوب می‌شوند.
  • یوگای داغ یا ورزش در هوای فوق العاده گرم و اصلاً هر گونه ورزش یا محیطی که دمای بدن شما را بیش از یک‌ونیم درجه‌ی فارنهایت افزایش دهد، در دوران بارداری خطرناک است؛ زیرا باعث می‌شود خون از رحم شما در تلاش برای خنک کردن بدن دور شود. این بدان معناست که باید از سونا، اتاق بخار و جکوزی نیز دوری کنید.

ورزش های مناسب بارداری

  • خم شدن از پشت و هم‌چنین کلیه‌ی حرکاتی که شامل خم شدن عمیق یا کشش زیاد مفاصل است (مانند خم شدن عمیق زانو) می‌تواند خطر آسیب در بارداری را افزایش دهد.
  • بهتر است از پریدن، جهش و حرکات ناگهانی و تند نیز خودداری کنید. (اگرچه فعالیت هوازی سبک کاملاً ایمن است؛ البته تا زمانی که راحت باشید و به راحتی تعادل خود را حفظ کنید.)
  • کشش بیش از حد یا تند نیز از دیگر ورزش های ممنوع در بارداری هستند. از آن‌جایی که رباط‌های شما در حال حاضر شل‌تر شده‌اند، بارداری زمان انجام این حرکات نیست. در کل اگر چیزی دردناک است، روی انجام دادن آن اصرار نکنید.
  • ورزش‌هایی که حبس نفس در دوران بارداری را شامل می‌شوند نیز هرگز توصیه نمی‌شود؛ چرا که هم شما و هم جنین داخل رحم‌تان به جریان مداوم اکسیژن نیاز دارید.

     ورزش بعد از لقاح

ممنوعیت ورزش در دوران بارداری

همان‌طور که گفتیم، ورزش دوران بارداری هم برای مادر و هم برای جنین مفید است. با این حال، در شرایط خاص، ورزش های ممنوع در بارداری به ممنوعیت کلی ورزش در بارداری تغییر می‌کند. این شرایط خاص عبارتند از:

  • کم خونی شدید در دوران بارداری
  • بیماری‌های مزمن قلبی یا ریوی
  • جفت سرراهی بعد از هفته‌ی بیست و ششم بارداری
  • نارسایی دهانه‌ی رحم یا سرکلاژ
  • پره اکلامپسی یا فشار خون بالا ناشی از بارداری
  • عوامل خطر برای زایمان زودرس و چندقلو باردار بودن
  • پارگی زودرس غشای جفت در بارداری

در نهایت، توصیه می‌شود که همیشه قبل از شروع هر برنامه‌ی ورزشی خاص در دوران بارداری از پزشک خود اجازه بگیرید.

     ورزش های دوران بارداری

زمان مراجعه به پزشک

اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، فوراً ورزش را متوقف کرده و با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد غیرمعمول در هر جایی (لگن، کمر، قفسه‌ی سینه، سر و غیره)
  • گرفتگی خاصی که با توقف ورزش از بین نمی‌رود.
  • انقباضات منظم و دردناک رحم
  • درد قفسه‌ی سینه
  • درد یا تورم ساق پا
  • سبکی سر یا سرگیجه
  • ضربان قلب بسیار تند
  • تنگی نفس شدید
  • مشکل در راه رفتن
  • از دست دادن کنترل عضلانی
  • سردرد ناگهانی
  • افزایش تورم
  • نشت مایع آمنیوتیک
  • خونریزی واژن
  • کاهش یا عدم حرکت قابل توجه جنین بعد از هفته‌ی بیست و هشتم بارداری

     ورزش در دوران بارداری

جمع‌بندی

ورزش کردن در بارداری خیلی خوب است، اما یک سری اصولی دارد که برای سلامتی خود و فرزندتان باید آن‌ها را رعایت کنید. به عنوان مثال، اگر با ورزش کردن دچار خستگی مفرط، تحریک پذیری، درد عضلات یا مفاصل و مشکلات خواب می‌شوید، بهترین کار این است که ورزش کردن را متوقف کرده یا حداقل، شدت و زمان آن را کاهش دهید.

علاوه بر این، شما باید از انجام ورزش های ممنوع در بارداری نیز جداً خودداری کنید، زیرا این ورزش‌ها شامل حرکات شدید و خاصی هستند که می‌توانند تا حد زیادی شما و جنین داخل رحم‌تان را در موضع خطر قرار دهند.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

بیماری‌های کبدی در بارداری

بیماری‌های کبدی در بارداری

بیماری‌های کبدی در بارداری

 در زمان بارداری، برخی آنزیم‌های کبدی کم و برخی زیادتر می‌ شوند. هرچند این تغییرات منجر به ایجاد بیماری خاصی در مادر نمی‌شود، اما در بررسی آزمایشگاهی این تفاوت‌ها در خون مادران باردار مشاهده می‌گردد.

زردی در بارداری

از بیماری‌های شایع کبدی در بارداری، یرقان عودکننده بارداری یا زردی بارداری است که در اثر تغییرات هورمونی، میزان اسیدهای صفراوی در خون افزایش یافته و منجر به خارش شدید می‌گردد. این خارش به خصوص در کف پاها رخ می‌دهد، اما می‌تواند در تمام بدن حس شود.

به دنبال آن، زردی به علت افزایش بیلی‌روبین خون رخ می‌دهد. بیماری اغلب در سه ماهه آخر بارداری و به خصوص در کسانی که چند قلو باردار هستند رخ می‌دهد. این بیماری زمینه ارثی و ژنتیکی دارد و گاه در افرادی که داروهای خاصی مصرف می‌کنند، دیده می‌شود.

جهت تشخیص این بیماری از بیماری‌های دیگری مثل پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی)، هپاتیت یا بیماری‌های پوستی شایع در بارداری که با خارش همراه هستند، باید از آزمایش‌های خونی مثل بررسی آنزیم‌های کبدی و کلسترول، تحت نظر پزشک استفاده کرد.

پس از تشخیص، از داروهایی برای کاهش خارش پوستی استفاده می‌شود، اما مهم‌تر آن که این مادران در اواخر بارداری باید تحت نظارت شدید پزشک باشند، چون احتمال زایمان زودرس و مرگ جنین و دفع مکونیوم (مدفوع جنین) در مایع آمنیوتیک (آب اطراف جنین)، در این افراد بیشتر است و در اولین فرصتی که جنین رسیده شد، باید اقدام به زایمان کرد تا از این عوارض جلوگیری شود.
پس از زایمان، بیماری زردی و خارش ناشی از آن از بین می‌رود، اما احتمال عود آن در حاملگی بعدی وجود دارد

همین طور احتمال بروز بیماری زردی با مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری حاوی استروژن نیز وجود دارد.

 

منبع: تبیان