سایتی برای نی نی ها و مامانا
دکتر اکرم مهدیزاده، متخصص زنان گفت: شنا برای زنان باردار مشکلاتی را ایجاد نمیکند ولی باید توجه داشته باشند که درجه حرارت آن مناسب باشد و مادران باردار باید از حرکات پرشی اجتناب کنند.
مطالعات جدید در خصوص مواد شیمیایی فتالات موجود در محصولات آرایش نشان میدهند که آنها میتوانند منجر به تداخل با هورمونهای بدن شوند.
بارداری زندگی و بدن شما را تغییر می دهد. حتما به خوبی می دانید به زودی شکمتان بزرگ خواهد شد و بیش از پیش احساس خستگی خواهید کرد و ممکن است احساس در این دوران احساس تهوع کنید اما احتمالا انتظار ندارید که دستخوش سایر تغییرات فیزیکی شوید!
بسیاری از اتفاقات برای بدن زنان زمانی روی می دهد که او باردار می شود. بسیاری از این تغییرات غیرمنتظره هستند که می توان از میان آنها به رشد مو روی شکم، یبوست و بادگلو، افزایش ترشحات واژن و همورویید اشاره کرد. خانم ها معمولا به دلیل خجالت زدگی، زیاد در مورد این مسائل صحبت نمی کنند. اما از آنجا که لازم است پزشک متخصص زنان و زایمان از همه این تغییرات مطلع باشد، بهتر است خجالت و شرم را کنار بگذارید و برای کنترل وضعیت بارداری خود، این تغییرات را به پزشک اطلاع دهید.
تجمع گاز اضافی :
تقریبا همه زنان باردار دچار تجمع گاز در بدن می شوند. این تغییر به علت افزایش ترشحات هورمونی است که منجر به کاهش سرعت دستگاه گوارش شما می شود. ممکن است نتوانید این گاز اضافی را کنترل کنید چون کنترل ماهیچه ای در دوران بارداری کمتر شده است. وقتی هنوز باردار نیستید، متوجه تجمع گاز می شوید و می توانید خروج آن را کنترل کنید اما در دوران بارداری قادر به انجام این کار نخواهید بود و در نتیجه ممکن است خجالت زده شوید.
این مشکل قابل حل نیست اما می توانید با انجام تمرینات ورزشی مناسب و تغییر رژیم غذایی آن را کنترل کنید. تمرینات ورزشی کمک می کند تحرک دستگاه گوارش بیشتر شود و در نتیجه غذا سریع تر حرکت کند. بعضی از مواد غذایی مانند نوشیدنی های گازدار، لوبیا، کلم بروکلی، گل کلم و میوه های خشک باعث تولید گاز بیشتر می شوند، پس بهتر است به طور کلی از خوردن آنها امتناع کنید.
محصولات لبنی هم می توانند موجب تولید گاز و درد معده شوند. بسیاری از زنان در دوران بارداری شروع به نوشیدن شیر روزانه می کنند و فکر می کنند که کار درستی انجام می دهند اما نمی دانند که نمی توانند آن را به خوبی هضم کنند. به همین علت و درصورت ناتوانی در هضم لاکتوز بهتر است از شیرهای فاقد لاکتوز یا مواد غذایی سرشار از کلسیم استفاده کنید.
بی اختیاری ادرار :
حتما شما هم در مورد تخلیه مثانه بر اثر عطسه در زنان باردار شنیده اید. بیشتر زنان باردار به علت سرفه شدید، عطسه یا خندیدن این وضعیت را تجربه می کنند که البته معمولا به صورت خروج چند قطره ادرار خواهد بود که همان بی اختیاری ادرار است.
بسیاری از پزشکان توصیه می کنند در چند ماه اول بارداری که بی اختیاری ادرار شایع تر است، از پد بهداشتی استفاده کنید. علاوه بر این دستشویی رفتن به شکل منظم و با فواصل زمانی کوتاه هم می تواند کمک کننده باشد. بهتر است هر 2 ساعت یکبار سعی کنید مثانه تان را تخلیه کنید حتی اگر احساس می کنید لازم نیست به دستشویی بروید اما این کار را انجام دهید.
نگران نباشید چون با رشد جنین و بزرگتر شدن رحم، جنین دیگر بالای مثانه نمی نشیند.
موهای اضافی :
در دوران بارداری هورمون ها مسئول رشد موها در نواحی ناخواسته هستند. بیشتر زنان باردار از شنیدن اینکه موهای آنها در دوران بارداری زیاد خواهد شد، خیلی خوشحال می شوند اما به محض اینکه متوجه می شوند این موها قرار است روی سینه ها، شکم و صورت آنها رشد کنند این خوشحالی تبدیل به ترس و وحشت می شود.
استفاده از موم یا بند انداختن بهترین و بی خطرترین روش برای از بین بردن موها در دوران بارداری است. اما به یاد داشته باشید که در دوران بارداری استفاده از روش های سرپایی دیگر برای از بین بردن موها از نقطه نظر پزشکی توصیه نمی شود و بیشتر متخصصین پوست و جراحان پلاستیک انجام آن را به بعد از بارداری موکول می کنند. در این دوران درمان های لیزر روی صورت می تواند روی رنگدانه های پوست تاثیر بگذارد و یا باعث زخم شود.
حساسیت به بوها :
حس بویایی بعضی از زنان در دوران بارداری به شدت حساس و قوی می شود که می تواند منجر به بیزاری از غذاهایی مانند مرغ یا ماهی شود که بوی تندی دارند. درصد کمتری از زنان هم نسبت به بوی بدن خود یا همسرشان حساس می شوند.
ممکن است بعضی اوقات و خصوصا در پایان دوره بارداری بوی واژن خود را احساس کنید. این مسئله ممکن است به علت افزایش مخاط بینی باشد. بعضی از افراد ممکن است فکر کنند این بو از خودشان است اما بهتر است بدانید چیزی که در شما تغییر پیدا کرده شدید شدن بوی بدنتان نیست بلکه افزایش توانایی و حساسیت بویای شما است.
حتما در مورد هرگونه بوی قابل ملاحظه مربوط به واژن با پزشک صحبت کنید تا در صورت وجود عفونت قارچی برای شما داروی ضد قارچ تجویز کند.
هموروئید :
تقریبا اگر از هر کسی که به تازگی مادر شده است درباره هموروئید سوال کنید، چیزی برای گفتن دارد. هموروئید تقریبا برای همه زنان باردار اتفاق می افتد. این مشکل اغلب با یبوست و زور زدن برای دفع همراه است و همه ما به خوبی می دانیم یبوست یکی از شایع ترین مشکلات بارداری است.
برای کاهش خطر ابتلا به همورئید باید از یبوست جلوگیری کنید. به اندازه کافی آب بنوشید، فیبر بیشتری میل کنید و از ملین های بدون نسخه استفاده کنید.
حتما با پزشک در مورد استفاده از مکمل های فیبر مشورت کنید. اگر هموروئید شما بزرگ شده است استفاده از نوار یا پد بهداشتی و کرم ضدالتهابی در این دوران می تواند به شما کمک کند.
آکنه :
جوش و سایر تظاهرات پوستی خصوصا در سه ماهه اول بارداری به علت وجود هورمونهای اضافی که در بدن شما در حرکت هستند، بسیار شایع است. استفاده از داروهای شناخته شده برای درمان آکنه مانند رتین-آ در دوران بارداری به هیچ وجه مجاز نیست اما می توانید از درمان های دیگر استفاده کنید.
بیشتر محلول های ضدآکنه اگر برای مدت طولانی روی پوست قرار نگیرند، بی خطر هستند. اما بهتر است قبل از استفاده از هرگونه محصول ضد آکنه از پزشکتان مشاوره بگیرید. از این داروهای موضعی ضد آکنه فقط در محل آکنه ها استفاده کنید. محصولاتی که حاوی اسید سالیسیلیک، بنزوئیل پراکساید و اسید آزلایک هستند برای مصرف کم بی خطر هستند.
مسائل عاطفی و شخصی
اضافه وزن و دیگر تغییرات فیزیکی می تواند باعث شود در برخورد با همسرتان احساس عدم جذابیت کنید اما نباید اجازه بدهید که این حس روی رابطه و صمیمیت شما تاثیر منفی بگذارد. بعضی از زنان در این دوران از نزدیکی با همسرشان خجالت می کشند. در این دوران احتمال تورم فرج وجود دارد و نوع ترشحات هم متفاوت است و به همین علت زنان باردار با همسرشان احساس راحتی نمی کنند و احساس می کنند که جذابیتشان را از دست داده اند.
اگر شما هم دچار مشکل شده اید، حتما با همسرتان در این خصوص صحبت کنید و یا او را همراه خودتان به مطب پزشک متخصص زنان و زایمان ببرید تا پزشک وضعیت شما را بهتر برای همسرتان توضیح دهد.
هیئت تحریریه بیا نی نی
در طول دوره بارداری به ویژه در فصل پاییز و زمستان، احتمال دارد که خانم باردار دچار سرماخوردگی یا ویروس آنفولانزا شود. در دوران بارداری سیستم ایمنی بدن تحت تاثیر قرار گرفته و احتمال دارد تا بیشتر از حد معمول نشانه ها و علائم سرماخوردگی را در خود نگه دارد. ناراحتی های مربوط به بینی نیز یکی دیگر از مشکلاتی است که در طول دوره بارداری به علت تاثیر هورمون ها بر مجرای تنفسی و بینی معمول است.در زمان بارداری سیستم بدن خانم باردار تمام تلاش خود را برای رشد جنین متمرکز می کند. بنابراین بدن شما بیشتر در معرض ویروسهای سرماخوردگی و آنفولانزا قرار می گیرد.
القاء زایمان به چه معنا است
تیروئید یکی از غدد تشکیل دهنده سیستم غدد درون ریز است. وظیفه غدد درون ریز تولید و آزاد کردن هورمون ها در خون است. زمانیکه سطح هورمون تیروئید در خون کم است، هیپوفیز TSH بیشتری آزاد می کند. و زمانیکه سطح تیروئید در خون بالا می رود، TSH کاهش پیدا می کند.
دکتر مهجور، متخصص زنان و زایمان در گفتگو با خبرنگار کلینیک بیا نی نی، در خصوص تفاوتهای سونوگرافی در خانمهای باردار گفت: در سونوگرافی نوع 3و2 تصویر به صورت حجیم است در صورتی که در سونوگرافی نوع 2 فقط ظاهر آزمایش مشخص است.
بیا نی نی: زایمان زودرس، زایمانی است که معمولا بین هفته 20 تا 37 بارداری اتفاق می افتد. در زایمان، رحم برای باز شدن سرویکس منقبض می شود که اولین مرحله تولد کودک است. در بارداری کامل این مرحله حداقل تا هفته 37 اتفاق نمی افتد. به زایمان زودرس، زایمان نارس هم گفته می شود. تولد نوزاد هر چه قدر زودتر اتفاق بیفتد، احتمال بروز مشکلات جدی برای نوزاد بیشتر خواهد بود. این مسئله به علت عدم رشد کامل بسیاری از اعضای بدن کودک، به ویژه قلب و شش ها روی می دهد.
برای نوزادانی که پیش از هفته 24 متولد می شوند، احتمال زنده ماندن بسیار کم است و در صورت زنده ماندن معمولا دچار مشکلات مزمن مربوط به سلامت می شوند. این نوزادان ممکن است در تکلم، یادگیری و مهارت های حرکتی هم دچار اشکال شوند.
بارداری دو یا چندقلویی. جدا شدن پیش از موعد جفت از رحم که به این وضعیت “جدا شدن پیش از موعد جفت” گفته می شود. وجود عفونت در واژن یا رحم مادر که باعث شروع فرآیند زایمان می شود.مشکلات مربوط به رحم یا سرویکس مانند فیبروم یا شکل غیرطبیعی رحم.پاره شدن کیسه آب مادر قبل از شروع فشار زایمان.بیماری های لثه و مصرف مواد مخدر مانند کوکائین یا متامفتامین در اغلب موارد علل زایمان زودرس ناشناخته هستند. زایمان زودرس می تواند به علت مشکلات مرتبط با جنین، مادر و یا هردو آنها روی دهد. معمولا ترکیب عوامل چندگانه، باعث زایمان زودرس می شوند اما از هر 3 زایمان زودرس، علت یکی از آنها ناشناخته است. در بعضی از مواقع به علت مشکلات بارداری که برای مادر یا کودک خطرناک هستند، پزشک از دارو یا روش های دیگر برای انجام زایمان زودرس استفاده می کند.
تشخیص زمان زایمان زود رس
از نشانه های زایمان زودرس می توان به این موارد اشاره کرد: انقباضات منظم به مدت یکساعت که به معنی وجود 4 انقباض یا بیشتر در هر 20 دقیقه یا وجود 8 انقباض در ساعت است. این انقباضات حتی پس از نوشیدن یک لیوان آب و استراحت کردن هم قطع نمی شوند.نشت یا سرازیر شدن مایع از واژن که ممکن است صورتی یا مایل به قرمز باشد. به این وضعیت “پارگی غشا” گفته می شود. وقتی این وضعیت پیش از هفته 37 روی می دهد به آن پارگی نارس زودرس غشا گفته می شود. وجود دردهای مشابه گرفتگی شکم در قاعدگی که ممکن است با اسهال همراه شود.احساس فشار در لگن خاصره یا زیر شکم.وجود درد مبهم در لگن یا زیر شکم.احساس ناخوشایند مانند احساس تب که قابل توضیح نیست و احساس خستگی مفرط و اگر روی شکمتان را فشار بدهید، احساس درد و آسیب دیدگی می کنید.
در صورت توقف انقباضات، ممکن است دچار انقباضات براکستون هیکس شده باشید که انقباضات ناخوشایند اما غیر دردناک رحم هستند. این انقباضات مانند تمرین هستند اما تشخیص تفاوت آنها معمولا کار ساده ای نیست. اگر فکر می کنید نشانه های زایمان زودرس را دارید، با پزشک یا ماما تماس بگیرید. آنها می توانند پارگی کیسه آب، عفونت و گشاد شدن سرویکس را بررسی می کنند. ممکن است برای کنترل مشکلاتی که می توانند باعث زایمان زودرس شوند، لازم باشد آزمایش خون و ادرار از شما گرفته شود.
کنترل ضربان قلب جنین و انجام سونوگرافی می توانید اطلاعاتی را در مورد وضعیت جنین در اختیار پزشک یا ماما قرار دهد. آزمایش مایع آمنیوتیک هم می تواند به بررسی وضعیت رشد شش های کودک و اینکه آیا به حدی رشد کرده اند که برای تولد کافی باشد یا نه کمک کند. ممکن است برای تست پروتئین در واژن که به آن فیبرونکتین جنینی گفته می شود، نمونه برداری انجام شود که البته این نمونه برداری بدون درد است. عدم وجود پروتئین به معنی این است که احتمالا زایمان شما زودتر از موعد نخواهد بود اما این آزمایش نمی تواند با قطعیت به شما بگوید که زایمان زودرس نخواهید داشت.
اگر در وضعیت زایمان زودرس قرار داشته باشید، پزشک یا ماما باید خطرات زایمان زودرس و خطرات ادامه بارداری را مورد مقایسه قرار دهد. با توجه به موقعیت شما، پزشک یا ماما ممکن است :
زایمان را با دارو به تاخیر بیندازد. این روش ممکن است کارآمد یا ناکارآمد باشد.
برای جلوگیری از عفونت، آنتی بیوتیک تجویز کند. اگر کیسه آب زودتر از موعد پاره شده باشد، احتمال عفونت زیاد خواهد بود و باید تحت مراقبت قرار بگیرید.
برای آماده کردن شش های کودک برای تولد به شما داروهای استروئید بدهد.
سایر مشکلات پزشکی شما که ممکن است عامل زایمان زودرس باشد را درمان کند.
در صورتی که تشخیص دهد زایمان برای مادر و نوزاد بی خطرتر است، زایمان را انجام دهد.
اما زایمان زودرس همیشه به معنی تولد زودرس نیست. پزشک شما ممکن است مجبور شود زایمان زودرس را متوقف کند.
اگر زایمان زودرس نزدیک موعد زایمان یعنی بین هفته 35 تا 36 باشد، احتمالا بدون تاخیر به شما اجازه زایمان داده خواهد شد. زایمان های زودرس در این مرحله معمولا به مشکلات جدی نمی انجامد.
زمانی که امکان توقف زایمان زودرس وجود ندارد، بیشتر زنان می توانند به شکل طبیعی زایمان کنند اما اگر سلامت مادر و کودک در خطر باشد، زایمان به شیوه سزارین انجام می شود.
نوزادی که زودتر از موعد متولد می شود ممکن است دچار مشکلاتی مانند خونریزی مغزی یا بیماری مزمن ریوی شود. هر چه قدر نوزاد زودتر متولد شود، احتمال خطر بیشتر می شود. پزشک می تواند شما را برای بستری شدن آماده کند که به شرایط و سن بارداری شما بستگی دارد.
همانطور که پیش تر اشاره شد، اعضای بدن نوزاد نارس به حد کافی رشد نکرده اند که این مسئله می تواند منجر به مشکلات مربوط به سلامتی شود :
نوزادانی که در حدود 32 هفتگی ( کمی بیشتر از 7 ماه ) متولد می شوند، احتمالا قادر به تنفس، تغذیه و تنظیم دمای بدنشان نیستند. اما معمولا بعد از این کودکان برای رشد زمان دارند و بیشتر آنها از بیمارستان مرخص می شوند.
نوزادانی که پیش از 26 هفتگی ( زیر 6 ماه ) متولد می شوند بیشتر احتمال دارد که دچار مشکلات جدی شوند. اگر نوزاد شما با جثه بسیار کوچک یا بیمار متولد شده است، ممکن است مجبور باشید برای درمان او تصمیمات سختی بگیرید.
نوزادان نارسی که به بخش مراقبت های ویژه نوزادان منتقل می شوند، تحت مراقبت های شدید برای جلوگیری از عفونت و یا تغییرات تنفسی و ضربان قلب قرار می گیرند و تا زمانی که قادر به حفظ حرارت بدنشان نشده اند، در تخت های مخصوص گرم نگهداری میشوند.
دکتر شهلا چایچیان متخصص زنان و مامایی و دبیر علمی کنگره روشهای کم تهاجمی زنان گفت: امروزه استفاده از روشهای کم تهاجمی برای درمان بیماریهای مادر و جنین موجب کاهش چشمگیر هزینههای درمانی شده، زیرا در این روش از انجام جراحیهای متناوب و مداوم برای درمان جلوگیری شده و حتی شانس بهبودی مادر و جنین نیز به طرز شگفت انگیزی افزایش مییابد و قطعا مخارج جراحیهای کم تهاجمی بسیار کمتر از سایر شیوههای درمانی تهاجمی است.
شما تنها کسی نیستید که در مورد دردی که ممکن است در طول زایمان تجربه کنید، نگران هستید. تجربه و تحمل درد در زنان با مردان متفاوت است. برای بعضی از زنان باردار، نفس های عمیق می تواند به شکل قابل توجهی از درد زایمان بکاهد اما ممکن است زنان دیگر برای تحمل درد به داروهای مسکن نیاز داشته باشند.
داروهای زیادی وجود دارند که زنان باردار می تواند در طول زایمان و تولد از آن استفاده کنند. حتما پیش از فرارسیدن زمان زایمان، در مورد نوع داروها با پزشک مشورت کنید.
به خاطر داشته باشید که انتخاب نوع دارو بر اساس شرایط خاص زایمان شما بستگی دارد. در طول زایمان و با توجه به روند پیشرفت آن و وضعیت شما، برای استفاده از راهکارهای کاهش درد تصمیم گیری خواهد شد. در مورد امنیت داروهای مسکن نگران نباشید، همه داروهایی که از آنها به عنوان کاهش دهنده درد در طول زایمان استفاده می شوند، برای شما و نوزاد بی خطر هستند.
سه شیوه اصلی برای کاهش درد در طول زایمان وجود دارد :
بی حسی موضعی : از این شیوه برای آرام کردن و بی حس کردن منطقه درد در واژن و یا در صورت نیاز به بخیه اطراف واژن هم استفاده می شود. داروهای بی حسی موضعی ناراحتی های دیگر زایمان را کاهش نمی دهند.
بی حسی منطقه ای : این نوع بی حسی که به آن بی حسی اپیدورال یا بی حسی نخاعی هم گفته می شود توسط متخصص بیهوشی و برای کاهش درد زایمان انجام می شود. در هر دو نوع بی حسی نخاعی و اپیدورال، دارو در نزدیکی عصب کمر شما برای بلوک کردن درد در منطقه وسیعی از بدن شما، در حالی که هشیار هستید، تزریق می شود. بی حسی منطقه ای تا حد زیادی درد زایمان را کاهش می دهد. این نوع بی حسی می تواند در زایمان سزارین هم استفاده شود.
بیهوشی کامل : در این شیوه شما را در طول فرآیند زایمان به طور کامل بیهوش می کنند. از این نوع بیهوشی به ندرت و فقط در شرایط اضطراری استفاده می شود چون مانع دیدن نوزاد توسط مادر بلافاصله بعد از تولد میشود.
داروهای کاهش دهنده درد می توانند داخل رگ یا ماهیچه تزریق شوند. این داروها به طور کامل درد را متوقف نمی کنند اما می توانند تا حد قابل توجهی آن را کاهش دهند. از آنجا که این داروها می توانند بر همه بدن شما تاثیر بگذارند و باعث خواب آلودگی شما و نوزاد شوند، از آنها فقط در مراحل اولیه زایمان های برای کمک به استراحت و کسب انرژی استفاده می شود.
تفاوت بی حسی اپیدورال و بی حسی نخاعی
با بی حسی نخاعی، داروها داخل سخت شامه که اطراف مغز و نخاع را گرفته است، تزریق می شوند. در طول این نوع بی حسی، دارو درون ستون فقرات و درست بیرون کیسه ای که نخاع را در برگرفته است، تزریق می شود. بی حسی نخاعی به داروی کمتری نیاز دارد و سریعتر از بی حسی اپیدورال عمل می کند اما بیشتر احتمال دارد که منجر به سردرد یا کاهش فشار خون شود.
بی حسی منطقه ای چگونه ایجاد می شود
اگر بخواهید از بی حسی منطقه ای استفاده کنید، احتمالا پزشک بی حسی نخاعی یا اپیدورال و یا ترکیبی از هردو را انتخاب می کند که بستگی به وضعیت سلامت عمومی و چگونگی پیشرفت روند زایمان دارد. متخصص بیهوشی یک سرنگ مخصوص را وارد منطقه بی حسی می کند تا محل دقیق داروی بی حسی را پیدا کند. بعد از تزریق دارو، متخصص بیهوشی سرنگ را خارج می کند. در بیشتر موارد، بعد از خارج کردن سرنگ، لوله پلاستیک کوچکی که به آن کاتتر اپیدورال گفته می شود در بدن باقی می ماند تا در صورت نیاز بتوان برای تزریق دارو از آن استفاده کرد. این فرآیند می تواند در حالی که نشسته یا به پهلو دراز کشیده اید، انجام شود.
تاثیر بی حسی منطقه ای بر نوزاد
بهترین زمان برای انجام بی حسی منطقه ای به شما و پاسخ نوزاد به زایمان بستگی دارد. پزشک شما این زمان را مشخص خواهد کرد. تحقیقات نشان داده اند که بی حسی منطقه ای – اپیدورال و نخاعی – هم برای شما و هم برای نوزاد بی خطر است.
زمان لازم برای اثرگذاری و مدت دوام دارو
بی حسی اپیدورال 10 تا 20 دقیقه بعد از تزریق دارو شروع به تاثیر گذاری می کند. کاهش درد به کمک بی حسی اپیدورال می تواند تا زمانی که لازم باشد، ادامه پیدا کند چون امکان تزریق مجدد آن در طول زایمان وجود دارد.
بی حسی نخاعی بلافاصله بعد از تزریق دارو شروع به تاثیرگذاری می کند و تاثیر آن در حدود 2:30 ساعت طول خواهد کشید. اگر بارداری شما بیشتر از این زمان طول بکشد، برای تزریق دارو از یک کاتتر اپیدورال استفاده می شود تا متخصص بیهوشی بتواند تا وقتی لازم است دارو تزریق کند.
بعد از دریافت بی حسی، احساس آرامش و رهایی از درد خواهید داشت. البته ممکن است بر اثر انقباضات کمی احساس فشار ملایم داشته باشید. علاوه بر این وقتی پزشک شروع به معاینه و بررسی شما می کند نیز ممکن است احساس فشار کنید.
بعد از انجام بی حسی موضعی لزوما نباید در تخت بمانید. متخصص بیهوشی شما می تواند با تنظیم بی حسی به شما اجازه راه رفتن یا نشستن روی صندلی راحتی را بدهد. راه رفتن یا نشستن حتی می تواند به زایمان شما کمک کند. اگر تمایل دارید، از متخصص بیهوشی در مورد راه رفتن بعد از تزریق دارو سوال کنید چون این احتمال وجود دارد که به علت موقعیت شخصی مجاز به انجام این کار نباشید.
تاثیر بی حسی منطقه ای بر سرعت زایمان
با انجام بی حسی منطقه ای در بعضی از زنان ممکن است انقباضات زایمان برای مدت کوتاهی آرام و کند شود. بیشتر زنان معتقدند که بی حسی منطقه ای به آرامش و بهبود الگوهای انقباض کمک می کند.
بی حسی منطقه ای به شما اجازه می دهد در حالی که سرویکس مشغول باز شدن است، به راحتی و با آرامش استراحت کنید. این وضعیت نه تنها بر توانایی شما برای فشار تاثیر نمی گذارد، بلکه فشار را برای شما آسان تر می کند.
عوارض جانبی بی حسی منطقه ای
متخصصین بیهوشی برای جلوگیری از هر گونه عارضه اقدامات احتیاطی ویژه ای را انجام می دهند. برخی از عوارض احتمالی بی حسی منطقه ای می تواند شامل موارد زیر باشد :
کاهش فشار خون : در طول زایمان شما مایعات داخل وریدی دریافت خواهید کرد و فشار خون شما به دقت اندازه گیری و کنترل خواهد شد تا از کاهش فشار خون جلوگیری شود.
خارش خفیف در طول زایمان : اگر خارش آزاردهنده شود، متخصص بیهوشی می تواند آن را درمان کند.
سردرد : نوشیدن مایعات و خوردن قرص های مسکن می تواند به بهبود سردرد بعد از انجام بی حسی منطقه ای کمک کند اما در صورت برطرف نشدن آن، متخصص بیهوشی را مطلع کنید تا از داروهای اضافی برای بهبود آن استفاده کند.
واکنش به بی حسی منطقه ای : در حالی که واکنش به بی حسی منطقه ای بسیار نادر است اما در صورت بروز می تواند بسیار جدی باشد. در صورتی که بروز سرگیجه یا شنیدن صدای زنگ در گوشتان، متخصص بیهوشی را در جریان قرار دهید تا بتواند به سرعت مشکل را برطرف کند.
هئیت تحریریه بیا نی نی