راز و رمز خرید و نگهداری از گل‌های شاخه بریده

راز و رمز خرید و نگهداری از گل‌های شاخه بریده

جام جم/  گل‌ها هم مثل میوه‌ها و سبزیجات تازگی‌شان مهم است. چون تنفس می‌کنند. گلی که تازه نیست یعنی چند روز از چیدنش گذشته و دارد رو به زوال و پیری می‌رود.
           به قول معروف رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر درون. در نگاه اول همین گزینه بسیار کارگشاست. گل‌های تازه خوش‌رنگ و لعاب، بعضا خوش‌بو، شاداب و با طراوت هستند. وقتی گلی می‌خرید به شکفته‌شدن آن، زرد نشدن و سوختگی حاشیه گلبرگ‌ها، بی‌حال بودن و به طور کلی هرگونه تغییر رنگ یا پژمردگی دقت کنید. وجود هر کدام از این نشانه‌ها یعنی گل خودش دارد داد می‌زند که من تازه نیستم.
نکته:  چه در گل‌هایی که به حالت تک‌غنچه‌اند مثل رز و لاله
و چه در گل‌هایی که بیشتر از یک غنچه روی شاخه دارند مثل لیلیوم، غنچه بسته مشتری‌پسندتر است. هرچه غنچه‌ها بسته‌تر باشند گل تازه‌تر است و عمر بیشتری دارد.
نکته: باز شدن غنچه‌ها باید بعد از خرید و در خانه اتفاق بیفتد نه در گل‌فروشی.
      ایستادگی خوب گل‌ها در گلدان یعنی استحکام
و سرحال بودن ساقه‌ها و تازگی‌شان. ساقه سرزنده یعنی گل بشاش و شاداب. اگر ساقه‌ای شکسته یا خمیده باشد به علت بسته‌شدن آوندها، ارتباط آنها با گل قطع می‌شود و آب و موادغذایی به آن نمی‌رسد و ‌پژمرده می‌شود.
نکته: ساقه تازه بریده شده تهش سبز و سفت است. اما اگر دیدید قهوه‌ای و نرم شده یعنی گل تازه نیست و مدتی از در آب ماندنش گذشته است.
    محل اتصال ساقه به گل را با دست لمس کنید. در گل‌های تازه این بخش سفت و محکم است و هیچ خمیدگی غیر طبیعی ندارد این یعنی آوندها رو به راهند و آب و مواد غذایی از داخل گلدان جذب قسمت‌های بالایی گل (گلبرگ‌ها و غنچه‌ها) می‌شود اما اگر این قسمت نرم و شل باشد احتمال مانده‌بودنش زیاد است.
           یک علامت دیگر تازگی گل، تازگی برگ‌هاست. اگر برگی رنگ پریده و پژمرده باشد یا روی ساقه، لکه‌هایی که جای ریزش برگ است معلوم باشد، یعنی از چیدن گل، زمانی گذشته است و عمر گل کوتاه خواهدبود.
    درست است موقع خرید نمی‌توان آب ظرف گل را خوب بررسی کرد که تازه است یا نه اما همین که آب تمیز باشد، کدر و بدبو نباشد، دیواره آن لزج نباشد و برگ‌ها در آن نریخته باشند یعنی محیط نگهداری تازه است و گل‌ها سالم‌‌ هستند. هرچه آب تمیز باشد باکتری‌ها و دیگر موجوداتی که باعث تخریب بافت و پیری می‌شوند کمترند. پس سعی کنید گل مورد نظرتان را از این گلدان‌ها انتخاب کنید.
 رمز و راز نگهداری از گل‌ها
بعد از خرید گل، شرایط خانه با گلفروشی متفاوت می‌شود ضمن اینکه شرایط نگهداری همه گل‌ها با هم یکسان نیست و عمر ماندگاری شبیه به هم ندارند. اما به طور کلی این نیازها در تمام گل‌ها مشترک است. به آنها دقت کنید تا خصوصیات گل تازه حفظ شود:
    دما:  در گلفروشی‌ها، معمولا یک وسیله سرمایشی روشن است و آب داخل سطل‌ها هم خنک است. اینها باعث تازه ماندن گل می‌شوند. گرچه ما قرار دادن گل‌ها در آب سرد را توصیه نمی‌کنیم اما بعد از انتقال گل‌ها به خانه آنها را در جای خنک نگهداری کنید. خنک یعنی همان داخل خانه نه داخل یخچال. اگر در فصل سرد گل می‌خرید کافی است آن را از وسایل گرمازا دور کنید. در فصول گرم هم نزدیک پنجره‌های آفتابگیر نباشند. اگر شب‌ها دمای بیرون خانه خنک است، می‌توانید آنها را در تراس یا در حیاط بگذارید.
    آب: شاید به نظرتان مهم نیاید ولی آب گلدان نگهداری گل خیلی در افزایش عمرماندگاری و تازه ماندنش مؤثر است. پس داخل آب یکی دو قطره محلول سفید کننده بریزید. این طوری باکتری‌ها و موجودات زنده دیگر فرصت رشد پیدا نمی‌کنند، آب تمیز می‌ماند. کدر و بد رنگ، بدبو و لزج نمی‌شود. یکی دو حبه قند هم در آب بیندازید تا گل مواد غذایی داشته‌باشد. بعد از آوردن گل به خانه و پیش از گذاشتنش در گلدان، آن را زیر شیرآب بگیرید و همان لحظه با یک قیچی تیز، ته ساقه را مورب برش بزنید. تا جذب آب و موادغذایی آسان باشد.
    رطوبت: محیط خانه اگر رطوبت کافی داشته‌باشد، گل‌ها تازه‌تر می‌مانند. چون گل‌ها از طریق روزنه‌های برگ یا سطح گلبرگ‌ها مقداری از آب موردنیاز خود را جذب می‌کنند.
نکته: گل‌ها را در مسیر جریان هوا یا باد کولر قرار ندهید چون زود خشک می‌شوند.

چرا گل تازه بخریم؟

در بسیاری از کشورهای دنیا خرید گل‌های تازه شاخه بریده جزو سبد خرید روزانه خانوار است اما در ایران به هدیه‌دادن یا ارسال در مناسبت‌ها و مراسم خاص محدود می‌شود. اگر فواید حضور گل‌های تازه را بدانیم ما هم خرید آن را یک فرهنگ همیشگی می‌کنیم.
خودمان به خودمان گل هدیه بدهیم نه فقط با خریدن گلدان بلکه همین گل‌های تازه یا شاخه بریده. گل‌ها را دست‌کم نگیریم آنها می‌توانند حس خوشبختی و شادی را در ما تقویت و حتی تحریک کنند، مثبت‌نگری را بالا ببرند و به طور کلی کیفیت زندگی روزمره‌مان را افزایش دهند. مطالعات و پژوهش‌های اخیر نشان داده گل‌ها ابزار طبیعی و مفیدی برای مدیریت روتین زندگی هستند.
گل‌ها برای کاهش افسردگی، بهبود حافظه و حتی افزایش تعامل اجتماعی در سالمندان بسیار کارآمد هستند.هرجا که گل‌ها حاضر باشند سلامت هم تحت تاثیر اثرات مثبت آنها قرار خواهدگرفت.
قراردادن گل‌های تازه در فضاهای اشتراکی خانه مثل هال، اتاق نشیمن یا اتاق غذاخوری می‌تواند به ما کمک کند در خانه خود احساس خوشایندی داشته‌باشیم. به خصوص در مواقعی که همگی دور هم هستیم یا مهمانی داریم.
 ترکیب رنگ‌های روشن حس دلگرمی و آرامش را القا می‌کند. شما می‌توانید احساس خود را با رنگ‌های مختلف گل تغییر دهید.
هم رایحه خوش گل‌ها و هم رنگ‌های مختلف آنها اثرات درمانی دارد و بر آرامش بخشی، بهبود کیفیت خواب، ایجاد شور و اشتیاق و افزایش انگیزه بسیار موثرند.
هدیه‌گرفتن گل با حس لذت و قدردانی همراه است همچنین با ایجاد آرامش به کاهش اضطراب و افسردگی کمک شایانی می‌کند. تحقیقات نشان داده بیمارانی که در اتاق‌شان گل دارند درد، استرس و خستگی کمتری نسبت به بیماران در اتاق‌های بدون گل تجربه می‌کنند.
تجربه نشان داده دریافت‌کنندگان گل فرد هدیه دهنده را فردی قوی، اندیشمند و عاطفی و باهوش می‌دانند.
با هدیه دادن گل‌های تازه شما این توانایی را دارید رابطه‌های عاطفی و دوستی را مستحکم‌تر و رفاقت‌ها را بیشتر کنید. به‌خصوص خانم‌ها از چنین هدیه‌ای استقبال بیشتری می‌کنند.
خرید چند شاخه گل شاید برای شما هزینه آن چنانی‌ نداشته‌باشد اما افراد هدیه‌گیرنده را خوشحال می‌کند. اگر از هم دور هستید و به خاطر شرایط کرونا نمی‌توانید سفر کنید خوشبختانه گلفروشی‌های آنلاین کار را راحت کرده‌اند و شما را برای شادی رساندن کمک می‌کنند.
در اولین فرصت این کار را بکنید. کمترین اثرش نشاندن لبخندی بر لب است. به امتحانش
می‌ارزد.

انتخاب اسم؛ معنی اسم «صدرا» چیست؟

انتخاب اسم؛ معنی اسم «صدرا» چیست؟

ستاره/  در میان اسامی زیبای پسرانه، صدرا یکی از اسامی پسرانه ختم شده به حرف الف، با معنای نیکو برای پسران است که فراوانی بالایی در سازمان ثبت احوال دارد. در این مطلب، معنی اسم صدرا، فراوانی این نام، ریشه و … آورده شده است.

معنی اسم صدرا
اسم صدرا /sadrā/ متشکل از  (“صدر (بالا، پیشوا) ” + “ا (پسوند نسبت” ) به معنای “بالابرنده، ارج دهنده؛ صدرنشین، بلندمرتبه و والامقام” ذکر شده است. 
صدرا در اعلام، نام فیلسوف و حکیم اسلامی قرن یازدهم معروف به ملاصدرا و ملقب به صدرالدین و  صدرالمتالهین است.

نوع اسم
پسرانه
ریشه اسم
عربی-فارسی
قابلیت ثبت در اداره ثبت احوال
این نام در فهرست نام‌های سازمان ثبت احوال وجود دارد.
فراوانی
بیش از ۲۳۰۰۰ نفر

اسم‌های مشابه
اسم‌های پسرانه مشابه صدرا

صبار، صابر، صادق، صالح، صفا، صدیق، صیام

اسم‌های دخترانه مشابه صدرا

صدف، صبورا، صوفیا، صنم، صهبا، صفورا، صبا

نام‌های ترکیبی با صدرا : امیرصدرا، امین صدرا، علی صدرا، محمد صدرا

ابجد اسم صدرا
ابجد کبیر اسم صدرا برابر است با: ۲۹۵
ابجد صغیر اسم صدرا برابر است با : ۷
 

دختران نوجوان چگونه برای نقش مادری آماده می شوند؟ ‏

دختران نوجوان چگونه برای نقش مادری آماده می شوند؟ ‏

اطلاعات/ محققان استرالیایی به بررسی رابطه دختران نوجوان با والدین خود و تأثیر آن بر ارتباط آن‌ها با فرزندان آینده‌شان پرداختند. در این مطالعه، ۱۰۰ دختر ۱۶ ساله از جهت نوع رابطه با والدین بررسی شده و سپس یک دهه بعد با همان دختران که خود صاحب فرزند شده بودند، مصاحبه شد. پژوهش نشان داد مشکلات موجود در رابطه نوجوان با والدین، یک پیش‌بینی کننده قوی از مشکلات احتمالی آنان با کودکانشان ـ به خصوص در اولین سال زندگی کودک ـ است. داشتن مادرهای کنترل‌گر در هنگام نوجوانی تأثیرات منفی بر روی تعامل بچه‌ها با فرزندان آینده‌شان می‌گذارد و بی‌توجهی پدر به دختر هم، منجر به مشکلات مشابه می‌شود. در عوض والدینی که اعتماد را در تصمیمات دختران نوجوان خود ایجاد می‌کنند و محبت و گرمی نشان می‌دهند، پایه‌هایی را برای آن دختران پی‌ریزی می‌کنند که بعدها درصورتی‌که مادر شوند، ارتباطات قوی با کودکانشان بر روی آن‌ها ساخته می‌شود. از طرف دیگر، غفلت یا فقدان محبت و گرمی از طرف پدرها ممکن است بر روی مسیری که خانم‌های جوان روابط آینده خود را می‌سازند، تأثیر بگذارد.‏

نقش امام علی (ع) در حفظ آرامش خانواده‏

نقش امام علی (ع) در حفظ آرامش خانواده‏

اطلاعات/ زن و مرد در کشاکش زندگی خود با بحران‌ها و تلاطم‌هایی مواجه می‌شوند و احتیاج به یک لحظه آرامشی دارند تا بتوانند راه را ادامه دهند. آن لحظه آرامش همان وقتی است که در محیط سرشار از محبت و عطوفت خانوادگی قرار می‌گیرند. مرد وقتی با همسر خود مواجه می‌شود، با همسری که به او عشق می‌ورزد، با او و در کنار اوست و با او احساس یگانگی می‌کند، این همان لحظه آسایش و آرامش اوست و زن چون روح ظریفتری دارد، بیشتر به آرامش و تکیه کردن به یک شخص مطمئن یعنی همسرش نیاز دارد‏‎. ‎امام علی(ع) در برقراری آرامش در خانواده همراه حضرت فاطمه(س) از روش‌هایی استفاده کردند.

‎‏۱‏‎. حاکم ساختن روحیه بندگی در خانواده‏: قرآن کریم آرامش دل و اطمینان خاطر را در گرو نام و یاد خداوند قرار داده است. چنان که در سوره رعد آیه ۲۸ آمده است: آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل‌ها آرامش می‌‏‎یابد. خداوند متعال محیط آرام و امن خانه را مکانی محترم شمرده است، اما چنانچه این محل معبدی برای بندگی و ذکر خداوند واقع شود، چنان که در سوره نور آیه ۳۶ آمده است: (این نور الهی) در خانه‌هایی است که خداوند اذن داده است تا بالا برده شده و نام او در آن‌ها ذکرشود؛ در آن خانه‌ها در بامدادان و شامگاهان تسبیح او می‌گویند‎.

‎حضرت علی(ع) به دلیل انسی که با خدا و عبادت و قرائت قرآن داشتند، در تحکیم فضای بندگی خداوند متعال در خانواده سهیم بودند. ایشان اتاقی را به عبادت (وسائل الشیه، ج۳، ص۵۵۵) و اوقاتی را برای مناجات با پروردگار یکتا قرار داده بودند؛ چنان غرق در مناجات بودند که مثل چوب خشکی بر زمین می‌افتادند که برخی از اصحاب گمان می‌کردندکه جان از بدنشان خارج شده است(مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۳۸۹).ایشان بیش از همه روزه می‌گرفت و نماز مستحبی را برپا می‌داشت و همواره ذکر می‌گفتند.(شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۷) روحیه تعبد و بندگی که امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) چنان آرامشی در خانواده برقرار کرده بود که در برابر کمبودها و سختی‌ها و ناملایمات زندگی هیچ‌گونه اضطراب و ناشکیبایی در ارکان خانواده به وجود نیامد. بازتاب این آرامش درونی در مواجهه اعضای خانواده با کمبودهای مالی، سختی‌های جهاد، کمبود حضور پدر در خانواده، عرصه‌های ایثار و مقاومت، بخصوص در حماسه عاشورا و اسارت اهل بیت می‌توان دید. پس اولین گام والدین در آرامش خانواده، ایجاد فضایی معنوی و ارتباط دائم با پروردگار است‏‎.

‎‏۲‏‎. کسب رضایت همسر: ‎حضرت علی(ع) به سهم خود در تأمین خواسته‌ و جلب رضایت همسرش کوشا بوده است. امام علی(ع) به همسرش به عنوان پاره تن رسول خدا(ص)، بهترین یاور در اطاعت از خدا وسرور زنان عالم می‌نگریست و ایشان درباره روحیه سازگاری در خانواده فرمود: به خدا سوگند، تا پایان عمر حضرت فاطمه(س) هیچ‌گاه او را بر خشم نیاوردم و بر کاری مجبورش نساختم(بحارالانوار، ج ۴۳، ص۱۳۴‏‎)

‏۳‏. ‎تأمین معاش خانواده‏: ‎‎حضرت علی(ع) برای تأمین آسایش مادی خانواده‌اش با دستان خود زمین را بیل و شخم می‌زد و آب از زمین بیرون می‌کشید و نخلستان‌های دیگران را آبیاری می‌کردند..(شرح نهج ?البلاغه، ج۱، ص۲۱) اوضاع معیشتی مسلمانان مهاجر در مدینه به قدری نابسامان بود که حضرت علی(ع) نه تنها کارگری میکردند بلکه گاهی دستمزدش تنها چند دانه خرما بود. با این وجود چنین فرصت‌هایی را از دست نمی‌دادند.(بحارالانوار، ج۴۱، ص۱۳۴) تلاش حضرت علی(ع) برای تأمین آسایش همسرش علاوه بر یاری رساندن وی در انجام کارهای خانه، در خطاب‌های محترمانه، اهدای هدیه، نگاه‌های محبت آمیز، جملات تشکر‌آمیز و اظهار رضایت از حضرت فاطمه(س) ابراز می‌شد. احترام بین زن و شوهر باید متقابل باشد و بکار بردن نامها و لقب‌های نیکو باعث افزایش اعتماد به نفس، آرامش خاطر و محبت بین آنها به ویژه فرزندان می‌شود.

‎‏۴‏‎. ‎آراستگی: حضرت علی(ع) در زمان حیات حضرت فاطمه(س) با هیچ زنی ازدواج نکرد. آن امام عزیز که خود در غایت زهد و ساده زیستی بود، هرگز سهل انگاری در آراستگی را روا نمی‌دانست. (اصول کافی، ج۶، ص۴۳۹) امام علی (ع) ظاهر آراسته و با وقار را زیبنده همه مسلمانان می‌دانند که ارتباطی با ثروت و دارایی افراد ندارد و مسلمان تهی‌ دست علاوه بر رعایت عفت و پاکدامنی بایستی ظاهری آراسته داشته باشند.(نهج‌البلاغه، خطبه ۱۹۳)

حضرت علی(ع) به پیروی از رسول خدا(ص) ظاهری آراسته و باوقار داشت و به رنگ کردن موی‌شان اهمیت می‌دادند به گونه‌ای که وقتی در رحلت پیامبر موی‌شان رنگ نکرده بودند، به امام علی(ع) گفتند: چرا موی خود را خضاب نکردی؟ فرمود: خضاب کردن مو زینت و آرایش است و ما عزادار پیامبر هستیم.(نهج البلاغه، ح۴۷۳)‏‎

‎‏۵٫ محبت کردن و مدارا با همسر: محبت کردن مرد به زن اصل کلیدی در تربیت فرزندان در محیط خانواده است. مرد باید نسبت به همسرش رحم و شفقت و بزرگواری داشته باشد و فرزندان این بزرگواری را ببینند. از نظر امیرمومنان امام علی(ع) مردان همیشه باید با زنان مدارا کنند.(بحارالانوار، ج۱۰۰، ص۲۲۳)‏‎ ‎

‏۶‏‎. ‎بهداشت خانواده: امام علی(ع) در سفارش بهداشتی به امام حسن(ع) فرزندشان فرمودند: قبل از گرسنه شدن غذا نخور و تا اشتها داری دست از غذا بکش و غذا را خوب بجو و قبل از خوابیدن قضای حاجت کن، اگر این نکات را رعایت کنی به دکتر نیاز نداری.(خصال صدوق، ص۲۲۹) ایشان میانه روی در غذا، دوری از اسراف، سلامتی بدن و پر خوری را عامل نابودی تقوا و یار مناسبی برای گناهان می‌دانند. خانواده سالم و بدون تشویش آرامش بیشتری را دارد.

چند جلوه از سنت‌ها و مناسک دینی با زندگی خانوادگی ما عجین شده‌اند

چند جلوه از سنت‌ها و مناسک دینی با زندگی خانوادگی ما عجین شده‌اند

جام جم/ کافی است تنها چند دقیقه به برخی از رفتارهایمان فکر کنیم که در طول زندگی آن را انجام می‌دهیم و حکم سنت و رسم همیشگی را در زندگی خانوادگی‌مان پیدا کرده‌است. آیا به این فکر کرده‌ایدکدام‌یک از آنها برگرفته از باورهای دینی بوده‌است؟ واقعیت این است که خیلی از سلوک و منشی که ما امروز پیرو و مقید آن هستیم، آن اعتقادی است که از کودکی با آن بزرگ شده‌ایم و دیگر در بزرگسالی نمی‌توانیم از این منش چندین و چند ساله دل بکنیم؛ منشی که سرچشمه دینی دارد و دیگر جزوی از سبک زندگی‌مان شده و البته جنبه اجتماعی هم پیدا کرده‌است. حالا و در شب‌های با عظمت قدر، بد ندیدیم برخی سنت‌هایی را که از باورهای دینی‌مان نشات گرفته و وارد رسم و آیین خانوادگی بسیاری از خانواده‌های ایرانی شده‌است، بررسی کنیم؛ سنت‌های ماندگاری که زندگی بدون آنها، حتما چیزی کم دارد.

چراغ روشن روضه‌
برگزار کردن روضه‌های خانگی برای امروز و دیروز نیست؛ سال‌هاست بسیاری از مردم، در مناسبت‌های خاص یا حتی به صورت ماهانه و گاهی هفتگی، خانه‌هایشان را به حسینیه‌هایی کوچک تبدیل می‌کنند و با جمع کوچک و جمع و جوری از دوستان و آشنایان، مدح اهل بیت می‌گویند و در روضه‌هایشان اشکی می‌ریزند؛ روضه‌هایی که فرقش با مراسم‌ عمومی، در خانوادگی بودن و درگیر کردن همه اعضای خانواده است.  در چنین مجالسی، جوان‌ها چای می‌ریزند، نوه‌ها شیرینی پخش می‌کنند و بزرگ‌ترهای جمع، پای دیگ غذا می‌ایستدند؛ روضه‌هایی که با تعداد کم و آدم‌های محدودش در یک فضای کوچک، چنان صفایی دارد که می‌تواند هر بار همه را به مجلس بکشاند. روضه‌هایی که برای بزرگ‌ترهای فامیل خاطره است و برای کوچک‌ترها خاطره می‌شود.
 مجالسی که باور داریم برگزاری آنها در خانه، باعث طول عمر و زیاد شدن رزق و روزی صاحبخانه می‌شود؛ اتفاقی که  در این یکی دو سال حضور کرونا و محدودیت مجالس عمومی،‌دوباره جان تازه‌ای به خود گرفته و در برخی خانه‌ها چراغش روشن‌تر شده است.

وام  مشکل‌گشا
صندوق‌های قرض‌الحسنه، به تأسی از همان چیزی است که قرآن می‌گوید. عمل نیکوی قرض دادن، از امور مستحبی است که در قرآن و اسلام بسیار بر آن تاکید شده‌است؛ آنقدر که در 14آیه از سوره‌های مختلف قرآن هم این موضوع مطرح شده‌است. اما بهترین نوع قرض، قرض‌الحسنه یا همان وام نیکو است که قرآن برای آن شرایطی قائل شده‌است؛ این‌که با اخلاص همراه و بدون منت و آزار باشد. قرضی که نه تنها به حل بسیاری از گرفتاری‌های مردم کمک می‌کند، بلکه یک رفتار ارزشی و مؤثر در خودسازی و شکوفایی فردی و اجتماعی است و صندوق‌های کوچک خانگی اگر با رعایت احکام فقهی همراه باشد دقیقا مصداق واقعی چنین عملی است که می‌تواند گره از کار اعضای خانواده بگشاید. صندوق‌هایی که به دست بزرگ‌تر و کسی که بیشتر از همه مورد اعتماد خانواده است، سپرده می‌شود و بدون کوچک‌ترین سودی، وام‌هایی به هرکدام از اعضای خانواده که حالا دیگر اعضای صندوق هستند تعلق می‌گیرد؛ وام‌هایی که حتی مقدار بازگرداندن آن به صندوق هم متغیر است و هرکس با توجه به توانش انتخاب می‌کند در چه مدت زمان و چطور آن را برگرداند. اما چیزی که در این بین مهم است، حل شدن مشکلی است که همین وام‌های خانگی با خودشان به ارمغان می‌آورند و این چیزی جز جلوه دین و سفارش خدا و پیامبر خداست؟

سفرهای معنوی
احتمالا کمتر کسی باشد که طعم سفرهای دسته‌جمعی مشهد بچگی‌هایش را به خاطر نداشته‌باشد. سفرهایی که اساس و شکل‌گیری‌اش بر پایه زیارت امام رضا (ع) بوده اما خاطرات خوش و شیرینی برای بچه‌ها خانواده داشته‌است. رفت و آمد در صحن‌ها و رواق‌ها، برخوردهای دلنشین خادمان امام، گشت و گذارهای اطراف حرم و خریدهای خاطره‌انگیز این سفر، همه آن چیزی است که از خوشی‌ سفرهای مشهد در خاطر همه ما مانده؛ خاطراتی که در هیچ سفر دیگری برایمان تکرار نشده‌است. اما انگار این سفرهای زیارتی خانوادگی و دسته‌جمعی، نوعی قانون نانوشته برای همه خانواده‌های ایرانی بوده و البته هست؛ سفرهایی که در قالب زیارتی برگزار می‌شود و همراه با حس خوب زیارت، از هر سفر سیاحتی دیگری به یادماندنی‌تر می‌شود.  در دهه‌های اخیر سفرهای خانوادگی عمره، عتبات و مخصوصا اربعین نیز بسیار پررونق شده است.

یک دهه عزا
ماه‌های محرم و صفر، در هر خانه و خانواده‌ای، سنت‌ها و رسم و رسومات خاص خودش را دارد. سنت‌هایی که آنقدر نهادینه شده‌است که نه از خاطر کسی می‌رود و نه کسی دلش را دارد که دیگر آن را ادامه ندهد. محرم‌هایی که رنگ و بوی شهر عوض می‌شود و این حال و هوا به خانه‌های مردم هم کشیده می‌شود؛ گاهی با آویختن پرچم عزا بر دیوار خانه، گاهی با پختن آش  و قیمه و گاهی با جمع کردن تمام لباس‌های رنگی برای دو ماه محرم و صفر و چیدنشان در دورترین کمد خانه. مهم این است که محرم که می‌شود، سبک روزها و شب‌های زندگی‌مان عوض می‌شود؛ آنقدر که بعد از گذشت چند ماه، دلتنگش می‌شویم و برای رسیدنش و یک دل سیر اشک و روضه و سینه‌زنی‌اش، لحظه‌شماری می‌کنیم. سنت‌هایی که برخلاف تصور، مختص به عده‌ای خاص نیست و تقریبا می‌شود گفت که هر قشر و خانواده‌ای، خودشان را به شکلی در آن سهیم می‌دانند. به قول  آن ذاکر اهل‌بیت که می‌خواند:« من عوض شدم ولی تو همان حسین بچگیمی.» انگار که ما از بچگی با محرم و عزای اباعبدا… بزرگ شده‌ایم.

عطر تلاوت
برگزاری جلسات قرآن‌خوانی در خانه‌ها هم از رسم و سنت‌هایی است که یک تیر و چند نشان محسوب می‌شود؛ چرا که هم صله‌رحم است و دیدارها در این مجالس تازه می‌شود و هم نوای قرآن در خانه‌ها بلند می‌شود و خب چه چیزی بهتر از کنار هم قرار گرفتن این دو امر نیکو. در واقع جزءخوانی قرآن،به ویژه در ماه مبارک رمضان یکی از آن آدابی است که در طول سال‌ها، خیلی از خانواده‌های ایرانی برای ادا کردن نذری یا رسیدن به خواسته و حاجتی، آن را در خانه‌شان برگزار می‌کنند؛ اتفاقی که آنقدر اثرات خوبی از آن دیده‌اند که روز به روز نه‌تنها متوقف نمی‌شود که بر بانیان این امر افزوده هم می‌شود. در برخی شهرها «دوره صلوات» نیز برگزار می‌شود.

نیت اطعام
نذری دادن یکی از محبوب‌ترین جلوه‌های دین و مذهب در خانواده‌هاست. سنتی که در بسیاری از مناسبت‌ها برگزار می‌شود و تقریبا به یک رسم خانوادگی تبدیل شده و برخی ایام، مختص درست کردن و پخش نذری است. البته نذری دادن، فقط در قالب نذرهای بزرگ و دیگ‌های چندصد نفره نمی‌گنجد و ممکن است گاهی یک قابلمه کوچک و تنها نیت نذری داشتن برای آن غذا کافی باشد تا نذرمان قبول شود. اما در این میان فراموش نکنیم که چه بهتر است هزینه، انرژی و وقتی را که قرار است برای تهیه نذری‌مان بگذاریم، در راه درستی صرف کنیم و خیالمان راحت باشد نذری‌مان به جایی که نیاز بوده، رسیده‌است.

زیر سایه قرآن
درستش همین است؛ این‌که قرآن در لحظه لحظه زندگی‌مان حضور داشته‌باشد. کتابی که به آن ایمان داریم و آن را نه تنها برنامه‌ای کامل برای زندگی‌مان که کلام مقدس خداوند می‌دانیم و معتقدیم حافظ جان و مال‌مان و روشن‌کننده راه‌مان است؛ برای اساس همین باور است که اگر اعضای خانواده‌مان قرار است به راه دوری بروند، فرزندمان به مقطع تازه‌ای وارد شود یا اتفاق تازه‌ای در راه است که برای به سرانجام رسیدنش، شال و کلاه می‌کنیم و از خانه بیرون می‌رویم، از زیر قرآن رد می‌شویم و به آن توکل می‌کنیم تا حافظ و همراه ما در تمام طول مسیر باشد

نذر راهگشا
کافی است در کاری گره‌ای بیفتد تا خیلی زود دست به دامان نذر کردن بیفتیم؛ چه نذری مثل فرستادن 14صلوات برای مشکل‌گشایی و چه نیت کردن نذری مثل قربانی کردن یک گوسفند. نذرهایی که اندازه‌گیری کمیتی در آنها کوچک‌ترین اهمیتی ندارد اما کافی است پای تجربه آدم‌های مختلف بنشینیم تا از بی‌چون و چرا بودن نذرهای دلی‌شان بگویند که چطور گره ازکارشان حل شده و به آن چیزی که می‌خواستند، رسیده‌اند. تا بگویند امکان ندارد چنین نذری کنند و کارشان به بهترین شکل ممکن حل نشود.  البته برای واجب شدن ادای نذر باید انسان صیغه نذر را جاری کرده باشد.

چاووش‌خوانی
چاووش خوانی به تنهایی از نمونه‌های ادبیات عامیانه است که محتوای آن، احساسات، عواطف، عشق و دلدادگی برای غم و اندوه سفر و مشکلات راه و مصائبی است که بر خاندان پیامبر(ص) گذشته است اما سنت قدیمی چاووش‌خوانی در برخی شهرها و روستاهای کشور، رسم شعرخوانی به آواز و با آدابی خاص در بدرقه و استقبال حج‌گزاران و زائران است. چاووشان در ایام خاص موسم حج یا زیارت عتبات عراق و مشهدالرضا، میان شهرها و روستاهای ایران می‌چرخیدند و با آداب و رسومی خاص مردم را از سفر و حرکت کاروان باخبر و به حج یا زیارت ترغیب و تشویق می‌کردند. در واقع در اصطلاح روستاییان، چاووش، کسی بوده که در فصل مناسب زیارت، در دهات و روستاها، به راه می‌افتاده و روستاییان را به وسیله جارزدن و خواندن اشعار، در مدح امامان معصوم(ع)، برای رفتن به زیارت ترغیب می‌کرده‌است؛ سنتی که البته امروز به‌ندرت دیده می‌شود. اما مهم‌ترین و معروف‌ترین مضمون اشعار چاووشی، دعوت مردم به سفر زیارتی است که معمولا برای زیارت مزار امام‌حسین (ع) با این مصراع آغاز می‌شود که «هر که دارد هوس کرب و بلا بسم‌ا…».

برای رفع بلا
صدقه دادن یا کنار گذاشتن مبلغی تحت عنوان صدقه، یکی دیگر از پررنگ‌ترین جلوه‌های دینی در خانواده‌ها ماست. اقدامی که به باور خیلی از مردم، می‌تواند باعث رفع بلا شود؛ باوری که از احادیث و روایت‌های معتبری گرفته شده‌است که می‌گوید صدقه دادن انسان را از مرگ بد حفظ می‌کند و در برخی روایات تاکید شده که صدقه حافظ انسان از 70بلا است. برای همین است که صدقه دادن در همه امرو مخصوصا برای به سلامت رسیدن یا برگشتن مسافر، یکی از مرسوم‌ترین سنت‌ها و آیین‌ها در خانواده‌های ایرانی محسوب می‌شود که بدون اما و اگر اجرا می‌شود و همیشه پیامدهای خوبی هم همراه خودش داشته‌است.

جشنی برای مکلف‌ها
برپایی جشن تکلیف و ارزشمند دانستن مکلف شدن فرزندان هم یکی از جنبه‌های دینی در زندگی خانوادگی است؛ جنبه‌ای که به کودک احساس بزرگی، عاقل‌شدن، مهم شمرده شدن و…می‌دهد. مراسمی که اگر با شکوه( نه به معنای مجلل بودن بلکه به معنای با اهمیت بودن) برگزار شود، بچه‌ها آن را امری مهم می‌پندارند و خودشان را مقید به انجام تکالیف شرعی و پایبندی‌شان به کلام خداوند می‌دانند. در واقع جشن تکلیف، سختی برخی اعمالی را که پیش از آن انجامش بر آنها واجب نبوده‌است برایشان نرم می‌کند تا بیشتر از هرچیزی شیرینی‌اش را تجربه کنند و با خاطره‌ای دلچسب، در مسیر بیفتند.

اولین نوای زندگی
خواندن اذان و اقامه در گوش نوزاد از سنت‌های پیامبر(ص) است که به مسلمانان دیگر هم سفارش می‌کردند که وقتی نوزاد به دنیا آمد، حتما در اولین فرصت ممکن، در گوشش اذان و اقامه خوانده شود. سنتی که امروز هم به قوت خودش باقی است و در اولین ساعات زندگی نوزاد تازه متولدشده، بزرگ جمع و کسی که از نظر دیگر اعضای خانواده، ایمان و اعتقادی محکم دارد، در گوش کودک اذان و اقامه می‌گوید تا اولین صدایی که او در این دنیا می‌شنود، نام خدا باشد. البته که درست است که کودک تازه متولد شده توان درک مفاهیم جمله‌ها را ندارد اما چه کسی است که بتواند منکر تاثیر و برکت شنیده شدن این عبارت‌ها بر نوزادی که از هر گناهی به دور است باشد؟

و اما وصیت‌نامه
دور از همه دور از جان‌ها، نوشتن وصیت‌نامه و سفارش به دیگر اهالی خانواده، یکی از اعمالی است که بزرگان هر خانواده به آن مقید هستند؛ اما چرا؟ شاید چون کارشناسان دینی معتقدند نوشتن وصیت نامه باعث می‌شود ارتباط عاطفی و اخلاقی در بین بازماندگان فرد از دنیا رفته مستحکم‌تر و ماندگارتر شود. حتی بزرگان و عالمان دین هم معتقدند زیرک‌ترین انسان‌ها کسانی هستند که در روز همواره به یاد مرگ باشند و وصیت‌نامه خود را نوشته‌باشند. برای همین است که نوشتن وصیت‌نامه یکی از آن اعمالی است که بسیاری از افراد خانواده آن را انجام می‌دهند؛ شاید چون باور دارند ممکن است هر قدمی که در این دنیا برمی‌دارند، قدم آخر باشد که خب اگر کسی این نگاه را به دنیا داشته‌باشد، باید همیشه وصیت‌نامه خودش را تنظیم شده داشته‌باشد.

با آگاهی از تمام قوانین، بله!

با آگاهی از تمام قوانین، بله!

جام جم/ هر چند وقت یک‌بار، وقوع اتفاقی در جامعه بر سر حقوق رعایت‌نشده زنان و مردان به واسطه ازدواج، باعث می‌شود همه نگاه‌ها به سمت شرط و شروط‌های پیش از ازدواج برود؛ شروطی که گاهی تا پیش از رخ دادن چنین مسائلی و حتی پیش از امضا در دفترخانه هم به آن آگاه نبوده‌ایم و حالا یک‌دفعه برایمان مهم می‌شود. اما اصل ماجرا چیست؟این‌که قرار است با ازدواج و شروع زندگی مشترک، همه چیز به‌خوبی و خوشی باشد و کار به جایی نرسد که برای داشتن یک‌زندگی عادی، بخواهیم از دادگاه و قاضی کمک بگیریم؛ اما اگر رسید چه؟ واقعیت این است که در نظام قانونی هر کشور، ازدواج علاوه‌بر پیوندی عاطفی و اخلاقی میان دو انسان، در چارچوبی خاص تعریف و توافقی دوجانبه محسوب می‌شود. چارچوب‌هایی حقوقی که در عرف، مذهب و اصول هر کشور متفاوت است.پس ضروری است پیش از ثبت رسمی ازدواج، از تمام حقوقی که به ما داده می‌شود و البته گرفته می‌شود آگاه باشیم تا بعدا جای اما و اگری برایمان نماند و نشود حکایت خربزه‌ای که خورده‌ایم و حالا باید پای لرزش بنشینیم.

ترکیب عاشقی و مسؤولیت‌پذیری
ازدواج فقط عاشقی کردن به تنهایی نیست؛ البته که درست است اصل کاری‌اش همان علاقه دو طرفه و انتخاب یاری هم‌کفو برای ادامه مسیر زندگی است اما در کشور ما و البته خیلی از کشورهای دنیا، عاشقی دو نفر و نهایتا ازدواج، مسؤولیت‌هایی اخلاقی، شرعی و قانونی با خودش به همراه دارد که با امضای عقدنامه، یعنی همه آنها را پذیرفته‌ایم. این همان چیزی است که خیلی از جوان‌ها، دختران یا پسران، آن را می‌دانند و برای همین است که در شرایط امروز، زیر بار پذیرفتن چنین مسوولیت‌هایی نمی‌روند. مسوولیت‌هایی که اگر نگاهی اخلاقی به آن داشته باشیم، می‌تواند شیرین باشد اما امان از آن وقتی که سر ناسازگاری با خودمان، طرف مقابل‌مان و زندگی برداریم و بخواهیم همه‌چیز را با دو دوتا چهارتا پیش ببریم؛ آن‌وقت است که به نتیجه رسیدن حساب و کتاب امروزمان، نیاز به شرط و شروط پیش از ازدواج دارد. پس بهتر است پیش از ازدواج درباره همه آن‌چیزی که در ذهن‌تان می‌گذرد با همدیگر صحبت کنید و بدانید که قرار است چه مسؤولیت‌هایی را در زندگی پیش‌رو به عهده بگیرید تا بعدا چه از لحاظ اخلاقی و چه از نظر قانونی، با همدیگر به مشکل برنخورید.

آگاهی پیش از ازدواج
دوستی بود که می‌گفت هیچ‌وقت کار با کپسول آتش‌نشانی را یاد نگرفتم؛ شاید هم دلم نمی‌خواست یاد بگیرم. چون هیچ‌وقت نمی‌توانم تصور کنم خانه‌ام آتش گرفته است که لازم باشد از کپسول آتش‌نشانی برای خاموش کردن آتش استفاده کنم. خوش‌بینی‌اش قابل تقدیر است اما آینده‌نگری چه می‌شود؟ درست است که قرار نیست جایی آتش بگیرد اما کار یک‌بار می‌شود. یعنی ان‌شاا‌… که خانه‌تان هیچ‌وقت آتش نمی‌گیرد اما اگر گرفت هم خیالتان راحت است که ابزاری برای خاموش کردن دارید و نحوه کار با آن را بلد هستید. آگاهی درباره شرایط و حق و حقوق بعد از ازدواج هم همین است؛ خوش‌بینانه‌اش این است که ما با فردی ازدواج می‌کنیم که انسانیت و اخلاق، معیار رفتارهای اوست و نیاز به سند و مدرک و امضایی برای رسیدن به حقوق‌مان نداریم اما با ذهنیت خوب وارد زندگی مشترک شدن یک موضوع است و احتمال خطا و آتش گرفتن هم موضوعی دیگر.
بنابراین پیش از ازدواج، علم و آگاهی‌تان درباره حقوقی را که به‌دست می‌آورید و حقوقی که از دست می‌دهید بالا ببرید تا روزی نرسد که غصه ندانستن‌های روز اول‌تان را بخورید. این‌طور که به نظر می‌رسد، آموزش‌ها و مشاوره‌های پیش از ازدواج به قدر کافی هدفمند نیست و عملا زوج‌های جوان اطلاعی از حق و حقوق قانونی خود ندارند؛ آنقدر که درست زمانی از آنها آگاه می‌شوند که دچار اختلاف و گاهی خواهان طلاق می‌شوند. در این زمان است که زوجین به اهمیت امضاهایی که بدون اطلاع در عقدنامه زده‌اند، پی می‌برند و به ناچار سعی می‌کنند با مراجعه به مراجع قضایی و مشاوران حقوقی مشکل خود را رفع کنند؛ پس آگاهانه ازدواج کنید.

بخوانید و امضا کنید
امضاهای متعدد سر عقد برای همه زوج‌ها خاطره است و احتمالا همه عروس و دامادها، عکس‌هایی از خودشان در حین امضاکردن دفتر عقدنامه دارند؛ عکس‌هایی که همه یک قاب از آن را می‌بینند ولی عروس و داماد برای چندین دقیقه متوالی در حال امضا کردن بوده‌اند. اما کدام عروس یا دامادی در حین امضا کردن، متن و نوشته بالای صفحه را می‌خواند و بعد امضا می‌کند؟ اصلا هرکدام از ما چقدر می‌دانیم که چه چیزی را امضا می‌کنیم و بابت چه چیزی تعهد می‌دهیم؟ بیشتر سردفترها، عقدنامه را برای زوجین ورق می‌زنند و محل‌هایی را که باید امضا شوند با انگشت به آنها نشان می‌دهند درحالی‌که سردفتر ازدواج وظیفه دارد شرایط مندرج در قباله را مورد به مورد به دو طرف تفهیم کند چرا که شرطی معتبر است که مورد توافق زن و مرد قرار گیرد و به امضای هر‌دوی آنها رسیده باشد.
یکی از وکلای دادگستری درباره پذیرش و امضای بندهای عقدنامه توسط زوجین، معتقد است که پذیرفتن شروط ضمن عقد توسط زوجین با شرط این‌که شروط ذکر شده در عقدنامه برخلاف ذات عقد نباشد، باید با اطلاع کافی صورت گیرد و هریک از زوجین نسبت به قبول یا رد هر یک از شروط مختارند و درگیری و نزاع بر سر این موضوع امر مجرمانه محسوب خواهد شد. موضوع مهم این است که با توجه به این‌که پذیرش یا رد هریک از شروط اعلام شده توسط زوجین نیازمند آشنایی با حقوق یکدیگر و ایجاد تفاهم و همدلی است، نقش نهادهای آموزشی و مشاوره‌ای در این زمینه پررنگ‌تر می‌شود. این‌که زوجین را به‌حدی از آگاهی برسانند که بدانند چه چیزی را امضا می‌کنند و پای چه تعهدی باید تا آخر عمر زندگی مشترک‌شان بمانند.

بعد از امضا چه می‌شود؟
با امضای ازدواج، برخی حقوق به زنان و مردان داده می‌شود و در عوض برخی حقوق هم از آنها گرفته می‌شود. تمکین یکی از اساسی‌ترین اصولی است که بعد از امضای عقدنامه، برعهده زن است و به‌واسطه آن، برخی از امور زندگی زن وابسته به اجازه مرد می‌شود؛ برای همین است که زن حقوقی مثل حق سفر، داشتن شغل، انتخاب محل زندگی و مسکن، ولایت بر فرزندان و جدایی از همسر را در صورت رضایت و اجازه مرد می‌تواند در اختیار داشته باشد و البته حقوقی مثل مهریه و نفقه به‌دست می‌آورد.
 در مقابل هم مرد دارای حقوقی می‌شود که زنان آن را ندارند. البته درست است که این حقوق با اما و اگر همراه است و در برابر آن، تکالیفی در برابر زن و خانواده‌اش دارد اما برخی از این قوانین، متاسفانه فرصتی برای سوءاستفاده بعضی از مردان فراهم می‌کند.
 پس اگر زنان چیزی غیر از این موضوع انتظار دارند، باید درباره آن با همسرشان توافق کنند و هرچیزی که فکر می‌کنند بعدا نیاز به رضایت مرد دارد را در عقدنامه بنویسند تا بدون رضایت هم در اختیار آنها باشد. البته همه اینها مسائل قانونی ازدواج است وگرنه مثلا اگر حق خروج از کشور در اختیار زن باشد اما مرد قلبا به سفر تنهایی همسرش رضایت نداشته باشد، آن زندگی، زندگی ایده‌آل و دوطرفه‌ای محسوب نمی‌شود. یعنی بهتر است انسانیت و قوانین به‌موازات همدیگر پیش بروند والا هرکدام از آنها در نبود دیگری می‌تواند اصل مفهوم زندگی را زیر سؤال ببرد.

و اما شروط ضمن عقد
شروط ضمن عقد راه‌حلی است برای جبران مشکلاتی که امیدواریم در زندگی مشترک هیچ‌کس پیش نیاید ولی
به‌هر حال ممکن است در آینده بروز کند؛ شروطی که شاید راه‌حلی باشد که به زنان اجازه می‌دهد تا برای جبران کمبودهای حقوقی خود، از آن استفاده و در صورت بروز اختلاف تا حدودی از حقوق خود دفاع کنند.
البته لازم است بدانید شروط ضمن عقد ازدواج دودسته است؛ برخی شروط از پیش موجود بوده و در تمام عقدنامه‌ها نوشته شده است؛ همان‌هایی که گاهی بدون خواندن، آنها را امضا می‌کنیم اما دسته دوم شروط اضافه‌ای است که زوجین می‌توانند بر شروط دیگر اضافه کنند و در
عقدنامه بنویسند.  اما شروط ضمن عقد نوشته شده در دفترچه چیست؟ مثلا عدم پرداخت شوهر از دادن نفقه زن به مدت شش ماه، بدرفتاری غیرقابل تحمل مرد با زن و فرزندان، بیماری خطرناک غیرقابل درمان مرد در حدی که سلامت زن را به خطر اندازد، اشتغال مرد به کاری که به حیثیت و آبروی زن و مصالح خانوادگی او لطمه می‌زند، محکومیت شوهر به حکم قطعی به مجازات پنج سال حبس یا بیشتر، اعتیادی که به اساس خانوادگی ضرر بزند مانند اعتیادی که منجر به بیکاری مرد، فروش اثاثیه منزل و وارد کردن ضرر به سلامت جسمی و روحی زن و فرزند شود، ترک بدون علت خانواده یا غیبت یکسره شش‌ماهه بدون دلیل موجه، محکومیت قطعی مرد در اثر ارتکاب به جرم و اجرای هرگونه مجازات که مغایر با حیثیت خانوادگی و شؤون زن باشد، در صورتی که پس از گذشت پنج سال مرد درخصوص فرزنددار شدن مشکل داشته باشد و مرد، همسر دیگری بدون رضایت و اجازه زن اختیار کند.
اینها شروطی است که در صورت رخ دادن، زن می‌تواند با ارائه دلیل، درخواست طلاق کند.

به شرط شروط اضافه
پای صحبت زوج‌های مختلف که بنشینیم، هرکدام تجربه‌ای متفاوت دارند. یکی از صحبت‌های دوران آشنایی‌شان می‌گوید و این‌که امروز همسرش در هر تصمیمی، بدون نوشتن و ثبت سند و مدرک، همراه و پشتیبانش است و دیگری از روزهای خوشی می‌گوید که ناگهان تبدیل به میدان جنگ شد و زن از بدیهی‌ترین حقوقش جا ماند و مرد برای مهریه تعیین‌شده در روزهای خوش، پشت میله‌های زندان است.  واقعیت این است زندگی ایده‌آل همان چیزی است که دو‌طرف بین خودشان همه‌چیز را حل کرده‌اند و رضایت همدیگر بر هرچیزی برایشان مقدم‌تر است اما از نظر قانونی، زوجین می‌توانند علاوه بر شروط چاپ شده در قباله نکاحیه، هرخواسته مشروع و معقول و مشخص و معینی که مخالف مقتضای ذات عقد نباشد برای یکدیگر بگذارند.  البته در این میان چون امر ازدواج، اختیار برخی امور را از زنان می‌گیرد، شروطی که نوشته می‌شود بیشتر زنانه است تا مردانه؛ اما چه شروطی؟
از جمله این‌که زن می‌تواند شرط کند اجازه خروج از کشور را دارد و مرد نمی‌تواند مانع خروج او شود یا این‌که زن حق ادامه تحصیل و اشتغال به کار و حق حضانت اطفال در صورت وقوع طلاق را داشته باشد. اما چرا؟ مثلا شرط تحصیل. درست است که حق تحصیل از حقوق اساسی هر فرد است و نمی‌توان از تحصیل افراد جلوگیری کرد، اما برای پرهیز از مشکلات احتمالی در این زمینه، می‌توان آن را نوشت. شرط اشتغال مطابق قانون هم همین‌است.
اگر شغل زن منافی با مصالح خانواده یا حیثیت شوهر یا زن باشد، مرد می‌تواند همسر خود را از آن شغل منع کند. از طرفی، مطابق قانون گذرنامه، زنان متأهل فقط با اجازه کتبی همسر خود می‌توانند از کشور خارج شوند. پس می‌شود در حق خروج از کشور، زوج به زوجه، وکالت بلاعزل بدهد که با همه اختیارات قانونی بدون نیاز به اجازه شفاهی یا کتبی مجدد شوهر می‌تواند از کشور خارج شود و تعیین مدت، مقصد و شرایط مربوط به مسافرت به خارج از کشور به صلاحدید خود زن است.  شرط تقسیم اموال موجود بین زن و شوهر بعد از جدایی و شرط حضانت فرزندان پس از طلاق هم از دیگر شروطی است که می‌تواند بر عقدنامه اضافه شود. اما با همه اینها، کاش هیچ‌وقت کار به چنین جایی نرسد و همه‌چیز به صورت درون خانوادگی بین زن و شوهر حل شود که اصل ازدواج همین تفاهم دوطرفه است.

مهریه و نفقه
اما مهریه و نفقه هم از شروطی هستند که بر گردن مرد است. نفقه یعنی چه؟ یعنی تامین همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه‌های درمانی و بهداشتی و… که در صورت انجام ندادن آن، قانون مرد را بازخواست خواهد کرد.
 اما بسیار پیش آمده است که مهریه هم برای مردان دردسر‌ساز شده است و همان‌قدر که شروط ضمن عقد گاهی برای زنان می‌تواند راه‌حل باشد، نپذیرفتن مهریه خارج از توان هم برای مرد می‌تواند راه‌چاره‌ای در روزهای ناخوش احوالی زندگی مشترک باشد. در واقع حالا که زندگی از دایره مهربانی خارج شده، بهتر است کفه ترازو به سود هر دو طرف و به موازات‌بایستد.