مسئولیت پذیری در رابطه عاطفی

مسئولیت پذیری در رابطه عاطفی، تعهد شخصی و درونی است و باعث می شود فرد خودش را موظف بداند که اعمال ، افکار و احساساتش را به شکلی مطلوب در رابطه عاطفی به کار گیرد. 
در رابطه عاطفی اگر یکی یا هر دو طرف مسئولیت افکار ، احساسات یا رفتارشان را نپذیرند ، هر کسی ساز خودش را خواهد زد و به جای تمرکز روی مساله و پیدا کردن راه حل مناسب مدام به دنبال مقصر میگردند.
مسئولیت پذیری در رابطه عاطفی یعنی بدانید که افکار ، احساسات و رفتارتان تاثیر مستفیم و غیر مستقیم روی رابطه عاطفی و طرف مقابلتان می گذارد بنابراین سعی کنید با مدیریت آنها ، به رابطه و شریک عاطفیتان آسیبی نرسانید و اگر متوجه چنین اتفاقی شدید ، به اندازه سهمی که دارید و بدون این که باج عاطفی بدهید یا دست به ایثارگری بزنید، برای ترمیم و بهبود رابطه قدم بردارید. 

ملاک های مسئولیت پذیری در رابطه عاطفی
در یک رابطه عاطفی موفق طرفین باید احساس مسئولیت پذیری داشته باشند ، شاید تصور کنید مسئولیت پذیری به این معنی است که طرف مقابل به تمام حرفها و وعده هایش عمل کند ولی در واقعیت حتی خود شما هم نمیتوانید به همه قول و قرارهایی که با خودتان می گذارید عمل کنید.

مسئولیت پذیری در رابطه عاطفی بسیار پیچیده تر از این مسائل است. 
فردی که از نظر عاطفی به تکامل لازم رسیده باشد میتوانید در رابطه عاطفی اش مسئولیت پذیر باشد. اگر میخواهید بدانید شریک عاطفی شما نسبت به رابطه عاطفی تان احساس مسئولیت پذیری دارد باید به دنبال ویژگی های زیر در رفتار او باشید:

پذیرفتن مسئولیت هیجانات و احساسات
همانطور که احساسات مثبت مانند عشق و ابراز محبت و قربان صدقه رفتن ، رابطه را زیباتر می کند.  احساسات و هیجانات منفی مانند خشم یا حسادت میتواند به رابطه آسیب برساند، فرد مسئولیت پذیر انعکاسی که هیجانات منفی اش به رابطه وارد میکند را می پذیرد.
به عنوان مثال اگر پرخاشگری کند به خاطر تنش ایجاد شده عذرخواهی می کند و برای مدیریت خشمش اقدام میکند. اگر درگیر اضطراب است باید روی خودش کار کند که این اضطراب اثر مخربی روی رابطه عاطفی اش نگذارد.

پذیرش مسئولیت افکار و باورها
هر فکری که در سر شما می گذرد روی رابطه تاثیر می گذارد . افکار شما مدیریت احساسات و رفتارتان را بر عهده دارد. زمانی که در فکرتان می گذرد روز تولد شریک عاطفی تان را تبریک بگویید ، برایش هدیه بگیرید و سورپرایزش کنید نتیجه خوشایندش یک روز عاشقانه در سالروز تولدش است. 
ولی افکار منفی میتواند باعث ایجاد تنش در رابطه عاطفی شود مثلا اگر باور داشته باشید که وظیفه شما است برای کنترل شریک عاطفیتان پیام هایش را چک کنید ، نتیجه اش این میشود که بدون اجازه یا حتی با فشار روحی سراغ گوشی او بروید و نشان دهید که به او اعتماد ندارید. 
اگر باور داشته باشید که مرتب کردن خانه وظیفه خانم هاست و خودتان حتی در حد مرتب گذاشتن وسایل شخصی زحمت نکشید ، هر گاه خانه نامرتب باشد بینتان جر و بحث پیش خواهد آمد. 
مسئولیت پذیری درباره افکار و باورها به این معنی است که آگاهانه افکارتان را بررسی کنید تا اگر موجب تنش در رابطه می شود با شیوه ای منطقی و اصولی آنها را ارزیابی و مدیریت کنید. 

پذیرش مسئولیت رفتارها
قابل مشاهده ترین اثر شما در رابطه عاطفی ، رفتارهای شما است که بیشتر از افکار و احساساتتان قابل مشاهده است و مسلما شریک عاطفی شما اکثر انتقاداتش در رابطه عاطفی به رفتارهای شما بر میگردد. فردی که در قبال افکار و احساساتش مسئولیت پذیر باشد مسلما در قبال مسئولیت رفتارش کار آسان تری در پیش دارد.
برای این که بتوانید در قبال رفتارتان فردی مسئولیت پذیر باشید باید شنونده خوبی باشید. باید به حرف شریک عاطفیتان گوش دهید تا متوجه شوید کدام رفتارتان او را ناراحت میکند؟ غرغر کردنتان؟ بی توجهی تان؟ رابطه جنسی تان؟ عجول بودنتان؟ باید با گوش دادن فعال متوجه شوید کدام رفتار شما روی رابطه عاطفیتان اثر منفی می گذارد و سعی در اصلاحش داشته باشید. 
باید درباره گله های شریک عاطفیتان به صورت آگاهانه رفتار کنید تا بتوانید متوجه رفتارهای مخرب خود شوید و مسئولیت اصلاح آن ها را بر عهده بگیرید. 

خودش را به آن راه نمی زند
فرد مسئولیت پذیر در رابطه عاطفی درباره مشکلی که پیش آمده یا وظیفه ای که انجام نداده خودش را به آن راه نمی زند تا آب ها از آسیاب بیوفتد. یا پنهان کاری نمی کند که لازم نشود درباره اش توضیح دهد. برعکش وقتی مشکلی پیش می آید صادقانه با شریک عاطفی اش در میان می گذارد و برایش توضیح میدهد و مشئولین وقایع را به صورت منطقی بر عهده می گیرد تا مشکل حل شود. 

تقصیر خودش را قبول دارد
برخی افراد وقتی اشتباهی رخ میدهد بدون این که به اصل ماجرا فکر کنند شروع به آسمان ریسمان بافتن می کنند تا ثابت کنند دیگری مقصر است و خودش در آن اشتباه نقشی نداشته است. ولی فرد مسئولیت پذیر همیشه نقش خود را در اشتباه قبول دارد و حتی اگر تقصیری در اشتباه نداشته باشد وظیفه خودش میداند که در این شرایط کنار شریک عاطفی اش باشد تا با کمک هم مشکل را حل کنند نه این که شروع به سرزنش و تحقیر دیگری کند و از فرصت پیش آمده به خودش جایزه بی تقصیر بودن بدهد. 

ترسی از عذرخواهی ندارد
یکی از مهم ترین ویژگی های افراد مسئولیت پذیر این است که از عذرخواهی ابایی ندارند ، عذرخواهی شان صرفا لفظی نیست بلکه به دنبال جبران اشتباهشان هستند و خودشان را اصلاح می کنند. 

وقت شناس و خوش قول بودن
افراد مسئولیت پذیر در رابطه عاطفی تا حد امکان پای قول و وعده هایشان می مانند و سعی میکنند به موقع انجامشان دهند مثلا اگر به شما گفته بعد از اتمام سربازی مقدمات ازدواج را فراهم میکند پای حرفش می ماند مگر این که دلایل منطفی برای تاخیرش داشته باشد و برنامه ریزی خودش را برایتان توضیح دهد یا اگر قول میدهد به فکر کسب درآمد بیشتر باشد ، حرکت و تلاشش را در این مسیر مشاهده می کند. 

ثابت قدم و با برنامه بودن
فردی که در همه جنبه های زندگی اش مسئولیت پذیر است مسلما در رابطه عاطفی هم مسئولیت گذیر خواهد بود. چنین فردی برای زندگی اش برنامه ریزی دارد و میداند که زندگی شخصی و اقداماتش به طور مستقیم بر رابطه عاطفی اش تاثیر می گذارد و برای رسیدن به موفقیت در آینده ثابت قدم است و این ثابت قدم بودن را در رابطه عاطفی اش نشان میدهد و شما را بلاتکلیف نمیگذارد و لازم نیست که هر هفته یا هر ماه اهدافتان را به او یادآوری کنید و خیالتان از این که به فکر شما و رابطه عاطفی تان هست ، راحت میکند و دائم شما را در استرس رفتن یا ماندن نمیگذارد.  

بهانه گیری نمی کند
افراد بی مسئولیت برای انجام ندادن وظایفشان بهانه گیری میکنند و آسمان و ریسمان به هم می بافند، برای توجیه بدقولی و عدم مسئولیتشان هزاران دلیل رنگارنگ دارند که گاهی کاملا منطقی به نظر می رسند چرا که استاد ربط دادن چیزهای بی ربط به هم شده اند ولی یک فرد مسئولیت پذیر اگر کارهایی که باید انجام دهند را به تاخیر بیندازد حتی اگر از روی تنبلی باشد بدون توجیه کردن با بهانه جویی اشتباهش را می پذیرد و به فکر جبرانش می افتد. 

بایدها و نبایدهای آرایش عروس

اگر شما هم به زودی عروس می شوید، پس از همین حالا باید به فکر زیبایی تان باشید. آیا به مدل آرایش عروسی تان فکر کرده اید؟ حتی اگر می خواهید همه چیز را به آرایشگرتان بسپارید، بد نیست که قبل از هر چیز برخی نکات را بدانید. در ادامه باید و نبایدهایی را در مورد آرایش عروس برایتان آورده ایم تا با رعایت آنها در بهترین روز زندگی تان، زیباتر از همیشه بدرخشید.

1. از حداقل 3 هفته قبل از روز عروسی، نزد آرایشگرتان بروید و از او بخواهید تا مدل انتخابی را روی صورت تان امتحان کند. 3 تا 5 هفته زمان خوبی برای این کار است اما نگذارید که فاصله زمانی تان بیشتر از 5 هفته شود. هر چه را که می خواهید برای اولین بار انتخاب کنید، از آرایشگرتان بخواهید تا در همان روز انجام دهد. به عنوان مثال اگر می خواهید آرایش برنزه داشته باشید، بگویید که رنگ های مختلف را روی صورت تان امتحان تا مناسب ترین رنگ کرم پودری که با تن پوست شما سازگاری دارد، را شناسایی کند.

2. در روزی که برای امتحان مدل آرایش تان نزد آرایشگر می روید، لباسی سفید به تن کنید. در این شرایط بهتر تشخیص می دهید که آیا رنگ آرایش تان با رنگ لباس عروس جور در می آید یا خیر. حتی پیشنهاد ما به شما این است که چند عکس هم، بدون فلش، بگیرید تا مدل آرایش تان را در کنار لباس سفید رنگ بهتر تشخیص دهید. 3. با خودتان چند عکس از مدل های آرایشی که مورد قبول تان است را نزد آرایشگر ببرید. آنها را به او نشان دهید و روی صورت تان امتحان کنید تا ببینید آیا روی صورت شما هم زیبا می شود و برای روز عروسی تان مناسب است یا خیر.

4. فراموش نکنید که آرایش صورت تان نباید بی رنگ و رو یا مات باشد. از آنجا که لباس تان سفید است، باید آرایشی انتخاب کنید که با رنگ سفید لباس عروس در تضاد باشد تا از بی روحی چهره تان بکاهد. لباس عروس با لباسی که هر روز به تن می کنید زمین تا آسمان فرق دارد، بنابراین آرایش تان نیز باید متفاوت و سازگار با آن رنگ لباس باشد.

5 .یکی از راههایی که می توانید چشمهایتان را جذاب تر نشان دهید، استفاده از مژه مصنوعی است. اما نباید مژه هایتان به گونه ای باشد که توی ذوق بزند. برای این منظور بهتر است که از مژه هایی با طول های متفاوت استفاده کنید. در این صورت چشم هایتان حالتی طبیعی به خود می گیرد و به جای اینکه مژه مصنوعی در بالای مژه های خودتان قرار گیرد، در میان آنها پخش می شود.

6. به دنبال روش هایی باشید که تا به حال روی صورت تان امتحان نکرده اید. شاید تکنیک های جدید به صورت شما بیشتر بیاید و تغییرات اساسی به چهره تان دهد.

7. از آنجا که آرایش صورت تان باید یک روز کامل روی صورت تان بنشیند، از آرایشگرتان بخواهید تا از بهترین لوازم آرایش استفاده کند تا دوام بالاتری داشته باشد.

8. از آنجا که شما در روز عروسی تان در موقعیت های مختلف قرار می گیرید، پس آرایش تان باید به گونه ای باشد که در مکان های مختلف و با نورهای متفاوت سازگار باشد. بنابراین بهتر است که در روز آزمایشی میکاپ تان، هم در نور آفتاب و هم در نور اتاق آرایش تان را تست کنید تا خیال تان راحت باشد که در روز عروسی در هر موقعیتی زیباترینید.

9. اگر چه شما به آرایشگرتان اعتماد کردید و چهره تان را به دست او سپردید اما این بدین معنی نیست که هیچ دخالتی در کار او نکنید. او شما را نمی شناسد، از علایق و شخصیت تان آگاه نیست، بنابراین این شمایید که باید به او بگویید چه چیزی را دوست دارید یا از چه شیوه آرایشی بیزارید. مطمئنا دوست ندارید زمانی که چشم هایتان را باز کردید، از ظاهر خود ناراضی باشید؟! بنابراین از بیان آنچه می پسندید هراس نداشته باشید.

10. از آرایش زیاد بپرهیزید زیرا آرایشی که روی صورت تان ننشیند، در عکس ها و زیر نور فلش جلوه بدی پیدا می کند.

11. از مدها بپرهیزید. یادتان باشد که شما تا آخر عمر عکس های عروسی تان را مرور خواهید کرد، بنابراین آرایش و حتی لباس عروس تان باید به گونه ای باشد که هیچگاه از مد نیافتد. در این شرایط آرایش کلاسیک که همیشه جذابیت خود را دارد، بهترین انتخاب برای شماست. شاید خط چشمی که به تازگی مد شده در حال حاضر برایتان جذابیت داشته باشد اما آیا چند سال دیگر هم همین قدر زیبا خواهد بود؟ خیر! پس پیشنهاد ما به شما این است که در روز عروسی تان مد را کنار بگذارید و تنها به آنچه زیباترتان می کند، بیاندیشید.

12. از استفاده رژ لب های پر رنگ نترسید. اگر تا به حال از رنگ های مات و بی رنگ مانند قهوه ای یا رنگ لب استفاده می کردید، بهتر است که آن را با رنگ های روشن تری مانند صورتی یا قرمز جایگزین کنید. این رنگ ها در عکس هایتان به زیبایی می درخشند و جذابیت بیشتری به چهره شما می دهند. یادتان باشد که مدل های کلاسیک همیشه مورد پسند قرار خواهند گرفت.

13. تصور نکنید که با آرایش صورت همه چیز تمام می شود. شما باید در مرحله بعدی به سراغ گردن و حتی شانه هایتان بروید زیرا امکان این که رنگ پوست صورت تان با رنگ جاهای دیگر بدن تان متفاوت باشد زیاد است. بنابراین کرم پودری که برای صورت تان استفاده کردید را به گردن و شانه هایتان نیز بزنید تا ظاهری طبیعی و یکدست داشته باشید.

14. از سایه های چشم بسیار پررنگ بپرهیزید. سیاه کردن بیش از حد چشم ها، نه تنها هیچ جذابیتی ندارد بلکه زیبایی طبیعی چشم هایتان را نیز از بین می برد. بنابراین اگر می خواهید از سایه های تیره استفاده کنید، در این کار اغراق نکنید.

15. از براق کردن یا مات کردن بیش از حد چشم هایتان خودداری کنید. آرایش خیلی براق دوام زیادی روی پوست تان نخواهد داشت و به سرعت از روی پوست تان پاک خواهد شد. آرایش خیلی مات هم موجب خشکی و ترک پوست تان می شود. بنابراین از لوازم آرایشی استفاده کنید که حاوی کمی مرطوب کننده باشد. با این شیوه نه تنها آرایش روی صورت شما دوام بیشتری خواهد داشت، بلکه طبیعی تر نیز جلوه خواهد کرد.

با شوهر لجباز و مغرور چه کنیم؟

خانمی۳۳ساله‌ام. ازهمسرم ۸ سال بزرگترم. در ابتدای ازدواج دوستش داشتم و به او محبت می‌کردم اما بتدریج رفتارهایی نشان داد که سرد شدم. بسیار لجباز و عصبی است کمی هم غرور دارد با توجه به سنش چه کنم که رابطه‌ای خوب با او داشته باشم و همدیگر را درک کنیم. تصویر با شوهر لجباز و مغرور چه کنیم؟

پاسخ مشاور

 اول باید جواب این سوال را به خودتان بدهید که چه شد که با او ازدواج کردید؟ یعنی دانستن اینکه در ازدواج با وی چه می‌خواستید مسئله مهمی است. می‌خواستید مادرش باشید…! معمولاً یکی از دلایلی که خانم‌ها با پسرهای کم سن وسال‌تر از خود ازدواج می‌کنند، پاسخ گفتن به حس مادرانه‌شان است. به عبارتی به لحاظ ذهنی شما برای او حکم مادر را دارید و او نقش پسر شما را دارد، بنابراین لجبازی یک پسر در مقابل دستورات یا خواسته‌های مادر امری طبیعی به نظر می‌رسد و لذا موضوع نباید خیلی بغرنج باشد.

اما مسئله این است که در عالم واقعیت وی همسر شماست و باید در کار‌ها با شما مشورت کند و از طرفی تامین نیازهای عاطفی و هیجانی شما هم به عهده اوست. به عبارتی قرار نیست که فقط شما مراعات او را بکنید و فقط شما خود را با رفتارهای او وفق دهید.

زناشویی رابطه‌ای دو طرفه است

رابطه زناشویی یک رابطه متقابل است که در آن هر دو نفر در کنار یکدیگر نیازهای خود را برآورده و در این راستا خدماتی را هم به همدیگر ارائه می‌کنند مثلاً شما انجام امور منزل را به عهده دارید و همسرتان مسئولیت تامین مخارج مالی. لذا او هم به اندازه شما باید نگران این رابطه باشد و برای بهبود آن تلاش کند. در نتیجه مسئله‌ای که در رابطه شما باید پررنگ شود این است که شما همسر او باشید نه مادرش! اگرچه نگفته‌اید که چند وقت از ازدواجتان می‌گذرد ولی به نظر می‌رسد در این مدت شما بیشتر برای او مادر بوده‌اید تا همسر.

به خودتان اطمینان داشته باشید

مسئله مهم دیگر اطمینان به خود است. اینکه شما بزرگ‌تر از او هستید می‌تواند جنبه مثبت هم داشته باشد که از همسرتان تجربه بیشتری در مدیریت رابطه‌تان دارید اما این زمانی مثبت می‌شود که شما به خود مطمئن باشید. سعی کنید در ارتباط با او محکم باشید و تا می‌توانید فراموش کنید که بزرگ‌تر از او هستید. تصور کنید اگر هم سن او یا کوچک‌تر بودید چطور رفتار می‌کردید، گهگاهی هم به این شیوه رفتار کنید. خیلی از مردهای بزرگ‌تر از همسر شما هم، هستند که لجباز یا عصبی باشند، پس لجباز بودن ارتباطی به تفاوت سنی ندارد.

مرد لجباز مردی است قدرت طلب که می‌خواهد بزرگی خود را اثبات کند. گاهی اجازه دهید همسرتان بزرگ باشد یا نزد بقیه او را بزرگ کنید. دوست داشتن مشروط، ممنوع این را هم فراموش نکنید که حتماً نباید همسرتان‌‌ همان فردی باشد که شما انتظار دارید یا دوستش دارید. یعنی همسر شما می‌تواند گاهی لجبازی کند یا عصبانی شود و شما هنوز او را دوست داشته باشید. به عبارتی دوست داشتن را مشروط نکنید.

اما غرور…

غرور از اعتماد به نفس ضعیف و شکننده می‌آید یعنی کسی مغرور است که خودباوری کمی دارد و غرور نوعی سد دفاعی برای حفظ اعتماد به نفس نداشته است. اگر کاری کنید که اعتماد به نفس همسرتان زیر سوال برود، غرورش بیشتر می‌شود.

ترفند تربیتی پُرآسیب والدین

به بهانه پربازدید شدن پیامک مادر یک دانش‌آموز به معلم که اگر فرزندش اذیت کرد، او را کتک بزند

پدر و مادرها به‌ ویژه کسانی که اولین فرزندشان را به دنیا می‌آورند، در سال‌های اولیۀ بچه‌داری کم‌کم با قلق‌های تعامل با فرزندشان آشنا می‌شوند. این آشنایی با تجربه کردن، آزمودن یا پیشنهادهای اطرافیان به دست می‌آید اما همیشه آزمون و خطا در تربیت صحیح فرزند، بهترین گزینه نیست. به ویژه در سال‌های ابتدایی که شخصیت کودک و برخی از عادات او نهادینه می‌شود. توجه داشته باشید تمام اشتباهات تربیتی معمولا توسط والدینی انجام می‌شود که فرزندان خود را دوست دارند و طبق آن چه که به نظر خودشان به نفع کودک است، رفتار می‌کنند. به تازگی پیامک مادر یک دانش‌آموز به یکی از معلمان مورد توجه کاربران فضای‌مجازی قرار گرفته است. به همین بهانه از سه اشتباه رایج تربیتی والدین خواهیم گفت که باعث می‌شود احتمال بروز علایم اختلال شخصیت در فرزند(دانش‌آموز) افزایش یابد.

 درخواست اشتباه والدین از معلم‌ها
بسیاری از والدین، با فکر همدلی کردن راجع به فرزندشان، مسئولیت اشتباهاتی را که مرتکب شده، از دوشش برمی‌دارند. مدارس مثال بسیار ملموسی هستند؛ برخی دانش‌آموزان عملکرد ضعیفی دارند یا سر کلاس انرژی بیشتری دارند، بعضی والدین تقصیرهای این ماجرا را به گردن معلمان می‌اندازند. همچنین از معلمان می‌خواهند دانش‌آموزان‌شان را به هرنحوی آرام کنند، با تذکر، تحقیر کلامی، دعوا کردن یا حتی کتک! این الگوی سرزنش دانش‌آموز به جای مسئولیت‌پذیری، باعث تحقیر و سرخوردگی ناشی از برخورد نامناسب معلم با دانش آموز به ویژه در حضور همکلاسی‌ها می‌تواند تا سال‌ها پس از اتمام دوره تحصیل همراه دانش‌آموز باقی بماند و حتی حس لجبازی، حرص و گاهی انتقام و جبران آن را در دانش آموز بیشتر کند.
 تشویق به اجتناب
بعضی از والدین به کودکان‌شان اجتناب کردن را می‌آموزند؛ به این صورت که از کودکان‌شان در برابر شرایط سخت یا ناراحت‌کننده‌ای که دیگر همسالان قادر به تحمل آن هستند، محافظت بیش از حد می‌کنند. این امر اغلب به صورت ایجاد محیط ویژه برای کودک به منظور جلوگیری از ناراحتی اوست. یک رویکرد سالم برای کاهش ناراحتی، ترغیب کودک به تغییر وضعیت یا تغییر دیدگاهش راجع به موضوع است.
 تقویت احساس قربانی بودن در کودک
بسیاری از والدین در تلاش برای همدردی و همدلی کردن با کودک، احساس قربانی بودن را در او تقویت می‌کنند. معمولا زمانی که کودک صدمه‌ای می‌بیند، والدین به منظور حمایت از کودک بزرگ نمایی می کنند و صدمه را خیلی جدی‌‌تر از چیزی که هست، جلوه می‌دهند. مثال‌های زیادی وجود دارد که در آن والدین در تلاشند تا تجربه شکست یا ناامیدی فرزند خود را کاهش دهند. مثلا وقتی دختر بچه‌ای موفق به ورود در تیم تکواندو مدرسه نشد، مادرش به او گفت: «آن ها نمی‌دانند که چقدر خوب هستی». این جمله دختر را ترغیب می‌کند تا احساس کند که مورد تبعیض قرار گرفته است و یاد نمی‌گیرد که در این مواقع باید بپذیرد که او به اندازه کافی خوب نبوده و دیگران بهتر از او بوده‌اند. افزایش احساس قربانی شدن در کودک، باعث افزایش احساس ناتوانی و احساس آسیب‌دیدگی در او می‌شود. این احساسات می‌تواند برای عزت‌نفس کودک مضر باشد یا عزت‌نفس او را به کلی تخریب کند. تقویت احساس قربانی شدن به کودک می‌آموزد از همه ترس داشته باشد.
سخنی با معلم‌ها
این اشتباه را مرتکب نشوید
معلمان مدرسه به عنوان والدین درجه دو تاثیر بسیار زیادی بر روح و روان دانش آموزان دارند. لازم است معلم نکات انتقادی و اصلاحی مد نظر خود را در خلوت و به دور از حضور همکلاسی‌ها با دانش آموز مطرح کند و در یک محیط حمایتی(مدرسه) والدین در کنار فرزندشان باشند و به یک راهکار اثربخش به جای درخواست تنبیه بدنی و … برسند. مثلا با شناسایی استعدادهای فرزندشان و سوق دادن برای حس و حال خوب و انگیزه بیشتر، در این صورت درس برای همیشه در یاد او خواهد ماند و به خوبی از آن بهره می‌برد. آثار روانی نوع رفتار و برخورد معلم با دانش‌آموز به طول سال تحصیلی محدود نمی‌شود بلکه اثرات رفتار مثبت یا منفی معلم با دانش آموز به‌ویژه در دوره ابتدایی و سه ساله اول دبیرستان تا مدت‌های طولانی باقی خواهد ماند. معلم حق ندارد و نباید در حضور همکلاسی‌ها، از دانش آموز انتقاد کند و شخصیت او را زیر سوال ببرد. تنبیه دانش آموز به‌ویژه در حضور همکلاسی‌ها می‌تواند به ایجاد حس حقارت، سرخوردگی و ناکامی شدید در دانش‌آموز منجر شود، به طوری که دانش‌آموز به مرور این برچسب‌های منفی را باور کند و پذیرای آن‌ها ‌شود. جالب است بدانید اثرات منفی تنبیه برای دیگر دانش‌آموزان که شاهد تنبیه همکلاسی خود هستند، بیش از فرد تنبیه شونده است. برخورد منفی معلم با دانش‌آموز می‌تواند به کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس دانش آموز بینجامد که با کاهش این دو مولفه هم زمینه بسیاری از اختلالات روانی و ناهنجاری و بزهکاری اجتماعی ایجاد می‌شود.
نویسنده : دکتر فریده ناصری| ‌ روان‌شناس کودک
 

30 توصیه به کمتر از 30 ساله‌ ها

درس‌های بسیار زیادی هست که همگی ما آن‌ها را در سنین پایین آموخته‌ایم اما خرد و به طور کلی درس‌های مهم زندگی را حالا که به گذشته نگاه می‌کنیم یاد گرفته‌ایم، نه زمانی که به آن‌ها نیاز داشتیم. خبر خوب این است که نسل جوان می‌تواند از تجربیات و درس‌هایی که بزرگ‌ترها آموخته‌اند بهره ببرد. زندگی یک فرایند یادگیری است و ما می‌توانیم با مطالعه، تماشای ویدئوهای آموزنده یا از طریق تجربیات خودمان درس‌های مهم زندگی را بیاموزیم، اما نکته‌ مهم این جاست که با آموختن از تجربیات دیگران به میزان زیادی در وقت و انرژی ما صرفه‌جویی خواهد شد. در این مطلب  30 درس مهم زندگی را می‌آموزید که از جوانی و قبل از 30 سالگی به آن‌ها نیاز دارید.
 
1- شما نمی‌توانید همه را راضی نگه دارید.
 2- سلامت شما ارزشمندترین دارایی شماست.
 3- قرار نیست همیشه به خواسته‌های‌تان برسید.
 4- شما کانون توجه نیستید.
 5- پول هرگز مشکلات واقعی شما را حل نمی‌کند.
 6- آهسته و پیوسته حرکت کنید.
 7- ندانستن عیب نیست.
 8- عشق نه تنها یک احساس بلکه یک انتخاب است.
 9- آینده‌نگری زیباست.
 10- صبر یک فضیلت است.
 11- منطقه‌ امن شما دشمن شماست.
 12- سحرخیز باشید.
13- شروع کردن تنها راهِ پیشرفت است.
 14- در لحظه‌ حال زندگی کنید.
15- مهربانی با مردم پاداش دارد.
 16- حد و مرز تعیین کنید.
 17- تعادل میان کار و زندگی ضروری است.
 18- زندگی منصفانه نیست.
 19- شما قوی‌تر از چیزی هستید که تصور می‌کنید.
 20- تمام مشکلات راه‌حل دارند.
 21- بخشیدن شما را آزاد می‌کند.
 22- یک عده نمی‌توانند موفقیت شما را ببینند.
 23- تا جای ممکن به دیگران کمک کنید.
 24- بیش از حد روی برنامه‌های تان تمرکز نکنید.
 25- هیچ حالی دایمی نیست.
 26- انسان‌ها تغییر می‌کنند.
 27- زمانِ اقدام کردن درنگ نکنید.
28- هیچ‌وقت دست از تلاش برندارید.
29- انعطاف‌پذیری درباره اهداف مهم است.
 30- زندگی سریع‌تر از چیزی که ما فکر می‌کنیم می‌گذرد بنابراین شما باید از زندگی تمام و کمال لذت ببرید، چون کوتاه است و شما نمی‌دانید فردا چه چیزی در انتظار شماست. هر ثانیه‌ای که تلف کنید، لحظه‌ نابی از زندگی‌تان است که تلف کرده‌اید.

 

در ترم دوم دانشگاه از رشته پزشکی متنفر شدم

انتخاب اول خودم پزشکی نبود اما اصرار پدر و مادرم، باعث شد تا چنین تصمیمی بگیرم و الان پشیمانم. دانشجوی خنگی نیستم و نمراتم هم بد نیست اما از درس‌های پزشکی خوشم نمی‌آید. در ترم دوم دانشگاه از رشته پزشکی زده و حتی متنفر شدم. می‌خواهم تا دیر نشده، تصمیم بهتری بگیرم. راهنمایی‌ام کنید.
دختر هستم.
پاسخ مشاور
باتوجه به پیامک شما، قبل از هر چیز باید بگویم که به‌طور کلی می‌توان گفت علاقه یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت در یک رشته تحصیلی است و در درجه اول باید نوع نگاه شما به رشته تحصیلی‌تان تغییر کند. این‌که مدام به خودتان بگویید به اصرار والدینم وارد رشته پزشکی شدم، کمکی به شما نمی‌کند و فقط روحیه‌تان را تضعیف می‌کند. این میزان از جملات منفی که در متن پیامک‌تان به چشم می‌آید، به بازنگری نیاز دارد. در ادامه چند توصیه به شما دارم.
   این کار را ناتمام رها نکنید
با شرایطی که در پیامک‌تان توضیح دادید و حالا که در حال ادامه تحصیل هستید و گفتید نمرات‌تان هم خوب است، توصیه می‌کنم این کار را  فعلا ناتمام رها نکنید و به هر شکلی شده، همه انرژی خود را در همین رشته‌ای که مشغول هستید، متمرکز کنید تا جمع بندی دقیق تری داشته باشید. از پراکنده کاری بپرهیزید چون باعث هدر رفتن انرژی شما می‌شود.  باور کنید که شما علاوه بر اصرار والدین‌تان برای ورود به رشته پزشکی، قطعا دانش‌آموز زرنگ و پرتلاشی بوده‌اید که توانسته‌اید در این رشته قبول شوید. برای ایجاد علاقه به رشته خود، باید دست به کار شوید و راهکارهایی را که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود، عملی ‌کنید.
   رشته مورد علاقه دیگرتان را هم ادامه دهید
شما می‌توانید برای احساس رضایت بیشتر هم در این رشته ادامه تحصیل دهید و هم به فراگیری هنری خاص که مدنظر شماست، بپردازید و همزمان از هر دو رشته بهره‌مند شوید. همچنین با متخصصان رشته خود ارتباط داشته باشید. موفقیت آن‌ها را مشاهده کنید و از آنان درباره فواید این رشته و آینده آن، توضیح بخواهید و ببینید چه خدماتی را می‌توانید به جامعه ارائه دهید. فهرستی از فواید رشته خود را تهیه و روزی چند بار آن را مرور کنید. به پیامدهای مثبت تحصیل در این رشته و آثار مثبت آن فکر کنید.
   هر رشته‌ای مشکلات خودش را دارد
از معاشرت با کسانی که شما را از ادامه تحصیل در این رشته باز می‌دارند، اجتناب کنید و در جمع دوستانی که به تردید شما می‌افزایند، شرکت نکنید. هر رشته‌ای مشکلات خاص خود را دارد پس باید با آن برخورد منطقی کرد یعنی تحت تاثیر نکات منفی محیط قرار نگرفت و در حد منطقی برای بهبود آن تلاش کرد. قطعا هرقدر ترم‌های بالاتری می‌روید، رشته شما عملی‌تر و کاربردی‌تر می‌شود. مطمئن باشید به زودی شیرینی تحصیل را در رشته خود خواهید چشید بنابراین کمی صبور باشید و به موفق شدن‌تان ایمان داشته باشید.
نویسنده : فرزانه عطاران| ‌ مشاور تحصیلی

ماجرای واسطه‌ گری در ازدواج

شماهم میدونستین واسطه‌گری تو خیلی از کشورها وجود داره؟
درسته که واسطه گری با توجه به فرهنگ هر کشور متفاوته،اما خیلی فرق نمیکنه یه آشنا واسطه ازدواج باشه یا یک سایت یا یک اپلیکیشن!
اون چیزی که مهمه اینه که ما با توجه به معیارها و اهدافمون فرد مناسبی رو برای ازدواج پیدا کنیم.
یادمون نره که انتخاب با خودمونه و واسطه‌گر فقط معرفی میکنه…

زندگی با پارتنر به جای ازدواج!

بهتر نیست به جای ازدواج، با پارتنرمون زندگی  بدون ازدواج  داشته باشیم؟


این سوالیه که موسسه تحقیقاتی پوو در جامعه آمریکا مورد بررسی قرار داده! 
برای پاسخ به این سوال چهار معیار میزان وفاداری، لذت بردن از موقعیتهای مورد علاقه، صادق بودن و پشتیبانی مالی دوطرف درگیر در ازدواج و رابطه پارتنری را با هم مقایسه کرده!
جالبه که در هر چهار شاخص ازدواج یه سروگردن بالاتر بوده! این یعنی، صداقت، لذت، وفاداری و پشتیبانی مالی در ازدواج بیشتر از رابطه پارتنری بلند مدته.