۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

باورهای اشتباه زیادی درباره ی مواد غذایی و تغذیه وجود دارد که همه ی ما از کودکی با آن ها آشنا هستیم. با این حال، طی سالیان، تعداد بیشتری از این باورها توسط علم رد شده است. اما این بدان معنی نیست که همه از این باورهای اشتباه آگاه اند.

در ادامه با تعدادی از این باورهای اشتباه آشنا خواهیم شد.

۱- کرفس کالری سوز است

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

سال ها است این تصور وجود دارد که برخی مواد غذایی کالری – منفی هستند، یعنی هر چه بیشتر از آن ها بخورید، کالری بیشتری می سوزانید. اما این باور اشتباه است، بنابراین کرفس هم کالری سوز نیست. کرفس به طور قطع ماده غذایی سالمی است چون حاوی مقادیر زیادی ویتامین C، پتاسیم، فیبر و البته آب است.

به خاطر داشته باشید که بدن ما برای فعالیت خود و تولید انرژی، به کالری نیاز دارد. علاوه بر آن، بدن ما حدود ۱۰ درصد از مقدار کالری دریافتی روزانه ی خود را طی گوارش و جذب می سوزاند.

۲- شکلات جوش می آورد

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

اول باید گفت که به طور قطع هیچ سند و مدرک یا پژوهشی وجود ندارد که بگوید شکلات چگونه باعث جوش می شود. درست است که درون شکلات، نه تنها کاکائو، بلکه قند هم وجود دارد اما باز هم هیچ سند و مدرک محکمی که ثابت کند قند باعث جوش می شود، وجود ندارد. حتی اگر بعد از خوردن شکلات جوش بزنید هم احتمالاً یک تصادف بوده و چیز دیگری باعث آن بوده است. برخی علل اثبات شده ی جوش عبارتند از: مواد غذایی ای که سدیم بالایی دارند، نوشابه های گازدار و محصولات لبنی کم چرب.

۳- تخم مرغ های قهوه ای بهتر از تخم مرغ های سفیدند

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

تنوع رنگ تخم مرغ ها از گوناگونی نژاد مرغ ها ناشی می شود. جدا از تخم های سفید و قهوه ای، حتی بعضی نژادهای مرغ تخم های آبی یا سبزآبی می گذارند. محیط زندگی مرغ، رژیم غذایی آن و میزانی اضطرابی که متحمل می شود هم می تواند بر روی رنگ پوست تخم آن تأثیر بگذارد. رنگ و اندازه ی تخم مرغ هر چه باشد، همه ی آن ها از ارزش غذایی تقریباً یکسانی برخوردارند.

در تحقیقات صورت گرفته بر روی تخم مرغ های سفید و قهوه ای، هیچ تفاوتی در ترکیب یا کیفیت آن ها دیده نشده است. آنچه بر روی کیفیت یک تخم مرغ اثر می گذارد، محیط رشد مرغ است. اگر مرغ برای گردش و وقت گذرانی زیر آفتاب آزاد باشد، احتمالاً تخم هایش خوشمزه تر خواهد شد.

۴- قهوه جلوی رشد کودک را می گیرد

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

سال ها قبل این تصور وجود داشت که نوشیدن قهوه باعث از میان رفتن کلسیم بدن و بنابراین، ابتلا به پوکی استخوان می شود. این شایعه نگرانی های زیادی ایجاد کرد، به خصوص در مورد کودکان که در مرحله ی رشد قرار دارند. اما باید توجه داشت که افراد تا قبل از اواخر دوران نوجوانی و اوایل دوران جوانی خود، مصرف منظم قهوه را شروع نمی کنند. تا آن زمان، رشد آن ها به احتمال زیاد به حد کمال رسیده است. به همین دلیل قهوه جلوی رشد را نخواهد گرفت.

حتی اگر اینگونه بود که کودکان گهگاه چند جرعه ای قهوه می نوشیدند، باز هم این موضوع مانع رشد یا افزایش قدشان نمی شد. ژن ها، سلامت کلی و تغذیه ی مناسب، عوامل اصلی تأثیرگذار در قد آینده ی یک کودک هستند.

۵- ماهی و هویج بینایی را تقویت می کنند

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

اینکه ماهی می تواند بینایی را تقویت کند، یک باور کاملاً اشتباه است، اما چیزی که درست است این است که اسیدهای چرب امگا-۳ درون ماهی ممکن است در سنین بالاتر کمک کننده باشد. تحقیقی نشان داد کسانی که هفته ای دست کم ۲ وعده ماهی مصرف می کردند، احتمال ابتلا به تباهی لکه زرد (نوعی مشکل چشمی) بر اثر بالا رفتن سن در آن ها ۳۹ درصد کمتر است. حقیقت این است که ماهی برای ما مفید است، اما تأثیر جادویی در بینایی ندارد.

در مورد هویج هم این ایده که مصرف آن می تواند بینایی را تقویت کند، در دهه های ۳۰ و ۴۰ میلادی و در اثر پروپاگاندا شکل گرفت. این به معنی بی فایده بودن هویج برای چشم ها نیست، چون هویج حاوی بتاکاروتن و لوتئین است. این دو آنتی آکسیدان می توانند به جلوگیری از آسیب های چشمی ناشی از رادیکال های آزاد کمک کنند.

۶- شیر استخوان ها را محکم می کند

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

نوشیدن روزانه یک لیوان شیر می تواند مفید باشد چون کلسیم مورد نیاز بدن را فراهم می کند. با این حال، مصرف بیشتر شیر بهتر نیست، چرا که تحقیقی نشان داده نوشیدن روزانه ۳ تا ۴ لیوان شیر، خطر شکستگی استخوان و لگن را افزایش می دهد. به علاوه، همان پژوهش نشان داد زنانی که روزانه ۳ تا ۴ لیوان شیر می نوشیدند، نرخ مرگ و میر در میان آن ها ۲ برابر بیشتر از زنانی بود که روزانه تنها یک لیوان شیر مصرف می کردند. تحقیق دیگری نیز نشان داد مصرف شیر لزوماً خطر ابتلا به پوکی استخوان را کاهش نمی دهد.

۷- زرده تخم مرغ کلسترول خون را بالا می برد

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

بسیاری معتقدند خوردن زرده تخم مرغ باعث افزایش سطح کلسترول خون می شود، اما شواهد و مدارک کافی در اثبات این موضوع وجود ندارد. درست است که زرد تخم مرغ کلسترول بالایی دارد اما نه آنقدر که کلسترول خون تان را بالا ببرد. بیشتر، مواد غذایی ای که چربی های ترانس و اشباع شده ی زیادی دارند، باعث این مسأله هستند. در حقیقت، یک فرد سالم می تواند هر هفته ۷ عدد تخم مرغ بخورد بدون اینکه مشکلی برای کلسترول یا قلب او ایجاد شود.

حتی اگر کلسترول خون تان اندکی بالا باشد هم خوردن روزانه یک عدد تخم مرغ، ترجیحاً به صورت آبپز، ضرری برایتان ندارد. میزان کلسترولی که بدن روزانه باید دریافت کنند ۳۰۰ میلی گرم است. یک تخم مرغ بزرگ ۱۸۶ میلی گرم کلسترول دارد و میزان کلسترول سفیده ی آن صفر است.

۸- همه ی محصولات کم چرب بی ضررند

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

صرف کم چرب بودن یک محصول، دلیل بر سالم تر بودن آن نسبت به محصول همتای پرچربش نیست. مثلاً در غلات صبحانه کم چرب شیرین شده، مقادیر زیادی قند افزوده یا فراکتوز وجود دارد که برای دستیابی به همان طعمی که یک محصول پرچرب دارد، اضافه شده اند. محصولاتی مانند ماست و سس های کم چرب هم مملوء از قند هستند. به طور خلاصه اینکه، اغلب محصولات کم چرب، قند افزوده ی بسیار بیشتری دارند.

۹- آجیل چاق می کند

۹ باور غلط درباره مواد غذایی که باید فراموش کنید!

درست است که دانه ها و مغزهای خوراکی کالری زیادی دارند، اما چربی درون آن ها بسیار مفید است و به طور قطع، باعث چاقی نمی شود. بیش از ۲۰ سال تحقیق این موضوع را اثبات کرده است. برعکس، خوردن آجیل به کنترل وزن کمک می کند چون شما را زودتر سیر می کنند و مدت طولانی تری هم سیر نگه می دارند. لازم به ذکر است که آجیل خام و بوداده ارزش غذایی یکسانی دارند.

آنچه که بهتر است از آن دوری کنید آجیل نمکی یا آجیل با انواع روکش های شیرین است. توصیه می شود روزانه ۳۰ گرم آجیل مصرف کنید که معادل ۲۰ عدد بادام، یا ۱۵ عدد بادام هندی و یا ۳۰ عدد پسته است.

به چه علت به کودک باید ماهی بدهیم؟

به چه علت به کودک باید ماهی بدهیم؟

به چه علت به کودک باید ماهی بدهیم؟

در حالی که ماهی ممکن است اولین چیزی نباشد که هنگام فکر کردن به غذای کودک به ذهنتان خطور می‌کند اما در واقع یک منبع مغذی پروتئین است که همچنین حاوی مجموعه‌ای از ریز مغذی‌ها است. به عنوان مثال کنسرو ماهی با استخوان‌های موجود در آن سرشار از کلسیم است. ماهی‌های چرب مانند سالمون و ساردین سرشار از چربی‌های امگا 3 هستند (که برای رشد مغز مهم هستند). با این حال اگر ماهی بخشی از رژیم غذایی شماست (یا حتی اگر خودتان آن را دوست ندارید اما می‌خواهید آن را در وعده‌های غذایی خانواده خود بگنجانید) بدانید که می‌تواند یک انتخاب مغذی و بی‌خطر برای کودک شما باشد.

آلرژی داشتن به ماهی چه خطری دارد؟

شیوع آلرژی به ماهی در کودکان کمتر از 2 درصد و در بزرگسالان کمتر از 5 درصد است. میزان وقوع در حال افزایش بوده است اما آلرژی‌های غذایی هنوز نسبتاً نادر هستند. علائم آلرژی به ماهی عبارتند از تهوع، استفراغ، اسهال، سردرد، بثورات پوستی، کهیر و (به طور معمول) آنافیلاکسی که یک واکنش آلرژیک حاد است که می‌تواند باعث مشکل در تنفس شود.

هنگام خرید چه نوع ماهی را انتخاب کنیم؟

یک نگرانی در مورد مصرف ماهی قرار گرفتن در معرض جیوه است. این یک نکته مهم برای کسی می‌باشد که ماهی می‌خورد به ویژه برای افراد باردار، شیرده‌ها و کودکان خردسال. جیوه یک ماده طبیعی است که در موجودات زنده و محیط اطراف ما یافت می‌شود. در دوز‌های بسیار کم مضر نیست اما صنعتی شدن و سایر محرک‌های تغییرات آب و هوایی (مانند سوزاندن زغال سنگ) باعث آلودگی آب می‌شوند. آلودگی آب به نوبه خود باعث افزایش سطح جیوه در ماهی‌ها می‌شود به ویژه در ماهی‌های بزرگتر و شکارچی که ماهی‌های کوچکتر را می‌خورند و در نتیجه سطح جیوه آن‌ها را افزایش می‌دهد. ماهی‌هایی که جیوه بالایی دارند عبارتند از:

  • ماهی تن درشت چشم
  •  شاه ماهی خال مخالی
  •  مارلین
  •  نارنجی خشن
  •  کوسه
  •  اره ماهی
  •  کاشی ماهی

ماهی‌های کم جیوه عبارتند از:

  •  گربه ماهی
  •  کد
  • قزل آلای آب شیرین
  • ماهی سالمون
  • ساردین
  • -گوش ماهی
  •  ماهی مرکب
  • تیلاپیا

 

چه زمانی به کودکان ماهی بدهیم؟

دستورالعمل‌های مربوط به زمان معرفی ماهی (و به طور کلی غذا‌های جامد) به رژیم غذایی کودک در طول زمان کمی تغییر کرده است و آمادگی هر نوزاد متفاوت خواهد بود. استاندارد فعلی (که به شدت در مطالعات علمی آزمایش شده است) این است که نوزادان می‌توانند از حدود 4 تا 6 ماهگی شروع به خوردن غذا‌های جامد کنند. قاعده کلی این است که نوزادانی که پس از شیر دادن با شیشه هنوز گرسنه به نظر می‌رسند به غذا‌های جامد علاقه نشان می‌دهند (اغلب با باز کردن دهان خود به قاشق) می‌توانند سر خود را بالا نگه دارند و بدون کمک روی صندلی غذا بنشینند. به احتمال زیاد آماده امتحان مواد جامد هستند. توصیه می‌شود که ماهی بین 6 ماه تا یک سال معرفی شود.

 نوع مناسب ماهی را انتخاب کنید:

گزینه‌های ماهی سالم زیادی برای کودک شما وجود دارد. در اینجا چند دستورالعمل وجود دارد که به شما در انتخاب کمک می‌کند. ماهی را انتخاب کنید که همه افراد خانواده از آن لذت ببرند تا بتوانید همه با هم بخورید (ماهی‌هایی مانند سالمون و ساردین انتخاب‌های محبوبی هستند و همچنین غنی‌ترین اسید‌های چرب امگا 3 هستند). ماهی‌هایی را انتخاب کنید که سطح جیوه کمتری دارند.

 

چه نوع غذا‌هایی را با ماهی برای برای کودکان درست کنیم؟

مواد لازم:

1 فنجان ماهی سفید بدون استخوان و پخته

1/4 فنجان شیر مادر، شیر خشک یا آب

طرز تهیه:

ماهی پخته شده و مایع دلخواه را در مخلوط کن یا غذاساز بریزید

مخلوط کنید تا به قوام دلخواه شما برسد

مواد لازم:

1 فنجان ماهی سفید پخته شده (بدون استخوان)

2 قاشق غذاخوری شیر مادر، شیر خشک یا آب

1 قاشق غذاخوری نخود فرنگی پخته شده

1 قاشق غذاخوری هویج پخته شده

1 قاشق غذاخوری سیب زمینی شیرین پخته شده

طرز تهیه:

ماهی، سبزیجات مخلوط و مایع دلخواه را در مخلوط کن یا غذاساز بریزید

به غلظت دلخواه خود پوره کنید

مواد لازم:

6 فنجان ماهی سفید

2 قاشق غذاخوری شیر مادر، شیر خشک یا آب

1/2 فنجان هویج (پوست کنده، خرد شده و بخارپز شده تا نرم شود)

1/3 فنجان آب پرتقال

1/4 فنجان پنیر

طرز تهیه:

ماهی را در یک ظرف مایکروویو قرار دهید

روی آن آب پرتقال بریزید و با پنیر بپاشید

ظرف را با پلاستیک بپوشانید و حدود 2 دقیقه یا تا زمانی که ماهی با چنگال به راحتی پوسته پوسته شود و در مایکروویو قرار دهید

مواد را در مخلوط کن یا غذاساز بریزید و به غلظت دلخواه در‌آورید

 

منبع:

www.verywellfamily.com

این 5 جمله طلایی را هر روز به کودک‌تان بگویید

در دنیای پرفراز و نشیب کودکی اگر با نگاه واقع‌بینانه و بیان کلمات هوشمندانه با فرزندان‌مان برخورد کنیم می‌توانیم شاهد رشد روزافزون روحی و روانی آن‌ها باشیم و قدم‌های مثبتی در مسیر تربیت صحیح دلبندان‌مان برداریم. در ادامه به پنج جمله اشاره می شود که بیان‌شان در مواجهه با فرزندان‌مان می‌تواند آثار بسیار سودمندی در مسیر زندگی و تربیت آن‌ها داشته باشد.
1- تو مهربانی| یادآوری مهربان بودن کودکان به آن‌ها راهی بسیار قدرتمند برای کمک به تبدیل شدن آن‌ها به بزرگ سالانی سالم از لحاظ احساسی و روحی است. علاوه بر این‌ها،  تشویق آن‌ها برای مهربان بودن با خود، منجر به مهربانی آن‌ها با دیگران هم خواهد شد.
۲- لطفا و ممنونم| برای دریافت احترام باید احترام بگذارید. در ابتدای هر درخواستی مانند این که از کودکتان بخواهید فلان کار را انجام دهد کلمه لطفا بگذارید و در پایان هر کاری که برای شما انجام می‌دهد با کلمه «ممنونم» سپاس گزارش باشید. با این کار شما سپاس گزاری را به او آموزش می‌دهید.
3- متاسفم| این کلمه ممکن است هر روز استفاده نشود، اما کودکان شما به این که وقتی کار اشتباهی می‌کنید از آن‌ها عذرخواهی کنید،  نیاز دارند. این که به فرزندتان بگویید «من متاسفم» به این معناست که حتی بزرگ سالان هم باید مسئولیت کار‌های اشتباهشان را قبول کنند. این که وقتی عصبانی هستید یا کار اشتباهی انجام داده‌اید عذرخواهی کنید باعث ایجاد اعتماد در کودکتان خواهد شد.
4- تلاش خوبی بود| حتما وقتی فرزندتان واقعا کار مهمی انجام داده این جمله را به او بگویید؛ البته همیشه در نظر داشته باشید که ستایش کودکان می‌تواند به نیاز‌های فردی هر یک از آن‌ها وابسته باشد و برای هر کودک متفاوت است.
5- دوستت دارم| ممکن است گفتن این عبارت برای شما خیلی عادی باشد اما خیلی از کودکان این عبارت را از والدین خود نمی‌شنوند. گاهی اوقات والدین فکر می‌کنند با کار‌هایی که انجام می‌دهند عشقشان را به فرزندشان نشان می‌دهند، اما کودکان حقیقتا احتیاج دارند که این عبارت را بشنوند. این که به کودکتان بگویید دوستش دارید، باعث می‌شود حس کند همیشه جایی در این دنیا وجود دارد که کسی به او اهمیت می‌دهد.

هر آنچه که لازم است درباره پرکاری تیروئید در بارداری بدانید!

علائم پرکاری تیروئید در بارداری
پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد. مادر مبتلا به تیروئید پرکار در بارداری باید تحت نظر فوق تخصص غدد باشد. در ادامه با ما همراه باشید تا با پرکاری تیروئید در بارداری، علایم و عوارض آن بیشتر آشنا شوید.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری چیست؟

پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در بارداری حالتی است که غده تیروئید با فعالیت بیش از حد، هورمون تیروئید بیشتر از حالت نرمال تولید می‌کند. براساس آمار، از هر 500 نفر یک خانم دچار پرکاری تیروئید در بارداری می‌شود. بیماری خود ایمنی گریوز (Graves) در مادران باردار عامل ایجاد تیروئید پرکار است.

غده تیروئید در بارداری

فعالیت غده تیروئید در بارداری اهمیت زیادی دارد چرا که هورمون‌های این غده روی بیشتر عملکردهای بدن و تنظیم هورمون‌های جنسی تاثیر می‌گذارند. این احتمال وجود دارد که غده تیروئیدی که تا پیش از بارداری دقیق و درست کار می‌کرد بعد از باردار شدن و یا حتی زایمان دستخوش اختلال شود و بیماری‌هایی مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید ظاهر شوند. علت این اتفاق هم تغییرات هورمونی غده تیروئید در دوره بارداری است.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

در بدن فرد مبتلا به هایپرتیروئید، شاهد ترشح بیش از حد هورمون تیروئید T3 و T4 و کاهش TSH هستیم. زمانی که فعالیت تیروئید افزایش پیدا می‌کند، متابولیسم بدن هم بیشتر شده و کل بدن تحت تاثیر قرار می‌گیرد. معمولا در سنین 20 تا 40 سالگی که سن باروری خانم‌هاست بیشتر با این تغییرات مواجه هستیم. گاهی نشانه‌های بیماری پرکاری تیروئید در بارداری شبیه علایم حاملگی هستند و باهم اشتباه گرفته می‌شوند مانند:

  • خستگی و اضطراب
  • گر گرفتگی یا احساس گرمای شدید

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

علل ابتلا به هایپرتیروئیدیسم در بارداری

بیماری گریوز، شایع‌ترین علت ابتلا به پرکاری تیروئید در بارداری است که سیستم ایمنی بدن، غده تیروئید را بیگانه درنظر می‌گیرد. درنتیجه غده تیروئید بزرگ‌تر شده و هورمون‌های تیروئیدی بیشتری تولید می‌کند. حالت تهوع و استفراغ شدید یا بارداری دوقلو با افزایش هورمون βhCG در بدن مادر، باعث هایپرتیروئیدی موقت می‌شوند. این نوع پرکاری تیروئید در بارداری نیازی به درمان ندارد و معمولا در هفته 14 تا 18 برطرف می‌شود.

وجود ندول‌ها یا گره‌های تیروئیدی هم می‌تواند از علل پرکاری تیروئید در بارداری باشد که هورمون تیروئیدی زیادی ترشح می‌کنند. گاهی هایپرتیروئید صرفا به بارداری ختم نشده و بعد از زایمان هم ممکن است شاهد بیش فعالی این غده باشیم.

آمار نشان می‌دهند که نزدیک به 70 درصد خانم‌ها بعد از زایمان دچار التهاب تیروئید (تیروئیدیت) می‌شوند که به‌شکل پرکاری تیروئید بروز می‌کند. البته این التهاب در فاصله چند هفته تا چند ماه بعد زایمان برطرف می‌شود.

علایم پرکاری تیروئید در بارداری

در صورت مشاهده نشانه‌های زیر باید به دکتر غدد مراجعه کنید:

  • خستگی
  • احساس عصبی بودن
  • گر گرفتگی
  • ضربان قلب نامنظم یا افزایش یافته
  • لرزش دست‌ها
  • کاهش وزن علیرغم تغذیه مناسب
  • حالت تهوع یا استفراغ شدید
  • اختلال در خواب
  • اضطراب و زود رنجی

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری

مهمترین نکته در تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری، پیدا کردن علت هایپرتیروئید است چرا که درمان را راحت‌تر می‌کند. معمولا هایپرتیروئید از قبل از بارداری مشخص می‌شود. پزشک برای تشخیص پرکاری تیروئید بعد از معاینه، دستور آزمایش خون می‌دهد تا میزان هورمون‌های تیروئیدی TSH، T4 و T3 اندازه‌گیری شود.

در صورت درمان با ید رادیواکتیو هم بهتر است 6 ماه تا یک سال بعد برای بارداری اقدام شود.

اگر میزان هورمون TSH پایین و T4 که تیروکسین نام دارد بالا باشد، یعنی فرد مبتلا به پرکاری تیروئید است. آزمایش جذب ید رادیواکتیو هم برای تشخیص پرکاری تیروئید تجویز می‌شود. البته این آزمایش برای خانم‌های باردار و در حال شیردهی مجاز نیست.

عوارض پرکاری تیروئید در بارداری

عدم درمان پرکاری تیروئید در بارداری عوارض جدی برای مادر و جنین به‌دنبال دارد:

  • زایمان زودرس
  • سقط جنین
  • پره اکلامپسی
  • وزن کم نوزاد حین تولد
  • نارسایی احتقانی قلب

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

درمان پرکاری تیروئید در بارداری

پس از تشخیص هایپرتیروئید در دوران حاملگی، نوبت به درمان می‌رسد چرا که عدم درمان و کنترل این بیماری ممکن است به عوارض غیرقابل جبرانی تبدیل شود. علت ابتلا تاثیر مستقیمی در انتخاب شیوه درمان پرکاری تیروئید در بارداری دارد. پرکاری تیروئید خفیف نیازی به درمان ندارد و بعد از زایمان برطرف می‌شود.

برای درمان مادران مبتلا به بیماری گریوز باید از داروهای آنتی‌تیروئیدی مثل پروپیل‌تیوراسیل (PTU) استفاده شود که مانع از فعالیت زیاد غده تیروئید می‌شوند و باعث شده هورمون‌های تیروئیدی کمتر ترشح شوند. اگر مادر پیش از بارداری تحت درمان هایپرتیروئید باشد، باید متخصص غدد دوز داروها را بعد حاملگی دوباره تنظیم کند.

خانم‌های مبتلا به هایپرتیروئید بهتر است بارداری را تا کنترل کردن بیماری به تعویق بیندازند.

بیش فعالی تیروئیدی ناشی از گریوز با جلوتر رفتن بارداری تشدید می‌شود تا جایی که در 6 ماه اول بعد وضع حمل، شرایط بیمار بدتر می‌شود. احتمالا دوز داروها در دوره بارداری و بعد زایمان متغیر خواهد بود.

متی مازول یکی دیگر از داروهای آنتی تیروئیدی است که مصرف آن در اوایل بارداری احتمال نقص مادرزادی در جنین را به‌دنبال دارد. گاهی هم برای درمان لازم است که بخشی از تیروئید برداشته شود. بهترین زمان برای جراحی برداشتن بخشی از غده تیروئید سه‌ماهه دوم بارداری (4 تا 6 ماهگی) است.

درمان با ید رادیواکتیو برای پرکاری تیروئید در بارداری توصیه نمی‌شود چرا که داروی رادیواکتیو، باعث از بین رفتن غده تیروئید بیمار شده و احتمال آسیب دیدگی تیروئید جنین وجود دارد. این درمان برای خانم‌های شیرده هم مناسب نیست.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

رژیم غذایی مناسب برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان تیروئید پرکار باید غذاهای با ید کمتر یا بدون ید مصرف کنید چرا که غده تیروئید پرکار برای تولید هورمون‌های تیروئیدی به ید نیاز دارد. بنابراین، رعایت برنامه غذایی زیر به درمان پرکاری تیروئید در بارداری کمک می‌کند:

  • استفاده از نمک بدون ید
  • مصرف آجیل‌های بدون نمک
  • مصرف ویتامین و مکمل‌های بدون ید
  • کاهش مصرف سویا
  • حذف غذاهای نمک‌سود شده از رژیم غذایی
  • حذف نوشیدنی‌های کافئین‌دار
  • رژیم غذایی پرکالری
  • افزایش مصرف پروتئین نسبت به وزن بدن
  • مصرف ویتامین A و C بیشتر
  • عدم مصرف سیگار

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

سوالات متداول

آیا پرکاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

اگر بیش فعالی تیروئید در بارداری درمان نشود برای مادر و جنین خطرناک است و عوارض جبران ناپذیری به‌دنبال دارد.

چطور عوارض پرکاری تیروئید در جنین را کاهش دهیم؟

برای جلوگیری از عوارض پرکاری تیروئید در بارداری، مادر و جنین باید تحت نظر فوق تخصص غدد یا اندوکرینولوژیست باشند و از برنامه درمانی و دارویی مشخصی استفاده کنند. 

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری به چه دکتری مراجعه کنم؟

فوق تخصص غدد و متابولیسم یا متخصص داخلی.

کلام آخر

پرکاری تیروئید از بیماری‌های شایع در خانم‌ها است که در صورت بروز در دوره بارداری باید بیشتر به آن توجه نمود. معمولا علت بیشتر موارد ابتلا به تیروئید پرکار در بارداری، ابتلای مادر به بیماری گریوز است که نوعی بیماری خودایمنی افزایش بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی محسوب می‌شود.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

هایپرتیروئید در این دوره باعث اختلال در متابولیسم بدن مادر شده و علایمی شبیه علایم معمول بارداری مثل حالت تهوع، استفراغ، گرگرفتگی و خستگی دارد. در صورت مشاهده این علایم بهتر است با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. می‌توانید از متخصص زنان و زایمان، دکتر داخلی، یا متخصص غدد کلینیک بیا نی نی هم مشورت بگیرید.

کلاس های امادگی برای زایمان

کلاس های امادگی برای زایمان
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که کلاس های امادگی برای زایمان چه نوع کلاس هایی هستند؟

سوال : کلاس های امادگی برای زایمان چه نوع کلاس هایی هستند؟

پاسخ : مهم‌ترین و بزرگ‌ترین هدف کلاس‌های آمادگی برای زایمان، دادن اطلاعات و آگاهی به مادران باردار است.ترس‌های مادربا کسب آگاهی به مرور از بین می‌رود و تفکرات نادرست او اصلاح می‌شود. این کلاس‌ها به زنان کمک می‌کند تا با مشکلات احتمالی بارداری کنار بیایند یا آنها را حل کنند. اعتماد به نفس مادر باردار در این کلاس‌ها افزوده می‌شود و او یاد می‌گیرد بسیاری از دردهای دوران بارداری را بدون نیاز به دارو برطرف کند.

برای آگاهی بیشتر از کلاس های امادگی برای زایمان به سراغ کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی کلیک کنید.

کلاس های امادگی برای زایمان

کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی

کلاس های امادگی برای زایمان

77712208

77712206

09357979229

 

موارد آموزشی در کلاس‌های آمادگی برای زایمان

از حدود هفتۀ ۲۰ بارداریمی‌توانید کلاس‌های آمادگی برای زایمان را شروع کنید. این کلاس‌ها درﻣﺮاکز مشاوره و ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻣﺎﻣﺎﯾﯽیا دربیمارستان‌های دوستدار مادر تشکیل می‌شود. هرچند کلاس آمادگی برای زایمان، حداقل در هشت جلسه برگزار می‌شود، اما ممکن است مرکزی که شما انتخاب می‌کنید، ‌تعداد جلسات بیشتری را به شما پیشنهاد دهد. در هر یک از جلسات این کلاس‌ها، معمولاً موارد زیر آموزش داده می‌شود:

جلسۀ اول: در جلسۀ اول، با ماماییآشنا می‌شویدکه قرار است آموزش‌های لازم را به شما بدهد. این شخص مربی کلاس است و به شما در مورد اهداف کلاس و نحوۀ برگزاری آن توضیحاتی می‌دهد. سپس دربارۀ تغییرات آناتومیک و فیزیولوژیکی که در طول بارداری اتفاق می‌افتد، اطلاعاتی را به شما ارائه می‌کند. ماما در این جلسه سعی می‌کند که شما را باتمرینات ورزشی مخصوص بارداری آشنا کند. همچنین به شما نحوۀ صحیح نفس کشیدن و روش‌های ریلکسیشن را آموزش می‌دهد و ممکن است یک تور بیمارستانی برای آشنایی با محیط بیمارستان و کارکنان آن برگزار کند.

جلسۀ دوم: مربی کلاسدر این جلسه، تغذیه در دوران بارداری را به شما آموزش می‌دهد. او به شما در خصوص باید‌ها و نباید‌های باردارینکته‌هایی رامثل دوری از مصرف برخی داروها، پرهیز از پرخوری، استراحت کافی و دریافت مکمل‌ها یادآوری می‌کند. همچنین در این جلسه، ماما به شما می‌گوید که نسبت به بدن خود هشیار باشید و علائم خطر در بارداری را بشناسید. در ادامه نیز مربی به شما تمرین‌های کششی، تنفسی و تن‌آرامی را آموزش می‌دهد.

جلسۀ سوم: جلسۀ سوم با آموزش همسر شما همراه است. در این جلسه، مربی به شما و همسرتان نکاتی را در مورد بهداشت روانی توضیح می‌دهد ومواردی را نیزدربارۀ وضعیت شما بههمسرتان یادآوری می‌کند. همچنین در این جلسه دربارۀ رشد و تکامل جنین در بدن مادر نیز آموزش‌هاییارائه می‌دهندکه می‌تواند با تصویرهای همراه باشد.

جلسۀ چهارم: در این جلسه شما با انواع دردهای زایمان و راه‌های کاهش آنآشنا می‌شوید. مربی طی جلسۀ چهارم در مورد تغذیۀ صحیح در این دوران آموزش‌هایی به شما می‌دهد و طبق هر جلسه، شما حرکات ورزشی انجام خواهید داد.

جلسۀ پنجم: در طول این جلسه، ماما شما را بامراحل مختلف زایمان،از شروع درد تا خروج نوزاد و سپس جفت آشنا می‌کند. در جلسۀ پنجم شما در خصوص انواع مداخلات ضروری هنگام زایمان اطلاعاتی را کسب می‌کنید که هنگام زایمان می‌تواند نگرانی‌های شما را برطرف سازد.

کلاس های امادگی برای زایمان

جلسۀ ششم: برخی از خانم‌ها نسبت به زایمان سزارین خوش‌بین‌تر هستند و این روش را انتخاب می‌کنند. در جلسۀ ششم، ماما به اهمیت زایمان طبیعی می‌پردازد و انواع روش‌های کاهش درد رایج در کشور مانند زایمان در آب،بی‌حسی اسپاینالیابی‌حسی اپیدورالرا به شما معرفی می‌کند. همچنین در این جلسه، مربی نقش همراه در بیمارستان را برای شما توضیح می‌دهد و علاوه بر آن به شما یاد می‌دهد که برای زایمانتان برنامه‌ریزی کنید.

جلسۀ هفتم: در طول بارداری ممکن است شما نگرانی‌هایی در خصوص بارداری خود داشته باشید. در جلسۀ هفتم، ماما به شما توضیح می‌دهد کهعلائم خطردر بارداری چه چیزهایی است و شما بایدچه واکنشیدر مواجهه با آنها نشان دهید. همچنین در این جلسه، ماما علائم خطر پس از زایمان و مراقبت‌های لازم پس از زایمان را برایتان شرح می‌دهد. علاوه بر این در جلسۀ هفتم معمولاً با نمایش یک فیلم، نحوۀ صحیحشیردهی به نوزادبه خانم‌های باردار آموزش داده می‌شود.

جلسۀ هشتم: مربی در جلسات پایانی کلاس، نکات گفته‌شده در خصوص برنامه‌ریزی را مرور می‌کند و به شما آموزش می‌دهد تا به مرور، سایر اعضای خانواده را برای ورود عضو جدید آماده کنید. همچنین در این جلسه، نحوۀ مراقبت از نوزاد و مواردی که ممکن است نشانۀ خطر باشد، به شما آموزش داده می‌شود.

 

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟
عفونت گوش نوعی التهاب در گوش میانی است که معمولاً توسط باکتری ایجاد می شود.

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

عفونت گوش نوعی التهاب در گوش میانی است که معمولاً توسط باکتری ایجاد می شود و در صورت جمع شدن مایعات در پشت پرده گوش ایجاد می شود. هر کسی می تواند به عفونت گوش مبتلا شود، اما کودکان بیشتر از بزرگسالان به این عفونت مبتلا می شوند. از هر شش کودک پنج نفر حداقل به یک عفونت گوش مبتلا می شوند. در حقیقت، عفونت گوش رایج ترین دلیل والدین برای آوردن فرزندشان به پزشک است. نام علمی عفونت گوش ، اوتیت میانی (OM) است.

انواع عفونت گوش نوزاد چیست؟

سه نوع اصلی عفونت گوش وجود دارد. هر کدام ترکیبی از علائم دارند.
اوتیت میانی حاد (AOM) شایعترین عفونت گوش است. قسمت هایی از گوش میانی آلوده و متورم شده و مایع در پشت پرده گوش گیر می کند. این باعث درد در گوش می شود که به طور کلی گوش درد نامیده می شود. کودک شما ممکن است تب هم داشته باشد.

اوتیت میانی با افیوژن (OME) گاهی اوقات پس از طی شدن عفونت گوش و ماندن مایعات در پشت لاله گوش اتفاق می افتد. کودک مبتلا به OME ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد ، اما پزشک می تواند مایع پشت پرده را با وسیله خاصی ببیند.
اوتیت میانی مزمن همراه با افیوژن (COME) هنگامی اتفاق می افتد که مایع برای مدت طولانی در گوش میانی بماند یا بارها و بارها برگردد، حتی اگر عفونی نباشد. مبارزه با عفونت های جدید را برای کودکان دشوارتر می کند و همچنین می تواند بر شنوایی آنها تأثیر بگذارد.

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

علائم و نشانه های عفونت گوش نوزاد چیست؟

دیر یا زود، تقریباً هر کودک در گوش میانی خود دچار عفونت می شود. در سن 3 سالگی از هر 6 کودک 5 کودک عفونت گوش را تجربه می کنند. این عفونت که اوتیت حاد حاد نیز نامیده می شود، شایع ترین دلیل مراجعه به پزشک متخصص اطفال و علت اصلی درد گوش در نوزادان است.

بیشتر عفونت های گوش قبل از اینکه بچه ها یاد بگیرند چگونه صحبت کنند، برای کودکان اتفاق می افتد. اگر کودک شما آنقدر بزرگ نیست که بگوید “گوش من درد می کند”، به این علائم حتما توجه کنید:

  • زیاد گریه کن و بی حال به نظر می رسد.
  • خوب نمی خوابد
  • کشیدن گوش (گوش ها)
  • هیاهو و گریه
  • مشکل خواب
  • تب (به ویژه در نوزادان و کودکان خردسال)
  • تخلیه مایعات از گوش
  • کلافگی یا مشکلات در تعادل
  • مشکل در شنیدن یا پاسخ دادن به صداهای آرام

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

چه عواملی باعث عفونت گوش می شود؟

عفونت گوش معمولاً به دلیل باکتری ایجاد می شود و اغلب پس از گلودرد، سرماخوردگی یا عفونت دستگاه تنفس فوقانی در کودک شروع می شود. اگر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی باکتریایی باشد ، ممکن است همین باکتری ها به گوش میانی منتقل شوند. اگر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی توسط ویروسی مانند سرماخوردگی ایجاد شود، ممکن است باکتریها به محیط دوستدار میکروب کشیده شوند و به عنوان عفونت ثانویه به گوش میانی منتقل شوند. به دلیل عفونت، مایعات در پشت پرده گوش جمع می شوند.

علل ایجاد عفونت گوش در نوزادان

عفونت گوش. اگر کودک شما گلودرد یا عفونت باکتریایی دیگری دارد، میکروب ها می توانند به گوش میانی برسند و عفونت را در آنجا ایجاد کنند. بافت اطراف لاله گوش آنها می تواند قرمز و متورم شود. مایعات می توانند جمع شوند.

اگر کودک شما سرما خورده باشد، این امر می تواند منجر به گرفتگی و تورم گوش شود که ممکن است عفونت را دعوت کند.
اختلال عملکرد لوله استاش. این لوله بین حلق و گوش میانی فرزند شما بسیار کوچکتر و کمتر از گوش شما زاویه دارد. این می تواند تخلیه مایعات را دشوارتر کند. اگر لوله متورم شود یا با مخاط مسدود شود، تجمع فشار حاصل می تواند درد گوش را تحریک کند. این اتفاق اغلب می تواند با سرماخوردگی و سایر عفونت های ویروسی رخ دهد.

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

چه زمانی علائم خطرناک می شوند و باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر فکر می کنید ممکن است نوزاد شما به عفونت گوش مبتلا شده باشد ، با پزشک تماس بگیرید:

  • آنها کمتر از 6 ماه هستند.
  • علائم پس از 1-2 روز برطرف نمی شوند.
  • کودک تب دارد.
  • می توانید بگویید که درد گوش آنها شدید است.
  • کودک شما پس از ابتلا به سرماخوردگی یا عفونت قفسه سینه، بی قرار و بدخلق می ماند.
  • مایعات، چرک یا ترشحات خونی از گوش خارج می شود.
  • کودک شما به اندازه کافی غذا نمی خورد و نمی نوشد.

علائم عفونت گوش نوزاد

سرماخوردگی یکی از شایع ترین علل عفونت گوش در نوزادان است. هنگامی که ترشحات در گوش میانی گیر می کنند، ویروس ها یا باکتری ها می توانند باعث ایجاد عفونت شده و در نتیجه موجب برجستگی یا قرمزی لاله گوش شوند.

کودکان زیر 3 سال بیشتر در معرض عفونت گوش هستند. نوزادان سیستم ایمنی قوی ندارند. آنها قبلاً در معرض بسیاری از این میکروب ها نبوده اند، بنابراین مبارزه با آنها کمی بیشتر طول می کشد.

تب ممکن است با عفونت گوش همراه باشد، اما نه همیشه. والدین ممکن است علائم دیگری مانند گوش درد، تخلیه گوش، مشکل شنوایی یا خوابیدن ، کشیدن گوش ، اشتهای ضعیف ، استفراغ و اسهال را تشخیص دهند.

گوش هواپیما نیز از دیگر علل عفونت گوش است که این شرایط معمول زمانی اتفاق می افتد که تغییرات زیادی در فشار هوای کابین هنگام برخاست یا فرود باعث درد گوش شود. بهترین راه پیشگیری یا تسکین آن کمک به کودک در نوشیدن یا بلعیدن چیزی است.

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

عفونت حاد گوش میانی چگونه درمان می شود؟

بسیاری از پزشکان یک آنتی بیوتیک مانند آموکسی سیلین برای هفت تا 10 روز تجویز می کنند. پزشک شما همچنین ممکن است مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن یا قطره گوش را برای کمک به تب و درد توصیه کند. (از آنجا که آسپرین به عنوان یک عامل خطرناک قابل پیشگیری برای ابتلا به سندرم ری در نظر گرفته می شود ، به کودکی که تب یا علائم مشابه آنفولانزا دارد ، نباید آسپرین تجویز شود، مگر اینکه توسط پزشک دستور داده شود.

درمان عفونت گوش نوزاد چگونه انجام می شود؟

این روزها پزشکان به سرعت آنتی بیوتیک تجویز نمی کنند زیرا عفونت گوش اغلب به خودی خود برطرف می شود.
اگر کودک شما بیش از 6 ماه دارد، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که برای چند روز دارو تجویز نکند تا ببیند آیا علائم از بین می رود یا خیر.اما راه های درمانی که برای کودک تجویز می شود به صورت زیر است.
به آنها مسکن درد نوزاد بدون نسخه بدهید.

برای کاهش تورم و گرفتگی ناشی از سرماخوردگی از قطره های نمکی یا اسپری استفاده کنید. اگر تخلیه گوش مسدود شده باز نشود، پزشک ممکن است برای مدتی لوله های گوش کوچک را قرار دهد.
اگر برای کودک شما آنتی بیوتیک تجویز شده است، تمام داروها را حتی در صورت بهبودی تمام کنید. در غیر این صورت ، عفونت می تواند به سرعت برگردد.

علائم عفونت گوش نوزاد چیست؟

نکاتی برای جلوگیری از عفونت گوش در نوزادان

در حال حاضر، بهترین راه برای جلوگیری از عفونت گوش کاهش عوامل خطر مرتبط با آنها است. در اینجا مواردی وجود دارد که شما می توانید برای کاهش خطر ابتلا به عفونت گوش در کودک انجام دهید.

از قرار دادن کودک در معرض دود سیگار خودداری کنید. مطالعات نشان داده است که نوزادانی که در اطراف افراد سیگاری هستند بیشتر دچار عفونت گوش می شوند. هرگز کودک خود را برای یک چرت، یا برای خواب شب، با بطری شیر زمین نگذارید.

اولین سال به کودک خود شیر دهید. شیر مادر حاوی آنتی بادی است و ممکن است خطر عفونت گوش را کاهش دهد. اگر شیر خشک می خورید، کودک خود را نشسته نگه دارید. اگر کودک بطری را در حالت خوابیده بخورد ، شیر با راحت تر به گوش میانی می رود.

تمام تلاش خود را برای جلوگیری از سرماخوردگی انجام دهید. دست های کودک خود را مرتبا تمیز کنید. اگر می توانید، مدت زمان حضور نوزاد را در مراقبت های گروهی محدود کنید یا محیطی را انتخاب کنید که کودکان و نوزادان کمتری برای نگهداری می پذیرند.

حساسیت های کودک خود را کنترل کنید. وقتی مخاط ناشی از آلرژی، لوله استاش را مسدود می کند، احتمال ابتلا به عفونت گوش افزایش می یابد.

سیگار نکشید، کودکانی که در معرض دود سیگار هستند در مقایسه با سایر بچه ها، دو تا سه برابر بیشتر در معرض عفونت گوش قرار می گیرند.

واکسیناسیون: از پزشک اطفال در مورد واکسن های پنوموکوک، آنفلوانزا و مننژیت سوال کنید. تحقیقات نشان می دهد که کودکان واکسینه شده عفونت گوش کمتری دارند.

پزشک چگونه عفونت گوش میانی را تشخیص می دهد؟

اولین کاری که پزشک انجام خواهد داد این است که در مورد سلامتی فرزندتان از شما سوال کند. آیا فرزند شما اخیراً سردرد یا گلو درد داشته است؟ آیا او در خواب مشکل دارد؟ آیا او گوشهایش را می کشد؟ اگر به نظر می رسد عفونت گوش وجود دارد، ساده ترین راه برای پزشک استفاده از وسیله ای روشن به نام اتوسکوپ برای دیدن لاله گوش است. لاله گوش قرمز و برجسته نشان دهنده عفونت است.

یک پزشک همچنین ممکن است از یک اتوسکوپ پنوماتیک استفاده کند که یک دود هوا را به داخل مجرای گوش می ریزد ، برای بررسی وجود مایعات در پشت لاله گوش استفاده می شود.

تمپانومتری که از زنگ صدا و فشار هوا استفاده می کند، یک آزمایش تشخیصی است که اگر پزشک از روش های قبل نتواند عفونت گوش را تشخیص دهد، از آن استفاده می کند.

چه مدت طول می کشد تا کودک من بهتر شود؟

کودک شما باید ظرف چند روز پس از مراجعه به پزشک احساس بهتری داشته باشد. اگر چند روز گذشته است و کودک شما هنوز بیمار به نظر می رسد با پزشک خود تماس بگیرید. کودک شما ممکن است به آنتی بیوتیک دیگری نیاز داشته باشد. پس از پاک شدن عفونت ، مایعات ممکن است در گوش میانی باقی بمانند اما معمولاً طی سه تا شش هفته از بین می روند.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
اگر کودکی دارید یا دوستان یا اقوامتان بچه دارند، حتما درباره قطره آهن و احتمای سیاهی دندان کودک، چیزهایی شنیده‌اید، اما آیا این تفکر درست است؟ برخی افراد علت لکه و پوسیدگی دندان را استفاده از قطره آهن می‌دانند.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟

اگر کودکی دارید یا دوستان یا اقوامتان بچه دارند، حتما درباره قطره آهن و احتمای سیاهی دندان کودک، چیزی شنیده‌اید، اما آیا این تفکر درست است؟
برخی افراد علت لکه و پوسیدگی دندان را استفاده از قطره آهن می‌دانند. دندان‌ها یا زبان به دلیل استفاده از قطره آهن سیاه می‌شوند؟ آیا آهن فقط روی دندان بچه‌ها تاثیر می‌گذارد یا در بزرگسالان هم چنین عارضه‌ای ایجاد می‌کند؟

در این مقاله می‌خوانید:

  • اهمیت آهن در رشد کودکان و نوزادان
  • مشکلات کمبود آهن در کودکان
  • انواع مختلف مکمل‌های آهن
  • تاثیر قطره آهن بر پوسیدگی دندان نوزاد
  • قطره آهن و سیاهی دندان کودک
  • پیشگیری از سیاهی دندان کودک بعد از مصرف آهن
  • پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره سیاهی دندان کودک
  • خلاصه

اهمیت آهن در رشد کودکان و نوزادان
بدن به تشکیل هموگلوبین آهن (پروتئین حاوی آهن در گلبول‌های قرمز) نیاز دارد. هموگلوبین خون به انتقال اکسیژن از طریق جریان خون به بافت‌ها و سلول‌های بدن کمک می‌کند. بدون هموگلوبین، بدن تولید گلبول‌های قرمز سالم را متوقف می‌کند. بدون آهن کافی، ماهیچه‌ها، بافت‌ها و سلول‌های کودک مقدار کافی اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کنند.
شیرخوارانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند ذخایر آهن دارند و معمولا در شش ماه اول تولد، آهن کافی را از شیر مادر دریافت می‌کنند، در حالی که نوزادانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند معمولا باید مکمل آهن دریافت کنند.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
مشکلات کمبود آهن در کودکان
همانطور که کودک بزرگ‌تر می‌شود و غذاهای جامد می‌خورد، ممکن است منابع غذایی، حاوی آهن کافی برای نیاز بدن را تامین نکنند. این اتفاق، زمینه را برای کمبود آهن آماده می‌کند. کمبود آهن می‌تواند باعث اختلالات رشد در نوزادان شود و این مشکلات را به وجود بیاورد:

  • بروز مشکلات یادگیری
  • تاخیر در یادگیری مهارت‌های حرکتی
  • ضعف عضلانی

داشتن آهن کافی باعث تقویت سیستم ایمنی بدن و کمبود آن منجر به افزایش ابتلا به سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونت می‌شود. کودکان باید آهن و سایر ویتامین‌های مورد نیاز خود را از طریق یک رژیم غذایی متعادل و سالم دریافت کنند. برخی از کودکان در معرض خطر کمبود آهن هستند و نیاز به مصرف مکمل دارند. اگر کودک شما شرایط زیر را دارد، پزشک ممکن است مکمل‌های آهن را برای او تجویز کند:

داشتن آهن کافی باعث تقویت سیستم ایمنی بدن و کمبود آن منجر به افزایش ابتلا به سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونت می‌شود

  • بی‌نظمی در تغذیه و بی‌اشتهایی
  • شرایط پزشکی که مانع از جذب مواد مغذی می‌شود، مانند بیماری‌های روده‌ای و عفونت‌های مزمن
  • نوزادان کم‌وزن و نارس
  • کودکانی که از مادران دارای فقر آهن متولد می‌شوند
  • کودکانی که بیش از حد شیر گاو مصرف می‌کنند
  • قرارگیری در معرض سرب
  • نوزادان و نوجوانانی که در سنین بلوغ و رشد هستند

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
انواع مختلف مکمل‌های آهن
مکمل‌های آهن برای کودکان به شکل قرص یا به صورت مایع موجود است که مخصوص کودکان ساخته شده‌اند. مکمل‌های آهن به اشکال زیر وجود دارند:

1- قطره
مکمل‌های مایع بسیار موثرند چون بدن می‌تواند آن‌ها را به راحتی جذب کند. مقدار آن‌ها معمولا با قطره‌چکانی که روی لوله قطره‌چکان وجود دارد، مشخص می‌شود و تعداد قطرات را بر حسب میلی‌گرم نشان می‌دهد. با استفاده از آن‌ها می‌توانید مایع را مستقیما در دهان کودک بریزید.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
2- شربت
استفاده از مکمل آهن که به صورت شربت است، آسان است و برای اندازه‌گیری میزان مصرف می‌توانید از قاشق استفاده کنید.

3- مکمل جویدنی
کودکان بزرگ‌تر می‌توانند مکمل جویدنی را امتحان کنند که طعمی شیرین دارد و برای مصرف آسان است.

4- آب‌نبات
کودکان به دلیل طعم مطبوع آبنبات‌ها آن‌ها را دوست دارند و از طرفی مصرف این آبنبات‌های آهن‌دار، بی‌خطر است.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
5- پودر
می‌توانید مکمل‌های پودر آهن را با غذاهای مورد علاقه کودک مانند بلغور جو دوسر، پوره سیب‌زمینی یا دسرهای سرد مخلوط کنید.

تاثیر قطره آهن بر پوسیدگی دندان نوزاد
اگر می‌خواهیم از مکمل‌های آهن برای نوزاد استفاده کنیم، باید سراغ شربت یا قطره برویم، زیرا مغز کودک آنقدر تکامل نیافته که بتواند قرص را ببلعد. قطره‌های آهن معمولا قرمز مایل به قهوه‌ای هستند و باعث ایجاد لکه و سیاهی در دندان‌های کودک می‌شوند. همچنین گاهی خطوط لثه ایجاد می‌کنند. این نوع تغییر رنگ دندان ممکن است بلافاصله پس از خوردن قطره آهن ایجاد شود یا به مرور روی دندان‌ها دیده شود.

نوزادان از 7ماهگی تا پایان یک سالگی روزانه به 11میلی‌گرم آهن نیاز دارند. کمبود آهن به طور مستقیم به رشد مغز و جسم کودک آسیب می‌رساند.

با تغییر دندان‌های کودک، بیشتر والدین فکر می‌کنند که دندان‌های کودک پوسیده است، در حالی که هیچ تحقیق علمی تاکنون ثابت نکرده که قطره آهن می‌تواند باعث پوسیدگی دندان در نوزادان، یا کودکان شود. تغییر رنگ دندان پس از استفاده از قطره آهن نشان‌دهنده پوسیدگی نیست.
دراین‌باره فقط می‌توانیم بگوییم که برخی از اجزای قطره آهن می‌تواند منجر به ایجاد لکه‌های تیره روی دندان‌ها شود.
نوزادان از 7ماهگی تا پایان یک سالگی روزانه به 11میلی‌گرم آهن نیاز دارند. کمبود آهن به طور مستقیم به رشد مغز و جسم کودک آسیب می‌رساند. رنگ‌پریدگی، خستگی، کم‌اشتهایی، عفونت‌های مکرر، کندی رشد و سردی دست و پا از علائم کمبود آهن در کودکان است.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
قطره آهن و سیاهی دندان کودک
شکل مایع مکمل آهن مانند شربت و قطره، ممکن است باعث تغییر رنگ دندان و ایجاد لکه‌های قهوه‌ای روی دندان‌ها شود که گاهی اوقات بسیار بد است. در واقع، غلظت بالای آهن ممکن است باعث این مشکل شود.
اما بیشتر بزرگسالان معمولا مکمل‌های آهن را به شکل قرص مصرف می‌کنند. در برخی موارد، حتی مکمل‌های آهن به شکل قرص هم می‌توانند باعث ایجاد لکه روی دندان‌ها شوند.
اگر افرادی که قرص آهن مصرف می‌کنند، قرص را بجوند، یا برای مدت طولانی در دهان خود نگه دارند تا پوشش روی قرص که اغلب بر پایه شکر است حل شود، ممکن است روی دندان‌هایشان لکه ایجاد شود. در غیر این صورت، سیاه شدن دندان‌ها با قرص آهن اتفاق نمی‌افتد.
اما اگر بزرگسالان به هر دلیلی مکمل آهن را به صورت قطره یا شربت مصرف کنند، ممکن است مانند کودکان دندان‌هایشان سیاه شود. به‌ویژه اگر بعد از آن آب، یا آبمیوه ننوشند یا دهان خود را شستشو ندهند.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
پیشگیری از سیاهی دندان کودک بعد از مصرف آهن
گفتیم سیاه شدن دندان با آهن به شکل مایع به صورت قطره یا شربت آهن اتفاق می‌افتد. شکل مایع آن هم اغلب به کودکان داده می‌شود. برای جلوگیری از سیاهی دندان کودک با مکمل آهن، چند راه حل ساده را با شما به اشتراک می‌گذاریم:

  • قطره آهن را با مقداری آب رقیق کنید، سپس به کودک بدهید.
  • اگر به نوزاد قطره می‌دهید و مرکبات برای سن او مجاز است، قطره آهن را به آب پرتقال اضافه کنید تا با ویتامین سی موجود در پرتقال، جذب آهن افزایش یابد.

    اگر به نوزاد قطره می‌دهید و مرکبات برای سن او مجاز است، قطره آهن را به آب پرتقال اضافه کنید تا با ویتامین سی موجود در پرتقال، جذب آهن افزایش یابد.

  • اگر قطره آهن را با آب رقیق کرده‌اید، می‌توانید برای نوشیدن آن به کودک نی بدهید تا مکمل آهن به صورت مستقیم با دندان‌های جلویی تماس پیدا نکند.
  • قطره آهن را در پشت دهان قرار دهید تا قطره به دندان‌های جلویی برخورد نکند.
  • پس از مصرف قطره یا شربت آهن، حتما به کودک آب بنوشانید یا دندان‌هایش را با پارچه یا پنبه مرطوب تمیز کنید.
  • پس از مصرف مکمل آهن به صورت مایع، دندان‌های کودک را مسواک بزنید. برای کودکان کوچک‌تر می‌توانید از مسواک انگشتی استفاده کنید.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟
پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره سیاهی دندان کودک
سئوال مخاطب بیا نی نی: سلام خسته نباشید.
دخترم دو سالشه. به خاطر قطره آهن دندونش رنگ گرفته بود با جوش شیرین مسواکش کردم. یه کم جوش شیرین رو مسواکش زدم و مسواک کردم. دخترم بلد نیست تف کنه، جوش شیرین رو قورت داد. می‌خواستم ببینم براش ضرر داره؟ دندوناش خیلی داشت سیاه می‌شد، نگران بودم. ممنون میشم جوابمو بدید؟
پاسخ دکتر مرتضی عبداللهی، متخصص اطفال:
مادر عزیز، مصرف جوش شیرین به صورت خوراکی هم سبب سوزاندن بافت می‌شود، هم پس از بلع اختلال الکترولیتی و گاهی اختلال در کلیه ایجاد می‌کند. بهتر است این کار را انجام ندهید.

سیاهی دندان کودک، با جوش شیرین مسواک بزنم؟

خلاصه
بروز مشکلات یادگیری، تاخیر در یادگیری مهارت‌های حرکتی و ضعف عضلانی، برخی از مشکلاتی است که کودکان در صورت کمبود آهن به آن دچار می‌شوند بنابراین پزشکان برای کودکان، مکمل آهن تجویز می‌کنند که به صورت قطره، یا شربت است.
برای پیشگیری از سیاهی دندان کودک، بعد از آهن به او آب بدهید، شکل مایع مکمل آهن را با آب پرتقال مخلوط کنید، یا دندان‌های کودک را مسواک بزنید.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

چگونه ریمل بزنیم که مژه‌هایمان به هم نچسبند؟

چی بپوشم/ برای اینکه چشمانی در نهایت زیبایی خود داشته باشید؛ حتما لازم نیست یک آرایشگر حرفه‌ای باشید. شما می‌توانید به تنهایی با کمک ریمل این کار را انجام دهید و به سمت زیبایی طبیعی حرکت کنید. اما ریمل زدن هم ساده است و هم مشکل. اگر نتوانید خوب ریمل بزنید؛ حسابی به زیبایی خود ضربه می‌زنید.
راهنمای گام به گام برای زدن ریمل
اول از همه اینکه ریملی را انتخاب کنید که به کار شما بیاید. حجم بدهد یا حالت کشیده به مژه بدهد و یا آن را مشکی‌تر جلوه دهد.
موردی بعدی که باید بدانید اینست که ریمل باید آخرین مرحله از آرایش چشم باشد.
مژه‌های خود را فر کنید
قبل از ریمل زدن، از فر مژه برای حالت دادن مژه‌ها استفاده کنید. این کار باعث می‌شود ریمل شما بهتر روی مژه‌ها قرار بگیرد.
حتما از فرمژه‌ای که پد خوبی دارد استفاده کنید؛ چون در غیر این صورت مژه‌هایتان خیلی زود آسیب می‌بیند و دچار ریزش و شکستگی می‌شود.
از پرایمر مژه استفاده کنید
همانطور که قبل از فونداسیون روی پوست خود از پرایمر استفاده می‌کنید، از پرایمر مژه هم استفاده کنید.
پرایمر مژه ماندگاری بهتری به ریمل می‌دهد. همچنین به ضخیم شدن و جداسازی مژه‌ها کمک می‌کند و آن‌ها را کاملا برای ریمل آماده می‌کند. یک یا دو لایه پرایمر را روی مژه‌های بالا و پایین بکشید و حداقل ۳۰ ثانیه صبر کنید و بعد روی آن ریمل بزنید.


ریمل اضافی را بتکانید

احمقانه به نظر می‌رسد، اما نحوه بیرون آوردن بورس ریمل از تیوپ می‌تواند روی کاربرد شما تأثیر بگذارد. مهم نیست که چه محصولی را برای استفاده انتخاب می‌کنید؛ بورس را از لوله خارج کرده و ریمل اضافی را روی لبه تیوپ بگذارید.
این کار به شما کمک می‌کند تا از کلفت و سنگین شدن مژه جلوگیری کنید. همچنین، بورس ریمل را به داخل و خارج از لوله پمپ نکنید؛ چون وارد شدن هوا به داخل ریمل آن را خشک می‌کند. به جای این کار برس را توی محفظه گردش دهید.
به آسمان نگاه کن
برای زدن ریمل، به بالا نگاه کنید؛ بورس را روی پایه مژه بگذارد و آن را بلرزانید و به جلو ببرید تا همه قسمتهای مژه را پر کند.
اگر می‌خواهید ریمل ضخیمتری بزنید بهتر است این کار را دو بار تکرار کنید اما نه بیشتر که ممکن است حسابی درگیر چسبیدن مژه‌ها بهم شوید.
مژه‌های پایینی فراموش نشود
وقتی نوبت به مژه‌های پایینی می‌رسد، باید بیشتر مراقب باشید که از ریمل زیادی استفاده نکنید.
از آنجایی که مژه‌های پایینی شما به طور کلی ظریف‌تر از مژه‌های بالایی هستند، هر گونه برجستگی و نامرتبی در آن‌ها خیلی بیشتر به چشم می‌آید.
برای جلوگیری از این وضعیت، از نوک بورس استفاده کنید و ریمل خود را دقیقاً در ریشه مژه‌ها بزنید و به سمت بالا بیاورید تا لایه‌ای یکدست ایجاد شود.
مژه‌ها را از هم جدا کنید
برای اینکه مژه‌هایی پر داشته باشید باید همه آن‌ها را ریمل بزنید. برخی از مژه‌ها کوتاه و زاویه دار هستند و اگر به آرامی روی آن‌ها برس بکشید؛ می‌توانند به پرتر دیده شدن بافت مژه شما منم کنند.
باید بدانید همین مژه‌ها هستند که اگر خوب ریمل به آن‌ها زده نشود؛ برجستگی و چسبندگی ایجاد می‌کنند.

انتقال ترس مادر به نوزاد از طریق ثبت در خاطره ذهنی جنین

انتقال ترس مادر به نوزاد از طریق ثبت در خاطره ذهنی جنین

انتقال ترس مادر به نوزاد از طریق ثبت در خاطره ذهنی جنین

 به گزارش سرویس پژوهشی بیا نی نی منطقه خراسان، جک دیبیک، روانپزشک و روانشناس UM و سرپرست این تحقیق اظهار کرد: موش‌ها در روزهای اولیه جنینی خود خطرات محیطی را می‌آموزند، اما اگر مادری خود منبع اطلاعات تهدیدکننده باشد، این اطلاعات به خاطرات ماندگار در ذهن جنین تبدیل خواهند شد، بدون اینکه آنها خود این ترس را تجربه کنند از تجربیات مادر استفاده می‌کنند.


از همه مهم‌تر اینکه این حافظه انتقال یافته از مادر تا طولانی مدت در ذهن آنها باقی خواهد ماند، در صورتی‌که دیگر موارد انتقال یافته به کودک در صورتی که تکرار نشوند، ازبین می‌روند.

در این تحقیق، محققان با استفاده از شوک الکتریکی به موش‌ها آموختند که بوی نعناع ترسناک است، حتی اگر در معرض آبنبات نعنایی قرار بگیرند. با این وجود این گروه آزمایشی هیچ‌گاه خود آن را تجربه نکردند و از تجربه انتقال یافته استفاده کردند.

با استفاده از تصویربرداری مغز، محققان الگوهای ژنتیکی در ذهن موش‌ها را مورد بررسی قرار دادند. آنها دریافتند موش‌های تازه متولد شده این ترس را از مادران خود به ارث برده‌اند.

با این حال زمانی که فعالیت آمیگدالا (بادامه مغز) در مغز موش‌های متولد شده مسدود شد، ترس از نعناع از طریق بو از بین رفت. نتایج نشان می‌دهد درمان‌های نهانی می‌تواند الگوهای یادگیری از جمله افکار غیر منطقی و ترس را مختل کند.

نتایج این تحقیق در نشریه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است.
 
منبع: خبرگزاری بیا نی نی

راه‌هایی برای متوقف کردن جیغ زدن کودک نوپا

راه‌هایی برای متوقف کردن جیغ زدن کودک نوپا

راه‌هایی برای متوقف کردن جیغ زدن کودک نوپا

فریاد زدن و جیغ زدن بین 18 ماهگی تا 2 سالگی به اوج خود می‌رسد. این رفتار برای لج کردن کودک با شما نیست. در عوض کودک نوپای شما در حال امتحان کردن صدای خود است که می‌تواند به آن برسد. کودکان نوپا به زودی متوجه می‌شوند که چقدر قدرت در صدای خود دارند. اگر این صدا‌های گوش‌خراش رفتار معمول کودکان نوپا قبل از کلامی است به این معنی نیست که رفتار قابل قبولی است. در اینجا چند ترفند وجود دارد که ما برای جلوگیری از فریاد زدن کودک نوپا استفاده می‌کنیم.

 

 کودک را سرگرم کنید:

از آنجایی که کودکان نوپا دوست دارند حرکات صورت را تقلید کنند هر صدایی را که شما در بیارید کودک نیز آن را در می‌آورد چه داد زدن باشد چه صحبت کردن. در نتیجه بهتر است جلوی کودک شروع به داد و فریاد نکنید.

 فضای مناسبی را انتخاب کنید:

اگر نمی‌توانید جلوی جیغ زدن کودک نوپا را بگیرید فضای مناسبی برای تخلیه خشونت کودک پیدا کنید. بهتر فضایی خلوت و ساکت باشد تا باعث اذیت شدن دیگران نشود. کودک را به طبیعت و یک جای خلوت ببرید و بگذارید هرچه قدر دوست دارد جیغ بزند.

 ارتباط کلامی مستقیم داشته باشید:

کودکان نوپا باید یاد بگیرند که صدا‌های خوشایند پاسخ‌های دلپذیری دریافت می‌کنند. وقتی فرزندتان با صدای ناخوشایند و فریاد شما را خطاب می‌کند سریعاً پاسخ دهید تا بفهمد که این بهترین صدا برای اقدام سریع است. کودکان نوپا به یادآوری‌های کلامی و اشاره‌ای مکرر برای بازگرداندن آن‌ها به مسیر اصلی نیاز دارند.

 با رفتار نادرست کودک مقابله کنید:

اگر در صف تسویه حساب خرید خود هستید و کودک نوپایتان برای یک تکه آب نبات فریاد می‌زند از اینکه خریداران دیگر ممکن است به شما به عنوان والدین بی‌فکر نگاه کنند خجالت نکشید. سعی کنید کودک نوپای خود را به بیرون از فروشگاه ببرید. به کودکان در حال رشد باید آموزش داده شود که چه رفتار‌هایی در چه شرایط اجتماعی قابل قبول است و چه رفتار‌هایی قابل قبول نیست. علاوه بر این نادیده گرفتن جیغ همیشه کارساز نیست.

 

منبع:

www.askdrsears.com