طرز نگهداری نخل لیندا در خانه

یکی از گیاهان آپارتمانی بسیار پرطرفدار نخل لیندا است. این گیاه برای انسان‌ و حیوان سمی نیست و می‌توانید آن را با خیال راحت در منزلتان نگهداری کنید.
 یکی از گیاهان آپارتمانی بسیار پرطرفدار نخل لیندا است. این گیاه با برگ‌های فر و پیچ خورده‌اش یا به اصطلاح دم اسبی‌اش ظاهری زیبا و متفاوت دارد. حتی تنه لیندا هم بسیار زیباست. همچنین این گیاه برای انسان‌ و حیوان سمی نیست و می‌توانید آن را با خیال راحت در منزلتان نگهداری کنید.
اگر در زمینه گل و گیاه تبحر کافی ندارید خرید لیندا انتخاب مناسبی است، زیرا گیاه مقاومی است و حتی می‌تواند در برابر کم آبی دوام بیاورد، چون نخل لیندا بومی مناطق خشک جنوبی مکزیک است. اگر جزو آن دسته افرادی هستید که به سفر زیاد می‌روید هم خیالتان از بابت لیندا جمع باشد. البته باید برای قد کشیدن این گیاه صبور باشید زیرا رشد نخل لیندا کند است؛ در عوض عمر طولانی دارد.

نخل لیندا اگر در فضای باز کاشته ‌شود، گل‌ می‌دهد، اما در فضای آپارتمان، امکان گل دادنش اندک است.

نور  
نخل لیندا هم در نور غیرمستقیم و هم مستقیم دوام می‌آورد، این گیاه در محیطی با نور کم رشد کمتری دارد. هر چقدر نور بیشتر باشد رشد گیاه هم بیشتر می‌شود. از طرفی نباید آن را به‌طور ناگهانی مقابل آفتاب بگذارید؛ ابتدا چند ساعت در روز آن را در مقابل نور بگذارید و سپس به سایه منتقل کنید. تا گیاه کم‌کم به نور عادت کند و برگ‌هایش نسوزد.

آبیاری و رطوبت هوا
برای آبیاری لیندا عجله نکنید. آبیاری بیش ‌از اندازه لیندا را از بین می‌برد. زرد شدن برگ‌های نخل لیندا نشانه آبیاری زیاد و آسیب دیدن ریشه‌های آن است. هرگاه خاک گیاه کاملا خشک شد، این گیاه را آبیاری کنید. حتی در زمستان به لیندا کمتر آب دهید و به‌صورت قطره‌ای آبیاری کنید. همچنین لیندا با شرایط آب و هوایی خشک سازگار است و نزدیک وسایل گرم‌کننده نگذارید. از طرفی گیاه را دور از هوای سرد پنجره، کولر یا در ورودی منزلتان قرار دهید، زیرا جریان هوای سرد باعث خشک شدن برگ‌های لیندا می‌شود.

غبار پاشی
لیندا در طول سال به هفته‌ای یک‌بار غبارپاشی نیاز دارد. اما در دمای زیر ۱۰ درجه نباید غبارپاشی کرد.

خاک و کوددهی
برای نخل لیندا بهتر است از خاک کاکتوس استفاده کنید. همچنین ترکیبی از خاک رس، شن و مواد آلی نیز مناسب است. نخل لیندا فقط دو تا سه بار در سال نیاز به کوددهی دارد. اگر به لیندا کود زیاد دهید روی برگ‌هایش لکه‌های قهوه‌ای ایجاد می‌شود. کود کاکتوس آن هم یک بار در بهار و یک بار در تابستان برای این گیاه کفایت می‌کند.

هرس کردن
نخل لیندا را هیچ وقت هرس نکنید. زیرا به هرس نیازی ندارد و اگر برگ‌های آن را هرس کنید، نوک برگ‌هایش قهوه‌ای می‌شود.

تعویض گلدان  
اگر نخل لیندا به‌خوبی رشد کند، تقریبا سالی یک بار به عوض کردن گلدان نیاز دارد، اما در صورتی که رشد متوسطی داشت، هر دو تا سه سال یک بار گلدان آن را عوض کنید. این گیاه را در گلدان‌های کوچک بکارید تا تمام گلدان پر از ریشه‌ ‌شود. ته گلدان هم حتما سوراخ باشد. اگر این گیاه را در گلدانی خیلی بزرگ بکارید یا منتقل کنید، به حجم بالایی از آب نیاز دارد که به رشد و سلامتی گیاه آسیب می‌زند.

تکثیر گیاه
نخل لیندا گیاهی است که می‌تواند پاجوش یا همان پاگیاه تولید کنید. پاجوش در کنار گیاه اصلی از درون خاک می‌روید. شما می‌توانید به‌راحتی این پاجوش‌ها را از گیاه مادر جدا کنید و به‌صورت جداگانه بکارید تا گیاه جدیدی داشته باشید. در کل تکثیر لیندا دشوار است زیرا ممکن است با تکثیر اشتباه ریشه گیاه مادر آسیب دیده و متوقف شود، در این صورت گیاه ریشه‌های خود را سریعا احیا نخواهد کرد. برای تکثیر لیندا، بذر را باید در خاک پیت و هوای گرم برای ریشه‌دار شدن جوانه‌های ظاهر شده بر روی ساقه کاشت.

همچنین وقتی سن گیاه بالا برود از ساقه آن جوانه‌هایی می‌روید که باید فوراً حذف شوند.

آفت‌ها
حشرات پولکی
حشرات پولکی باعث ترشح غیر طبیعی آب از برگ گیاه می‌شود. این حشرات قهوه‌ای روی برگ‌های گیاه ظاهر می‌شوند. برای از بین بردن و کشتن آنها دستمالی پشمی را در الکل بخیسانید و پولک موجود در گیاه را مالش دهید تا از برگ آن خارج شود.

شپشک آرد آلود
یکی دیگر از آفات شپشک آرد آلود است که بیضی و مومی شکل است. از بین بردن آن‌ها مانند حشرات پولکی است اما می‌توانید به جای الکل از آب نیز استفاده کنید.

لکه‌های قرمز
لکه‌های قرمز مهم‌ترین آفتی است که زندگی لیندا را تهدید می‌کند. در صورت مشاهده سریع لکه‌های قرمز بر روی برگ و ساقه، توسط یک دستمال آنها را بردارید تا از پیشروی آنها جلوگیری کنید. هرگز برگ‌های لیندا را آب پاشی نکنید. اما برای برداشتن لکه‌های زیاد، در یک لیتر آب، دو سه قطره مایع ظرفشویی بریزید و روی قسمت‌های قرمز رنگ اسپری کنید و فورا برگ‌ها را خشک کنید.

اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون

اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون چیست؟

سوال : اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون چیست؟
پاسخ : بالا بودن اسید اوریک آسیب جدی به کلیه‌ها وارد کرده و زمینه را برای بروز ناراحتی‌های جدی مانند نقرس فراهم می‌کند. آزمایش اسید اوریک (Uric acid) به خوبی می‌تواند سطح این ماده را در بدن اندازه‌گیری کند. 

برای آگاهی بیشتر از اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون به سراغ آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی یا دریافت نوبت از آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی کلیک کنید.

اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون

آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی

اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون

44975498

09124839182

09127727298

 

آزمایش اسید اوریک چیست؟ 

آزمایش اسید اوریک آزمایشی است که برای تعیین سلامت کلیه‌ها انجام می‌شود. اسید اوریک یک ترکیب نیتروژنی است که در نتیجه تجزیه نهایی کاتابولیسم پورین (Purine catabolism) تولید می‌شود. ۲۵ درصد اسید اوریک از طریق روده و ۷۵ درصد آن از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. سطوح بالای اسید اوریک (هایپراوریسمی) می‌تواند نشان دهنده نقرس باشد. نقرس نوعی آرتریت ناشی از رسوب کریستال‌های اسید اوریک در بافت اطراف مفصل است.

هدف آزمایش Uric acid

هدف از انجام آزمایش uric acid، تشخیص مقدار اسید اوریک موجود در فرد آزمایش دهنده است. مقدار بالای اسید اوریک خون می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌هایی مانند نقرس و مقادیر پایین آن می‌تواند نتیجه پایش مقدار اسید اوریک خون در بیماران تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی باشد. برای انجام آزمایش اسید اوریک خون، نیاز است تا فرد آزمایش دهنده، بین ۸-۱۰ ساعت قبل از انجام آزمایش، ناشتا باشد. همچنین برای تست اسید اوریک می‌توان از خدمات نمونه گیری خون در منزل هومکا بهره برد.

آزمایش Uric acid چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش اسید اوریک هم با نمونه خون و هم با نمونه ادرار انجام می‌شود. برای آزمایش اوریک اسید ادرار ممکن است نیاز باشد تا یک نمونه ادرار ۲۴ ساعته جمع‌آوری شود. البته به جز نمونه خون و نمونه ادرار، این آزمایش با مایعات بدن از جمله مایع مغزی نخاعی یا مایع مفصلی نیز قابل انجام است. 
برای دستیابی به نتیجه دقیق و موثق لازم است بیمار ناشتا باشد و شب قبل غذا با پروتئین بالا مصرف نکرده باشد. 

اهمیت اندازه گیری اسید اوریک در آزمایش خون

علائم اسید اوریک بالا

گرچه بالا بودن اسید اوریک ممکن است در ابتدا بدون علامت باشد، اما وقتی بیمار با مشکلات زیر روبه رو می‌شود، افزایش اوریک اسید در بدن با نشانه‌های زیر خود را نشان می‌دهد: 

  • نقرس
  • سنگ‌های اسید اوریکی در مجاری ادراری
  • رسوبات اسید اوریکی در کلیه‌ها
  • رسوبات اسید اوریکی در بافت‌های نرم

اسید اوریک بالا نشانه چیست؟

اگر میزان مجاز اسید اوریک خون تغییر پیدا کند و عدد آن بالا برود می‌تواند به دلایل زیر باشد:

  •     دیابت
  •     نقرس، که شامل حملات مکرر آرتریت حاد است.
  •     شیمی درمانی
  •     اختلالات مغز استخوان، مانند سرطان خون
  •     رژیم غذایی سرشار از پورین (Purine)
  •     کم کاری پاراتیروئید، که نشان‌دهنده عملکرد ضعیف پاراتیروئید است.
  •     اختلالات کلیوی: مانند نارسایی حاد کلیه
  •     سنگ کلیه
  •     مولتیپل میلوما (Multiple myeloma)
  •     سرطان متاستاز

 

 

 

 

آیا کودک من اوتیسم دارد؟ از کجا بفهمم؟

آیا کودک من اوتیسم دارد؟
اگر نگران کودک خردسال خود هستید و گاهی این سوال را از خود می‌پرسید که آیا کودک من اوتیسم دارد؟ شاید بهتر باشد آگاهی خود را نسبت به نشانه‌ها و علائم این بیماری بیشتر کنید. برای افزایش اطلاعات خود درباره اوتیسم این مقاله را از دست ندهید.

آیا کودک من اوتیسم دارد؟
در دنیایی زندگی می‌کنیم که برخی بیماری‌های عصبی و ژنتیکی در کودکان بیش از پیش قابل رویت است و بسیاری از والدین در بدو تولد کودک خود درباره سلامتی ذهنی و رشد کامل و بدون مشکل او تا سنین بالاتر نگرانند. یکی از مشکلات ذهنی کودکان که در ماه‌های اول تولد کودک به سختی قابل تشخیص بوده، اوتیسم است. بسیاری از والدین در ماه‌های اول تولد کودک خود دائما این سوال را از خود می‌پرسند که آیا کودک من اوتیسم دارد؟ بهترین راه  برای خلاصی از این فکر و خیال‌ها آگاهی از نشانه‌های این بیماری است.

در این مقاله می‌خوانید:

  • اوتیسم چیست؟
  • نشانه‌های اوتیسم در کودکان
  • چگونه والدین می‌توانند علائم هشدار دهنده را تشخیص دهند

کودک من اوتیسم دارد؟
اگر دائما این سوال را که آیا کودک من اوتیسم دارد؟ از خود می‌پرسید، باید بدانید که یکی از مهم‌ترین کارهایی که می‌توانید به‌عنوان والدین انجام دهید، یادگیری علائم اولیه اوتیسم و آشنایی با نقاط عطف رشد طبیعی کودک است که فرزندتان باید به آن‌ها برسد. همچنین باید به این نکته توجه کنید که همه کودکان مبتلا به اوتیسم همه علائم را نشان نمی دهند. بسیاری از کودکانی که اوتیسم ندارند، تعداد کمی را نشان می‌دهند. به همین دلیل است که ارزیابی حرفه‌ای بسیار مهم است و در صورت مشاهده هرگونه رفتار مشکوک بهتر است با پزشک مشورت کنید.

اوتیسم چیست؟

اوتیسم چیست؟
بیماری اوتیسم خود را از طریق طیفی از علائم نشان می‌دهد. اختلال اوتیسم در دوران نوزادی و اوایل کودکی ظاهر می‌شود و باعث تاخیر در بسیاری از زمینه‌های اساسی رشد مانند یادگیری، صحبت کردن، بازی کردن و تعامل با دیگران می‌شود.  بهتر است هر زمان که سوال آیا کودک من اوتیسم دارد؟ را از خود می‌پرسید، بدانید که علائم و نشانه‌های اوتیسم و اثرات آن بسیار متفاوت است. برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم تنها دارای اختلالات خفیف‌اند، در حالی که برخی دیگر درگیر مشکلات شدیدتری هستند.

مشکلات بیماری اوتیسم
با این حال، هر کودک مبتلا به اوتیسم تا حدی، در سه زمینه زیر مشکلاتی دارد:

  • ارتباط کلامی و غیر کلامی
  • برقراری ارتباط با دیگران و دنیای اطراف
  • تفکر و رفتارهای انعطاف‌‌پذیر

نظرات متفاوتی در بین پزشکان، والدین و متخصصان درباره علت اوتیسم و ​​بهترین روش درمان آن وجود دارد. اما موضوعی که همه این گروه‌ها را با یکدیگر به توافق می‌رساند این است که تشخیص زودهنگام و درمان آن می‌تواند کمک شایانی کند.

نشانه‌های اوتیسم در کودکان

نشانه‌های اوتیسم در کودکان
اگر اوتیسم در دوران نوزادی تشخیص داده شود، درمان می‌تواند بسیار موثر واقع شود. اگرچه تشخیص اوتیسم قبل از ۲۴ ماهگی دشوار است، اما علائم اغلب بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی ظاهر می‌شوند. اگر علائم در این دوران تشخیص داده شوند، درمان می‌تواند در روند رشد کودکتان معجزه کند. اولین علائم اوتیسم شامل فقدان رفتارهای معمولی است نه وجود رفتارهای غیر معمول، بنابراین تشخیص آن دشوار است.

از جمله علائم اوتیسم در کودکان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عدم برقراری تماس چشمی یا تماس چشمی بسیار کم
  • عدم تقلید حالت‌های چهره والدین و بی‌توجهی به آن‌ها
  • عدم پاسخ به نوازش یا هرگونه رفتار تحریک‌کننده احساسات کودک
  • به صورت ممتد و ثابت غرغر کردن یا ساکت بودن برای ساعت‌های طولانی
  • عدم انجام واکنش‌هایی مانند دست تکان دادن، اشاره کردن یا تکان دادن سر
  • ترجیح مداوم برای تنها بودن
  • تاخیر در زبان باز کردن
  • تکرار مداوم یک کلمه برای مدتی طولانی
  • مقاوت غیرمعمول در برابر تغییرات جرئی در محیط اطراف و آشفتگی
  • انجام رفتارهای تکراری برای مدت طولانی مانند تکان دادن سر، دست‌ها یا بدن
  • واکنش‌های غیرمعمول و شدید به صداها، بوها، مزه‌ها، بافت‌ها، نورها یا رنگ‌ها

چگونه والدین می‌توانند علائم هشدار دهنده را تشخیص دهند

تشخیص علائم اوتیسم
به عنوان والدین کودک خود، شما در بهترین موقعیت برای تشخیص اولین علائم هشدار دهنده اوتیسم در او هستید. شما بهتر از هرکسی فرزندتان را می‌شناسید و رفتارها و خصلت‌هایی را از او مشاهده می‌کنید که ممکن است پزشک اطفال در یک بازدید سریع پانزده دقیقه‌ای متوجه آن‌ها نشود. برای پاسخ دادن به سوال آیا کودک من اوتیسم دارد یا نه؟، بهتر است به برخی موارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم بیشتر دقت کنید و بدانید که چه چیزی معمولی است و چه چیزی نیست.

رشد کودک خود را با دقت زیر نظر بگیرید

رشد کودک و اوتیسم
اوتیسم شامل انواع تأخیرهای رشدی است، بنابراین مراقب باشید که چه زمانی فرزندتان به نقاط عطف کلیدی اجتماعی، عاطفی و شناختی دست می‌یابد. توجه به این موضوع راهی مؤثر برای تشخیص زود هنگام مشکل است. البته باید گفت که که تاخیر در رشد به تنهایی به اوتیسم اشاره نمی‌کند، بلکه یکی از علائم نگران‌کننده است.

اگر علائم نگران‌کننده را مشاهده می‌کنید، حتما به پزشک مراجعه کنید

علائم نگران‌کننده اوتیسم
هر کودکی با سرعت متفاوتی رشد می‌کند، بنابراین اگر کودکتان کمی برای صحبت کردن یا راه رفتن دیر کرد، نیازی به وحشت کردن نیست. وقتی فرزند شما نقاط عطف برای سن خود را برآورده نمی‌کند یا به مشکلی مشکوک هستید، بلافاصله نگرانی خود را با پزشک کودک خود در میان بگذارید و منتظر نمانید.

به بسیاری از والدین نگران گفته می شود «نگران نباش» یا «صبر کن، درست می‌شود» اما انتظار، بدترین کاری است که می‌توانید انجام دهید. زیرا در سنی که فرزند شما بهترین شانس را برای بهبود دارد، او را با خطر از دست دادن زمان مواجه می‌کنید.

به غرایز خود اعتماد کنید

اوتیسم
در حالت ایده‌آل، پزشک کودک شما نگرانی‌های شما را جدی می‌گیرد و ارزیابی کاملی از نظر اوتیسم یا سایر تاخیرهای رشدی انجام می‌دهد. اما گاهی اوقات حتی برخی پزشکان نیز مشکلات را دست کم می‌گیرند و اقدامی عملی برای آن انجام نمی‌دهند. در چنین حالتی اگر خودتان متوجه اوضاع وخیم کودک خود هستید، بهتر است به یک متخصص رشد کودک دیگر نیز مراجعه کنید و از همه چیز کاملا مطمئن شوید.

کلام آخر

بیماری اوتیسم در کودکان
همان طور که اشاره کردیم، تشخیص اوتیسم در سنین قبل از ۲۴ ماهگی بسیار دشوار است. اما شما به عنوان والدین کودک اگر نگران هستید و می‌خواهید پاسخی مشخص برای سوال آیا کودک من اوتیسم دارد؟ بیابید، باید علائم را جدی گرفته و تمامی حرکات کودک خود را زیر نظر بگیرید. در این مقاله نیز قصد داشتیم تا آگاهی شما را نسبت به برخی از رایج‌ترین علائم این بیماری بالا ببریم. فراموش نکنید که با مشاهده هرگونه رفتار غیرمعمول بهتر است به پزشک متخصص رشد کودکان مراجعه کنید.

تاثیر تغذیه بر افزایش باروری

تاثیر تغذیه بر افزایش باروری

تاثیر تغذیه بر افزایش باروری

 اکنون به خوبی دریافته ایم ، برای افزایش احتمال باروری، راه های طبیعی هم وجود دارد. نقش خطیر تغذیه در رشد و نمو کودک در رحم به خوبی مشخص شده است. مثلا کمبود ویتامینی به نام اسید فولیک موجب نقص لوله ی عصبی کودک خواهد شد.

لیکن به نظر می رسد کمبود مواد مغذی، هر چند اندک، احتمال اولین بارداری را کاهش می دهد. شما احتمالاً یکی از افرادی هستید که به نظرتان، رژیم غذایی سالمی دارید و دچار کمبود مواد مغذی نیستید، ولی احتمالا یک تجزیه و تحلیل تغذیه ای از رژیم غذایی شما نشان خواهد داد که یک یا چند ماده مغذی را کمتر از نیازتان دریافت می کنید.

برای افزایش احتمال باروری، باید کلیه مواد مغذی در حد نیاز مصرف شوند و در بین آنها، موادی که مهمتر هستند به ترتیب بیان می شوند:
اسیدهای چرب ضروری که در روغن های گیاهی، روغن دانه ها و مغزها موجود هستند و برای حفظ تعادل هورمونی مورد نیازند.
عقیمی در مردان و زنان در ارتباط با کمبود ویتامینE است، چون با کمبود این ویتامین بافت های تولید مثلی تخریب می شوند.
منیزیم، روی و ویتامینA برای تولید سلول تخم مورد نیاز است.
کمبود ویتامینB۶ و B۲ با ناباوری مرتبط است.
ویتامینA برای تولید هورمون های مردانه مورد نیاز است (که در ارتباط با عنصر روی است(.

در بین کلیه مواد مغذی که با باروری مرتبط اند، “روی” از همه با اهمیت تر است. این ماده معدنی برای فعالیت صحیح صدها سیستم آنزیمی بدن ضروری است. تعدادی از این سیستم های آنزیمی مربوط به باروری در زن و مرد است. برای مثال رشد و نمو دیواره ی رحم بستگی به روی دارد و این ماده معدنی برای تولید اسپرم در مردان مورد نیاز است.

تجزیه املاح موجود در موی( ۱)افراد نابارور نشان می دهد، تعداد کثیری از خانم هایی که باردار نمی شوند و یا سقط های پی در پی دارند، دچار کمبود روی هستند. رژیم غذایی اغلب افراد تأمین کننده روی مورد نیازشان نیست و شرایطی چون استرس، سیگار کشیدن، آلودگی هوا و الکل موجب تخلیه منابع روی بدن می شود.

یکی از دلایل دیگر ناباروری، افزایش تماس با ترکیبات استروژنی مصنوعی است که تعادل هورمون های بدن را به مخاطره می اندازد. هورمون های مصنوعی در داروها و محصولات لبنی غیر اورگانیک(۲) وجود دارد و گوشتها اغلب محتوی هورمون هستند.

همچنین ماهی هایی که از آبهای آلوده صید می شوند، حشره کش ها و مواد محتوی پلاستیک دارای هورمون هستند. در مردان دریافت مقادیری بالای استروژن، تولید اسپرم را کاهش می دهد و در زنان ایجاد کیست های تخمدانی و رحمی می کند که با لطبع بر باروری مؤثر است. مثل آنکه اگر با کاشتن یک دانه بر روی یک خشکزار، انتظار درختی تنومند را داشته باشیم، دور از عقل است.

خانمی بنام دایانا (حدود سی سال ) ، مبتلا به کیست تخمدان بود واز شش سال پیش تحت درمان با هورمون بوده است. تمایل به باروری و گفته های پزشک مبنی بر احتمال کم باروری با شرایط فعلی، او را واداشت تا پس از گفت و گو با پزشک معالج ، دارو درمانی را قطع و به یک متخصص تغذیه مراجعه کند. دایانا دچار کمبود شدید املاح و عدم ثبات قند خون بود که موجب احساس خستگی و تمایل شدید به مصرف مواد قندی می شد.

رژیمی خاصی برایش تنظیم شد و مکمل های قوی املاح حاوی روی و کروم توصیه شد. همچنین از عصاره گیاهی سویا وagnus castus استفاده کرد که تنظیم کننده تعادل هورمون بدن هستند. پس از مدتی با رعایت رژیم غذایی اصولی و رژیم درمانی، دایانا به آرزویش که مادر شدن بود ، رسید.

اگر این شرح حال، شما را قانع می کند در رژیم غذایی تان تغییرات اساسی بدهید.
در همین رابطه به نتیجه تحقیقی که در دانشگاه سوری( ۳) انجام شد ، توجه کنید. در سال ۱۹۷۸ اثرات تغذیه و دیگر عوامل محیطی بر باروری بطور گسترده مورد بررسی قرار گرفت.

در این بررسی صدها زوج از رژیم اصولی به همراه مصرف مکمل ویتامین و مواد معدنی پیروی کردند و از نظر عفونت ادراری، مسمومیت با فلزهای سنگین و مواد مسمومیت زای ضد باروری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد ۸۱ درصد از این زوج ها، با سابقه ی ناباروری ، صاحب فرزندان سالم و تندرست شدند.

کدام نوع سرطان ریه در کودکان شایع است؟

کدام نوع سرطان ریه در کودکان شایع است؟

کدام نوع سرطان ریه در کودکان شایع است؟

تومور‌های کارسینوئیدی:

تومور‌های کارسینوئیدی از سلول‌های عصبی غدد درون‌ریز شروع می‌شوند که در کنترل جریان هوا و خون در ریه‌ها نقش دارند و می‌توانند بر رشد سایر سلول‌های ریه تأثیر بگذارند. در مقایسه با انواع دیگر سرطان ریه این سرطان در گروه‌های سنی جوان‌تر رخ می‌دهد.

کارسینوم موکواپیدرموئید:

این نوع سرطان از غدد مخاطی منشأ می‌گیرد اما می‌تواند در برونش هاو راه‌های هوایی اصلی ریه‌ها تشکیل شود.

کارسینوم سلول سنگفرشی:

کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC) نوعی سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) است.

آدنوکارسینوم:

آدنوکارسینوم نوعی سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) است که بیشتر در بزرگسالان دیده می‌شود.

کارسینوم برونش آلوئولار:

این یک نوع نادر از آدنوکارسینوم است.

کارسینوم سلول کوچک:

کارسینوم سلول کوچک سرطان ریه نادر اما با رشد سریع است که ممکن بوده پس از درمان عود کند.

سرطان ریه در کودکان چه علائمی دارد؟

ممکن است کودکی سرطان ریه داشته باشد و علائمی از خود نشان ندهد که به آن حالت بدون علامت می‌گویند. از آنجایی که سرطان ریه در کودکان بسیار نادر است هنگامی که علائم ظاهر می‌شوند به راحتی می‌توان آن‌ها را با سایر بیماری‌های رایج ریوی که کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد اشتباه گرفت. چند نمونه آن آسم یا عفونت‌های تنفسی هستند. علائم زیر به ویژه زمانی که مداوم هستند می‌توانند نشانه‌های سرطان ریه در کودک باشند:

  • سرفه‌ای که از بین نمی‌رود
  • درد قفسه سینه که هنگام سرفه یا نفس عمیق بدتر می‌شود
  • خس خس سینه یا گرفتگی صدا
  • خستگی
  • کاهش اشتها
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • عفونت‌های تنفسی مکرر، مانند ذات‌الریه یا برونشیت
  • سرفه کردن خون
  • مشکل در تنفس

 

سرطان ریه در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اگر کودک شما علائمی مانند سرفه مداوم، خس خس سینه یا خستگی بیش از حد دارد پزشک اطفال با بررسی سابقه پزشکی او شروع می‌کند. آن‌ها همچنین می‌خواهند بدانند که علائم کودک شما چه زمانی شروع شده است و آیا چیزی به کاهش آن‌ها کمک می‌کند یا خیر. پزشکان همچنین می‌پرسند که آیا فرزند شما سابقه شخصی یا خانوادگی برخی از بیماری‌ها را دارد یا خیر. هر چیزی که به ذهنتان می‌رسد را حتماً فهرست کنید. در طول این مدت آن‌ها بدن فرزند شما را بررسی می‌کنند تا از سلامت عمومی او از جمله گوش دادن به تنفس و ضربان قلب او مطمئن شوند. چندین آزمایش دیگر می‌تواند به متخصص اطفال کمک کند تا علت علائم کودک شما را تعیین کند. برخی از این تست‌ها عبارتند از:

آزمایشات خون:

آزمایش‌های خون مانند پانل متابولیک پایه و شمارش کامل خون می‌تواند به پزشک کمک کند تا تصور بهتری از سلامت کلی فرزند شما داشته باشد.
تصویربرداری:
رادیوگرافی قفسه سینه می‌تواند به پزشک کمک کند تا بهتر بفهمد در ریه‌ها چه می‌گذرد. گاهی ممکن است از تکنیک‌های تصویربرداری تخصصی‌تری استفاده شود مانند:

  • توموگرافی کامپیوتری
  • اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی

برونکوسکوپی:

برونکوسکوپی از یک لوله نازک با یک دوربین در انتهای آن استفاده می‌کند که برونکوسکوپی نامیده می‌شود تا راه‌های هوایی کودک شما را از نظر نواحی غیر طبیعی بررسی کند. همچنین ممکن است در طی این روش بیوپسی جمع‌آوری شود.

توراکوسکوپی:

توراکوسکوپی یک روش جراحی است که از یک لوله نازک با یک دوربین در انتهای آن استفاده می‌کند تا به پزشک اجازه دهد تا بافت‌های قفسه سینه کودک شما را از نظر نواحی غیر طبیعی بررسی کند. در این مدت نیز می‌توان بیوپسی را جمع‌آوری کرد.

بیوپسی:

اگر یک توده یا ناحیه مشکوک در ریه‌ها تشخیص داده شود پزشک کودک شما می‌خواهد نمونه‌برداری را انجام دهد. این نمونه بافتی است که می‌تواند در آزمایشگاه برای بررسی وجود سلول‌های سرطانی تجزیه و تحلیل شود.

چگونه سرطان ریه را در کودکان درمان کنیم؟

درمان دقیق یک کودک مبتلا به سرطان ریه می‌تواند به عوامل زیادی بستگی داشته باشد مانند:

  • نوع سرطان ریه
  • وسعت یا مرحله سرطان
  • ریه‌های فرزند شما چقدر خوب کار می‌کند
  • وجود برخی تغییرات ژنتیکی
  • سن و سلامت کلی فرزند شما
  • تصمیم‌گیری مشترک بین شما و تیم مراقبت از فرزندتان
  •  

گزینه‌های درمانی بالقوه‌ای که ممکن است توصیه شود عبارتند از:

عمل جراحی:

جراحی برای برداشتن تومور یکی از گزینه‌های اصلی درمان سرطان ریه است به ویژه اگر تومور به خارج از ریه‌ها گسترش نیافته باشد. قبل از جراحی ممکن است از شیمی درمانی برای کمک به کوچک کردن تومور استفاده شود.

شیمی درمانی:

اگر جراحی گزینه‌ای نباشد که به کار آید ممکن است شیمی درمانی توصیه شود. دارو‌های شیمی درمانی می‌توانند سلول‌های سرطانی را از بین ببرند یا رشد آن‌ها را کاهش دهند. آن‌ها معمولاً از طریق دهان یا از طریق IV داده می‌شوند.

 

سرطان ریه در کودکان چه خطراتی دارد؟

عوامل خطر اصلی سرطان ریه در بزرگسالان مربوط به سبک زندگی و عوامل محیطی است که می‌تواند منجر به تغییرات ژنتیکی مضر شود. چیز‌هایی مانند سیگار کشیدن و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دود سیگار احتمالاً به ذهن شما خطور می‌کند. با این حال این موارد معمولاً سال‌ها طول می‌کشد تا بر خطر سرطان فرد تأثیر بگذارد. به همین دلیل است که بیشتر افراد در سنین بالاتر به سرطان ریه مبتلا می‌شوند. همچنین از برخی تغییرات ژنتیکی خاص که با انواع خاصی از سرطان ریه در کودکان مرتبط است عبارتند از:

ژن آناپلاستیک لنفوم کیناز:

برخی از کودکان مبتلا به NSCLC دارای تغییر در ژن ALK هستند. اعتقاد بر این است که این تغییر می‌تواند به رشد و گسترش سلول‌های سرطانی کمک کند.

DICER۱:

بچه‌های مبتلا به بلاستومای پلور ریوی اغلب تغییری در DICER۱ دارند که برای کنترل بیان ژن‌های دیگر مهم است. تغییرات در DICER۱ می‌تواند منجر به بیان غیر طبیعی ژن شود که می‌تواند باعث رشد و توسعه کنترل نشده سلول‌ها شود.

چه عواملی بر نوع سرطان کودکان تأثیر می‌گذارد؟

  • نوع خاص سرطان ریه
  • سرطان چقدر سریع رشد می‌کند
  • آیا سرطان به غدد لنفاوی یا سایر نقاط بدن گسترش یافته است یا خیر
  • وجود انواع خاصی از تغییرات ژنتیکی
  • چگونه فرزند شما به درمان پاسخ داده است
  • سن و سلامت کلی فرزند شما

نتیجه‌گیری:

از آنجایی که علائم می‌تواند مشابه بیماری‌های رایج ریوی دوران کودکی باشد تشخیص سرطان ریه در کودکان دشوار است. هنگامی که تشخیص داده شد درمان می‌تواند شامل جراحی، شیمی درمانی یا پرتودرمانی باشد. سرطان ریه در کودکان می‌تواند به عواملی مانند نوع سرطان ریه، مرحله آن، سن و سلامت کلی کودک شما بستگی داشته باشد.

 

منبع:

www.healthline.com

بعد کراتین مو، حتما این کارو انجام بدید

بسیار از خانم ها عاشق موهای لخت و ابریشمی هستند به همین دلیل کراتین مو انجام می دهند اما کراتین مو برای بهتر ماندن نیازمند انجام مراقبت هایی است.

مراقبت بعد کراتین مو؛ نکاتی مهم و مفید
ابریشمی و صاف و لخت بودن موها تاثیر زیادی در زیبایی دارد، به همین خاطر خانم های دارای موهای وز و فر برای لخت نمودن موهای خود از روشی به نام کراتین مو استفاده می کنند. در این روش نیمه دائمی برای صاف کردن مو، موها را به طور موقت با مخلوط مایع کراتین پوشش می دهند. موهای کراتینه شده نیازمند مراقبت خاص هستند و شما باید پس از کراتین نمودن موهایتان نکاتی که در این بخش ارائه می کنیم را رعایت نمایید.
 
نرفتن به حمام
یکی از سوالاتی که بعد از کراتینه مو مطرح می شود، این است که چند روز بعد از کراتینه مو می توانیم موی خود را بشوییم، برای اینکه بدانیم چند روز بعد از کراتینه مو می توانیم موی خود را بشوریم بایستی دستور العمل مواد کراتینه مو خود را بخوانیم و طبق آن عمل کنیم یا از متخصص کراتینه مو، که کار را برای ما انجام داده است سؤال نماییم.

برخی موادهای کراتینه مو به اصطلاح سه روز قرنطینه دارند، بعضی یک روز و بعضی اصلا قرنطینه ندارند اما به طور کل توصیه می شود بعد از کراتینه موها را تا 72 ساعت اصلا خیس نکنید و در صورت خیس شدن موها فورا آن‌ها را با سشوار خشک کنید و اجازه ندهید رطوبت، کراتین موهایتان را خراب کند.

شستشو مو با شامپو بدون سولفات
یکی از مواردی که تاثیر بسزایی در ماندگاری بیشتر کراتینه مو دارد استفاده از شامپوهای بدون سولفات می باشد بنابراین بعد از کراتینه نمودن موها برای شستشو از شامپوهای بدون سولفات و مخصوص موهای کراتینه استفاده کنید. توجه کنید شستشوی موها با آب شور و آب کلر دار هم باعث از بین رفتن کراتین موهای شما می‌شوند.

استفاده نکردن از شامپوهای معمولی
بعد از کراتین مو، از شامپوهای معمولی استفاده نکنید زیرا سولفات موجود در شامپوهای معمولی به تدریج باعث از بین رفتن کراتین موهای شما می شود و رفته رفته آن را از بین خواهد برد و ماندگاری کراتین موها را کاهش می دهد.

استفاده از ماسک مو بعد از کراتینه مو
بعد از انجام کراتینه مو از ماسک موهای بدون سولفات استفاده کنید.توصیه می‌کنیم بعد از شستن موها با شامپوی مناسب، به موهایتان نرم‌کننده یا ماسک مو بزنید و بعد آبکشی کنید و به هیچ عنوان از هر مواد چرب کننده و پر از وازلین استفاده نکنید.

نبستن موها
برای ایکه موهایتان بعد از انجام کراتینه شکسته و حالتدار نشود، بعد از انجام کراتینه از بستن موها با کش سر، گیره و هر نوع گل ‌سری خودداری کنید و موهایتان را رها و آزاد بگذارید.

کوتاه کردن موها
اگر بعد از مدتی متوجه موخوره موها شدید و نوک موهای شما دو شاخه شد، حدود یک تا دو سانتی‌متر از انتهای مو را کوتاه کنید تا دوباره سالم شوند.

خوابیدن بعد از کراتینه مو
برای جلوگیری از شکنندگی و کشیده شدن موها، در هنگام شب موهای خود را به آرامی ببندید یا درون کاور نرمی قرار دهید تا موها زیر بالش نماند. همچنین ازبالش‌های ساتنی و ابریشمی استفاده کنید زیرا ساتن و ابریشم باعث کاهش اصطکاک میان مو و بالش می‌شوند.

استخر و شنا بعد از کراتین مو
بعد از کراتین موها باید هنگام استخر رفتن و یا شنا در دریا به نکات زیر توجه نمایید. کلر موجود در آب استخر و همینطور نمک موجود در آب دریا باعث کم شدن اثر کراتینه مو می شود، پس حتما از کلاه شنا استفاده نمایید و تا جایی که امکان دارد از برخورد آب استخر و یا دریا با موهایتان جلوگیری نمایید.

اگر مجبور به شنا شدید، موهایتان را با آب بشویید و از یک نرم‌کننده بدون نیاز به آبکشی روی موهایتان استفاده نمایید و یا موها را با روغن نارگیل چرب کنید، این کار جلوی تماس مستقیم آب استخر و دریا با موهای کراتینه شده شما را می گیرد.

پوشاندن موهای کراتین شده
برای جلوگیری از آسیب اشعه‌های مضر خورشید، کثیفی و آلودگی به موها و محافظت از آنها قبل از بیرون آمدن، موهای خود را با استفاده از کلاه یا روسری بپوشانید.

استفاده از سشوار بعد از کراتینه
بعد از کراتین کردن موهایتان کمتر از اتو مو و سشوار استفاده نمایید زیرا گرمای حاصل از سشوار می‌تواند به بافت موهای شما آسیب برساند و آنها را حتی بیشتر خشک کند.

شستشو موهای کراتین شده با آب داغ
بعد از کراتین نمودن موها از آب داغ برای شستشو موها استفاده نکنید و آب ولرم استفاده نمایید زیرا آب داغ رطوبت پوست سر شما را از بین می‌برد و آن را خشک و آسیب دیده می‌کند.

رژیم غذایی بعد از کراتین نمودن مو
بعد از کراتین موهای شما نیاز به تقویت دارند، پس از یک رژیم غذایی سالم حاوی غذاهای غنی از ویتامین C، آنتی اکسیدان‌ها و پروتئین‌ها استفاده و از خوردن غذاهای ناسالم خودداری کنید.

۴ اشتباه رایج که منجر به مرگ گیاه آپارتمانی شما می‌شود

اگر در منزل یا محل کارتان از گیاهان آپارتمانی استفاده می کنید باید اشتباهاتی که منجر به مرگ گیاهان آپارتمانی می شوند را بدانید تا آسیبی به آنها وارد نشود.
 گیاهان خانگی راهی عالی برای زیباسازی منزل هستند و حس آرامش و تازگی به فضا می‌بخشند؛ اما گاهی اوقات ما فراموش می‌کنیم که مراقبت صحیح از این گیاهان داشته باشیم؛ بنابراین این قسمت را تا انتها مطالعه کنید تا ببینید که اشتباهات مراقبت از گیاهان چیست که مرتکب نشوید.

قرار دادن در معرض نور نامناسب
زمانی که گیاه را خریداری می‌کنید، باید از فروشنده بپرسید که گیاهتان به چه نوع نوری نیاز دارد.‌ بعضی از گیاهان نیاز به نور زیاد و بعضی نیاز به نور کم دارند؛ پس باید این دو تفاوت را بشناسید، در غیر این صورت به گیاه آسیب وارد می‌شود.

قرار دادن گیاه در محیط خشک
اگر گیاه را در یک مکان خشک مثلا نزدیک به کولر گازی یا نزدیک به دستگاه گرمایش قرار دهید، به آن آسیب وارد می‌کند.

تغییر دادن مداوم جای گیاه
گیاهان زمانی که در یک محل مشخص و ثابت باشند، ریشه می‌زنند. این که شما بخواهید مدام جای شان را تغییر دهید، به آنها آسیب وارد می‌کند.

زیاد عوض کردن گلدان
وقتی که صحبت از عوض کردن گلدان می‌شود، بسیار مهم است که این کار را در زمان صحیح و فقط تایمی انجام دهید که گیاه واقعاً آماده است؛ یعنی اگر ریشه ها از قسمت منافذ زهکشی بیرون زده ‌اند، باید گلدان را عوض کنید؛ در غیر این صورت نیاز نیست که مدام این کار را انجام دهید.

نحوه جلوگیری از تحلیل یا بالا رفتن لثه ها

نحوه جلوگیری از  تحلیل  یا بالا رفتن لثه ها
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چگونه میتوان از تحلیل لثه یا بالا رفتن لثه ها جلوگیری کرد؟

سوال : چگونه میتوان از تحلیل لثه یا بالا رفتن لثه ها جلوگیری کرد؟
پاسخ : با تحلیل رفتن لثه، فاصله و گودالی بین دندان و لثه احاطه کننده آن ایجاد می شود که به آن ” عمیق شدن پاکت ” گفته می شود. این گودال به محلی برای جمع شدن ذرات غذا و باکتریها تبدیل می شود. اگر این وضعیت درمان نشود بافتهای نرم و استخوان پشتیبانی کننده دندان به شدت آسیب می بینند و در نهایت ممکن است دندان خود را از دست بدهید.

برای آگاهی بیشتر از نحوه جلوگیری از تحلیل یا بالا رفتن لثه ها به سراغ دکتر نیما نداف پور، متخصص جراحی لثه و ایمپلنت رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر نیما نداف پور یا دریافت نوبت از دکتر نیما نداف پور کلیک کنید.

نحوه جلوگیری از  تحلیل  یا بالا رفتن لثه ها

چه عواملی باعث تحلیل لثه می شوند؟

عوامل زیادی در تحلیل لثه و پسروی آن از اطراف دندان نقش دارند. این عوامل عبارتند از:

  • بیماری لثه: عفونت های ناشی از باکتری ها میتوانند لثه را تخریب کرده و باعث تحلیل رفتن استخوان زیر آن که دندانها را نگه داشته اند، شوند. بیماری و التهاب لثه عامل اصلی پسروی لثه است.
  • ژنتیک: برخی افراد بیشتر مستعد بیماری لثه هستند. در واقع تحقیقات نشان می دهند ممکن است حدود ۳۰% از جمعیت استعداد بیماری لثه را داشته باشند (صرفنظر از مراقبت های بهداشتی که انجام می دهند).
  • سفت مسواک زدن: اگر دندانهایتان را خیلی سفت مسواک بزنید یا مسواک زدنتان به روش اشتباه باشد، علاوه بر ساییده شدن مینا، ممکن است لثه نیز التهاب پیدا کرده و پسروی کند.
  • ضعیف بودن بهداشت دهان: مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه اگر مرتب انجام نشود به پلاک و باکتریهای دهان اجازه داده می شود در سطح دندان و بین دندان و لثه جمع شده و سخت شوند. اگر پلاک دندان سخت شود و به جرم دندان تبدیل شود، تنها دندانپزشک با جرمگیری میتواند آنها را پاک کند. جرم دندان باعث تحریک لثه و تحلیل رفتن آن می شود.
  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در زنان در طول زندگی (بلوغ، بارداری، یائسگی) باعث می شود لثه حساستر شده و مستعد پسروی شود.
  • دخانیات: تنباکو باعث می شود پلاک بیشتر به دندانها بچسبد و از طرفی پاک کردن آن هم سخت تر شد. کسانی که سیگاری هستند بیشتر دچار تحلیل رفتن لثه می شوند.
  • به هم فشار دادن یا ساییدن دندانها (دندان قروچه): دندان قروچه فشار زیادی بر دندانها وارد می کند و باعث پسروی لثه می شود.
  • کجی و نامرتبی دندانها و نامناسب بودن بایت: این یکی از عوامل دندان قروچه است. از طرفی هنگامی که دندانها درست با هم همراستان نیستند، هنگام جویدن فشار زیادی بر لثه وارد می شود و این میتواند به تحلیل لثه منجر شود. (اطلاعاتی در مورد ارتودنسی دندان)
  • جواهرات دهان: استفاده از جواهرات دهان با ساییدن جواهرات به لثه باعث تحریک آنها شده و میتواند لثه را تخریب کند.

درمان تحلیل رفتن لثه چیست؟

نحوه جلوگیری از  تحلیل  یا بالا رفتن لثه ها

اگر تحلیل لثه در حدی باشد که کمی پسروی اتفاق افتاده باشد، دندانپزشک میتواند تنها با جرمگیری و تمیز کردن عمقی این ناحیه (روت پلنینگ یا تسطیح ریشه)، آن را درمان کند. در تسطیح ریشه دندانپزشک با ابزار مخصوصی سطوحی از دندان که در زیر لثه قرار دارند و جرم گرفته اند را با دقت تمیز می کند و سطح ریشه دندان را صاف و هموار می کند تا کمتر پلاک به آن بچسبد و محلی برای باکتریها نشود. داروهای آنتی بیوتیک (چرک خشک کن) نیز ممکن است برای کمک به دفع باکتریها تجویز شود. اگر پسروی لثه با جرمگیری عمیق دندان بهبود نیابد و ساختار استخوان و لثه زیاد تخریب شده باشد، ممکن است عمل جراحی لثه لازم باشد.

چگونه از تحلیل لثه پیشگیری کنم؟

بهترین راه پیشگیری از تحلیل رفتن لثه، حفظ بهداشت دهان به شیوه صحیح است.

  • هر روز دو بار مسواک بزنید و حداقل یک بار نخ دندان بکشید.
  • هر شش ماه یک بار و یا نهایتان سالی یک بار باید دندانپزشک را ببینید.
  • اگر پسروی لثه دارید ممکن است نیاز باشد دفعات مراجعه به دندانپزشک را افزایش دهید.
  • از مسواک نرم (سافت) استفاده کنید.
  • روش صحیح مسواک زدن را یاد بگیرید.
  • اگر دندانهایتان کج و نامرتب هستند یا دندان قروچه دارید که باعث پسروی لثه شده است، با دندانپزشک در مورد اصلاح این مشکلات صحبت کنید.
  • اگر دخانیات مصرف می کنید، ترک کنید.
  • برنامه غذایی سالم و متعادل داشته باشید.
  • هر گونه تغییر در دهان خود را همیشه بررسی کنید.