بیا نی نی

دکتر جولین دِسیلوا یک جراح پلاستیک ساکن لندن است و دلیل اصلی این تفاوت را البته در کنار فاکتورهای موثر دیگر، عمل‌های زیبایی پرتعداد و با کیفیتِ این سلبریتی‌ها می‌داند. این جراح پلاستیک برای پاسخ دادن به کنجکاوی ما هم که شده تصمیم گرفته چهره این سلبریتی‌ها را در صورتی که آدم‌هایی عادی بودند و سراغ چنین عمل‌هایی نمی‌رفتند، تصویر کند. او برای رسیدن به این هدف سراغ عکس‌های قدیمی و دست‌کم 20 سال پیش این آدم‌های مشهور رفته و سعی کرده نشانه‌های نرمال و رایج بالا رفتن سن را به این عکس‌ها اضافه کند. پس این شما و این هم تعدادی از سلبریتی‌های مورد علاقه‌تان اگر هیچ‌وقت قدم در مطب جراحان پلاستیک نمی‌گذاشتند.

جنیفر انیستون

جنیفر لوپز

نیکول کیدمن

آماندا هولدن

تس دالی

رِنه زِلوِگر

سلما هایک

کیت بلنشت

کاترین زتاجونز

کایلی مینو

۱۰ سال برای بچه دار شدن تلاش کرد

 جودیت انووکوچا، زن نیجریه ای ساکن کانادا، ۱۰ سال را در آرزوی مادر شدن سپری کرد. او در اعماق وجودش فهمیده بود که ممکن است مجبور شود برای مادر شدن بیشتر صبر کند. او در اینباره می گوید: «وقتی ازدواج کردم، روزها تبدیل شد به هفته ها، هفته ها تبدیل شد به ماه ها و ماه ها تبدیل شده به سال ها. اضطراب و ناامیدی وجودم را گرفته بود.»

وقتی به نظر می رسید که دیگر هیچ راه چاره ای باقی نمانده است، به راز و نیاز متوسل شد. جودیت دوستانی حمایتگر پیدا کرد و او و آن ها معتقد بودند معجزه امکان پذیر است. جودیت به ویژه دعا می کرد که صاحب یک دختر و پسر دوقلو شود و حتی نام آن ها را انتخاب کرده بود: کامسی و کاچی.

بعد از ۸ سال، جودیت و همسرش تصمیم گرفتند بار دیگر شیوه ی لقاح مصنوعی را امتحان کنند. درمان های قبلی بی نتیجه بودند، اما آن ها امید خود را از دست ندادند. در کمال تعجب، تلاش دوباره ی آن ها موفقیت آمیز بود. جودیت می گوید: «فهمیدم که بالاخره دوقلوهایم قرار است در وجودم رشد کنند. آنقدر خوشحال بودیم که حد نداشت. اولین سونوگرافی مان فقط یکی از جنین ها را نشان داد ولی من فوراً به دکتر گفتم که اشتباه شده است.»

سونوگرافی دوم نشان داد حق با جودیت بود. با این حال، سونوگرافی های بعدی حاوی خبرهای نگران کننده ای بودند. به جودیت گفتند که دخترش در معرض ریسک خونریزی است و ممکن است دوام نیاورد. جودیت در طول بارداری اش به راز و نیاز ادامه داد اما نمی توانست اضطراب مداومش را کنار بگذارد.

دوقلوها به دنیا آمدند اما چیز نامتعارفی در مورد یکی از آن ها وجود داشت

فرزندان جودیت بالاخره پس از سال ها انتظار به دنیا آمدند، پسرش کامسی و دخترش کاچی. شادی مادر شدن برای جودیت بی حد و حصر بود، اما چیزی در مورد فرزندان تازه متولد شده ی جودیت وجود داشت که توجه او را به خود جلب کرد.

وقتی چشم جودیت به کاچی افتاد، با خود فکر کرد که نکند در بیمارستان به اشتباه با نوزاد دیگری جا به جا شده باشد. تا چند ماه بعد جودیت به این فکر می کرد که مبادا فرزند کس دیگری را به او داده باشند. او در اینباره می گوید: «من از سفیدی زیاد پوستش واقعاً شگفت زده بودم، ولی شادی سالم بودن به دنیا آمدن شان فوراً به هر احساس دیگری غلبه می کرد. از خوشحالی از خود بی خود شده بودم.»

جودیت تصور می کرد ظاهر کاچی تنها به این خاطر است که پوست خیلی روشنی دارد و اصلاً به احتمال زال بودن او فکر نمی کرد.

در خانواده ی جودیت کسی به آلبینیسم یا زالی دچار نبود. کاچی پس از تولد به مراقبت ویژه نیاز یافت و به بخش مراقبت های ویژه ی بیمارستان منتقل شد و مدتی بیشتر از برادرش در آنجا ماند تا وزنش بالاتر رود، تا اینکه بالاخره مانند برادرش به خانه رفت.

جودیت دلش می خواست برای فرزندان تازه متولد شده اش تنها خوشحال باشد، اما حس نگرانی بر او غلبه کرد. او در اینباره می گوید: «نگرانی کم کم تبدیل شد به ناراحتی. نگران آینده اش شده بودم، اینکه جامعه چه برخوردی با او خواهد داشت و اینکه پذیرفته خواهد شد یا خیر. به بچه های سیاهپوست دیگر حسادت می کردم و با خودم فکر می کردم: “چرا من؟ چرا من باید یک بچه ی زال داشته باشم؟ چی شد که دوقلوهایم یکی سفید پوست و یکی سیاه پوست شدند؟”»

اما عشق مادرانه بر همه چیز غلبه می کند

به اذعان جودیت، هم او و هم همسرش در ابتدا برای کنار آمدن با واقعیت با مشکل رو به رو بودند و دائماً ان را انکار می کردند. آن ها در نهایت از یک مشاور برای مدیریت احساسات شان کمک گرفتند. با این حال، تا تولد یک سالگی فرزندشان طول کشید تا جودیت و همسرش نگاه متفاوتی به جودیت پیدا کنند.

او در اینباره می گوید: «کم کم نگاه متفاوتی به دخترم پیدا کردم. کم کم زیبایی ای که در زال بودنش بود را می دیدم، موهای طلایی، چشم های قهوه ای، لب های صورتی و همه چیزش را تحسین می کردم. فهمیدم که هر وقت بچه ها را بیرون می بریم کاچی چقدر برای مردم جذاب است.»

جودیت می گوید او حالا دائماً زیبایی های درونی و ظاهری کاچی را به خود یادآوری می کند و تأکید دارد که شرایط ویژه ی او را با هیچ چیز دیگری در دنیا عوض نمی کند.

دوقلوها حالا رابطه ای ناگسستنی با یکدیگر دارند و بی توجه به تفاوت های ظاهری شان به یکدیگر عشق می ورزند و باهم بازی می کنند. جودیت می گوید: «مطمئن نیستم که کاچی خودش حالا از خاص بودن ظاهرش باخبر باشد، اما بالاخره یک روز این را می فهمد و وظیفه ی من این است که به او یاد دهم خودش را همانطور که هست دوست داشته باشد.»

بسیاری از مردم برای رسیدن به مقاصد مختلف خود به سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) متکی هستند؛ اما یک مطالعه جدید نشان داده است که استفاده مداوم از این فناوری ممکن است یک مهارت ذهنی مهم را مختل کند.

مجله ایتالیایی “فوکوس” نوشت که اتکا به “GPS” همیشه خوب نیست؛ زیرا اتکا به حافظه در هنگام پیمایش بین جاده‌ها باعث کارآمدتر شدن سیستم مغز ما می‌شود و بالعکس.

این مجله بیان کرد که کاهش استفاده از “GPS” در تربیت حس جهت یابی و بهبود حافظه فضایی، یعنی توانایی پردازش اطلاعات مربوط به محیط اطراف و ایجاد نقشه ذهنی مکان‌ها مفید است.

اثبات این نظریه از طریق مطالعه انجام شده توسط دانشگاه مک مستر در کانادا به دست آمد که در آن افراد بین ۱۸ تا ۸۷ سال را با درجات مختلف از نظر توانایی آن‌ها در شناسایی جهت‌ها مقایسه کرد.

شرکت‌کنندگان در طول یک آزمایش تمرین هایی را انجام دادند که در آن هر یک از آن‌ها در یک جنگل یا در شهری بدون مسیر از پیش تعیین‌شده حرکت می‌کردند؛ اما از یک سری نقاط عبور می‌کردند تا فقط با استفاده از یک قطب نما و یک نقشه به مقصد برسند.

مشخص شد که شرکت‌کنندگان مسن‌تر و با تجربه‌تر، پس از توسعه حافظه فضایی بیشتر، می‌توانند از طریق نقشه ذهنی، بیشتر از جوانان به توانایی‌های ذهنی خود تکیه کنند.

مطالعه‌ای که توسط دانشگاه لیون و دانشگاه کالج لندن انجام شده است نیز همین ایده را تایید می‌کند. بزرگ شدن در حومه شهر یا در شهری با نقشه پیچیده، حس جهت را در ساکنان آن در مقایسه با افرادی که در مراکز شهری متولد شده اند، توسعه می‌دهد.

پوست بزرگ‌ترین عضو بدن است و به همین دلیل عملکرد حیاتی دارد. پوست به‌عنوان لایه‌ای محافظ برای ایمن نگه‌داشتن ساختارهای درونی در برابر استرس و فاکتورهای محیطی عمل می‌کند. همچنین پوست دارای انواع گیرنده‌هایی است که مسئول دریافت درد، فشار و دما و لمس است. فراموش نکنید که پوست عملکردهای تنظیم‌کنندگی دما و متابولیکی هم دارد. از جهت متابولیکی، پوست نقش مهمی در تولید ویتامین D و ذخیره لیپیدها دارد.

پوست با توجه‌ به این همه نقش مهم و حیاتی که دارد نیازمند مراقبت‌های خاصی است. در معرض اشعه UV و آلودگی قرارگرفتن باعث می‌شود پوست به طور طبیعی ضایعاتی تولید کند که باعث پیری زودرس پوست و مشکلات پوستی دیگر می‌شود.

با عجله آرایشتان را پاک می‌کنید

شایع‌ترین اشتباهی که خانم‌ها هنگام پاک‌کردن آرایش مرتکب می‌شوند این است که چنین کار مهمی را باعجله انجام می‌دهند. نتیجه باعجله پاک‌کردن آرایش این است که پوستتان عمیقاً پاک‌سازی نمی‌شود؛ چون رد مواد آرایشی که استفاده کرده‌اید روی پوستتان می‌ماند و اگر این اتفاقی باشد که هر روز برای‌ پوستتان می‌افتد، پس اثر جدی بر پوستتان خواهد گذاشت.

مطالعات علمی نشان می‌دهند مواد آرایشی می‌توانند باعث آکنه شوند یا آکنه‌های موجود را بدتر کنند. هرچند به تحقیقات بیشتری نیاز است اما می‌دانیم که دلیل این اتفاق این است که باقیمانده مواد آرایشی، منافذ پوست را مسدود کرده و جلوی ترشح چربی‌های طبیعی پوست را می‌گیرد.

کم‌آب شدن پوست یکی از علت‌های اصلی خشکی و زبری پوست است. به همین دلیل هر روتینی که شامل مراقبت از صورت می‌شود باید مرطوب‌کننده‌ها را حتماً در خود داشته باشد. بعضی از کرم‌های توصیه شده آنهایی هستند که رتینول، ویتامین E، هیالورونیک اسید و اسیدلاکتیک و برخی از سرامیدها را دارند

هر روز آرایشتان را پاک نمی‌کنید

تصور کنید وقتی نادرست پاک‌کردن آرایش صورت برای سلامت پوست صورتتان مضر است، اگر این اشتباه را هر روز تکرار کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟ اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت این اتفاق طیف گسترده‌ای دارد؛ از ظاهرشدن آکنه و جوش‌های سرسیاه گرفته تا خطوط چروک و دهیدراته شدن و خشکی پوست.

پوست شما بسته به‌نوعی که دارد باید روزی یک تا دو بار پاک‌سازی شود، آن‌هم نه فقط با پاک‌کننده آرایش بلکه با آب فراوان. این کار باعث می‌شود تمام ذرات مواد آرایشی، آلودگی‌های محیطی، عرق و چربی‌هایی که طی روز روی پوستتان جمع شده‌اند زدوده شوند.

پاک‌کننده آرایشتان متناسب با تیپ پوستی شما نیست

درست همان‌طور که لوازم آرایشی انواع بسیار گوناگونی دارند، پاک‌کننده‌های آرایش نیز بسیار متنوع‌اند و هر کسی باید متناسب با پوست خود از این محصولات استفاده کند؛ بنابراین نباید محصول نامناسبی برای پاک‌کردن آرایش استفاده کنید.

مثلاً اگر لوازم‌آرایش ضد آب و بسیار بادوام استفاده می‌کنید، باید با پاک‌کننده دوفاز، آرایشتان را پاک کنید که بر پایه آب و همراه با روغنی است که سبب پاک‌سازی عمیق پوست می‌شود.
استفاده روزانه از دستمال‌های پاک‌کننده آرایش نیز اشتباه متداولی است. هرچند این دستمال‌ها یک راه‌حل فوری هستند؛ اما موادی که در آنها استفاده شده می‌تواند در بلندمدت به پوست آسیب بزند. وقتی دستمال پاک‌کننده را روی پوست می‌مالید، اصطکاک ایجاد شده می‌تواند حساسیت و تحریک پوستی ایجاد کند.

از نواحی حساسی مثل دور چشم‌ها غافلید

پوست اطراف چشم بسیار حساس‌تر و نازک‌تر از پوست سایر قسمت‌های صورت و بدن است؛ بنابراین عجیب نیست که توصیه کنیم دقت بیشتری به این قسمت بکنید. پوست دور چشم نه‌تنها بسیار نازک است؛ بلکه غدد چربی کمتری هم دارد. بنابراین، اطراف چشم‌هایتان نیازمند توجه بیشتری است. عوامل بیرونی مثل اشعه خورشید، آلودگی‌ها و مواد آرایشی می‌توانند بر این قسمت از صورتتان اثرات خیلی بیشتری بگذارند.

توصیه می‌کنیم از یک محصول کاملاً مناسب برای نوع پوستتان استفاده کنید. پاک‌کننده را خیلی ملایم و بدون هیچ فشار اضافی به پوستتان بزنید.

گردن و گوشه‌های صورت را فراموش می‌کنید

بیشتر خانم‌ها می‌دانند که کانتورینگ صورت یکی از مهم‌ترین قسمت‌های آرایش است که باعث می‌شود میکاپ نهایی یکدست و طبیعی‌تر باشد. اما یکی از اشتباهاتی که در پاک‌کردن صورت مرتکب می‌شوند این است که فراموش می‌کنند همین نواحی را پاک کنند. در نتیجه منافذ پوست مسدود شده و جوش‌ها و آکنه‌ها و دیگر ضایعات پوستی کم‌کم ظاهر می‌شوند.

از آب داغ استفاده می‌کنید

پوست شما حساس است و با شستن آن با آب داغ می‌تواند به سد دفاعی آن آسیب بزند. استفاده از آب خیلی سرد هم برای پوست خوب نیست. نه آب سرد و نه آب داغ هیچ‌کدام نمی‌توانند چربی‌ها و آلودگی‌های پوست را به طور مؤثر پاک کنند. آب ولرم بهترین گزینه برای شستن صورت است و چربی‌های طبیعی پوست را از بین می‌برد.

پلک و مژه‌ها را درست پاک نمی‌کنید

برای پاک‌کردن آرایش چشم‌ها می‌توانید از یک محصول مخصوص پاک‌کردن آرایش چشم استفاده کنید. چند قطره از پاک‌کننده را روی پد سکه‌ای یا تکه‌ای پنبه بریزید، آن را روی چشم قرار دهید و بگذارید چند ثانیه بماند تا به مواد آرایشی نفوذ کرده و آنها را حل کند. حالا به‌آرامی چشم‌ها را پاک کنید. اگر لازم بود باز هم این پروسه را تکرار کنید. میسلار واتر یک پاک‌کننده عالی برای پاک‌کردن آرایش کل صورت است. میسلار واتر دارای فرمولاسیونی ملایم است که می‌تواند یک پاک‌کننده خوب برای آرایش صورت باشد که به پوست آبرسانی هم می‌کند. ضمناً میسلار واتر، تحریکات و التهابات پوستی را نیز کاهش می‌دهد و پوست را نرم و لطیف می‌کند.

تونر صورت استفاده نمی‌کنید

کارشناسان توصیه می‌کنند بعد از به‌کاربردن پاک‌کننده آرایش حتماً از تونر صورت استفاده کنید. چرا؟ تونرها کمک می‌کنند پوستتان به وضعیت نرمال خود برسد و پاک‌سازی‌تان تکمیل شود.
بعد از استفاده از پاک‌کننده آرایش ممکن است هنوز اثراتی از مواد آرایشی و آلودگی روی پوستتان باشد. تونر تمام این باقیمانده‌ها را حذف می‌کند. ضمناً تونر صورت، لایه میانی پوستتان را برای آبرسانی آماده کرده و به افزایش گردش خون در پوست کمک می‌کند.

فراموش می‌کنید مرطوب‌کننده بزنید

یک اشتباه متداول دیگر اینکه بعد از پاک‌کردن آرایش صورت، فراموش می‌کنید مرطوب‌کننده بزنید. مرطوب‌کننده‌ها اساساً از آب هستند و بخش مهمی از حفظ سلامت و زیبایی پوست محسوب می‌شوند. دهیدراته یا کم‌آب شدن پوست یکی از علت‌های اصلی خشکی و زبری پوست است. به همین دلیل هر روتینی که شامل مراقبت از صورت می‌شود باید مرطوب‌کننده‌ها را حتماً در خود داشته باشد. بعضی از کرم‌های توصیه شده آنهایی هستند که رتینول، ویتامین E، هیالورونیک اسید و اسیدلاکتیک و برخی از سرامیدها را دارند.

چند نکته:

– اگر به پاک‌کننده آرایش دسترسی ندارید می‌توانید با چند قطره روغن نارگیل یا کرم مرطوب‌کننده آرایشتان را پاک کنید. البته اگر پوستتان چرب و مستعد آکنه است این روش مناسب شما نیست.

– افرادی که پوست خشک دارند باید از پاک‌کننده‌های شیری یا کرمی که حاوی نرم‌کننده بوده و به پوست آبرسانی می‌کنند استفاده کنند. گلاب هم یک پاک‌کننده عالی برای پوست است.