برچسب: کودک

آرایش دخترها در سن بلوغ

زمانی که کودک شما به سن بلوغ می رسد، اشتیاق آرایش کردن، این بار نه به عنوان نقشی برای تظاهر، به او باز می گردد.

یکی از مهمترین دغدغه های والدین در دوران بلوغ، آرایش کردن دختران است. بسیاری از والدین از استفاده فرزندشان از لوازم آرایشی شاکی هستند و می گویند ما نمی دانیم با این علاقه فرزندمان چگونه باید برخورد کنیم؟
با افزایش شناخت و آگاهی درباره بلوغ و ویژگی های این دوران می توان علت علاقه مندی دختران به استفاده از لوازم آرایشی را مشخص نمود. توجه بیش از حد به وضعیت ظاهری و اندام، عمده ترین دلمشغولی ذهنی نوجوانان به خصوص دختران نسبت به خویش است.

علاقه به آرایش در سن بلوغ

جنبه های منفی ظاهر، رشد نابرابر اندام ها، بزرگ شدن بینی و… به علت تغییرات نا بهنگام بلوغ است.دختران با گرایش به استفاده از لوازم آرایشی می خواهند عیوب خود را بپوشانند و جلب توجه و ابراز وجود کنند. به هر میزانی که اعتماد به نفس کمتر باشد شدت تمایل به استفاده از این وسائل بیشتر خواهد بود.
به دیگر سخن، اعتماد به نفس مولفه ای است که می تواند ریشه این نوع رفتار دخترانه باشد.و اینجاست که نقش والدینی پررنگ می شود…والدین عزیز می توانند:با شناخت فرزند و با در نظر گرفتن توانمندی های او، الگوهای رفتاری مطلوبی را در فرزندشان ایجاد کنند و اعتماد به نفس آنها را افزایش دهند.
برای افزایش اعتماد به نفس دخترتان، راهکارهای زیر را به کار گیرید.

احساسات کودکان خود را بشناسید

در این مرحله از زندگی، یعنی بین سه تا شش سالگی کودک شما مهارت هایی را که در مراحل قبل تازه به دست‎آورده بود، گسترش می‎دهد.

از نظر تغییرات جسمانی، قد او حدود پنج تا هفت ونیم سانتی متر در سال رشد می‎کند؛ بنابراین در سن شش سالگی، دو سوم قدی را که در بزرگ‎سالی خواهدداشت، به دست‎آورده است. در این مرحله کودک، لاغرتر می شود ولی با استخوان‎بندی قوی‎تر.

مهارت‎های هماهنگی و تعادل به تدریج در این دوره بهبود می‎یابد. تمام این موارد، توانایی او را در ارتباطات غیرکلامی افزایش می‎دهد. مهارت‎های اجتماعی‎اش هم پیشرفت می‎کند و آگاهی اجتماعی‎اش قوی‎تر می‎شود. در سن شش سالگی، دوستی‎های فرزندتان بیشتر و طولانی‎تر می‎شود و پایه‎ریزی موفقیت‎های بعدی او در مدرسه، به این دوره بستگی دارد.

در ادامه به‎صورت مختصر، با احساسات کودکان در بازه سه تا شش سالگی، نشانه‎ها و واکنش‎های مناسب دربرابر آن‎ها آشنا می‎شوید. 

نحوه برخورد با احساس کودک:

احساس جدایی
در این مرحله، کودک به بازی‎های گروهی تمایل دارد و زمانی را در مهدکودک یا پیش پرستارش به سر می‎برد؛ بنابراین تجربه جداشدن‎های کوتاه مدت از شما را آغاز می‎کند. ابتدا در چنین موقعیت‎هایی لذت نمی‎برد اما به تدریج به آن‎ها خو می کند.

نشانه‎ها
اضطراب و نگرانی کودکتان از جدایی، ممکن است در قالب شکم‎درد یا سردرد نشان داده‎شود. دردی که او احساس می‎کند، واقعی است اگرچه علتش روان‎شناختی است، نه جسمانی. شروع این دردها ممکن است شب قبل از مهدکودک یا مدرسه رفتن باشد. گوشه‎گیری هنگام تجربه موقعیت‎های جدید و رویارویی با آدم‎های تازه و تعلل در لباس پوشیدن برای رفتن به مکانی که شما آن‎جا حضور ندارید، نشانه‎های دیگری است که خبر از اضطراب جدایی می‎دهد.

راهی برای شناخت احساس فرزندتان

واکنش مناسب
کودکتان را مدتی پیش از تجربه جدایی، برای این موقعیت آماده کنید و او را ناگهان تنها نگذارید؛ صحبت کردن در این‎باره و آشنا کردن او با محیط تازه، خیلی کمک‎کننده است. به او اطمینان دهید حتی وقتی کنار هم نیستید، سرحال و ایمن خواهدبود. گرچه برای شما واضح است اما کودکتان نیاز دارد که به او بگویید بعد از تمام شدن ساعات مشخصی دوباره کنار هم خواهیدبود. به فعالیت های روزانه‎اش در غیاب شما، علاقه و اشتیاق نشان بدهید و درباره آن‎ها احساس مثبتی در فرزندتان ایجاد کنید.

احساس برانگیختگی
حالا فرزندتان آن‎قدر بزرگ شده‎است که برای مواجهه با تجارب جدید به توانایی خود اعتماد بیشتری داشته‎باشد. سطح برانگیختگی او بسیار بالاست و آستانه هیجان‎خواهی‎اش به‎راحتی تحریک می‎شود. کودکتان هنوز به آن حد از پختگی نرسیده‎است که بداند وقتی به یک فعالیت جدید می پردازد، باید احتیاط و جنبه‎های مختلف آن را از قبل ارزیابی کند؛ بنابراین طبیعی است وقتی با اسکیت بازی می‎کند، خطرات بالقوه مثل حضور مردم و خودرو ها را ندیده بگیرد.

نشانه‎ها
آشکارترین علایم هیجان و برانگیختگی، نشانه‎های جسمانی است، مثل این پا و آن پا کردن، وول خوردن و کاهش ناگهانی اشتها. چشم‎های گشادشده و دهان تقریبا باز هم یعنی او در انتظار چیزی است که می‎خواهد اتفاق بیفتد؛ این انتظار ممکن است آن‎قدر بزرگ باشد که کودکتان را مضطرب کند. یک قرار تفریح یا عملی شدن وعده خرید یک اسباب‎بازی محبوب، می‎تواند کودکتان را بسیار هیجان‎زده کند.

واکنش مناسب
یک رویداد یا فعالیت روزمره که برای شما خیلی عادی است، می‎تواند برای فرزندتان برانگیزاننده باشد و نشانه‎هایی را که گفتیم در او ایجاد کند. درچنین مواقعی به‎جای این‎که هیجان و انگیختگی او را محدود کنید، به او بپیوندید و اجازه دهید بفهمد از احساس او خوشحال هستید. تلاش برای آرام کردن او و دعوت به صبوری و کنترل خود، معمولا راه به جایی نمی‎برد، درعوض درباره آن فعالیت تحریک‎کننده با هم حرف بزنید.

احساس دوستی
در این سن، روابط دوستانه اهمیت زیادی پیدا می‎کند. کودک از طریق این روابط، جزئیات بیشتری درباره ویژگی ها و نقاط قوت و ضعف خودش می ‎فهمد. نکته مهم اما این است که کودک شما در این مرحله ممکن است حساس شود، بترسد یا اطمینان پیدا کند که دیگران او را دوست ندارند. نشانه‎های زیر احتمالا به این معناست که فرزندتان می‎خواهد دوست داشته‎شود ولی از طرد شدن می‎ترسد.

راهی برای شناخت احساس فرزندتان

نشانه‎ها
هنگامی که از مهد یا مدرسه برمی گردد، ناراحت و گریان است. خودش را به بچه‎های دیگر نزدیک می‎کند، حتی به کسانی که آن‎ها را خیلی خوب نمی‎شناسد، طوری که آن‎ها مجبورمی شوند او را در فعالیت‎های خود شریک کنند. در تمام سنین، دوستی می‎تواند از طریق تماس بدنی بیان شود اما این شکل از تماس در پنج،شش سالگی معمول‎تر است. فرزند شما ممکن است هنگام بازی با دوستش، دست او را بگیرد یا بی‎مقدمه بغلش کند.

واکنشمناسب
اگر کودکتان یاد بگیرد که چطور احساساتش را به روشنی منتقل کند، خیلی ساده لبخند بزند و برای مثال بگوید:«من از تو خوشم آمده و دوست دارم کنارت بنشینم»، احتمال کمتری وجود دارد که طرد شود. به او یاد بدهید چگونه با بچه‎های دیگر در بازی‎ها مشارکت داشته‎باشد، وسایلش را با آن‎ها شریک شود، نوبت بازی را رعایت و از قوانین بازی پیروی کند.
برگرفته از کتاب «زبان بدن کودکان»، نوشته «ریچارد وولفسون»، ترجمه «بهمن ابراهیمی»

مواظب باشید، کودکتان بیش از آنچه گمان می کنید می فهمد

محققان دریافته اند که مغز نوزادان با سرعتی باور نکردنی رشد می کند. تنها در سال اول تولد اندازه مغز آنها دو برابر افزایش پیدا می کند. در چهار سال آینده، حجم مغز آنان به اندازه یک انسان بالغ است. برای یادگیری و رشد فکری مغز کودک 1000 تریلیون سیناپس (ارتباط بین سلول های مغزی) تولید می کند که دو برابر اندازه سیناپس تولید شده در مغز یک انسان بالغ است.
آنها از 10 ماهگی متوجه رفتار اطرافیان شان می شوند و حتی با دیدن کارتون های مختلف، می توانند بفهمند که نقش اصلی کارتون کیست و چه کسی باید در رفتار و گفتار، تابع چه کسی باشد. به عبارت ساده تر، بچه ها از 10 ماهگی به بعد متوجه رئیس و مرئوس بودن آدم های حقیقی دور و برشان یا شخصیت های مجازی کارتون هایی که می بینند، می شوند و حتی این را درک می کنند که بزرگ ترها به نوعی رئیس کوچک ترها هستند.

در واقع، سطح درک در کودکان بیشتر از آن است که ما تصور می کنیم. بنابراین بهتر است در حضور آنها مسائلی را مطرح نکنیم که شنیدنش بر آنها اثرات سوء و مخربی برجای می گذارد.
شاید برایتان پیش آمده باشد که جلوی تلویزیون بنشینید و به دیدن و شنیدن اخبار گوناگون بپردازید در حالی که کودکی هم در کنارتان مشغول بازی بوده. شاید پیش آمده باشد که خبرهای در حال پخش حاوی گزارشهایی از حوادث و مرگ و میر باشد و شما با این تصور که کودک بازی می کند و نمی فهمد خیلی راحت مشغول تماشا و شنیدن آن اخبار باشید ولی روزها بعد در کمال ناباوری احتمالاً دیده اید که آن کودک سوالات عمیقی راجع به خبرهای پخش شده از شما می پرسد!

سطح درک کودکان

یک مثال دیگر؛ ما از کودک 6ساله انتظار نداریم که نگران مسائل مالی خانواده باشد اما در حرف ها و رفتار آنان دیده ایم که او با خود می اندیشد که نکند پول پدرم تمام بشود، نکند که ما فقیر شده و دچار مشکل شویم. این نگرانی ها در ذهن او وقتی شکل گرفته اند که ما با باور این که آنها متوجه نمی شوند درحضورشان از مشکلات مالی خانواده صحبت کرده ایم.
پژوهش ها نشان می دهند که کودکان 15 ماهه با مشاهده تعاملات اجتماعی می توانند عصبانیت را تشخیص دهند و نگرانی های اطرافیان را درک کنند. حالا جالب است که آنها حتی قادرند با استفاده از این اطلاعات عاطفی به گونه ای رفتار کنند که از عصبانیت بزرگسالان جلوگیری کنند.

کودکان نوپا با توانایی به کارگیری چندین راهکار عاطفی و دیداری، قادر به درک انگیزه اطرافیان خود هستند. این در حالی است که چنین توانایی ای برای این سن، از دیدگاه ما عملکردی دشوار محسوب می شد.
به نظر می رسد از این پس باید بیشتر مواظب رفتار و کردار خود در حضور بچه ها باشیم و دیدگاه مان را اگر خلاف گفته های فوق بوده تغییر دهیم و توجه داشته باشیم که تربیت وآموزش انسان در اولین قدم درخانواده شکل می گیرد. اگر درخانواده روابط هریک از اعضا با دیگران دچاراختلال شود همه سیستم خانواده دچار مشکل خواهد شد.
کودکی که دریک خانواده ناسازگار زندگی می کند بیشتر مستعد اختلال عاطفی است و تاثیر زیان بار بر رشد عاطفی کودک خواهد داشت. مشاجره والدین با یکدیگر کودکان را گوشه گیر، افسرده و پرخاشگر می کند و باعث نا امنی و اضطراب و صدمه به احساسات و عواطف آنان شده و زمینه را برای ارتکاب بزهکاری فرزندان فراهم می آورد. بنابراین والدین تحت هر شرایطی باید در حضور کودکان رفتار خود را کنترل کنند.

چگونه نوزاد خود را بخندانیم

راه های ساده ای وجود دارد که سرتا پای نوزاد شما بخندد، فقط کافی است این راه ها را امتحان کنید.

تماشای لبخند و حال خوب کودک یکی از بهترین لحظات زندگی هر پدر و مادری است. برای اینکه این لحظات ناب را تجربه کنید، لازم نیست منتظر یک اتفاق خاص باشید. کافی است کمی همت کنید تا به دست خودتان حال خوبی را برای کوچولویتان رقم بزنید. می پرسید چگونه؟ فقط با چند راهکار ساده:

8 راه برای خنداندن کودک دلبند

1. ساده فکر کنید

یک برنامه خواب منظم، و حتی یک آغوش مهربان که اهمیت کودک برای والدین را نشان می دهد، می تواند حال او را برای ساعت ها خوب کند. بنابراین خودتان را با تلاش های مذبوحانه برای خلق لحظات غیرمنتظره و هیجان انگیز اذیت نکنید!

2. به فکر چیزی برای مکیدن باشید

مکیدن یکی از رفتارهای غریزی کودک است که به زنده ماندن او کمک می کند. اما این به معنای آن نیست که بچه ها فقط موقع گرسنگی به فکر مکیدن می افتند؛ چراکه حتی بعدازاینکه شکم کودک سیر می شود، میل او به مکیدن از بین نمی رود. در این مواقع اگر فکری به حال مکیدن او نکنید به احتمال زیاد مجبور خواهید شد تا ساعت ها بدخلقی او را تحمل کنید.

3. قایم موشک بازی کنید

قایم موشک بازی کردن به حالتی که دستتان را جلوی صورت بگیرید و بعد با لبخند به او رخ نشان بدهید می تواند حال فرزند شما را خوب کند.

4. تمام رخ با او صحبت کنید

بچه ها دیدن صورت پدر و مادر را دوست دارند و از تماشای چهره خندان آن ها به هیجان می آیند. برای مثال یک کاری که می توانید انجام بدهید آن است که کنار او دراز بکشید و بینی او را ببوسید.

راههای خنداندن کودک

5. حرکات کششی بدهید

انجام حرکات کششی کودک شما را حسابی سرِ کیف می آورد. برای آموزش این حرکات می توانید از پزشک کودکتان راهنمایی بگیرید. یکی از ساده ترین این حرکات آن است که کودکتان را به پشت، روی پتو بخوابانید و خیلی آرام پای چپ و دست راست او را به سمت بیرون دراز کنید. سپس همین حرکت را برای طرف دیگر بدن او انجام بدهید.

6. جلوی دل دردش را بگیرید

اغلب پزشکانِ کودک، از همان ابتدا داروهای مناسب برای دل درد را تجویز می کنند. کاری که شما باید بکنید توجه به شیوه مصرف آن ها است. به غیراز دارو بعضی کارهای خانگی هم می تواند به رفع گاز معده کودکتان کمک کند. برای مثال خواباندن کودک روی سینه تان طوری که صورت شما و صورت کودک مماس بشود و ماساژ دادن آرام پشت او می تواند بسیار مفید باشد.

7. نگذارید پایش بسوزد

علاوه بر اینکه باید حواستان به عوض کردن به موقع پوشک باشد، باید به استفاده منظم از پودرها و پمادهایی که پزشک برای پیشگیری از سوختن پای او تجویز کرده هم توجه داشته باشید.

8. چیزی برای گرفتن داشته باشد

حدود سه یا چهارماهگی، اغلب بچه ها این توانایی را پیدا می کنند که به چیزی چنگ بزنند و با دست های کوچکشان آن را بگیرند. یک راه آسان و جالب برای خوشحال کردن بچه آن است که چند شی خوش آب و رنگ، نرم و بهداشتی جلوی او بگذارید و اجازه بدهید که او دستش را به سمت آن ها دراز کند و آن ها را بردارد.

تکنیک هایی برای آشنا کردن کودکان با معارف کربلا

کودک معمولاً وقتی وارد یک مکان می شود ، اول به کودکان دیگری که در آن مکان حضور دارند نگاه می کند. وقتی ما بچه های خود را به مجالس امام حسین (ع) می بریم ، اولین کاری که می کنیم با کودکان کربلا آنها را آشنا کنیم . در دوران کودکی بسیاری از مفاهیم برای بچه ها قابل انتقال نیست . اگر همین بخش را بدانند، با آن ارتباط عمیق برقرار می کنند . وقتی ما با عاطفه و حماسه ، در حدی که برای آنها قابل فهم باشد مصائب کودکان امام حسین (ع) را بیان کنیم ، بچه ها عمیقاً با آن ارتباط برقرار می کنند .

تأثیری که این مصائب بر روی کودکان ما می گذارد بسیار متفاوت است . مثلاً اگر بگوییم یک خانواده تصادف کردند و بچه ی آنها زیر ماشین رفت . شاید اعصاب کودک ما تحریک شده و بترسد . اما روضه های ابا عبدالله الحسین (ع) لطافت خود را دارند . بسیاری از کودکان در این حماسه گمنام هستند . روضه های مشهور آنقدر مردم را تحت تأثیر قرار داده اند که مردم متوجه مسائل دیگر نشده اند . ما می توانیم بچه ها را متناسب با سن آنها با کودکان ابا عبدالله الحسین (ع) آشنا کنیم . از احساس حضرت سکینه (س) برای بچه های خود بگوییم .آشنایی با کودکان کربلا فرصت بسیار خوبی است که بچه های ما عمیقاً با کربلا ارتباط برقرار کنند.

زمانی که جوان بودم می گفتم که اگر بچه دار شوم هرگز او را تنبیه بدنی نمی کنم . به این خاطر که وقتی بزرگ شد و در مجلس امام حسین (ع) شنید که به بچه های ایشان سیلی زدند ، ناراحت شود . و عمق این حرف را درک کند ما باید با فرزندان خود با احترام و محبت برخورد کنیم که وقتی این روضه ها را شنیدند متأثر شوند . چون بچه ها مشابه سازی می کنند.

ذکر مصائب کودکان امام حسین (ع) بچه ها را آزار نمی دهد همان طور که وقتی شما به مجالس عزای اهل بیت می آیید، مسرور به سوی خانواده ی خود باز می گردید.

نحوه آموزش واقعه کربلا و عاشورا به فرزندان

پله پله تا عاشورا

یکی از اقدامات مهم والدین در زمینه آموزش واقعه کربلا و عاشورا به فرزندانشان، این است که آرام آرام وگام به گام فرزندانشان را با این مساله آشنا کنند و بهترین روش آموزش هم این است که به هر کودکی با توجه به سنی که دارد آموزش داده شود.
برای کودکانی که کوچکتر هستند و تقریبا زیر 3 سال هستند بهترین روش آموزش الگوبرداری و مشاهده رفتار والدینش است. کودکانی که می بینند در ایام خاصی والدینشان لباس های مشکی می پوشند و به مسجد می روند و عزاداری می کنند، اولین قدم برای آشنایی با عاشورا را برداشته اند.
برای کودکان بزرگتر و بالای 3 نیز به دلیل اینکه دامنه لغات آنها تقریبا تکمیل شده است و می توانند حرف بزنند بهترین روش این است که برای هر کودک با توجه به سنی که دارد ساده و روان عاشورا را توضیح دهیم. والدین فقط باید توجه داشته باشند که از زیاده گویی و جزئی گویی باید خودداری کنند و داستان را با کلمات بسیار ساده و روان توضیح بدهند.

آشنا کردن کودکان با واقعه کربلا

همراهی خانواده

یکی دیگر از راه هایی که می توان به کودکان و حتی نوجوانان، واقعه عاشورا را آموزش داد، حضور و همراهی همه اعضای خانواده در مراسم مذهبی، مساجد و هیئت ها می باشد. وقتی یک کودک ببیند که پدر و مادرش و بقیه اعضای خانواده اش چقدر مشتاق شرکت در مراسم عزاداری هستند او هم این اشتیاق را به دست می آورد و هم در ذهنش به کنجکاوی نسبت به این اتفاق می رسد.

وقت زیاد نگذارید

خیلی از پدر و مادرها فکر می کنند برای دادن آموزش های مذهبی به فرزندانشان باید زمان زیادی را بگذارند. آنها ممکن است ساعات زیادی را در طول روز به مسجد و هیئت های مذهبی بروند و فرزندانشان را هم با خود ببرند. این کار می تواند بر روی کودکان به ویژه کودکان کوچکتر تاثیرات منفی را بگذارد. کودکان در این شرایط خسته می شوند و حوصله شان سر می رود همین مساله می تواند باعث شود که کودکان علاقه ای به حضور در این مراسم ها نداشته باشند و اینجاست که دلزدگی در آنها ایجاد می شود. پس سعی کنید تا زمانی که فرزندتان خسته نشده است در مراسم های مذهبی حضور پیدا کنید تا تاثیر مثبت را در کودکان تان بگذارید.

خوراکی های خوشمزه

هیچ ایرادی ندارد که در مراسم های مذهبی و هیئت ها برای فرزندانتان خوراکی ببرید. یکی از نیازهای اساسی هر فردی به ویژه کودکان نیاز به تغذیه می باشد. کودکی که گرسنه باشد زود بدخلق می شود. پس می توانید برای اینکه بتوانید کودکتان را با خود در هیئت ها نگهدارید، خوراکی هایی را همراه داشته باشید.

قصه خوانی عاشورا

به دلیل اینکه بهترین راه آموزش به کودکان خردسال تر آموزش غیر مستقیم می باشد توصیه می شود که برای کودکانتان کتاب داستان با موضوعات عاشورا تهیه کنید و به خواندن شعر در این موضوع بپردازید.

تعزیه

رفتن به تعزیه و دیدن نمایش در زمینه عاشورا نیز می تواند کمک بزرگی به کودکانتان داشته باشد تا راحت تر بتوانند با واقعه کربلا و عاشورا آشنا بشوند.

کانون های مذهبی

سعی کنید کودکتان را در کانون های مذهبی ثبت نام کنید. البته لزومی ندارد و مدت زمان زیادی را بخواهید برای این کار اختصاص بدهید. همین ساعاتی را فرزندتان با کودکان هم سن و سال خودشان باشند راحت تر و بهتر می توانند به یادگیری هر مطلبی بپردازند.

تنبیه بدنی کودکان عملکرد تحصیلی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد

تنبیه و تشویق کودکان در تربیت آنها و شکل گیری شخصیتشان تاثیر گذار است. اما تنبیه و یا تشویق باید به جا و در زمان مناسب انجام شود تا نتیجه مطلوب داشته باشد.

نتیجه مطالعه ای جدید نشان می دهد که بدرفتاری و تنبیه بدنی کودکان، بر عملکرد تحصیلی آنها تاثیر می گذارد.
محققان دانشگاه ویرجینیا در آمریکا در این مطالعه با بررسی 650 کودک در سه حوزه تنبیه بدنی خفیف و شدید و بدرفتاری فیزیکی متوجه شدند که بدرفتاری فیزیکی کودکان با کاهش عملکرد شناختی آنها و تنبیه بدنی بدون دشنام با کاهش مشارکت در فعالیت های مدرسه و افزایش انزوا و دوری از همسالان آنها ارتباط دارد.
سارا فونت استاد جامعه شناسی و ‘جیم کیج’ استاد دانشگاه ویرجینیا متوجه شدند عملکرد تحصیلی کودکان و مشارکت آنها در کلاس درس به میزان قابل توجهی تحت تاثیر تنبیه بدنی متوسط تا شدید همراه با دشنام از سوی اعضای خانواده قرار دارد.

تنبیه بدنی و بدرفتاری فیزیکی کودکان

پیش از این نیز ارتباط تنبیه بدنی و بدرفتاری فیزیکی کودکان با کاهش تکامل شناختی و دستاوردهای تحصیلی آنها ثابت شده بود اما این مطالعه یکی از معدود مطالعاتی است که به طور همزمان به بررسی تاثیر تنبیه دشنامی و تنبیه غیردشنامی بدنی بر کودکان می پردازد.
این مطالعه نشان داد که حتی اگر تنبیه بدنی به جراحت جدی بدنی منجر نشود، کودکان دچار ترس و اضطراب می شوند و این استرس تاثیر منفی بر ساختار، تکامل و در مجموع سلامت مغز دارد.
به گفته محققان، شیوه تنبیه بدنی به این معنی است که با اعمال درد جزئی کودک برای پیشگیری از تنبیه آتی، رفتار خود را تغییر دهد اما فرصتی به کودک برای فراگیری نحوه رفتار مناسب از طریق توضیح و استدلال داده نمی شود.
وی ادامه داد:این مطالعه نشان داد که تمام اشکال تنبیه و بدرفتاری های فیزیکی با کاهش مشارکت در فعالیت های مدرسه ارتباط دارد و تنها بدرفتاری فیزیکی تاثیر منفی قابل توجهی بر عملکرد شناختی دارد و تنبیه شدید بدنی باعث افزایش انزوا از همسالان کودکان می شود.
این مطالعه نشان می دهد که پیشگیری از بدرفتاری های فیزیکی می تواند باعث تقویت عملکرد شناختی کودک شود اما ممکن است برای مشارکت دادن کودک در فعالیت های مدرسه و سازگار کردن وی با محیط مدرسه کافی نباشد.
این مطالعه در نشریه Child Abuse and Neglect منتشر شده است.